13 Φεβ 2017

Δημοσιοποίηση μαρτυρίας θύματος εμπορίας προσώπων οργάνωση Stop Trafficking





Η πιο κάτω μαρτυρία η οποία κατατέθηκε στο δικαστήριο στις 10/2 είναι ένα σημαντικό τεκμήριο για την ανάγκη στήριξης του αγώνα για να εμποδιστεί η εμπορία ανθρώπων και η καταναγκαστική εργοδοτική τους στο τομέα προσφοράς σεξουαλικών υπηρεσιών/εργασίας ο οποίος μπορεί να είναι ένας νόμιμος τομέας και όχι έρμαιο ενός παρακράτους βίας και εκμετάλλευσης.
Η στήριξη που είχε το θύμα αλλά και η προσφορά βοήθειας από άτομα που κυκλοφορούν στο συγκεκριμένο χώρο, αλλά και ευρύτερα, χωρίς να είναι θύτες, δείχνουν ότι η προσπάθεια κατάργησης της καταναγκαστικής εργασίας και του εμπορίου ανθρώπων είναι μέρος ενός αγώνα που αγγίζει και την ευαισθησία της καθημερινότητας…

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
                                                                                       €100.000 - €500.000
                                                                                      Αρ. Αγωγής   1930/09
Μεταξύ

          CHARITINALTAGRACIABAEZNUNEZ, από τη Δομινικανή Δημοκρατία
                                                                   Ενάγουσας                       
                                                και
                  
                   1. Γιαννάκης Γεωργίου από την Λευκωσία
                   2. Παύλος Χατζημακρή από την Λευκωσία
                   3. ΑντουάνΜπαλάν από την Λευκωσία
                   4. Gleny Antonia Reyes Castillo απότηνΛευκωσία                                                                                                                      Εναγoμένων


ΓΡΑΠΤΗ   ΔΗΛΩΣΗ
1.    Ονομάζομαι  CHARITINALTAGRACIABAEZNUNEZ και είμαι από την πόλη SantiagoRodrigues της Δομινικανής Δημοκρατίας. Είμαι παντρεμένη και έχω δυο γιους δεκαέξι και δεκατριών χρόνων και ένα κοριτσάκι τριών χρόνων. Είμαι η ενάγουσα στην παρούσα υπόθεση. ΄Εχω αφιχθεί στην Κύπρο την 30.1.17 και την 2.2.17 επισκέφθηκα τον δικηγόρο μου κ. Χάρη Σταυράκη μαζί με την κ. Λίντα Λάπα που μιλά καλά την ισπανική γλώσσα και που ενεργούσε σαν διερμηνέας κατά την συνάντηση αυτή. Παρών επίσης ήταν ο δικηγόρος κ. Μιχάλης Μιχαήλ που με αντιπροσωπεύει στην υπόθεση αυτή με τον κ. Σταυράκη. Ο κ. Σταυράκης μου παρέδωσε αντίγραφα των καταθέσεων που είχα δώσει στην Αστυνομία κατά την 30.5.08 και 3.6.08 στα Ισπανικά. Μελέτησα τις καταθέσεις αυτές προσεκτικά και το τι αναφέρεται σε αυτές θεωρώ ορθό και ακριβές και το υιοθετώ πλήρως εκτός από μία ανακρίβεια όσον αφορά την χρονική περίοδο που πέρασα στο καμπαρέ ROXY.  Η κατάθεση μου ημερ. 30.5.08 αναφέρει περίοδο ενός μηνός, ενώ η πραγματική περίοδος πριν να δραπετεύσω από το καμπαρέ ήταν δύο εβδομάδες.

2.    Στο γραφείο του κ. Σταυράκη του ανάφερα τι σκόπευα να πω στην γραπτή μου δήλωση και μου έδωσε πρόσβαση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή για να μπορέσω να την δακτυλογραφήσω στα ισπανικά, κάτι το οποίο έκαμα αφού προηγουμένως είχαμε εγκαταστήσει ισπανικό πληκτρολόγιο. Όταν συμπλήρωσα την γραπτή μου δήλωση η βοηθός του κ. Σταυράκη που έδωσε το email της κ. Ευαγγελίας Τσούρου   που εμφανίζεται σήμερα μαζί μου σαν διερμηνέας και αυτή προέβη στην μετάφραση της στα Ελληνικά. Παρουσιάζω και τα 2 κείμενα στο δικαστήριο.   

3.    Η ιστορία αυτή άρχισε τον Ιανουάριο του 2008 όταν  αποφασίσαμε με τον σύζυγο μου ότι θα έπρεπε να προσπαθήσω να βρω εργασία στο εξωτερικό για να βοηθήσω την οικογένεια μου. Είμαστε φτωχή οικογένεια, ο σύζυγος μου δεν έχει μόνιμη εργασία και ήθελε να πάω στην Ισπανία όπου έχω μία θεία για να εργαστώ μαζί της ένα ή δύο χρόνια σαν σερβιτόρα.

4.    Μία εξαδέλφη μου με έφερε σε επαφή με κάποια που την έλεγαν Μaricha, που μου είπε ότι βοηθά να βγάλουν βίζα όσοι θέλουν να εργαστούν σε Ευρωπαϊκές χώρες. Πήγαμε με την φίλη μου την Yani  να την συναντήσουμε στο σπίτι της  στο Santiago και της είπα ότι θέλω να πάω στην Ισπανία όπου έχω συγγενείς. Μου είπε ότι θα ήταν εύκολο αυτό αν πηγαίναμε πρώτα στην Κύπρο. Μου είπε ότι θα μπορούσαμε να μείνουμε μία εβδομάδα στην Κύπρο να εργαστούμε εκεί και να κερδίσουμε και λίγα χρήματα και μετά να πάμε με τρένο στην Ισπανία. Εγώ δεν ήξερα καν που βρίσκεται η Κύπρος ούτε και ότι είναι νησί.

5.    Πλήρωσα στην Maricha 200 δολάρια για την βίζα που θα μου έβγαζε, 45.000 πέσος(κάπου 800 ευρώ)  για το συμβόλαιο εργασίας που χρειαζόμαστε για να πάμε στην Κύπρο, 200 δολάρια για την διαμονή μας εκεί  μέχρι να φύγουμε και 84.000 πέσος (κάπου 1.500 ευρώ) για το αεροπορικό εισιτήριο.

Η Maricha μας είπε ότι έπρεπε να έχουμε μαζί μας και 800 δολάρια για να μας αφήσουν να φύγουμε από την χώρα στο αεροδρόμιο. Τα χρήματα για να πληρώσω τη Marichaτα δανείστηκα εν μέρει από τον ξάδελφο του άντρα μου, εν μέρει από τον αδελφό του άντρα μου και από την πώληση μίας μικρής μοτοσυκλέτας που είχα.

Όταν είδα το συμβόλαιο εργασίας που μου έδειξε για τον σκοπό αυτό που ήταν στα Αγγλικά μου φάνηκε ότι κάπου έλεγε ότι θα είμασταν χορεύτριες (είδα τη λέξηdancing). Είπα στην Marichaότι δεν ξέρω να χορεύω και ότι δεν ήθελα να χορεύω και μου απάντησε ότι το συμβόλαιο ήταν εικονικό και χρειαζόταν μόνο για να πάρω βίζα για την Κύπρο και από εκεί στην Ισπανία.
Στο αεροδρόμιο του PuertoPlata ένας αστυνομικός μας ζήτησε και του δώσαμε 100 δολάρια η κάθε μία.

6.    Ταξίδεψα για την Λάρνακα με άλλες 5κοπέλλες από την Δομινικανή Δημοκρατία τις Alexandra, Margarita, Denny, Aricha και Yani.
Στο αεροδρόμιο της Λάρνακας μας περίμενε ένας άνδρας που τον έλεγαν Γιώργο. Μας ρώτησε αν είμαστε οι κοπέλλες της Marichaκαι μας πήγε με το αυτοκίνητο του στην Λευκωσία στο καμπαρέRoxy.
Μόλις μπήκαμε είδαμεκοπέλες που χόρευαν σχεδόν γυμνές. Αντιδράσαμε και αρχίσαμε να ανησυχούμε. Ποτέ στην ζωή μου δεν είχα φανταστεί ότι υπήρχαν μέρη όπως αυτό. Κάποιος που τον έλεγαν Tony και μιλούσε Ισπανικά μας πήγε όλες σε ένα από τα δωμάτια  που υπήρχαν πάνω από το καμπαρέ για να κοιμηθούμε και  μας κλείδωσε μέσα. Τότε καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και ότι η Maricha μας είχε ξεγελάσει. Στο δωμάτιο αυτό υπήρχαν 2 πάνω  - κάτω κρεββάτια (σύνολο 4). Τη πρώτη νύκτα κοιμήθηκα στο δωμάτιο αυτό μαζί με  τις 5 αυτές κοπέλλες ενώ, από τη δεύτερη νύκτα μέχρι να φύγω από το καμπαρέ, κοιμόμουν με άλλες 3 κοπέλλες διότι τις 2 τις έβαλαν σε άλλο δωμάτιο.  Μετά την πρώτη νύκτα μας έδωσαν κλειδί της πόρτας που οδηγούσε στο δρόμο. Θέλω να σημειώσω εδώ ότι παρά το γεγονός ότι μας είχαν δώσει κλειδί του δωματίου όποτε βγαίναμε έξω  μας παρακολουθούσαν πάντοτε από κοντά και δεν υπήρχε τρόπος να δραπετεύσουμε.


7.    Την επόμενη  μέρα μας πήρανστην μπυραρία που βρίσκεται δίπλα στο καμπαρέ όπου γνωρίσαμε για πρώτη φορά  τον Γιαννάκη Γεωργίου (εναγόμενο 1) που τον φώναζαν «Παπαγιάννη» και μας τον σύστησαν σαν το αφεντικό μας. Ακολούθως μας πήγαν στο γραφείο του. Ήμασταν φοβισμένες και κλαίγαμε. Του είπαμε ότι εμείς δεν είχαμε έλθει στην Κύπρο για να δουλέψουμε σε καμπαρέ, αλλά για να πάμε στην Ισπανία και να εργαστούμε σαν σερβιτόρες σε ξενοδοχείο και ότι ηMaricha μας είχε ξεγελάσει.
Αυτός μας είπε ότι η Maricha μας είχε εξηγήσει τι δουλειά θα κάναμε εκεί και ότιείμασταν υποχρεωμένες να δουλέψουμε. Μας είπε ότι θα χορεύαμε και θα πηγαίναμε με πελάτες του καμπαρέ για σεξ μόνο αν το θέλαμε και ότι κανένας δεν θα μας εξανάγκαζε.
Μετά μας πήραν τα διαβατήρια, τα συμβόλαια εργασίας και τα αεροπορικά μας εισιτήρια (που ήταν μετ΄επιστροφής).

8.    Την άλλη μέρα, παρά την προσπάθεια του Παπαγιάννη να μας καθησυχάσει ξανά  ότι δεν θα ήμασταν υποχρεωμένες  να πηγαίνουμε με πελάτες για σεξ εκτός εάν το θέλαμε, άρχισαν οι απειλές και ψυχολογική βία για να μας  αναγκάσουν να πηγαίνουμε με πελάτες. Το ίδιο βράδυ πήγαμε στο καμπαρέ και  η Gleny (εναγόμενη 3) μας υποχρέωσε να  γδυθούμε και να μείνουμε με τα εσώρουχα  μας. Μείναμε έτσι  μέχρι να κλείσει το καμπαρέ. Ακολούθως, μας έβαλαν να καθίσουμε όλες μαζί στο μπαρ. Μετά από λίγο ο Tony  που μιλούσε με τον Παύλο και ένα πελάτη του καμπαρέ με πλησίασε και μου είπε να πάω να ντυθώ γιατί έπρεπε να βγω  έξω με αυτό το πελάτη. Εγώ είπα ότι δεν ήθελα να πάω και ο Tony άρχισε να ουρλιάζει και να με απειλεί ότι θα με έστελνε σε ένα καμπαρέ στην Λάρνακα όπου θα ήμουν συνεχώς κλειδωμένη σε ένα δωμάτιο για να «εξυπηρετώ» συνέχεια πελάτες.  Μετά με άρπαξε βίαια από  το μπράτσο και με πήγε στο γραφείο του Παπαγιάννη.
 Άρχισε και αυτός με τη σειρά του να μου φωνάζει και να με απειλεί ότι θα με έστελνε σε αυτό το καμπαρέ στη Λάρνακα  αν συνέχιζα να δημιουργώ προβλήματα και δεν έκανα ότι μου ζητούσαν.
Εγώ πανικοβλήθηκα και ο Tony με έβαλε σε ένα ταξί που με πήρε στο σπίτι του πελάτη αυτού. Ένιωθα χαμένη, αδύναμη και τρομοκρατημένη και εκεί αναγκάστηκα να υποκύψω στις ορέξεις αυτού του πελάτη για ώρες.

9. Η χειρότερη εμπειρία  στο καμπαρέ αυτό ήταν όταν από τις 7.30 μ.μ. το απόγευμα μέχρι τις δέκα που άνοιγε το καμπαρέ μας ανάγκαζαν να κάνουμε σεξ με νεαρούς πελάτες κυρίως στρατιώτες  στους καναπέδες όλες μαζί, με τον Παύλο και τον Αντρέα παρόντες να μας παρακολουθούν. Μερικές φορές ήταν  παρών και ο ίδιος ο Παπαγιάννης που καθόταν στο μπαρ και έβλεπε. Στους νεαρούς που έρχονταν να με ζητήσουν για τον σκοπό αυτό έλεγα ότι δεν δέχομαι να το κάνω, οπότε  εκείνοι πήγαιναν με άλλη κοπέλα. Σε μία περίπτωση ένας από αυτούς με κατάγγειλε στον Tony που πάλι άρχισε να φωνάζει και να με απειλεί ότι θα με στείλει στο καμπαρέ στην Λάρνακα. Φοβήθηκα πάρα πολύ και αναγκάστηκα να ενδώσω. Κατά τη διάρκεια των δεκατεσσάρων ημερών που έκανα στο Roxy με ανάγκασαν να πάω συνολικά με 9 πελάτες συμπεριλαμβανομένης και της πιο πάνω περίπτωσης, πότε στο σπίτι τους και πότε σε ξενοδοχείο. Ο χρόνος που πέρασα σε αυτό το καμπαρέ ήταν μία σκέτη κόλαση.

10. Η ζωή μου είχε γίνει ένας φρικτός εφιάλτης και γι΄αυτό είχα αποφασίσει ότι με οποιοδήποτε δυνατόν τρόπο θα φρόντιζα να δραπετεύσω από εκεί. Η ευκαιρία παρουσιάστηκε όταν μία μέρα ένας πελάτης, βλέποντας με να κλαίω, μου έδωσε να καταλάβω ότι θα με έπαιρνε κάπου να  συναντήσω μία κοπέλα που μιλούσε Ισπανικά για να της εξηγήσω τι μου συμβαίνει.

Κράτησε την υπόσχεση του. Λίγες μέρες μετά ήρθε και με πήρε να συναντήσω αυτή την κοπέλα από την Κολομβία, που ονομαζόταν Brenda. Μιλήσαμε για πολλή ώρα και της είπα όλα όσα συνέβαιναν στο καμπαρέ. Μου είπε τι θα με βοηθούσε να δραπετεύσω από εκεί και μου εξήγησε τι έπρεπε να κάνω.

11.Σαν αποτέλεσμα προχώρησα να αναφέρω στην Gleny ότι χρειαζόμουν το διαβατήριο μου για να στείλω λεφτά στα παιδιά μου. Μίλησα με την Yani που αποφάσισε να δραπετεύσει μαζί μου. Πήγαμε εκεί που ηBrenda μου είχε πει ότι θα στείλει ένα ταξί. Το ταξί μας πήγε στο σπίτι της και το ίδιο βράδυ ήρθε κάποια Margarita που μιλούσε Ισπανικά και κάποιος κύριος που λεγόταν Χρίστος και μας πήγαν στη Λεμεσό στο καταφύγιο του πατέρα Σάββα.

12. Όταν επιτέλους κατάφερα να επιστρέψω στην Δομινικανή Δημοκρατία είχα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Κάπως αργότερα αναγκάστηκα να εξιστορήσω στον σύζυγο μου τι μου συνέβη στην Κύπρο. Δυστυχώς, αυτός έγινε έξω φρενών και με πέταξε έξω από το σπίτι μαζί με τα δύο μας παιδιά. Έμεινα για ενάμιση περίπου χρόνο στο σπίτι μίας εξαδέλφης μου, της Yoanka. Μετά, δόξα τω Θεώ, ο άντρας μου ηρέμησε αφού αντιλήφθηκε τι πράγματι μου είχε συμβεί και με δέχτηκε πάλι στο σπίτι. Τώρα έχουμε ακόμα ένα παιδί (το κοριτσάκι που ανάφερα), αλλά ακόμα έχω πολλά προβλήματα από την φριχτή μου αυτή εμπειρία που δεν θα  μπορέσω να ξεχάσω ποτέ.
          Η ΔΗΛΟΥΣΑ,
………………………………..

CHARITIN ALTAGRACIA BAEZ NUNEZ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου