13 Φεβ 2017

Σπόντες




·         Ζήσαμε την απόλυτη έννοια της μεταβατικότητας αυτήν την εβδομάδα. Η εποχή της ωριμότητας, η αξιοπρέπεια όσων θεωρούν εξευτελισμό να εκλιπαρούν προσάρτηση, και όσοι πουλούν και αγοράζουν οτιδήποτε για 2 φτηνά θεάματα και3 υποσχέσεις ψήφων..… Από την μια είχαμε την Τετάρτη την επιβεβαίωση μιας αποκάλυψης, αλλά και μιας ιστορικής νίκης για εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που αντιστέκεται και ανοίγει το δρόμο για το μέλλον – την καταδίκη του Ρίκκου Ερωτοκρίτου και την αποκάλυψη του κυκλώματος του νέο-γιωρκατζισμού και της διαπλοκής που στήνεται από δικηγόρους, πολιτικούς και τραπεζιτικούς… Η συμβολική μορφή εδώ ήταν βέβαια ο κ. Κ. Κληρίδης που τόλμησε, αλλά αυτή η τόλμη εξέφραζε και την απόφαση πολλών άλλων να μην υποκύψουν σε αυτό το πισωγύρισμα. Από την άλλη, η εβδομάδα ξεκίνησε με μια φαιδρότητα [τις διαμαρτυρίες για ένα έργο τέχνης στο οποίο συνυπήρχε η μορφή του Μακάριου και βυζιά μιας μορφής που αναπαριστούσε την Αφροδίτη] και ολοκληρώθηκε με ένα σπασμό της νεύρωσης που θυμίζει ότι τα αποστήματα από το παρελθόν κλωτσάνε ακόμα [άσε που έχουν και την εξουσία ακόμα..:)] – την απόφαση να επιβάλουν ένα σχέδιο εξετάσεων που γυρίζει το σχολείο στο παρελθόν, και μέσα σε αυτήν την νεκρόφιλη νοσταλγία, μερικοί ψήφισαν, και άλλοι έκαναν την πάπια. Να γιορτάζεται, λέει, η συλλογή υπογραφών [μέσα σε εκκλησίες παρακαλώ – τόση δημοκρατία ελεύθερης βούλησης..:)] του 1950 [!], την οποία ονομάζουν «δημοψήφισμα». Ο Καντ είχε πει ότι η νεωτερικότητα είναι η εποχή της «ωριμότητας».. «Η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητα του για την οποία φταίει ο ίδιος. Ανωριμότητα είναι η αδυναμία του ανθρώπου να μεταχειρίζεται το νου του χωρίς την καθοδήγηση άλλου.» Όσοι λοιπόν ψηφίζουν χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες, αλλά και την συνοχή των όσων κάνουν και λένε [ψηφίζεις για ..ένωση/προσάρτηση στο παρελθόν και φωνάζεις τώρα για την Κυπριακή Δημοκρατία, ή ..την λύση] θέλουν, προφανώς, κάποιους να τους.. καθοδηγούν.. όπως και οι ιθαγενείς, ήθελαν κάποτε μια ..μάμμα, μια φαντασιακή δύναμη, να τους κυβερνά [είτε λέγονταν Βικτώρια το 1901, είτε Φρειδερίκη εξ Αθηνών μετα], γιατί δεν τολμούσαν να φανταστούν ότι μπορούν να αυτοκυβερνηθούν.. Ως κοινωνία το ξεπεράσαμε. Αλλά η ανωριμότητα, κάνει ακόμα περίπατο στους διάδρομους του καιροσκοπισμού της εξουσίας και στα κόμπλεξ του ασυνειδήτου όσων φαντάζονται τα παιδιά να παπαγαλίζουν, αντί να σκέφτονται. Και μερικοί φοβούνται ακόμα τα βυζούθκια της Αφροδίτης… Ευτυχώς όμως από εκείνη την φρεσκάδα των μαθητικών διαδηλώσεων και από την ιστορική άρνηση να δεχτούν/δεχτούμε τις θεαματικές δίκες που έστηνε ο Ρίκκος [και το κύκλωμα του] μέσω πρωτοσέλιδων, αναδύεται το μέλλον… Και την σαβούρα του παρελθόντος, και της Φρειδερίκης, ένα γέλιο θα την θάψει..
·          
·         Ο Οκτάι Φεριντούν – ο Τουρκοκύπριος που υπερασπίστηκε το δικαίωμα των ελληνοκυπρίων προσφύγων στην περιουσία τους είναι τώρα θύμα υφαρπαγής της δίκης του περιουσίας… από ημέτερους της κυβέρνησης, του Αβέρωφ. Κοκ… Πέρα από τα θεάματα, αυτήν την εβδομάδα μαζί με την ιστορική απόφαση για την καταδίκη του Ρίκκου, είχαμε και την αποκάλυψη από τον Φιλελεύθερο [από τον Α.Ν. προς τιμήν του] ότι ιδιοκτήτης του τεμαχίου Βέρικον διπλά από τα Λουτρά της Αφροδίτης, το οποίο προσπαθούν να υφαρπάξουν οι ημέτεροι της νυν κυβέρνησης, είναι ο πρώτος βοηθός γενικός εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ένας νομικός που και μέσα στο χάος του 1974, τόλμησε να βγάλει γνωμάτευση ότι δεν μπορούσαν οι τουρκοκυπριακές αρχές η ο κατοχικός στρατός να υφαρπασουν την περιουσία των ελληνοκυπρίων λόγω του πολέμου. Και τώρα μερικοί προσπαθούν να υφαρπάξουν την  γη, του για να προχωρήσουν στην ευρύτερη  υφαρπαγή δημόσιας/κοινής γης [οικολογικά προστατευμένης η ιστορικά αρχαιολογικά προστατευμένης σαν δημόσιας κληρονομιάς].. Οπότε έχουν άδικο να γελούν μερικοί με τα καμώματα του ό,ποιου Αβέρωφ και των υπολοίπων της ελληνοκυπριακής εξουσίας;  Ντύνονται το προσωπείο του «εμπιστευθείτε μας» και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, νά΄τους να ψηφίζουν ή να διευκολύνουν ψηφίσματα προκλητικά και προσβλητικά για την άλλη κοινότητα, ή ακόμα πιο χυδαία υφαρπάζοντας την γη, ακόμα και αυτών που σε δύσκολους καιρούς συμπεριφέρθηκαν όντως ως πολίτες και νομικοί της Κυπριακής Δμοκρατίας. Θυμίζουμε ότι με βάση δημοσιεύματα του Γενάρη του 2016, όταν ξεκίνησε διαδικασία υφαρπαγής, ο προνομιούχος αποδέκτης της υφαρπαγής είναι ο βαφτιστικός του Αβέρωφ. Ο Αβέρωφ κάνει ότι βλέπει άλλου… Αλλά οι τάτσες μαζεύονται και τις λαφαζανιες σιγά σιγά τις πιστεύουν μόνο όσοι πληρώνονται για να τις λένε. Ξέρεις την ιστορία του βοσκού του ψεύτη ρε Αβέρωφ; Διάψευσε ή… Όσο για τους δημοσιογράφους που για ένα ολόκληρο χρόνο δεν του έκαναν καν ερώτηση ή έστω έρευνα, η καταδίκη του Ρίκκου ήταν και καταδίκη της δικιάς σας δειλίας… Ή συμμέτοχης.. :)

·         Ιδού και το ιστορικό δημοσίευμα του Φιλελεύθερου: Είχαμε ρε εμείς, οι «ελληνοκύπριοι» [όσοι τέλος πάντων αποδέχονται ακόμα αυτό τον κοινοτικό προσδιορισμό] έστω και ένα νομικό που να πηρέ μια θέση με βάση ανάλογο αίσθημα ισονομίας; Εδώ περιμέναμε 66 χρόνια για να εμφανιστεί ένας κύριος όπως τον Κ. Κληρίδη, και η πλειοψηφία ΜΜΕ στήριζε Ρίκκο μέχρι  την τελική αποκάλυψη – και την περίφημη φράση «ντροπή». Το ήθος φαίνεται στις στιγμές που τολμά κάποιος ενάντια στο κατεστημένο γύρω του. Ιδού, λοιπόν, ήθος.. «Μπορεί ο τελευταίος Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας Ρίκκος Ερωτοκρίτου να έχει περιπέτειες με τη Δικαιοσύνη, ο πρώτος όμως ο Οκτάι Φεριτούν, ο οποίος διετέλεσε Βοηθός την τετραετία 1960-1963 χάνει την περιουσία του μετά από απόφαση των αρμόδιων υπηρεσιών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Οκτάι Φεριτούν είναι ο ιδιοκτήτης του τ/κ κλήρου στα Λουτρά της Αφροδίτης, όπου προγραμματίζεται η δημιουργία κατασκηνωτικού χώρου. Το οξύμωρο στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Οκτάι Φεριτούν γνωμάτευσε, για λογαριασμό της λεγόμενης “εισαγγελίας” του ψευδοκράτους, στον τότε κατοχικό ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς για το δικαίωμα των Ελληνοκυπρίων ν' αποκτήσουν πρόσβαση στην περιουσία τους και στη γη τους στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου. Ο “γενικός εισαγγελέας” Οκτάι Φεριτούν, με έκθεσή του, ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου 1974, προειδοποιούσε τον Ντενκτάς να μην προχωρήσει σε έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας για ελληνοκυπριακές περιουσίες, διότι “το νομικό καθεστώς της ακίνητης περιουσίας δεν είναι δυνατόν να αλλάξει και σε περίπτωση δέσμευσης της περιουσίας και στη συνέχεια πώλησής της, ο νέος ιδιοκτήτης δεν αποκτά δικαιώματα”. Στην αναφορά σημειώνεται ότι οι περιουσίες, που αποκτήθηκαν μετά από πολεμική σύρραξη, επιστρέφονται ή αποζημιώνονται μετά την επίτευξη ειρήνης.» Ο Φιλελεύθερος, Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2016, A.N., «Τι γίνεται με τον πρώτο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα;». Πρόσβαση:  http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/351231/ti-ginetai-me-ton-proto-voitho-geniko-eisangelea
·          
·         Το ότι πέρασε το νομοσχέδιο με τις εξετάσεις κάθε τετράμηνο είναι θλιβερή κατάντια – βρωμούσε νεκροφιλία η Βουλή εκείνη την μέρα, καθώς γύριζε το ρολόι προς τα πίσω, στην εποχή της Μακρονήσου και την εποχή των εξετάσεων σαν μορφών επιβολής....Την εποχη της ηλεκτρονικής εποικοινωνίας, η ελληνοκυπριακη εκπαίδευση επιστρέφει [έστω και για λίγο ελπίζουμε] στο παρελθόν, όπου η γνώση ήταν η παπαγαλία... Μόνοι και έρημοι πια οι κάθε Ταλιαδώροι και όσοι συνεργάζονται μαζί τους για τις καρέκλες της ΟΕΛΜΕΚ και βολέματα από το υπουργείο, και όσοι βουλευτές και κόμματα υπακούουν σε ένα αρχιεπίσκοπο του ό,ποιου οι γνώσεις περιορίζονται στη φτηνή ατάκα της αερολογίας. Αυτοί αποφάσισαν παρασκηνιακά και οι βουλευτές που ενέκρινα παπαγάλισαν την απόφαση που τους υπέβαλε το ΄παρασκήνιο.. Τουλάχιστον η αντίσταση των μαθητών/τριών φαίνεται ότι απέδωσε στο ότι για αυτήν την γενιά που είναι τώρα στο Λύκειο, θα αποφύγουν το μακροβούτι στο παρελθόν… Η αναβολή εφαρμογής είναι και μια ελπίδα ότι με άλλη κυβέρνηση, μπορεί να αλλάξει και πάλι το σκηνικό και να αποφέρει αυτή η κίνηση οπισθοδρόμησης..
·          
·         Όμως με τί μούτρα, ιδιαίτερα εκείνοι του ΔΗΚΟ, πήγαν και ψήφισαν αυτή την αθλιότητα των εξετάσεων κοκ; Δεν καταλαβαίνουν ότι αναιρούν ότι έκτισε ο Πεύκιος και ο Άκης Κλεάνθους; Για την ΕΔΕΚ στη σημερινή της μιζέρια, δεν υπάρχουν και πολλά να πει κάνεις – η συντεχνία των καθηγητών της στηριζει τον Ταλιαδώρο.. Έχει ξεπουληθεί ο Δώρος [ η τέλεια κυπριακή μορφή πια του «καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς..»] και η εποχή της αντίστασης τόσο χυδαία, που ελπίζει κάνεις πια ότι θα αλλάξουν σύμβολα τουλάχιστον για να μην λερώνουν το παρελθόν με τα παρασκήνια και τους νυν συμμάχους τους… Αν αυτοί οι τύποι γυρίζαν όχι στο 1950, αλλά στο 1974 είναι αμφίβολο αν θα καταλάβαιναν με ποιούς είναι,  όταν δολοφονήθηκε ο Δώρος Λοΐζου… αυτοί οι συνεργάτες του Ταλιαδώρου θα καταλάβαιναν τί έλεγε ο Δώρος;.. ήθα ταυτίζονταν με τους τότε προγονούς του νυν συμμάχου τους…
·          
·         Για την μεγάλη νίκη της αντίστασης στον νέο-Γιωρκατζισμό.. Το θεμα ποττέ εν ήταν ο Ρίκκος σαν πρόσωπο, αλλά ως πρακτική τζιαι σύμβολο στάσεων του κατεστημένου. Ούτε τζιαι η πτώση του εν ζήτημα προσώπου, αντιθέτως εν ο συμβολισμός όι μονο ότι πλέον υπάρχουν κάποια ψήγματα εμπιστοσύνης στο δικαστικό σύστημα, εν τζιαι η αντίσταση του ίδιου του δικαστικού συστήματος στο κατεστημένο το δικόν του. Εν οι διαστάσεις τζιαι οι δονήσεις που έρκουνται με τούτην την απόφαση: στημένες δίκες, αθρώποι φυλακισμένοι άδικα επειδή δεν ετεκμηριώθηκεν τίποτε εναντίον τους, επειδή τούτον το πέραν πάσης αμφιβολίας τωρά ετέθηκεν σε βάση, κανένας Σάντης δεν θα παιρνά απαρατήρητος, παρόλον ότι ακούεται η συμμετοχή του σε στήσιμο δίκης, καμιά ηχογράφηση τζιαι βίντεο εν θα περνούν στο ντούκου, καμιά λογοκρισία εν θα επικυριαρχεί χωρίς αμφισβήτησης, κανένα πρωτοσέλιδο θεάματος εν θα μπορεί να προβληθεί αβασάνιστα χωρίς ερωτηματικά. Τούτη η απόφαση εν όπως το ρηγμα ενός υπόγειου ρεύματος σε ένα βράχο που γρανίτη. Εν η πρώτη σταγόνα που ππέφτει τζιαι κάμνει την αρκήν πριν το ρεύμα πετακτεί σαν πίδακας που τον γρανιτένιο βράχο. Εμείς είμασταν απλώς το μέσο για τουν' τη διαδικασία. Η μετάβαση του χαλικιού για να ελευθερωθεί το ρίγμα τζιαι να φκει η πρώτη σταγόνα. Ο θρίαμβος ένναιν για το Ρίκκο. Ο θρίαμβος εν για τον πίδακα που εννά αναβλύζει γιατί πλέον εννά έσιει τη δυνατότητα που δημιουργείται με την πίστην στην ελπίδα…. Συπληρωματικό υστερόγραφο στο ρομαντισμό πιο πάνω: τούτον το "πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας" στην Κύπρο τωρά τίθεται σε νέα βάση. Γιατί προηγουμένως το λογικής τζιαι το πάσης έπαιζεν αν ελαμβάνουνταν υπόψη ήταν όπως το Σάντη που εγίνετουν τζιαι εκτιμητής ακινήτων, τζιαι αρχιτέκτονας, τζιαι πολιτικός μηχανικός τζιαι επιμετρητής ποσοτήτων..
·          
·         Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι κάθε άνθρωπος στην πτώση του, έστω και ο Ρικκος, αξίζει κάποια λύπηση…Έτσι και αλλιώς εμείς δεν είμαστε σαν αυτόν, η σαν αυτούς με τους όποιους μοιάζει…Αλλά μετα θυμάσαι την αθλιότητα…τον τραμπουκισμό – αυτήν την έπαρση της  εσωτερικής κενότητας που προσπαθούσε να διεκδικήσει εξωτερικό χώρο για να μην θυμάται το εσωτερικό κενό. Και μετα διαβάζεις αυτό σχόλιο του Νικολά Παπακώστα, και νοιώθεις ποσό σημαντικός ήταν ο αγώνας να καταδικαστεί όχι μόνο ο Ρικκος αλλά αυτή ολόκληρη η νοοτροπία: «Όταν ο Ρικκος  Ερωτοκριτου κλήθηκε να τοποθετηθεί στην εισήγηση των ιατρών για απονομή χάρης στον αείμνηστο Κώστα Παπακώστα για ανθρωπιστικούς λογούς, αυτός απάντησε: «Για να υπογράψω έτσι πράγμα θα πρέπει έρθει το ΑΚΕΛ γονατιστό να με παρακαλέσει…» Ποσό κόμπλεξ άφησε η ιδεολογία σε αυτόν τον μίζερο;. Και ποιοι έβαλαν αυτήν την αθλιότητα σε εκείνη την θέση; Είναι ο τρίτος που εμπλέκεται συνειδητά στην δολοφονία του Παπακώστα. ..Το θέμα είναι να μην υπάρξουν άλλοι Ρικκοι…Κανει πκιον…
·          
·         Ο Μακάριος τζαι τα βυζούθκια της Αφροδίτης… Αν ζούσε ο Μακάριος που ολοκλήρωσε την πορεία του σαν σύμβολο της Δημοκρατίας, και παρακολουθούσε το επεισόδιο με την ενόχληση των πουριτανών [έστω και υποτιθέμενων θεματοφυλάκων μνήμης] θα χαμογελούσε και τους έλεγε «Με τις υγείες σας».. ή γιατί ο Μακάριος, όχι μόνο δεν ήταν πουριτανός, αλλά χρειάζεται και η ανάλυση του ερωτισμού σαν κοινωνικού φαινόμενου για να κατανοηθεί η γοητεία του. Και ενώ η Ιστορία έκανε ένα βήμα μπροστά με τον Κ. Κληρίδη και την καταδίκη της διαπλοκής, είχαμε και μια φαιδρή σκηνή από την Πάφο… Μικρής εμβέλειας, αλλά αξίζει να αναφερθεί. Σε μια έκθεση για την Πολιτιστική πρωτεύουσα κοκ, υπήρχε ένας πίνακας μιας Τουρκοκύπριας [της Νουρτάνε Καραγκίλ] με τίτλο “The Dawn and the Sunset Issue”, στο οποίο γινόταν, μέσα από μια τεχνοτροπία παιδικής ζωγραφικής [σαν μηχανισμός υπόμνησης παιδικών εικόνων και βιωμάτων] μια αναπαράσταση της εξόδου των Τουρκοκυπρίων από την Πάφο. Στο έργο υπήρχαν διάφορα σχέδια, και μια ευδιάκριτη αναφορά τα λεωφορεία που μετέφεραν τους Τουρκοκυπρίους. Και κάπου σε κεντρικό σημείο [σαν αναφορά στην πολυπρισματικη εικόνα της Πάφου, του χώρου που αναγκαστήκαν να εγκαταλείψουν οι Τουρκοκύπριοι;] φαινόταν η αναπαράσταση ενός προσώπου που παρέπεμπε στο Μακάριο [ηγέτη των ελληνοκυπρίων, πρόεδρο όλων των κυπρίων, αλλά και συμβολικό ηγέτη της αντίστασης στο πραξικόπημα το οποίο ξεκίνησε τη διαδικασία της καταστροφής που οδήγησε στην μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων] και δίπλα του υπήρχαν δυο γυμνές γυναίκες [από τις οποίες φαίνονταν στα βυζιά τους] οι οποίες αναπαριστούσαν την Αφροδίτη, αφού το σχέδιο μετακίνησης των Τουρκοκυπρίων το 1974 ονομάζονταν Αφροδίτη Ι και Αφροδίτη ΙΙ.. Υπήρχαν 2 ζητήματα – το ένα πέρασε σχεδόν αμέσως χωρίς ιδιαίτερα σχόλια, και ίσως να δείχνει και ότι αρχίζει, μετα από τις έντονες δημόσιες διαμάχες του 2008-10 να είναι αποδεκτή πια μια κατανόηση ότι υπάρχει και άλλες αφηγήσεις για το τί έγινε στην Κύπρο την περίοδο 1964-74 ή και ευρύτερα 1956-74.. Όμως υπάρχει και ένα γεγονός – ότι την τραγωδία που θυμάται σαν παιδικά αποσπάσματα η Τουρκοκύπρια καλλιτέχνιδα, την προκάλεσε η ακροδεξιά. Αν, λοιπόν, υπήρχε κάτι εκεί από την εναλλακτική αφήγηση, δεν μπορεί, με βάση και τη συγκυρία, να απέδιδε στον Μακάριο ευθύνη, αφού την ευθύνη για το τί έγινε το 74 την είχαν αποκλειστικά εκείνοι που έκαναν το πραξικόπημα, που ήταν οι ίδιοι που έκαναν και τις τότε σφαγές σε βάρος των Τουρκοκυπρίων.. Τόχνη, Μαράθα-Σανταλάρης-Αλόα.. Η μορφή του Μακάριου τότε, όταν επιβιβάζονταν οι Τουρκοκύπριοι στα λεωφορεία μπορεί να ήταν και ελπίδα προστασίας αν δεν είχε ανατραπεί. Ο Μακάριος, όμως, όπως και η Αφροδίτη μπορεί να μην είχαν καμία σχέση με την καταστροφή του 74 [αντίθετα ο ένας ήταν επίσης στόχος των δολοφόνων των Τουρκοκυπρίων, ενώ η Αφροδίτη εκφράζει το αντίθετο του πολέμου] αλλά είναι σύμβολα της Πάφου [όπως άλλωστε και ο Ιχσάν Αλή, τουρκοκύπριος φίλος του Μακάριου], όπως και τα σταφύλια πάνω από τις φιγούρες. Σε αυτό το πλαίσιο, σωστά δεν υπήρξε εστίαση στην εναλλακτική αφήγηση, αλλά το Ίδρυμα Αρχιεπίσκοπου Μακάριου αδίκησε τον Μακάριο και την μνήμη του με το να αντιδράσει όπως αντέδρασε… Η εστίαση, βέβαια, πήγε στο ότι ο Μακάριος ήταν δίπλα από την γυμνή Αφροδίτη.. Ε και; Από πού και ως που δηλαδή ο Μακάριος ήταν σύμβολο των πουριτανών και όσων είχαν νεύρωση με το γυμνό γυναίκειο σώμα; Αυτά, η νεύρωση και ο υστερικός πουριτανισμός, και ο συνακόλουθος αυταρχισμός, ήταν χαρακτηριστικά του Γρίβα και του Πολύκαρπου Ιωαννίδη της μητρόπολης Κερύνειας που μισούσε τον Μακάριο. Και οι 3 μητροπολίτες άλλωστε κατηγορούσαν τον Μακάριο ότι ακολουθούσε μια πολιτική εκκοσμίκευσης. Αλλά το ουσιαστικότερο, είναι ότι ο Μακάριος είναι το άτομο στο οποίο συμπυκνώθηκαν οι ελπίδες και οι αναστολές της κυπριακής κοινωνίας, από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, κατά την διάρκεια της μετάβασης από την αποικιοκρατία στην ανεξαρτησία, και από την παραδοσιακή κοινωνία στην νεωτερική.. Και ο Μακάριος, εκτός από σύμβολο της ανεξαρτησίας μετα το 1964, ήταν και το σύμβολο της Δημοκρατίας ενάντια στον  αυταρχισμό της ακροδεξιάς – αυτών ακριβώς που δολοφονούσαν τους τουρκοκυπρίους και ήθελαν επιστροφή στο παρελθόν… Ο Μακάριος δεν θα φοβότανμ ούτε θα κόμπλαρε μπροστά σε δυο βυζιά – της Αφροδίτης ή οποιασδήποτε.. Ο Μακάριος, όπως πιστοποιούν όσοι τον ήξεραν, μέχρι και ο υστερικά εμπαθής κ. Ευδόκας, ήταν ένας άνθρωπος που προκαλούσε το αίσθημα της χαράς [και όχι της καταστολής/νεύρωσης, όπως οι φιγούρες του Γρίβα και του Ιωαννίδη], αλλά και ένα άτομο με χιούμορ και αυτοειρωνεία: «Τον Μακάριο τον γνώριζα από το 1957.. ακόμα και τώρα όταν τον σκέφτομαι με καταλαβαίνει διάθεση ευχάριστη. Όσοι τον γνώρισαν, καταλαβαίνουν τί θέλω να πω. Απολάμβανες την συνομιλία μαζί του, και προπαντός το χιούμορ και τα αστεία του. Είχε μια μαγνητική έλξη στην προσωπικότητα του» …Όποιος/α θέλει να δει το παιχνίδισμα του με την γυναίκα, ας διαβάσει την ιστορική του συνέντευξη με την Οριάνα Φαλάτσι. Και όσοι θέλουν να δουν πώς αντιμετώπιζε με χιούμορ ο Μακάριος ακόμα και τις έντονες διαφωνίες, ας διαβάσουν την περιγραφή του Τάσσου για τις φορές που διαφώνησε μαζί του [και αναφέρει 6,000 αποφάσεις που διαφώνησε]: «..με το γνωστό του χιούμορ, κάποτε που έχανα, μου έλεγε «Με τις υγείες σου!». Είναι προσβολή για τον Μακάριο να θεωρείται ότι ο θεμελιωτής της δημοκρατίας ενάντια στον φασισμό, και ο άνθρωπος που αντιμετώπιζε με χιούμορ τόσα και τόσα, θα κόμπλαρε μπροστά στο γυναίκειο γυμνό. Άλλωστε είναι σαφής συνέντευξη του με την Φαλάτσι ότι δεν είχε καμία φαντασίωσή να κλειστεί σε μοναστήρι. Όταν σπούδαζε κοινωνιολογία της θρησκείας στην Αμερική, πριν γίνει μητροπολίτης μάλλον  φαινόταν να ταυτίζεται με την ιδέα να γίνει καθηγητής πανεπιστήμιου. Ο Μακάριος ήταν με μια ευρύτερη έννοια μια ερωτική [με την χαρισματική κοινωνιολογική διάσταση, αλλά και με την έννοια του παιχνιδίσματος με την ύπαρξη] μορφή. Θα επανέλθουμε σε αυτό. Γιατί ο Μακάριος ήταν και η προβολή των αντιφάσεων της κοινωνίας. Αλλά ήταν και η αξιοπρέπειά της. Ανυπόταχτος ιθαγενής ακόμα και το καιρό που ήταν καλοηρούιν.. «Δεν είμαι διορισμένος νομάρχης..» είπε στους στρατηγούς. Και δεν καταδέχτηκε να τρέξει να φύγει, ενώ βομβαρδίζονταν το προεδρικό… Έφτιαχνε την εικόνα μιας ιστορικής αξιοπρέπειας ακόμα και όταν περίμενε τον θάνατο… Ήξερε και έζησε [με άλλες μορφές μετουσίωσης που θα έλεγε και η ψυχανάλυση] την χαρά που προκαλεί η ερωτική στάση προς την ζωή. Του αξίζει ο σεβασμός που μας απέδωσε ως κοινωνία και όχι να τον υποβιβάζουμε σε επίπεδο νευρώσεων Γρίβα και Πολύκαρπου…
·          
·         Πως η ακροδεξιά βοηθά στην κατανόηση των ανησυχιών της άλλης πλευράς… J ..Επιμένουμε ότι ο μονός τρόπος να αντιμετωπιστεί η χαζομάρα από το παρελθόν είναι το χιούμορ. Διότι ζούμε πραγματικά στιγμές μοναδικής απόλαυσης. Μην ξεχνάτε ότι πάνε σχεδόν 6 μήνες τώρα [εντατικοποίησης των συνομιλίων και των αντιδράσεων] οπού το ΕΛΑΜ, η ακροδεξιά δηλαδή, αγωνίζεται και χύνει μαύρο δάκρυ για την Κυπριακή Δημοκρατία και την ανεξαρτησία. Ναι θέλει ενιαίο κράτος, γιατί προφανώς θέλει να συμβιώσουν μαζί ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι… Πολλά καλά κάμνουν τα πλάσματα, αλλά, αν τα διαβάσατε αυτά και δεν χαμογελάσατε έστω, τότε σας έχει πλακώσει το γενικότερο κλίμα. Συνέλθετε… οι ακροδεξιοί εκλιπαρούν από το τραπέζι των αγώνων για την δημοκρατία πριν το 74.. Έχουν πλάκα όπως μαθαίνουν.. :) .. Σε αυτό το πλαίσιο, να σας θυμίσουμε την κωμική παράσταση Αβέρωφ – Διονυσίου με τους «μύθους» και το σχετικό πρωτοσέλιδο – η ηγεσία του ΔΗΣΥ ανακάλυψε το 2016 ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι ελληνοκυπριακό κράτος… wow.. Πάλι καλά που ο Διονυσίου δεν ήθελε να πάρει και credit.. Αλλά από τότε ο Αβέρωφ πουλουσε εθνικοφροσύνη με το καντάρι…Τώρα ο Αβέρωφ των παρασκηνίων της ΚΟΠ, του καλοπιάσματος του Σιακόλα κοκ, τί σχέση έχει με την εθνικοφροσύνη... άλλο θέμα... Ότι βολεύει.. J ... Καλά για τους κεντρώους τί να πεις. Αγωνίζονται να σώσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Του 1960.. :) ..Θέλουν και αυτοί πολύ, μα πάρα πολύ να συζούν στην ίδια γειτονιά με τους Τουρκοκυπρίους.. :) ..Σε αυτό, λοιπόν, το κωμικό κλίμα, το ΕΛΑΜ [που ψάχνει και αυτό το καημένο να πάρει ψήφους από τον ΔΗΣΥ] εισηγήθηκε να τιμάται/γιορτάζεται μια συλλογή υπογραφών για την.. ένωση… Άντε τώρα – όλοι οι αγωνιστές της Κυπριακής Δημοκρατίας, ξαφνικά ξέχασαν τί έλεγαν μόλις πριν λίγο, και ψήφισαν 1950… Βέβαια, το ερώτημα είναι – καλά είναι τόσο ανόητοι που δεν καταλαβαίνουν ότι με τέτοιες βλακώδεις κινήσεις ενισχύουν την καχυποψία των Τουρκοκυπρίων;.. Εδώ, όμως, πρέπει να βάλετε την φαντασία σας να λειτουργήσει – η κυπριακή ακροδεξιά υπήρξε ιστορικά ο καλύτερος σύμμαχος του τουρκικού εθνικισμού.. Ιστορικά ο τουρκοκυπριακός ακολουθεί καταπόδας σε ιδεολογήματα και πρακτικές τον ελληνοκυπριακό. Οπότε ουσιαστικά η ελληνοκυπριακή βλακεία στη βουλή έχει σαν [έστω και ασυνείδητο] στόχο να αφυπνίσει τον ιστορικό σύμμαχο του ελληνοκυπριακού εθνικισμού, τον τουρκικό εθνικισμό. Να τους δείξει, δηλαδή, ότι δεν μπορεί κάνεις να εμπιστευθεί τους ελληνοκυπρίους.. Εντάξει, χαλούν την εικόνα οι κομμουνιστές, αλλά τέλος πάντων.. Αφού, λοιπόν, δεν μπορείς να τους εμπιστευθείς, τότε πρέπει να είσαι πιο διεκδικητικός - όπως ας πούμε το 1974 οι Τουρκοκύπριοι πριν την 15 Ιουλίου, ήθελαν απλώς αυτοδιοίκηση, με την βοήθεια, όμως, της ΕΟΚΑ β και του πραξικοπήματος, βρέθηκαν να ελέγχουν, υπό την σκιά του τουρκικού στρατού, την βορειά Κύπρο.. Άρα με τέτοια νοοτροπία, οι τουρκοκύπριοι θα θέλουν διπλή και τριπλή διασφάλιση για την εκ περιτροπής, την συμμετοχή σε όργανα του ομοσπονδιακού κράτους, τουρκικές εγγυήσεις κοκ… Και αν δεν παίξει λύση, θα ανοίξουν τις βόρειες πύλες για κανένα εκατομμύριο μετανάστες. Τί έχει να κερδίσει η ελληνοκυπριακή ακροδεξιά με αυτό το σενάριο;. Ότι κέρδισε και το 74.. Περισσότερες τουρκικές σημαίες στην Κύπρο. Θα μου πείτε και γιατί αυτό είναι χιούμορ; Οκ.. Είναι λίγο τραγικό χιούμορ.. Θα μπορούσε να είναι και εφιάλτης αν τους αφήσουμε, είναι γεγονός. Αλλά τελικά με τα όσα έγιναν το 74, η ακροδεξιά έγλειψε εκεί που έφτυνε, και μπήκε στο κόμμα του. Κληρίδη που τους είπε ότι ο Γρίβας σαν προσωποποίηση της νεύρωσης, συμπεριφέρεται σαν ένοχος του ποινικού δίκαιου. Και σήμερα αγαπά την Κυπριακή Δημοκρατία… Η ακροδεξιά είναι αυτοκαταστροφική γιατί ζει σαν προέκταση εισαγόμενων φαντασιώσεων [και η τουρκοκυπριακή ακροδεξιά πάσχει από ανάλογες βλακείες].. Οπότε οι κινήσεις της την οδηγούν στο να εξυπηρετεί την άλλη πλευρά, σε κάποια φάση αυτή η χαζή νοοτροπία γίνεται εμφανής [και κωμική] και τότε αλλάζει το πλαίσιο όπως έγινε το 1974... Στην συγκεκριμένη περίπτωση η φτηνή ψηφοθηρία για την συλλογή υπογραφών του 1950 θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην πιο ρεαλιστική αντιμετώπιση εκεινού του επεισοδίου και περαιτέρω αποδόμηση εκείνης της αστείας στιγμής, ενώ ταυτόχρονα δικαιολογεί και εξηγεί τις διεκδικήσεις των Τουρκοκυπρίων. Οι ακροδεξιοί και όλοι οι φτηνοί νοσταλγοί του 1950, μόλις έχουν αποδείξει γιατί οι αντίπαλοι τους έχουν δίκαιο. Και όπως γίνεται συνήθως στην ιστορία σύντομα θα κάνουν ότι δεν θυμούνται τι ψήφισαν και ότι θεωρούν το αντίθετο σαν αυτονόητο… Όπως έκαναν και με την Κυπριακή Δημοκρατία…
·          
·         Για να το δούμε και ρεαλιστικά. Δηλαδή γιατί ο οποιοσδήποτε τουρκοκύπριος να εμπιστευθεί τον Αναστασιάδη, του οποίου το κόμμα επέτρεψε την ψηφοφορία στην νεκρόφιλη αναφορά στο 1950, και μετά απείχε και βοήθησε να περάσει μια τέτοια αθλιότητα – από την βουλή της κυπριακής δημοκρατίας; διότι αν είναι βουλή της ελληνοκυπριακής κοινότητας, [και ουσιαστικά υποβάθμισαν την βουλή ακριβώς σε κοινοτικό όργανο] να το πουν να κοφκουμε δρόμο για την λύση. Να έρτουν πίσω τζαι οι 2 ευρωβουλευτές κοκ.. Και μετά αν θέλουν ας κάνουν και τρισάγιο τον μαρμαρωμένο βασιλιά. Γιατί να εμπιστευθούν λ.χ. οι Τουρκοκύπριοι μια ελληνοκυπριακή πλειοψηφία στο Ανώτατο δικαστήριο; Μας πηρέ 65 χρόνια για να έχουμε ένα δικαστή με το ήθος του Κ. Κληρίδη. Εκείνοι, οι Τουρκοκύπριοι, είχαν τον Ζεκκιά, είχαν τον Οκτάι Φεριντούν [του οποίου προσπαθεί να του φάει την γη, ο Αβέρωφ για τον βαφτιστικό του– λέγεται και δεν έχει διαψευσθεί]… Οι ελληνοκύπριοι με τους αγώνες της περιόδου 60-74, κωδικοποιημένους στην συμβολική μορφή του Μακάριου, κέρδισαν την ανεξαρτησία μεν, αλλά δεν επέδειξαν σαν πλειοψηφία την ευαισθησία που οφείλαν [για να αποφύγουν έστω το διαιρεί και βασίλευε] απέναντι στους τουρκοκυπρίους. Όταν 66  χρόνια μετά συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο όπως το ψήφισμα της βουλής, τότε δεν έχουν δικαίωμα, σαν πλειοψηφία, να ζητούν εμπιστοσύνη από τους τουρκοκυπρίους. Εδώ ούτε καν οι ίδιοι οι ελληνοκύπριοι δεν εμπιστευόμαστε τις συγκυριακές πλειοψηφίες που κατασκευάζουν τα συμφέροντα στη βουλή και άλλου… γιατί να τους εμπιστευθούν οι τουρκοκύπριοι;…J
·          
·         Ώστε και η «οικολογική», λεμέ τώρα, δυάδα ψήφισε επιστροφή στο 1950… Καλά ο Περδίκης είναι επάγγελμα ΟΦΑ [Όπου Φυσά ο Άνεμος].. Για τον Θεοπέμπτου κάτι περιμέναμε. Φαίνεται ντρέπεται ή δεν έχει τι να πει, γιατί έκλεισε την δυνατότητα να του υποβληθεί ερώτηση σε σελίδα στο ίντερνετ… [Είναι δική του προσωπική η σελίδα by the way ή φτιάχτηκε με δημόσια επιχορήγηση;]
·          
·         Η πραγματικότητα της συλλογής υπογραφών του 1950 – δεν υπήρχε καμία ενότητα, και ακόμα και τότε σύντομα, ήταν εμφανές ότι η υπογραφή ήταν απλώς συγκυριακή – χωρίς νόημα, άλλοι διακήρυσσαν ότι δεν θα θυσίαζαν ούτε το δακτυλάκι τους για την ένωση με την Μακρόνησο, ενώ άλλοι δολοφονούσαν αριστερούς, ακόμα και στην εισήγηση ότι έστω η κοινή υπογραφή σε μια εκκλησιά μπορεί να σήμαινε… ενότητα.. Να ξεκινήσουμε, λοιπόν, από την απόλυτη φαιδρότητα, την νοσταλγία της συλλογής υπογραφών – διότι ο φόβος για τα βυζύθκια της Αφροδίτης έχει τουλάχιστον τη δικαιολογία της ιστορικής νεύρωσης. Ήθελαν, λέει, να τιμήσουν μια στιγμή ενότητας του.. «κυπριακού ελληνισμού» και τρίχες κατσαρές. Χυδαία ψέματα. Το 1950, η πόλωση αναμεσά στους ελληνοκυπρίους ήταν τόσο μεγάλη, που είχαν [σε παγκόσμια μοναδικότητα] και διαφορετικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες [αριστερών και δεξιών] ..Φυσικά, αυτοί που ψηφίζουν για ψέματα [όπως το να ονομάζουν μια συλλογή υπογραφών σε εκκλησία υπό την επιτήρηση των πάντων, δήθεν «δημοψήφισμα»] θέλουν να κρύψουν και την πραγματικότητα και τις αίτιες – γιατί υπήρχε εκείνος ο φοβερός διχασμός; διότι η εθναρχικά, μετα τον «θάνατο» [δολοφονία;] του Λεοντίου το 1947, ελεγχόταν πλήρως από την προσωποποίηση της νεύρωσης και του αυταρχισμού, τον Πολύκαρπο Ιωαννίδη [αν είναι να μιλάμε για Ρικκους τότε] που εξαπέλυσε μια εκστρατεία εκκαθαρίσεων αριστερών μέχρι και από τους εκλογικούς καταλόγους της εκκλησίας – άρα λεβέντες δεν μπορούσαν, καν, να γίνουν ψηφοφορίες γιατί πολλοί ελληνοκύπριοι είχαν διαγραφεί και κηρυχθεί άθεοι από τους καλούς εθνικόφρονες.. Και εκείνη η εκστρατεία εκκαθαρίσεων απλώθηκε παντού – στο ποδόσφαιρο που απαιτείτο δήλωση υποταγής, λες και είχαμε εσωτερική Μακρόνησο, και στα σχολεία, που ο Πολύκαρπος ωρυετο να αποβάλλονται αριστεροί καθηγητές και μαθητές… Τέτοια ενότητα.. Και τότε μια πτέρυγα της αριστεράς [γιατί ήταν και η αριστερά διχασμένη για το σύνθημα της ένωσης] εισηγήθηκε μια συλλογή υπογραφών, την υιοθέτησε χωρίς να το αποδεχτεί ότι δανείστηκε την ιδέα η εκκλησία, και απλώς πήγαν όλοι να υπογράψουν κάτι μαζί, χωρίς να γεφυρωθεί τίποτα.. Και η αριστερά ήταν υπό την πίεση της ήττας του Δημοκρατικού Στρατού στην Ελλάδα και τον αποκλεισμό της [από τη δεξιά σε συνεργασία με τους βρετανούς – όπως φαίνεται από τις εκστρατείας στα σχολεία]… Η Δεξιά απολάμβανε την Μακρόνησο – αυτό ήταν για εκείνη η ένωση τότε. Για όποιον αμφιβάλει ας διαβάσει τον Πολύκαρπο. Ας δοκιμάσει να δει γιατί η δεξιά δεν δεχόταν να γίνουν εκλογές στην Κύπρο, αλλά οι ηγέτες της ήταν διορισμένοι από τους Άγγλους… όπως το κατέγραψε και ο Εζεκίας, εκ μέρους της πτέρυγας της αριστεράς που εισηγήθηκε την συλλογή υπογραφών ήταν μια κίνηση στο τότε πλαίσιο.. Αμυντική κίνηση της αριστεράς.. Δυο χρόνια μετα, ο Α. Αδάμαντος, που φυσικά υπέγραψε [γιατί μια υπογραφή πάνω η κάτω σε μια πολιτική συγκύρια δεν έχει σημασία – το ξέρουν όλοι εκτός όσοι ψάχνουν μούμιες σε ανύπαρκτες πυραμίδες], είπε με σαφήνεια την άποψη του «δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω ούτε το μικρό μου δακτυλάκι για την ένωση..» σε εκεινες τις συνθηκες της Μακρονησου..Τι ελευθερία ήταν ενωθείς με ένα κράτος όπως η Ελλάδα του 1950;..Και επανάλαβε τα λόγια του και ένας από τους παπάδες που όρκιζαν μέλη της ΕΟΚΑ μετα – αν ήξερα λέει που θα καταλήγαμε δεν θα θυσίαζα.... ούτε το δακτυλάκι.. Και για να κλείσουμε το παραμυθάκι της «ενότητας», 8 χρόνια μετα από εκείνο το πανήγυρι υπογραφών [για το οποίο από την Ελλάδα υπήρχε από σαρκασμός –«μυρίζει λιβάνι»- μέχρι έκπληξη για την βλακεία «η Ελλάς αναπνέει με δυο πνεύμονες… και εσείς ζητάτε ασφυξία;] είχαμε στη Λύση την αποκάλυψη του σήμαινε εκείνη η υπογραφή.. οι αριστεροί που έκαναν αντιαποικιακό αγώνα από το 1945, έβαλαν ελληνική σημαία στο σύλλογο τους στην επέτειο των υπογραφών. Ήρθαν οι μασκοφόροι του Γρίβα, που το 1945 ήταν συνεργάτης των Βρετανών, και όχι μόνο πέταξαν την σημαία, της «ενότητας» [οι κομμουνιστές είναι άθεοι και απάτριδες, τους έμαθαν να παπαγαλίζουν] αλλά και δολοφονήσαν τον Μιχάλη Πέτρου. Τρέχει ακόμα αίμα μέσα από το ψέμα της δήθεν ενότητας εκείνων των υπογραφών. Ο Παύλος Λιασίδης εκείνο το Γενάρη του 1958, κατάλαβε το ψέμα και το λάθος του 1950, έστω και αν ήταν μια τυπική υπογραφή κοκ.. Και έτριψε στην μούρη των δολοφονών, για τους αιώνες των αιώνων, την αναίρεση της υπογραφής του – απέρριψε τον πολεμόχαρο τόνο του ελληνικού εθνικού ύμνου, και τον αντικατάστησε με το «σε γνωρίζω.. αγάπη»… Αν τολμάτε να βάλετε τα παιδιά να σκεφτούν τις αντιπαραθέσεις του 1950, τη συγκυριακή στιγμή, και το πώς αναιρέθηκε και η στιγμή και η υπογραφή με δηλώσεις, άλλες υπογραφές και δολοφονίες… ναι, να την θυμόμαστε εκείνη την ημέρα… Αλλά εσείς, βέβαια, δεν τολμάτε καν να πείτε ότι δεν ψήφισε καν ο κόσμος – του είπαν να πάει να υπογράψει στην εκκλησία. Εποχή ανωριμότητας ακόμα…
·          
·         Να τιμήσετε τζαι την λαγνεία για την Βικτωρούν σιόρ.. Τζαι για την Ισπανία το 17ο αιώνα… Ίντα μόνο την Μακρόνησο του 1950 να έχουμε σαν πρότυπο.. απελευθέρωσης;… J .. Αλλά επειδή είναι δεδομένο ότι η βλακεία δεν αντιμετωπίζεται με την λογική, θα εισηγούμαστε να δούμε και το σκηνικό ευρύτερα… λοιπόν, κύριοι και κυρίες, αφού θέλετε στιγμές ενότητας τάχα μου των ελληνοκυπρίων, τότε γιατί να μείνουμε μόνο σε εκείνο τον κατάλογο υπογραφών; Να το διευρύνουμε… όταν πέθανε η βασίλισσά της Βρετάνιας η κ. Βικτώρια, όλοι παράγοντες της ελληνοκυπριακής κοινότητας, άρα κατ’ αναλογία με τα κόμματα του 1950, εξέφρασαν την λύπη τους και ταυτίστηκαν με τον θρήνο.. Ιδού μάλιστα και το σχετικό ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη:

«Ύψωσες εν τη μακρά σου
βασιλεία την Αγγλία
κι έφυγες προς τον Θεόν
προς Ον έτρεφες στοργή.
Θα κοσμή το όνομα Σου
Ως αστήρ την ιστορίαν.
Επροκαλεσες το δάκρυ
Των παντοίων Σου λαών
Και ελύπησες την γην
και εις το δαφνοστεφανομένον
καταθέτει μέτωπον Σου
στέφανόν η γη και θάπτει
μετά σέβους τον νεκρών Σου»

Τυπικό ποίημα της περιόδου της αγγλοφιλιας. Λοιπόν γιατί να μην καθιερώσουμε και μια ημέρα να θυμόμαστε εκείνη την εποχή της δουλοπρέπειας προς την αποικιοκρατία; Προσέξετε λ.χ. ότι ακόμα και ο Β. Μιχαηλίδης βάζει κεφάλαια μόνο σε 3 εννοείς στο ποίημα του – τον Θεό, την Αγγλία, και το Σου [για την Βικτώρια]. .Και μια και θα πιάσουμε να τιμούμε περιόδους και χώρες για τις οποίες οι προγονοί μας είχαν φαντασίωση ότι θα τους απελευθέρωναν, θα ήταν επίσης ιστορικά σωστό, να καθιερωθεί και μια ημέρα οπού θα γίνεται ανάγνωση έστω και μιας επιστολής, από τις τόσες που σταλθήκαν από το 1572 μέχρι το 1688, προς την Ισπανική μοναρχία να «απελευθερώσει» την Κύπρο.. Οι αναφορές του Κ. Κύρη είναι σαφείς.. Η ανάλογη λαγνεία που υπήρχε στην ενωσιολογία… Ελατέ να μας απελευθερώσετε.. Χεστήκαμε ότι αυτά τα έλεγαν μόνο οι καθολικοί την πρωτη
 οθωμανική περίοδο – το 1950 ήθελαν ένωση όλοι όσοι υπέγραψαν έστω για μην φανεί δημόσια η διαφωνία τους; …Να τιμηθεί λοιπόν και η Βικτώρια για την οποία θρήνησαν όλοι [εκ των φαινομένων] αλλά και η Ισπανική  μοναρχία… για την ένωση του 17ου αιώνα…. :) ..Και άμα δεν καταλαβαίνετε την κωμωδία αυτής της ανάγκης να «μας απελευθερώσουν» κάποιοι.. και να βαφτίζουμε κάτι σαν «ομοφωνία», μπορούμε να πάμε και παραπίσω [1566;..:)] για στιγμές έκκλησης για «εξωτερική απελευθέρωση..»…J

·         Πάνω από όλα η συνέπεια – αν είναι να έχουμε λαγνεία για το 96%, το 1968 είχαμε αυτό το ποσοστό για την ανεξαρτησία και μάλιστα σε δημοκρατικές εκλογές και όχι σε εκβιαστικές παραστάσεις σε εκκλησίες… Πάντως, αν είναι να τιμούμε κάτι, λογικά θα πρέπει να τιμούμε επίσης την ημέρα των εκλογών του 1968, όταν εκλεγείτε ο Μακάριος με 96% παρακαλώ, με σύνθημα το εφικτό της ανεξαρτησίας… Ε αφού μερικοί θέλουν να θυμούνται μια έκκληση για προσάρτηση σε άλλο κράτος [και μάλιστα το κράτος της Μακρονήσου.. βαρέων βαρών μαζοχισμός] τότε να θυμόμαστε και την ιδεολογική καθιέρωση και ψήφο για την ανεξαρτησία.. :) ..Και μάλιστα, τα συγκριτικά ποσοστά να αναφέρονται πάντα – το 1950 σε συνθήκες αποικιοκρατίας και παραδοσιακής [πλην των πόλεων] ακόμα κοινωνίας, υπέγραψαν σε εκκλησίες το 96% για ένωση/προσάρτηση στην Ελλάδα. Το 1968, 18 χρόνια μόλις μετά, ένα ποσοστό πάλι 96% ψήφισε αυτήν την φορά με μυστική ψηφοφορία και με εναλλακτικές επιλογές [ήταν και Ευδόκας υποψήφιος των ενωτικών] υπέρ της ανεξαρτησίας.. Πάντως, ένα βίτσιο με το 96% το είχαν οι προγονοί μας… J ..Και αν είναι να μιλάμε για ψηφοφορία, τότε σαφώς το 1968 ήταν πολύ πιο δημοκρατική διαδικασία –εκτός και αν μερικοί δεν κατάλαβαν ακόμα γιατί είναι μυστική η ψηφοφορία..
·          
·         Για αυτόν τον μίζερο τον Συναγερμό, τώρα τί να πεις; Ακούσαμε διάφορες υπεκφυγές… Επιστρατεύθηκε πάλι η Χίπλαρου για να πουλήσει η καημένη το σενάριο της ..μαγκιάς.. Εάν υφάκι τέτοιο θελει να το έχει, και πριν έπαιζε και κάπως  – αλλά τώρα μοιάζει κωμικό, καθώς η ίδια απολογείται.. κλώννει.. Προσπαθεί να δικαιολογεί την κάθε ανοησία του κάθε Αβέρωφ… τι το θέλεις καημένη μου να μας λες ότι ο ΔΗΣΥ δεν θα χορεύει στους ρυθμούς του ΕΛΑΜ, ενώ γράφεις για να απολογηθείς/ξεπλύνεις γιατί έκανε ακριβώς αυτό; …Άλλοι το ερμήνευσαν ότι ξεγελάστηκε ο ΔΗΣΥ.. Ναι ρε.. Πέρασε από την επιτροπή παιδείας με πρόεδρο του ΔΗΣΥ.. και ξεγελάστηκαν.. Που ακριβώς ξεγελάστηκαν; Νόμιζαν ότι ήταν ψήφισμα για την λύση; ..Ο ΔΗΣΥ τέτοιος ήταν πάντα.. Εάν κόμμα με διχασμένη ρητορική, αντιφατική θέση.. και αναγκαστική υποκρισία στο δημόσιο λόγο.. Το βασικό κίνητρο για όλη αυτή την φαινομενική σχιζοφρένεια είναι η εξαπάτηση ψηφοφόρων η/και η ανταλλαγή στήριξης με ρουσφέτι… οπότε το τι λέγεται βιώνεται σαν  συναλλαγή …Είπαμε για λύση, να ΄πάμε και στον Γρίβα… Η αρχική βασική ευθύνη ήταν του Κληρίδη, που από την μια ήταν ένας μετριοπαθής πολιτικός και πίστευε ειλικρινά στο συμβιβασμό, αλλά έκανε ένα κόμμα του οποίου η ρητορική πήγαινε πίσω στο μαρμαρωμένο βασιλιά.. Η στάση του Κληρίδη ήταν υποκριτική και πολιτικαντικη – βασικά θεωρούσε τους οπαδούς ανίκανους για να καταλάβουν, οπότε φρόντιζε να μην πολλοσυζητα δημόσια τι πίστευε.. Και αυτό τον οδηγούσε στον αναπόφευκτο καιροσκοπισμό και μόλις απέκτησε εξουσία, άρχισε να μοιράζει ρουσφέτι λες και είχε να κάμει με πονιστηκωμένους.… Ξαφνικά, το 1992 θυμήθηκε ότι δεν συμφωνούσε με τις ιδέες Γκάλη, πούλησε εθνικισμό για να εκλεγεί και να κυβερνήσει.. Και καμωνόταν, αυτή ήταν η βασική του υποκρισία, ότι δεν καταλάβαινε ότι η ρητορική του, είχε συνέπειες.. Και έτσι ζήσαμε τα πέτρινα χρόνια εκείνης της φράκτης δεκαετίας, από την δικαίωση των 62, μέχρι την Δερύνεια και τους πυραύλους, το χρηματιστήριο κοκ.. Κα μετά πουλούσε κλαψ κλαψ για τη λύση, άμα έχασε τις εκλογές.. Και οι υπουργοί τότε είναι εκεί να φαίνονται – ο Ντίνος Μιχαηλίδης που διέσπασε το ΔΗΚΟ για να επανεκλεγεί ο Γλαυκός, φυλακίστηκε για την σχέση του με τον Τσοχατζόπουλο, ενώ ο άλλος ισχυρός άντρας των κυβερνήσεων του Γλαυκού ο Χριστοδούλου είναι εκεί για να θυμόμαστε τα τόσα και τόσα σκάνδαλα εκείνης της δεκαετίας, οπού ο Κληρίδης ήθελε μυστικά λύση, αλλά δημόσια πουλούσε ενιαίο δόγμα και πυραύλους, και Κλαίρη και την σάρα την μάρα και το κακό συναπάντημα… Και παρά τις λανθασμένες εντυπώσεις του 2004 ότι ο Αναστασιάδης είναι διαφορετικός δημόσια, σχεδόν 4 χρόνια διακυβέρνησης, έχουμε ακριβώς την ίδια μιζέρια, κουτοπονηριά, υποκρισία και υπεκφυγή – και εξαγορά μέσω ρουσφετιού… Όταν ο Αβέρωφ έκανε εκείνη την ομιλία φούσκα στο ανώτατο συμβούλιο του ΔΗΣΥ για τους μύθους κλπ, φρόντισε να μας πει ότι θα πουλούσε εθνικοφροσύνη.. Οπότε σιγά που θα τολμούσε ο ΔΗΣΥ να πει ότι τέλειωσε η εποχή του 1950… Εκεί θέλουν τους οπαδούς να ζουν, σε συνθήματα κενά περιεχομένου, φόρτιση κερκίδας, και αποφυγή σκέψης... να μισούν τους όποιους απέναντι για να μπορούν μετα ο Χάρης, ο Χάσικος, ο Αναστασιάδης, ο Αβέρωφ να έχουν καρέκλες και να βολεύονται αυτοί και οι συμμαθητές, κουμπάροι, συμπέθεροι κοκ…
·          
·         Μπορείς να πας σε λύση με τέτοια νοοτροπία – να πουλάς ένωση και 1950 και μετά να εμφανίζεσαι ότι σέβεσαι τους Τουρκοκύπριους; Η ερώτηση είναι ανάποδη – μπορεί η ηγεσία του ΔΗΣΥ να τολμήσει να πει την αλήθεια [ακόμα και για απλά πράγματα – όπως πέρασαν 66 χρόνια από το 1950] και να ρισκάρει ψήφους που της εξασφαλίζουν καρέκλες; Η απάντηση είναι σαφής με βάση όλα τα τεκμήρια – Όχι.. ο ΔΗΣΥ έχει σαν προτεραιότητα τις καρέκλες.. Και για την λύση προεκλογικές καραμέλες πουλά.. Όσοι έντιμα θέλετε την λύση, απλώς μην τους ψηφίσετε [κάμετε αποχή , ψηφίστε άλλους κλπ]  στις προεδρικές… Ότι και να γίνει.. άμα πάνε αντιπολίτευση, τότε θα καταλάβουν ότι χρειάζονται και τους ψήφους αυτών που θέλουν λύση και είναι μια ντε φάκτο πλειοψηφία [που εμποδίζεται να συγκλίνει από την αντιπάθεια που προκαλεί η κυβέρνηση της διαπλοκής του ΔΗΣΥ]..
·          
·         Για να έχουμε πλήρη εικόνα της κοροϊδίας – πάρτε τον Τορναρίτη που έτρεξαν μερικοί να τον στηρίξουν για τον καφέ στην Κερύνεια. Τελικά, είπε τίποτα τώρα; Υπάκουος άμα θέλουν ψήφους για να συνεχίζεται το ρουσφέτι… Θετική εντύπωση πάντως κάνει η πληροφορία ότι η κ. Αννίτα Δημήτριου είτε έλειπε από την επιτροπή, όταν προώθησε την ιδέα το ΔΗΣΥ, είτε θα αναμενόταν να ψήφιζε ενάντια. Δεν ξέρουμε. Αλλά επειδή είναι νέα, είναι αναμενόμενο ότι δεν θα τολμούσε να διαφοροποιηθεί. Όπως θα ανέμενε κάποιος από τον Τορναρίτη… Μεταφέρουμε ένα σχόλιο που την απαλλάσσει – έστω και χωρίς διασταύρωση είναι καλά να ελπίζεις σε κάποιον/α, αφού η Χόπλαρου αποδείχτηκε απλή  κομματική υπήκοος που μεταφέρει ξεπλύματα Αβέρωφ, η Ξένια πήρε την καρέκλα και ..ησύχασε. Η Σάβια αγωνίζεται για την καρέκλα της. Και ο Πολίτης εκτίθεται καθημερινά για αυτό που δεν βλέπαμε πριν την εκλογή Αναστασιάδη [κομματικό φερέφωνο]… Οπότε ας είναι και η Αννίτα.. Constantinos Ierodiaconou Δεν ηταν παρών η Αννιτα. Μάλιστα το βλέπω ύποπτα το ότι περίμεναν να είναι αλλού (παρουσιαζε νομο) για να το ψηφίσουν οι αλλοι 2
·          
·         Τώρα τί να πεις και για την ανάποδη μιζέρια.. Το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, τα κόμματα που σχηματίστηκαν μετα το εφικτό του 1968, συρθήκαν από το κατάλοιπο της ΕΟΚΑ β, το ΕΛΑΜ, και ψήφισαν ..1950.. Η απόλυτη αυτοαναίρεση.. Τα κόμματα στήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ψηφίζουν να γιορτάζεται η ..νεκρόφιλη νοσταλγία της προσάρτησης. Τουλάχιστον η νεολαία της ΕΔΕΚ τίμησε την αντίσταση [που είναι το μόνο πράγμα για το οποίο μπορεί κάποιος να μιλά πια για την ΕΔΕΚ] με το να διαφοροποιηθεί δημόσια. Και ρε κουφάλες, καταδεχτήκατε να γίνετε ουρά της ΕΟΚΑ β, για λίγους ψήφους από το ΕΛΑΜ;.. Τσίπα ρε.. Τζαι εσύ ρε Νικολά, να παύεις να πιάσεις το κάδρο με την φωτογραφία του Τάσσου, που λαλούν ότι εσιεις στο γραφείο σου, τζαι να το χώσεις για λλιες μέρες.. Μπορεί που ξέρεις, να έχουν τζαι οι φωτογραφίες/κάδρα, ψυσιη, όπως το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρει, τζαι να σου κατεβει το πνεύμα του Τασσου, καμιάν ημέρα.. Έτσι τζαι αλλιώς τα πνεύματα εν προβολές των ανθρώπων, τζαι αν έσιεις τσίπα θα αντρέπεσουν.. Ρε ο Τάσσος, όϊ μόνο εταυτίστηκε με τον Μακάριο σαν άτομο, αλλά υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία τζαι το σύνταγμα του 1960 σαν σωστές επιλογές που τότε [το 1960] η κοινωνία εν κατάλαβε… Κατάλαβες – έκαμνε λάθος η κοινωνία …τότε.. τζαι το 1950… Τζαι ο Τάσσος έγραψε Ιστορία σαν το άτομο που ανακήρυξε την ελληνοκυπριακή, τουλάχιστον, αυτονομία που την Ελλάδα το 2004… Εν κατάλαβες τίποτε; Τελικά, φαίνεται ότι εν στο καζάντια που τους ψαρεύκεις του συμβούλους.. Αλλά η σχέση με τον Τάσσο θα πρέπει να σε απασχολήσει σοβαρά…
·          
·         Και μια είδηση: ο Πολίτης την επόμενη της γελοίας απόφασης για την συλλογή υπογραφών του 1950, ΔΕΝ ανακοίνωσε πρωτοσέλιδα ότι ..φταίει ο Κοτζιάς.. Παράξενο.. Αρρώστησε ο Κασκάνης;… Περαστικά.. :)
·          
·         Η πιθανότητα η πρωτοβουλία του ΕΛΑΜ να ήταν εν μέρει και κίνηση για να αλλάξει τζαι λλίον το κλίμα μετά την αναμενομένη καταδίκη του Ρίκκου, δεν είναι τεκμηριωμένη, αλλά στο χαριτωμένο κόσμο των μουσικών καρεκλών της δεξιάς,  you never know..
·          
·         Οι ενοχές των ΜΜΕ για τον Ρίκκο και την προώθηση της διαπλοκής και η αναμενομένη πληκτική προσπάθεια μετατόπισης [από τους ιδίους και τα κυκλώματα του κυβερνητικού μηχανισμού – έτσι θυμήθηκαν την κατήγορο, την Χαραλαμπίδου, και ξέχασαν την εμπλεκομένη, την Κυριακού. Απολαυστικά τα κυπριακά ΜΜΕ στην καταδίκη του Ρίκκου.. Να θυμίσουμε ότι το κύκλωμα της κατασκευής δικών μέσω των πρωτοσέλιδων, το οποίο προσπάθησε να καθιερώσει ο Ρικκος είχε την αμέριστη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των ΜΜΕ, της ιδίας πλειοψηφίας που συγκάλυπτε προηγουμένως τα σκάνδαλα των τράπεζων και επέμενε ότι φταίει το δημόσιο- και οι εργαζόμενοι… Τώρα τί να κάνουν, προβάλαν την απόφαση… Ο Πολίτης που έκανε και άμεσο ή έμμεσο πόλεμο στον Κ. Κληρίδη μαζεύτηκε κάπως [για να θυμόμαστε επίπεδο – έστησαν και θέαμα με Μιλτή τις μέρες που έκανε κατάθεση ο Κ. Κληρίδης, και ο Καλατζής συμπεριφέρονταν σαν εκπρόσωπος τύπου του Ρίκκου], ο Φιλελεύθερος που έξυπνα άλλαξε στρατόπεδο, μόλις αντιλήφθηκε την αποφασιστικότητα του κ. Κληρίδη [πάντως να αναφέρουμε τις υπηρεσίες του Χατζηβασίλη στον Ρίκκο, και όχι μόνο αυτού από εφημερίδα του κ. Παττίχη]…. Προβάλαν, λοιπόν, την απόφαση… Πώς να αγγίξεις τώρα μια απόφαση που λέει ότι αυτός με τον οποίο συνεργάζονταν τα ΜΜΕ, έστηνε δίκες, ήταν διαπλεκόμενος και παρά τα όσα έλεγε, ήταν ο ίδιος βουτηγμένος σε ότι κατηγορούσε; Έρχεται επικινδυνά κοντά η στιγμή που τίθεται το ερώτημα – καλά τότε οι δίκες που έστησε ο Ρίκκος, και τα ανάλογα πρωτοσέλιδα, τί ήταν; ..Σιωπή… Η σιωπή των ενοχών.. :) ..Και μέρα από 300 σχεδόν σελίδες έψαξαν και βρήκαν μια αρνητική αναφορά στην Ειρήνη Χαραλαμπίδου, ότι στην κατάθεση της ήταν «εμπαθής» [δεν ξέρει τα δικηγορίστικα η κ. Χαραλαμπίδου, ενώ ο πρόεδρος που εξίσωνε εκτός δικαστηρίου ενόχους και κατήγορους, ξέρει τους κώδικες παρουσιάσεων στα δικαστήρια – είναι και η προσπάθεια συνταγματικών ισορροπιών] και το έκαναν θέμα… Τί χαριτωμένη υπεκφυγή… J Τόσο χαρακτηριστική των ΜΜΕ μας – υπάρχει ένας ελέφαντας στο σαλόνι τους, και αυτοί φωνάζουν «που κοιτά, έκατσεν ένας στρούθος στο παράθυρο…» …J ..διότι ακόμα και αν ήταν να πει κάποιος για πολιτικούς, η εμπλοκή της Μαρίας Κυριακού, ήταν κραυγαλέα και σε συνάρτηση με τις δηλώσεις του Αναστασιάδη όταν προσπάθησε να εξισώσει τον Ρικκο και τον Κληρίδη, δείχνουν και την κομματική διαδρομή της διαπλοκής.. Αλλά αυτό ακριβώς προφανώς ήθελε να αποφύγει η διαπλοκή..
·          
·         Και αφού κάναμε και τόση κριτική στον Πολίτη και τις φαιδρότητες του, να αποδώσουμε και το δίκαιο όταν υπάρχει.. Σχόλιο του Κ. Κωνσταντίνου που επιπλέει κάποτε ακόμα.. :)  «Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου είχε αντιδράσει με οργή, περνώντας γενεές δεκατέσσερις τον ανακριτή και τον Εισαγγελέα, στη γνωστή παράσταση που έδωσε μέσα σε δακρύβρεχτες αναφορές για τη… 13χρονη ορφανή Ρωσίδα τα συμφέροντα της οποίας –τάχα- είχε σπεύσει να προασπιστεί. Ο Πρόεδρος από την άλλη, επέλεξε να μιλήσει για «εξελίξεις στη Νομική Υπηρεσία» που προκαλούσαν, «θλίψη και προβληματισμό». Ανακοίνωσε δε, ότι το Υπουργικό θα διόριζε ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές, αδειάζοντας τον ποινικό ανακριτή και τον γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη και προκαλώντας έναν πόλεμο ανακοινώσεων και όχι μόνο, με τον τελευταίο. Από τον οποίο, στη διάρκεια αυτού του πολέμου, ζήτησε όπως… διορίσει και ανακριτή προκειμένου να διερευνήσει τα όσα ο υπό παραπομπή στη Δικαιοσύνη με βάση το Πόρισμα Καλλή, βοηθός γενικός Εισαγγελέας (ο Ρίκκος) του είχε αποδώσει στο παραλήρημά του που λέγαμε πιο πριν. Αλλά ποτέ προηγουμένως!
Και για τα οποία ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου απολογήθηκε στη συνέχεια και ενώπιον του Ανωτάτου, αλλά και πριν με τα γνωστά δακρύβρεχτα
SMS
·          
·          «Με μέτρα προειδοποιεί το ΚΕΒΕ» για τα τέλη και την ταλαιπωρία στο λιμάνι Λεμεσού [τίτλος της Οικονομικής Καθημερινής].. Χε χε.. :) ..Απειλούν με μέτρα αυτοί που σκίζονταν για τις ιδιωτικοποιήσεις. Τι έγινε ρε ψώνια; Καταλάβατε ότι θα σας γδάρουν τώρα που ελέγχουν το λιμάνι οι ιδιώτες; Ακόμα δεν είδατε τίποτα. Και να δείτε που θα τρέχετε σε λίγο να πιέζετε το δημόσιο να βοηθήσει… Στο κάτω κάτω ας αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε άλλο λιμάνι αν αυτό της Λεμεσού χαρίστηκε… Και αυτό κόλπο με τον χαριτωμένο υπουργό που κρύβει τα συμβόλαια δεν το κατάλαβα. Τί σημαίνει αυτό πέρα από το ότι ο Δημητριάδης μάλλον κάτι φοβάται ότι θα δούμε; Και από πότε σε μια δημοκρατία ένας τύπος που διορίστηκε ευνοιοκρατικά [τί προσόντα είχε αυτός ο τύπος πέρα από το ότι ήταν του Κάρογιαν όπως και ο Κεννεβεζος κοκ;] μοιράζει δημόσια περιουσία, τα κάνει στην μεταβίβαση και αρνείται να δώσει στοιχεία; Τί έδωσε χατιρικά και το κρύβει τώρα; Έρευνα και καραμπινάτη…J
·          
·         Το αντι-ρωσικό κείμενο στους New York Times, ο Δρουσιώτης που παρουσιάζεται… σαν Κύπρος, η κατάντια της αμερικάνικης δημοσιογραφίας… ή τα ορφανά της Νούλαντ; Και αυτό το φαιδρό κείμενο στους New York Times πώς να το ερμηνεύσουμε; Γραφεί ένας Αμερικάνος δημοσιογράφος ότι η «Κύπρος» έχει πρόβλημα με ρωσικές παρεμβάσεις, αλλά στο κείμενο μας λέει ότι η αριστερά και το κέντρο θέλουν ρωσική συμμετοχή… Και αμέσως μετα το δημοσίευμα τρέχει και ο Αναστασιάδης να δει τον Ρώσο πρέσβη για να διαβεβαιώσει ότι ουσιαστικά δεν έχει σχέση με το δημοσίευμα.. Άρα η «Κύπρος» ποιά είναι; Ο Δρουσιώτης, ο οποίος εμφανώς είναι η βασική πηγή του δημοσιογράφου; Κοίτα να δεις τον Δρουσιώτη φαντασιώσεις.. :) ..Εάν ψώνισμα με το να ταυτίζεται με ότι διαβάζει ακούει μελετά το έχει. Μελετούσε τον Γιωρκατζισμό ας πούμε και μας βγήκε συμμετέχων στο εργοστάσιο λάσπης του νεογιωρκατισμού επι προεδρίας Αναστασιάδη. Τώρα θα το παίξει η φαντασίωση «εγώ είμαι η Κύπρος»; [κόλλημα του Ευδόκας ήταν αυτό αλλά άλλη φορά για εκείνον]..Το πιο γραφικό του δημοσιεύματος είναι η αναφορά στην διαρροή των ημαιλς του Ντάουνερ.. Ο Αμερικάνος δημοσιογράφος πουλά το κλισέ των ημέρων. Δάκτυλος Πούτιν [από τότε;.. ότι να’ ναι σε αυτήν την κατάντια της αμερικάνικης δημοσιογραφίας..:)] αλλά και ο Δρουσιώτης ένα κόλλημα να θέλει να το παίζει όμματος με τα δυτικά κλισέ το είχε πάντα. Σαν ιθαγενής που θέλει αναγνώριση… Αλλά αφού τέλος πάντων ήταν ο Πούτιν ο κακός γιατί δεν είπε στο δημοσιογράφο ο καλός μας Δρουσιώτης πως έφυγε ο Ντάουνερ;..Δεν είναι ο φίλος του Δρουσιώτη ο Αναστασιάδης που τον ήθελε να φύγει για να καλοπιάσει τότε τους απορριπτικούς;..Αλλά αυτά δεν θα τα είπε ο Δρουσιώτης γιατί δεν ταιριάζουν με το παραμύθι που ήθελε να πουλήσει – και ένα προβληματάκι με την συνολική [σε αντίθεση με την αποσπασματική και την προαποφασισμένη] αλήθεια και τα συγκριτικά τεκμήρια [αρχείο έχει πολύ καλό και αυτό πρέπει να του αναγνωριστεί γιατί ο ίδιος το μάζεψε – απλώς η χρήση του φαίνεται να είναι όπως το ευνοιοκρατικό ρουσφέτι των πολιτικών του φίλων] το έχει.. :) ..Θα μπορούσε, μάλιστα, να είχε ομολογήσει [αν ήταν ειλικρινής ] ότι εξαφάνισαν μέχρι και το έγγραφο Ντάουνερ.. Αλλά δεν ταίριαζε στο παραμύθι «φταίει ο Πούτιν». Οπότε τί ήταν το χαζοχαρούμενο δημοσίευμα; Δυο πιθανότητες: είτε η αμερικανική δημοσιογραφία έχει φτάσει πια στο ύστατο εξευτελισμό και χρησιμοποιείται από ιθαγενείς που θέλουν να πουλήσαν μια λαφαζανιά στέλνοντας την μέσω Νέας Υόρκης [φάνηκε να γίνεται και είτε από τον Ορφανίδη είτε από κάποιον ανάλογο για θέματα οικονομίας], είτε τα «ορφανά της Νούλαντ»,τώρα που η κυρία που έφερε τους νεοναζί στην εξουσία του Κίεβου, έφυγε από υπουργείο εξωτερικών, προσπαθούν να φτιάξουν θεάματα και ψευδογεγονοτα για να εγκλωβίσουν την νέα αμερικανική κυβέρνηση που φαίνεται να τα βρίσκει με της Ρώσους…Θα δείξει..
·          
·         Και αν θέλετε να δείτε την κατάντια των δυτικών ΜΜΕ [πάντα προκατειλημμένα αποικιακά κοκ ήταν αλλά τώρα αγγίζουν το όριο της γελοιότητας μερικές φορές] κοιτάξετε πως προβάλουν τον Navanly, ένα τύπο που θέλει να το παίξει αντιπολίτευση στο Πούτιν. Καταδικάστηκε ξανά για οικονομικές ατασθαλίες. Τα δυτικά ΜΜΕ αμέσως είδαν δάκτυλο του Πούτιν ..διότι αφού είναι αντίπαλος του, μάλλον ο τύπος είναι …καλός. Άμα δεις όμως τί λέει το νούμερο, τύφλα να έχει η Χρυσή Αυγή. Αυτός εμφανίστηκε μέσα σε ένα πλαίσιο ρωσικού εθνικισμού και βρίζει τους μετανάστες από τις άλλες τέως σοβιετικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου. Είναι καλός, όμως, όπως ήταν και Μπιν Λάντεν στο Αφγανιστάν…. Και μια ατάκα αυτού του νέου ότι νά’ ναι ήρωα της δυτικής αποικιακής νοοτροπίας….. «τις κατσαρίδες τις σκοτώνεις με μια παντόφλα, αλλά για τους ανθρώπους προτιμώ ένα πιστόλι..http://www.bbc.com/news/world-europe-38915385   https://www.rt.com/op-edge/376848-navalny-france-western-media/
·          
·         Κοίτα να δεις σουξέ ο Σουλτς στην Γερμανία. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, φαίνεται ότι οι σοσιαλδημοκράτες μπορούν να κερδίσουν τις εκλογές και να κάνουν και κεντροαριστερή κυβέρνηση… χμ.. ίσως να είναι και αυτός ένας τρόπος να βγει η Γερμανία από το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί και η ίδια το πρότζεκτ Ευρώπη. Ήδη ο Γκάμπριελ των σοσιαλδημοκρατών κάνει κριτική για το πώς αντιμετωπίζεται ο νότος «δασκαλίστικα». Το θέμα δεν είναι καλοί-κακοί. Το θέμα είναι ότι ΕΕ είναι σε κρίση και δομικά η Γερμανία, λόγω της θέσης της, είτε θα βοηθήσει στην αναδόμηση της εικόνας και της εσωτερικής νομιμοποίησης του προτζεκτ που έχει καταρρεύσει με τις πρακτικές και την νοοτροπία του Σόιμπλε, είτε θα συνεχιστεί η φθορά… Θα δείξει.. νεοφιλελέδες που «μένετε ..| κλπ. Ετοιμαστείτε γιατί μπορεί να χρειαστεί να ανεμίζετε άλλες πλαστικές σημαίες σύντομα.. :) ..Λεμέ τώρα..Τραμπ ποτζεί… ποδά;..:)
·          
·         Βολοδέρνει σε διάφορα ο Τραμπ, αλλά ώρες ώρες του φεύγει και μια κραυγή αλήθειας που σε κάνει να απορείς πως γινόταν ανεχτό τόσο ψέμα σε εκείνο τον τομέα πριν… Τον ρωτά, λοιπόν, ένας συντηρητικός δημοσιογράφος, και στην ροή αποκαλεί τον Πούτιν «δολοφόνο». Και του λέει ο Τραμπ «Καλά είσαι τόσο σίγουρος ότι εμείς είμαστε τόσο αθώοι;». Ενδιαφέρον…J  http://www.counterpunch.org/2017/02/09/trumps-truth-bomb-you-think-were-so-innocent/
·          
·         Πλανιέται ένα χοντρό, από ότι φαίνεται, σκάνδαλο με την Iron FX.. Αλλά να περιμένουμε μέχρι την επόμενη έκδοση… J.. Έχει όλα τα στοιχεία των τράπεζων μας πριν το 2012.. :)
·          
·         Εξεκίνησεν να έρκεται αναγνώριση για την Ειρήνη; Πάντως έμμεση αναγνώριση των θεαμάτων που στήνουνται ένει: «Δύο αναρτήσεις ήταν αρκετές για την Ειρήνη Χαραλαμπίδου για να τοποθετηθεί στην απόφαση για τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου. Στα όσα αναφέρονταν στην απόφαση για την ίδια και τα οποία προκάλεσαν αρκετά αρνητικά σχόλια σε βάρος της, η κ. Χαραλαμπίδου απάντησε: «Ναι έχω εμπάθεια με τη διαφθορά και την πολεμώ σε ‘’υψηλούς τόνους’’. Καλύτερα εμπαθής παρά απαθής».
Και βεβαίως όταν πλέον γνωστοποιήθηκε η καταδικαστική απόφαση φρόντισε να υπενθυμίσει…
«Όταν ανοίξαμε το θέμα κανείς δεν ήθελε να το ακουμπήσει. Για μήνες πίεζα… τίποτα. Όταν πια το συζητήσαμε δημόσια δεχτήκαμε απειλές και τότε όλοι σώπασαν. Ποιος θα τολμούσε να τα βάλει με τον πανίσχυρο Βοηθό Γενικού Εισαγγελέα; Και αυτή τη σιωπή δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν εκκωφαντική και θλιβερή για την κοινωνία μας».
 
Ένα σχόλιο που λέει πολλά και είτε μας αρέσει είτε όχι… έχει δίκαιο.»
ΑΠΙΜ http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/351612/to-scholio-tis-eirinis?utm_campaign=shareaholic&utm_medium=facebook&utm_source=socialnetwork

·         Εν μπόρουμεν να πούμεν. Ακούσαμεν τα ούλλα. Είπεν μας ο Πρου Πρου ότι «ο διορισμός του κ. Ερωτοκρίτου έγινε για «να πατάξει τη διαφθορά»!» Αχ ρε Πρου Πρου τζιαι εν επήες τζιαι συ για μάρτυρας υπεράσπισης τόσον τζιαιρόν να εξηγήσεις στο δικαστήριο πώς η προσωποποίηση της διαφθοράς όπως επιστοποιήθηκεν με βούλλα τζιαι με στάμπαν πλέον ήταν να .... πατάξει τη διαφθορά - http://dialogos.com.cy/haravgi/gnorize-i-ofile-na-gnorizi-o-proedros-gia-to-vio-tou-rikkou/
·          
·         Θυμάστε την υπόθεση με  τις υποκλοπές email στη cyta; Από τον Χάρη Παφίτη, τον πρώην επικεφαλής της Συνεχνίας Επιστημονικού Προσωπικού της Cya τζιαι Γραμματέα του Ταμείου Συντάξεων; Που το εσωτερικό πόρισμα άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο διάπραξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων – πέραν των πειθαρχικών; Που έτσι τζι’ αλλιώς ομολόγησε ότι εξασφάλισε περιεχόμενο επικοινωνίας χρησιμοποιώντας τη θέση του για να εξυπηρετήσει τον εαυτό του; Εν την αθθυμάστε γιατί όπως ακούμενεν η αστυνομία ολοκλήρωσε το ανακριτικό έργο, αλλά κάπου "κολλά" η αποστολή του φακέλου στην εισαγγελία. Για να θθυμηθείτε τζιια να κρίνετε τζιαι το κατά πόσον κολλά ή όι η υπόθεση, ελάτε μιαν υπενθύμιση - http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/320369/stin-astynomia-oi-ypoklopes-entos-cyta

·         Θέλουν λιμουζίνες κάποια κοπέλια δκιαβάζουμεν, γιατί .... αδικούνται Άμαν λαλούμεν ακούσαμεν τα ούλλα, ...... http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/351381/xana-sto-proskinio-oi-limouzines-gen-diefthynton

·          
·         Εδώκαν ούλλοι πας το ΔΗΣΥ για το ενωτικό δημοψήφισμα. Ο άθρωπος έστω τζιαι σε άσχετην κουβένταν τζιαι για άλλο θέμα, έδωκεν μια πραγματική τζιαι πολλά σοβαρήν επεξήγηση για τη στάση που ετήρησεν το κόμμαν του στη βουλή: «Ο λαός κριτής ολονών μας. Κάποιοι επιλέγουν το δρόμο των κομματικών σκοπιμοτήτων» http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/351629/avneofytou-kapoioi-epilegoun-to-dromo-ton-kommatikon-skopimotiton
·          
·         Αθθυμάστε το φιλέτο της Μονής Τζύκκου στο οποίον τελοσπάντων αναφέρθηκε εμπλοκή του ονόματος των συμπεθέρεων? Εεε «Το προνομιακό οικόπεδο επί της οδού Αγίου Προκοπίου στην Έγκωμη υποχρεούται να επιστρέψει η Ελληνική Δημοκρατία στην Ιερά Μονή Κύκκου και η τελευταία θα της επιστρέψει το ποσό των 500.000 λιρών Κύπρου που ήταν η τιμή στην οποία της το πώλησε, πλέον τόκους από το 1999. Αυτό απεφάνθη το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διά του δικαστή Νικόλαου Σάντη, εκδίδοντας έτσι απόφαση υπέρ της μονής και εναντίον της Ελληνικής Δημοκρατίας σε διαδικασία που αφορούσε αστική αγωγή. http://politis.com.cy/article/epistrefete-temachio-apo-tin-el-dimokratia-sti-moni-kikkou Επ’ ευκαιρίας απλώς να θυμήσουν λλίον τη φάση με το συμπέθερο, έτσι για να μην υπάρχει επιλεκτική μνήμη: «Η πρεσβεία στη Λευκωσία και η Μονή Κύκκου
Υπάρχει και μια άλλη υπόθεση που ως τώρα παρέμενε άγνωστη και στην οποία πάλι εμφανίζεται να εμπλέκεται ο συμπέθερος του προέδρου: τον Ιούλιο του 1998 ο (τότε) πρεσβευτής στη Λευκωσία κ.
 Κυρ. Ροδουσάκης επισκέφθηκε τον ηγούμενο της Μονής Κύκκου (της πλουσιότερης μονής στην Κύπρο) κ. Νικηφόρο και του ζήτησε να παραχωρηθούν από τη μονή στρέμματα ώστε να βοηθηθεί η Ελλάδα να αποκτήσει ένα ιδιόκτητο κτίριο για τη στέγαση της πρεσβείας της στη Λευκωσία, σε μια περιοχή προνομιακή, αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την Πράσινη Γραμμή, όπου βρίσκονται και άλλες πρεσβείες, όπως αυτή των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Ρωσίας. Ο ηγούμενος παραχώρησε τέσσερα στρέμματα γης, αλλά εν συνεχεία η ελληνική κυβέρνηση επανήλθε ζητώντας να της παραχωρηθούν και άλλα δύο στρέμματα για να οικοδομήσει και την πρεσβευτική κατοικία, η οποία σήμερα βρίσκεται δίπλα στο «Λήδρα Πάλας». Αυτή τη φορά η Μονή Κύκκου ζήτησε ένα συμβολικό τίμημα, περίπου 250.000 κυπριακές λίρες, θέτοντας παράλληλα και έναν όρο: εντός δεκαετίας να κτιστούν πρεσβεία και πρεσβευτική κατοικία, διαφορετικά η παραχωρηθείσα εδαφική έκταση θα περιέρχονταν στην ιδιοκτησία της μονής.Πέρασαν τα δέκα χρόνια και τίποτε δεν έγινε και την έκταση διεκδίκησε ο κ. Αντης Λούτσιος. Η Αθήνα όμως (και συγκεκριμένα το ΤΑΙΠΕΔ) αποφάσισε να παραχωρήσει το ακίνητο στην Tofarco LTD, η οποία έκανε προσφορά 8,5 εκατ. ευρώ. Δύο εκατ. ευρώ δηλαδή περισσότερα απ' αυτά που έδινε ο κ. Λούτσιος. Η Μονή Κύκκου όμως ενήργησε ταχύτατα και εξασφάλισε δικαστικό διάταγμα που απαγορεύει την πώληση της έκτασης από το Ελληνικό Δημόσιο. Η δικαιολογία που προέβαλε η μονή διεκδικώντας την επιστροφή των στρεμμάτων ήταν η παραβίαση του όρου στο πωλητήριο. Ο όρος όπως προαναφέρεται ήταν να κτισθεί μέσα σε 10 χρόνια και πρεσβεία και κατοικία, κάτι που δεν συνέβη ποτέ (http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=506570 )
·          Michalis Olympios
Σε ένα δημόσιο σχολείο που σε εγκύκλιο από το υπουργείο καλούνται οι μαθητές εάν συναντήσουν αγγέλους να τους μιλήσουν στα ελληνικά γιατί δεν ξέρουν άλλες γλώσσες, σε ένα δημόσιο σχολείο που μέσα στην αυλή του έχει εκκλησία, σε ένα δημόσιο σχολείο κάθε πρωί σε βάζουν να μιλήσεις του φανταστικού σου φίλου, σε ένα δημόσιο σχολείο που με το έτσι θέλω σε βάζουν να μαθαίνεις και να εξετάζεσε για φανταστικές ιστοριούλες, θέλουν να με πείσουν να στείλω το παιδί μου...


·         Τα αιτήματα αποδέσμευσης κονδυλίων έδιναν κι΄έπερναν. Ανάμεσα σε άλλα και για τους "μισθούς" του Εφόρου Ξεπουλημάτων. Φτώσιες πολλές - http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/350799/vrochi-aitimaton-stin-vouli-gia-apodesmeyseis-kondylion
·         Ως αποτέλεσμα της φτώσιας για τη μονάδα του Εφόρου Ξεπουλημάτων τζιαι τις δεκάδες χιλιαδες για μελέτες επί μελετών, ήρτεν τζιαι η πρόταση για κατάργηση του .... θεσμού - http://dialogos.com.cy/blog/protasi-akel-gia-katargisi-tis-monadas-apokratikopiiseon/#.WJiRG_l97IU
·          
·         Η συζήτηση όμως για τες αποδεσμεύσεις, αποκάλυψε τζιαι κάτι άλλο: το δημοκρατικό διάλογο που χαρακτηρίζει τα ξεπουλήματα ακα "αποκρατικοποιήσεις", δηλαδή ιδωτικοποιήσεις για να μεν φοούμαστεν τις λέξεις "Μάλιστα αποκάλυψε ότι η ηγεσία του ΧΑΚ ενημερώθηκε από τα ΜΜΕ για την απόφαση του Εφόρου Αποκρατικοποιήσεων να βγει σε διαγωνισμό, αφού υπήρξε εκ των προτέρων ενημέρωση." Κυρίως όμως αποκαλύφθηκε δειλά δειλά ο λόγος ύπαρξης τους θεσμού "Ο πρόεδρος του ΔΣ του ΧΑΚ, Μάριος Πηλαβάκης, είπε ότι το ίδρυμα πραγματοποίησε ήδη μελέτη με κόστος μόλις €32 χιλ., ενώ ο Έφορος Αποκρατικοποιήσεων ζητά €300 χιλ. " - http://dialogos.com.cy/blog/mathame-apo-ta-mme-oti-o-organismos-mas-polite-2/#.WJrD9Pl97IV
·          
·         Η περασμένη βδομάδα αποκάλυψε τζιαι με τί ασχολείται το υπουργικό τζιαι τί κάμνει στις ζώνες προστασίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση σε Ζώνη προστασίας Παραλίας. Απλό: οι αποθήκες βαφτίζουνται παραδοσιακές κατοικίες - ο λόγος? τί κάμνει πίου πίου "«Φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ότι στην αίτηση για έγκριση χορήγησης πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση, οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι το ακίνητο αφορά σε ‘‘υφιστάμενη παραδοσιακή κατοικία’’. Όμως ουδέποτε υπήρχε εντός του εν λόγω τεμαχίου γης οποιαδήποτε «κατοικία», παρά μόνο ορισμένα κτίσματα τα οποία στην καλύτερη των περιπτώσεων θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αχρησιμοποίητη αποθήκη ή χώρος διαβίωσης ζώων." - http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/350805/apothiki-vaftistike-taverna-stin-pegeia
·          
·         Ήντα μπον εξεκινήσαν τα ... εξοπλιστικά? Πάλε να ευχαριστήσουμεν τον Άκη? Τούν' τη στράτα εν ντάνκε Νορβεζ που πρέπει να πούμεν - http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/350967/mploko-norvigias-se-agora-stratiotikou-exoplismou

·         Στα μουλλωχτά εφαρμόζεται ένα είδος ΓΕΣΥ - το ανεπιθύμητον είδος με τριετή συμβόλαια τζιαι υπαλλήλους "δύο ταχυτήτων" - χαρακτηρισμός του Μπολίτη τούτος - http://politis.com.cy/article/ti-allazi-sta-nosokomia---ta-trieti-simvolea-ke-i-axiologisis



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου