5 Φεβ 2017

Όταν το αίσθημα της ντροπής προσπαθεί να κρυφτεί και μοιάζει με στρουθοκάμηλο μέσα στη μέση της ερήμου: τώρα πια οι τουρκοκυπριακές περιουσίες υφαρπάζονται ακόμα και σε προστατευόμενες ζώνες και περιοχές – Ο Χάσικος κάνει ότι δεν μπορεί να δει και ο Αβέρωφ ότι δεν μπορεί να απαντήσει αν ο προνομιούχος επωφελούμενος ημέτερος είναι ο βαφτιστικός του... Πώς ξεπουλιέται ένας πολύτιμος οικολογικός και αρχαιολογικός χώρος στα Λουτρά της Αφροδίτης...



Η τοποθεσία «Βέρικον» στην περιοχή Λουτρά της Αφροδίτης: Ένας ιστορικά και οικολογικά σημαντικός χώρος με πολιτικές προεκτάσεις…
Δίπλα από τα Λουτρά της Αφροδίτης υπάρχει ένα τεμάχιο αγροτικής γης, αποτελούμενο ως επί το πλείστον από ελιές και χαρουπιές, το οποίο ονομάζεται «Βέρικον». Ο χώρος είναι σημαντικός τουριστικά, λόγω της χωροθέτησης του σε μια περιοχή με αυξανόμενο τουρισμό. Όμως, είναι σημαντικός και αρχαιολογικά και ιδιαίτερα οικολογικά, καθώς ανήκει σε δύο περιοχές του Δικτύου Natura 2000, τις οποίες η Κυπριακή Δημοκρατία δεσμεύτηκε να προστατεύσει κοκ. Επιπλέον, πρόκειται για μια τοποθεσία, η οποία όχι απλά βρίσκεται δίπλα από ένα εμβληματικό αρχαιολογικό-ιστορικό χώρο, αλλά σύμφωνα με τα ευρήματα διεθνών αρχαιολογικών αποστολών (τα οποία έχουν δημοσιευτεί σε διεθνείς αρχαιολογικές μελέτες) ουσιαστικά αποτελεί προέκταση ενός Κηρυγμένου Αρχαίου Μνημείου. Η συγκεκριμένη τοποθεσία, λοιπόν, εμφανίζεται πλέον ως ένας σημαντικός χώρος και για την ανάδειξη του ευρύτερου πολιτικού πλαισίου της εποχής, καθώς το τεμάχιο ανήκει σε Τουρκοκύπριο. Και μάλιστα σε γνωστό Τουρκοκύπριο, τον οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία επικαλείται διεθνώς σε μια προσπάθεια να διασφαλίσει τα δικαιώματα και τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων προσφύγων... Άρα, υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους ο συγκεκριμένος χώρος θα έπρεπε να είχε διαφυλαχθεί, να είχε κηρυχθεί ως αναπόσπαστο μέρος της κοινής – φυσικής, πολιτιστικής και κοινωνικής – κληρονομιάς και να είχε τεθεί υπό αυστηρή δημόσια προστασία:
1.    Πρόκειται για ένα σημαντικό οικολογικά χώρο, καθώς εμπίπτει εντός δύο περιοχών του Δικτύου Natura 2000, τόσο του Τόπου Κοινοτικής Σημασίας όσο και της Ζώνης Ειδικής Προστασίας της Χερσονήσου του Ακάμα, εντός Ακτής και Περιοχής Προστασίας της Φύσης, εντός Πολεοδομικής Ζώνης Προστασίας Δα1-ΠΦ, εντός της Ζώνης Προστασίας της Παραλίας και εντός της Λεκάνης Απορροής ενός Δημόσιου Ποταμού. Επιπλέον, περικλείεται από το Κρατικό Δάσος και συγκεκριμένα το Εθνικό Δασικό Πάρκο Ακάμα, τη Διατηρητέα Περιοχή και συγκεκριμένα την Περιοχή Ειδικού Ενδιαφέροντος, Χαρακτήρα και Φυσικής Καλλονής του Ακάμα, και το Κηρυγμένο Αρχαίο Μνημείο «Ο χώρος και τα κατάλοιπα του αρχαίου οικισμού Δύο Ποταμοί – Λουτρά της Αφροδίτης». Με άλλα λόγια, ο συγκεκριμένος χώρος θα έπρεπε να μετουσιώνει σε πράξη την πολλαπλή δέσμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας – τόσο απέναντι σε διεθνή θεσμικά όργανα και κυρίως την ΕΕ, όσο και απέναντι στους πολίτες αυτής της χώρας, με στόχο τη διαφύλαξη της κοινής κληρονομιάς και μνήμης των ανθρώπων του νησιού, στο παρόν και στο μέλλον...
2.    Ως εκ τούτου, είναι ένας ιδιαίτερα σημαντικός ιστορικός, πολιτιστικός, μυθολογικός και άρα συμβολικός χώρος, δίπλα ακριβώς από τα Λουτρά της Αφροδίτης, οπότε και πάλι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα για την ερμηνεία της ιστορικής και κοινωνικής ανάγκης διαφύλαξης των κοινών, τα οποία θα έπρεπε να τελούν υπό δημόσιο έλεγχο και να αναδεικνύουν την ιστορική μνήμη και τη φυσική ομορφιά του συγκεκριμένου τοπίου και της ευρύτερης περιοχής.
3.    Και βέβαια, επειδή ανήκει σε Τουρκοκύπριο θα έπρεπε να τελεί υπό ντε φάκτο προστασία, αφού ο στόχος της πολιτείας είναι να διαφυλάξει τις τουρκοκυπριακές περιουσίες έτσι ώστε να μπορεί να προασπιστεί τη διαφύλαξη (δηλαδή την αποτροπή είτε της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος είτε της αλλαγής της χρήσης γης) των ελληνοκυπριακών περιουσιών...
…Και η εμμονή για οικειοποίηση και ιδιωτικοποίηση – όταν ακόμα και η παρατυπία χρησιμοποιείται για να νομιμοποιηθεί η υφαρπαγή του δημόσιου χώρου προς όφελος ενός ημετέρου...
Και όμως, αυτή η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη [με μια εμμονή που εάν χαρακτήριζε κάποιο άτομο θα μπορούσε να προσδιοριστεί μόνο ως ψύχωση] να ιδιωτικοποιήσει το χώρο… Αρχικά, η δικαιολογία έμπαιζε όντως με επιφανειακή προσπάθεια συγκάλυψης του απωθημένου. Γίνονταν αναφορές σε παράνομο χώρο κατασκήνωσης – και η υπάρχουσα παρανομία χρησιμοποιείτο μετα για να... νομιμοποιηθεί και να επεκταθεί η παρανομία. Δηλαδή, η αυθόρμητη πράξη κατασκήνωσης μερικών ατόμων έγινε συνειδητή προσπάθεια των κυβερνώντων να παραχωρήσουν ένα τόσο σημαντικό περιβαλλοντικά, ιστορικά και πολιτικά χώρο σ΄έναν (όχι οποιονδήποτε) ιδιώτη για να κερδοσκοπεί από την εκμετάλλευση του δημόσιου χώρου και των κοινών αγαθών. Αντιφατικό βέβαια αλλά μερικοί βολικοί δημοσιογράφοι έφτασαν να προβάλλουν σκουπίδια από κατασκηνώσεις ατόμων για να... υποστηρίξουν χωρίς ντροπή την ιδιωτικοποίηση… Και κυρίως να αποσιωπήσουν την ευθύνη της πολιτείας, η οποία στην τελική είχε την ευθύνη διαφύλαξης του χώρου, κάτι το οποίο δεν έπραξε ακόμη και μετά την έκδοση δεκάδων σχετικών διαταγμάτων από τα Δικαστήρια αυτής της χώρας...
Όπως έχουμε μάθει τα τελευταία χρόνια, η ιδιωτικοποίηση είναι μια λέξη που απλά χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει μια σκόπιμη και συνειδητή προσπάθεια μερικών να υφαρπάξουν δημόσια οφέλη και κέρδη. Όπως έγινε με το Λιμάνι στην Λεμεσό, οπού χαρίστηκαν 30 εκατομμύρια για να υπάρχουν μερικά ψίχουλα σαν επιστροφή... Στην περίπτωση του «Βέρικου», δίπλα από τα Λουτρά της Αφροδίτης, η ζημιά θα είναι πολλαπλάσια και οικολογικά και πολιτιστικά και ενδεχομένως και πολιτικά και οικονομικά – είτε λόγω της διερεύνησης της υπόθεσης από την Ελεγκτική και την Νομική Υπηρεσία, είτε λόγω του πολιτικού κόστους από τις διαμαρτυρίες ή ακόμη και τις εν δυνάμει αγωγές εκ μέρους του Τουρκοκύπριου ιδιοκτήτη…

Όμως οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν και τον αποδέκτη τους, αλλά και αυτούς που τις προωθούν… Ποιος είναι λοιπόν ο αποδέκτης; Πριν από μερικές μέρες είχε δημοσιευτεί το ακόλουθο σχόλιο στον Φιλελεύθερο, το οποίο σχολιάστηκε εύστοχα από την Πρωτοβουλία για την Προστασία των Φυσικών Ακτών στο διαδίκτυο...

Η σιωπή του κατά τα αλλά λαλίστατου Αβέρωφ Νεοφύτου



Cyprus Natural Coastline
Πρωτοβουλία για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών

Υπουργείο Εσωτερικών, 22 Ιανουαρίου 2016
Δεδομένο: «Με οδηγίες του Υπουργού Εσωτερικών το ενοίκιο αναθεωρήθηκε στα €1500=/μήνα με ισχύ από 1/2/2016. Ο Κηδεμόνας τ/κ περιουσιών θεωρεί ότι με την απόφαση του για αύξηση του ενοικίου από τα 12 ευρώ το χρόνο που ήταν αρχικά, στα 1500 ευρώ μηνιαίως, έχει κάνει το καθήκον του. Βεβαίως, ο Κλάδος διαχείρισης τ/κ περιουσιών, με οδηγίες του Υπουργού, θα παρακολουθεί στενά το θέμα, για να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα προκύψει θέμα υπενοικίασης. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα εφαρμοστεί ο Νόμος και θα επιβληθούν τα ανάλογα μέτρα, με τερματισμό της Σύμβασης Μίσθωσης και ανάκτηση της περιουσίας» .[1]


Ποιος είναι όμως αυτός ο ανώνυμος ιδιόκτητης που πληρώνει ενοίκιο περισσότερο από το εισόδημα του; Όπως έχει γραφτεί φαίνεται ότι η όλη διαδικασία ήταν μηχανισμός συγκάλυψης που οδηγεί σε συγγενή του Αβέρωφ Νεοφύτου: τον νοίκιαζε κάποιος αλλά πίσω από αυτόν φαίνεται να βρισκόταν ο βαφτιστικός του Αβέρωφ [γι’ αυτό και η ανισομέρεια των εισοδημάτων και των ενοικίων]. Αυτός φαίνεται να είναι εκείνος που θέλει να αρπάξει τον χώρο. Παρά το ότι υπάρχουν δημοσιεύματα στον Φιλελεύθερο και τον Διάλογο, τα οποία καλέσαμε τον Αβέρωφ να διαψεύσει... Ουδέν σχόλιο... της ενοχής;
Τι ενέκρινε μια άβουλη και συνεπώς βολική Επιτροπή Εκτίμησης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων; Σε λίγο θα μετατρέψουν τα κηρυγμένα αρχαία μνημεία σε χώρους ιδιωτικής κερδοσκοπίας και τα Λουτρά της Αφροδίτης σε... πλαζ των κάθε λογής ημετέρων...
Το Σάββατο 4/2 ο Φιλελεύθερος ανακοίνωσε ότι το Τμήμα Περιβάλλοντος εξέδωσε περιβαλλοντική έγκριση, παραβλέποντας τον Τουρκοκύπριο ιδιοκτήτη και τον Ελληνοκύπριο κερδοσκόπο, υποκύπτοντας ουσιαστικά στις... «έντονες πιέσεις» που ασκούνται τον τελευταίο έναν χρόνο. Και παρά την προσπάθεια του δημοσιογράφου να παρουσιάσει κάπως ουδέτερα την είδηση, η υπόθεση μοιάζει με κινηματογραφική ταινία τρόμου… θα ανεγείρουν ουσιαστικά σε μία περιβαλλοντική, πολεοδομική και αρχαιολογική ζώνη προστασίας έναν ιδιωτικό κατασκηνωτικό χώρο, με... κέντρο διοίκησης, χώρο φύλακα, μαγειρεία, παντοπωλεία, αποθήκες κοκ... συν, υδροδότηση, ηλεκτροδότηση και προσπελασιμότητα... δηλαδή, πλήρη αναπτυξιακά δικαιώματα παραβιάζοντας έτσι όλους τους νόμους και τους κανόνες προστασίας, διατήρησης και διαχείρισης του χώρου, έτσι ώστε να εξυπηρετεί [το κέρδος του βαφτιστικού] μέχρι και 180 άτομα… Τα Λουτρά της Αφροδίτης μετατρέπονται δηλαδή σε... πλαζ του βαφτιστικού... Κι εδώ ακριβώς, η έννοια του «νονού» έχει διπλή σημασία, κυριολεκτική και μεταφορική...
Το αισχρό πέρα από την παραβίαση των κανόνων του κράτους δικαίου και της χρηστής διοίκησης, άρα της όποιας έννοιας δημόσιου χώρου και ίσης μεταχείρισης, αφορά και την ευρύτερη προσπάθεια. Η παραχώρηση του τεμαχίου είναι μία πρόβα τζενεράλε για τα ευρύτερα σχέδια που προωθούνται στην περιοχή του Ακάμα...
Οπότε, ο αγώνας για προστασία των Λουτρών της Αφροδίτης αλλά και της Χερσονήσου του Ακάμα αποκτά πλέον καθολικό περιεχόμενο – δεν πρόκειται απλά και μόνο για μία υπόθεση που αφορά το οικολογικό κίνημα, αλλά και όλους όσους θέλουν να έχουν λόγο για τα κοινά αυτού του τόπου…




 


[1] Ο Φιλελεύθερος, 2 Φεβρουαρίου 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου