1 Μαΐ 2017

Και ένα σαρκαστικό σχόλιο από το εσωτερικό του Πολίτη για την αναπομπή του νομού και την συνέπεια στον σεβασμό στους θεσμούς: Μα αυτός ειδικά; Και σε ένα «κράτος δικαίου»; «Αλίμονο!»


Του έκατσε το κλίμα στην Ινδία, αλλιώς δεν εξηγείται. Λέει και ανέκδοτα. Το καλύτερο; Για το «κράτος δικαίου» και τη σχέση του μ' αυτό! Μιλάμε φοβερό!

Φαίνεται ότι θα έκλεισε η συμφωνία με το Bollywood. Και τα πίνουν εκεί στην Ινδία. Εννοώ και οι υπόλοιποι... Αλλιώς δεν εξηγείται.

Ερωτάται στο Νέο Δελχί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εάν είχε επιλογή ο Πρόεδρος να μην αναφέρει στο Ανώτατο τον νόμο «για το ενωτικό», βασικά για μεταφορά της αρμοδιότητας για τους εορτασμούς στα σχολεία εκεί όπου θα έπρεπε να είναι: στον υπουργό Παιδείας. Ή εάν ήταν «μονόδρομος».

Και απαντά: «Αλίμονο σε ένα κράτος δικαίου, αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει σαφή γνωμάτευση από τον νομικό του σύμβουλο, τον γενικό εισαγγελέα, περί αντισυνταγματικότητας θεσπισθέντος νόμου και την αγνοεί».

Μόνο που η γνωμάτευση δεν ήταν αυτό ακριβώς που περιέγραψε ο εκπρόσωπος και μάλιστα σε έναν τόνο… μπολιγουντιανά δραματικό -«αλίμονο!»- όσο και παντελώς ξένο ως προς τον σεβασμό του ανθρώπου που περιέγραφε έναντι των ανεξάρτητων θεσμών του κράτους.
Με όλους σχεδόν εκ των οποίων κατάφερε να σκοτωθεί.
Η σχετική δήλωση του (αναπληρωτή) εκπροσώπου για την αναφορά ήταν η ακόλουθη: «η γνωμάτευση του γενικού εισαγγελέα λέει ότι ίσως να υπάρχουν θέματα αντισυνταγματικά ως προς την εμπλοκή της μιας εξουσίας στην άλλη». Ίσως. Και ήταν σε γενικότερο πλαίσιο.
Αλλά και ξεκάθαρη να ήταν, ο Πρόεδρος, όπως έγραψε ο «Πολίτης» προχθές, μεταφέροντας δηλώσεις του πρώην γενικού εισαγγελέα Αλέκου Μαρκίδη, είχε την ευχέρεια να τον υπογράψει, κάτι που είχε γίνει και στο παρελθόν σε περιπτώσεις όπου εκρίθη πως το συμφέρον της κοινωνίας το επέβαλλε. Της κοινωνίας, όχι της επανεκλογής Αναστασιάδη.

Όμως, εγώ επειδή έχω ένα θέμα με το δούλεμα από ένα... πάχος και πάνω, θέλω να σταθώ λίγο στην ουσία της δήλωσης.

Πάμε ξανά: «Αλίμονο σε ένα κράτος δικαίου, αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει σαφή γνωμάτευση από τον νομικό του σύμβουλο, τον γενικό εισαγγελέα, περί αντισυνταγματικότητας θεσπισθέντος νόμου και την αγνοεί».

Oh really?

Όσο κι αν έχουμε ένα θέμα με τη μνήμη μας όλοι σ’ αυτή τη χώρα, σίγουρα δεν πρέπει να κατεβάζουμε τον διακόπτη οικειοθελώς. Και εδώ είναι δύο: της μνήμης και της νοημοσύνης.

Διότι μιλάμε για τον ίδιο γενικό εισαγγελέα -παρότι πρώτα τον θεσμό πρέπει να βλέπουμε- αλλά και κυρίως τον ίδιο Πρόεδρο ο οποίος, όταν βγήκε το πόρισμα Καλλή το οποίο έλεγε πως ήταν δικαιολογημένη η ποινική δίωξη του βοηθού γενικού εισαγγελέα Ρίκκου Ερωτοκρίτου…
…και ο τελευταίος κάλεσε τα ΜΜΕ, πέρασε τον γενικό εισαγγελέα γενεές δεκατέσσερις και τον έλουσε με σοβαρότατες κατηγορίες για ποινικά (τις οποίες αργότερα απέσυρε με τα γνωστά δακρύβρεχτα SMS)…
…ο ίδιος Πρόεδρος, λοιπόν, αντί να προστατεύσει τον θεσμό του γενικού εισαγγελέα έσπευσε να προστατεύσει τον «άριστο των αρίστων» (sic) που τον είχε βγάλει ως κομματικός στην προεδρία της Δημοκρατίας και εκείνος τον αντάμειψε με τον διορισμό στη θέση του βοηθού γενικού.

Χωρίς μέχρι σήμερα να βρει την όποια αξιοπρέπεια να απολογηθεί. Διότι όλοι εμείς -και εκείνος καλύτερα- γνωρίζαμε ποιος και τι ήταν ο Ρίκκος. Πριν την παύση του από το Ανώτατο (με το γνωστό λούσιμο για τις ικανότητες και τον χαρακτήρα του), αλλά πριν και την καταδίκη του από το Κακουργιοδικείο.

Ο Πρόεδρος όμως, ο «αλίμονο!», δεν είχε μείνει μέχρις εκεί. Είχε ανακοινώσει ότι θα διορίσει ποινικό ανακριτή για να διερευνήσει τις αθλιότητες του Ρίκκου, δίνοντας έτσι βαρύτητα στα όσα ο τέως βοηθός είχε πει για τον γενικό εισαγγελέα. Και δημιουργώντας σε πολύ κόσμο την απορία εάν όντως έστεκαν όλα αυτά και συνεπώς ο γενικός εισαγγελέας ήταν κάτι… ανάλογο του Ρίκκου.

Όταν ο γενικός εισαγγελέας αντέδρασε με οργή και με εκείνο το: «ακολουθούνται με ευλάβεια όλες οι νόμιμες και συνταγματικές διαδικασίες και τελικά οι κατηγορούμενοι μετατρέπονται σε κατηγόρους, με τη συνδρομή και υπόθαλψη του ανώτατου άρχοντα της χώρας. Ντροπή!», ο Πρόεδρος άστραψε και βρόντηξε κατά του «νομικού του συμβούλου».
Επειδή όντως είχε κινήσει τις διαδικασίες, ως όφειλε, με βάση το πόρισμα ενός ερευνητή πρώην δικαστή και τελικά αποδείχθηκε ότι είχε δίκαιο! Ούτε για αυτό βέβαια, ούτε για τη λάσπη στη διάρκεια του… χαρτοπολέμου εκείνων των ημερών απολογήθηκε ο Πρόεδρος.
Ούτε και για την ισοπέδωση του θεσμού του «νομικού του συμβούλου» (sic) και την εξίσωσή του με έναν κατάδικο πλέον στις Κεντρικές Φυλακές ο οποίος είχε κάνει εκείνο το show με τις ύβρεις κατά του γενικού εισαγγελέα για αντιπερισπασμό στο πόρισμα Καλλή και στον οποίον ο πρόεδρος είχε πολιτικά χρωστούμενα από τις εκλογές.

Αυτό το σενάριο να τους δώσετε εκεί στο Bollywood, Νίκο Χριστοδουλίδη.
Αν θα τους ξετρελάνει η ιδέα;

«Αλίμονο!»... Σε μας όλους επίσης. Και στο μέλλον μας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου