29 Μαΐ 2016

Εγώ δεν... ή οι αποχρώσεις του μαύρου





... μην μου μιλάτε... η καρδιά μου σπαράζει... εγώ δεν μασώ ... αφήστε με ήσυχη...

Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε την αντίδραση μιας Ελληνίδας της Κύπρου, εκπαιδευτικού που συνόδευσε μαθητές και μαθήτριες σε επίσκεψη στο ελληνοκυπριακό Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου. Ήταν η αντίδραση της σε σχόλια που είχαν γίνει προηγουμένως σε ανάρτηση της στο διαδίκτυο με την επιστροφή της στην οποία εξέφραζε τον πόνο της από το γεγονός ότι άκουγε γύρω της να μιλούν τούρκικα και το χότζα στη διαπασών να ενοχλεί την σχολική γιορτή του σχολείου.

Η στήλη επέλεξε να αναφερθεί σε αυτό το μικρό γεγονός και στην απόρριψη κάθε συζήτησης από την πρωταγωνίστρια που προτιμά να μείνει στον πόνο της , φρονούμε, και να θρηνεί χαμένες πατρίδες, παρά να σκεφτεί αλλιώς σύμφωνα με τις επαναπροσεγγιστικές παραινέσεις. Ο θρήνος για τις χαμένες πατρίδες είναι αναπόσπαστο μέρος της εθνικιστικής παιδείας. Εξ άλλου εκεί που θρηνούν οι καλοί Έλληνες και οι καλές Ελληνίδες γιορτάζουν οι καλοί Τούρκοι και οι καλές Τουρκάλες και αντίστροφα. Πρόκειται για το μαύρο κλάμα της σχολικής γιορτής που συνοδεύει εκπαιδευτικούς και εκπαιδευόμενους στην εθνική και εθνικιστική παιδεία.

Αυτό το μαύρο δεν είναι το μαύρο του ΕΛΑΜ και ασφαλώς η ηρωίδα μας δεν είναι φασίστρια. Αν ψήφισε θα έριξε την ψήφο της σε κάποιο από τα παλιά ή νέα κόμματα του λεγόμενου κέντρου. Η εκλογική άνοδος αυτών των κομμάτων δείχνει πολύ πιθανόν ότι η διχοτομική επιλογή κερδίζει έδαφος, κρυμμένη πίσω από ένα διαφοροποιημένο φάσμα συγκάλυψης που προσφέρει το κάθε κόμμα αρχίζοντας από τη νέα ΕΔΕΚ και διασχίζοντας το κέντρο ως και πέραν αυτού μέχρι το ΕΛΑΜ που αν φορά φερετζέ είναι σε άλλα θέματα πέραν του Κυπριακού. Στη συγκεκριμένη κυπριακή περίπτωση το μαύρο έχει αποχρώσεις. Η εμφάνιση νέων κομμάτων και ο ανταγωνισμός τους στο δημόσιο διάλογο και το εκλογικό κουτί, βοήθησε τον απορριπτισμό και τη δεξιά στην κατάκτηση σημαντικού μέρους του δημόσιου διαλόγου και τα προέβαλε, ενώ η διαμαρτυρόμενη Αριστερά έμεινε μουγκή στην ιδιώτευση και το ΔΗΣΥ στην εγγενή του αδυναμία να αντιπαρατεθεί στον ακραίο εθνικισμό που υιοθέτησε πρώτο μετά το μαύρο του 1974 ( άλλη απόχρωση εδώ).

Το στρατόπεδο της λύσης έχει τις δικές του αδυναμίες, εκ των οποίων μία είναι αντικειμενική. Η λύση είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης κι αυτό δυσκολεύει τους πολίτες της κάθε κοινότητας να την διεκδικήσουν έντονα μήπως και βλάψουν τις διεκδικήσεις της δικής τους κοινότητας. Αυτό το ακαθόριστο είναι γενικά εις βάρος της δυναμικής κινητοποίησης. Η σκληρή πολιτική του Ντενκτάς ευνόησε τότε το τουρκοκυπριακό κίνημα, αλλά δυστυχώς οι Ελληνοκύπριοι έμειναν στη βαριά κληρονομιά της επιφύλαξης και της κατάθλιψης. Αν οι υποστηριχτές και υποστηρίχτριες της λύσης θέλουν να κερδίσουν πόντους θα πρέπει πρώτα να το δηλώσουν δυναμικά και να καταθέσουν πειστικά επιχειρήματα και από κοινοτικό σε δικοινοτικό επίπεδο, που είναι μια ακόμα εγγενής αδυναμία της επαναπροσέγγισης. Ουσιαστικά όσο οι απορριπτικοί εφευρίσκουν λόγους διχοτόμησης οι επαναπροσεγγιστές πρέπει να βρίσκουν λόγους συνύπαρξης. Δυστυχώς στην παρούσα συγκυρία ο Ερντογάν προκαλεί φόβο και στο στρατόπεδο της λύσης και φυσικά αυτός ο φόβος εδράζεται στην πραγματικότητα, και δεν είναι ο ψευδεπίγραφος φόβος που διέσπειρε η προεδρία το 2004 η οποία προεδρία μια βδομάδα μετά αναγνώριζε με ευρωπαϊκή βούλα ότι η Τουρκία συμπεριφέρθηκε θετικά. Ο Ερντογάν φόβητρο του 2016 όμως κρατά στο χέρι το χαρτί που του έδωσε ο Τάσσος από το 2004 και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις σχέσεις του με την Ε.Ε αναφορικά με το Κυπριακό, εξ ου και τα θέματα τα οποία χωρίζουν την Τουρκία από την ΕΕ περνούν κυρίως από αλλού.

Το στρατόπεδο της λύσης έχει τις δικές του αδυναμίες, εκ των οποίων μία είναι αντικειμενική. Η λύση είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης κι αυτό δυσκολεύει τους πολίτες της κάθε κοινότητας να την διεκδικήσουν έντονα μήπως και βλάψουν τις διεκδικήσεις της δικής τους κοινότητας. Αυτό το ακαθόριστο είναι γενικά εις βάρος της δυναμικής κινητοποίησης. Η σκληρή πολιτική του Ντενκτάς ευνόησε τότε το τουρκοκυπριακό κίνημα, αλλά δυστυχώς οι Ελληνοκύπριοι έμειναν στη βαριά κληρονομιά της επιφύλαξης και της κατάθλιψης. Αν οι υποστηριχτές και υποστηρίχτριες της λύσης θέλουν να κερδίσουν πόντους θα πρέπει πρώτα να το δηλώσουν δυναμικά και να καταθέσουν πειστικά επιχειρήματα και από κοινοτικό σε δικοινοτικό επίπεδο, που είναι μια ακόμα εγγενής αδυναμία της επαναπροσέγγισης. Ουσιαστικά όσο οι απορριπτικοί εφευρίσκουν λόγους διχοτόμησης οι επαναπροσεγγιστές πρέπει να βρίσκουν λόγους συνύπαρξης.

Και η εκλιπούσα (1)...

Όσο για το νέο κτύπημα με « εκλιπούσα» που χαροποιεί τον σημερινό Φιλελεύθερο στην πρώτη του σελίδα αποτελεί μέρος της έκκλησης στο γράμμα συμπέρασμα του κ Ανάν το οποίο απευθύνθηκε και στην ΕΕ αν και δεν εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας με βέτο του κ Πούτιν. Αυτή τη φορά η Τουρκία υπέβαλε τις επιφυλάξεις της σε αναγνώριση διεθνών συμβάσεων όπου μαζί με την υπογραφή της σημειώνει ότι δεν αναγνωρίζει την ελληνοκυπριακή Διοίκηση που προσποιείται ότι εκπροσωπεί την «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό αποτελεί φυσικά πάγια πολιτική της Τουρκίας αλλά το κλάμα του Τάσσου ότι δεν θέλει να έχει παραλάβει κράτος και να παραδώσει κοινότητα αποτελεί από το 2004, νέο υπερόπλο στο διπλωματικό οπλοστάσιο του Ερντογάν μαζί με τις παρακαταθήκες Ανάν ( και Φερχόϊκεν για όσους θυμούνται).

Μετά το 2016 αλλαγή πλεύσης

Είναι γι' αυτό που η κίνηση Μπαν Κι Μουν στην Κωνσταντινούπολη να δεχτεί να δει τον Μουσταφά Ακκιντζή μετά από παρέμβαση της Τουρκίας δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, ούτε υποταγή στη δυνατή Τουρκία, αλλά έχει μια προϊστορία στα Ηνωμένα Έθνη από το 2004, που θέλουν να κρατούν την απειλή της αναγνώρισης του ότι ονομάζουμε οι Έλληνες μόνοι μας ψευδοκράτος των Τουρκοκυπρίων, ως κεκτημένο του τουρκοκυπριακού ΝΑΙ. Οι προειδοποιητικές και προληπτικές κινήσεις του κ Αναστασιάδη απλώς κατά την γνώμη της στήλης δεν απέδωσαν. Τουλάχιστον προτιμούμε την συγκεκριμένη εξήγηση παρά την εξήγηση του Λευτέρη Αδειλίνη που θέλει να την αποδίδει σε αδυναμία ή αβλεψία του Μπαν Κι Μουν. Κατά τη γνώμη μας είναι μια πραγματική απειλή από τον ΓΓ του ΟΗΕ η οποία πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στο άμεσο μέλλον από όσους δεν θέλουν παγίωση της διχοτόμησης. Πρόκειται για έμμεση υπενθύμιση του χρονοδιαγράμματος του 2016.

Αυτό βέβαια αποτελεί απειλή για μέρος της πολιτικής ηγεσίας και μέρος των Ελληνοκυπρίων αλλά για άλλους πρόκειται για χαρμόσυνη είδηση. Ο Κώστας Βενιζέλος δίνει τίτλο στο μεγάλο του κείμενο της τρίτης σελίδας Κυπριακό: το γυαλί έχει ραγίσει ( μάνι μάνι ΣΣ)και πληροφορεί το κοινό ότι η Λευκωσία θεωρεί ότι ο Έσπεν Βαν Άϊντα έπρεπε να είχε παραιτηθεί, αλλά ...μάλλον θα φύγει στο τέλος του χρόνου με την αποχώρηση του Μπαν Κι Μουν ( και της Διζωνικής, κακεντρεχής συμπλήρωση της στήλης, η οποία έχει προβλέψει ότι ο Άιντα θα γινόταν ανεπιθύμητο πρόσωπο πριν πατήσει το πόδι του στην Κύπρο, με πρωτοβουλία των αγωνιστικών μίντια). Οι συνομιλητές Αναστασιάδης και Ακκιντζή κατανόησαν την αρνητική εκμετάλλευση της διακοπής των συνομιλιών και σπεύδουν να συναντηθούν έστω και κοινωνικά σε επαναπροσεγγιστική δράση την Πέμπτη. Μέρος της ίδιας συμπεριφοράς είναι και η ανάκληση των δυσκολιών στην τέλεση λειτουργιών στα κατεχόμενα.

Εκλιπούσα (2)...

Σ, ένα «ιερόσυλο» κείμενο του ο Γ Κουμουλλής γράφει ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα προσφέρει έτοιμο υλικό για προπαγάνδα στην τουρκική κυβέρνηση, και ειδικά στο θέμα της εκλιπούσας με πολλούς τρόπους μεταξύ των οποίων η χρήση του ελληνικού εθνικού ύμνου και της ελληνικής σημαίας κ.α. Αυτά δεν μπορούν να εκπροσωπούν τους Τουρκοκύπριους όπως δεν εκπροσωπούν και μέρος τουλάχιστον των Ελληνοκυπρίων.


Και η υπόθεση Λεμπέντεβ – Θ. Φιλίππου [συνεργάτη του δικηγορικού γραφείου Αναστασιάδη] συνεχίζει να εξελίσσεται… και να συμπίπτει [;] και με τις εξελίξεις [και θεάματα;] του κυπριακού


H υπόθεση Λεμπέντεβ – Θεοφάνη Φιλίππου όλο και σφίγγει τον κλοιό γύρω από τον πρόεδρο Αναστασιάδη. Πλέον οι αντιδράσεις του αρχίζουν [τυχαία;] να συνδέονται με τις εξελίξεις της υπόθεσεις και ακόμα και οι πιο αφελείς αρχίζουν να διερωτούνται έστω αν όντως, τελικά, οι αντιδράσεις του είναι άσχετες με τα γεγονότα που συνδέονται με την υπόθεση.



Ώρες μετα την σύλληψη του Andrey Korolev, στενού συνεργάτη του Λεονίντ Λεμπέντεβ, ο πρόεδρος Αναστασιάδης τα .. πήρε στο κρανίο και αποχώρησε από το δείπνο της Κωνσταντινούπολης.  Σίγουρα δεν είναι ούτε αφελής, ούτε άπειρος στην πολιτική ώστε να πίστευε ότι, ενώ ο κος Ακιντζή βρισκόταν στη διάσκεψη, δεν θα παρευρισκόταν ως προσκεκλημένος στο δείπνο. Μήπως η αντίδρασή του μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά ή και να συνδεθεί με τη σύλληψη του Andrey Korolev λίγο πριν στη Ρουμανία;



Ο Andrey Korolev που συνελήφθηκε στο Βουκουρέστι, μετά από διεθνές ένταλμα σύλληψης που είχαν εκδώσει οι ρωσικές αρχές εναντίον του, κατηγορείται για απάτη και κατάχηρηση 36 εκατομμυρίων, και σχετίζονται με τις έρευνες των ρωσικών αρχών για τις καταχρήσεις την περίοδο των ιδιωτικοποιήσεων στη χώρα τη δεκαετία του 1990 από τις οποίες ξεφύτρωσαν ρώσοι ολιγάρχες.  Αυτό επιβεβαιώνεται και από την είδηση της σύλληψης του Andrey Korolev, στην οποία αναφέρεται ότι κρυβόταν στη Ρουμανία για αρκετούς μήνες, αφού κατηγορέιται από τις ρωσικές αρχές για απάτη και υπέρβαση εξουσίας.[1]



Ποιός είναι ο Andrey Korolev

Ο Andrey Korolev είναι πρόεδρος της εταιρείας TGC 2, από το 2013 και διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της από το 2006 μέχρι το 2013, όπως αναφέρει το Bloomberg[2]. Όπως αναφέρθηκε και σε παλαιότερα άρθρα για το θέμα, διευθυντής της εταιρείας TGC 2 εμφανίζεται η IMPERIUM NOMINEES LIMITED, εταιρεία του δικηγορικού γραφείου Νίκος Χρ. Αναστασιάδης.



Ο έλληνοφωνος κόσμος γνώρισε τον Andrey Korolev κατά την απόπειρα ιδιωτικοποίησης του ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ στην Ελλάδα, επί πρωθυπουργείας Σαμαρά, όταν ο όμιλος SINTEZ έκανε λόγο για επενδύσεις ύψους 3 δις ευρώ στο τομέα της ενέργειας. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Korolev για την TGC-2 και την SINTEZ σε συνέντευξή του:

«Είμαστε στρατηγικός επενδυτής στην εταιρεία TGC-2, εταιρεία με ηγετική παρουσία στον ηλεκτρισμό και τη θέρμανση στη Βόρεια και Βορειοδυτική Ρωσία. Άλλα πάγια του ομίλου περιλαμβάνουν τη Negusneft, εταιρεία παραγωγής πετρελαίου στην περιοχή Khanty-Mansiysk της Ρωσίας καθώς και ένα εργοστάσιο συμπαραγωγής ηλεκτρισμού θερμότητας στα Σκόπια. Οι χώρες των Βαλκανίων αποτελούν πρώτιστη στρατηγική προτεραιότητα για τον όμιλο Sintez καθώς εξετάζουμε ευκαιρίες ανάπτυξης των δραστηριοτήτων μας. Η εταιρεία έχει μεγάλη εμπειρία στην κατασκευή μεγάλης κλίμακας, πολύπλοκων έργων στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική και έχουμε τη βαθειά πεποίθηση ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή την εμπειρία σε μεγάλο βαθμό στα Βαλκάνια”[3]



Σε συνέντευξή, που είχε δοθεί στο Έθνος και αναδημοσιεύθηκε στην Καθημερινή, φαίνεται να συνδέει τις συγκεκριμένες «επενδύσεις» με την αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας και φυσικά, επιβεβαιώνει και ξεκαθαρίζει για άλλη μια φορά τη σχέση του με τον Λεονίντ Λεμπέντεβ[4]. Μάλιστα, εκείνη την περίοδο, διεθνή μέσα έγγραφαν για την υπόθεση, με χαρακτηριστηικότερο ίσως τίτλο αυτό των Financial Times «Ρώσοι κάνουν ουρά για την πώληση του ελληνικού φυσικού αερίου» [Russians line up for Greek gas sale][5], ενώ το Reuters έκανε λόγο για επενδύσεις της SINTEZ ύψους 1-2 δις[6]. Περισσότερα για τη διαδικασία και την εμπλοκή της SINTEZ και των Λεμπέντεβ και Korolev εδώ: http://2ha-cy.blogspot.com/2016/04/h.html


Ο
Andrey Korolev  συνελήφθηκε στα πλαίσια των ερευνών των ρωσικών αρχών για την εταιρεία ηλεκτρισμού TGK-2 από την οποία φαίνεται να κλάπηκαν 150 εκ, και για την εταιρεία ΤΚS για την οποία οι κατηγορίες αφορούν την κλοπή 240 εκατομυρίων δολαρίων μέσω από διάφορες εταιρείες που σχετίζονται με τον όμιλο εταιρειών SINTEZ και καταλήγουν στην Κύπρο[7]. Νομικός εκπρόσωπος του ομίλου εταιρειών SINTEZ, παρουσιάζεται το δικηγορικό γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και συνεργάτες. Σε δίκη για την υπόθεση στη Ρωσία το Δεκέμβρη του 2015, η δικαστής Kartsosova είχε αποφανθεί ότι το  μετοχές της TGK-2 έτυχαν παράνομου χειρισμού από τον Λεονίντ Λεμπέντεβ μέσα από δύο κυπριακές εταιρείες τις Bitar Holdings και Kardikor Ηοldings.



Αρχές Απριλίου γράφαμε ότι αυτή είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος για τον κ. Αναστασιάδη, αφού το παρελθόν του τον κυνηγά στα δικαστήρια. Τότε αναφερόμασταν τόσον στη δίκη του Ρίκκου Ερωτοκρίτου, όσο και στη δίκη στην Νέα Υόρκη, στην οποία εμπλέκεται το δικηγορικό γραφείο που φέρει το όνομά του και ο συνεργάτης του, Θεοφάνης Φιλίππου[8]. Από τότε, ο κλοιός στένεψε ακόμα περισσότερο. Στη δίκη του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης που εμπλέκει τον κο. Φιλίππου, αυτός κατονομάστηκε πλέον ως μάρτυρας[9]

 

Ως μάρτυρας κατονομάστηκε και η κα. Henkelmann, συνεργάτης του κου. Φιλίππου και του δικηγορικού γραφείου.



Ο Andrey Korolev που συνελήφθηκε στο Βουκουρέστι, μετά από διεθνές ένταλμα σύλληψης που είχαν εκδώσει οι ρωσικές αρχές εναντίον του, κατηγορείται για απάτη και κατάχηρηση 36 εκατομμυρίων, και σχετίζονται με τις έρευνες των ρωσικών αρχών για τις καταχρήσεις την περίοδο των ιδιωτικοποιήσεων στη χώρα τη δεκαετία του 1990 από τις οποίες ξεφύτρωσαν ρώσοι ολιγάρχες…. Δηλαδή, συλλαμβάνεται ένας ρώσος ολιγάρχης, ο Korolev, μετά από ένταλμα των ρωσικών αρχών που σχετίζεται με διερευνήσεις στη Ρωσία. Ταυτόχρονα, για το συνεργάτη του, τον Λεμπέντεβ, διεξάγεται δίκη που εμπλέκει ως μάρτυρα τον συνέταιρων των προεδρικών θυγατέρων.   



Στο πιο πρόσφατο, λοιπόν, άρθρο μας για την υπόθεση, όπου αναφέρονται τα πιο πάνω, καταλήξαμε ως ακολούθως:

«Ο κος Αναστασιάδης οφείλει να ξεκαθαρίσει τη θέση του για τις υποθέσεις του Λεονίντ Λεμπέντεβ που σχετίζονται με το δικηγορικό του γραφείο πριν γυρίσει μπούμεραγκ, όχι μόνο για τον ίδιο, την οικογένειά του και τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, αλλά κυρίως για τον κυπριακό λαό. Εξάλλου το κούρεμα και η φράση ότι «μόνο πλούσιους φίλους έχει» εξακολουθούν να τον κυνηγούν – και να σχετίζονται με τις εργασίες στο δικηγορικό του γραφείο – ακόμα και μετά την απολογία για το «δεσμεύομαι». Ο χρόνος τρέχει και η νέα δικαστική διαδικασία τον Ιούνιο δεν αργεί να ξεπροβάλει, ενδεχομένως και με νέες εκπλήξεις. Επομένως, ο μοναδικός δρόμος για τη δική του προστασία, αλλά και της Κύπρου, δεν είναι άλλος από την αποκάλυψη της αλήθειας, για όλα όσα τώρα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αλλά και των όσων αναμένεται να αποκαλυφθούν και τον προφθάσουν επειδή απλούστατα Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον.»



Στόχος μας δεν είναι να είμαστε Κασσάνδρες και δεν επιδιώκουμε να επιβεβαιωνόμαστε. Δυστυχώς, όμως, πρόσφατες εξελιξείς δείχνουν προς την κατεύθυνση της επιβεβαίωσης:
Στις 9 Μαΐου 2016, ο Λεονίντ Λεμπέντεβ βρέθηκε στην Κύπρο, όπως φαίνεται και από τα στοιχεία πτήσης του ιδιωτικού του αεροπλάνου







  1. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου «Η πέτρα του σκανδάλου της δικαστικής υπόθεσης της Νέας Υόρκης, που αφορά Ρώσο πολυεκατομμυριούχο, βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κύπρου. Συνάντησε κόσμο και κοσμάκη, λένε οι πληροφορίες… Βγήκαν και οι σχετικές φωτογραφίες…»[10]
  2. Μέρες μετά συλλαμβάνεται ο Andrey Korolev, ενώ ο κος. Αναστασιάδης βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη
  3. Ακόμα και αν δοθεί εξήγηση στην αποχώρηση του κου. Αναστασιάδη από το δείπνο της Κωνσταντινούπολής, σίγουρα δεν μπορεί να δοθεί λογική εξήγηση για την ακύρωση της συνάντησής του με τον κο. Ακιντζή. Εκτός και αν πρόκεται για προειδοποίηση από δικής του πλευράς ότι θα τινάξει τις συνομιλίες στον αέρα, αν δεν παρατήσουν κάποιοι τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και τις διερευνήσεις, αλλά και δικαστικές διαδικασίες που τις αφορούν. Ακόμα και η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου για τα σενάρια εκβιασμού από πλευράς Νούλαντ προς τον κ. Αναστασιάδη αναφορικά με το κυπριακό χρησιμοποιώντας τη δίκη της Νέας Υόρκης, άφησε κενό όσον αφορά στην υπόθεση Λεμπέντεβ και δεν διέψευσε ή έδωσε διευκρινήσεις όσον αφορά στο θέμα.

Δηλαδή, συλλαμβάνεται ένας ρώσος ολιγάρχης, ο Korolev, μετά από ένταλμα των ρωσικών αρχών που σχετίζεται με διερευνήσεις στη Ρωσία. Ταυτόχρονα, για το συνεργάτη του, τον Λεμπέντεβ, διεξάγεται δίκη που εμπλέκει ως μάρτυρα τον συνέταιρων των προεδρικών θυγατέρων. Η πρόσφατη κίνηση, η σύλληψη, έρχεται από τους Ρώσους, οι οποίοι δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις με την Τουρκία σε αυτή τη φάση και η επένδυσή τους φαίνεται να είναι υπέρ των ελληνικοκυπρίων και της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξού και η κάθοδος Πούτιν στην Ελλάδα και η ειδική σχέση. Από την άλλη, οι αμερικανοί διατείνουν όλο και συχνότερα την υποστήριξή τους στη διαπραγματευτική διαδικασία. Συνεπώς, με την προφανή υποστήριξη δύο μεγάλων δυνάμων, ποιοί λόγοι οδήγησαν τον κ. Αναστασιάδη να «ξιπαστεί», μόλις συνελήφθει ο στενός συνεργάτης του πελάτη του δικηγορικού γραφείου που φέρει το όνομά του; Μήπως πρόκειται για κίνηση πανικού από πλευράς κ. Αναστασιάδη και ένδειξη ανησυχίας για το τί θα γίνει στην Νέα Υόρκη, ειδικά αφού οι εκλογές δεν πήγαν ούτε όπως αναμενόταν, ούτε όπως διατεινόταν προεκλογικά; Μήπως πρόκειται για πανικό ότι με τη δίκη της Νέας Υόρκης μπορεί να εκβιάζεται από τους αμερικανούς, και ταυτόχρονα να υπάρχει εκβιασμός από τους Ρώσους μετά τη σύλληψη Korolev, ενώ ταυτόχρονα να αυξάνεται και ο εσωτερικός εκβιασμός με μια νέα κυβερνώσα βουλή με πρωτεργάτη τον μέχρι πρότινος πιστό συνεργάτη, Νικόλα Παπαδόπουλο, ιδιαίτερα μετά την πρόκριση του Μαρίνου Σιζόπουλου για την προεδρία της βουλής;

Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους, θεωρούμε ότι ο κος. Αναστασιάδης έχει ακόμα λίγο χρόνο να αποστασιοποιηθεί από τα του γραφείου του, και να φέρει τα μίλια του και να προσηλωθεί στη λύση του Κυπριακού, που αποτελεί τη μοναδική σωτηρία της διακυβέρνησής του, αλλά και του ιδίου προσωπικά. Πέραν τούτου, ότι σπείρει, θα θερίσει και η παρούσα κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αποτελεί τρανή απόδειξη τούτου.











[7] Η δίκη της σιωπής των αμνών και των ΜΜΕ http://2ha-cy.blogspot.com/2015/12/blog-post_62.html
[8] Όταν «το παρελθόν σε κυνηγά στα δικαστήρια» - Μια δύσκολη περίοδος για τον κ. Αναστασιάδη: η εμφάνιση στο δικαστήριο για τον Ρίκκο, είναι εμφανώς εκβιασμός, στο οποίο υπέκυψε αρχικά.. ενώ πλανιέται και η δίκη στην Νέα Υόρκη, όπου εμπλέκεται ο συνεργάτης του, στο δικηγορικό γραφείο, Θ. Φιλίππου - http://2ha-cy.blogspot.com/2016/04/blog-post_27.html
[10] http://mignatiou.com/2016/05/i-tourkia-tou-erntogan-den-tha-efarmosi-kamia-simfonia-gia-to-prosfigiko-ke-tin-kipro/

Ανίχνευση εδάφους και δεδομένων στο μετεκλογικό τοπίο: συμπτώματα συμμαχιών, αυτονομίας, και ηγεμονίας στη σκιά της εκλογής προέδρου



Οι εξελίξεις σε σχέση με την προεδρία της βουλής έδωσαν τον τόνο για να κατανοηθεί το κλίμα σε κάθε κόμμα… Την πρωτοβουλία φάνηκαν να την έχουν 3 σχηματισμοί – το ΔΗΚΟ, η Αλληλεγγύη και οι Οικολόγοι.. Και οι 3 είχαν λόγους να γιορτάζουν και να εμφανίζονται κερδισμένοι [αν και οι 2 – ΔΗΚΟ και Αλληλεγγύη σε σχέση με ΕΥΡΩΚΟ- έχασαν κάπως ποσοστά] με βάση τη συγκυρία. Το ΕΛΑΜ φάνηκε να κρατά χαμηλό προφίλ και μάλλον έτρεξε να τους ανοίξει δρόμο ο παρασκηνιακός υποστηριχτής τους, ο αρχιεπίσκοπος. Προσεκτικός εμφανίστηκε και ο Λιλλήκας – μπήκε μεν στη βουλή, αλλά δεν είχε καταφέρει να περάσει έστω την ΕΔΕΚ. Από την άλλη, ο ΔΗΣΥ φάνηκε να ψάχνει τρόπους να μην μείνει εκτός [αυτή είναι η εμμονή του Αβέρωφ, που πηγάζει και από την ανασφάλεια για την καρέκλα του – ήδη ο Χάσικος αφήνει να διαρρεύσουν διάφορα], ενώ το ΑΚΕΛ φάνηκε να κινείται στο χώρο διασφάλισης της αυτονομίας του, όπως έκανε και το 1985 – ή και το 1948, αν πάει κανείς πιο πίσω. Το αίσθημα του μεγάλου χαμένου φάνηκε να πλανιέται πάνω από την ΕΔΕΚ – υπήρξαν παραιτήσεις στελεχών και μια σαφής κρίση για τον μόλις πρόσφατα ανελιχθέντα πρόεδρο, τον κ. Σιζόπουλο. Ήδη η σκιά του Ευσταθίου φαίνεται να πλανιέται σαν αντικαταστάτης – αλλά φαίνεται, επίσης, να πλανιέται και η τάση των προηγουμένως αποκλεισμένων, που διεκδικουν "ανατροπή", όπως γράφτηκε.



Η κίνηση Ν. Παπαδόπουλου η κατασκευή του αρχηγικού προφίλ – και οι διαφωνίες

Την αρχηγική κίνηση, σε αυτό το πλαίσιο, την έκανε ο Ν. Παπαδόπουλος, ο οποίος έτρεξε να στηρίξει τον κ. Σιζόπουλο ή και να προσφέρει αξιοπρεπή έξοδο. Τον πρότεινε για προεδρία της Βουλής. Σε άλλες εποχές, ο Αβέρωφ, βλέποντας ότι δεν είχε τις ψήφους, θα έτρεχε να βρει φόρμουλα να εμφανιστεί ως πρωταγωνιστής, έστω και στηρίζοντας τον Σιζόπουλο. Όμως, η κίνηση Παπαδόπουλου δεν ήταν τελικά μόνο κίνηση προσεταιρισμού της ΕΔΕΚ – ήταν και κίνηση αποκλεισμού του ΔΗΣΥ. Ο Σιζόπουλος, αν και γενικά καιροσκόπος όσον αφορά στις κινήσεις, βρέθηκε την προεκλογική περίοδο να επιδιώκει την κόντρα με τον προεδρικό για να διατηρήσει έστω τα ποσοστά του κόμματος [έτσι αποκήρυξε τη διζωνική, δημοσιοποίησε έγγραφα κλπ]. Άρα ο Νικόλας έβαζε τον ΔΗΣΥ να εξευτελιστεί, αν ήθελε να συμμετάσχει στη συμμαχία του κέντρου υπό τον Νικόλα. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος ή όχι  με τον κ. Παπαδόπουλο, ήταν μια έξυπνη κίνηση αυτονομίας από το ΔΗΣΥ και ηγεμονικής διεκδίκησης στο χώρο του κέντρου.



Αμέσως αντέδρασαν οι Οικολόγοι και η Αλληλεγγύη που έθεσαν, επίσης, υποψηφιότητες για Συλλούρη και Περδίκη. Έμμεσα αμφισβητώντας την ηγεμονική κίνηση Παπαδόπουλου – και ελπίζοντας, ίσως, σε στήριξη από τους μεγάλους. Ήταν και μια καταγραφή της πολυδιάσπασης του κέντρου. Το ενδιαφέρον ήταν η απόσταση που κράτησε ο Λιλλήκας του Τασσικού μετώπου, που δεν τοποθετήθηκε – και μάλιστα, ζήτησε και διαβούλευση με τα ΑΚΕΛ… Ήδη από τον ασαφή χώρο του κέντρου αρχίζουν να διαγράφονται κεντροαριστερογενή και κεντροδεξιογενή σχήματα. Προφανώς, το σχήμα του κ. Λιλλήκα θα μπορούσε να παίξει και στα δυο μπλοκ. Η Αλληλεγγύη είναι ακόμα προς το δεξιογενές μπλοκ, ενώ η ΕΔΕΚ [ότι απέμεινε] μαζί με τους Οικολόγους λόγω ιδεολογίας] κινούνται σε ένα πιο κεντροαριστερογενές μπλοκ.



Σε αυτό το σκηνικό άρχισαν και οι αμφισβητήσεις εντός του ΔΗΚΟ για τη βιασύνη του προέδρου του να στηρίξει Σιζόπουλο. Όμως και πάλι ο Παπαδόπουλος φάνηκε να ελέγχει τους μηχανισμούς. Έτσι, παρά το ότι αμφιβολίες και διαφωνίες εξέφραζαν αρκετά στελέχη του ιστορικού ΔΗΚΟ [Κυπριανού, Βότσης, Αντιγόνη Παπαδόπουλου κοκ] κατάφερε να πάρει ομόφωνη απόφαση. Και μάλιστα, με κεντροαριστερό επικάλυμμα – ερμήνευσε την κίνησή του ως κίνηση στήριξης ενός κόμματος που άνηκε στον ίδιο χώρο με το ΔΗΚΟ – την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία…



Μουρμουρητά στο ΔΗΣΥ, Νοσταλγίες της εποχής των ελιγμών.. και προσφορές μέσω πρωτοσέλιδων

Από την πλευρά του ΔΗΣΥ άρχισαν να διαρρέουν και οι πρώτες κριτικές για τον Αβέρωφ, τις γκάφες της προεκλογικής κοκ. Αλλά το κόμμα προσπάθησε, επίσης, μέσα από τον έλεγχο των ΜΜΕ να ρίξει ονόματα για να φτιάξει κλίμα… Έτσι, μετά την απόρριψη του Σιζόπουλου, κυκλοφόρησε το όνομα του Συλλούρη, αλλά μετά διέρρευσε και πάλι ότι υπήρχαν έντονες αντιδράσεις [αυτή η διαρροή μπορεί να είναι αλήθεια, μπορεί όμως και να εκφράζει μόνο μια πτέρυγα – αν, όντως, όμως υπάρχει έντονη αντίδραση, τότε φαίνεται ότι η κοινοβουλευτική ομάδα δεν ελέγχεται εύκολα πια]… Μέσω των πρωτοσέλιδων έγινε και απόπειρα να ριχθεί στο τραπέζι το όνομα του Θεοπέμπτου..



Μια μερίδα των πάλαι ποτέ «φιλελευθέρων»/μετριοπαθών που είναι γύρω από το ΔΗΣΥ [όπως ο ΟΠΕΚ] προώθησαν την ιδέα για συνεργασία ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ εν όψει λύσης. Ουσιαστικά, μια ανάλογη ρητορική υπήρχε στις στήλες της Χαραυγής, αλλα με εμμεση αναφορα στο γιατί ο ΔΗΣΥ θα μπορούσε να ψηφίσει τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ.. Λόγω λύσης.. Ο Πολίτης πάντα πειθήνιος [φαίνεται να είναι κομματικό όργανο περισσότερο και από την Αλήθεια] προσπάθησε να ρίξει και λίγο κέτσαπ με τον Άντρο να ανεβαίνει το λόφο του προεδρικού κλπ, αλλά το σκηνικό ήταν σαφές.. Το ΑΚΕΛ δεν θα έκανε συναλλαγή, όπως φάνηκε με το εκλογικό μέτρο, και επέμενε, πια, στην ανοιχτή διαδικασία, όπου ο καθένας παρουσιάζει τις απόψεις του.. Όντως οι παρασκηνιακοί μέθοδοι Αβέρωφ φάνηκαν τελικά να πλήττουν και τον ίδιο, αλλά και όσους τον άκουσαν προεκλογικά..



Η αυτονομία του Αριστερού πόλου και η καχυποψία των αριστερών…

Και από την άλλη, το ΑΚΕΛ έχει να εκφράσει και να προσεγγίσει ένα κόσμο εξοργισμένο με την κυβέρνηση των Χάσικου, Χάρη κοκ, και να τον διατηρήσει σε μια συνοχή με τα γενικότερα αιτήματα και την κοσμοθεωρία της αριστεράς. Οπότε, αναπόφευκτα η Αριστερά δεν μπορεί να φανεί ότι κάνει συναλλαγή… Την θεση της Αριστεράς στο θέμα της συνεργασίας την απέδωσε αρκετά καλά το πρώην στέλεχος της ΕΔΕΚ, τα τελευταία χρόνια κριτικός υποστηριχτής της Αριστεράς που εκφράζει το ΑΚΕΛ:

…..

Vassilis Protopapas


Το ΑΚΕΛ θα μπορούσε (ίσως) να κάνει την υπέρβαση μόνο αν ο Πρόεδρος είναι αποφασισμένος να πάει για λύση τους επόμενους μήνες. Τη δική τους υπέρβαση (να εκτεθούν υπέρ της λύσης) θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά άλλα στελέχη του δημόσιου βίου, και από τον "κεντρώο χώρο", αν ο Πρόεδρος πείσει ότι η λύση είναι η μοναδική έγνοια στο μυαλό του. Μέχρι τώρα δεν το έχει κάνει. Εξ ου και σχεδόν όλοι κάθονται κλούβα, πλην ορισμένων "γραφικών", και μάλλον καλά κάνουν. Το ΑΚΕΛ, με όλα τα κακά του, τηρεί εδώ και ένα χρόνο μια εξαιρετικά υπεύθυνη στάση στο Κυπριακό παρά το εκλογικό κόστος.



Ουσιαστικά, το επόμενο εξάμηνο η Αριστερά, παρά το αίσθημα ότι έχει δεχτεί και μια ανήθικη επίθεση τα τελευταία χρόνια από τον ΔΗΣΥ [που τώρα ζητά χωρίς ντροπή και συνεργασία – λες και μπορεί κάποιος να τον εμπιστευθεί, πια, είτε ως κόμμα, είτε ως ηγετική ομάδα], φαίνεται ότι θα στηρίξει τη διαδικασία λύσης. Αν προχωρήσει.



Η αποχώρηση του Αναστασιάδη από την Κωνσταντινούπολη με φόντο τα αποτελέσματα των βουλευτικών

Η απόφαση του κ. Αναστασιάδη να φύγει από το δείπνο στην Κωνσταντινούπολη ερμηνεύθηκε ως αντίδραση στο αποτέλεσμα των εκλογών – και τις απώλειες του ΔΗΣΥ, αλλά και των πολιτικών του. Διότι αν δει κανείς θεματικά τις εκλογές [με βάση τις ρητορικές που αναπτύχθηκαν προεκλογικά] κυριάρχησαν δυο θέματα – αν, όντως, είχε πετύχει ένα success story, η κυβέρνηση με τη λιτότητα και το μνημόνιο, και το αν η κυβέρνηση είχε δίκαιο να προχωρεί σε διαπραγματεύσεις για το κυπριακό. Έχασε και στα δυο η κυβέρνηση. Ειρωνικά η σκληρή κριτική του ΑΚΕΛ στην οικονομία για 3 χρόνια υιοθετήθηκε από το κέντρο πρόσφατα και του απέφερε ψήφους διαμαρτυρίας. Ο ΔΗΣΥ έχασε σε εκείνο το επίπεδο σαφώς. Αλλά τα κόμματα του κέντρου πόνταραν και στον απορριπτισμό και κέρδισαν επίσης. Και εδώ ήταν εμφανής από την μια η πύλη των διαρροών από τα δεξιά, αλλά και το ότι το ΑΚΕΛ δεχόταν πίεση για τη συνεργασία του με την κυβέρνηση, έστω και στο κυπριακό… Έτσι, ο Αναστασιάδης, έφτιαξε ένα θέαμα. Αλλά δεν απέδωσε και τίποτα το ιδιαίτερο. Αν, όμως, η λύση είναι κάτι που θα διεκδικηθεί το επόμενο εξάμηνο, είναι ένα ανοιχτό θέμα.. Η επιστροφή στις συνομιλίες είναι θετική κίνηση για την οπτική της λύσης. Όμως, η πιθανότητα δημιουργίας ή ανασύστασης μια πλειοψηφίας λύσης είναι ανοιχτό και δύσκολο ζήτημα. Και θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο ΔΗΣΥ βρίσκεται, πια, μπροστά στα δεδομένα των συνεπειών των λόγων και πράξεων του.. Δεν μπορεί να πουλά λύση και ταυτόχρονα φτηνό εθνικισμό, να πουλά φοαρτηλίκκια προεκλογικών ρουσφετιών [όπως με τη θητεία] και να φωνάζει τάχα μου για δημόσιο-οικονομική περισυλλογή, αγνοώντας την διευρυνόμενη ανισότητα – και την οργή που προκαλεί…



Οι κινήσεις των πρωταγωνιστών για την προεδρία της Βουλής μπορεί να είναι και κινήσεις με διπλό φόντο – προεδρικές και κυπριακό. Αλλα στο ευρύτερα ρευστό τοπίο θα δοθεί και μια πρώτη αίσθηση πιθανών μακροπρόθεσμων συμμαχιων..τασεων..κοκ…Όχι κατ’ ανάγκη με βάση το ποιοι θα ψηφιστούν αλλα και πως θα προσεγγιστούν οι εισηγήσεις διαφόρων κομμάτων… Και θα φανεί και πως εστιάζει κάθε κόμμα…


Οι «παράδοξες» [;] εμπλοκές κάποιων στις εκλογές της Μαρωνιτικης κοινότητας..



Πολύ ύποπτο το timing του δημοσιεύματος του Φιλελεύθερου, δύο μέρες πριν τες εκλογές με τίτλο «Καταγγελίες για κονδύλια στον Κορμακίτη». Οι αναφορές (και η φωτογραφία!) φωτογράφιζαν τον κύκλο του ανθυποψήφιου του αδελφού Λακκοτρύπη στες εκλογές για εκπρόσωπο των μαρωνιτών στην Βουλή, χωρίς όμως να φαίνεται να έχει προκύψει κάτι νεότερο εν σχέση με τες καταγγελίες που έχουν γίνει πριν από 6 μήνες.  Η κατακραυγή στα social media, που προκάλεσε το δημοσίευμα δεν είναι άσχετη και με την αυξανόμενη δυσφορία μελών της κοινότητας με την καμπάνια του αδελφού Λακκοτρύπη η οποία έχει χαρακτηριστεί ως βρώμικη, λόγω της καταγγελλόμενης ρουσφετολογίας και εξαγοράς ψήφων, καθώς και της εμπλοκής μελών της κυβέρνησης.  Από την άλλη το track record του Φιλελευθέρου δεν αποκλείει την πρόθεση για υπόσκαψη του υποψήφιου κ. Γιαννάκη Μούσα, ο οποίος όμως εκλέγηκε θριαμβευτικά  ….

Αν ευσταθούν οι υποψίες ότι την «είδηση», διοχέτευσε στον Φιλελεύθερο υποψήφιος, αυτό δίνει βάση στην αίσθηση ότι το καλώς νοούμενο συμφέρων της κοινότητας έρχεται δεύτερο και καταϊδρωμένο για συγκεκριμένους υποψήφιους και τους συγγενείς τουw.. Διότι ο τρόπος και ο χρόνος που έγινε, υποσκάπτει τις προσπάθειες επανεγκατάστασης των Μαρωνιτών στα χωριά τους, το οποίο αποτελεί σανίδα σωτηρίας για ανακοπή της επιταχυνόμενης αφομίωσης από την δεσπόζουσα κοινότητα των ελληνοκυπρίων. 



Οι αναφορές (και η φωτογραφία!) φωτογράφιζαν τον κύκλο του ανθυποψήφιου του αδελφού Λακκοτρύπη στες εκλογές για εκπρόσωπο των μαρωνιτών στην Βουλή, χωρίς όμως να φαίνεται να έχει προκύψει τίποτε νεότερο εν σχέση με κάποιες καταγγελίες που έχουν γίνει πριν από 6 μήνες.  Η κατακραυγή στα social media, που προκάλεσε το δημοσίευμα δεν είναι άσχετη και με την αυξανόμενη δυσφορία μελών της κοινότητας με την καμπάνια του αδελφού Λακκοτρύπη… Από την άλλη το track record του Φιλελευθέρου δεν αποκλείει την πρόθεση για υπόσκαψη του υποψήφιου κ. Γιαννάκη Μούσα, ο οποίος όμως εκλέγηκε θριαμβευτικά  ….


Ανακοίνωση έτερου υποψήφιου Μιχάλη Χατζηρούσου σχετικά με το δημοσίευμα:

Kαταδικάζουμε το σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Φιλελεύθερος σε ότι αφορά το θέμα της επανεγκατάστασης στα χωριά μας και θεωρούμε ότι τέτοια δημοσιεύματα υποσκάπτουν τον αγώνα για επανεγκατάσταση του οποίου εμείς υπήρξαμε πρωτεργάτες αφού οι πρώτοι πέντε επανεγκατασταθέντες έγιναν με σωστά κριτήρια χάριν στις δικές μας προσπάθειες.
..Είμαστε υπέρ ενός θεσμού επανεγκατάστασης όπου όλοι όσοι επιθυμούν να επανεγκατασταθούν σε όλα τα Μαρωνίτικα χωριά να δικαιούνται επιδότηση και για το διόρθωμα των σπιτιών τους και για τις γεωργοκτηνοτροφικές τους ασχολίες χωρίς τούτο να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από κανένα….Για νεαρές οικογένειες να δίδονται τέτοια κίνητρα που να τους ελκύουν να μένουν μόνιμα στα χωριά τους, να πηγαινοέρχονται στις εργασίες τους και την φροντίδα των παιδιών τους που θα φοιτούν στο σχολείο του χωριού τους, να αναλαμβάνουν οι εγκλωβισμένοι γονείς τους….Γιατί πιστεύουμε ότι χωριό χωρίς Σχολείο είναι γηροκομείο….Ιδιαίτερα αυτή την στιγμή που στόχος όλων θα έπρεπε να είναι η άμεση επανεγκατάσταση σε όλα τα Μαρωνίτικα χωριά , πριν η μετά την λύση, κάποιοι με τις ενέργειες τους πλήττουν τον στόχο και την Κοινότητα θεωρώντας ότι αυτό εξυπηρετεί την υποψηφιότητα τους .


Όταν ένας βουλευτής πιάνεται να λέει, κατ’ επανάληψη κραυγαλέα ψέματα, τί σημαίνει αυτό για το δημόσιο λόγο της παράταξης του – αλλά και για όσους τον πιστεύουν;…


Ο κ. Δίπλαρος επανεκλέγηκε βουλευτής του ΔΗΣΥ.. Και παρά το τί αρέσκεται να ποζάρει με μητροπολίτες κοκ, ο δημόσιος του λόγος είναι περισσότερο γνωστός για προσπάθειες παραπλάνησης του κοινού για θέματα στα οποία ξέρει καλά ότι δεν λέει την αλήθεια… Η πιο γνωστή περίπτωση δημόσιου ψέματος  του κ. Δίπλαρου συνέβηκε το 2013 αμέσως μετά το κούρεμα, όταν άρχισε να διαρρέει ότι οι κόρες [και οι συγγενείς -συμπέθεροι] του κ. Αναστασιάδη είχαν βγάλει χρήματα εκτός Κύπρου, πριν το κούρεμα. Και ο κ. Δίπλαρος χωρίς ίχνος ντροπής, δήλωνε από την τηλεόραση ότι είχαν βγάλει χρήματα οι κόρες του …. Χριστόφια…


Συκοφαντίες Δίπλαρου για κόρες Χριστόφια: https://www.youtube.com/watch?v=j8fmsJd-1IU

Στο πιο κάτω κείμενο γίνεται μια αναφορά σε ένα άλλο ψέμα του κ. Δίπλαρου. Αυτή την φορά για τον  κ. Τσιάκαλο..Η αναφορα/αναλυση είναι από το: http://egomiocy.blogspot.com.cy/2014/07/blog-post_24.html

Ο ντρίπλαρος φτωχο-Δίπλαρος, ο "φευγάτος" πολύ εκατομμυριούχος Γιώργος Τσιάκαλος, η "χαμένη" Κυπριακή εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και ο Γάμος του Καραγκιόζη




Η “περίπτωση” καταγράφηκε στις 24 Ιουλίου 2014 και είναι αν μη τι άλλο αποκαλυπτική του ιδιαίτερου τρόπου που χαρακτηρίζει τις δημόσιες συζητήσεις στην Κύπρο.



Κανάλι 6 (τοπικό) της Λεμεσού, ώρα συζήτησης περί τις 6 το απόγευμα, αν ήταν και 6 οι προσκεκλημένοι πιθανότατα θα μιλάγαμε για δάκτυλο σατανιστών και δεν θα δίναμε μεγαλύτερη σημασία. Δεν ήταν όμως 6 οι προσκεκλημένοι, ήταν λιγότεροι, άρα είμαστε και εμείς υποχρεωμένοι να κρίνουμε την “περίπτωση” με τα ορθολογικά κριτήρια που θα κρίναμε και την όποια άλλη συζήτηση.



“Εκτός των τειχών” ο … πολυσήμαντος τίτλος της εκπομπής, Χάρης Παναγιώτου το όνομα του παρουσιαστή της, θέμα της συζήτησης το σημαντικότατο σε όλο τον κόσμο θέμα της εκπαίδευσης. Κομματικοί εκπρόσωποι οι προσκεκλημένοι, είπαν όσα είπαν και επανέλαβαν προς εμπέδωση όσα επανέλαβαν κατά τη διάρκεια του κυρίως σώματος της εκπομπής, έφτασε και η ιερά στιγμή του τελικού λόγου – μηνύματος, τρία λεπτά ο κάθε εκπρόσωπος. Κυβερνητικό κόμμα ο (δεξιός) ΔΗ.ΣΥ. αντιπολίτευση το (αριστερό) ΑΚΕΛ, από τα αριστερά προς τα δεξιά η φορά του τελικού λόγου που “γράφει”, για να μην ξεχνάμε και τα πατροπαράδοτα.



Κριτικός ο αντιπολιτευτικός λόγος, εστίασε στην ανακοπή της πορείας της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που είχε ξεκινήσει να δρομολογείται επί αριστερής κυβέρνησης, και με την πρέπουσα για την περίπτωση αντιπολιτευτική ένταση υπενθύμισε ότι η ανακοπή πορείας ήταν η πρώτη σε θέματα εκπαίδευσης κυβερνητική επιλογή από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων της.

Τα είπε και ξεθύμανε ο αντιπολιτευόμενος, δημιουργώντας και το απαραίτητο ενδιαφέρον για την τελική απάντηση – μήνυμα του κυβερνητικού (στην εκπομπή) εκπροσώπου. Η αγωνία στο έπακρο: Με ποια ωραία ντρίπλα άραγε ο φέρων το όνομα Ευθύμιος Δίπλαρος κυβερνητικός βουλευτής (και περί των εκπαιδευτικών εντεταλμένος στην Κυπριακή Βουλή) θα ξέφευγε από την θέση άμυνας στην οποία τον υποχρέωνε η επίθεση του αντιπολιτευόμενου συναδέλφου του και θα ολοκλήρωνε την τηλεοπτική παρουσία του με την πρέπουσα για έναν κυβερνητικό εγγυητή της “πορείας του έθνους” επιθετική σιγουριά;



Στον μαγικό κόσμο του ποδοσφαίρου η ωραιότερη ντρίπλα είναι η πιο απρόβλεπτη, η πιο σπάνια. Ο Ευθύμιος Δίπλαρος για να μη τα πολυλογούμε αποδείχτηκε σπουδαίος  ντρίπλαρος, επιλέγοντας την σπανιότερη για τη στιγμή απάντηση. Δήλωσε και ο ίδιος υπέρμαχος της ανάγκης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και ιδιαίτερα στενοχωρημένος για την ανακοπή της πορείας της. Απέμενε βέβαια η … κάλυψη μιας μικρής, ασήμαντης λεπτομέρειας  ώστε ο φωτισμένος αυτός περί των εκπαιδευτικών βουλευτής να μπορέσει να κορυφώσει τον λόγο του με την πρέπουσα επιθετική σιγουριά, είχε να κάνει με την απάντηση στο εύλογο ερώτημα “αφού όλοι συμφωνείτε με την ανάγκη της γιατί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ανακόπηκε; Ποιος έφταιγε;”. Ψιλά γράμματα η λεπτομέρεια αυτή, έχοντας ήδη υπερήφανα κάνει την πρώτη μαγική ντρίπλα του ο Δίπλαρος πλέον ξεχυνόταν επιβλητικός στην επίθεση, δεν μπορούσε να σταματήσει με τίποτα…



Γιώργος Τσιάκαλος το όνομα του αναγκαίου για την περίπτωση φταίχτη, ο λόγος για τον επικεφαλής της επιτροπής αναλυτικών προγραμμάτων (η αναβάθμιση των οποίων ήταν το κυρίως σώμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης)  διακεκριμένο καθηγητή παιδαγωγικών του ΑΠΘ. “Μας πήρε 800 χιλιάδες ευρώ και μετά χάθηκε από την Κύπρο”  κατακεραυνώθηκε ο μέγας φταίχτης από τον φωτισμένο περί των εκπαιδευτικών βουλευτή, παρουσιαζόμενος λίγο πολύ ως “αρπακτικό” που “ήρθε, τα πήρε και …εξαφανίστηκε” αφήνοντας την πτωχή πλην τίμια Κύπρο να μαζεύει μόνη και αβοήθητη (και) τα (εκπαιδευτικά) κομμάτια της.



Ρε τον άτιμο! Να μη ντραπεί ο αθεόφοβος; Να μη σεβαστεί αν μη τι άλλο το όνομα που επί δεκαετίες έχει κτίσει διεθνώς στην εκπαίδευση; Να “βουτήξει” με τη μία 800 χιλιάρικα από την διαχρονικά αδικημένη μικρή Κύπρο; Μάλιστα δε σε εποχές που βασανίζεται και από έντονη οικονομική κρίση;







Δήλωσε και ο ίδιος [ο κ. Δίπλαρος] υπέρμαχος της ανάγκης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και ιδιαίτερα στενοχωρημένος για την ανακοπή της πορείας της. Απέμενε βέβαια η … κάλυψη μιας μικρής, ασήμαντης λεπτομέρειας… γιατί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ανακόπηκε;… Γιώργος Τσιάκαλος το όνομα του αναγκαίου για την περίπτωση φταίχτη…“Μας πήρε 800 χιλιάδες ευρώ και μετά χάθηκε από την Κύπρο”  κατακεραυνώθηκε ο μέγας φταίχτης από τον φωτισμένο περί των εκπαιδευτικών βουλευτή, παρουσιαζόμενος λίγο πολύ ως “αρπακτικό” που “ήρθε, τα πήρε και …εξαφανίστηκε”… γνωρίζοντας όχι μόνο τα αληθινά δεδομένα που αφορούν τα χρήματα που λάμβανε ο Γιώργος Τσιάκαλος αλλά και ότι τα δεδομένα αυτά είναι σε πλήρη γνώση τόσο των κάθε λογής Δίπλαρων που συνειδητά τα παραποιούν όσο και όλων των αντιπολιτευόμενων συνομιλητών τους, αναρωτιόμαστε τι άραγε σημαίνει, πως άραγε ερμηνεύεται : 1) το θράσος του (κάθε) Δίπλαρου να διατυπώνει δημόσια ένα τέτοιο αισχρό ψεύδος γνωρίζοντας ότι οι συνομιλητές του το γνωρίζουν, και 2) η σιωπή των συνομιλητών του ενώπιον του ψεύδους….



Αν δεν γνωρίζαμε ότι ο “φταίχτης” Γιώργος Τσιάκαλος έλαβε ως αμοιβή για πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς ποσό μικρότερο αυτού που λάμβανε ένας μέσος καθηγητής μέσης εκπαίδευσης στην Κύπρο (λιγότερα από 200.000 €), και αν επίσης δεν γνωρίζαμε ότι εδώ και … “χρόνια και καιρούς” έχει με αναλυτικότατο υπόμνημα ενημερώσει κάθε ενδιαφερόμενο για το ακριβές ύψος των χρημάτων που έλαβε από την Κυπριακή Δημοκρατία θέλοντας να δώσει τέλος στις εναντίον του αλητείες και τους εκφραστές τους: τότε να είστε σίγουροι ότι θα εννοούσαμε και με το παραπάνω όσα σκληρά και επικριτικά διατυπώνονται με την μορφή επάλληλων ερωτημάτων στην προηγούμενη παράγραφο.



Όμως, γνωρίζοντας όχι μόνο τα αληθινά δεδομένα που αφορούν τα χρήματα που λάμβανε ο Γιώργος Τσιάκαλος αλλά και ότι τα δεδομένα αυτά είναι σε πλήρη γνώση τόσο των κάθε λογής Δίπλαρων που συνειδητά τα παραποιούν όσο και όλων των αντιπολιτευόμενων συνομιλητών τους, αναρωτιόμαστε τι άραγε σημαίνει, πως άραγε ερμηνεύεται : 1) το θράσος του (κάθε) Δίπλαρου να διατυπώνει δημόσια ένα τέτοιο αισχρό ψεύδος γνωρίζοντας ότι οι συνομιλητές του το γνωρίζουν, και 2) η σιωπή των συνομιλητών του ενώπιον του ψεύδους που του επιτρέπει να νομιμοποιείται επικοινωνιακά στους επί του θέματος αδαείς ως δεδομένη αλήθεια.




*Δεν υποκύπτουμε στο πειρασμό να δώσουμε τις δικές μας απαντήσεις εμβαθύνοντας στο (υπέρτερο) θέμα της Κυπριακής ιδιαιτερότητας (ή μοναδικότητας). Οι μπόλικοι ψαγμένοι αναγνώστες του πολιτιστικού blog μας είναι βέβαιο ότι γνωρίζουν πως σε στοιχειώδες επίπεδο τήρησης των προσχημάτων άλλο πράγμα είναι η πολιτική και αλλιώς διαδικαστικά τελείται και άλλο πράγμα είναι η μάπα (η ποδοσφαιρική μπάλα στα κυπριακά). Εξίσου βέβαιο είναι ότι γνωρίζουν πως οι αντιληπτές στην Κύπρο ως επικοινωνιακές ντρίπλες του κάθε Δίπλαρου επικουρούμενες από την αφωνία των φερόμενων ως αντιπάλων του, οπουδήποτε αλλού στον πολιτισμένο κόσμο θα ήταν αντιληπτές ως ηλίθιες αποκρούσεις (ευθυνών) στον … γάμο του Καραγκιόζη. Δυστυχώς, όμως, αυτή η γνώση (της γελοιότητας) δεν φτάνει.



**Η τελευταία φράση – μήνυμα απευθύνεται σε όσους αληθώς ενδιαφέρονται για την πρόοδο αυτού του τόπου, δεν αρκούνται να ξέρουν τι σημαίνει και γιατί υπό τις υπάρχουσες συνθήκες δεν μπορεί να υπηρετηθεί, αλλά θέλουν να παλέψουν ενάντια στις συνθήκες γι’ αυτήν.    





 



…ο “φταίχτης” Γιώργος Τσιάκαλος έλαβε ως αμοιβή για πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς ποσό μικρότερο αυτού που λάμβανε ένας μέσος καθηγητής μέσης εκπαίδευσης στην Κύπρο (λιγότερα από 200.000 €), ..εδω και … “χρόνια και καιρούς” έχει με αναλυτικότατο υπόμνημα ενημερώσει κάθε ενδιαφερόμενο για το ακριβές ύψος των χρημάτων που έλαβε από την Κυπριακή Δημοκρατία θέλοντας να δώσει τέλος στις εναντίον του αλητείες και τους εκφραστές τους




Αν ο Τραμπ είναι το θεαματικό πρόσωπο της δυσφορίας της αμερικανικής κοινωνίας, ο Μπέρνι είναι η μορφή της ιστορικής συνείδησης




Στις ΗΠΑ ο Τραμπ εξασφάλισε αυτήν την εβδομάδα τον αριθμό των εκλεκτόρων που χρειάζονται να πάρει το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.. Στο Δημοκρατικό κόμμα, ωστόσο, παρά τα ευχολόγια του κατεστημένου, αλλά και του επιτελείου της Χίλαρυ[a1] , το κίνημα που διαμορφώθηκε γύρω από την υποψηφιότητα του Μπέρνι Σάντερς δεν φαίνεται να υποχωρεί. Και καθώς η ταξική συνείδηση που αναδύεται από το κίνημα, και η οποία γεφυρώνει για πρώτη φορά σε τέτοιο βάθος μια συμμαχία της εργατικής τάξης με την νεολαία των πανεπιστήμιων, φαίνεται να δημιουργεί νέα δεδομένα, η ανησυχία του κατεστημένου αυξάνεται… Ανησυχεί το κατεστημένο των Δημοκρατικών για το πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία – αλλά υπάρχει και μια ευρύτερη ανησυχία, όπως εκφράζεται από τον ηγεμονικό λόγο των ΜΜΕ, για το κίνημα που έφερε στην επιφάνεια η υποψηφιότητα Σάντερς…



Το ακόλουθο σχόλιο του Γ. Μητραλιά δίνει το κλίμα της εβδομάδα που άρχισε και μια πιο έντονη επίθεση εναντίον του Σάντερς από τα ΜΜΕ..



Ολομέτωπη πια η (ταξική) σύγκρουση Μπέρνι Σάντερς



Του Γιώργου Μητραλιά, 2016-05-24

Και ξαφνικά συνέβη το αναπόφευκτο: Στις 23 Μαΐου 2016, σύσσωμος ο αμερικανικός τηλεοπτικός και γραπτός τύπος, και από κοντά και ο διεθνής, σταμάτησαν να σφυρίζουν αδιάφορα  για την καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς και διαπίστωσαν με τρόμο ότι ο γερουσιαστής από το Βερμόντ «είχε κηρύξει πόλεμο στο Δημοκρατικό κόμμα»! Και όχι μόνον αυτό. Άρχισαν να κινδυνολογούν ότι «οι οπαδοί του Σάντερς ρέπουν προς τη βία», ότι «είναι αγροίκοι» και ότι «θα βάλουν φωτιά στο Δημοκρατικό Συνέδριο στη Φιλαδέλφεια» που θα χρίσει στα τέλη Ιούλιου τον υποψήφιο του κόμματος για την προεδρία των ΗΠΑ…

Καμιά έκπληξη. Στην πραγματικότητα, ο «πόλεμος» του Σάντερς και των εκατομμυρίων υποστηρικτών του στο κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος μαινόταν εδώ και μήνες και μόνον η πρωτοφανής συνωμοσία σιωπής των (νέο)φιλελεύθερων) απανταχού γης ΜΜΕ εναντίον του τα εμπόδιζε να αναγνωρίσουν δημόσια τη δεινή πραγματικότητα: Ο Μπέρνι όχι μόνο δεν ήταν σαν τους άλλους υποψηφίους που είχαν γνωρίσει όλες αυτές τις δεκαετίες αλλά και αποτελούσε μια θανάσιμη απειλή για τον πατροπαράδοτο δικομματισμό του βορειοαμερικανικού  κατεστημένου  και την εξουσία των δισεκατομμυριούχων. Φυσικά, οι ιστορικοί θα πουν ότι η αιτία για  τη «ξαφνική» αφύπνιση των μεγάλων ΜΜΕ ήταν ότι ο Μπέρνι κήρυξε στις 23 Μαΐου τον πόλεμο στην ίδια την πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος κατεβάζοντας εναντίον της δικό του υποψήφιο στην περιφέρεια της Φλόριντα όπου αυτή εκλέγεται. Όμως, ούτε καν αυτή η κίνησή του δεν αποτελούσε έκπληξη καθώς το κίνημα των Berniecrats (1) που τον στηρίζει, κατεβάζει εδώ και τουλάχιστον 2-3 μήνες πάνω από 300 «μπερνικούς» υποψηφίους σε κάθε λογής εκλογική αναμέτρηση συχνά ενάντια στους υποψηφίους του κομματικού κατεστημένου. Και μάλιστα, μερικές φορές, με τη χρηματοδότηση της καμπάνιας τους από το επίσημο ταμείο της καμπάνιας του Μπέρνι Σάντερς!

 Χωρίς αμφιβολία, οι αντίπαλοι του Μπέρνι έχουν κάθε δίκιο να εξομοιώνουν το κατέβασμα «μπερνικών» υποψηφίων ενάντια στους επίσημους του κόμματος με κήρυξη πολέμου στο Δημοκρατικό κόμμα. Ή μάλλον με το ακόμα πιο σημαντικό και ιστορικό πρώτο –τεράστιο- βήμα προς τη κατεύθυνση της δημιουργίας του περίφημου «Τρίτου» μεγάλου -και μάλιστα εναλλακτικού ριζοσπαστικού και …εργατικού αριστερού- κόμματος, που αχρηστεύει ντε φάκτο τον ίδιο τον παραδοσιακό αμερικανικό δικομματισμό. Ωστόσο, δεν πρόκειται και πάλι παρά για μια μόνο  από τις πάμπολλες καθημερινές εκδηλώσεις αυτής της παρατεταμένης «πολεμικής» κατάστασης που επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Για παράδειγμα, τα πρωτοφανή γεγονότα που «διάνθισαν» το συνέδριο του Δημοκρατικού κόμματος της Νεβάδα στο Λας Βέγκας, όπου έκπληκτοι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του Μπέρνι είδαν την τοπική πρόεδρο του κόμματος πρώτα να ακυρώνει την εκλογή τους και να κηρύσσει εσπευσμένα το τέλος του συνεδρίου πριν καν αυτό αρχίσει και αμέσως μετά να καλεί μια ντουζίνα πάνοπλους «σερίφηδες» να αδειάσουν την αίθουσα… υπό την απειλή των όπλων (!), είχαν διπλό αποτέλεσμα. Από τη μια, εισήγαγαν αυτομάτως και σε χρόνο ρεκόρ στην ουσία της αμερικανικής «δημοκρατίας» τους εργαζομένους και λοιπούς πληβείους που αποτελούν και τη μεγάλη μάζα των δεκάδων εκατομμυρίων υποστηρικτών του Σάντερς. Και από την άλλη, πρόσφεραν την αφορμή σε σύσσωμο το αμερικανικό κατεστημένο των μεγάλων ΜΜΕ να εξαπολύσει μια υστερική εκστρατεία καταγγελίας των «αγροίκων» και «βάρβαρων» του Σάντερς, που τάχα πρωτοστάτησαν σε βιαιοπραγίες. Μια ματιά σε μια ντουζίνα βίντεο από αυτά τα –όντως πρωτοφανή- γεγονότα στο Facebook «Έλληνες για το μαζικό κίνημα του Μπέρνι Σάντερς» (2)  είναι όμως αρκετή για να διαπιστωθεί η παραχάραξη της αλήθειας τόσο από τα καθεστωτικά ΜΜΕ όσο όμως και από τα «φιλελεύθερα» και «προοδευτικά» που έσπευσαν να καταγγείλουν τον Σάντερς, που μέχρι τότε συμπαθούσαν ή ανέχονταν, και κυρίως  την …απολίτιστη πλέμπα που τον υποστηρίζει. Η ταξική πάλη και οι ταξικοί διαχωρισμοί σε όλο το μεγαλείο τους!... [a2] 

Πέρα από όλα αυτά, γεγονός είναι ότι το –εξαιρετικά αναπτυγμένο- ταξικό ένστικτο του κατεστημένου των Δημοκρατικών, και φυσικά των δισεκατομμυριούχων χρηματοδοτών του, έχει πια τον πρώτο λόγο καθώς το τοπίο ξεκαθαρίζει, η απειλή που λέγεται Σάντερς συγκεκριμενοποιείται και γίνεται συνείδηση ότι αυτό που πια διακυβεύεται αρχίζει να είναι ιστορικής και συνάμα ζωτικής σημασίας. Η κύρια συνέπεια είναι αρκούντως διδακτική: Ενώ ο μεγάλος αντίπαλος Ντόναλντ Τράμπ έχει φτάσει και αρχίζει να ξεπερνάει την –αντιδημοφιλέστατη-  Χίλλαρι στις απανωτές τελευταίες δημοσκοπήσεις, και ενώ ο Μπέρνι εξακολουθεί να κατατροπώνει τον Τράμπ στις ίδιες δημοσκοπήσεις, η ηγεσία του Δημοκρατικού κόμματος απορρίπτει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο … να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές και ταυτόχρονα  αποτρέψει την εκλογή του Τραμπ, προτείνοντας ως υποψήφιό της τον Μπέρνι Σάντερς. Αντίθετα, επιμένει στην Χίλλαρι, προτιμώντας έτσι να ηττηθεί και κυρίως, να εκλεγεί ο τρισκατάρατος αλλά τελικά «δικό της παιδί» Τραμπ και όχι ο επίφοβος ταξικός εχθρός που λέγεται Μπέρνι Σάντερς και η πλέμπα των καταπιεσμένων του!

Στις 23 Μαΐου 2016, σύσσωμος ο αμερικανικός τηλεοπτικός και γραπτός τύπος, και από κοντά και ο διεθνής, σταμάτησαν να σφυρίζουν αδιάφορα  για την καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς και διαπίστωσαν με τρόμο ότι ο γερουσιαστής από το Βερμόντ «είχε κηρύξει πόλεμο στο Δημοκρατικό κόμμα»! Και όχι μόνον αυτό. Άρχισαν να κινδυνολογούν ότι «οι οπαδοί του Σάντερς ρέπουν προς τη βία», ότι «είναι αγροίκοι» και ότι «θα βάλουν φωτιά στο Δημοκρατικό Συνέδριο στη Φιλαδέλφεια» που θα χρίσει στα τέλη Ιούλιου τον υποψήφιο του κόμματος για την προεδρία των ΗΠΑ…

Κλείνοντας αυτό το σύντομο άρθρο, θα θέλαμε να συμβουλέψουμε τα ελληνικά ΜΜΕ, και ειδικά εκείνα που θα έπρεπε να πανηγυρίζουν για τα κατορθώματα του Μπέρνι και των δικών του, να σταματήσουν –ως υπάκουα παπαγαλάκια- να επαναλαμβάνουν τόσο άκριτα τις τερατολογίες και λοιπές συκοφαντικές και μη ανοησίες των μεγάλων αμερικανικών ΜΜΕ για την καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς. Ας κάνουν επιτέλους τον στοιχειώδη κόπο να ψάξουν να βρουν τα πραγματικά γεγονότα και να διαμορφώσουν τη δική τους άποψη και γνώμη, πριν είναι πολύ αργά. Δηλαδή, πριν η χιονοστιβάδα των προγραμματισμένων εξελίξεων των 65-70 επόμενων ημερών βάλει τα πράγματα στη θέση τους και εγκαινιάσει μια νέα εποχή στη σύγχρονη ιστορία…
Σημειώσεις









 [a1]Οι ανονς έχουν έναν πολλά πετυχημένο. Αποκαλουν τη Χίλαρι - Χίτλερι
 [a2]Όπως το 07