13 Φεβ 2017

Το ιστορικό πλαίσιο της δίκης και της καταδίκης του Ρικκου Ή γιατί η δίκη ήταν ιστορική τομή




Η δίκη του Ρικκου υπήρξε ιστορική για 3 λόγους

1.    Οδήγησε στο ξήλωμα του παρακράτους το οποίο στηνόταν γύρω από τον Ρικκο, αλλά με διάφορους παίκτες. Το βασικό στοιχείο του κυκλώματος ήταν κατασκευή ενός δικτύου το οποίο θα χρησιμοποιούσε τον Ρικκο και τις προσβάσεις του κυβερνώντος κόμματος στα ΜΜΕ για να δαιμονονοποιεί μέσω των πρωτοσέλιδων, ενώ ταυτόχρονα ο Ρικκος να κατασκευάζει ένα κλίμα ενοχής για τον/την οποιονδήποτε ήταν υπό επίθεση μέσα από επιλεκτικές διαρροές και θεαματικές ανακρίσεις οι οποίες θα λειτουργούσαν εκφοβιστικά. Αν αυτός/η δεν έσπαζε και δεν υποχωρούσε θα τον/την τραβούσαν στα δικαστήρια όπου η οποιαδήποτε ενοχή θα είχε ήδη κατοχυρωθεί με μια δίκη παραπλανητικών αποσπάσματων, ψέματων, υπερβολών κοκ στα πρωτοσέλιδα. Με τέτοιο τρόπο υποχρεώθηκε σε παραίτηση ο Π. Δημητριάδης, συνελήφθη και εκβιάστηκε σε παραίτηση η Κεραυνού, υποχρεώθηκε σε παραίτηση με πρωτοσέλιδο εκβιασμό [και σε εκείνο το πλαίσιο με έμμεση απειλή για θέαμα Ρικκου] αξιωματούχος της ΚΡΕΤΥΚ, και στήθηκαν οι δίκες όπου «οι κατηγορούμενοι μετατράπηκαν σε κατήγορους» όπως το έθεσε ο Κ. Κληρίδης όταν προσπάθησαν να το εφαρμόσουν και στον ίδιο [Δρομολαξια με τον Λιλλη κατήγορο και ΣΑΠΑ με τους εργολάβους που φόρτωσαν τους πολίτες με υπερχρεώσεις να εμφανίζονται επισης ως κατήγοροι]. Ουσιαστικά το δόγμα του νέο Γιωρκατζισμου ήταν ότι σε κάθε υπόθεση ο κατηγορούμενος θα ήταν αυτός ο οποίος θα προαποφασιζόταν από το κύκλωμα [σε συνεργασία με την κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα] για πολιτικά η άλλα κίνητρα  [όπως η ανάληψη της θέσης του/της από ημέτερους] και ακολούθως θα στηνόταν η δίκη πρώτα στα πρωτοσέλιδα και μετα θα επικυρωνόταν από κάποια δικαστήρια. Το κυπριακό δικαστικό σώμα δεν είχε και καμία γενναία στιγμή προηγουμένως, και όπως απέδειξε με τον κ. Πικη, ήταν σαφώς πειθήνιο. Και αυτό φάνηκε και στις δίκες για το Μαρί – το δικαστήριο επικύρωσε αυτά που του επέβαλαν τα πρωτοσέλιδα παρα τα τεκμήρια και την εμφανή χειραγώγηση μαρτύρων..απλά το Ανώτατο απάλλαξε το επικεφαλής της πυροσβεστικής σαν ελάχιστο δείγμα μιας απόπειρας να μην χρεωθεί την απόλυτη υποταγή στους πολιτικούς και θεαματικούς εκβιασμούς…

Σε αυτό το πλαίσιο η αντίδραση του κ. Κληρίδη που έγινε ο βασικός φορέας της αντίστασης ξήλωσε το υπό διαμόρφωση νέο-γιωρκατζικο/Μακαρθικο κύκλωμα – και για πρώτη φορά έδωσε και δείγμα μια θεσμικής διαφοροποίησης προς την αυτονομία μερίδας έστω του δικαστικού σώματος.
Θα φανεί βεβαίως και στη συνέχεια άλλα ήταν σαφές ότι και ο Αναστασιάδης και τα ΜΜΕ της δεξιάς, ιδιαίτερα ο Πολίτης [ο Καλατζης λ.χ. ήταν κραυγαλέος σαν σχεδόν εκπρόσωπος του του Ρικκου, ενώ πιο προσεκτικά ανάλογη στήριξη στον Ρικκο και το κύκλωμα του, πρόσφερε και ο Διονυσίου] αναλωθήκαν στην υπονόμευση του Κληρίδη και απέτυχαν.

2.    Η δικαστική απόφαση ουσιαστικά αναγνωρίζει για πρώτη φορά ότι υπάρχουν στημένες δίκες. Ο Νεοκλεους με τον Ρικκο κανόνισαν να πάρει ο Ρικκος τις 600,000 με το να μην εμφανιζεται το δικηγορικό γραφείο Νεοκλεους που εκπροσωπούσε την τέως Λαϊκή, ενώ ο Νεοκλεους θα έπαιρνε διαχείριση των εκατομμυρίων της providencia. Και το κόλπο δεν στήθηκε απλά από 2 δικηγόρους – στήθηκε με την συμμετοχή αξιωματούχου της γενικής εισαγγελίας μέσω της μεσολάβησης βουλευτή του ΔΗΣΥ [Μ. Κυριακού]..Σε αυτό το πλαίσιο και παρακολουθώντας την πορεία του Ρικκου για 2 χρονιά στην εισαγγελία, είναι μάλλον σαφές ότι θεωρούσε και τους δικαστές δεδομένους όπως ακούγεται στις ιστορικές πια ηχογραφήσεις της τότε υπόθεσης της Δρομολαξιας. Το δικαστικό σύστημα αμύνθηκε μεν  άλλα κουβαλά πια και την ενοχή της ανοχής αν όχι της συνεργασίας με τον Ρικκο ενώ έστηνε δίκες και έκανε δίκες μέσω πρωτοσέλιδων. Και δεν βρέθηκαν τότε πολλοί δικαστές να υποδείξουν τον εξευτελισμό της δικαιοσύνης. Αν θα αλλάξει κάτι τώρα θα φανεί, άλλα τουλάχιστον υπάρχει πια εναλλακτικό πρότυπο.


3.   Η δίκη και η καταδίκη είναι επίσης μια πρώτη κίνηση του κυπριακού δικαστικού και δικαικου συστήματος και δομών για αντιμετώπιση του παράλληλου με τις τράπεζες κυκλώματος των δικηγόρων που χρησιμοποιούν την Κύπρο για μαζικό ξέπλυμα κοκ. Αυτό φάνηκε ήδη από τις πρώτες αναφορές και για τα panama papers. Αλλά η κυβέρνηση που διόρισε και στήριξε τον Ρικκο φυσικά δεν θα κάνει τέτοιες διερευνήσεις…Διότι στο βάθος είναι και η ίδια βαθιά εμπλεκομένη μέχρι το προεδρικό – το δικηγορικό γραφείο του νυν προέδρου εμπλέκεται επίσης σε ανάλογες «ιστορίες» διακίνησης κεφαλαίων [ήδη βρίσκεται διεθνή δικαστήρια για άλλη υπόθεση ρωσικών κεφαλαίων] άλλα ίσως και πιο χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι η προσπάθεια του Ρικκου να πάρει τα κεφάλαια από την τέως Λαϊκή, θυμίζει [όπως το είπε και ο ίδιος Ρικκος σε μια φάση «είμαι ο μόνος που δεν ήξερε..»] ότι άλλοι έβγαλαν τα χρήματα με πιο χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα τον συμπέθερο του κ. Αναστασιάδη..Σε αυτό το πλαίσιο η δίκη άγγιξε κάτι – άλλα είναι μόνο η αρχή. Η διαπλοκή των κυπριακών δικηγορικών γραφείων με τις ροές ξένων κεφαλαίων άλλα και την τοπική πολιτική, είναι τόσο προβληματική όσο και η προηγούμενή ανάλογη σχέση των τραπεζών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου