20 Φεβ 2017

Σπόντες



·         Η αλήθεια πρέπει να λέγεται – για να σπάσει και το απόστημα της λογοκρισίας – δεν θα μας λένε, πια, τί θα πιστεύουμε οι απολογητές της εξουσίας: ο Αναστασιάδης συμπεριφέρθηκε σαν δειλός την πρώτη εβδομάδα γιατί φοβήθηκε προεκλογικά, και την Τσικνοπέμπτη ήταν αγενής και προσβλητικός. Το Σάββατο έκανε αυτό που όφειλε να έκανε σαν πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας [και όχι σαν υποψήφιος κοινοτάρχης κοκ] δυο εβδομάδες πριν. Αφού περάσαμε από την προσπάθεια υποβολής μιας ψεύτικης ενότητας [για το σύνθημα του πραξικοπήματος και της ΕΟΚΑ Β παρακαλώ, την «ένωση»/προσάρτηση], όπου οι «δημοκρατικοί – μακαριακοί» του κέντρου [με καιροσκοπικές ηγεσίες σήμερα] του ‘74, έγιναν ουρά του ΕΛΑΜ για να κάνουν προεκλογικά παιχνίδια με την ακροδεξιά του ΔΗΣΥ, ζήσαμε την περασμένη εβδομάδα και τον Αναστασιάδη στα χειρότερα του. Ναι, ήταν αγενής και απρεπής η συμπεριφορά του. Έχουμε κώδικες ευγένειας στην τοπική κουλτούρα. Άλλοι έχουν άλλα σημεία κωδικοποίησης του ορίου της ευγένειας – σε εμάς, όλοι, και τα παιδιά ακόμα, ξέρουμε, ότι το να φακκάς την πόρτα, εν προσβλητικό – αγένεια. Τζαι άμα το προσθέσουμε στην απροθυμία να τοποθετηθεί δημόσια ο Αναστασιάδης τζαι το κόμμα του για ένα θέμα που αφορά πώς εβίωσαν την καταστροφή της ειρηνικής συμβίωσης οι Τουρκοκύπριοι, σαν ταυτισμένο με τις πολιτικές προεκτάσεις του ιδεολογήματος της ένωσης, τότε ναι ήταν τζαι απρεπής.. Τζαι τί επροσπάθησεν να κάμει η πλειοψηφία των ΜΜΕ πάλε – να εκβιάσουν τη σιωπή τζαι να υποχρεώσουν την κοινωνία να σταθεί προσοχή.. Όι ρε.. πάνω κάτω να φακκάτε, ούτε τη δουλοπρέπεια της ένωσης [ιδιαίτερα των υπογράφων του ‘50 στην σκιά της Μακρονήσου] εν να επιβάλετε πκιον, ούτε το «εμείς είμαστε με τον.. δικόν μας» χωρίς να ρωτούμε τί έγινε… Η δήλωση του Αναστασιάδη το Σάββατο, αντίθετα, ήταν ώριμη τζαι σοβαρή.. έτσι έπρεπε να κινηθεί που την αρχή.. Τα άλλα ούλλα ήταν εξευτελισμός τζαι για τον ίδιο – να σύρεται που ένα κομματίδιο του 3% τζαι να τον τραβούν που την μούττη οι έτσι τζαι αλλιώς προεκλογικοί του αντίπαλοι…
·          

·         ·         Το θέμα της υγείας φαίνεται λες και μερικοί θέλουν να το μετατρέψουν σε τομέα όπου θα τρώνε οι ιδιωτικές εταιρείες από το δημόσιο ενώ θα μετατραπεί και η υγεία σε ένα κόλπο όπου θα βολεύονται οι ημέτεροι και αν καταφέρουν να την ιδιωτικοποιήσουν θα αποδίδεται η υγεία με βάση την ταξική θέση. Και θα πεθαίνουν οι φτωχοί και όσοι δεν έχουν αρκετά εισοδήματα, γιατί όπως είπε και ο φαιδρός της ρουσφετολογικής καρέκλας [ο εγκάθετος του Πολίτη κ. Δ. Γεωργιάδης], δεν θα πρέπει να υπάρχουν ίσα δικαιώματα για όλους του ανθρώπους – τα παιδιά γιατί να επιχορηγούνται, αρά και οι ηλικιωμένοι γιατί κοκ…Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν η διαμάχη για την Ιατρική Σχολή φαίνεται να κρύβει διάφορα. Πρόσφατα λ.χ. άρχισαν να εμφανίζονται διάφορα δημοσιεύματα ενάντια σε άλλον ένα καθηγητή της ιατρική σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, το κ. Γιάλλουρου. Θυμίζουμε ότι λίγους μήνες πριν παρόμοια δημοσιεύματα έχουν εμφανιστεί εναντίoν του κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής, αναγκάζοντας τον μάλιστα σε παραίτηση. Σε προηγούμενο μας άρθρο έχουμε τεκμηριώσει ότι οι δημοσιεύσεις αυτές περιείχαν κατηγορίες οι οποίες δεν ευσταθούν, ενώ περίεργη ήταν και η προνομιακή προβολή τους από τα μέσα και από την εφημερίδα Φιλελεύθερο και τον αρχισυντάκτη Αριστο Μιχαηλίδη. Επειδή ψάχνουμε το θέμα της νέας επίθεσης, το διερευνήσαμε, και ιδού οι πρώτες μας πληροφορίες. Το θέμα έχει να κάνει με την προσπάθεια συγκεκριμένου καθηγητή ο οποίος φέρεται να έχει σχέση και με ιδιωτικές εταιρείες υγείας, και ο οποίος προσπαθεί να αποκλείσει συνάδελφο του [πουλώντας μάλιστα στους συναγερμικούς την καραμέλα «εν αριστερός τζηνος»] και προωθεί την κάθοδο φίλων και γνωστών για να μεγαλώσει το κύκλωμα που έστησε. Επιπλέον φαίνεται να τεκμηριώνεται και εμπλοκή του Υπουργείου υγείας αφού έγγραφα από το γραφείο της διευθύντριας κ . Γιαννάκη έχουν διαρρεύσει προς δημοσιογράφους.

Ο κ. Σχίζας, καθηγητής και πολλά δικτυωμένος με τα ΜΜΕ μήπως έχει κάτι να δηλώσει;…
J
Σημειώνουμε κάποια ενδιαφέρων στοιχεία από το βιογραφικό του κ. Σχίζα:
- Το 2015 έχει διοριστεί προσωπικός σύμβουλος του Υπουργείου Υγείας για θέματα «
eHealth matters, especially in proposing the road map for implementing the National Health System and monitoring its steps.»
- Τον Απρίλιο του 2016 έχει διοριστεί από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας ως Προεδρικός Σύμβουλος για Θέματα Ηλεκτρονικής Υγείας στα Πλαίσια Εισαγωγής του Γενικού Σχεδίου Υγείας και της Ευρύτερης Μεταρρύθμισης του Τομέα της Υγείας
. 
Δεδομένης της σχέσης του κ. Σχίζα με ιδιωτικές εταιρίες υγείας [κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Αντιπρύτανης (2002-2006) είχε υπογράψει συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών για εισαγωγή νέου συστήματος Πληροφορικής στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας] οι πιο πάνω θέσεις δεν συνιστούν σύγκρουση συμφερόντων?
https://www.cs.ucy.ac.cy/index.php/people/faculty/9-schizas

Ιδού και μια προηγουμένη σπόντα για ανάλογα φαινόμενα…• Άντε τώρα και στην δημοσιογραφική διάσταση της κυβέρνησης: μήπως ο κ. Διονυσίου υπερασπίζεται τον πρώην (και νύν?) συνεργάτη του; Απαντώντας σε ένα σχόλιο για τον διορισμό του κ. Σχίζα σαν συμβούλου, ο κ. Διονυσίου πρόβαλε το γεγονός ότι δεν θα πληρώνεται [ανκαι στην αρχική δημοσιοποίηση της είδησης, από την οποία γράφτηκε το σχόλιο, δεν υπήρχε αυτή η πληροφορία]. Καλώς. Αλλά επειδή η ανεπίσημη δημόσια σφαίρα λειτουργεί με το feedback, μας ήρθε και μας βρήκε η πληροφορία ότι ο κ. Σχίζας και ο κ. Διονυσίου ήταν (είναι?) συνεταίροι - με οικονομικές προεκτάσεις.. Συμβουλοι; συνέταιροι;..https://www.facebook.com/images/emoji.php/v7/f4c/1/16/1f642.png:).. Όπως και να έχει αναμένουμε την διάψευση του κ. Διονυσίου. Πριν σκεφτούμε τα συνεπαγόμενα..Και αναμένουμε και διάψευση και του ακόλουθου: ότι ο κ. Σχίζας σε διαβουλεύσεις για μετατροπή ενός νοσοκομείου σε πανεπιστημιακό στα πλαίσια της ανάπτυξης της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου επέβαλε «να συμπεριληφθούν στην επιτροπή οι δυο μετέπειτα συλληφθέντες γιατροί» [έτσι μας διατυπώθηκε].. Όσον αφορά το «δωρεάν» των υπηρεσιών που προσφέρει ο κ. Σχίζας το οποίο υπερασπίζεται ο δημοσιογράφος, οι πηγές μιλούν για πιθανή προσπάθεια εξασφάλισης επιρροής για εξυπηρέτηση προσωπικών σχεδίων πούλησης e-health υπηρεσιών στο κράτος. Θα δείξει.. και μεις από κοντά θα παρακολουθούμε.. In the meantime, [για να θυμηθούμε το μακάβριο χιούμορ μερικών πριν λίγους μήνες] που θα γίνονται οι συνεδριάσεις της επιτροπής για το πανεπιστημιακό νοσοκομείο? Στις κεντρικές..?

·         Η έκκληση του Ρίκκου για επιείκεια. Ανάμεσα σε διάφορα η υπεράσπιση του Ρίκκου επικαλέστηκε γεγονός ότι έγινε αντικείμενο «χλεύης» για 2 χρόνια [άρα ήταν και αυτό τιμωρία ας πούμε], ενώ σαν ..Βέργας επικαλέστηκε και ..κίνδυνους στις φυλακές. Τί να πει κανείς. Πας να λυπηθείς τον άνθρωπο που εμφανώς έχει καταρρεύσει και θυμάσαι το θράσος. Μιλά αυτός που άφησε συνειδητά τον Παπακώστα να πεθάνει για να βγάλει τα κόμπλεξ του περίπατο. Μιλά αυτός που έστηνε δίκες και έκανε άμεση αναμετάδοση ανακρίσεων για κατασκευάσει πρώτα τις δίκες μέσω πρωτοσέλιδων. Και φυσικά, η δημοσιογραφία που συμμετείχαν σε εκείνο το αίσχος δεν απολογήθηκαν. Στην Πάφο, έκανε ειδική παράσταση για να παρουσιαστεί ο Σιαηλής με χειροπέδες πριν τις δημοτικές εκλογές. Στο παναΰριν της Δρομολαξιάς ο Χάσικος σε άμεση συνεργασία με τον Ρίκκο ανάγγελλε ποινές από την τηλεόραση πριν καν ξεκινήσει η δίκη, πριν καν ολοκληρωθεί το κατηγορητήριο… Να μην πούμε πώς κατασκευάζονταν το κατηγορητήριο με τις αμίμητες δηλώσεις «εγώ θέλω τον τάδε..» Και την μετατροπή των κατηγορούμενων σε κατήγορους. Τόσες εργοληπτικές εταιρείες είναι μάρτυρες πώς τις απάλλαξε ο Ρίκκος παρά τα αδικήματα και τις υπερχρεώσεις.... Εκεί, Ρίκκο, δεν υπήρχαν δικαιώματα ανθρώπων τα οποία έσερνες στη λάσπη για να φτιάξει πολιτικά θεάματα ή για να απαλλάξεις του ημέτερους εργολάβους και μη; Να θυμηθούμε τα θεάματα στην Κεντρική Τράπεζα; …Το θέμα είναι η δικαιοσύνη ως ισονομία – ο Ρίκκος οφείλει να  ζήσει αυτό στο οποίο υποχρέωσε άλλους που δεν διεκδικούσαν[ούτε πήραν] καν ένα σεντ όχι 600,000… Και ο Ρίκκος έτσι και αλλιώς φτηνά την έβγαλε με τα ΜΜΕ.. Μια μερίδα [όπως ο Πολίτης] τον συγκαλύπτει μέχρι σήμερα. Και βέβαια ο Ρίκκος έγινε αντικείμενο σχολίων, όταν προσπάθησε να εφαρμόσει την μέθοδο «μετατρέπω τον κατηγορούμενο σε κατήγορο» μέσα από θεάματα πρωτοσέλιδων, πάνω στον κ. Κ. Κληρίδη. Το παρακράτος ήθελε να γράφει και τους νόμους μέσα από τα πρωτοσέλιδα... Μόνος του επέλεξε την κατάσταση να διασύρει για να επιβληθεί – και είχε και τον Καλατζή του Πολίτη μεγάφωνο. Και από δίπλα άλλους.. :) ..Οπότε διαμαρτύρεται γιατί δεν κατάφερε να επιβάλει και στον Κληρίδη το θέαμα της δίκης και δαιμονοποίησης; ..κατά τα άλλα θα δούμε την ποινή για να κρίνουμε και το επίπεδο της ισονομίας… Και θα συζητήσουμε και στη συνέχεια για το πώς και αν το κυπριακό δικαστικό σύστημα θα αντισταθεί σε πρακτικές, της δίκης διά του πρωτοσέλιδου μέσω στημένων δημοσιογραφικών διαρροών. Και αυτό θα φανεί από τα δικαστήρια…
·          
·         Τζαι σε τούτο τον αχταρμά της βρυκολακέξ ενωσιολογίας είχαμε τζαι μια εντυπωσιακή σκηνή αντίστασης μέσα στο θέαμα. Στην εκπομπή του Σίγμα με την Βασιλική Χατζηαδάμου, είχαμε οϊ μόνο μια δικοινοτική γιορτή με κυπριακά τραούθκια, αλλά τζαι άπλωμα της ψυσιής  στην Κύπρο σαν ολότητα, με ήχους τζαι που τες 2 κοινότητες, αλλά τζαι μια ανθρώπινή παρουσίαση του Δ. Χριστόφια. Καινοτομία, όντως, να βλέπεις τον άνθρωπο Δημήτρη Χριστόφια με τζιείνον το γλυτζιήν τζαι λλίον πονεμένο πρόσωπο να συγκινείται για τα δικοινοτικά χωρίς την περιρρεύσαν δαιμονοποίησης. Άσχετο πόσο τζαι αν συμφωνεί κανένας με το άτομο τζαι πόσο εκτιμά την προσφορά του, η δαιμονοποίηση του Δ. Χριστόφια υπήρξε το αποκορύφωμα ενός μοντέλου χειραγώγησης [με σαφείς υπόγειες σκοπιμότητες τζαι συμφέροντα] που πρέπει να γίνει στόχος της αντίστασης – για να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά ..Να καταγραφεί ως σύμβολο ακριβώς μορφών αυταρχισμού τζιαι απόπειρων επιβολής που θυμίζουν άλλες μορφές βίας προηγουμένως... Γιατί το βεληνεκές τούτου του μοντέλου χειραγώγησης, όπως το είδαμε να ξαναπαίζει σε άλλες χώρες πρόσφατα, είσιεν τα στοιχεία θεαματικού πραξικοπήματος. Συγχαρητήρια στην κυρία Βασιλική που τόλμησε ..τζαι στο Σίγμα που εν εκώλωσεν.. Ότι τζαι να πει κανένας για το Σίγμα, που δαμαί τζαι δα, για την κάλυψη άλλων θεμάτων, το άλμα να τολμήσει να παρουσιάσει τον ανθρώπινο Χριστόφια είναι ένας τίτλος τιμής για όσους στο κανάλι τόλμησαν…
·          
·         Το σύνδρομο του βοσκού του ψεύτη… Και γιατί να εμπιστευθεί κάποιος αυτήν την κυβέρνηση για οτιδήποτε – και ιδιαίτερα στον τομέα των σχολικών εορτασμών η αναφορών; Αύριο μπορεί να πει την κατάργησε τζαι μετά τον επόμενο Γενάρη να την βάλει πάλε για να εκλιπαρήσει μερικούς ακροδεξιούς ψήφους. Ο ΔΗΣΥ με την αμίμητη δειλία του, απέναντι στο 3% του ΕΛΑΜ, δεν τολμά να πει ευθαρσώς [που μάλλον είναι και η άποψη της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του από ότι φάνηκε] ότι «η αναφορά στην συλλογή υπογραφών για την ένωση σαν ιστορικό γεγονός, γίνεται ήδη, τζαι δεν είναι πια ζητούμενο, είμαστε ανεξάρτητο κράτος, και το ζήτημα, ενοχλεί έντονα την μια από τις δυο κοινότητες, αλλά και μια μεγάλη μερίδα στην δικιά μας κοινότητα, οπότε θέλουμε να καταργηθεί – διότι ανάμεσα σε αλλά υποβιβάζει την Κυπριακή Δημοκρατία κοινοτική που σκέφτεται ακόμα και σήμερα μόνο μικροπολιτικά κοινοτικά ζητήματα και αγνοεί την ύπαρξη άλλης κοινότητας αλλά και διαφωνούντων»… Πόσο δύσκολο είναι; Αντί αυτού, ο ΔΗΣΥ ζητά λευκή επιταγή… Και γιατί λ.χ. να εμπιστευθούμε ότι ο ΔΗΣΥ  δεν θα πει του ΑΚΕΛ και των τουρκοκυπρίων ότι θα ακυρώσει σιωπηλά τον εορτασμό, αλλά τον επόμενο Γενάρη προεκλογικά θα τον επαναφέρει για να κάνει εκστρατεία ο υποψήφιός του; Αυτό είναι το ζήτημα – ποιός μπορεί να εμπιστευθεί το ΔΗΣΥ σε οτιδήποτε; Εδώ ο Αβέρωφ ετοιμάζεται να χαρίσει στο βαφτιστικό του, λένε οι πληροφορίες, την γη του Τουρκοκύπριου νομικού που υπερασπίστηκε την ιδιοκτησία των ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα  -τζαι κατά τα άλλα κάμνει ότι θέλει λύση. Ποιός μπορεί να εμπιστευθεί αυτόν τον κύριο, ή τον Ιωνά ή τον Χάσικο [που καμώνεται ακόμα ότι δεν καταλαβαίνει τη σύγκρουση συμφερόντων σε τόσα και τόσα] ή τον αμίμητο Χάρη; γιατί να τους εμπιστευθεί κάποιος; Η εφημερίδα του Χάσικου λ.χ. ήταν σαφώς καλύτερη από τις υπόλοιπες της δεξιάς [όπως ο Πολίτης] στο θέμα με τη συλλογή υπογραφών του 1950… αλλά μπορεί κανένας να εμπιστευθεί ότι αύριο δεν θα λέει το αντίθετο, άμα αυτό βολεύει τον ιδιοκτήτη; Ο ΔΗΣΥ και σε σχέση με τις εκλογές και σε σχέση με το κυπριακό έχει πια τεράστιο πρόβλημα με τον κωδικό «ο βοσκός ο ψεύτης»..
·          
·         Τζαι για όσους καμώνονται ότι εν καταλάβουν γιατί το σύνθημα της ένωσης για τους Τουρκοκυπρίους είναι πια, μετά από όλα όσα έχουν συμβεί, ρατσιστικό: οι σχέσεις των δυο κοινοτήτων μέχρι την δεκαετία του 1950 ήταν ειρηνικές. Χωρίς επεισόδια. Τα μόνα επεισόδια που αναφέρονται εν κάτι μικρού επιπέδου αντιπαραθέσεις σε δυο χώρους το 1912 στη σκιά των βαλκανικών πολέμων. Πουθενά αλλού. Το 1940, οι τουρκοκύπριοι πραγματοποιούσαν διαδηλώσεις μαζι με ελληνοκυπρίους για τον «συμμαχικό αγώνα», όταν έγινε η ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας... Και δεν ήθελαν ένωση οι τουρκοκύπριοι. Ήταν σαφές… Ακόμα τζαι στον μεγάλο διαχωρισμό του 1948, η κορυφαία τουρκοκυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα, η Τσεττίν Καγιά, έπαιζε στη δεξιά ομοσπονδία – με τους αποελίστες.. Τζαι εν υπήρχε πρόβλημα. Αλλά η ιδεολογία της ένωσης άρκεψεν να διαχωρίζει τον πληθυσμό. Πολλοί τουρκοκύπριοι τότε μπορεί να μεν κατάλαβαν τις συνέπειες.. Ήρταν τζαι ήβραν τους μετά το 1954.. Όταν τον Δεκέμβρη του 54 έγιναν μαζικές διαδηλώσεις μετα την απόρριψη της συζήτησης του κυπριακού αποικιακού ζητήματος από τον ΟΗΕ [με άξονα την ελληνική οπτική ότι το αποικιακό ζήτημα θα έπρεπε να λυθεί μόνο με ένωση], μια μερίδα των Ελληνοκύπριων δεξιών, συγκρούστηκε με Τουρκοκύπριους στην Λευκωσία. Όταν ξεκίνησε η ΕΟΚΑ το 55, οι Τουρκοκύπριοι αρκέψαν να νοιώθουν γύρω τους την απειλή της ένωσης και του φανατισμού που παρήγαγε εναντίον τους – ότι ήταν ο περιττός πληθυσμός. Ξαφνικά, η ΚΟΠ εκδίωξε την τουρκοκυπριακή ομάδα που το ΓΣΠ.. «για το καλό τους», γιατί υπήρχαν «κίνδυνοι επεισοδίων», απαγορεύσαν τους, ουσιαστικά, να παίζουν έστω στο πρωτάθλημα. Τζαι μετά ακολουθήσε το λουτρό αίματος. Το ‘58, τζαι το ‘64, τζαι το ‘67, τζαι το ‘74.. Για ούλους τους τουρκοκύπριους, η ένωση ήταν το σύμβολο που εφανάτισεν μερίδα των ελληνοκυπρίων για να μετατραπούν από γείτονες σε εχθρούς.. Τζαι για τους αριστερούς, οι μετριοπαθείς τουρκοκύπριους, η ένωση ήταν τζαι η δικαιολογία για την τουρκοκυπριακή ακροδεξιά να επιβάλει την αυταρχική της εξουσία [με δολοφονίες τζαι απειλές] χρησιμοποιώντας την ένωση ως δικαιολογία για να κατασκευάσει τη δική της «ένωση» - το ιδεολόγημα της διχοτόμησης. Οι τουρκοκύπριοι ήταν ένας ειρηνικός πληθυσμός μέχρι το 1955, που ευρέθηκε τα επόμενα 20 χρόνια, να πολιορκείται σε ένα λουτρό αίματος [από τους φανατικούς πια και των 2 κοινοτήτων – με τους «δικούς τους να διεκδικούν ότι «υπερασπίζονται την κοινότητα»], ομαδικών τάφων κοκ, με mirror images του ελληνοκυπριακού φανατισμού – αυταρχικούς φανατικούς εθνικιστές στην κοινότητα τους.. Τζαι ο Αναστασιάδης τζαι το κόμμα του να μεν ανοίγει το στόμα του να πει.. «κανεί σιόρ;”. Ξέρουν οι τουρκοκύπριοι τί λαλεί η κάθε ελληνοκυπριακή παράταξη. Ξέρουν ότι οι αριστεροί, με το ζόρι υποστήριζαν την ένωση τον τζαιρό που ήταν υπό πίεση. Αλλά η παράταξη του Αναστασιάδη καλύφκει ένοχους. Πιο σκληρά, αλλά πρέπει να το πούμε: Ο πατέρας του νυν προέδρου εισιεν διοριστεί επικεφαλής στην αστυνομία Λεμεσού που το ενωτικό πραξικόπημα του 74.. Τζαι εν στην δική του περιοχή που έγινε η σφαγή της Τόχνης.. Συγνώμη εν ειπώθηκε… κανένας εν ετιμωρήθηκεν.. Μα να μεν τολμούν ούτε για ένα φτηνό προεκλογικό θέμα [γιατί έτσι κατάντησε η «ένωση» πκιον] να πουν .. «κανεί σιόρ»; έτσι ένοιωθαν οι τουρκοκύπριοι, έτσι θα ένιωθε οποιοσδήποτε σε τζιείνη την κοινότητα. Η λέξη nigger, άμα την ελάλεν κάποιος τον 19ο αιώνα μπορεί να ήταν απλώς περιγραφική – σήμερα ακούγεται ρατσιστική γιατί θυμίζει τί πέρασαν οι αφρο-αμερικανοί.. Κανένας εν λαλεί σε κανένα να μεν αναφέρονται ιστορικά γεγονότα. Αλλά να τιμάται μια έννοια/επέτειος που έφτασε να σημαίνει πκιον απειλή για μαζική σφαγή ή εκκαθαρίσεις για τους τουρκοκύπριους; Τζαι να το έσιει εισηγηθεί το ακροδεξιό κόμμα… τζαι να έσιει άτομα που δήθεν θέλουν λύση, τζαι επιμένουν ότι οι τουρκοκύπριοι εν πρέπει να φοούνται, τζαι να σιωπούν για τούτην την απόφαση της βουλής [εν βουλή δικοινοτικής πολιτείας τούτο οξά συνοικιακό συμβούλιο;]; Που τον Άριστο Μιχαηλίδη του Φιλελευθέρου που ονόμαζε 32 δολοφονημένους τουρκοκύπριους στο Βαρώσι το Μάιο του 1964 «κουβέντες του καφενέ» εν μπορείς να περιμένεις ούτε τσίπα σε έτσι θέματα. Τέτοιος είναι… Αχάπαρος ή απολογητής μαζικών εγκλημάτων χωρίς καν να παραδέχεται την πραγματικότητα μπροστά του. Αλλά όσοι υπόσχονται σεβασμό;
·          
·         Δεν Ξεχνώ: αυτή η κυβέρνηση κατάργησε την ημέρα τιμής για την δημοκρατική αντίσταση στο φασισμό της ΕΟΚΑ β και το πραξικόπημα…Ενωτικά ήταν και τα δυο, για να μην ξεχνούν οι φαιδροί του ..Κέντρου…αφού έκαναν κόμματα και πήραν καρέκλες μερικοί πάνω στην Αντίσταση, και τώρα καμώνονται ότι δεν θυμούνται καν να την υπερασπιστούν και ταυτίζονται με τους διάδοχους της ακροδεξιάς του 74;..Περαστικά ρε..
·          
·         Και η συνομοταξία του Κέντρου θα πρέπει κάποτε να απαντήσει στο ιστορικό ερώτημα του τί θέλουν – η συμπόρευση με τον ΕΟΚΑ Β δεν είναι απλώς θέμα κοινών αναφορών, αλλά και πρακτικής παράβλεψης [για μικροπολιτικούς λογούς] των συνεπειών. Γιατί η συμπόρευση με το  κατάλοιπο της ΕΟΚΑ Β δεν ήταν μόνο αισχρή [και μόνο ο Αρμεύτης το κατάλαβε στο ΔΗΚΟ; ..Ο Λυσσαρίδης δεν είδε σε κανένα εφιάλτη τον Κ. Φωτίου και τον Δ. Λοΐζου;], αλλά θέτει και το πρακτικό ερώτημα αν μερικοί θα επαναλάβουν από το Κέντρο το έγκλημα του 1974.. Διότι εκτός από πράκτορες/οργάνων της Χούντας και των δυτικών υπηρεσιών οι της ΕΟΚΑ Β λειτουργούσαν ντε φάκτο με τέτοιο τρόπο, ώστε να εξυπηρετήσουν [έστω τζαι σαν απρόσμενες συνέπειες] το τουρκικό κράτος, όπως φάνηκε στις 20 Ιουλίου του 1974.. Οπότε όλα πρέπει να κρίνονται με βάση και τις συνέπειες πια. Λέει, λοιπόν, ο Τάσσος πατέρας του νυν προέδρου του ΔΗΚΟ – δεν παρέλαβα κράτος για να παραδώσω κοινότητα. Οκ. Όταν η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας ψηφίζει σαν κοινοτική συνέλευση για ένα θέμα που σαφώς προσβάλει την άλλη κοινότητα – τέθηκε θέμα ότι θα άλλαζε αρμοδιότητα και από κοινοβούλιο θα γινόταν κοινοτική συνέλευση; Πώς γίνεται αυτό; Ήταν νόμιμη η απόφαση; Και αν κάποιοι δικαστές τον δικαιολογήσουν και αυτό [εδώ που έχει φτάσει η ελληνοκυπριακή κοινότητα θα μπορούσε να το αναμένει κανείς και αυτό στα πλαίσια της εντυπωσιακής αυτό-αναφορικής μεροληψίας που δέρνει μερίδα του καταστημένου, όπως είδαμε άλλωστε σαν τεκμήριο τον κ. Πική το 2013], τότε ποιά είναι η διαφορά διεθνώς αυτού του κοινοβουλίου που σε κάθε του στιγμή μπορεί να θεωρηθεί και κοινοτική συνέλευση. Αν το πραξικόπημα άνοιξε τις πόρτες για την 20η Ιουλίου, αν οι σαφές των τουρκοκυπρίων στη Μαράθα-Σανταλάρη-Αλόα νομιμοποίησαν διεθνώς σαν εικόνες την επέκταση της τουρκικής κατάληψης εδαφών, τότε τέτοια κολπάκια στη βουλή ανοίγουν τον δρόμο για νομιμοποίηση της.. κοινότητας σε αντίθεση με το κράτος - ή τον υποβιβασμό του κράτους. Και δεν είναι μόνο ότι θα μείνουν μερικοί μπουκάλα στις προεδρικές τους φαντασιώσεις για το τί «κράτος» θα πάρουν, αν κερδίσουν τις εκλογές.... Άμα ανοίξει πραγματικά το βόρειο σύνορο σε λίγα χρόνια αυτοί που μετέτρεψαν τη βουλή σε κοινοτικό συμβούλιο, θα είναι οι προδότες που άνοιξαν την πόρτα στο να αποκτήσει η Κύπρος μουσουλμανική πλειοψηφία. Και τότε, ο κάθε θίασος μπορεί να πουλά ότι σουβλάκια θέλει. Έτσι και αλλιώς η μετατροπή της βουλής σε κοινοτική συνέλευση έγινε κάτω από την σκιά της τουρκικής σημαίας στον Πενταδάκτυλο. Και όμως μερικοί δεν ντράπηκαν και επανέλαβαν τον Ιούλιο του ‘74.. Εμείς, όμως, θα τους αντισταθούμε… Δεν μας δεσμεύει πια, καμία κοινοτική αυταπάτη. Είμαστε της Κύπρου. Όσοι θέλουν αναλύσεις αίματος, γλωσσικές εκκαθαρίσεις κλπ., είναι απλώς κατάλοιπα της εποχής μορφών εξάρτησης – όταν οι ιθαγενείς νόμιζαν ότι η αξιοπρέπεια εξαγοράζεται με το να γονατίζουν και εκλιπαρούν Πολιτισμούς και ανωτερότητες από τα έξω… Τέτοια θα υπάρχουν πάντα.. Αλλά την ιστορία της Κύπρου δεν θα την γράψουν αυτοί. Αλλά στο επόμενο ‘74, θα πούμε πλέον την αλήθεια..

·         Στα καλά αυτού του κωμικού θεάματος με τις υπογραφές του 1950 ήταν και ότι έσπασε έστω και χρόνια μετά η αναφορά/μύθος σε ενότητα… Η αριστερά τότε έκανε μια κίνηση προς την ένωση [που διάρκεσε 9 χρόνια - 1949-1958] με έντονες διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της.. Και το θέμα ξεχάστηκε. Κανένας λ.χ. από τους ιστορικούς ηγέτες της αριστεράς που αναδείχθηκαν το 1949 [Εζεκίας, Φάντης, Ζιαρτίδης] δεν θεωρήσαν σημαντικό γεγονός τις υπογραφές… Αντίθετα από τα δεξιά πολλοί θεώρησαν τη Διασκεπτική την μεγάλη χαμένη ευκαιρία – κατόπιν εορτής φυσικά. Τότε η δεξιά απολάμβανε τις καρέκλες των βρετανών, η ένωση σήμαινε απλώς ότι θα συνέχιζαν να τις έχουν – ενώ οι εκλογές του προκαλούσαν τρόμο ότι θα κέρδιζε η αριστερά. Εκείνο το πλαίσιο, λοιπόν, προσπεράστηκε και λογοκρίθηκε. Και έτσι, έβγαινε ο κάθε μίζερος που ήθελε να πουλήσει το εθνικό παραμύθι του 19ου αιώνα και ντυνόταν τις υπογραφές. Σαν κάτι διαχρονικό… εκτός τόπου και ιστορικής συγκυρίας. Οι συζητήσεις που έγιναν φέτος, η έντιμη στάση της θεσμικής αριστεράς παρά την προσπάθεια [και πάλι μέσω των ΜΜΕ] να την απομονώσουν και πάλι κλπ, αλλά και η έντονη αντίδραση από διάφορες πλευρές  [φιλελεύθερους, κεντρώους μετριοπαθείς κοκ αλλά και από όλη την εξωθερμική αριστερά που μεταμορφώνεται, πια, σε δικοινοτική], ήταν μια ιστορική διόρθωση της αυταπάτης του 1950… Δεν θέλουμε ρε να ζήσουμε σαν επαρχία κανενός… Και επειδή κάποιοι κάποτε σε μια συγκυρία του ψυχρού πολέμου και των υστεριών υπόγραψαν κάτι, ούτε δεσμεύει, ούτε είναι υποχρέωση κανενός να ακούει για αυτό… Και το 1938 οι αυστριακοί σε μια στιγμή ψήφισαν προσάρτηση στην ναζιστική Γερμανία.. So?
·          
·         Στις αντιστάσεις [απέναντι στο προεκλογικό κλίμα, αλλά και την προσπάθεια των ΜΜΕ να πουλήσουν ομοφωνία] να καταγράψουμε την έντιμη θέση του ηγετικού στελέχους του ΔΗΚΟ Λεμεσού, του κ. Αρμεύτη, τη στάση της νεολαίας της ΕΔΕΚ, του Παπαδάκη. Αλλά και από τα ΜΜΕ μια σεβαστή μερίδα στο Φιλελεύθερο δεν φάνηκε να ακολουθεί τις ασκήσεις για στρατιωτάκια των Μιχαηλίδη-Βενιζέλου. Ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση από την Χατζηδημητρίου, από τον Π. Χαραλάμπους… και από τον σκιτσογράφο της τελευταίας σελίδας, τον Πογιατζή… Οι αντιστάσεις είναι η αξιοπρέπεια του μέλλοντος..
·          
·         Η ένωση σαν Anschlussκαι η ένοχη συνείδηση της κ. Πουλλή που αφού κατάλαβε την ιστορική αναλογία, τρέχει να φορτώσει αλλού τις ευθύνες – κοτζάμ κυρία του υπουργείου δεν ξέρει τη διαφορά της φαντασίωσης του «ομοεθνούς» [και άρα «αίμα», «φυλή» μπλα μπλα] από τον πλουραλισμό της γεωγραφικής συνύπαρξης; Και αν είναι να πάρουμε ένα υποδειγματικό παράδειγμα κωμικής απόπειρας μετατόπισης που ψυχαναλυτικά ήταν σχεδόν case study το βραβείο ανήκει στην κυρία Ζήνα Πουλλή. Κάποτε μεγαλοπαράγοντας στο υπουργείο παιδείας, πρόσφερε αντιπολιτευτικά θεάματα την εποχή που ήταν στο υπουργείο ο κ. Α. Δημητρίου. Αυτό σαν background.. Το Σάββατο, λοιπόν, στη στήλη της στον Φιλελεύθερο, η κ. Πουλλή είχε ένα κείμενο με τίτλο «επανένωση». Λογικά, βέβαια, στο υπάρχον κλίμα αν υπήρχε ένα σχετικό θέμα ήταν «ένωση» λόγω της διαμάχης για τις υπογραφές του 1950.. Και μάλιστα, το περιεχόμενο ταίριαζε όντως – αναφερόταν στο Anschluss [το οποίο σαν λέξη σημαίνει ενώνω] την προσάρτηση, δηλαδή, της Αυστρίας από την ναζιστική Γερμανία το 1938.. Το ενδιαφέρον εκείνου το σκηνικού, στις υστερίες του μεσοπολέμου, ήταν πως ακόμα και μετριοπαθείς ταυτίστηκαν με το σύνθημα της προσάρτησης, της.. ένωσης δηλαδή. Μάλιστα, η επιλογή και οι διαμάχες ήταν ανάμεσα σε ανεξαρτησία και ένωση – και μάλιστα έγινε και δημοψήφισμα, όπου η ένωση τότε πήρε 99.73%, όπως γράφει και η κ Πουλλή. Τουλάχιστον, εκεί ψήφισαν δεν υπέγραψαν απλώς σε δημόσια θέα – και με τέτοια ποσοστά, που θυμίζουν αμήχανα την συζήτηση στην επικαιρότητα.. ένωση «έθνους» με την «ίδια γλώσσα», μπλα μπλα.. Όμως, τί κανει η κ. Πουλλή – ή μάλλον το ασυνείδητό της, το οποίο βγάζει περίπατο; .. :) ..Παίρνει αυτό που, όντως, θυμίζει η ιδεολογία της ένωσης [εθνικισμός, ένωση όλων των.. Γερμανών, Ελλήνων μπλα μπλα], και το κλίμα που διαμορφώθηκε μερικές φορές [υστερία που παράβλεπε τις πρακτικές συνέπειες των ιδεολογημάτων – το 1938 το που το πήγαινε ο Χίτλερ, αφού την «ένωση» εκεί την στήριξαν και μη ναζιστές, στην κυπριακή περίπτωση πως η Ελλάδα του 1945-60 ήταν ένα αυταρχικό κράτος όπου κυβερνούσαν, σαν παρακράτος, οι συνεργάτες των ναζί της κατοχής], και το μεταφέρει στο ακριβώς αντίθετο – την επανένωση της Κύπρου. Δεν μπορεί η κ. Πουλλή να καταλάβει τη διαφορά ενός εθνικού/εθνικιστικού κινήματος που φωνάζει για ίδια φυλή, ίδιο αίμα μπλα μπλα, [όπως ήταν και η ένωση] με ένα κίνημα για επανένωση ενός χώρου, όπου συγκατοικούν διαφορετικές γλώσσες, πολιτισμικές ομάδες κοκ [όπως είναι η επανένωση σήμερα]; Λογικά, η κ. Πουλλή μπορεί να καταλάβει την διαφορά.. αλλά δεν το κάνει. Είτε θα πρέπει να υποθέσει κανείς ότι συμπεριφέρεται κουτοπόνηρα – σκέφτηκε κάτι και αφού της προκαλεί αμηχανία, το γύρισε από την ανάποδη και αντί να το συνδέσει με το αυτονόητο [το ενωτικό κίνημα με το ελληνικό βασίλειο] προσπαθεί κουτοπόνηρα να το συνδέσει με το ακριβώς αντίθετο, την επανένωση στα πλαίσια της ανεξαρτησίας. Κάτι τέτοιο, η αντιστροφή νοημάτων, δεν είναι άγνωστο στην Κύπρο. Επειδή για μια ολόκληρη περίοδο ο δημόσιος διάλογος ήταν ελεγχόμενος και στο υπουργείο παιδείας, η Ιστορία γραφόταν όπως βόλευε το κατεστημένο, μερικοί έκαναν και το άσπρο μαύρο.. άλλωστε και η ελληνική δεξιά έκανε τα ίδια για δεκαετίες – κατηγορούσε αυτούς που αντιστάθηκαν στους ναζί, ενώ η ίδια όχι μόνο συγκάλυπτε, αλλά και προωθούσε τους συνεργάτες των ναζί ..Αυτό το οποίο κάνει, λοιπόν, η κ. Πουλλή φαίνεται να είναι μια φτηνή αντιστροφή νοήματος, ελπίζοντας ότι είτε κανένας  ο/η οποίος/α θα προσπαθήσει να δει το πλαίσιο και να σκεφτεί για ένα λεπτό έστω, πέρα από την επιφανειακή της [και φαιδρή] αναφορά [γιατί τότε η κ. Πουλλή θα εμφανιστεί όπως είναι σε αυτό το κείμενο – φαιδρά άσχετη ή συνειδητά προωθώντας να εξαπατήσει], είτε ότι θα την αντιμετωπίσουν όπως έκαναν για δεκαετίες οι μαθητές/τριες, όταν ήταν υποχρεωμένοι να ακούν τους δάσκαλους να απαγγέλουν το εθνικά σωστό, απαγορεύοντας τον διάλογο. Σε αυτό το πλαίσιο, η πρακτική της κ. Πουλλή είναι μέρος της πρακτικής ενός είδος βαθέως κράτους στην ελληνοκυπριακή εκπαίδευση από το 1948: αρπάζεται από κάτι και προσπαθεί να το βολέψει με βάση τα ιδεολογήματα των συμφερόντων που κυριαρχούν [και την εξυπηρετούν ή προσπαθεί να εξυπηρετήσει]– και κωμικά μερικές φορές προσπαθεί να ταυτίσει με το αντίθετο κάτι που είναι αρνητικό απλώς για να κάνει φτηνή προπαγάνδα. Έτσι, συγκαλύπτονταν λ.χ. και η εμπειρία των τουρκοκυπρίων την περίοδο 64-74.. Η κ. Πουλλή ίσως να ήταν πιστή υπηρέτης αυτής της νοοτροπίας που αντί να αναλύει, αρπάζει αποσπάσματα για να δικαιολογεί προκαταλήψεις, που ακόμα και τώρα που το ασυνείδητο της προφανώς της θύμισε ότι αναλυτικά το Anschluss και ελληνοκυπριακός ενωτισμός [έστω στην ακροδεξιά του εκδοχή] έχουν σαφή κοινά, τί κάνει; Τρέχει να φορτώσει την σύνδεση στο ανάποδο… Ο Γρίβας το 1960 ήθελε να το παίξει και «σοσιαλιστής». Τα αποκαΐδια της ΕΟΚΑ β μετά το ‘74, το έπαιζαν και «αντιχουντικοί» για να ξεχαστεί τί έκαναν κοκ…. Όπως έλεγε και ο Όργουελ στις καλές του στιγμές, μερικοί όταν προσπαθούν να επιβληθούν, θέλουν να κάνουν το ασπρόμαυρο, να ονομάζουν τον πόλεμο ειρήνη, και να βαφτίζουν τον φασισμό δημοκρατία.. :) …Η άλλη η ψυχαναλυτική εκδοχή θα ερμήνευε την κωμική στάση της κ. Πουλλή σαν μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποφύγει μια λογική σκέψη που ρίζωσε στο ασυνείδητο της [ίσως και σαν ένοχη] και προσπαθεί να την προβάλει διαστρεβλωμένα αλλού – όπως κάνει ο ασθενής, όταν προβάλει στον αναλυτή/τρια το απωθημένο του/της. Ότι και να είναι, είναι ενδεικτικό μιας εποχής…

·         Ο κ. Παπαπολυβιου και το ξέπλυμα της ιστορικής εξέλιξης με αποσπάσματα και ατεκμηρίωτες ατάκες – περιμένοντας την τεκμηρίωση των «πολλών τουρκοκυπρίων» που δήθεν υπέγραψαν το 1950, όπως οι άλλοι περίμεναν τον Γκοντο..Ο Π. Παπαπολυβίου είναι ιστορικός στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και γράφει μια στήλη στον Φιλελεύθερο. Στα θετικά του μπορεί να τον πιστώσει κάποιος με ήπιους τόνους. Από εκεί και πέρα η δουλειά είναι περιορισμένου βεληνεκούς, απολογητική για την ηγεμονική ιδεολογία και σίγουρα δεν έχει το εύρος [ούτε καν της αντίληψης – λ.χ. για την μετάβαση από μια εποχή σε άλλη] και την καινοτομία του Ρ. Κατσιαούνη. Για αυτό ίσως και προσλήφθηκε και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.. :) ..Οι περιορισμοί του [πέρα από την εμφανή αδυναμία του μεθοδολογικά να δει την ευρύτερη εικόνα] ήταν εμφανείς πριν λίγα χρόνια, όταν δοκίμασε να εμπλακεί σε μια συζήτηση το πόσους μη βρετανούς σκότωσε η ΕΟΚΑ ..Στην αρχή πήγε να πουλήσει λίγο «εγώ ξέρω» και άμα του ζητήθηκε να δώσει αποδείξεις, την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια. Όπως θα αναμενόταν η αρχισυνταξία του Φιλελευθέρου τον επιστράτευσε, επίσης, να δικαιολογήσει την ανοησία της ακροδεξιάς και των κεντρώων της Βουλής για τις υπογραφές του 1950.. Το κείμενο είναι ένα απολογητικό κείμενο για το ψήφισμα της Βουλής, με την κλασική πρακτική των απολογητών – κάνει πως δεν καταλαβαίνει τις συνέπειες ιδεολογικών και πολιτικών ρητορικών και πρακτικών όπως είναι καταγραμμένες ιστορικά, και μετά αφαιρεί τα γεγονότα από το ιστορικό τους πλαίσιο [τί συνέβαινε στην Κύπρο από το 1947, ποιές ήταν οι διαμάχες, αν ήταν αναμενομένη η συγκυριακή η συλλογή υπογραφών του 1950, κοκ..] Αντί για αυτό ρίχνει λίγα πρωτοσέλιδα και ατάκες από αριστερές εφημερίδες για …να πουλήσει κριτική στην αριστερά. Τέτοια κόλπα δεν χρειάζεται τον μισθό του Πανεπιστήμιου Κύπρου για να τα πουλήσει κανείς κύριε Παπαπολυβίου.. :) ..Φτωχή και κακή δημοσιογραφική αναφορά είναι γιατί είναι αποσπασματική χωρίς ερμηνεία των εξελίξεων [εκτός και εν είναι ερμηνεία οι «διαχρονικοί μύθοι» της φαντασιακού του εθνικισμού]. Μια στοιχειώδης ιστορική αναφορά – αν είναι να μιλήσει κανείς για την αριστερά τότε - θα περιλάμβανε τις εσωτερικές διαφωνίες για την αυτοκυβέρνηση, πλήρη αυτοκυβέρνηση, ένωση κοκ.. Τις αποχωρήσεις του Αδάμαντος, την στάση του Φίφη Ιωάννου και τί έγραψαν έστω οι ηγέτες που ανέλαβαν το 1949 [και σε ποιές συνθήκες].. Αλλού για αλλού ο κ. Παπαπολυβίου συμπεριφέρεται λες και η ιστορία είναι αποσπάσματα που βολεύουν τον αρχισυντάκτη που του έδωσε στήλη για να γραφεί ένα είδος ιστορικού χρονογραφήματος παρά ιστορική ανάλυση…J ..Και ατάκες του φτηνού απορριπτικού επίπεδου για τον Ακιντζή κοκ… Περαστικά. Αλλά σε μια τέτοια διαμάχη να ρίχνεις και την ατεκμηρίωτη φτηνή προπαγάνδα του στυλ …μεταξύ όσων υπέγραψαν συμπεριλαμβανομένων και «πολλών τουρκοκυπρίων», είναι αποκαλυπτικό του επιπέδου… Άντε να μην ειρωνευτούμε από ευθείας, κύριε Παπαπολυβίου, - αλλά αφού θα έγγραφες για να ρίξεις αυτήν την προγανδιστική ατάκα, γιατί δεν φρόντισες να τεκμηριώσεις; Τολμάς; Μέτρα να δούμε πόσοι Τουρκοκύπριοι υπέγραψαν… Τόσο καιρό το βολοδέρνετε [σαν πολιτική προπαγάνδα] το «πολλοί τουρκοκύπριοι».. ε μετρήστε τους.. Υπογραφές είναι – λογικά είναι μετρήσιμοι.. Ή μήπως φοβάστε το πώς έγιναν εκείνες οι λίστες υπογραφών και πόσοι είναι πραγματικά εκεί; ..:) ..Να δούμε πόσοι είναι οι ..πολλοί.. :) ..Και αν είναι πολλοί, σαν ιστορικός να βρεις από πού και γιατί.. :) …Και άμα τα βρεις μπορούμε να ψάξουμε και τις οικογένειες τους… Ή φοβάσαι την αναζήτηση τέτοιων τεκμηρίων που θα βγάλουν φούσκες; …Όπως και το «η ΕΟΚΑ δεν σκότωνε άτομα για ιδεολογικούς λόγους»… J ..Οι ατάκες είναι βολικές σε αφιερώματά εφημερίδων με εξόφθαλμο προπαγανδιστικό στόχο.. Ο κ. Παπαπολυβίου, αν θέλει να συμμετείχε σε τέτοια θεάματα, ας παρουσιάζει τουλάχιστον στοιχειώδη τεκμήρια. Των «πολλών τουρκοκυπρίων»…J
·          
·         Περί προσκυνημένων: ο Δ. Χριστοδουλίδης στον Λ. Μαύρο. Κάπου σε ένα από τα σάιτς της προεκλογικής-απορριπτικής προπαγάνδας υπήρχε αναφορά στον Δ. Χριστοδουλίδη, τέως βουλευτή του ΑΚΕΛ που φέρεται να είπε στο ράδιο πρώτο [στην εκπομπή του Λ. Μαύρου;] ότι ..η αριστερά κάποτε ήταν και πιο ενωτική από την ακροδεξιά..Κοίτα να δεις προσκυνημένους. Τζαι πότε, ρε λεβέντη, ήταν πιο ενωτική η αριστερά από τους ακροδεξιούς.. Άτε πε μας.. διότι η λαφαζανιά είναι η εύκολη λύση. Και των ημιμαθών. Πες μας, λοιπόν, κύριε Δώρο που, αφού βολεύτηκες μια χαρά, πουλάς τώρα και το παρελθόν στο παζάρι του εθνικισμού. Πότε ήταν πιο ενωτική, λοιπόν, η αριστερά; Όταν υποστήριζε την ανεξαρτησία μέχρι το 1941; Όταν στήριζε την αυτοκυβέρνηση το 1947-48; Όταν αποδέχτηκε την ανεξαρτησία, μόλις την αποδέχτηκε και ο Μακάριος το 1958; Άμα θέλεις να πουλήσεις τον εαυτό σου, θα ήταν καλά να το έκανες χωρίς να επικαλείσαι, πια, αυτό που δεν είσαι. Και όταν πηγαίνεις στην εκπομπή του κ. Μαύρου, μην κρύβεσαι πίσω από το δάκτυλο σου – πας και ζητάς έγκριση και αποδοχή από τα κατάλοιπα της ΕΟΚΑ β… Να πηγαίνεις, λοιπόν, με κάπως σκυμμένο το κεφάλι – όπως αρμόζει στους προσκυνημένους… Για ένα πουκάμισο αδειανό..
·          
·         Την Κυριακή, οι εφημερίδες ήταν πια σαφείς γιατί ζήσαμε την κωμωδία «ένωση» και συλλογή υπογραφών του 1950 [και να θυμόμαστε ποιοί προσπάθησαν να δικαιολογήσουν αυτήν την αθλιότητα] – Σημερινή, Πολίτης και Καθημερινή είχαν πρωτοσέλιδα για τις προεδρικές του 2018 σε άμεση σύνδεση με το θέαμα των υπογραφών του 1950.. Το απορριπτικό μέτωπο [Σημερινή] και το φερέφωνο του προεδρικού [Πολίτης].. Ιδού, λοιπόν, οι απολογητές που έδωσαν στην ακροδεξιά την ευκαιρία να παίζει με το προσκήνιο. Στην Καθημερινή, ο τίτλος είναι από συνέντευξη του Ακιντζή – έτσι για να μην νομίζετε ότι οι Τουρκοκύπριοι εν καταλάβουν. Βλέπουν την μιζέρια. Και η πιο πρακτική ερμηνεία για την κωμική στάση Αναστασιάδη; Πανικοβλήθηκε. Εκείνη την περίοδο ξεκίνησε την προεκλογική το ΔΗΚΟ, θα ήρθαν και δημοσκοπήσεις  ότι πέφτει και άλλο ο Αναστασιάδης, οπότε, ξαφνικά, έγινε το «βουράτε γειτόνοι» στο προεδρικό… Και όταν βρέθηκε με τον Ακιντζή η αλήθεια πρέπει να είναι ότι τα είχε με τον Έιντε που απλώς του είπε και αυτός ότι «κάτι πρέπει να κάνετε».. και φάτσισε την πόρτα σαν αγκρισμένος κοκ. Αλλά αυτά τα θεάματα μπορεί κανείς να τα κάνει όταν είναι νεότερος τζαι έσιει στημένο τον θίασο ενάντια στην Τσουγιοπούλου, ή το 2013 με τα πειθήνια ΜΜΕ ενάντια στον Πανίκο Δημητριάδη.. Όμως, οι Τουρκοκύπριοι δεν χρωστούν τίποτα στον κ. Αναστασιάδη και βλέπουν από τον περασμένο Σεπτέμβριο ότι βασικά κωλοβαρά… Οπότε το θέαμα δεν είχε νόημα… αλλά ο Αναστασιάδης έχει πια και το πρόβλημα ποιοί θα τον στηρίξουν εκτός από τους κομματικούς – η Κ. Ζορμπά λ.χ. στον Πολίτη, πειθήνια στην αναπαραγωγή της επίσημης γραμμής,  έβαλε κιόλας τον κ. «επένδυση» του Αβέρωφ, στους «παράγοντες» που θα στηρίξουν Αναστασιάδη.. :) ..Καημενούληδες.. Τζαι αν είσιεν βάρος ο Νικολαΐδης, εν θα κατέβαινε για βουλευτής; ..Οξά εν εκαταλάβετε ότι, εν μέρει, εφκήκεν που τζήνους που με τίποτα εν ψηφίζουν Ανάστο; …Ο καθένας πιάνεται που ότι έβρει..

·         Αφού μπήκαμε προεκλογική [με παράλληλα κυπριακό είπαμε] να αρκέψουμεν τζαι εμείς με τα σενάρια.. :) ..Τα κυπριακά ΜΜΕ ως γνωστό όσον αφορά στην εγκυρότητα έχουν τόση σχέση όσο η Αλάσκα με την Σαχάρα. Η δουλειά τους είναι να πουλούν σκόνη παραπλάνησης. Για δεκαετίες επουλούσαν συγκάλυψη για το πώς εβίωσε η άλλη κοινότητα το κυπριακό [άσχετο αν ο κόσμος ήξερε στην καθημερινότητα].. Υστέρα είχαμε πρόσφατα την μνημειώδη στιγμή με την τραπεζιτική κρίση, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων ήταν τόσο πειθήνιοι στην αναπαραγωγή των ψέματων και της συγκάλυψης που τουλάχιστον όσοι πήραν και διαφημιστικό πακέτο για να λογοκρίνουν, μπορεί να πει κανείς ότι είναι τεκμηριωμένο ότι δεν πίστεψαν το παραμύθι τους.. :) ..Όπως ο άλλος που προσπαθούσε χωρίς ντροπή, δημόσια, να πείσει ότι ο Πολίτης στα καλά καθούμενα χωρίς ίχνος τεκμηρίων, γέμισε τυχαία το πρωτοσέλιδο με «φταίει ο Χριστόφιας» την επόμενη της έκρηξης στο Μαρί.. Μόνος του τα σκέφτηκε όλα, χωρίς τεκμήρια έβγαλε πόρισμα σε ελάχιστο χρόνο.. :) ..Με αυτό το background τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ απλώς πουλούν την καραμέλα που «πρέπει». Οπότε η καραμέλα «Λιλλήκας σαν υποψήφιος της αριστεράς» από πού βλάστησε;. Εν μέρει μπορεί να το προωθεί και ο ίδιος φυσικά. Το ίδιο μάλλον κάνει και η αυτού γελοιωδής η μιζέρια του Πολίτη που θέλει να κρατήσει όσους αριστερούς διαβάζουν ακόμα το έντυπο του νεοφιλελευθερισμού και της εξυπηρέτησης των τράπεζων – και του προεδρικού με τα ρουσφέτια εννοείται.. :) ..αλλά ακόμα και λογικά να το δεις.. :) …Ο Λιλληκας έχει μια ιστορία που θυμίζει την υπόθεση – πάει στη βρύση τζαι έρκεται άποτος.. Ξεκίνησε με τον Βασιλείου, και έχασαν μαζί τις εκλογές λόγω τσιγκουνιάς [να ναυλώσουν αεροπλάνα για φοιτητές] και βλακείας την δεύτερη Κυριακή. Μπήκε στο ΑΚΕΛ, αναδείχτηκε, και άρχισε να έχει πάλι φαντασιώσεις. Δεν ήθελε τον Τάσσο υποψήφιο γιατί, λέγεται, θεωρούσε ότι έπρεπε να είναι ο ίδιος. Τελικά, έγινε υπουργός. Και αγάπησε τον Τάσσο. Έχασε πάλι. Επανήλθε το 2013 σε μια συγκυρία, όπου ήταν ο ντε φάκτο απορριπτικός υποψήφιος. Πήγε πολύ καλά συγκριτικά – αλλά βασικά πριμοδοτήθηκε από όλους τους χώρους των απορριπτικών. Στις περασμένες βουλευτικές, βρέθηκε πάλι εκτός. Εκεί που περίμενε και υποσχόταν διψήφια νούμερα έμεινε στο 6% και άμα δει κανείς και τί εξέλεξε σε δημοτικούς συμβούλους δεν φαίνεται να πολυτραβάει το μαγαζί. Είπε να πουλήσει απορριπτισμό και αποκήρυξε την ομοσπονδία – ούτε αυτό το βγήκε.. Οπότε; ..Η υποψηφιότητα Σταυρινίδη στην Λευκωσία ήταν μια σαφής δήλωση από τα αριστερά – και ο Λιλλήκας, φυσικά, δεν έχει εκτόπισμα για να πείσει κάποιους να ψηφίσουν στρατηγικά. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο Λιλλήκας είναι χαλάστρα του Νικόλα Παπαδοπούλου, ή του ό,ποιου υποψήφιου του ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ.. Κάνει κάποιες διαφοροποιήσεις από την χορωδία των απορριπτικών, αλλά αν σημαίνουν κάτι, είναι μάλλον για να προετοιμάσει μετεκλογικές κινήσεις. Εκτός και αν έχουμε οβιδιακή μεταμόρφωση. Εξαγορές και μεταλλαγές γίνονται στην Κύπρο. Ο Οβίδιος όμως.. :)
·          
·         Και το χάος συνεχίστηκε στο λιμάνι Λεμεσού. Πήγε και ο Αναστασιάδης. Και είπαν ότι η απεργία θα λήξει αύριο, όπως ήταν προγραμματισμένο… Φωνάζει και η ΟΕΒ… Για να απολαύσετε πάντως το σούργελο των αντιφάσεων αξίζει να μετροφυλλίσετε και την Οικονομική Καθημερινή. Την περασμένη Τέταρτη στο πρωτοσέλιδο σχόλιο παίζει το παραμύθι των ιδιωτικοποιήσεων σαν το λαμπερό μέλλον – ούτε έκθεση του δημοτικού να ήταν.. «οι μέρες του ατέλειωτου κρατισμού τέλειωσαν». Το εμβατήριο του που έμαθαν να λέει… ότι θέλει το κεφάλαιο. Και λίγο πιο πάνω η πραγματικότητα: «χωρίς τέλος τα προβλήματα στο λιμάνι». Και μέσα «ξεχειλίζει η αγανάκτηση στο λιμάνι Λεμεσού». Ο μαγικός κόσμος των ιδιωτικοποιήσεων. Έφαγαν 30 εκατομμύρια κέρδη κάθε χρόνο συν τις επενδύσεις που τους χάρισε αυτός το τύπος [ο υπουργός, ο Δημητριάδης - που ελπίζουμε να περάσει σύντομα από νομική διερεύνηση για τα συμφέροντα που εξυπηρέτησε με το χάρισμα των υπηρεσιών του λιμανιού] και θέλουν και άλλα με εξτρά χρεώσεις ..και να δεις που θα θέλουν το κράτος να τους βοηθήσει. Ήδη απέδειξαν πόσο ανίκανοι είναι – χρειάστηκε να τρέξει ο πρόεδρος για να τους βάλει να συζητήσουν. Το κεφάλαιο και η ανικανότητα του..
·          
·         Κάτι χοντρό παίζει στο τομέα της Υγείας. Ο Χάρης Γεωργιάδης επιμένει με εκείνη την εμμονή που θυμίζει τις νευρώσεις του πίσω από τις οποίες, εκτός από τις γνωστές ανασφάλειες [ύφος μαθητούδι με την ατάκα «εγώ δεν κατάλαβα»], υπάρχει συνήθως η κουτοπονηριά του ρουσφετιού και του βολέματος.. Ο Χάρης είναι από τους πιο ρουσφετολόγους υπουργούς που υπήρξαν – και αυτό [μαζί με τις νευρώσεις του] είναι το ιστορικό του σήμα πια. Η Ειρένα και ο Χατζηγιάννης… Ο μπαμπάς κοκ.. Οπότε γιατί επιμένει ο Χάρης να πετάξουμε ακόμα 400,000 σε δήθεν έρευνα για Το ΓΕΣΥ, αφου ο συν-υπουργός του κατέθεσε ήδη κανονισμούς στη Βουλή;. Αυτές οι δήθεν έρευνες μέσα από τις οποίες μοιράζουν οι νεοφιλελεύθεροι δημόσιο χρήμα, φαίνεται να είναι ένα ακόμα κόλπο του Χάρη για μοιράζει πακέτα χρήματων σε ημέτερους. Άλλωστε η αποκάλυψη στην βουλή ότι το χρηματιστήριο έκανε έρευνα για 32,000 και οι άλλοι ήθελαν εκατοντάδες χιλιάδες είναι εκφραστική. Γιατί επιμένει ο Χάρης, λοιπόν; Έκοψαν οι ασφαλιστικές εκτός ΓΕΣΥ και ο Χάρης τρέχει να τις βολέψει; Ποιός θα κάνει, λοιπόν, την έρευνα, τί σχέση έχει με τον Χάρη [φίλοι, συμμαθητές/τριες, συγγενείς, του κυκλώματος που στήνει, κοκ – τέτοια εξηγούν αρκετά στον Χάρη] για πάρουν/πάρει 400,000 για να μας πει αυτά που θέλει ο Χάρης.. ο οποίος θέλει να βολέψει τις ασφαλιστικές εταιρείες και τις τράπεζες από την πίσω πόρτα;..
·          
·         Τζαι για να δούμε τζαι το φολκλόρ της λογοκρισίας που φωνάζει θέμας γιατί να αναφέρουν μερικοί την πραγματικότητα, ιδού τζαι το Thema μπλα μπλα… ο τύπος όϊ μόνο επίστεψεν χωρίς καν να ρωτήσει πώς τζαι γιατί ότι στα καλά καθούμενα έφυεν ο Ακιντζή, αλλά εμανικώθηκεν ενάντια στο Δαμιανού του ΑΚΕΛ γιατί λαλεί ότι γυρόν που το κτίριο του συλλόγου του ΑΠΟΕΛ υπάρχουν φασιστικά σύμβολα τζαι ότι τζιαμαι γίνονται επεισόδια σε βάρος τουρκοκυπρίων.. Θράσος δηλαδή – μα να τολμά σιόρ να λαλεί την αλήθκεια; Ιδού το επίπεδο της υποταγής στο οποίο υποβιβάζονται κάποιοι… Υπάρχει άτομο σε αυτήν την χωρά που δεν ξέρει για την ακροδεξιά ομάδα στην κερκίδα του ΑΠΟΕΛ; Εδώ το ξέρουν μέχρι την χώρα των Βάσκων… και σπάζουν πλάκα μαζί τους στην Αθήνα που νομίζουν ότι είναι «πιο έλληνες» από τους «πραγματικούς» έλληνες...  Που εν ξέρει για τα επεισόδια έξω που το οίκημα του συλλόγου; μάλιστα το Thema μπλα μπλα τζαι ο δημοσιογράφος του απαιτούν να λογοκρίνονται όλα για το …καλό του ΑΠΟΕΛ.. :) ..Ιδου το επίπεδο της νοοτροπίας για λογοκρισία… Στο τέλος θα γελάνε μαζί τους και θα νομίζουν ότι υπάρχει παράσταση πίσω τους.. «Ωστόσο, υπήρξαν και πολλοί άλλοι πολίτες που ενοχλήθηκαν και τα κίνητρά τους δεν ήταν οπαδικά. Θεωρούσαν απαράδεκτο, βάσει των λεγομένων τους, τη στιγμή που ο Ακιντζί σηκωνόταν και έφευγε επεισοδιακά από τις διαπραγματεύσεις, το ΑΚΕΛ να εκφράζει τέτοιες θέσεις…».. http://www.tothemaonline.com/politiki/2017/02/16/damianou-cybc-apoel-antidraseis/
·          
·         Για να μην έχουμε και κανένα που θα μουρμουρά ότι η ανάλυση μας για τον ΔΗΣΥ παραβλέπει οποιαδήποτε «καλή πρόθεση» [ας πούμε «θέλουν να λύσουν το κυπριακό..»..:)], ιδού και το προεδρικό φερέφωνο [που τρέμει την ιδέα να χάσει ο Αναστασιάδης την καρεκλά, γιατί μετά… «είναι το οικονομικό ηλίθιε» που έλεγε και ο Κλίντον… J ..Λοιπόν, ο Μπολιτης [συνδυασμός του Πολίτη και του Μπόμπολα σαν φαντασίωση επιθυμίας ταύτισης] έγραψε τα εξής για τις εκλογές. Διαβάστε το και να το μεταφράσουμε σε απλούς κυπριακούς όρους: "Με συμβατικούς όρους, ο Νίκος Αναστασιάδης φαίνεται να έχει ένα σαφές προβάδισμα στις εκλογές, αφού φαίνεται ότι εκτός από τις ψήφους του ΔΗΣΥ θα μπορούσε να ελέγξει μεγάλο ποσοστό του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. Απαιτείται ωστόσο μία προϋπόθεση. Ότι ο χώρος του ενδιάμεσου θα κατέλθει με δύο ή τρεις υποψηφίους. Σε αυτή την περίπτωση ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ θα περάσει στον δεύτερο γύρο, θα βρει μπροστά του τον Αναστασιάδη και θα χάσει. Πηγή: http://politis.com.cy/article/pios-kerdizi-ton-anastasiadi... Ο Αναστασιάδης δεν φαίνεται να βγαίνει απέναντι στους απορριπτικούς – δηλαδή δεν κινητοποιεί αριστερούς να τον ψηφίσουν δεύτερο γύρο, αν βρεθεί αντιμέτωπος με απορριπτικό υποψήφιο. Οι αριστεροί είτε αποχή θα τηρήσουν, είτε μερικοί θα ψηφίσουν αντιδεξιά αν δεν είναι προκλητικά φανατικός ο κεντρώος. Οπότε περιμένετε και άλλες αγάπες για την αριστερά όπως τις φωτώ του Εζεκία του 1950 ή τον ξαφνικό σεβασμό του Αναστασιάδη προς το ΑΚΕΛ… Καλά.. :) ..Οπότε τί θα κάνει το επιτελείο του ΔΗΣΥ; ..Ο στόχος είναι υποκριτικά σαφής και αν πετύχει θα οδηγήσει σε χειρότερη κρίση από αυτή που δημιούργησε η νυν κατάσταση στις ΗΠΑ η προεδρία Κληρίδη 1998-2003.. Ο ΔΗΣΥ βλέπει να κερδίζει μόνο απέναντι στην αριστερά. Και αυτό γιατί ο ΔΗΣΥ τότε θα χρησιμοποιήσει την παντοδυναμία του κεφαλαίου στα ΜΜΕ [5 τηλεοράσεις εναντίον καμίας από την αριστερά] και θα αρχίσει την δαιμονοποίηση με όλο το εθνικόφρων κοκ κιτς, και ο Ανάστο θα φορέσει φουστανέλα και θα χορεύει για το ΕΛΑΜ.. Όλα τα τερτίπια που είδαμε με τον Μουσταφά τις τελευταίες 2 εβδομάδες – και άμα εκλεγεί νομίζουν οι ανόητοι ότι όλα θα ξεχαστούν.. Dream on... εδώ θα σας κυνηγά σαν μια αιώνια τάτσα ένα πακέτο 50,000 για λογοκρισία και νομίζετε ότι θα στήσετε τέτοιο κόλπο και δεν θα σας πάρουν χαμπάρι;... Το κόλπο, λοιπόν, προϋποθέτει μια αριστερά στο δεύτερο γύρο που θα δαιμονοποιηθεί σε ένα είδος υστερικής επίθεσης των ΜΜΕ για μια εβδομάδα... αλλά για να πάει η αριστερά στο δεύτερο γύρο, θα πρέπει να διασπαστεί το απορριπτικό μπλοκ.. Οπότε ιδού και οι ερμηνείες για την εστίαση στον Λιλλήκα.. Αν είναι υποψήφιος δεν αποκλείεται παρασκηνιακά να είναι υποψήφιος του ΔΗΣΥ για να διασπάσει το κέντρο [η διαφορά ψήφων για να περάσει κάποιος στον δεύτερο γύρο μπορεί να είναι οριακή… Ανάλογο ρολό φαίνεται ότι θα παίξει και η Θεοχάρους η οποία, αφού πάρει και αυτή ότι ψίχουλα υπάρχουν, μετά, κατά το πρότυπο του 1998, θα τα μεταφέρουν στον Αναστασιάδη που έχει αποδείξει ότι αμοίβει τους ημέτερους με γερό ρουσφέτι. Όσο για τις δήθεν προσβάσεις σε ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ είναι επαναλαμβανόμενες φαντασιώσεις του Μπολίτη και του κόμματός του – έτσι νόμιζαν όταν έχανε ο Καρογιαν, έτσι νόμιζαν πριν τις βουλευτικές κοκ. Τα κόμματα του κέντρου θέλουν επίσης τις καρέκλες του ΔΗΣΥ… Και η διάσπαση της ΕΔΕΚ έχει να κανει με τον Σιζόπουλο, όχι με αγάπη για τον Αναστασιάδη. Αρά το παιχνίδι μάλλον θα το κρίνει η θεσμική αριστερά. Που έχοντας το πλάνο του ΔΗΣΥ μπροστά της, οφείλει να στήσει ένα παιχνίδι απολαυστικό για όσους βαρεθήκαμε τη διαπλοκή που απλώνεται από την δυσοσμία του ΜΠολίτη σε όλα τα πλοκάμια της κρατικής μηχανής, τώρα και των τραπεζών κοκ..… Κανεί πκιον.. :) ..Ας κάμνουν εναλλάξ τη διαπλοκή για να τσακκώνται τζαι ΄λλίον ώσπου να τους στείλουμε για πάντα σπίτι τους.. :)
·          
·         Μα έχασεν ο Χάσικος το Σαββίδην του τζιαι εξεκινήσαν οι καφκάες με τον Παπαχαραλάμπους στο Στρόβολο? Μα οι συναγωνιστές?...
·          
·         Τούτον εν σηκώνει σχόλια τζιαι εν επιπρόσθετο του τί γίνεται στο λιμάνι Λεμεσού, αν όντως ισχύει «με αποτέλεσμα ήδη το κράτος να πληρώνει €1,75 εκατ. σε έναν ανάδοχο (DP World) για να παραχωρήσει τμήμα του λιμανιού σε άλλο ανάδοχο (Eurogate).  Δηλαδή το κράτος πληρώνει €1,75 εκατ. για να ανακτήσει τμήμα του λιμανιού, που παραχώρησε μόλις στις 29 Ιανουαρίου 2017, ώστε να το παραχωρήσει σε άλλο ανάδοχο δωρεάν, για βοήθεια στην επίλυση των σοβαρών προβλημάτων στο τερματικό εμπορευματοκιβωτίων. http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/352050/apokalyptiko-skandalodi-lathi-apo-to-kratos-gia-to-limani-lemesou
·          
·         Μόλις λοιπόν ετέθηκε θέμα με τον Έφορο Αποκρατικοποιήσεων (ακα Ξεπουλημάτων) τζιαι τους μισθούς του, τί γίνεται; Διορίζεται σιόρ ως εκτελεστικός σύμβουλος στο διοικητικό συμβούλιο της Κεντρικής Τράπεζας. Ε ήντα εννά αφήκουν τον άθρωπο άσαστον?
·          
·         Το επιχείρημα πλέον για κάποιους δεν είναι «αγωνιστής της ΕΟΚΑ» για μειώσεις ποινών μετά που καταδίκην. Τωρά κάμνει τέστινγκ τα νέρα νέο φοβερό τζιαι τρομερόν επιχείρημα «κοινωφελές έργον» και μάλιστα σε ιερούς ναούς. Ήμαρτόν σου θεέ τους. Ήντα εννά ακούσουμεν πλέον?
·          
·         Στη διαμάχη Λοττίδης – Χάσικος σημειώσατε 1, όπως δείχνουν τα πράματα λόγω «ισοπεδωτικής τιμολογιακής πολιτικής» από πλευράς Βέλιστερ. Όπως θα έλεεν τζιαι ο Χάσικος με στόμφο «ε ήντα εν τίποτε δωρεάν»?
·          
·         Μα ο Νίκος εμέρωσεν με τον Κασουλίδη; Έτσι φαίνεται αλόπως. Γι’ αυτόν ο Κασουλίδης επρόταξεν τα στήθια του μόλις εξαναξεμπρόστιασεν ο Ακιντζή τον Νίκο ότι ο νους του εν στες προεδρικές…
·          
·         Η κόντρα με τον Τραμπ έχει πολλαπλές διαστάσεις και δεν πρέπει να περνά απαρατήρητη ούτε να ισοπεδώνονται οι αντιπαραθέσεις..…Η μια διάσταση έχει να κανει με τα κινήματα που βρίσκονται στο δρόμο – και για την μετανάστευση άλλα και για μια σειρά από άλλα ζητήματα..Ηδη μερικές αλλαγές μπορεί να θεωρηθούν και μικρές νίκες των κινημάτων…και της διάχυτης αριστεράς…Από την άλλη η κόντρα με το δικαστικό σύστημα είναι μια άλλη αυτόνομη διάσταση…αλλά η κόντρα με τα ΜΜΕ και εμφανώς με τις μυστικές υπηρεσίες για την εξωτερική πολιτική, δημιουργεί και ένα νέο σκηνικό που όχι μόνο δεν έχει να κανει με τα κινήματα άλλα είναι και μια εξίσου επικίνδυνη, με μερικές εσωτερικές κινήσεις του Τραμπ. Και σε αυτην την κόντρα ενδέχεται ο Τραμπ να έχει δίκαιο. Η υποχρεωτική παραίτηση/απόλυση ουσιαστικά του Φλιν σαν συμβούλου εθνικής ασφάλειας, δείχνει ότι υπάρχει ένα βαθύ κράτος το οποίο δείχνει επίσης τα δόντια του – και απειλεί ουσιαστικά και τις διαδικασίες ελέγχου…Ο εκβιασμός σε παραίτηση του Φλιν γιατί μιλούσε, με Ρώσους για θέματα της αρμοδιότητας του, [να μην αντιδράσουν έντονα στην ουσιαστικά προβοκατσια που έκανε ο Ομπάμα πριν φύγει] έστω και πριν την μεταβίβαση εξουσίας δεν είναι κάτι το νέο – και ο Ρέιγκαν έκανε χειρότερα με τους Ιρανούς κοκ. Αλλά εδώ η στάση του Τραμπ που φαίνεται να έχει στόχο τον επαναπροσδιορισμό της εξωτερικής πολιτικής, φαίνεται να προκαλεί εκβιασμούς από το βαθύ κράτος. Ενδιαφέρουσα πολλαπλή κρίση εξουσίας. Αλλά είναι καλά να κρατά κανείς τα κινήματα διαχωρισμένα από τις συνομωσίες του βαθέως κράτους και της ελίτ των ΜΜΕ. Διότι είναι οι ίδιοι που ενώ σήμερα κάνουν ότι καλοπιάνουν τα κινήματα, αυτοί είναι επίσης που κατασκευάζουν τους πολέμους, και εκπροσωπούν τα συμφέροντα, ενάντια στα οποία τα κινήματα είναι συνήθως στους δρόμους…Ενδιαφέροντες καιροί που θα έλεγε και ο Προέδρος Μαο..:)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου