20 Μαρ 2017

Η σπαραξικάρδια απόπειρα του Α. Μιχαηλίδη να προσφέρει συγκάλυψη τον Περδίκη



Το κείμενο του Α. Μιχαηλίδη[1] την Παρασκευή 17/3, με το οποίο προσπαθούσε να ξεπλύνει τον Περδίκη από την ξεφτίλα στην οποία αποκαλύφθηκε να εμπλέκεται [την αντίθεση ανάμεσα στα θεάματα του για δήθεν ευαισθησία για τις δημόσιες δαπάνες και την πρακτική να παίρνει το επίδομα για το οποίο έκανε κριτική έστω και χωρίς να το χρειάζεται] με τη διαρροή των ΜΜΕ του Χάσικου, αξίζει να καταγραφεί και σχολιαστεί ως σύμπτωμα για τρεις λόγους:

1.    Η απώλεια ελέγχου της πληροφόρησης. Η αποτυχία των καθεστωτικών ΜΜΕ να συγκαλύψουν το σκάνδαλο. Ο Φιλελεύθερος, λόγω των αναγνωστών που κληρονόμησε από άλλες εποχές [τώρα λ.χ. έχει ακροδεξιούς στην αρχισυνταξία και στις μόνιμες στήλες] θεωρούσε ότι μπορεί να καθορίζει και την ατζέντα των ΜΜΕ… Έτσι, όταν άρχισε τις δημοσιεύσεις η Αλήθειας τις μποϋκόταρε – όπως κανει και με τόσα και τόσα σκάνδαλα που δημοσιοποιεί η Χαραυγή. Όμως, τελικά η είδηση έπιασε τόπο στην κοινή γνώμη – όπως παραδέχεται και ο ίδιος ο κ. Μιχαηλίδης με την αναφορά στην «χλεύη» που αντιμετωπίζει ο Περδίκης. Ο λόγος της αποτυχίας της λογοκρισίας έχει να κανει με το γεγονός ότι στήνεται τελικά ένα εναλλακτικό δίκτυο πληροφόρησης της πλειοψηφίας, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και τώρα ο Μιχαηλίδης δεν μπορεί να λογοκρίνει. Αυτό φωνάζει σε απόγνωση εν μέρει..

2.    Όταν ο Μιχαηλίδης βλέπει στον καθρέφτη την δική του πρακτική να έρχεται να αγκαλιάσει «δικούς του». Υπήρχε ένα είδος υποκρισίας του, μέχρι τώρα, ενιαίου, ηγεμονικού λόγου, που ξαφνικά, φάνηκε να πανικοβάλλεται, βλέποντας τις πρακτικές που χρησιμοποιούσε για χρόνια [τη συγκάλυψη και την Μετατόπιση] να εφαρμόζονται σε ημέτερους του κατεστημένου, όπως ο Περδίκης [ο οποίος λειτουργεί για χρόνια σαν ένας μαϊντανός τον ΜΜΕ, κατασκευάζοντας θεάματα όπως έκανε και ο Ματσάκης πριν]…Τώρα ο Μιχαηλίδης βλέπει τις Μετατοπίσεις να γίνονται από τον Χάσικο [τα ΜΜΕ του] ενάντια σε ημέτερους [είναι και μαϊντανός του απορριπτισμού ο Περδίκης].. την αναγνωρίζει και φωνάζει πανικόβλητος…

3.    Η αμηχανία του διευθυντή σύνταξης απέναντι σε δυο ημέτερους του κατεστημένου – που σκιαγραφούν μια ρήξη, ή έστω πιθανώς διευρυμένο χάσμα, στο δίκτυο… Κάτι που μάλλον προσπαθεί να αποτρέψει… Έτσι, παρά την επίθεση στον Χάσικο, δεν τόλμησε να πει ότι αυτός, ο υπουργός, στήνει το όλο θέαμα. Αλλά αξίζει σε αυτό το πλαίσιο να αναφερθεί ότι ο Μιχαηλίδης, παρά το ότι είναι η εφημερίδα του που δημοσιοποίησε το θέμα, εκείνος [λαλίστατος για άλλα ανάλογα θέματα] τώρα σιώπησε…. Ούτε λέξη για τον Χάσικο [όπως έκανε και στην διαμάχη Χάσικου - Λοττίδη που ταυτιστηκε πλήρως με τη ρητορική του υπουργού]. Άλλωστε από εκεί λογικά έπαιρνε υλικό για ένα σωρό  μετατοπίσεις ο Μιχαηλίδης και διάφοροι άλλοι που φαίνονται να συμμετέχουν σε ένα δίκτυο διάχυσης των μετατοπίσεων του Χάσικου στο Φιλελεύθερο. Τώρα, όμως, το μπλοκ της εξουσίας φαίνεται να έχει διαρροές…

Η «δημόσια χλεύη» είναι «επικίνδυνη για την δημοκρατία». Και πότε ακριβώς πρόκυψε αυτή η συνειδητοποίηση σε κάποιον που συμμετείχε σε τόσες κατασκευές υστεριών; Από τις «κουβέντες του καφενέ» για 32 νεκρούς, στα τσεκκούθκια που διέρρεε το κύκλωμα του Χάσικου, στα θεάματα του Περδίκη με τα αυτοκίνητα των αξιωματούχων κοκ
Το κείμενο-σχόλιο ξεκινά βαρύγδουπα – το να «ρίχνεται στην δημόσια χλεύη» ο Περδίκης λέει είναι «επικίνδυνο για την δημοκρατία»..

«Μερικές φορές, όμως, είναι και οι συνθήκες υπό τις οποίες αναδεικνύεται ένα ζήτημα δημόσιου ενδιαφέροντος, που το καθιστούν σοβαρό, επιπόλαιο ή επικίνδυνο. Και ο τρόπος που αντιμετωπίζεται αυτή τη στιγμή ο Γιώργος Περδίκης, που ρίχνεται στη δημόσια χλεύη σαν να είναι κανένα κλεφτρόνι, είναι επικίνδυνος για τη δημοκρατία.»

Όπως παρατήρησε και ο Τσόμσκι μια διεκδίκηση στο δημόσιο λόγο μπορεί να τεκμηριωθεί μόνο με συγκριτικό παράδειγμα. Αν, όμως, πάρουμε συγκριτικά παραδείγματα, ο τελευταίος που μπορεί να μιλά για ‘κατασκευή υστερίας που οδηγεί σε «χλεύη» που μπορεί να εκληφθεί και σαν υπονόμευση της δημοκρατίας, είναι ο διευθυντής σύνταξης του Φιλελεύθερου για ένα τύπο όπως τον Περδίκη. Ο κ. Μιχαηλίδης ξέρει πολύ καλά ότι ο ίδιος και η εφημερίδα του ειδικεύονται στο να «ρίχνουν άτομα στη δημόσια «χλεύη» ρίχνοντας λάσπη και ψέματα, όχι απλώς αποκαλύψεις, όπως στην περίπτωση του Περδίκη. Από πού να ξεκινήσει κανείς για τα έργα και τις ημέρες του κ. Μιχαηλίδη; Από τα χυδαία ψέματα για τις «κουβέντες του καφενέ» όπως ονόμαζε τις εξαφανίσεις 32 τουρκοκυπρίων το Μάιο του 1964 – για να ρίξει στην χλεύη τον ιστορικό Ρολάνδο Κατσιαούνη που αναφέρθηκε σε αυτό το ιστορικό γεγονός; Με τη δύναμη/εξουσία της θέσης/καρέκλας του σε μια εφημερίδα με μεγάλη κυκλοφορία [ένα κοινό που βρήκε ο Μιχαηλίδης, παρά πρόσθεσε η κατασκεύασε ο ίδιος], ο κ. Μιχαηλίδης χλεύαζε ένα ιστορικό για τεκμηριωμένα θέματα. Το 2013 ανάλογα έκανε [με διαρροές του Χάσικου το πιο πιθανό] και ενάντια στον Χριστόφια.. «για τα τσεκκούθκια», ενώ ήξερε πολύ καλά ότι δοθήκαν χρήματα σε διαφορά σωματεία και άτομα ανεξαρτήτως ιδεολογικών και πολιτικών θέσεων – από τις δωρεές προς την προεδρία και όχι από το δημόσιο. Και όμως, επέτρεπε και πρόβαλε τις λαφαζανιες περί τσεκκουθκιών, αλλά, φυσικά, πότε δεν τόλμησε να ρωτήσει τί έκαναν τα ανάλογα χρήματα που είχε δώσει σαν ανάλογες δωρεές ο Σιακόλας στον Κληρίδη [τότε που ήταν υπουργός ο Χάσικος] και ο Τάσσος… Ο Χριστόφιας ήταν ο μόνος που κατέγραψε έντιμα τις δωρεές και που δοθήκαν… Αλλά εκεί δεν ενοχλούσε τον κ. Άριστο ούτε που πήγαν τα χρήματα την εποχή του Κληρίδη και του Τάσσου, ούτε η υπονόμευση της ..δημοκρατίας, το χυδαίο ψέμα κοκ.. Ξέρει τα όρια που του επιτρέπονται από την εξουσία ο Μιχαηλίδης. Απλώς φωνάζει εκεί που επιτρέπεται – και προφανώς, όταν ρίχνει λάσπη δεν τον ενδιαφέρει ούτε η δικαιοσύνη, ούτε η αλήθεια, ούτε η δημοκρατία… Τώρα, όμως, εν της παπαθκιάς τα ξύλα. Και φυσικά, ο κ. Μιχαηλίδης δεν έγραφε τα ίδια όταν ο Περδίκης [ενώ έπαιρνε επίδομα οδηγού χωρίς οδηγό – έστω και αν το έδινε στο κόμμα του] έστηνε θεάματα εναντίον του Χριστόφια… για να μην πάρει αυτοκίνητο σαν πρώην πρόεδρος. Αφού κατασκεύασαν το θέαμα της λάσπης μετα σιώπησε και αυτός και ο Μιχαηλίδης… Όλα όσα γραφεί πιο κάτω φυσικά ταίριαζαν και εκεί, για εκείνη την περίπτωση. Αλλά εκεί ο Μιχαηλίδης συμπεριφερόταν με μικροπρεπή, ιδεολογική [και παραταξιακή και για το κυπριακό] εμμονή και φανατισμό. Τώρα η ρητορική του ήρθε να τον βρει – και αυτόν και τον Περδίκη..

Ανακαλύπτοντας την τασιηνόπιττα: ο Μιχαηλίδης μιλά για τις Μετατοπίσεις… και τώρα δηλώνει ότι είναι απαράδεκτες. Και ο ίδιος που τις έκανε τόσα χρόνια τί είναι;

…. Το κυβερνών κόμμα, η κυβέρνηση του οποίου πληρώνει το επίδομα επί τέσσερα χρόνια και δεν σκοτίστηκε, ξαφνικά ανακάλυψε ότι είναι πρόβλημα. Ιδίως, μόλις ο Περδίκης ζήτησε να γραφτεί θέμα γενικότερα για τις φρουρές των πολιτικών. [ εδώ φαίνεται να υπάρχει ένα είδος χρονικής συγχισης: το θέμα τέθηκε στη Βουλή μετά τα πρωτοσέλιδα της Αλήθειας[2]. Άρα και αυτό μετατόπιση έμοιαζε...]

Δεν δικαιολογώ τους Οικολόγους που έπαιρναν το επίδομα κάνοντας και τους μάγκες ότι δεν χρειάζονται αστυνομικούς να τους υπηρετούν, [το ότι αναγνωρίζεται η ψευτομαγκιά του Περδίκη είναι ένδειξη της επιτυχίας της Δημόσιας Σφαίρας των κοινωνικών δικτύων να σπάζουν τη λογοκρισία που νόμιζε ότι μπορούσε να επιβάλει ο Μιχαηλίδης και άλλοι λογοκριτές λόγω καρέκλας στα ΜΜΕ] αλλά αυτή τη στιγμή, το επικίνδυνο είναι ότι όλο αυτό το σκηνικό δεν στήθηκε για να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο χρήμα, αλλά για να υπερασπιστούν τον υπουργό Εσωτερικών και να στρέψουν την προσοχή στον καταγγέλλοντα. [Αυτό ακριβώς που κάνει συνεχώς ο ίδιος ο κ. Μιχαηλίδης. Το αναγνώρισε γιατί ξέρει πως στήνεται η Μετατόπιση. Αυτό είναι μέρος της δημοσιογραφικής του ταυτότητας πια] Κυρίως, όμως, είναι πράξη τρομοκρατίας εναντίον ενός βουλευτή με σκοπό να του κλείσουν το στόμα. [και όλες οι υστερίες εναντίον όσων μιλούν για τα εγκλήματα της ακροδεξιάς εναντίον τουρκοκυπρίων – και όχι μόνο- ή οι υστερίες ενάντια στην αριστερά, όταν μόνη της κατάγγελλέ τις ευθύνες των τραπεζών την περίοδο 2010-14, τί είναι; Δεν είναι, κατά συγκριτική αναλογία, τρομοκρατία; Ή μήπως άμα κάνει κάτι ο Άριστος είναι οκ, αλλά άμα το κάνουν στους ημέτερους του, είναι «τρομοκρατία»;]

 Κι αυτό είναι το ανέντιμο στην υπόθεση. Προπάντων, όταν γίνεται από την εφημερίδα του υπουργού˙ ελπίζουμε χωρίς δική του υπόδειξη, [Δηλαδή η οικογένεια του Χάσικου ξεκίνησε μια «ανέντιμη» εκστρατεία, όπως γραφεί ο Μιχαηλίδης πιο πάνω, χωρίς να τους έχει δώσει τα στοιχεία ο Χάσικος και χωρίς την ..έγκρισή του; Αυτό, πέρα από ένα κώδικα ευγένειας, που και αυτόν επιλεκτικά τον θυμάται ο Μιχαηλίδης, μοιάζει με μια απόπειρα καλοπιάσματος ή και φόβου και απέναντι στον υπουργό εσωτερικών…] γιατί αυτό θα ήταν ακόμα πιο ανέντιμο. Ούτως ή άλλως, ο κ. Χάσικος είναι εκτεθειμένος που επιτρέπει αυτόν τον πόλεμο από την εφημερίδα του τη συγκεκριμένη στιγμή.

Και ο Άριστος Μιχαηλίδης ανακαλύπτει ότι στήνονται θεάματα για να συγκαλυφθούν ενοχές – και δεν κοιτάζει τον καθρέφτη απέναντί του να δει τί έκανε ο ίδιος για τόσα χρόνια σε τόσα θέματα. Αυτή ακριβώς η πρακτική της Μετατόπισης είναι το χαρακτηριστικό σημάδι της «δημοσιογραφίας» του κ. Μιχαηλίδη. Αυτό κανει με το κυπριακό κάθε φορά που προκύπτει ζήτημα για τα εγκλήματα της ακροδεξιάς, αυτό έκανε συστηματικά [και από κεκτημένη ταχύτητα του ξεφεύγει ακόμα και σήμερα που όλοι, πια, δέχονται ότι η κρίση ήταν τραπεζιτική] και πριν και μετά το 2013 για την οικονομική κρίση. Ένας διευθυντής σύνταξης που είχε μπροστά του τις αναφορές στο οικονομικό τμήμα της εφημερίδας του, δεν μπορούσε να διαβάσει όσα λέγονταν στο εξωτερικό, στους οίκους αξιολόγησης κοκ για την τραπεζιτική διάσταση της οικονομικής κρίσης; Φυσικά μπορούσε. Αλλά πρόσφερε υπηρεσίες και κατασκεύαζε χλεύη για να κρύψει την ημιμάθεια και την σκόπιμη λογοκρισία. Τα ίδια έκανε και κανει η εφημερίδα του σε ένα σωρό θέματα, όπου ρίχνει πρωτοσέλιδες μετατοπίσεις για να προστατεύσει ημέτερους. Και μια χαρά συνεργάστηκε με τον Χάσικο σε τέτοιες μετατοπίσεις – Άλλωστε στο τέλος του 2015 χρειάστηκε να υπενθυμίσουν στον Χάσικο ότι με τις παρεμβάσεις του χαλούσε την προσπάθεια να μετατοπίζουν το θέμα στους «προηγουμένους», όπως ήθελε και ο υπουργός και όπως έκαναν τα «στρατιωτάκια του», κατά την έκφρασή του, όταν ενοχλήθηκε..

..Αλλά τελικά δεν άντεξε. Μια ύστατη απόπειρα μετατόπισης από τον Περδίκη: έχουν και οι άλλοι επίδομα οδηγού. Αλλά δεν στήνουν και θέματα με ψευτομαγκιές..

Και η καταληκτική απόπειρα Μετατόπισης από την ψευτομαγκιά του Περδίκη… «Μα οι άλλοι πιάνουν τόσα». Ναι, αλλά το θέμα είναι ότι οι άλλοι δεν έστησαν θεάματα για να διαμαρτυρηθούν για τα αυτοκίνητα και τους οδηγούς βουλευτών [λες και οι ίδιοι δεν εμπλέκονταν]  πρώην προέδρων κλπ. Η απόγνωση στη διατύπωση, λες και προσπαθεί να φωνάξει πια για να μετατοπίσει, είναι μια ευχάριστη νότα για την αυξανομένη απώλεια ελέγχου αυτών που έφτιαχνα για τόσα χρόνια θεάματα Μετατόπισης και υστεριών..

…..Γράφουν, μάλιστα, ότι έκαναν και λογαριασμούς που δείχνουν ότι πήρε μέχρι τώρα, από το 2005, €200.000. Ακόμα κι αν είναι έτσι, παραλείπεται από την εξίσωση το πιο σημαντικό στοιχείο. Ότι οι Οικολόγοι με αυτό το ειδικό επίδομα κοστίζουν στο κράτος €12.000 τον χρόνο, αλλά οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί και κρατικοί αξιωματούχοι, νυν και πρώην, που έχουν αστυνομικούς να τους υπηρετούν, κοστίζουν στο κράτος τρία εκατομμύρια τον χρόνο. Τρία ολόκληρα εκατομμύρια τον χρόνο! Ακόμα και την εποχή της οικονομικής κρίσης. Και δεν ενοχλείται κανένας!..http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/357134/to-pio-anentimo-stin-ypothesi-perdiki





[2]  «Νωρίτερα και πολύ πριν τα πνεύματα οξυνθούν ο Γιώργος Περδίκης είχε εγγράψει θέμα με τίτλο «Οι δημόσιες δαπάνες για φρουρούς/οδηγούς πολιτικών προσώπων». Αιτιολογώντας το αναφέρθηκε σε επίθεση που δέχεται από καθημερινό έντυπο, για το θέμα του επιδόματος οδηγού που λαμβάνει από την πολιτεία το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών»

http://www.tothemaonline.com/politiki/2017/03/16/perdikis-gewrgiou-vouli-ektrashinsi/


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου