1 Μαΐ 2017

Φτάνει πια η πίστωση χρόνου και η εμπιστοσύνη στον Αναστασιάδη.. Η γελοιότητα του εκλιπαρείν για την καρέκλα: ο Αναστασιάδης και η κωμωδία της θέσης μιας κυβέρνησης που προσπαθεί αναξιοπρεπώς να ξεγελάσει, λες και ζει σε εφηβικό σήριαλ, και πουλά ανόητες υπεκφυγές γιατί δεν τολμά ούτε την αλήθεια να πει, ούτε ευθύνες να αναλάβει …

Σ. Μ.


Την Κυριακή 24/4 ο Πολίτης, ο οποίος λειτουργεί σαν εκφραστικό όργανο της κυβέρνησης, είχε ένα φανταχτερό πρωτοσέλιδο για τον κίνδυνο κατάρρευσης των συνομιλιών, και σε ένα μικρό ένθετο μας πληροφορούσε ότι ο Αναστασιάδης.. δεν υπόγραψε και δεν θα υπόγραφε την νομοθεσία της βουλής για να μεταφερθεί η ευθύνη για την γιορτές κλπ. στα σχολεία στο υπουργείο παιδείας – ώστε να ακυρωθεί έμμεσα η προηγούμενη απόφαση της βουλής [με αποχή του ΔΗΣΥ και ψήφο της ακροδεξιάς και των απορριπτικών κεντρώων] για εορτασμό των υπογραφών του 1950 για την… ένωση. Καταγράφω τα γεγονότα, παρά το ότι είναι γνωστά, επειδή είναι τόσο αισχρή η στάση του προεδρικού πια, που δεν αξίζει ούτε καν να φτύσει κανείς κάτω αηδιασμένος. Αρχικα η ρητορικη ηταν το θεμα ηταν ασημαντο, μερικα λεπτα κοκ. Και εγινε προσπαθεια να συγκαλυφθει. Τωρα ξαφνικα είναι τοσο σημαντικο που θα παει και Ανωτατο. Αν μερικοί είναι, πια τόσο ηλίθιοι που να νομίζουν ότι αυτό το γελοίο παιχνίδι υπεκφυγών, πείθει κανένα, τότε ας καταγράψουμε τη μιζέρια που δεν τολμά να παραδεχτεί την πραγματικότητα – και μετά να θέσουμε και τα ουσιαστικά ερωτήματα:

1.    Το κόμμα του προέδρου που καμωνόταν μέχρι πρόσφατα ότι θέλει λύση, έκανε αποχή [τάχα πιάστηκε απροετοίμαστο ή για λαθος κοκ][1] για το ψήφισμα του ΕΛΑΜ και μετά του πήρε εβδομάδες για να πάρει μια θέση – και να κάνει κάτι. Ο δε Αναστασιάδης αφού το έπαιξε πάπια για περίπου 2 βδομάδες, μετά είπε δημόσια ότι ήταν «άκαιρο». Και πήγε σε μια συνάντηση όπου φακκούσε τις πόρτες σαν κομπλεξικός που προσπαθεί να πουλήσει ψευτομαγκιά, και πήγε να καπνίσει για ....45 λεπτά χωρίς να το πει σε κανένα... Και μετά είχε και παράπονο γιατί έφυγε ο Ακιντζή, και τα δημοσιογραφικά του φερέφωνα, ήθελαν και να  εκβιάσουν «ομοψυχία»  στήριξης της ανωριμότητας, της αγένειας και της χαζομάρας του. Ήλπιζε προφανώς ότι κάποιοι στο εξωτερικό θατον στήριζαν. Όταν κατάλαβε ότι έγινε ρεζίλι διεθνώς, τα μάζεψε και έστειλε τον Αβέρωφ να μεσολαβήσει. Και ο Αβέρωφ υποσχέθηκε στον Ακιντζή μια φόρμουλα σύμφωνα με την οποία θα γινόταν μεταβίβαση της αρμοδιότητας για τις γιορτές στο υπουργείο – για να ακυρωθεί η προηβούμενη απόφαση έμμεσα. 

2.    Το νομοσχέδιο του Αβέρωφ ήταν μια ανάλογη μιζέρια για τη στάση του Αναστασιάδη. Αντί να πει το κόμμα [όσοι βουλευτές τελός πάντων τολμούσαν] ότι θα ψήφιζαν ενάντια στο νομοσχέδιο του ΕΛΑΜ και των απορριπτικών, άρχισαν ένα παιχνίδι διγλωσσίας. Έτρεχε το ΑΚΕΛ να λέει την αλήθεια, και να έρχεται σε αντιπαράθεση με τους απορριπτικούς και τους νεοφασίστες, και ο ΔΗΣΥ έπαιζε την πάπια – ο δε Τορναρίτης επέμενε ότι το νομοσχέδιο.... δεν είχε καμιά σχέση με το ψήφισμα των απορριπτικών. Ήταν μια αισχρή υπεκφυγή – και μάλιστα από ένα τύπου που κατά τα άλλα καμώνεται ότι είναι υπέρ της λύσης. Δηλαδή, άμα σε ένα τέτοιο απλό ζήτημα δεν είχαν το κουράγιο να πουν την αλήθεια που ήξερε όλη η κοινωνία, και την οποία έλεγαν και το ΑΚΕΛ και οι κεντρώοι, αυτοί οι τύποι ποιά λύση θα υποστηρίξουν; .... Πέρασε έτσι ένα νομοσχέδιο το οποίο έκανε δημόσια επίδειξη εξαπάτησης και δειλίας .

3.    Και σαν κερασάκι στην τούρτα μας ανακοίνωσε ο Πολίτης ότι δεν θα υπογράψει ο Αναστασιάδης. Για αλλα θεματα για αλλα θεματα εβρισκαν διαφορους τροπους για να περασουν η να μπλοκαρουν να νομοσχεδια…Αλλά δεν μπορούσαν να δουν ότι το νομοσχέδιο του Αβέρωφ θα.... είχε «ίσως προβλήματα αντισυνταγματικότητας»; Και όπως υπεδειξε και ο Μαρκιδης δεν ηταν καν υποχρεος ο Αναστασιαδης να ζητησει γνωματευση…Η γιατι δεν ρώτησαν τον Γενικό Εισαγγελέα [εστω σαν κυβερνηση που θα προσπαθουσε με αυτό να σπασει το αδιεξοδο στις συνομιλιες] πριν το πάρουν στη βουλή; Απλώς – προσπάθησαν να εξαπατήσουν τον Ακιντζή, αλλά και όσους ελληνοκύπριους θεωρούν [και με βάση το 1974 και με βάση την αξιοπρέπεια της Κυπριακής Δημοκρατίας] αισχρό το ψήφισμα για την ένωση. Όπως εξαπάτηση ήταν και η διγλωσσία του ΔΗΣΥ που έλεγε, όταν ψηφιζόταν, ότι θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα, αλλά ταυτόχρονα [μέσω Τορναρίτη] ότι δεν είχε σχέση με το.... πρόβλημα. Τώρα έστησαν ένα θέαμα, για να πάει ο Ακιντζή στις συνομιλίες και να μην φορτωθούν [η δειλία της κυβέρνησης και του Αναστασιάδη] τη διακοπή, αλλά μεταθέτωντας το θέμα στο Ανώτατο, θα μπορούν να λένε και στους δικούς τους ακροδεξιούς κοκ, ότι «εγελάσαν του Τούρκου»... Τέτοιο επίπεδο... Μπορεί κανένας να ισχυριστεί ότι δεν είναι πια αυτού του επιπέδου ο Αναστασιάδης και η ηγεσία του ΔΗΣΥ? Και ο Πολίτης ως εκφραστικό όργανο, την επομένη, στις 24/4, προσπάθησε να πουλήσει με την ίδια διγλωσία και φτηνή, πια, υπεκφυγή, την καραμέλα στα αρνιά που νομίζουν ακόμα ότι ο Αναστασιάδης ενδιαφέρεται για... λύση. «Θα το πάρει πάνω του ο Πρόεδρος», έγραφε πρωτοσέλιδα... Τί θα πάρει πάνω του; Την υπεκφυγή που δεν τολμά να αναλάβει σαν ευθύνη;

Ταυτόχρονα, αυτές τις μέρες, ο Φιλελεύθερος, με εμφανή διαρροή του προεδρικού μας ανακοίνωσε ότι ο Κοτζιάς έκανε αυτό που στριφογύριζε σαν το κουτσομπολιό του Αναστασιάδη – ότι φταίει ο Άιντα. Δεν είναι οι απορριπτικοί που κατηγορούσαν που κατηγορούσαν τους μεσολαβητές για να αποφύγουν τη λύση – και τους έκανε κριτική ο ΔΗΣΥ; Τώρα, χωρίς ίχνος ντροπή ή και αξιοπρέπειας για το λόγο τους, λένε τα αντίθετα – φταίει ο απεσταλμένος του ΟΗΕ.

Ο Αναστασιάδης, για να ροκανίζει το χρόνο [και για να γαντζώνεται στην καρέκλα] τα έχει ήδη βάλει με δύο εκπροσώπους του ΟΗΕ – ο προηγούμενος έφταιξε γιατί του θύμισε, το 2013, τις υπάρχουσες συγκλίσεις]... Και ο Κοτζιάς δεν υποτίθεται ότι ήταν ο κακός σύμφωνα με τον Πολίτη – φερέφωνο που χάλασε τις συνομιλίες στο Μοντ-Πελεράς το 2016; Τώρα είναι καλός; Ή απλώς αποδεικνύεται ότι η κατασκευή του Κοτζιά σαν πρόβλημα τότε, ήταν μια ακόμα υπεκφυγή;  Οπως και το νομοσχέδιο του Αβέρωφ τωρα και η αναπομπή του νόμου μολις περασε από την Βουλη….Ανεμόμυλοι...
Ας είμαστε, λοιπόν, ειλικρινείς για την πολιτική διάσταση [η προσωπική είναι αδιάφορη] του Αναστασιάδη. Πρόκειται για ένα καιροσκόπο ή στην καλύτερη περίπτωση για ένα δειλό. Και στις δύο περιπτώσεις το μόνο που φαίνεται να τον ενδιαφέρει τεκμηριωμένα είναι το βόλεμα και η καρέκλα – και το καλόπιασμα όσων φαίνεται ότι μπορούν να τον εξυπηρετήσουν. Και φαίνεται να έχει μια τραγική ανικανότητα να αντιληφθεί τις συνέπεις των πράξεών του στο συλλογικό επίπεδο – καταλαβαίνει άραγε πόσο έχει υποβιβάσει ο ίδιος τη δημόσια εικόνα του, ιστορικά, αλλά και την εικονα της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ανεξέλεγκτο ρουσφέτι της περιόδου του;

 Και σε αυτό το πλαίσιο είναι καιρός να αρχίσει, πια, και η επαναξιολόγηση της θέσης του το 2004. Οι αντιφάσεις είναι τόσο κραυγαλέες που αν δεν ήταν, γενικά αντιφατικός και κωμικός σαν πολιτική φιγούρα, θα μπορούσε να ήταν και παράδοξο: τότε το 2004, όχι μόνο δέχτηκε, αλλά «αγωνιζόταν» δήθεν για ένα σχέδιο με εκ περιτροπής προεδρία [και τώρα το παίζει χαλασμένος δίσκος πικ απ του απορριπτικού τροπαρίου – «σε ποιά ομοσπονδία γίνονται αυτά;»], για ένα σχέδιο χωρίς πολλά από τα θετικά που έχουν εξασφαλιστεί στο υπό διαμόρφωση νυν σχέδιο και που δεν συζητείτο, καν το θέμα των εγγυήσεων. Και όμως φώναζε τότε – και όσο κωμικό και αν ακούγεται πια, πήγε και στην Ευρώπη να διαμαρτυρηθεί για την μεροληπτική στάση της πλειοψηφίας των ΜΜΕ ...... ο Αναστασιάδης! Και τώρα, το ίδιο άτομο εξαγοράζει, χωρίς ίχνος ντροπής, με δημόσιες θέσεις ή παροχές, εκδότες, έχει υπουργούς που εμπλέκονται σε κατά συρροή σκάνδαλα σύγκρουσης συμφερόντων [που αφορούν και ΜΜΕ], και κάνει ότι μπορεί να φτιάξει ένα περιβάλλον ΜΜΕ που να θυμίζει τις χειρότερες εκδοχές χειραγώγησης. Ουγγαρία θυμίζει, πια, το σκηνικό.... Η ασυνέπεια είναι κραυγαλέα.  

Η ζημιά που έχει κάνει στο θέμα της διαδικασίας επανένωσης είναι, επίσης, σημαντική – αλλά μάλλον διορθώσιμη άμα τον ξεφορτωθούμε τώρα που αποκαλύπτεται η πραγματικότητα πίσω από το θέμαμα. Όταν εκλέγηκε ο Ακιντζή το 2015, υπήρχε ένα βασικό πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί από τις συγκλίσεις Χριστόφια- Ταλάτ, και ένα θετικό κλίμα στην κοινή γνώμη και των δυο κοινοτήτων [και χωρίς ιδιαίτερη ένσταση από τον Ερντογάν], το οποίο είχε διαμορφωθεί εξελικτικά μετά το 2004. Και τί έκανε ο Αναστασιάδης; Ροκάνισε το χρόνο με θεάματα συναντήσεων μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι το φθινόπωρο του 2016 – και εκεί άρχισε, πια, να φαίνεται εξώφθαλμα ότι το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να εξασφαλίσει τη στήριξη της ακροδεξιάς πτέρυγας του κόμματός του. Έτσι, απέφυγε αυτά που ο ίδιος έλεγε προηγουμενως [αυτός λ.χ. που ειρωνευοταν προηγουμενως την αντίθεση στα χρονοδιαγράμματα, έγινε τωρα ρητορικός πολέμιός τους] και μετά κατασκεύασε, μέσα από τα ΜΜΕ που ελέγχει, θεάματα μετατοπίσεων [Φταίει ο Κοτζιάς, «Αχ Μουσταφά», κοκ] για να κερδίσει χρόνο.

Αυτό που φαίνεται να θεωρεί δεδομένο, είναι ότι θα τον στηρίξουν οι υποστηρικτές της λύσης από τα δεξιά, [ενώ τον αγχώνουν οι απορριπτικοί οπαδοί του ΔΗΣΥ] ενώ, ίσως να έχει και την αυταπάτη ότι, αν δεν περάσει στο δεύτερο γύρο η αριστερά, θα μπορέσει να αντλήσει ψήφους λύσης και από εκεί. Κατά τα άλλα, τώρα κάνει αναξιοπρεπή θεάματα στα οποία εκλιπαρεί ακροδεξιούς ψήφους.

Η ιστορική συγκυρία του 2015-2017 χάθηκε, πια με την αποκάλυψη ξεφούσκωμα του θεάματος Αναστασιάδη. Η δυναμική, όμως, υπάρχει στη βάση της κοινωνίας – αλλά και στις γεωπολιτικές δυναμικές που θα φέρουν το κυπριακό και πάλι επιτακτικά στο προσκήνιο. Σε αυτό το πλαίσιο, όσοι πιστεύουν στη λύση-επανένωση, πρέπει να αρχίσουν να κόβουν γέφυρες δημόσια και ξεκάθαρα με τον Αναστασιάδη. Τέρμα το παραμύθι του 2004 – απλώς πουλούσε και τότε παραμύθι σε κάποιους. Και η αποστασιοποίηση πρέπει να φτάση στην ουσία – ότι οι διαφορές με τον Νικόλα Παπαδόπουλο δεν είναι σημαντικές από την οπτική της επανένωσης. Ο Αναστασιάδης μπορεί να δεχθεί και χειρότερη λύση – αν του συμφέρει όσον αφορά στο άτομο και στους ημέτερούς του [ποτέ δεν φαίνεται να μπόρεσε να καταλάβει την έννοια του δημόσιου ως κάτι πέρα από το άτομο και την εγωπάθειά του]. Αλλά σε λύση, δεν θα προχωρήσει μόνος του. Αλλά, αν προχωρήσει με εξωτερικό εκβιασμό [στον οποίο και λόγω της διαπλοκής, στην οποία είναι γενικότερα εμπλεκόμενος, είναι ευάλωτος], τότε θα είναι χειρότερη – και σε τέτοια λύση μπορεί να πάει και ο όποιος απορριπτικός βρεθεί μπροστά στη γεωπολιτική πραγματικότητα, που θα κάνει τις ανοησίες για «άλλη στρατηγική» ξεκάθαρα διλήμματα που θα ευνοούν τις τουρκικές θέσεις.  

Το επιχείρημα ότι ένας απορριπτικός υποψήφιος θα είναι χειρότερος, λόγω του περιβάλλοντος του, παραβλέπει τη σαβούρα γύρω από τον Αναστασιάδη: ο Ρίκκος είναι εκφραστικός πολλών, αλλά δεν είναι η μόνη διάσταση. Ο σκιώδης υπουργός παιδείας είναι ο Ταλιαδώρος [πόσο χειρότερα, δηλαδή, μπορεί να γίνει;] ο Προδρόμου είναι εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, ενώ ο αρχιεπίσκοπος είναι ο εκλεκτός του Αναστασιάδη για να εξηγά πώς οι κινήσεις οδηγούν σε μη λύση.

Η δυναμική της λύσης, μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και την ήττα του 2004, κτίστηκε επί Τάσσου, αλλά από τα κάτω. Επί Αναστασιάδη, ζήσαμε μια αισχρή διαπλοκή και την μετατροπή της διαδικασίας λύσης σε ένα αναξιοπρεπές θέαμα για να βολευτεί ο δικηγόρος και οι συν αυτώ. Ένας απορριπτικός δικηγόρος δεν θα είναι καλύτερος, αλλά ούτε και χειρότερος. Θα είναι τουλάχιστον εναλλαγή.

Και η αριστερά οφείλει, πια, να αποστασιοποιηθεί αποφασιστικά από αυτό το θέαμα. Η δυναμική της επανένωσης και της λύσης ανήκει και στο μέλλον και της ιστορικής στιγμής. Ας πάει σπίτι του. Και ας συνεχίσουμε χωρίς τις αυταπάτες – αλλά με επίγνωση των ψευδαισθήσεων του 2004. Τότε πολλοί τουρκοκύπριοι πίστευαν ακόμα στον Ερντογάν, τον ξεπέρασαν το 2011. Τώρα ξεπερνά και η δυναμική της λύσης το θέαμα παράσταση Νίκος Αναστασιάδης...

Φτάνει πια…




[1] Αβέρωφ:Αχρείαστη και λανθασμένη η απόφαση Βουλής για ενωτικό - See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/407679/averofaxreiasti-kai-lanthasmeni-i-apofasi-voulis-gia-enotiko#.dpuf
Μάλιστα τότε ο Πολίτης ανέλαβε να .... ξεκαθαρίσει τα τις απόφασεις του ΔΗΣΥ τζιαι κυρίως το γεγονός ότι επήεν το θέμα στην ολομέλεια: «Στον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας Κυριάκο Χατζηγιάννη στρέφονται τα εσωκομματικά πυρά του ΔΗΣΥ για τον τρόπο που το κόμμα χειρίστηκε την τροπολογία του ΕΛΑΜ αναφορικά με το ενωτικό δημοψήφισμα, η οποία εγκρίθηκε την περασμένη Παρασκευή από τη Βουλή λόγω της αποχής που τήρησαν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος.

Ο δε Χατζηγιάννης ένιωθεν τζιαι ηθικά ένοχος ελάλεν - Χατζηγιάννης: Αισθάνομαι ηθικά ένοχος
Πηγή: https://politis.com.cy/article/chatzigiannis-esthanome-ithika-enochos
Αποτέλεσμα ήταν: Συναγερμικοί πυρ και μανία με Αβέρωφ Νεοφύτου για το ενωτικό δημοψήφισμα – Μαζεύουν υπογραφές - http://www.offsite.com.cy/articles/eidiseis/politiki/207724-synagermikoi-pyr-kai-mania-me-averof-neofytoy-gia-to-enotiko
Ενώ ο ίδιος ο Αναστασιάδης εχαρακτήρισεν «ΠτΔ κατά απόφασης Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα: Ατυχέστατη και λαϊκιστική προσέγγιση» - http://www.newsit.com.cy/default.php?pname=Article&art_id=213220&catid=9
Ο προδρομου παντως ηταν από τοτε ..θετικος: Ο εκπρόσωος τύπου του Συναγερμού αξίωνεν ένωση την ίδια ημέρα με ανάρτησην του τζιαι ύστερα επαρέλαυνεν στα κανάλια να στηρίξει την αποχή του ΔΗΣΥ - «Δεν πρέπει να γίνουμε και "αντίστροφα φανατικοί"! Η προσωπική μου άποψη: ήρεμα και ορθολογικά, ασχέτως από πού προέρχεται η πρόταση, δεν πρέπει να μνημονεύουμε, να εξηγούμε και να καταλαβαίνουμε την πρώτη παλλαϊκή έκφραση αντιαποικιακής αυτοδιάθεσης του κυπριακού λαού; (την οποία τότε ένθερμα διεκδικούσε ΚΑΙ το ΑΚΕΛ). Δεν πρέπει να παιδιά στα σχολεία μας να ξέρουν από πού έρχονται; Νομίζω πως πρέπει».- http://www.tothemaonline.com/politiki/2017/02/11/enotiko-dimopsifisma-o-prodromou-diafonei/




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου