13 Φεβ 2017

Πώς είδαν τα ΜΜΕ το αποτέλεσμα της δίκης – και πώς ξέχασαν επιλεκτικά τί έλεγαν [και πώς συνεργάστηκαν με τον Ρίκκο] προηγουμένως… Η Μετατόπιση ως μέθοδος αποφυγής του παρελθόντος..

Με την ολοκλήρωση της απόφασης, όπως ήταν αναμενόμενο, αμέσως οι ό,ποιοι προηγούμενοι τίτλοι αντικαταστάθηκαν με τη φράση «ένοχος ο Ρίκκος»:
Φιλελεύθερος: «Όλοι ένοχοι στην υπόθεση Ερωτοκρίτου»[1]
Πολίτης: «Ένοχοι όλοι οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση Ερωτοκρίτου»[2]
Διάλογος: «Ένοχος ο Ρίκος Ερωτοκρίτου, στις 17/2 αγορεύσεις για μετριασμό της ποινής»[3]
Ρεπόρτερ: «Ένοχος ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου – Αντιμέτωπος με πολυετή ποινή φυλάκισης»[4]
Sigmalive: «Ένοχοι όλοι οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση Ερωτοκρίτου»[5]
Καθημερινή: «Ένοχος ο Ρίκκος και οι άλλοι τρεις συγκατηγορούμενοί του»[6]
24h: «Πρωτοφανής υπόθεση» - Ένοχος ο Ρίκος Ερωτοκρίτου»[7]
Άλφα: «Ένοχοι κρίθηκαν οι κατηγορούμενοι»[8]
Αντένα: «Αντιμέτωποι με ποινή φυλάκισης οι ένοχοι στην υπόθεση Ερωτοκρίτου»[9]
TVOnenews: «Ένοχος από το δικαστήριο ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου»[10]

Αυτό που δεν είδαμε ήταν αναίρεση των όσων γράφονταν προηγουμένως, κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης και αποκαλύφθηκε ότι δεν ευσταθούσαν διόλου. Να θυμίσουμε χαρακτηριστικά περιστατικό της 30ης Ιουνίου 2016 (δεν είναι δα και τόσο μακρυά), όταν Πολίτης και Καθημερινή πρόβαλλαν τον Ηλία Στεφάνου να τίθεται υπό αμφισβήτηση στο/ από το δικαστήριο μετά τη μαρτυρία Σταματίου που αναφέρεται πιο πάνω. Για να μιλήσουμε συγκεκριμένα:

«Βόμβα στη δίκη Ρίκκου, ενημερώθηκε ο Γενικός Εισαγγελέας», ήταν ο αρχικός τίτλος όπως φαίνεται στο πλάι, δεξιά της πιο κάτω φωτογραφίας






Ο πιο πάνω τίτλος μετατράπηκε σε «Σοβαρό θέμα για τον Ηλία Στεφάνου ήγειρε μάρτυρας του Π. Νεοκλέους», ενώ ο υπότιτλος/ εισαγωγική πρόταση στο θέμα μιλά για «Ανατροπή στη δίκη Ρίκκου μετά από κατάθεση δικηγόρου που εργάζεται στο γραφείο Νεοκλέους η οποία αφορά τον δημόσιο κατήγορο



Η Καθημερινή είχε τότε ως τίτλο «Τέθηκε θέμα σύγκρουσης συμφερόντων για Η. Στεφάνου», υπότιτλο «Το ζήτημα έθεσε μάρτυρας υπεράσπισης του Π. Νεοκλέους στην υπόθεση Ρίκκου» και στην πρώτη παράγραφο ανέφερε: «Με το πρώτο μάρτυρα υπεράσπισης του κατηγορουμένου 4 συνεχίστηκε σήμερα η δίκη της υπόθεσης Ρίκκου Ερωτοκρίτου και άλλων τριών κατηγορουμένων. Ο Κωνσταντίνος Σταματίου ανέγνωσε πολυσέλιδη δήλωση και κατέθεσε αριθμό τεκμηρίων εξηγώντας τις λεπτομέρειες συγκεκριμένης υπόθεσης η οποία εκδικάζεται σε διαφορά δικαστήρια της Κύπρου και του εξωτερικού.»[11]



Τί τελικά ανέφερε η απόφαση του δικαστηρίου:
«Η θέση του αυτή, όμως, δεν έπεισε αφού είναι το αποτέλεσμα συνειρμών και εικασιών που δεν αποδείχθηκαν. Περιέπεσε, περαιτέρω, σε αντιφάσεις και υπερβολές: Από τα όσα ανέφερε ενώπιον μας ο Μ.Τ.2(4) σημειώνουμε τα πιο κάτω: · Σο γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν έδωσε αντικειμενική μαρτυρία φαίνεται και από το ότι αντεξεταζόμενος είπε «είναι πόλεμος Εντιμοτάτη, είναι τεράστια τα ποσά» καθώς και ότι «δεν ξέρω τι έκανε το στρατόπεδο που συμμετείχε ο κύριος Ηλίας Στεφάνου». [...] · Οι ισχυρισμοί του Μ.Τ.2(4) αναφορικά με την ποιότητα της γνωμάτευσης του κ. Στεφάνου έδειχναν την ύπαρξη εμπάθειας. Χωρίς έρεισμα στη λογική ήταν και η θέση ότι ο κ. Στεφάνου δεν μπορούσε να δώσει “expert opinion” επειδή εκπροσωπούσε την AB PCO. [...]· Η προηγούμενη τοποθέτηση-ομολογία του Μ.Τ.2(4) αποδίδει ακριβώς αυτό το οποίο έπραξε και την ταυτόσημη εντύπωση που έχουμε αποκομίσει. Ουσιαστικά δεν είχε προσωπική γνώση για κανένα γεγονός από αυτά στα οποία αναφέρθηκε, πλην όμως θέλοντας να βοηθήσει όπως μπορούσε τον Κ.4 επιχειρούσε ατυχώς να ερμηνεύσει έγγραφα και να εξαγάγει συμπεράσματα μέσω διαφόρων δικών του συλλογισμών.» σελ 57-58

Πρακτικές Μετατόπισης
Κάτι ανάλογο, ακολούθησε στη συνέχεια της απόφασης. Κάποια μέσα εστίασαν στην Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Το sigmalive είχε τίτλο «Η «εμπαθής» μάρτυρας κατηγορίας[12], Ειρήνη Χαραλαμπίδου»[13], παραπονούμενο μάλιστα «Το Δικαστήριο δεν χαρακτήρισε, ωστόσο, ως αναξιόπιστη τη μαρτυρία της βουλευτού του ΑΚΕΛ». Η Offsite το πήρε ακόμα παραπέρα, έχοντας τίτλο: «Για ποιον λόγο δεν έπεισε το δικαστήριο η μαρτυρία της Ειρήνης Χαραλαμπίδου»[14] και υπότιτλο «Φαρμακερές ατάκες για τη βουλευτή του ΑΚΕΛ από το δικαστήριο», έχοντας στην πρώτη παράγραφο του ΟΥΑΟΥ συμπέρασμα «Το δικαστήριο χρειάστηκε δύο σελίδες για να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους «δεν αποκόμισε την καλύτερη εντύπωση από τη μαρτυρία της»!»



Ο Πολίτης δεν μπορούσε να λείπει από αυτή την εξίσωση; Κι’ όμως όχι. Μπορεί να μην πρόβαλε τίτλους – όπως στην περίπτωση του Ηλία Στεφάνου – αλλά πρόβαλε με άνεση υπόνοιες. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε σε «Όλοι πλην της Ειρήνης» και συνέχισε ότι το δικαστήριο έκρινε όλους τους μάρτυρες κατηγορίας αξιόπιστους, με εξαίρεση την Ειρήνη Χαραλαμπίδου «η οποία δεν χαρακτηριστίτηκεν μεν ως αναξιόπιστη, αλλά ως εμπαθής [...] Κακή εντύπωση μας έκανε και η άρνησή της να απαντήσει σε ποιούς δημοσιογράφους απέστειλε την αγωγή».



Τί πραγματικά ανέφερε το δικαστήριο; Το δικαστήριο στη απόφασή του όχι μόνο ΔΕΝ χαρακτηρίζει την Ειρήνη Χαραλαμπίδου ως αναξιόπιστη, ούτε καν αφήνεται να νοηθεί κάτι τέτοιο αφού αναφέρει συγκεκριμένα τα θέματα στα οποία η βουλευτής έπεισε. Επιπρόσθετα, όχι μόνο δεν τίθεται θέμα για τη μη απάντηση της για γνωστοποίηση των πηγών της, αντίθετα το δικαστήριο χαρακτηρίζει αυτή την επιθυμία της κας. Χαραλαμπίδου ως «λογική»:

«Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Μ.Κ.17 παρατηρούμε ότι δεν έχουμε αποκομίσει την καλύτερη εντύπωση από αυτήν, και τούτο ένεκα της εν γένει συμπεριφοράς της από τη θέση του μάρτυρα, του τρόπου που απαντούσε, το ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που της τίθεντο, ενώ γενικώς διακρίναμε την ύπαρξη εμπάθειας και τάσης εντυπωσιασμού στην περιγραφή των γεγονότων. [....] Παρά τις πιο πάνω επισημάνσεις, όμως, η Μ.Κ.17 μας έπεισε ως προς τον τρόπο με τον οποίο περιήλθε στην κατοχή της ο φάκελος με αντίγραφο της αγωγής 3987/13, αφού δεν κλονίστηκε επί του εν λόγω θέματος. Η θέση ότι άτομο που επιθυμούσε να της γνωστοποιήσει τέτοια πληροφορία θα επιθυμούσε να παραμείνει ανώνυμο είναι λογική. Ούτως ή άλλως η Μ.Κ.17 πράγματι είχε παραδώσει το αντίγραφο της αγωγής αυτό στον Μ.Κ.5. Έπεισε επίσης ότι επικοινώνησε για το θέμα με την κα Αντωνιάδου, η οποία όμως δεν επανήλθε επί του θέματος μέχρι που αυτό τέθηκε ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής. Εν κατακλείδι σημειώνουμε ότι η μαρτυρία της δεν έχει προσφέρει οτιδήποτε το αξιοσημείωτο στην υπόθεση.» σελ 46-47

Και πώς φυσικά ξεχάστηκε, μέσα από την Μετατόπιση, η κ. Κυριακού και ο ρόλος της…
Παρά τα πιο πάνω ΟΥΑΟΥ ένα μεγαλύτερο, όχι μόνο δεν έτυχε εστίασης, ουτέ καν έγινε αναφορά. Η Offsite εκπλάγηκε με τις δύο ολόκληρες σελίδες αναφοράς στην Ειρήνη Χαραμπίδου σε ένα κείμενο 296 σελίδων, αλλά δεν είδε- και όχι μόνο η Offsite –εικοσασέλιδη, τουλάχιστον, αν όχι κατά πολύ εκτενέστερη αν προστεθούν όλες οι αναφορές, σύνδεση της κας. Μαρίας Κυριακού στην υπόθεση, τις επισκέψεις της στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου, Αστυνομία, γραφείο Εφόρου Εταιρειών και γενικότερα στο ρόλο της στην όλη υπόθεση, παρόλον ότι αναφέρεται ως η «εντολοδόχος» και «εκτελεστικό όργανο» του Ανδρέα Νεοκλέους, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ο ιθύνων νους και καθοδηγητής όλων όσως διαδραματίστηκαν.
Ιδού οι πιο χαρακτηριστικές αναφορές του δικαστηρίου, οι οποίες λογοκρίνονται επιμελώς:
«Εκείνο που περαιτέρω προκύπτει είναι ότι πλείστες τόσες ενέργειες στο πλαίσιο της προώθησης της ποινικής δίωξης αλλά και γενικότερα ζητήματα που αφορούσαν την Providencia προωθούσε η Μ.Κυριακού, η οποία και προφανώς λογοδοτούσε, όπως έχουμε πει πιο πάνω, για τις ενέργειες της στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Κ.3 Ανδρέα Νεοκλέους, τον οποίο ενημέρωνε πλήρως και λεπτομερώς, με τρόπο και σε βαθμό που δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι οι όποιες ενέργειες της καθοδηγούντο από τον Ανδρέα Νεοκλέους, και η ίδια ενεργούσε ως εκτελεστικό όργανο αυτού [...] Κατά τον ίδιο τρόπο παραθέσαμε την κρίση μας ότι η δράση του Α. Νεοκλέους μέσω της Μ. Κυριακού, καθώς και η ατομική δράση του (Α. Νεοκλέους), όπως επίσης και η δράση του Κ.4, συμπεριλαμβανομένης και της όποιας νοητικής κατάστασης των δύο (πατρός και υιού) αποδίδεται και χρεώνεται στην Κ.3.  [...]
Η Κ.3 είναι η δικηγορική εταιρεία η οποία, πέραν της εμπλοκής της μέσω του Κ.4 στον ως άνω χειρισμό της αγωγής, παντοιοτρόπως επεδίωκε την ποινική δίωξη, εντείνοντας σαφώς τις προσπάθειες της μετά τον διορισμό του Κ.1 κυρίως μέσω του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Α. Νεοκλέους και της εντολοδόχου του ως προς το θέμα Μ. Κυριακού.σελ 263-283[...]

Τις μετά την απόφαση μέρες, συνέχισε η απόφαση πλέον της δίκης Providencia, να βρίσκεται στο επίκεντρο δίνοντας μια γεύση από τις μετασεισμικές δονήσεις που θα ακολουθήσουν. Αρχικά ο Διάλογος αναφέρθηκε στην πιθανή ανάκληση της δικηγορικής άδειας των καταδικασμένων πλέον δικηγόρων Ρ. Ερωτοκρίτου, Α. Νεοκλέους και Α. Κυπρίζογλου[15]. Ακολούθησε ο Φιλελεύθερος, ο οποίος στον τίτλο εξέφρασε μεγαλύτερη σιγουριά «Υπόθεση Ερωτοκρίτου: Πειθαρχική δίωξη για ένοχους δικηγόρους»[16], ο οποίος αναφέρθηκε σε αυτεπάγγελτη πειθαρχική δίωξη των πιο πάνω δικηγόρων από το αμρόδιο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου. Στο άρθρο, εκτός από τους καταδικασθέντες δικηγόρους γίνεται αναφορά και σε πειθαρχική διαδικασία της ένοχης επίσης σύμφωνα με το δικαστήριο, δικηγορικής εταιρείας «Ανδρέας Νεοκλέους ΔΕΠΕ».
Ο Φιλελεύθερος έκανε αλλαγή ταύτισης από το 2015
Πέραν τούτων, είδαμε το Φιλελεύθερο να ανακαλύπτει τη «Διαπλοκή χωρίς φύλο συκής» που είδε «το Κακουργιοδικείο» που «ξεσκέπασε όλο το διεφθαρμένο κατεστημένο»[17], χαρακτηρίζοντας την απόφαση ως «ράπισμα και ταυτόχρονα σήμα κινδύνου για ολόκληρο το σύστημα διακυβέρνησης, εκτελεστικής, και νομοθετικής εξουσίας, αλλά και θεσμών της δικαιοσύνης και της κοινωνικής δομής του τόπου», ως κάτι ανάλογο της κυπριακής βερσιόν του «μαζί τα φάγαμε» που τότε, το 2013, κυκλοφορούσε με τον τίτλο “The party is over”, ως μια προσπάθεια μετατόπισης των πολιτικών αποφάσεων και κοινωνικοποίησης των ζημιών των τραπεζών, στους ώμους του λαού.
Ο Φιλελεύθερος γενικά συνεργάστηκε αρμονικά με τον Ρίκκο μέχρι την άνοιξη του 2015 – μέχρι τότε μέσω του Χατζηβασίλη ή και άλλων ο Ρίκκος διοχέτευε ανακοινώσεις συλλήψεων και κατηγορουμένων με πρωτοσέλιδα. Και ακολουθώντας πιστά τον Ρίκκο, η αρχισυνταξία συγκάλυψε και λογόκρινε εντελώς τις ηχογραφήσεις για το πώς στήθηκε η δίκη της Δρομολαξιάς.
Όταν, όμως, ο κ. Κληρίδης αποφάσισε να τα βάλει με τον Ρίκκο η αρχισυνταξία, που μέχρι τότε ακολουθούσε πειθήνια το κύκλωμα του Ρίκκου και του πρόσφερε πρωτοσέλιδα, άλλαξε στάση – και στήριξε τον κ. Κληρίδη. Αποδείχτηκε σωστή και σωτήρια κίνηση για την εφημερίδα…
Ο Πολίτης σαν ο μεγάλος χαμένος….
Είδαμε τον Πολίτη για να «σωθεί» να «πιάννεται από τα μαλλιά» του Κώστα Κωνσταντίνου που ήταν ίσως η μοναδική περίπτωση φιλοκυβερνητικού μέσου που αναφέρθηκε στο ρόλο και στάση του προέδρου Αναστασιάδη «Είναι ο ρόλος του Προέδρου να σχολιάσει;», διερωτήθηκε ο Πρόεδρος για την απόφαση Ρίκκου. Είναι. Και, δυστυχώς για τον ίδιο, οι λόγοι είναι πολλοί...» εντοπίζοντας τα ζητήματα που προκύπτουν από αυτή ακριβώς τη στάση:
«Γιατί ο Πρόεδρος, ειδικά σ’ αυτή την περίπτωση όχι μόνο ρόλο αλλά και προσωπική ευθύνη έχει να σχολιάσει. Αφού απολογηθεί δημόσια και πει το mea culpa. Πρώτα για τον διορισμό Ρίκκου και μετά για αυτή του τη συμπεριφορά η οποία προσβάλλει τη νοημοσύνη όλων μας. Βάναυσα.
Δεν είναι απλά τα πράγματα για τον Πρόεδρο και το καταλαβαίνω. Πέρα από το σκάνδαλο του διορισμού Ερωτοκρίτου στη θέση του βοηθού του γεν. Εισαγγελέα -διορισμός ο οποίος έγινε τουλάχιστον για να εξοφληθούν προεκλογικές οφειλές του Προέδρου στον συγκεκριμένο- ο Νίκος Αναστασιάδης χειρίστηκε την υπόθεση με τρόπο απαράδεκτο.
Όχι από την πρώτη στιγμή... Πριν από αυτήν[18]
Αυτό το σχόλιο βοηθούσε να ξεχαστεί ότι μια σειρα από παράγοντες της εφημερίδας [όπως ο Διονυσίου και ο Καλατζής] στήριξαν με διάφορους τρόπους τον Ρίκκο, και συντήρησαν [και συντηρούν] μια πολιτική εμμέσων η αμέσων επιθέσεων ενάντια στον Γενικό Εισαγγελέα. Φαίνεται ότι τα κυκλώματα του Ρίκκου διασταυρώνονται με αυτά της εφημερίδας. Αξίζει ως παράδειγμα να αναφερθεί η υπόθεση προβολής από τον κυριακάτικο Πολίτη «κατάθεσης» [ως διαρροή παρά τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις του κ. Κληρίδη ενάντια σε αυτήν την πρακτική] του Μιλτιάδη Νεοφύτου [ως είδος πίεσης στον κ. Κληρίδη να εκδώσει απόφαση-πόρισμα για την έρευνα της φόκους υπερ. του Πολίτη στην διαμάχη με το ΑΚΕΛ [κάτι στο οποίο ο κ. Κληρίδης αρνήθηκε να υποκύψει]..Αλλά φαίνεται ότι ήταν και πίεση στο Γενικό Εισαγγελέα σε σχέση με την κατάθεσή του για την υπόθεση του Ρίκκου. Ο ίδιος ο κ. Κληρίδης πάντως ήταν σαφής ότι είδε ότι ο ίδιος ήταν ο στόχος των δημοσιευμάτων…
Η Αλήθεια του Χάσικου
Και είδαμε την Αλήθεια, να βλέπει τη μεταφορά της καταδίκης του Ρίκκου  - χωρίς καν αναφορά στο ίδιο το όνομα του Ρίκκου - και στο πολιτικό γήπεδο («Η καταδίκη μεταφέρθηκε και σε πολιτικό γήπεδο»[19]), αναφέροντας «πολιτικές προεκτάσεις θέλησε να δώσει το ΑΚΕΛ και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης στην απόφαση του Κακουργιοδικείου [..]», λες και το ζήτημα δεν είναι ούτως ή άλλως πολιτικό. Σωστά, όλα τα μέσα κατέγραφαν τις σχετικές με τη δίκη του Ρίκκου ειδήσεις στην κατηγορία Κοινωνία, ήδη από την αρχή. Πώς να μετατραπεί τώρα σε πολιτικό ζήτημα, αφού είναι ..... κοινωνικό;

Ο ΔΙΑΣ
Τέλος, το πιο αποκαλυπτικό ζήτημα σε πολιτικό και νομικό επίπεδο, το είδαμε να ξεπροβάλει δειλά- δειλά στο Sigmalive, το οποίο επεσήμανε εκφραστικά:
«Επιπρόσθετα, όπως σημειώνουν ίδιοι νομικοί κύκλοι στο SigmaLive αναφορικά με την πολυσέλιδη απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου, έμμεση σχέση με το όλο θέμα, έχουν και οι γνωματεύσεις οι οποίες έτυχαν χειρισμού από τον τέως Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα. Ο Γενικός Εισαγγελέας έχει κάθε δικαίωμα, εάν και εφόσον εντοπίσει ότι συντρέχουν λόγοι, να επανεξετάσει γνωματεύσεις οι οποίες προέκυψαν από τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου.»[20]
Δηλαδή τί κάμνει πίου πίου στα κεραμίδια? Ο Σάντης που μαθαίνει τη γλώσσα της Φάρμας των Ζώων και η υπόθεση της Δρομολαξιάς, η έφεση της οποίας έρχεται σε λίγο με απόφαση.

Αυτό που δεν είδαμε καθόλου να κυκλοφορεί είναι η κοινωνική διάσταση της συγκεκριμένης απόφασης. Η ωρίμανση της κυπριακής κοινωνίας που σε κάποιο βαθμό την καθιστά πλέον ικανή ή τουλάχιστον υποψιασμένη ώστε να διαβάζει πίσω από τις γραμμές, οι υψηλότερες προσδοκίες και η ενίσχυση του πολιτικού κριτηρίου σε σχέση με τα μεγάλα λόγια και τις φρούδες υποσχέσεις. Και αυτό δεν είναι ελπίδα, αλλά διαπίστωση από την αντίδραση που ακολούθησε όχι μόνο για το συγκεκριμένο ζήτημα. Γι’ αυτό μόνο ο αριθμός των αναρτήσεων του χαρακτηριστικού βίντεο είναι ενδεικτικός:
«Ασχολήθηκε ο φίλος μου ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου με τη λάσπη… μην ανησυχείς αγαπητέ μου Ρίκκο… η λάσπη θα τους χώσει… όσοι ασχολούνται με τη λάσπη εκεί θα μείνουν... λασπωμένοι… όπως ήταν σε όλη τη διάρκεια της πολιτικής τους παρουσίας. Δεν μας ανησυχούν ότι κι αν κάνουν τις επόμενες των ημερών. Η κυπριακή παροιμία λέει έναν: Καθαρός Ουρανός, Αστραπές Δεν Φοβάται»






[11] Αναλυτικά για το θέμα «Μια καταγραφή των αναπαραστάσεων στα ΜΜΕ για την δίκη Ρίκκου – Νεοκλέους – Κυπρίζογλου: Η ενδιαφέρουσα σπουδή μιας μερίδας του τύπου [ιδιαίτερα του Πολίτη, αλλά και της Καθημερινής] να κατασκευάσουν θεάματα «ανατροπών» [και «απαλλαγών»] με επίθεση ενάντια στον κ. Στεφάνου [ή πώς χρησιμοποιείται η υπεκφυγή ως προσπάθεια αποφυγής της ουσίας]» - http://2ha-cy.blogspot.com.cy/2016/07/blog-post_95.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου