13 Φεβ 2017

Μια βέβηλη ερώτηση: καλά ο Θεός είναι πίθηκος;



Όπως οι καλοί αναγνώστες και οι καλές αναγνώστριες της στήλης γνωρίζουν καλά αντικείμενο της είναι το Κυπριακό και οι συνομιλίες για την « επίλυση του» σε εισαγωγικά. Τα εισαγωγικά δεν αφορούν την ποιότητα της επίλυσης, αν θα είναι δηλαδή κακή ή καλή, αλλά αφορούν στην στόχευση των συνομιλιών. Η στήλη θεωρεί ότι οι συνομιλίες δεν στοχεύουν στην επίλυση – διευθέτηση του ζητήματος αλλά στην διαχείριση της μη επίλυσης του  και τι εξετάζει κάτω από αυτή την οπτική. Αν δηλαδή προκύψει λύση και μάλιστα ομοσπονδιακή θα φέρουμε την βαριά υποχρέωση να απολογηθούμε χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα την γιορτάσουμε δεόντως, διότι την επιθυμούμε. Από τότε πάντως που η στήλη υπάρχει, ο εκδότης γνωρίζει οι συγγράφοντες δεν κρατούν ημερολόγιο, μια χαρά τα πάμε. Από τη μια αποτυχία πάμε στην άλλη και χαιρόμαστε φυσικά, γιατί μια αποτυχία των συνομιλιών σημαίνει επιτυχία του στόχου μας, δηλαδή την αποτροπή της λύσης δια των συνομιλιών, για να έχουμε ταυτόχρονα και κάποια σταθερότητα. Κάθε φορά που καταφέρνουμε το γιορτάζουμε.
Σήμερα ο Φιλελεύθερος ο πιο μεγάλη και «επίσημη» εφημερίδα γιορτάζει στο πρωτοσέλιδο της χαρακτηρίζοντας αποκαΐδια τις συνομιλίες (το απόγευμα έβαλε ένα «Updated» και τον μαλάκωσε). Είναι ενδιαφέρον που η αστική τάξη συντηρεί ως την μεγαλύτερη της εφημερίδα τον Φιλελεύθερο που μαζί με την μεγάλη πλειονότητα των μίντια απορρίπτουν την λύση. Είναι μια ακόμα ελληνοκυπριακή μοναδικότητα διεθνώς. Είναι δυνατόν τα μεγάλα μίντια να αντιπολιτεύονται την λύση ενώ οι διαδοχικές κυβερνήσεις να καμώνονται ότι την επιδιώκουν; Είναι δυνατόν η αστική τάξη να μην μπορεί να στηρίξει μια μεγάλη εφημερίδα ή μια τιβι της λύσης;

 Μήπως είναι το ισχυρό προλεταριάτο που εκφράζει ο Άριστος Μιχαηλίδης και ο Κώστας Βενιζέλος; Η είναι καμώματα τζ' αρώματα.
Τους ανοιχτούς βέβαια καυγάδες δεν τους μπορούμε. Τους δοκιμάσαμε στο παρελθόν και μας βγήκαν πολύ φονικοί και προσφυγοποιητικοί, έτσι επιλέγουμε την, ας πούμε πολιτική ευελιξία ή πονηριά.

Ο κατ εξοχήν αστός ηγέτης, ο Γλαύκος Κληρίδης, δοκίμασε να φέρει μεραρχία, έφτιαξε ενιαίο αμυντικό δόγμα και τρυκίμιασε την Ανατολική Μεσόγειο. Ήταν να φέρει πυραύλους που χτυπούν την Άγκυρα, έκανε στρατιωτικό αεροδρόμιο όπου ήταν να προσγειωθούν ελληνικά μιράζ και στρατιωτικό ναύσταθμο όπου ήταν να ελλιμενιστούν τα ελληνικά αντιτορπιλλικά. Εν τέλει ο Αρχιεπίσκοπος θα μας φέρει τον Κοτζιά για να μας κάνει μάθημα αγωνιστικής πολιτικής και η Βουλή ψήφισε να γίνεται ειδική αναφορά στα σχολεία στην επέτειο του λεγόμενου ενωτικού δημοψηφίσματος και η θυγατέρα Σύρου θυμήθηκε «ότι οι Τούρκοι ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει ένας Έλληνας ναύτης και ένας Έλληνας πλοίαρχος και ένας Έλληνας φαντάρος κι ένας Έλληνας κομμάντος, που θέλουν ένα λόχο για να τους κάνουν καλά». Οι συσχετισμοί βελτιώθηκαν από την μισή παρά κάτι δεκαετία του 70 που η αντιστοιχία ήταν ένας Έλληνας για δέκα Τούρκους.

Ο Αρχιεπίσκοπος έκανε τις δηλώσεις του μπροστά στην Παναγία της Μαλεβής που δακρύζει μύρο που «διατίθεται σε ειδικές συσκευασίες». Το επόμενο βήμα είναι η ρίψη στεφάνων από ελικόπτερο.

Όπως θα έπρεπε να αναμένεται μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και την ενεργό συμμετοχή της τελευταίας στις συνομιλίες για το Κυπριακό, η Τουρκία φαίνεται να εντάσσει στα διεκδικούμενα και ζητήματα που αφορούν έμμεσα τις ευρω-τουρκικές σχέσεις διεκδικώντας ίδια δικαιώματα για τους Τούρκους πολίτες που θα κατοικούν στην Κύπρο με τους Έλληνες πολίτες που θα κατοικούν στην Κύπρο που όμως είναι πολίτες της ΕΕ ( χωρίς να αμφισβητείται η διατήρηση των πληθυσμών στο 4 προς 1). Ένα μπλοκάρισμα των συνομιλιών σε αυτό το επίπεδο θα ήταν ιδεώδες και για τις δύο πλευρές διότι θα μεταφερόταν η ευθύνη στην ΕΕ παρά στις πλευρές αν και η αγωνία του Λιλλήκα δείχνει ότι είναι πιθανόν να μην βλέπει πρόβλημα η ΕΕ.

Πάντως ο Γκουτέρεζ δείχνει πιο φιλέλληνας παρά φιλότουρκος σε αντίθεση με τον Έσπεν Μπαρθ Άιντα που δείχνει σύμφωνα με εκτιμήσεις εφημερίδων φιλότουρκος, όπως και οι προηγούμενοι συνάδελφοι του. Πάντως ο κ Γκουτέρεζ δεν φαίνεται να είναι τόσο αισιόδοξος όσο ο φιλότουρκος Άιντα και φαίνεται ότι τροφόδότησε την αισιοδοξία για αποτυχία των συνομιλιών του Φιλελευθέρου.

Το κοινοβουλευτικό ψήφισμα για το ενωτικό δημοψήφισμα δεν έχει μεγάλη σημασία για την ίδια την Παιδεία. Το ελληνοκυπριακό σχολείο παραμένει κατά βάση ακόμα και τώρα ενωτικό και αλυτρωτικό. Παρά τις κατά καιρούς προσθήκες που επιχειρούν κάποιου είδους εκσυγχρονισμό προς την κατεύθυνση της ανεξαρτησίας και της εναρμόνισης με την ΕΕ στην ουσία του θεωρεί την Ένωση ως τον φυσικό και ηθικά ορθό στόχο και τα υπόλοιπα είναι μια αναγκαιότητα συμβιβασμού σ' 'ενα άδικο κόσμο.

 Στην παράδοση της σημαίας τα παιδιά απαγγέλλουν ένα καθαρά φαισιστικό φυλετικό όρκο «... για την δόξα της φυλής και του έθνους » που στην Ελλάδα υποθέτουμε καταργήθηκε αλλά στην Κύπρο κανείς δεν έχει το κουράγιο να την σηκώσει.

Ή ακόμα όχι μόνο η ελληνική σημαία συνοδεύει την κυπριακή αλλά προηγείται κιόλας. Αλλά το σχολείο δεν είναι μόνο εθνικιστικό είναι και θρησκευτικό. Στο θέμα του Δαρβίνου για παράδειγμα το σχολείο τηρεί σιγή αγγέλων ενώ ασχολείται με την αγγελική επικοινωνία. Πριν μερικά χρόνια, επί υπουργίας ενός προοδευτικού υπουργού Παιδείας, για να τιμηθεί το ευρωπαϊκό έτος Δαρβίνου έπρεπε να εκδοθεί ειδική μπροσούρα για τον Δαρβίνο, διότι οι Ελληνοκύπριοι μαθητές δεν συναντούν αυτό τον κύριο στις σπουδές τους εκτός ίσως λίγο όσοι επιλέγουν βιολογία.

Παρεμπιπτόντως ο υπουργός μας της Παιδείας είναι βιολόγος τώρα. Στο υπουργείο του άμα ψάξει λίγο θα βρει φακέλλους στους οποίους υπάρχουν καταγγελίες εναντίον καθηγητών ότι «διδάσκουν  τον Δαρβίνο σε ένα σχολείο που δεν δέχεται τον Δαρβινισμό».

 Ενας διευθυντής κατήγγειλε κάποτε για παράδειγμα ένα καθηγητή που σχολίασε μαζί με τους μαθητές του την γνωστή εικόνα του περάσματος από τον «πίθηκο» στον άνθρωπο. Αυτό προκάλεσε πρόβλημα στην καθηγήτρια των θρησκευτικών διότι ένα παιδί την ρώτησε: αφού ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο καθ' εικόνα και ομοίωση του, και αφού ο άνθρωπος προήλθε από τον πίθηκο, τότε ο Θεός είναι πίθηκος; Το πρόβλημα της καθηγήτριας έγινε πρόβλημα του σχολείου που δεν άντεξε την βλάσφημη ερώτηση αλλά το θέμα εκτονώθηκε ευτυχώς με μια κόλλα σ’ ένα φάκελλο.

Κάθε πρώτη τ' Απρίλη δεκάδες αν όχι εκατοντάδες παιδιά οδηγούνται στο ικρίωμα από άλλα παιδιά ή αναφλέγονται δίκην Αυξεντίου στα κρησφύγετα. Επομένως η Παιδεία ελάχιστα επιβαρύνθηκε από το νέο ψήφισμα της Βουλής.
Η πρωτοτυπία αφορά ολόκληρο τον Ελληνισμό. Μια σειρά ελληνολατρικά κόμματα κάνουν μέτωπο με τους φασίστες. Αυτό θα πρέπει να το φέρουμε σε γνώση του ΚΚΕ για να τους κάνει παρατήρηση. Οικολόγοι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες κάνουν μέτωπο με τους φασίστες. Ο Ερντογάν θα σπάσει που τη ζήλια του. Ακόμα και ο κύριος Κουλίας, είναι απίστευτο κι όμως αληθινό.

Ο Οζκιουργκούν έκανε πως τρομοκρατήθηκε και ζήτησε νέα ειρηνευτική επιχείρηση ενώ η Σιμπέλ Σιμπέρ διαμαρτύρεται γιατί ο Ακκιντζί παραχώρησε κεκτημένα των Τουρκοκυπρίων από το 60. Μια θέση που προβάλλει τον τελευταίο καιρό και ο Σερντάρ Ντενκτάς. Εν ολίγοις η διχοτόμηση δημιούργησε διχοτομικά συμφέροντα στις ελίτ των κοινοτήτων που τείνουν να συντηρήσουν το στάτους κβο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου