31 Ιουλ 2017

Μια διπλή ακτιβιστική παρέμβαση στην «έρημο του πραγματικού» τον Ιούλιο του 2017 Η επίσκεψη του μέλλοντος: η υποστολή σημαιών διαχωρισμού και η παραβίαση του ιερού των εορτασμών που παραβλέπουν τον πόνο των Άλλων



''Στις σημαίες που ξεφτίσαν''.
Οι σημαίες κυματίζουν ανάποδα…
Πού’ ναι η πατρίδα;
Πού’ναι οι ήρωες;
Οι σημαίες έγιναν σκιάχτρα στα χωράφια των λαών
να τρομάζουν την ελευθερία.
Πού’ναι η πατρίδα;
Πού’ναι οι ήρωες;
Ερήμωση…
Οι σημαίες σημειώνουν σηψαιμία.

Δ. ΛΟΙΖΟΥ, κύπριος ποιητής, αντιφασίστας,
Δολοφονήθηκε από την ενωτική ακροδεξιά τον Αύγουστο του 1974.

Ο Ιούλιος του 1974 σφραγίστηκε από δυο παρεμβάσεις, ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων ακτιβιστών/τριών, στην νότια και βόρεια Λευκωσία, οι οποίες εξέφρασαν στο κλίμα και το πνεύμα της κάθε κοινότητας, την άρνηση υποταγής σε ότι έφερε την τραγωδία του 1974. Οι ελληνοκύπριοι ακτιβιστές/τριες υπέστειλαν την ελληνική σημαία από συμβολικούς χώρους [σχολεία, εκκλησιά, στρατό..] και την αντικατέστησαν με μια σημαία, όπου δυο πουλιά [σαν συμβολική αναφορά στα περιστέρια της Κυπριακής Δημοκρατίας] χέζουν, ενώ πετούν αμέριμνα στον ενιαίο ουρανό, στα σύμβολα του εθνικού διαχωρισμού.

Η παρέμβαση καταγράφηκε σε ένα βίντεο με την ανάλογη αισθητική, οπού οι σημαίες διπλώνονται ευγενικά, πακετάρονται, και στέλνονται στην πόλη όπου ανήκουν [την Αθήνα] με παραλήπτη το κωμικό σύμβολο του εθνικισμού τον συγκεκριμένο Ιούλη – τον Κοτζιά.
Όποιος δεν έχει χιούμορ, όπως και οι ανέραστοι, αναπόφευκτα δεν μπορούσε να χαμογελάσει… J

Οι τουρκοκύπριοι ακτιβιστές/τριες παρέμβηκαν με κείμενο και συνθήματα στους επίσημους εορτασμούς για την εισβολή στην βόρεια Κύπρο.
Ανοίγοντας, και οι δυο ομάδες, ταυτόχρονα με το παιχνίδισμα της σημαίας με τα πουλιά ή της παρέμβασης στους εορτασμούς που βιώνονταν ως τραύμα στην νότια πλευρά της πόλης, ένα παράθυρο στο μέλλον, σε ένα κλίμα οπού η προπαγάνδα της εξουσίας γέμιζε αποπνιχτικά την ατμόσφαιρα, όπως ένα άνεμος της ερήμου που θύμιζε το παρελθόν.

Η παρέμβαση των ελληνοκυπρίων ακτιβιστών/τριών
ΛΙΝΚ ΜΕ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΣΗΜΑΙΕΣ.. https://www.facebook.com/1785583814991762/videos/1910192442530898/
Ανακοίνωση της ακτιβιστικης ομάδας που υπέστειλε τις ελληνικές σημαίες από 4 χώρους συμβολικής αναπαραγωγής της εξουσίας του εθνικισμού που οδήγησε ως κλίμα, αλλά και ως πραγματικότητα στην 15η Ιουλίου που υπήρξε προπομπός της 20ης  – και όσα ακολούθησαν.

«Ειρήνη στην Κύπρο σημαίνει επανένωση της χώρας και του λαού της. Αυτό προϋποθέτει την ανατροπή της κυριαρχίας του ελληνικού και του τουρκικού εθνικισμού σε πολιτικό, ιδεολογικό και συμβολικό επίπεδο. Δεν μας ενοχλεί το ότι κάποιοι συμπατριώτες μας αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες ή ως Τούρκοι. Αυτό που δεν ανεχόμαστε, όμως, είναι το ότι μας επιβάλλουν τον ελληνισμό και τον τουρκισμό τους σε όλα τα επίπεδα, υπονομεύοντας έτσι την ανεξαρτησία της Κύπρου και παρεμποδίζοντας την επανένωσή της. Στην Κύπρο, που διχοτομήθηκε από τις επεμβάσεις του ελληνικού και του τουρκικού κράτους, οι σημαίες αυτών των κρατών συντηρούν και αναπαράγουν κάθε μέρα το δίδυμο έγκλημα του 1974.»




Kıbrıs’ta barış, memleketin ve halkının yeniden birleşmesi demek. Bu sembollik, ideolojik ve siyasal düzeyde Yunan ve Türk Milliyetçiliklerin baskıcılığının devrilmesi gereklidir. Bazı vatandaşlarımızın Rum ya da Türk olarak kendilerini kimlikledirmesine itirazımız yok. Ama, Kıbrıs’ın yeniden birleşmesini engelleyerek ve istiklalınının temelini çürüterek, onların bütün düzeylerde Yunanlılığı ve Türklüğü bize dayatmalarını kabul etmiyoruz. Yunan ve Türk devletlerinin müdahaleleriyle bölünmüş Kıbrıs’ta, bu iki devletin dalglanan bayrakları, 1974 çifte cinayetini her gün muhafaza eder ve yeniden üretir.
……………………………………
Eğitim
Milli bayramlar, okullarda sabah duası ve milliyetçi açıdan tek taraflı bir tarih anlatısı ile, yıllardan beri Kıbrıs’ın sadece Yunan milletinin elinde olduğunu fikrini aşılıyor.
Milli Muhafız Ordusu (Kıbrıslı Rum tarafı)
Türkiye’nin adayı istilasına sebeb olan Yunan ve EOKAcı darbesi iki toplum arasında şiddetin genişlemesinden ve gençler arasında milliyetçi ve Türk düşmanı fikirleri oluşturmaktan sorumludur.
Kıbrıs Kilisesi
Kıbrıs’ta din özgürlüğü olduğunu görmezden geliyor. Nefret ve miiliyetçiliği teşvik ederek hem eğitim hem de siyasete dayatıyor
Özgürlük anıtı
Özgürlük, milletler ve milliyetçiliğe bağlı değildir. Özgürlük, dikenli telsiz, kışlasız ve ayrılıksız bir hayat hakkı demektir. Kıbrıs’ta özgürlük memleketin yeniden birleşmesi demektir, ve bu yeniden birleşme artık her birimiz tarafından sokaklarda inşa edilmelidir.
No Pasaran
Ανακοίνωση Αριστερής Κίνησης Θέλουμεν Ομοσπονδία για τις απειλές που ακολούθησαν την υποστολή σημαιών
21 Ιουλίου 2017
Τις μέρες που ακολούθησαν τη δημοσιοποίηση στις 15 Ιουλίου του βίντεο για την ανεξάρτητη και επανενωμένη Κύπρο, που περιλάμβανε την υποστολή ελληνικών σημαιών από τέσσερα σημεία στην παλιά Λευκωσία, η Αριστερή Κίνηση «Θέλουμε Ομοσπονδία» (ΑΚΘΟ) και πρόσωπα που υποστηρίζουν τις θέσεις της δέχτηκαν πληθώρα απειλών, εξυβρίσεων και χαρακτηρισμών μόνο και μόνο διότι πρόβαλαν το βίντεο ή και υπερασπίστηκαν με επιχειρήματα αυτή την ενέργεια, σε μια γενικότερη προσπάθεια φίμωσης της Κίνησης και διαπόμπευσης ατόμων που θεωρούνται ότι πρόσκεινται σε αυτή. Η συμβολική πράξη, όπως αναδεικνύεται από το βίντεο, της Κύπρου ως μιας αυτόνομης, επανενωμένης και ειρηνικής χώρας που δεν υπόκειται στην επιβολή του ελληνισμού και του τουρκισμού και συνεπακόλουθα στη διχοτόμηση, προκάλεσε ένα μικρό εθνο-παραλήρημα, όχι μόνο από τους ανοιχτά φασιστικούς κύκλους που εξωτερίκευσαν τα πιο συντηρητικά, ρατσιστικά, σοβινιστικά και ομοφοβικά ένστικτα που τους χαρακτηρίζουν, αλλά και από συνοδοιπόρους τους που επιχείρησαν να ποινικοποιήσουν ένα εξόχως πολιτικό ζήτημα. Από το ΕΛΑΜ, τις παραφυάδες και τους ομοϊδεάτες του στη δημόσια σφαίρα δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Είχαμε όμως και το κόμμα «Αλληλεγγύη» και ιδιαίτερα τη «σοσιαλιστική» ΕΔΕΚ, που ενώ δεν βρήκαν λέξη να πουν για το γεγονός ότι ανώτερος λειτουργός της Πολιτικής Άμυνας στη Λευκωσία εξύμνησε στις 15 Ιουλίου δημόσια τη Χούντα και το πραξικόπημά της στην Κύπρο, έκαναν εκκλήσεις για αστυνομικές έρευνες και διώξεις για το βίντεο με την υποστολή σημαιών του ελληνικού κράτους στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας…



Από το ύφος και την ένταση των αντιδράσεων που προκάλεσε, θεωρούμε πως το βίντεο που δημοσιεύτηκε έχει δικαιωθεί σε όλα όσα θίγει – στο πώς δηλαδή ο ακραίος εθνικιστικός φανατισμός, που καλλιεργείται από την εκκλησία, την παιδεία και τον στρατό, συνεχίζει να εμποδίζει την επανένωση και να απειλεί τους ανθρώπους που πιστεύουν και αγωνίζονται για την ειρήνη. Ανάλογα ισχύουν φυσικά και για τον τουρκικό εθνικισμό στη βόρεια πλευρά της χώρας μας που γιορτάζει την τουρκική εισβολή. Εκεί συντρόφισσές μας παρενέβησαν χτες στη δεξίωση της 20ης Ιουλίου παρουσία του Τούρκου Πρωθυπουργού θυμίζοντας σε όλους ότι «ο πόνος δεν γιορτάζεται».
Για να το κλείνουμε, εμείς αυτό που έχουμε να πούμε είναι απλά ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό και στις επεμβάσεις του ελληνικού και τουρκικού κράτους που υπονομεύουν την κυπριακή ανεξαρτησία και εμποδίζουν την επανένωση. Αυτός ο αγώνας είναι δικοινοτικός και δεν αναγνωρίζει σύνορα.

Και η αντίστοιχη παρέμβαση των τουρκοκυπρίων ακτιβιστών/τριών στους «εορτασμούς» για την μετά την 20η Ιούλιου επέμβαση/εισβολή της Τουρκίας
Acıların bayramı olmaz | Ο πόνος δεν γιορτάζεται

«Ο πόνος δεν γιορτάζεται» φώναξαν Τουρκοκύπριοι πολίτες σε εκδήλωση για την 20η Ιουλίου ημέρα της επετείου της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. «Οι κοινότητες που ζουν στο νησί υπέφεραν πολύ σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια, αλλά αργότερα κανένας δεν παραδέχτηκε αυτά τα εγκλήματα», λένε οι ακτιβιστές της τουρκοκυπριακής πλατφόρμας «Dayanışma», δηλαδή, «Αλληλεγγύη».

Acıların bayramı olmaz | Ο πόνος δεν γιορτάζεται
Dayanışma aktivistleri bu akşam 20 Temmuz 1974'ün yıl dönümü sebebiyle Mustafa Akıncı'nın düzenlediği resepsiyonda 'Acıların Bayramı Olmaz, Geçmişinle Yüzleş' yazılı pankart açarak bir basın açıklaması okumak istediler.
Akıncı'nın tebrik kabulü sırasında gerçekleşen eylemde, demokratik gösteri haklarını kullanarak basın açıklaması yapmak istediklerini söyleyen aktivistleri güvenlik güçleri zor kullanarak dışarıya çıkardı.
Yapılmak istenen basın açıklamasının tam metni şöyledir:
20 Temmuz'da “Barış ve Özgürlük Bayramı” adı altında postallar, tanklar, bayraklar ve bir dolu şovenist söylem her sene olduğu gibi yine üzerimize geliyor.




20 Temmuz 1974’te kalıcı bölünmüşlüğün ilk adımları atılırken, öncesinde olduğu gibi devamında da işlenen savaş suçları ile adamız üzerinde yaşayan insanlar zorla yerlerinden edildi, öldürüldü, tecavüze uğradı ve toplumlar birbirinden koparıldı. Kayıp yurttaşlarımız ise halen aranıyor.
Kıbrıs’ta yaşayan toplumların tamamı bu karanlık yıllarda acılar çekti, sonrasında ise ne bu suçlar kabul edildi, ne de tazmini için gereği yapıldı.
İnsanların acıları görmezden gelindi, yaşananlar yok sayıldı ve geçmişle hesaplaşma sürecine girilmeden karşılıklı bir suçlama oyunu ile adanın dört bir yanı milliyetçilik ile beslendi.
İşte 20 Temmuz gününü “Barış ve Özgürlük Bayramı” adı altında bizlere dayatanlar da bu oyunun bir parçasıdır. Bu adayı paylaşmakta olduğumuz Kıbrıslırumların, acı ve keder ile anımsadıkları bugün, bize bir “bayram” havasında sunuluyor.

ACILARIN BAYRAMI OLMAZ!
Barış inşası yıllardır bayatlamış yöntemlerle yıkılıp yıkılıp yeniden kurulan çürümüş çözüm masalarında ve kapalı odalar arkasında değil, birbirimizi anladığımız ve acılarımıza saygı duyduğumuz gün başlayacak.
Ve hatırlatmak isteriz ki bundan tam iki yıl önce Akıncı'nın 20 Temmuz konuşması şöyleydi: "Ne kadar adına Barış Harekatı dense de bu bir savaştı."
--
Οι ακτιβιστές του Dayanışma (αλληλεγγύη), απόψε στην τελετή υποδοχης που διοργάνωσε ο Μουσταφά Ακιντζί για την επέτειο της 20ης Ιουλίου 1974, με πανό που έγραφαν "Ο πόνος δεν έχει γιορτάζεται, αναμέτρηση με το παρελθόν" θέλησαν να διαβάσουν την ανακοίνωση Τύπου που είχαν ετοιμάσει.

Στην ενέργεια αυτή που έγινε κατά την διάρκεια που ο Ακιντζί δεχόταν συγχαρητήρια, όταν οι ακτιβιστές είχαν δηλώσει ότι χρησιμοποιώντας το δικαίωμα δημοκρατικής διαμαρτυρίας επιθυμούν να διαβάσουν την ανακοίνωση Τύπου, δυνάμεις ασφαλείας τους άπομακρυναν με το ζόρι από τον χώρο.
Ο πόνος δεν γιορτάζεται!
Κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου, στο όνομα της "Γιορτής της Ειρήνης και της Ελευθερίας", μας περιτριγυρίζουν με αφίσες, με τανκ, με σημαίες και με ένα σωρό σωβινιστικα συνθήματα και ομιλίες.
Στις 20 Ιουλίου 1974, όταν γίνονταν τα πρώτα βήματα της μόνιμης διχοτόμησης, όπως και πριν έτσι και μετά, με εγκλήματα πολέμου οι άνθρωποι που ζούσαν στο νησί έγιναν πρόσφυγες, δολοφονήθηκαν, βιάστηκαν και οι δυο κοινότητες απομακρύνθηκαν η μια από την άλλη. Οι αγνοούμενοι συμπατριώτες μας αναζητούνται ακόμη.
Οι κοινότητες που ζουν στο νησί υπέφεραν πολύ σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια, αλλά αργότερα κανένας δεν παραδέχτηκε αυτά τα εγκλήματα, ούτε έγιναν οι αναγκαίες ενέργειες τιμωρίας και αποκατάστασης τους.
Επικράτησε μια αδιαφορία για τον πόνο και τα βιώματα των ανθρώπων. Όχι μόνο δεν έγινε ποτέ μια αναμέτρηση με το παρελθόν αλλά οι δυο πλευρές επιδόθηκαν στο παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών, με αποτέλεσμα ο εθνικισμός να επικρατήσει παντού στο νησί.
Και αυτοί που μας επέβαλαν την 20η Ιούλιου ως "Γιορτή Ειρήνης και Ελευθερίας" είναι μέρος αυτού του παιχνιδιού. Αυτή η μέρα που αποτελεί ημέρα πόνου και θλίψης για τους Ελληνοκύπριους, με τους οποίους μοιραζόμαστε αυτό το νησί, μας την παρουσιάζουν σαν μέρα γιορτής.
Ο ΠΟΝΟΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΑΙ!

Η οικοδόμηση της ειρήνης θα ξεκινήσει την μέρα που θα κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο και θα δείξουμε σεβασμό στον πόνο ο ένας του άλλου, και όχι σε τραπέζια συνομιλιών με μπαγιάτικες μεθόδους και σε κλειστά δωμάτια.   



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου