1 Μαΐ 2017

Ο Χάρης και η αβάσταχτη ελαφρότητα της διαπλοκής


«Κώστας Κληρίδης προς Χάρη Γεωργιάδη: «Με όλο τον προσήκοντα σεβασμό, μια τέτοια ερμηνεία των διατάξεων, του γράμματος και του πνεύματος του νόμου του 2015, θα ήταν ανεπίτρεπτη και θα επέφερε παράλογα αποτελέσματα».
Ο κύριος Κληρίδης σημειώνει, επίσης, ότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου, εάν καταγγελθεί στην αρμόδια αρχή, ή υποπέσει στην αντίληψη ότι δημόσιος υπάλληλος δυνατόν να έχει διαπράξει πειθαρχικό παράπτωμα, τότε η αρμόδια αρχή οφείλει να μεριμνήσει αμέσως για να διεξαχθεί πειθαρχική έρευνα με τον καθορισμένο τρόπο.

Το γεγονός, σημειώνει ο Γενικός Εισαγγελέας, ότι ενδεχόμενα και άλλοι υπάλληλοι να κατείχαν ή και να κατέχουν κομματικό αξίωμα, είτε πριν από το 2015 είτε χωρίς την απαιτούμενη άδεια, σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά λόγο για μη έναρξη πειθαρχικής διερεύνησης εναντίον υπαλλήλου…
Φιλελεύθερος, 29/4/2017[1]

Ο Χάρης Γεωργιάδης, και η φίλη του, η Σάβια Ορφανίδου, έχουν γίνει το πρόσωπο της διαπλοκής αυτές τις μέρες. Και για την ώρα, έχουν εκτοπίσει τον Χάσικο από το κέντρο της προσοχής – αφού η τεκμηρίωση της δικής του σύγκρουσης συμφερόντων και διαπλοκής, είναι και τεκμηριωμένη, αλλά και με νομικό πλαίσιο από την πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου. Και φυσικά και οι δυο, εκφράζουν την ευρύτερη πρακτική της νυν κυβέρνησης να μετατρέπει τα πάντα σε υποθέσεις εξυπηρετήσεων ημέτερων. Στην περίπτωση του Χάρη Γεωργιάδη, το θέμα έχει και μια ιδιαιτερότητα – δεν είναι απλώς βόλεμα φίλων και γνωστών [σε ένα κωμικό πια επίπεδο ανωριμότητας, εδώ έχουμε διορισμούς συμμαθητών/τριών ή στην καλύτερη περίπτωση συμφοιτητών/τριών, λες και αυτός ο άνθρωπος δεν λέει να μεγαλώσει] αλλά και την απόπειρα να κατασκευάσει ένα δίκτυο ημέτερων για ..εξυπηρετήσεις. Η πρώτη θεαματική κίνηση, σε αυτό το πλαίσιο, ήταν ο διορισμός της Ειρένας Γεωργιάδου, επικεφαλής της Ελληνικής Τράπεζας. Δεν υπήρχε καμία αναφορά σε οποιαδήποτε προσόντα της εν λόγω κυρίας για το συγκεκριμένο διορισμό, πέρα από το γεγονός ότι την συγκεκριμένη στιγμή ήταν στη θέση που είχε την εξουσία να διορίζει ο φίλος και συμμαθητής/συμφοιτητής της. Έτσι, ο Χάρης, που μέχρι τότε φρόντιζε να βοηθά τον μπαμπά να αποφεύγει τις νομοθεσίες για το ξενοδοχείο της οικογένειας, άρχισε την πορεία να ..γίνει παράγοντας. Ο επόμενος διορισμός, και πάλι λόγω της συγκυρίας είναι ο Χάρης στο υπουργείο, ήταν ο διορισμός του Χατζηγιάννη στον Συνεργατισμό. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Χάρης πιάστηκε από τον Γενικό Ελεγκτή – η όλη διαδικασία δεν έγινε με διαφανείς διαδικασίες. Αλλά ο Χάρης Γεωργιάδης, όπως απέδειξε και με τις υποθέσεις συγκάλυψης του μπαμπά, δεν έχει και ιδιαίτερο σεβασμό στους θεσμούς. Το θέμα προέκυψε, αλλά έμεινε μετέωρο. Και μετά ήρθε η Σάβια.
Στο θέμα της Σάβιας, ο Χάρης αποκαλύφθηκε για ότι είναι εμπαθής, με τάση προς την παραπλάνηση [και τη μικροπρεπή προσπάθεια παραπλάνησης] και φυσικά, με εμμονές για την ημετεροκρατία.

Η υποθεση της Σαβιας Ορφανιδου στο ιστορικο-θεσμικο της πλαισιο
Το θέμα ξεκίνησε με το διορισμό της κ. Σάβιας στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ήταν ένας διορισμός σε ένα είδος εντατικοποίησης των διορισμών συναγερμικών σε διάφορα πόστα – παράλληλα εκείνη την περίοδο διορίστηκε και η επικεφαλής επικοινωνιακής πολιτικής του ΔΗΣΥ, η Σόφη Μιχαηλίδου, Γενική Διευθύντρια του ΚΥΠΕ. Η αντίδραση των θεσμών, που απέκτησε πια δυναμική μετά την κίνηση Κληρίδη εναντίον του Ρίκκου, και την καταδίκη του τελευταίου, αλλά και τις κινήσεις του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, αρχικά σε σχέση με τον Χάσικο και μετά ευρύτερα, άρχισε να κινητοποιείται. Και ο Γενικός Ελεγκτής έθεσε θέμα προνομιακού/ευνοιοκρατικού διορισμού, αλλά και του ευρύτερου ρόλου της κ. Σάβιας σαν δημόσιου υπάλληλου και κομματικού στελέχους του ΔΗΣΥ, με βάση την υπάρχουσα νομοθεσία. Γενικώς, η κ. Σάβια χρησιμοποιούσε την ιδιότητα της δημόσιας υπάλληλου, σαν ειδικού ή αρμόδιου σε κάποια θέματα [του υπουργείου οικονομικών] για να προωθεί την πολιτικη και τα ιδεολογήματα του Χάρη και του ΔΗΣΥ. Κάνει αυτό το οποίο ελπίζει ότι θα κάνουν και οι άλλοι ημέτεροι του δικτύου του Χάρη στις τράπεζες. Αλλά στη δημόσια υπηρεσία, με βάση τον νομο ο οποιος ψηφιστηκε το 2015, όφειλε να πάρει άδεια από την ΕΔΥ – και δεν το έκανε.

Η υποθεση με την Σάβια Ορφανιδου έχει και κωμικές διαστάσεις – κατά την προεκλογική περίοδο των βουλευτικών, το 2016 η κ. Ορφανιδου συμπεριφερόταν όντως σαν ένα άτομο εκτός τόπου και χρόνου. Ενώ λ.χ. ο ΔΗΣΥ ανακοίνωνε ότι θα γίνονταν εσωκομματικές εκλογές για υποψήφιους, η Σάβια ήταν τόσο σίγουρη ότι θα ήταν υποψήφια [με μέσο με τον Χάρη ή τον κομματικό μηχανισμό;] που ξεκίνησε την προεκλογική της, έτσι και αλλιώς. Και οι κωμικές μεταμορφώσεις της εικόνας της [λες και έβγαζε φώτος για λάιφσταιλ περιοδικό]  ήταν εκφραστικές για τις εμμονές. Και ο Χάρης, παραβλέποντας, όπως παρατήρησε μέχρι και ο Άριστος Μιχαηλίδης, τη θεσμική παράδοση να μην αναμιγνύονταν οι υπουργοί σε προεκλογικές, αφού έχουμε προεδρικό σύστημα και υποτίθεται ότι είναι υπουργοί όλων, έτρεξε σαν καλός συμμαθητής για την Σάβια… Και μοιράστηκε τη χυλόπιτα της ήττας. Ο Χάρης Γεωργιάδης κατάλαβε τα όρια της συμπάθειας που έχει με την αποτυχία της Σάβιας, που ήταν και δική του απόρριψη από το συναγερμικο πλαίσιο.
Όμως, οι εμμονές συνεχίζουν. Οπότε αφού απέτυχε η Σάβια, αποφασίστηκε φαίνεται να της δοθεί ένα ταξιδάκι στην Ευρώπη – και από εκεί να επιστρέψει κάπως. Θα μπορούσε λ.χ. και να σχετίζεται με κάποια μελλοντική φαντασίωση ιδιωτικοποιήσεων και ανάλογη καρέκλα για την κυρία Σάβια: ο Χάρης φαίνεται τώρα να προωθεί ιδιωτικοποιήσεις με την συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανάπτυξης [EBRD] – αν φτιάξει και μια σχέση με τη φίλη του ο Χάρης με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων [ΕΤΕ] τότε θα μπορούσε η Σάβια να μας έρθει δήθεν από την Ευρώπη, και να πάρει μια καρέκλα, όπως η Ειρένα, και να ελέγχει τη.. ΣΥΤΑ… Τέτοια κόλπα παίζουν στον κόσμο των δικτύων του Χάρη, αλλά και της ευρύτερης διαπλοκής που χαρακτηρίζει την νυν κυβέρνηση. Ιδίως άμα σκεφτεί κανείς πως βρέθηκε ο Δημητριάδης στην κυβέρνηση και πως χάρισε εκατομμύρια στην Euro gate με τις ιδιωτικοποιήσεις δραστηριοτήτων στο λιμάνι Λεμεσού, η εικόνα δεν είναι και τόσο στη σφαίρα των φαντασιώσεων, αλλά στην πληκτική επιστροφή του Γιωρκατζισμού… Ο Γενικός Ελεγκτής, όμως, έβλεπε πια καθαρά τα παιχνίδια ανωριμότητας των φίλων και συμμαθητών/τριών του Χάρη και του υπέδειξε ότι όφειλε να διερευνήσει τα έργα και τις ημέρες της κ. Ορφανίδου – και το θέμα του διορισμού της.

Η αντιφατική συμπεριφορά του Χάρη και η αδυναμία του να κατανοήσει ότι, οφείλει να σέβεται την νομοθεσία και να λειτουργεί με βάση την ισονομία
Η στάση του Χάρη ήταν ενδεικτική και της ανωριμότητας του και της αδυναμίας του να κατανοήσει το θεσμικό πλαίσιο σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Αρχικά, αρνήθηκε καν ότι υπάρχει πρόβλημα και μετά κατόπιν πιέσεων άρχισε ένα χαζό παζάρι [λες και δεν υπήρχε ο νόμος και οι πρόνοιες του] και αποφάσισε μόνος του ότι θα αρκούσε μια διοικητική έρευνα – με την οποία προφανώς θα απάλλασσε την ημέτερη. Ενδεικτικό και παλιν πως αντιλαμβάνεται τις έρευνες και την αξιοκρατία.. Και όλα αυτά τα κόλπα συγκάλυψης ποντάροντας ενδεχομένως ότι το όλο ζήτημα θα συγκαλυφθεί, όπως έγινε και με τις εξυπηρετήσεις του μπαμπά, αλλά και με την Ειρενα [και σε ένα βαθμό με τον Χατζηγιάννη] έκανε ότι δεν καταλάβαινε. Δείγμα και αυτό της αδυναμίας του να κατανοήσει τα δεδομένα σε πολιτικό πλαίσιο. Η εποχή της συγκάλυψης του 2014-15 έχει λήξει εν μέρει και γιατί πάμε για προεδρικές εν μέρει και γιατί ο ΔΗΣΥ, με εκπροσώπους όπως τον Γεωργιάδη, φαίνονταν να λειτουργούν τόσο αρπακτικά και με εμμονές ημετεροκρατίας που προκαλούν μια ευρύτερη πια δυσφορία και θυμηδία. Αλλά αυτά τα βλέπεις, όταν δεν πάσχεις από εγωπάθεια.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, ο Χάρης άρχισε να επιστρέφει σε ένα σχεδόν παιδικό επίπεδο ανωριμότητας. Άρχισε να λέει ότι το κάνουν και άλλοι [εννοώντας να είναι κομματικά στελέχη και δημόσιοι υπάλληλοι]. Θα μπορούσε να νοιώθει οίκτο κανείς για το επίπεδο του επιχειρήματος, αν δεν θυμόταν ότι αυτού του είδους οι μετατοπίσεις [φταίνε άλλοι, κοιτάξετε εκεί και όχι στο κυρίως θέμα] ήταν η βασική επικοινωνιακή πρακτική του ΔΗΣΥ και της κυβέρνησης την περίοδο 2013 -16. Και με τη στήριξη του 90% των ΜΜΕ [λόγω συμφερόντων των ιδιοκτητών] πετύχαινε σε κάποιο βαθμό, τουλάχιστον συγκυριακά για ένα διάστημα. Όμως, πέρασε και αυτή η περίοδος – και το υπόγειο απόθεμα δυσφορίας που άφηναν οι μετατοπίσεις έχει, πια, δημιουργήσει μια βαθύτερη και εντονότερη καχυποψία. Οπότε, η απόπειρα μετατοπίσεων του Χάρη έπεσε στο κενό. Του υπέδειξαν [και όσοι το συγκάλυπταν παλιά – από τον Φιλελεύθερο λ.χ.] ότι αν υπήρχε παράβαση του νόμου, τότε όφειλε να τηρήσει τον νόμο. Και να τηρηθεί ο νόμος και σε άλλες περιπτώσεις.
Ξαφνικά, ο Χάρης που προσπάθησε να υπερασπίσει τη φίλη του σαν «θύμα» στοχοποίησης [γιατί υπάρχουν και άλλοι και γιατί, αν άρχιζε μια τέτοια συζήτηση, θα οδηγούσε σε πρόβλημα ερευνών για πολιτικά φρονήματα κοκ – έλεγε ότι νά’ ναι εμφανώς ο Χάρης στην αδυναμία του να αρθρώσει ένα ορθολογικό λόγο/ρητορική] ξαφνικά, άλλαξε πλήρως θέση, και έγινε ο ίδιος αυτό που ο ίδιος κατηγορούσε μόλις την προηγούμενη. Δημοσιοποίησε μια λίστα με ονόματα δημοσίων υπαλλήλων που συμμετέχουν σε ηγετικά πόστα σε κόμματα. Κατ’ αρχην ο αριθμος ηταν σαφως μειωμενος σε σχεση με προηγουμενες δηλωσεις – από 300 πηγε σε 39.[2] Ο εμφανής στόχος, βέβαια, ήταν να φύγει η εστίαση από τον ευνοιοκρατικό διορισμό – αλλά αποκάλυψε πλήρως το επίπεδο της μιζέριας και του Χάρη και της Σάβιας, η οποία λογικά αναμίχθηκε στην όλη υπόθεση ή έστω δεν του ζήτησε να σταματήσει τις γελοιότητες στο όνομα της. Στη λίστα, λοιπόν, του Χάρη υπήρχε μια συντριπτική αναφορά σε Δηκοϊκούς [διότι και το ΔΗΚΟ βγήκε να διαμαρτυρηθεί και έχει ανθυποψήφιο του Αναστασιάδη – πριν λίγα χρόνια, όμως που καλοκρατουσε το ΔΗΚΟ, οι Δηκοϊκοί στη λίστα θα ήταν φυσικά μειωμένοι – με την πρακτική του Χάρη] αλλά σε ελάχιστους συναγερμικούς και μάλιστα υπήρχαν 4 του ΑΚΕΛ και ήταν ..περισσότεροι από τους συναγερμικους.[3] Αμέσως, υποδείχθηκε ότι αρκετοί από όσους αναφέρονταν είτε δεν υπόκεινται στο νόμο - ιδιαίτερα για τους Ακελικούς ήταν εμφανές ότι ο Χάρης έβαζε στη λίστα και έξτρα ονόματα που δεν ταίριαζαν [με βαση τον νομο] για να φανούν περισσότεροι από τους συναγερμικούς.  

Και εμφανώς, λογόκρινε συναγερμικούς και μάλιστα στελέχη με εμφανή δημόσια εικόνα. Η κυρία, που συμμετέχει στα ηγετικά πόστα του ΔΗΣΥ, και είχε διοριστεί στις Βρυξέλλες παράτυπα [από ότι φάνηκε με «βοήθεια» από το κόμμα της και την κυβέρνηση του] έλειπε επιδεικτικά – και ας ήταν ένα σκάνδαλο που συζητήθηκε έντονα. Έλειπε, επίσης, η κ. Ξένια Κωνσταντίνο,υ η οποία εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, ενώ αναφέρονταν άλλοι από άλλα κόμματα με ανάλογη εργασία.

Αυτό που αποκάλυψε η κίνηση του Χάρη ήταν το πώς χειρίζεται τα στοιχεία ευρύτερα. Ένας τύπος που δεν έχει ίχνος σεβασμού για την εγκυρότητα των τεκμηρίων και ο οποίος για να εξυπηρετήσει ένα ιδιοτελές στόχο παρουσιάζει παραπλανητικά στοιχεία. Το ότι προσπαθούσε να φτιάξει παραπλανητική εικόνα για να μετατοπίσει, είναι επίσης μέρος της όλης εικόνας αυτού του θλιβερού κυρίου.
Ο Χάρης είχε αρχίσει να υποχωρεί μεν από τις αρχικές του αρνήσεις να σεβαστεί καν τον νόμο -  ενώ σε κάποιο υστερικό κομματικό ντελίριο άρχισε να κατηγορεί τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη ότι ταυτίζεται με την αντιπολίτευση.. γιατί το θέμα το κατήγγειλε η Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Και έκανε και έκκληση στην ηγεσία του ΔΗΣΥ να τρέξει να υπερασπιστεί την Σάβια. Αλλά ο Αβέρωφ κρατησε αποστασεις – και έτρεξε ο Τορναρίτης, που φημολογείται ότι ανήκει σε κομματική τάση την οποία στηρίζει και η Σάβια. Η συμπεριφορά του κ. Γεωργιάδη ήταν ανώριμη και κωμική– η αδυναμία πολιτικού λόγου μετατρέπεται σε απόπειρα κατασκευής υστερίας ενάντια σε κάποιους άλλους [τους αντίπαλους, την αντιπολίτευση]  αλλά και μια επίδειξη πλήρους άγνοιας για το πώς λειτουργεί η δημοκρατία και οι ανεξάρτητοι θεσμοί.

Αυτός είναι ο Χάρης Γεωργιάδης. Το ότι ο επίσημος ΔΗΣΥ, μέσω Αβέρωφ Νεοφύτου κράτησε αποστάσεις είναι ενδιαφέρον. Φημολογείται ότι υπάρχει διάσταση ή ίσως και ενδεχόμενη μελλοντική κόντρα για την ηγεσία μεταξύ των δυο – αν και η διαφορά στο επίπεδο/πολιτικό και κομματικό εκτόπισμα του Χάρη και του Αβέρωφ, σε αυτό το στάδιο, μοιάζει σαφώς πολύ μεγάλο. Ο Χάρης δεν κατάφερε καν να εκλέξει τη Σάβια… Ο Τορναρίτης προσπάθησε να στηρίξει την Σάβια, δείχνοντάς ίσως και την εσωτερική κομματική διασύνδεση.

Η παρέμβαση γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα – ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται και όχι να εξαιρούνται οι ημέτεροι με δικαιολογίες
Το κερασάκι στην τούρτα για τα θεάματα του Χάρη ήρθε, όμως, με την γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέας ότι πρέπει να γίνει πειθαρχική έρευνα. Το εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι ο κ. Γεωργιάδης χρειάστηκε επίσημη γνωμάτευση για να καταλάβει ότι όταν υπάρχει ένας νόμος, πρέπει να εφαρμόζεται. Και στην προσπάθεια του να αποφύγει την εφαρμογή του, ουσιαστικά, κατασκεύασε ένα κατάλογο με παραπλανήσεις.

Η επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα μπορεί να τιτλοφορείται «Εξέταση καταγγελίας κατά της λειτουργού του Υπουργείου Οικονομικών κας Σάβιας Ορφανίδου», είναι όμως αποκαλυππτική γενικότερα για τα δείγματα γραφής του Χάρη Γεωργιάδη. Ιδιαίτερα εκφραστικές είναι οι φράσεις «Με όλο τον προσήκοντα σεβασμό», και «Λυπούμαι που θα διαφωνήσω πλήρως με αυτή την προσέγγιση, αλλά και τη διαπίστωση», οι οποίες πιθανώς εκφράζουν και σε κάποιο βαθμό ενοχληση τόσο για την πρακτική, αλλά και την έκταση που έλαβε ένα ζήτημα καθ’ όλα αυτονόητο σε ένα ευνομούμενο κράτος και για αξιωματούχους του οι οποίοι χαρακτηρίζονται από την δέουσα ευθιξία και στοιχειώδη αντίληψη του ρόλου που χαρακτηρίζει το αξίωμά τους. 

«Παρά ταύτα, όπως αναφέρετε στην επιστολή σας, καταλήξατε στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχουν λόγοι για διορισμό ερευνώντος λειτουργού για διερεύνηση του ενδεχόμενου διάπραξης πειθαρχικών παραπτωμάτων από τη συγκεκριμένη λειτουργό, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι η κατοχή κομματικής θέσης από δημόσιους υπαλλήλους ήταν διαχρονικά γνωστή στις αρχές και γινόταν ανεκτή. Λυπούμαι που θα διαφωνήσω πλήρως με αυτή την προσέγγιση, αλλά και τη διαπίστωση. Αρκεί μόνο να αναφερθεί, ότι με την εγκύκλιο–επιστολή του ημερ. 16.7.2013, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, είχε απευθυνθεί σε όλους τους Γενικούς Διευθυντές Υπουργείων, συμπεριλαμβανομένου και του Υπουργείου Οικονομικών και εφιστούσε την προσοχή όλων στην απαγόρευση και στο ασυμβίβαστο της κατοχής κομματικού αξιώματος από δημόσιους υπαλλήλους και επειδή διαπίστωνε από πληροφορίες ότι αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι κατείχαν τέτοια αξιώματα, καλούσε τις αρμόδιες αρχές, και τη δική σας: «… όπως μεριμνήσετε για την εξάλειψη του φαινομένου αυτού και, πιο συγκεκριμένα, για την εφαρμογή του άρθρου 71 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου.» Εάν επομένως επιδείχθηκε οποιαδήποτε ανοχή, μετά μάλιστα την επίστηση της προσοχής από το Γενικό Εισαγγελέα, αυτή επιδείχθηκε από τις αρμόδιες αρχές, περιλαμβανομένου του Υπουργείου Οικονομικών.»





[2] http://www.i-eidisi.com/2017/04/25/i-300-tou-dimosiou-eginan-39-sti-lista-xechase-dyo-piso-o-ypik-gia-na-cho
«Αλλά, ο Χάρης Γεωργιάδης ατύχησε. Διότι η λίστα του είναι προϊόν μαγειρεμάτων και επινοήσεων, με στόχο να εκτεθεί ο Γενικός Ελεγκτής και πολιτικές παρατάξεις που αντιπολιτεύονται την Κυβέρνηση..

Οι πλείστοι όσων καταγγέλλονται στη λίστα-μαϊμού διαψεύδουν, με αδιάσειστα στοιχεία, όσα τους καταλογίζει ο Υπουργός Οικονομικών. Πέραν τούτων, όμως, ο Χάρης Γεωργιάδης συλλαμβάνεται να διαπράττει και μία μεγάλη και απαράδεκτη συγκάλυψη. Διαγράφει από τη λίστα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΔΗΣΥ, τα οποία όχι μόνο κατέχουν κομματικό αξίωμα αλλά έχουν διοριστεί και από Υπουργούς σε θέσεις, κατά παράβαση της νομοθεσίας.
Ο Χάρης Γεωργιάδης δεν περιλαμβάνει στη λίστα του μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΣΥ που εργάζεται ως λειτουργός στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, καθώς και άλλο στέλεχος του ΔΗΣΥ που αποσπάστηκε στις Βρυξέλλες έπειτα από ενέργειες του Υπουργού Παιδείας.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου