8 Μαΐ 2017

Μετά τον Ρίκκο φεύγει και ο Χάσικος και το, κάποτε φαινομενικά, παντοδύναμο δίκτυο κλείνει άδοξα τον κύκλο του: Η παραίτηση του Χάσικου ως το αναπόφευκτο τέλος μιας πορείας διαπλοκής που έγινε τόσο διάφανη, που μόνο τα προσχήματα μπορούσαν πια να διασωθούν

[και η πρώτη μεγάλη επιτυχία/επίτευγμα της λειτουργίας της Ελεγκτικής Υπηρεσίας στην εποχή του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και της αντίστασης των θεσμών]



«Ο Χάσικος δεν είπε τίποτα.. Χμ… Και είναι ακόμα υπουργός και έχει πιαστεί σε μια κραυγαλέα σύγκρουση συμφερόντων – και το επιχείρημα του δεν είναι καλύτερο από τις χαζομάρες του Χάρη ότι υπάρχει ο νόμος, αλλά εγώ εν τζαι… Και άραγε ο Σωκράτης συμφωνεί με τον  Κουλέρμο; Ή ταυτίζεται με τον ανεμόμυλο τον Αναστασιάδη; Δύσκολο το δεύτερο… Αλλά θα περιμένουμε. Ήδη θα είναι χοντρό να μην βγει η οφθαλμοφανής απόφαση για το Ασυμβίβαστο – πιάστηκε με smoking gun.. ενοίκιο σε εταιρεία στην οποία έχει πλειοψηφικό πακέτο… Ο νόμος είναι σαφής… και η συγκάλυψη θα είναι ντροπή. Αλλά δυστυχώς με αυτήν την κυβέρνηση όλα τα περιμένεις πια. Για τον Χάσικο πάντως, για να υπάρχει ένα είδος πολιτικού μέλλοντος, το θέμα είναι η αξιοπρεπής έξοδος… Ίδωμεν… Ο Κουλέρμος ανέβασε ξαφνικά τον πήχη στην παράταξη, εκεί που ο Αναστασιάδης το ρίχνει πιο κάτω και από το έδαφος.... ο γαμπρός θα αναμετρηθεί με το ύψος του Κουλέρμου ή τον πάτο του Αναστασιάδη;»
Δέφτερη Ανάγνωση, Σπόντες, τεύχος 1-8 Μαΐου 2016

Ο κ. Χάσικος ανακοίνωσε, τελικά, την Τέταρτη την οριστική του παραίτηση – ή μάλλον την επιβεβαίωσε, αφού προηγουμένως είχε διαρρεύσει για κατασκευαστεί τα ανάλογο κλίμα. Ο κ. Χάσικος και όσοι ήθελαν να τον «προστατεύσουν» εστίασαν στο προβλήματα υγείας της συζύγου του. Τα οποία είναι γνωστά[1] και υπήρχαν και προηγουμένως – όταν λ.χ. ξανα-υπέβαλε παραίτηση. Όπως παρατηρήθηκε σε ΜΜΕ που δεν λειτούργησαν με άξονα τη συγκάλυψη [όπως έκανε ο Φιλελεύθερος λ.χ.] υπήρχαν και μια σειρά άλλοι λόγοι που οδήγησαν στην παραίτηση. Και ο Πολίτης και η Χαραυγή ανάφεραν ή τόνισαν λ.χ. το ανοικτό ζήτημα της σύγκρουσης συμφερόντων/Ασυμβίβαστου που αποκαλύφθηκε σε σχέση με την ενοικίαση κτηρίου από εταιρεία του κ. Χάσικου στο τμήμα πολιτικής αεροπορίας. Αλλά δεν ήταν ο μόνος λόγος. Ουσιαστικά, ο κ. Χάσικος έχασε το παιχνίδι αυτής της θητείας ως υπουργός – ταυτίστηκε από την αρχή με την ξεδιάντροπη προβολή [με την επιφανειακή συγκάλυψη λες και μιλούσε –και ο ίδιος και οι απολογητές του- σε ηλίθιους] της σύγκρουσης συμφερόντων. Αντί, όμως, αυτό να γίνει σύμβολο μιας δήθεν μαγκιάς [έτσι πουλούσε την αυτοεικόνα του για ένα διάστημα, το 2013-14] τελικά κατέληξε ένα θλιβερό κατάλοιπο – ιδιαίτερα μετά τη δίκη και καταδίκη του Ρίκκου [με τον οποίο υπήρξε βασικός συντελεστής σε ένα δίκτυο που έστηνε δίκες, καλλιεργούσε υστερίες στα ΜΜΕ, και έκρυβε με Μετατοπίσεις τα δικά τους συμφέροντα πίσω από τα υπό συζήτηση θέματα][2]

Η άνοδος και η πτώση της δύναμης του Χάσικου: από τον υπερ-υπουργό του 2013 στον υπό διερεύνηση διαπλεκόμενο του 2015
Ο κ. Χάσικος είχε αυτήν τη φορά σοβαρό πρόβλημα. Πριν το 2015, όταν ο κ. Οδυσσέας Μιχαηλίδης άρχισε να προσπαθεί να εξηγήσει στον κ. Χάσικο την έννοια της ανάγκης σεβασμού των νόμων, υπήρξαν μια σειρά από υποθέσεις που έδειχναν τεκμηριωμένα ότι ο Χάσικος είχε μια τάση [η οποία φαίνονταν και δημόσια] να συμπεριφέρεται λες και ήταν και «παπάς και τατάς» κατά την κυπριακή – ή και νομοθετική και εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Έτσι, άμα δεν του άρεσε ένας νόμος, μπορούσε να τον αποκαλεί «μασκαραλίκια» και να τον αγνοεί. Να ανακοινώνει καταδίκες σε άτομα που δεν είχαν καν κατηγορηθεί, όπως ο κ. Τσουρής, ενώ ταυτόχρονα έστηνε δικά του κυκλώματα σε διάφορους τομείς, παρά το ότι σαν επιχειρηματίας είχε σαφή σύγκρουση συμφερόντων με τομείς στους οποίους εμπλεκόταν και ως δημόσιος λειτουργός. Η σχέση του με τα ΜΜΕ ήταν εκφραστική – ήταν ιδιοκτήτης ΜΜΕ, αλλά και επικεφαλής του ΡΙΚ, όμως και συμμετέχων στην ..δημόσια επιτήρηση του τομέα. Και χωρίς ίχνος ντροπής [αλλά με την πειθήνια συγκάλυψη των περισσοτέρων ΜΜΕ] περίφερε τον κ. Τσαλακό από τη δική του επιχείρηση στο ΡΙΚ [για να έχει έλεγχο προφανώς] και μετά στον Άλφα για τον οποίο ισχυριζόταν χωρίς να πείθει κανένα ότι δεν είχε συμφέροντα – απλώς νοίκιαζε. Αλλά και για τα άλλα συμφέροντα επέμενε, με σοβαροφάνεια, ότι δεν είχε συμφέροντα γιατί… είχε παραιτηθεί από διευθυντής… Ανάλογα συνέβαιναν και με τις επιχειρήσεις γης και το ρόλο του στο κτηματολόγιο. Ενώ ανάλογα και πάλι θα μπορούσε να πει κάποιος και για τον ρόλο του στο υπουργείο εσωτερικών και τα συμφέροντα ιχθυοτροφείου που διαχειρίζεται η οικογένεια του. Και κάθε φορά που έστηνε θεάματα με δημόσιες δίκες για να μετατοπίσει την εστίαση από τα προβλήματα της κυβέρνησης, φαινόταν να συνεργάζεται άψογα με τον Ρίκκο στο να εστιάσουν την προσοχή των καθεστωτικών ΜΜΕ σε τομείς που οι ίδιοι ήθελαν – και μακριά από τα δικά τους συμφέροντα… Όπως ήταν το θέαμα της Δρομολαξιάς το 2013 – για το οποίο υπάρχει και ηχητικό τεκμήριο για το πώς έστησε ο Ρίκκος τη δίκη και σαφή τεκμήρια της σχέσης του Χάσικου, όχι απλώς με το θέμα αλλά και με διαπλεκόμενα συμφέροντα..

Ο κ. Ο. Μιχαηλίδης, ενθαρρυμένος ίσως από τη τόλμη και επιτυχία [με την έννοια της στήριξης από την κοινή γνώμη – ενάντια και στην κυβέρνηση και τα ΜΜΕ της που εμφανώς προσπαθούσε να προστατεύσει τον Ρίκκο] ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2015 να τα βάζει με τη συσσώρευση σκανδάλων και παρατυπιών του κ. Χάσικου. Η πρώτη μεγάλη υπόθεση αφορούσε μια επέμβαση του Χάσικου να παραλειφθεί ο νόμος για την εισαγωγή 800 φοιτητών, χωρίς να έχουν τα απαιτούμενα για την άδεια εισόδου κλπ. Ήταν παρατυπία σαφώς, αφού υπήρχαν έγγραφα και κανονισμοί που παραλείφθηκαν, ενώ ήταν σαφείς. Ο Χάσικος το έπαιξε .. το έκανα για καλό σκοπό. Και φυσικά, δεν προχώρησε το θέμα για το ποιοί θα εξυπηρετούνταν πραγματικά.

Η διαμάχη με τον Γενικό Ελεγκτή άρχισε να οξύνεται, όταν ο Χάσικος φάνηκε να πανικοβάλλεται, όταν διαπίστωσε ότι τα κόλπα των Μετατοπίσεων με τα οποία έφτιαχνε θεάματα με τον Ρίκκο, δεν λειτουργούσαν πια. Το κόλπο λειτουργούσε κάπως έτσι: Ο Χάσικος φαίνεται ότι ανάλωνε μεγάλο μέρος του χρόνου στη δημόσια υπηρεσία, προσπαθώντας να βρει θέματα για να φτιάχνει πολιτικά θεάματα ενάντια στην αντιπολίτευση.

Έτσι, όταν το ίδιο φθινόπωρο του 2015 προσπάθησε να σπρώξει τον κ. Μιχαηλίδη να ανοίξει θέμα με τέως υπουργούς κοκ, διαπίστωσε, μάλλον  με τρόμο, οι παρεμβάσεις του, έφερναν το αντίθετο αποτέλεσμα [όπως του υπέδειξαν και οι συνήθως υπάκουοι συνεργάτες του στο Φιλελεύθερο, όπως ο κ. Α. Μιχαηλίδης]. Ο Γενικός Ελεγκτής, αντί όργανο των θεαμάτων της κυβέρνησης, ερευνούσε τις πραγματικές παρατυπίες. Αν λ.χ. διερευνούσε το θέμα της Δρομολαξιάς πριν την στημένη δίκη του Ρίκκου, ίσως ο Γενικός Ελεγκτής να άνοιγε το θέμα των συγκρούσεων συμφερόντων του κ. Χάσικου με δεδομένα τα δικά του, οικογενειακά, συμφέροντα στο όλο ζήτημα. Γιατί μπορεί να μην πρόλαβε το θέαμα της Δρομολαξιάς ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, αλλά άνοιξε το θέμα που πιπίλιζε ο Χάσικος όμως μόνο για τα θεάματα. Το ζήτημα των τουρκοκυπριακών περιουσίων, και ανακάλυψε ότι προστατευόμενες του κ. Χάσικου ήταν εμπλεκόμενες σε σύγκρουση συμφερόντων σε αγοραπωλησίες τουρκοκυπριακών περιουσιών… Ο «μάγκας» έγινε «τζάμπα μάγκας». Άρχισε να μουρμουρά, ότι δεν ήταν σωστό, ότι τρομοκρατούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι κοκ. Γιατί ένοιωθε, πια, ότι η ασυλία του, και η δίκη του και του δικτύου του, είχε λήξει. Και απέναντί του δεν είχε μια κοινωνία που τον συμπαθούσε. Οι δημοσκοπήσεις, ακόμα και οι πειραγμένες του προεδρικού, τον έδειχναν μονίμως στον πάτο. Σε εκείνο το κλίμα, ο κ. Χάσικος προσπάθησε να στηριχθεί από κάπου ζήτησε στήριξη από το υπουργικό. Την πήρε – αλλά φάνηκε ότι το προεδρικό του έδινε κάλυψη για κάτι που έφταιγε. Ο Σωκράτης είχε χάσει, πια, το παιχνίδι..

Χάσικος μόνος ζητά συμμάχους: η απομόνωση του Χάσικου και το τελευταίο πλήγμα adding insult to injury – η εξυπηρέτηση των Λοττίδη στο διαμοιρασμό επιτροπάτων από το ρουσφετολογικό τμήμα του προεδρικού

Το 2016, ο Χάσικος είχε τον εαυτό του να είναι πια εγκλωβισμένος. Ο Γενικός ελεγκτής έλεγχε πραγματικά τις κινήσεις του – και είχε παροπλιστεί, πια, σαν ο μεγάλος δημιουργός θεαμάτων και κυκλωμάτων στα παρασκήνια. Και αυτή η αυξανομένη αδυναμία του φάνηκε και στο γεγονός ότι δεν προχωρούσαν ούτε καν προσπάθειες που θα μπορούσαν να αντικριστούν θετικά για άλλους λογούς – πέρα από τα συμφέροντα με βάση τα οποία τα προωθούσε ο Χάσικος. Τέτοια ήταν τα νομοσχέδια για την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και για την μεμονωμένη κατοικία. Ο Χάσικος ήταν πια καμένο χαρτί και το έβλεπε και ο ίδιος. Το ίδιο το κόμμα του μερικές φορές ανέτρεπε τις αποφάσεις του – για άλλα συμφέροντα από αυτά που προτιμούσε ο υπουργός εσωτερικών ή ακόμα και για θέματα στα οποία έκανε προσπάθεια να δείξει κάποιο θετικό πρόσωπο.
Η αδυναμία του Χάσικου φάνηκε εξόφθαλμα όταν προέκυψε αντιπαράθεση με τον Λοττίδη. Τον στήριξε και το κύκλωμά του στον Φιλελεύθερο – ο Α. Μιχαηλίδης είχε μια από τις γραφικότερες του αναφορές σε ένα θέμα: ταυτίστηκε τόσο πολύ με την οπτική του Χάσικου, που ξέχασε, έστω και για τιμή των όπλων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας να αναφέρει την οπτική του Λοττίδη. Αλλά, όταν ήρθε η ώρα να εκβιάσει το προεδρικό ο Λοττίδης [ή τέλος πάντων να πάρει και ο Λοττίδης κάτι από το δημόσιο το οποίο διαμοιράζει η νυν κυβέρνηση, όπως το χοιρομέρι σε συνεστίαση], ο Χάσικος έχασε… Ήταν μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που ο Χάσικος ταυτίστηκε με μια θέση των κινημάτων και της αριστεράς που στήριζαν τον κ. Τσιάρτα. Ο κ. Χάσικος μπορεί να τον στήριζε, αναζητώντας πια νέους τρόπους επανατοποθέτησης στο Δημόσιο Χώρο, ή και γιατί, βλέποντας την ασημαντότητα στην οποία κατέληξε, να τον στήριξε με τη λογική της προηγούμενης θέσης και …γνώσης. Όμως, το προεδρικό στο οποίο καθόριζε πολιτική τον Μάιο του 2013, ο Χάσικος, τώρα άκουσε τον Λοττίδη…
Και σαν να μην έφτανε αυτό βρέθηκε και το smoking gun

Το smoking gun της φ του Χάσικου: ο ιδιοκτήτης που δεν κάλυψε τα νώτα του όσον αφορά στη διαπλοκή/ασυμβίβαστο σε μια εποχή που το Ανώτατο δεν αφήνει περιθώρια υπεκφυγής και ο Κ. Κληρίδης θέτει θέμα σοβαρότητας του Χ. Γεωργιάδη για τη στάση του να αντιμετωπίζει τους νόμους σαν ζήτημα επιλογής αναλόγως ημέτερων συμφερόντων..

Αναζητώντας στοιχεία για άλλο θέμα, ο Γενικός Ελεγκτής ανακάλυψε ότι παρά τον νόμο και τις ενυπόγραφες δεσμεύσεις του, ο κ. Χάσικος παρανομούσε, αφού ήταν κατά πλειοψηφία μέτοχος σε εταιρεία που νοίκιαζε κτήριο στο δημόσιο. Ο Χάσικος προσπάθησε πάλι να το παίξει μασκαραλίκια. Μετά όταν διαπίστωσε ότι το θέμα θα έχει και θεσμική συνέχεια στην επιτροπή ασυμβιβάστου, προσπάθησε να μπλοκάρει τη διαδικασία νομικίστικα – να ελέγξει συμμετοχή με βάση τη σύγκρουση συμφερόντων, να δει αν υπήρχαν κανονισμοί που δεν εγκρίθηκαν που θα μπορούσαν να προσφέρουν διέξοδο χωρίς να φτάσει στην ουσία το ζήτημα. Η έγκριση από το Ανώτατο του νόμου της Βουλής, φάνηκε να του κόβει και από εκεί την διέξοδο διαφυγής. Την ίδια περίοδο η σαφώς συγκριτικά κωμική φιγούρα του Χ. Γεωργιάδη,  [διότι ο κ. Χάσικος έχει ένα βάρος τέλος πάντων ακόμα και στη διαφωνία μαζί του ή και στη συγκριτική του ασυνέπεια] βρέθηκε σε ανάλογη αντιπαράθεση με τον Γενικό Ελεγκτή. Ο Χάρης προσπαθούσε να το παίξει κάπως υπεράνω του νόμου… Όταν ο Γενικός Εισαγγελέας του απάντησε ότι στερείται «σοβαρότητας» η στάση του, η κατάσταση για τον κ. Χάσικο πρέπει να ήταν σαφής. Αν έμενε δεν υπήρχε τρόπος να μην βγει πόρισμα καταδικαστικό από την επιτροπή για το Ασυμβίβαστο. Θα μπορούσε, βέβαια, να επιμένει  - ο Αναστασιάδης δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα με την διαπλοκή. Αλλά ο Χάσικος μάλλον καταλαβαίνει καλύτερα τις προεκτάσεις. Και τις νομικές και τις πολιτικές. Έχασε και θα έπρεπε να υποβληθεί και στον εξευτελισμό να τον αποκαλούν μη-σοβαρό, αστείο, ένοχο με τεκμήρια πια… Ο Χ. Γεωργιάδης κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τη γελοιότητα όταν του λέει ο Γενικός ελεγκτής ότι είναι μη σοβαρός. Ο Χάσικος, μάλλον, κατάλαβε ότι  για τον ίδιο τέλειωσε πια ο χρόνος..

Τέθηκε [από τον Πολίτη πιο έντονα] και το ζήτημα της διαφωνίας του Φ. Κουλέρμου, πεθερού του κ. Χάσικου και ιστορικού ιδρυτή της, παρούσας μορφής της εφημερίδας, «Αλήθεια»,  ενάντια στις κωλοτούμπες του Αναστασιάδη στο κυπριακό. Είναι πιθανό ο Χάσικος να διαφοροποιείται επίσης; Αυτό δεν καταγράφηκε πουθενά, αλλά θα φανεί στο χρόνο..

Μια αποτίμηση
Σε αντίθεση με την προηγούμενη του θητεία ως υπουργός, αυτή η θητεία του κ. Χάσικου ήταν εμφανώς αποτυχημένη. Στην αρχή προσπάθησε να το παίξει σκληροπυρηνικός, σχεδόν ακροδεξιός [σε αντίθεση με την εικόνα που υποτίθεται ήθελε να πουλήσει στα ΜΜΕ του – και με βάση την κληρονομιά της Αλήθεια, αλλά και μερικές προσλήψεις] με ρατσιστικές αναφορές ενάντια στους μετανάστες. Αλλά ουσιαστικά προσπάθησε να στήσει ένα δίκτυο εξουσίας βαθέως κράτους στον κρατικό μηχανισμό. Στην αρχή, το σενάριο του ακροδεξιού σκληρό αντράκι, με φόντο και τις συντονισμένες επιθέσεις ενάντια στην αριστερά] φάνηκε να πουλά στα ΜΜΕ, όπου είχε εμφανώς και το καλύτερο δίκτυο ο Χάσικος. Αλλά όχι στην κοινή γνώμη – μέχρι και οι ημέτερες δημοσκοπήσεις της κυβέρνησης τον είχαν στον πάτο σαν ένα εριστικό πολιτικό. Η κατάσταση χειροτέρεψε μετά την απώλεια του κυκλώματος με τον Ρίκκο. Και κορυφώθηκε με την εφαρμογή του νόμου από τον Γενικό Ελεγκτή. Ο Χάσικος δεν είχε καμία τάση συμπάθειας από το κοινό. Ήταν λες και όλοι [ακόμα και οι οπαδοί του] δέχονταν ότι ήταν όντως διαπλεκόμενος. Αυτό ήταν το κόστος της έπαρσης και της υστερίας του 2013-14.
Και αυτό ήταν η τελική απόδειξη της αποτυχίας του. Και αν λάβει κανείς υπόψιν ότι ο Χάσικος ενδιαφέρεται για την ηγεσία του ΔΗΣΥ, τελικά ο μεγάλος κερδισμένος, είναι ο μέχρι τώρα αντίπαλος του, ο Αβέρωφ. Ο οποίος είναι φυσικά επίσης διαπλεκόμενος, και μερικές φήμες φέρουν το θέαμα της Δρομολαξιάς να είχε σαν στόχο και τον Αβέρωφ με τα κυκλώματα που διατηρεί μέσω Κούμα και υποτιθέμενων σχέσεων του τελευταίου με τον Ο. Βασιλείου], αλλά κατάφερε να βγει για την ώρα λιγότερος πληγωμένος από την καθολική εικόνα διαπλοκής της κυβέρνησης Αναστασιάδη. Αντίθετα, ο κ. Χάσικος έγινε σύμβολο αυτής της διαπλοκής. Θλιβερή εξέλιξη για ένα πολιτικό που το 2011 εξήγγειλε ότι θα αποφύγει τη σύγκρουση συμφερόντων, και μετα εβαλε και την υπογραφη του στην γερημη την χαρτα δεοντολογιας. κλπ..

Είναι σε αυτό το πλαίσιο που τα σχόλια που επικαλείται ο απολογητής του Χάσικου στον Φιλελεύθερο εκφράζουν και μια εικόνα ευρύτερα – έστω και αν στο οικογενειακό πλαίσιο που προσπάθησε να εντάξει ο κ. Χάσικος της παραίτησή του, ακούγονταν σκληρά:

«Κάποιο λάκκο έχει η φάβα…». «Τζείνο έλειπε να ήταν για πολιτικούς λόγους. Μιλάμε για πέτσαν αδιάτρητη». «Ναι, κι όταν έκανε τις λαμογιές και τζέπωνε τα ενοίκια από κτήρια που νοίκιαζε στο δημόσιο η γυναίκα του πάλι άρρωστη ήταν…». «Με γ……. πραξικοπηματίες δεν ασχολούμαι…». «Ξεκινά το καζίνο του τωρά, πόσα να προλάβει ο φτωχός». «Όλα εδώ πληρώνονται». «Καιρός ήταν». «Η ασθένεια της συζύγου δεν αποτελεί κολυμβήθρα του Σιλωάμ για κανένα».
Ο Καλλινικου που αναλώνεται στο να υπερασπίζεται τους υπευθύνους των μαζικών εγκλημάτων του 1974, θυμήθηκε ότι «έπεσε το επίπεδο» της κοινωνίας – φαίνεται ότι ήταν που ψηλό των καιρό των μαζικών εγκλημάτων που αγωνίζεται να συγκαλύψει. Επί της ουσίας, όμως, το αίσθημα της αηδίας υπάρχει: αλλά το αίσθημα το προκάλεσε δυστυχώς για τον ίδιο τον κ. Χάσικο η δική του θητεία στο υπουργείο. Και οι απολογητές δεν μπορούν να το ξεπλύνουν [ιδιαίτερα άμα οι ίδιοι είναι τόσο προβλέψιμοι στο να κατασκευάζουν υστερίες για τους ..αντίπαλους]..

Η έκθεση του Γενικού Ελεγκτή για τις Χαλεπιανές, όπου βρίσκεται και η ιδιοκτησία για το γήπεδο της Ομόνοιας, η οποία κυκλοφόρησε 2 μέρες μετά την παραίτηση Χάσικου ήταν χαρακτηριστική του χειρότερου εαυτού του Χάσικου – την πολιτική του εμπάθεια  -που προκάλεσε και το γενικότερο αίσθημα «αηδίας» που χαρακτήρισε την θητεία του. Με βάση την έκθεση, η ένταξη της περιοχής σε καθεστώς ειδικών χρήσεων, κάτι που ήθελε και η Ομόνοια ως σωματείο με ιδιοκτησία γης στην περιοχή, είχε τη  στήριξη και των τοπικών κοινοτήτων για δικά τους εμφανώς συμφέροντα, αλλά και των συμβουλίων στα οποία εξετάστηκε – συμπεριλαμβανομένου και τους ΕΤΕΚ. Ο μόνος που φέρεται να διαφωνούσε ήταν ο διευθυντής του υπουργείου ο κ. Ασσιώτης. Η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε την τελική έγκριση στην κυβέρνηση με τον Χάσικο. Ο Χάσικος, αμέσως, ακύρωσε την ειδική ζώνη για την περιοχή. Και σε σημείωμα μάλιστα φαίνεται να υπάρχει ειδική αναφορά στο να μην εγκριθεί με αναφορά στην Ομόνοια. Σεβόταν άραγε την εκτίμηση του κ. Ασσιώτη; Μάλλον όχι, αφού ο κ. Ασσιώτης αλλαξε [ή τον άλλαξαν] υπουργείο τον Δεκέμβριο του 2013. Προφανώς ,δεν ήταν ότι εκτιμούσε την κρίση του ο κ. Χάσικος. Αλλά υιοθέτησε την αρνητική του εισήγηση. Για τον Ομόνοια. Το 2015, όμως, ενέκρινε την μετατροπή που απέκλεισε το 2013 – και όταν η Ομόνοια είχε πολλαπλά οικονομικά προβλήματα- διότι κάποιος άλλος ιδιοκτήτης στην περιοχή είχε κάνει ένσταση.

Είχε κάνει και η Ομόνοια ένσταση – αλλά της Ομόνοιας δεν εγκρίθηκε. Ενώ του άλλου ιδιοκτήτη, εγκρίθηκε. Τί άλλο από ημετεροκρατία είναι αυτό; Ο άλλος ιδιοκτήτης προφανώς δεν βιωνόταν από τον κ. Χάσικο σαν ιδεολογικός αντίπαλος τον οποίο θα τιμωρούσε σαν αντίπαλο [ο κ. Χάσικος δεν φάνηκε σε όλη του την θητεία να κατανοούσε ότι ήταν υπουργός όλης της κοινωνίας και όχι μόνο των ημέτερών του], και αποδέχτηκε το αίτημα τους, μόνο όταν θα ωφελούσε ένα.. ημέτερο..
Ήταν και αυτή η περίπτωση με την εμφανή προκατάληψη [αν δεν ήταν νόμιμη/αποδεκτή η αίτηση της Ομόνοιας γιατί ήταν του άλλου ιδιοκτήτη στην ίδια ακριβώς περιοχή;] ένα από τα σκάνδαλα για τα οποία θα μπορούσε να μπλέξει και άλλο ο κ. Χάσικος με φτηνές επιφανειακές δικαιολογίες. Αλλά κέρδισε και την αντιπάθεια και την καχυποψία από μια μικροπρεπή στάση….

Αυτό που μπορεί να πιστώσει κανείς στον κ. Χάσικο, είναι ότι τουλάχιστον το τέλος, κατάλαβε τις συνέπειες με βάση τα θεσμικά δεδομένα και προτίμησε να σώσει ένα ίχνος από την αξιοπρέπεια του και να μην καταντήσει στο επίπεδο του Χάρη Γεωργιάδη που τον αποκαλούν μη-σοβαρό και νομίζει ότι βρέχει. Τί να έλεγε ο κ. Χάσικος με δεδομένες τις προηγούμενες δηλώσεις του για την απόφαση για τον Ασυμβίβαστο στο κτήριο που νοικιάζει στην πολιτική αεροπορία; Έφυγε καθυστερημένα, αλλά τουλάχιστον πριν τον εξευτελισμό..
Σαν πολιτικό ζώο θα προσπαθήσει να επανέλθει. Φυσικά, θα συμπαρασταθεί και στην οικογένεια του – που προφανώς το χρειάζεται. Αλλά θα τρέξουν πια και οι επιχειρήσεις με τον πραγματικό ιδιοκτήτη.









[1] Είχαμε αναφερθεί και εμείς που δεν ξέρουμε καθόλου τον κ. Χάσικο προσωπικά ή την οικογένεια του. Παρατηρήσαμε ότι σε τέτοιες συνθήκες η κριτική θα πρέπει να γίνεται με κάποιο μετρό..
[2] Στο γενικότερο πλαίσιο της παρακμής της δύναμης του στο κυβερνητικό, αλλά και κοινωνικό πλαίσιο, μπορεί και να εντάσσεται η αδυναμία του να προστατεύσει πια ..δικούς του – λ.χ. το  όνομα του καταδικασθέντος γιατρού για μίζες, του κ. Κυαμίδη συνδέθηκε, φιλικά, με τον κ. Χάσικο. Κυκλοφορούσαν, επίσης, φήμες για ευρύτερες έρευνες για τις κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις της ..οικογένειας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου