1 Μαΐ 2017

Πρωτομαγιά 1925 – 2017: ο κυπριακός Μάης συναντά τον Παγκόσμιο



«Κάτω η Ένωση. Ζήτω η Ανεξαρτησία της Κύπρου. Ζήτω το Προλεταριάτο όλου το Κόσμου»
Νέος Άνθρωπος, εφ. Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, 24/4/1925
«Οι τσιφλικάδες, η Εκκλησία, οι τοκογλύφοι, οι έμποροι και βιομήχανοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να σταματήσουν την "αριστεροποίηση" των μαζών και να τις αποτρέψουν από τον πραγματικά επαναστατικό δρόμο. Γι' αυτό αναζωογονούν και γαλβανίζουν το πεθαμμένο σύνθημα της Ένωσης με την Ελλάδα και μάλιστα το παρουσιάζουν ως την πανάκεια που θα σώσει την φτωχολογιά από την οικονομική κρίση...
...Εκτός όμως από τον καθαρό αντεπαναστατικό ρόλο, το σύνθημα της Ενώσεως με την Ελλάδα χρησιμοποιείται απ' ευθείας από τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό ως όπλο για την διαίρεση του κυπριακού εργαζόμενου λαού. Η Κύπρος δεν κατοικείται μόνο από Έλληνες. Το 1/5 των κατοίκων της είναι Τούρκοι που είναι τόσο Κύπριοι όσο και οι Έλληνες και ας λέγουν οι "Ενωτικοί" ότι οι Τούρκοι είναι επίλυδες.»
Μανιφέστο Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, 1931

Καλή δικοινοτική εργατική πρωτομαγιά, 2017. https://www.facebook.com/images/emoji.php/v8/f4c/1/16/1f642.png:)
Η Πρωτομαγιά στην Κύπρο είναι μια τριπλή επέτειος.

1.    Είναι η ιστορική ταξική επέτειος που κωδικοποιεί και τον πολιτισμικό πλουραλισμό της κυπριακής καθημερινότητας. Σαν ταξική επέτειος, με σημείο αναφοράς τους αγώνες που κορυφώνονται γύρω από το Μάιο, είναι μια ιστορική καταγραφή/σημείο αναφοράς βαμμένο στο αίμα αγώνων [των μεγάλων δικοινοτικών απεργιών του 1948, των δολοφονημένων που αρνήθηκαν να υποταχθούν στον εθνικιστικό αυταρχισμό των μασκοφόρων το 1958] και από τις δυο κοινότητες. Είναι η επέτειος που συνδέει του αγώνες της νεωτερικοτητας με τους ταξικούς αγώνες προηγουμένων εποχών- από τις εξεγέρσεις των αγροτών της οθωμανικής περιόδου, του 1764-1833,  μέχρι την ιστορική εξέγερση των «καπετανάτων των χωρικών», την επανάσταση του «Ρε Αλέξη» [ ο οποίος εκτελέστηκε από τους προύχοντες Μάιο επίσης [12 Μάιου 1427].

2.     Είναι το συμβολικό σημείο αναφοράς της ιστορικής συνείδησης των λαϊκών στρωμάτων, η οποία κατάφερε μέσα από βίωμα της να κωδικοποιήσει για πρώτη φορά σαν πολιτικό και ιστορικό αίτημα αξιοπρέπειας αλλα και ρεαλιστικής κατανόησης, το αίτημα της Ανεξαρτησίας – από το 1925. Και παρα τις μεταλλαγές της επιφάνειας, οι μεγάλοι αγώνες του 1948 δόθηκαν κάτω από τον αστερισμό της διεκδίκησης της Αυτοκυβέρνησης, η της «Πλήρους Αυτοκυβέρνησης» με τοπική Συντακτική Συνέλευση. Και είναι σε αυτές τις επετείους ιστορικά που ανέμιζαν στους δρόμους, οι κυπριακές διπλά από τις κόκκινες ταξικές σημαίες..

3.    Είναι η  επέτειος/συμβολική στιγμή όπου η πολιτική και ταξική διάσταση της κυπριακής εμπειρίας συναντά/συγχρονίζεται με την παγκόσμια «στιγμή» της δημιουργίας ενός «Άλλου ενωμένου κόσμου», από τα κάτω.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου