25 Απρ 2016

Στο περιθώριο των ζωντανών πόλεων, τα νεκροταφεία






Ακόμα και σήμερα πολλοί Ελληνοκύπριοι και Ελληνοκύπριες νομίζουσι ότι τα ελληνοκυπριακά νεκροταφεία στα κατεχόμενα είναι κατεστραμμένα αλλά τα τουρκοκυπριακά στα εδάφη που ελέγχει η Δημοκρατία είναι διατηρημένα σαν καινούργια. Ένα νεκροταφείο που μπορεί κανείς εύκολα να δει είναι το νεκροταφείο των Τουρκοκυπρίων στο Μακέντζυ. Είναι πίσω περίπου, από ένα πολύ προβεβλημένο μνημείο για τους πεσόντες Έλληνες από τα ελληνικά αεροπλάνα που κατέρριψε η Εθνική Φρουρά το 1974. Μπορεί κάποιος εύκολα να το  δει, τρόπος του λέγειν με την έννοια ότι ευρίσκεται σε κεντρικό σημείο, αλλά πρέπει να περπατήσεις μέσα για να αντιληφθείς ότι πρόκειται για νεκροταφείο κι όχι για κάποιο μη καλλιεργημένο χωράφι, με τους τάφους κατεστραμμένους και τις πέτρες πεταμένες εδώ και εκεί.

Έτσι η πρωτοβουλία του Δήμου Λεμεσού να συντηρήσει ένα τουρκοκυπριακό  νεκροταφείο στη Λεμεσό έγινε δεκτή με συγκίνηση από αρκετό κόσμο στα κατεχόμενα και ίσως όχι μόνο. Στο μικρό νεκροταφείο των 23 τάφων του Τζαμιού του Αρναούτη είναι θαμμένοι μερικοί από τους νεκρούς του 74 κατά τις σκοτεινές όπως είπε ο δήμαρχος μέρες της ιστορίας μας.

Γνωρίσαμε στο παρελθόν ομάδες προσφύγων  που πάνε στα κατεχόμενα χωριά τους για να περιποιηθούν τα νεκροταφεία τους , πχ στη Γιαλούσα. Πρόκειται για νεκροταφεία διακόπηκε με μια έννοια η λειτουργία τους, δηλαδή δεν έχουν πεθαμένους ή πεθαμένες από μια μέρα και μετά. Ωστόσο συνεχίζουν επί της ουσίας να λειτουργούν αφού συνεχίζουν να φιλοξενούν πολλούς ενοίκους.

Άλλα νεκροταφεία δημιουργήθηκαν για να αντιστοιχήσουν στις μετακινήσεις των προσφύγων. Στον άγιο Επίκτητο για παράδειγμα έχει ιδρυθεί ένα νέο τουρκοκυπριακό νεκροταφείο γιατί το άλλο που εγκαταλείφθηκε τη δεκαετία του 50 ή του 60 ήταν πολύ μικρό. Στο νέο αυτό νεκροταφείο υπάρχουν χιλιάδες νέοι ένοικοι στην πλειοψηφία τους Αυδημιώτες. Είναι ένα επεκτατικό ας πούμε νεκροταφείο που γεμίζει γοργά, όσο οι ζωές που έρχονται και φεύγουν με ένα ρυθμό που οι πολιτικές και διανοητικές  ελίτ του τόπου αρνούνται να συλλάβουν.

Ένας μεξικάνος λογοτέχνης και δημοσιογράφος μάλιστα μπόρεσε σ' ένα μυθιστόρημα του, να βάλει όλους τους ενοίκους άνδρες γυναίκες και παιδιά να συζητούν μεταξύ τους για όσα τους αφορούσαν στη ζωή τους και το θάνατο τους για όλους τους αιώνες που υπήρξαν.

Ένα ερώτημα που θα μπορούσε ίσως κατ αναλογία κάποιος να θέσει είναι το τι θα μπορούσαν να πούνε οι ηρωϊκοί  πεθαμένοι να πουν αν άκουαν αυτά που λεν οι ζωντανοί πάνω στους τάφους τους κάθε αγωνιστική Κυριακή.

Είναι βέβαια δύσκολο να βρεθεί ο κατάλληλος λογοτέχνης αλλά  η σύσταση δύο εθνικών συμβουλίων από πεθαμένους θα μπορούσε να ήταν πολύ χρήσιμη για τους ζωντανούς. Λέμε  δύο συμβουλίων διότι έχουν ένα τέτοιο και οι Τουρκοκύπριοι.

Την εβδομάδα που πέρασε οι νεκροί της Αριστεράς είχαν την τιμητική τους  με αφορμή την σχετική έκδοση του βιβλίου του Μιχάλη Μιχαήλ. Οι τάφοι τους περιμένουν τα μνημεία που τους χρωστούν οι ζωντανοί. Συχνά είναι στα κατεχόμενα. Ένας απ, αυτούς περιμένει ταπεινά και επίμονα στις Γούφες. 

Ο αλουπός, οι όρνιθες, η παραπλάνηση και η λογοκρισία στα πρωτοσέλιδα για τον Ακάμα και την απόφαση του Ανώτατου: Το πραγματικό σκάνδαλο είναι ότι την διαδικασία σε μεγάλο βαθμό την υπονόμευσαν άτομα/εκπρόσωποι με σαφείς τασεις ενάντια στο οικολογικό κίνημα, όπως ο κ. Χαμπουλάς που δεν παρευρέθηκε σε καμιά συνέδρια, έστω και αν ήταν μέλος… Η απόφαση του Ανώτατου για τον Ακάμα και πώς οι συνήθεις ύποπτοι έτρεξαν αμέσως να υποβάλουν ότι «ανατρέπεται»/"είναι στο αέρα" το σχέδιο προστασίας του Ακάμα.. Αυτό ήταν η παραπλάνηση. Η λογοκρισία αφορούσε την αιτία της έστω και διαδικαστικής θέσης του Ανωτάτου – τα δυο άτομα που συμμετείχαν στην επιτροπή και δεν πήγαν ποτέ στις συνεδριάσεις μπορουν να θεωρηθούν «εκπρόσωποι» του αντί-οικολογικού μπλοκ, όπως ο κ. Χαμπουλλάς, και σχετικών συμφερόντων…



Μόλις ανακοινώθηκε η απόφαση του Ανωτάτου σύμφωνα με την οποία έγινε αποδεχτή για διαδικαστικούς λόγους η ένσταση όσων διαφωνούν με την οριοθέτηση του σχεδίου του Ακάμα στα σημερινά του πλαίσια, μια μερίδα των ΜΜΕ φάνηκε να προωθεί σκόπιμα την γενίκευση της απόφασης..

Η προσπάθεια των δυο φιλοκυβερνητικών εφημερίδων να σπρώξουν την ερμηνεία της διαδικαστικής απόφασης στο «dream-come-true» των επιχειρηματιών που για χρόνια προσπαθούν να υπονομεύσουν την μετατροπή του Ακάμα σε Εθνικό Πάρκο






Έτσι, η διαδικαστική απόφαση [που αφορούσε τον τρόπο που λήφθηκαν οι αποφάσεις παρά τις αποφάσεις τις ίδιες ή ακόμα περισσότερο το πλαίσιο] μετατράπηκε από τον Πολίτη και την Αλήθεια σε θέμα «ανατροπής» στον Ακάμα.. Το ότι αυτή είναι μια φαντασίωση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων, δεν αναφερόταν βέβαια. Απλώς γινόταν μια κλισέ [ως συνήθως] προσπάθεια από τις δυο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες να κατηγορήσουν την ..προηγούμενη κυβέρνηση, παραβλέποντας και την ουσία της απόφασης, αλλά και το γεγονός ότι ..ένα μεγάλο μέρος της αιτίας για τη διαδικαστική απόφαση αφορούσε στελέχη του αντί-οικολογικού λόμπι και του βουλευτή του ΔΗΣΥ  Ε. Χαμπουλλά, που δεν έκανε τον καθήκον του να παρευρίσκεται στις συνεδριάσεις της επιτροπής..Το άλλο άτομο που δεν φαίνεται να συμμετείχε ήταν ο επικεφαλής της ομοσπονδίας κυνηγών – ο οποίος αν μην τι άλλο θα ανέμενε κανείς ότι, παρά τις διαφορετικές του θέσεις με το οικολογικό κίνημα, θα ενδιαφερόταν να διαφυλαχθεί ο Ακάμας σαν χώρος «άγριας φύσης»..Αλλα φαίνεται ότι επικράτησε κομματικό καθήκον προς την κυβερνητική παραταξη… Τα ΜΜΕ στο κλασικό τους ρόλο της Μετατόπισης και της Λογοκρισίας..
Ας δούμε τα γεγονότα με βάση την ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας για Προστασία των Φυσικών Ακτών»

Τί πραγματικά έλεγε η απόφαση…
«Μετά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να ακυρώσει τα όρια του Natura 2000 λόγω του γεγονός ότι η Επιστημονική Επιτροπή συνεδρίαζε με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση σε συνεδρίες που δεν ήταν τακτικές, ο πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής, διευθυντής του Τμήματος Περιβάλλοντος, Κώστας Χατζηπαναγιώτου, ανέφερε στον Φιλελεύθερο ότι θα συμβουλευτεί τη Νομική Υπηρεσία για τον χειρισμό της υπόθεσης. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι παρά την απόφαση αυτή, η περιοχή Natura του Ακάμα δεν σταματά να αποτελεί προστατευόμενη περιοχή και εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του Δικτύου Natura της ΕΕ. Η αφαίρεση τεμαχίων από τα όρια Natura γίνεται κατόπιν αιτήματος του κράτους εφόσον συντρέχουν επιστημονικοί λόγοι και όχι διαδικαστικοί όπως στην προκειμένη περίπτωση. Επιπλέον, ανέφερε ότι αναμένεται η Επιστημονική Επιτροπή να συνέλθει με την υφιστάμενη σύνθεση και να λάβει εκ νέου απόφαση η οποία θα υποβληθεί στον Υπουργό Γεωργίας και μετά στο Υπουργικό Συμβούλιο».

Και ποιοί πραγματικά έλειπαν και υπονομευσαν διαδικαστικά την επιτροπή: οι συνήθεις ύποπτοι ή όταν βάλλεις τον αλουπο να προσέχει τις όρνιθες..
Και επειδή κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες περνάνε στο ντούκου από το δημόσιο διάλογο, προσέξτε το ακόλουθο απόσπασμα από την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί της Αναθεωρητικής Διαδικασίας για την συγκρότηση της Επιστημονικής Επιτροπής για την Χερσόνησο του Ακάμα:

«Στην επίμαχη συνεδρία ημερομηνίας 20.10.2009 παρόντα ήταν τα 9 μέλη, απουσίαζαν οι κ.κ. Κασίνης (Ταμείο Θήρας), Χαμπουλλάς (Ένωση Δήμων) και Κακουλλή (Ομοσπονδία Κυνηγιού και Διατήρησης της Άγριας Ζωής), χωρίς να καταγράφεται ο λόγος της απουσίας τους.

Στην επόμενη συνεδρία στις 30.10.2009 παρόντα ήταν 8 μέλη, απουσίαζαν οι κ.κ. Παπαδόπουλος (Τμήμα Δασών), Α. Κυρατζής (Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών), Χαμπουλλάς (Ένωση Δήμων Κύπρου) και Κακουλλή (Ομοσπονδία Κυνηγιού και Διατήρησης της Άγριας Ζωής), χωρίς να φαίνεται και πάλι ο λόγος της απουσίας τους. [...]
Στη συνεδρία ημερομηνίας 10.2.2010, κατά την οποία λήφθηκε η τελική απόφαση, παρόντα ήταν 10 μέλη ενώ και πάλι απουσίαζαν χωρίς οποιαδήποτε αιτιολογία τα μέλη Χαμπουλλάς και Κακουλλή».

Συνεπώς, τα δύο μέλη που απουσίαζαν και από τις τρεις συνεδρίες της Επιστημονικής Επιτροπής, χωρίς οποιαδήποτε αιτιολογία, ήταν:
1. Evgenios Hamboullas | Ευγένιος Χαμπουλλάς / Evgenios Hamboullas / Evgenios Hamboullas, Εκπρόσωπος της Ένωσης Δήμων Κύπρου στην Επιστημονική Επιτροπή, καθώς τότε ήταν Δημοτικός Σύμβουλος και Πρόεδρος της Επιτροπής Πολεοδομίας του Δήμου Λεμεσού, ενώ τώρα είναι Βουλευτής επαρχίας Αμμοχώστου του ΔΗΣΥ, και
2. Αντώνης Κακουλλής, Εκπρόσωπος και Πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Κυνηγίου & Διατήρησης της Άγριας Ζωής / Cyprus Hunting.

Και όπως σχολιάζει σήμερα ο Γιαννακός στην εφημερίδα Φιλελεύθερος: «Έγινε και αυτό στη μακαρία γη. Επιστημονική Επιτροπή που καταρτίστηκε για να οριοθετήσει τη Χερσόνησο του Ακάμα, συνεδρίασε όλο και όλο τρεις φορές, αλλά σε κάθε συνεδρία έλειπαν αδικαιολόγητα μέλη της. Παρά το γεγονός αυτό, η Επιστημονική Επιτροπή προχώρησε και ολοκλήρωσε το έργο της. Αποτέλεσμα όμως ήταν το έργο της, δηλαδή η οριοθέτηση του Ακάμα, να ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο που έκρινε ότι η σύνθεση της Επιστημονικής Επιτροπής ήταν κακή, λόγω της απουσίας μελών της σε κάθε της συνεδρία. Καλά, τα μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής ή οποιοιδήποτε άλλοι αρμόδιοι, που τη συγκρότησαν και την επέβλεψαν, δεν γνώριζαν ότι μετατρέπεται σε κακή η σύνθεσή της, όταν ελλείπουν τα μέλη από τις συνεδρίες; Τέλος, και με φόβο Θεού, θα θέλαμε να ρωτήσουμε ταπεινά: «Μήπως πληρώθηκαν κιόλας τα μέλη της Επιστημονικής αυτής Επιτροπής;».
Phileleftheros (Ό Φιλελεύθερος) - Σάββατο, 23 Απριλίου 2016
http://www.philenews.com/…/kaki-synthesi-epistimonikis-epit…

Το θέαμα του Λώλου και τα πρόθυμα ΜΜΕ… ή πώς η πραγματική σύγκρουση στην Κύπρο είναι πια και η αντίσταση στη μονοδιάστατη κατασκευή θεαμάτων από τα ΜΜΕ..




“Ο μάρτυρας κατήγγειλε επίσης ότι είχε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Πολίτης και μετά από δυσμενές άρθρο που έγραψε, του λέχθηκε ότι δεν θα δημοσιεύουν πλέον τα άρθρα του μετά από παρέμβαση του Αντρέα Ηλιάδη καθώς και ότι η Τράπεζα απέκοψε διαφήμιση ύψους €50.000 από την εφημερίδα. [1]

Ερωτηθείς σε σχέση με αναφορές στην κατάθεση του σχετικά με άσκηση πίεσης σε εφημερίδα εκ μέρους της ΤΚ και απόσυρση διαφήμισης ύψους 50.000 ευρώ, ο κ. Ολύμπιος είπε ότι τις εν λόγω πληροφορίες τις αποκόμισε από email που του απέστειλε ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πολίτης» Διονύσης Διονυσίου και τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του[2]

« Ξέρω τι σημαίνει Μέσα Ενημέρωσης. Ήταν η δουλειά μου, άσχετο αν δεν την κάνω τώρα γιατί είμαι Υπουργός Εσωτερικών. Ξέρω τι σημαίνει Μέσα. Βλέπεις το ίδιο θέμα και το ένα Μέσο το παρουσιάζει με αυτό τον τρόπο, το άλλο Μέσο με άλλο τρόπο. Έχει υποχρέωση ο Υπουργός Εσωτερικών να παρέμβει στα Μέσα και να τους πει ξέρετε στρατιωτάκια έτσι θα γράφετε ή ακόμα και στο ΡΙΚ ότι έτσι θα δημοσιεύετε μια είδηση κτλ.»[3]
Σ. Χάσικος, Δεκέμβριος 2015

Η υπόθεση Λώλου έσκασε σαν φούσκα. Είχε μεταφερθεί εσπευσμένα από ότι φάνηκε στην Κύπρο για να βοηθήσει την κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα, να κατασκευάσουν μια μετατόπιση από τα προβλήματα τους εναντίον της Αριστεράς. Έτσι, το Σάββατο 16/4 οι τίτλοι ήταν οι αναμενόμενοι από τα «στρατιωτάκια» του Χάσικου. Η εστίαση ήταν σε «κόμμα» ή πήγαινε πιο άμεσα στο ΑΚΕΛ και τον Β. Ζαννέτο. Το ότι η υποτιθέμενα αποστασιοποιημένη ανακριτική ομάδα έτρεχε, ξαφνικά, [για πρώτη φορά στην υπόθεση των σκουπιδιών] να προσφέρει άμεση αναμετάδοση, δεν σχολιάστηκε φυσικά. Ήταν ένα ξεκάθαρο τεκμήριο ότι η ανακριτική ομάδα ελέγχεται από την κυβερνητική μηχανή που την καθοδηγεί. Αλλά η πλειοψηφία των δημοσιογράφων που ασχολούνταν [και στους οποίους γίνονταν οι διαρροές] δεν μπορούσαν, φυσικά, να θέσουν τέτοια ερωτήματα. Ήταν άλλωστε οι ίδιοι που αναπαρήγαγαν τα θεάματα του Ρίκκου πριν [Χατζηβασίλης του Φιλελεύθερου λ.χ. ή ολόκληρο το κύκλωμα στον Πολίτη] – τέτοιες ερωτήσεις για στημένες ανακρίσεις και στοχευόμενες διαρροές θα αποκάλυπταν το ποιοί ήταν οι ίδιοι, σε ποιό δίκτυο ανήκαν. Την Κυριακή 17/4, ο Πολίτης πρόβαλε όσο μπορούσε το θέμα/θέαμα.  Ο σύμβουλος έκδοσης της εφημερίδας έχοντας σαφή εμπειρία πως κατασκευάζονται ειδήσεις [είτε με λογοκρισία επί αμοιβή, είτε με παραπλάνηση/ψέματα/λάσπη σαν είδηση που προσφέρει υπηρεσία] έκανε ότι μπορούσε να προβάλει το θέαμα που έφτιασε το κύκλωμα. Όλα θύμιζαν Ρίκκο – έστω και αν ο Ρίκκος είναι στο δικαστήριο πια… Αλλά η διαφορά φάνηκε την επομένη. Ενώ ο Πολίτης σε ένα σχεδόν νοσταλγικό τίτλο από την εποχή του εμφύλιου στην Ελλάδα [«ο Ζαννέτος δεν συνεργάζεται» κατά το «ο Μπελογιάννης/ο Πλουμπίδης κοκ δεν συνεργάζονται» ή «δεν υπογράφουν] έδινε το τόνο ενός προβλήματος.. Την επομένη, το πρόβλημα έγινε εμφανές.. Όχι μόνο η κωμική ιστορία με την εισφορά των 25,000 και την ανάκριση ενός ηλικιωμένου 80χρονου [του κ. Κοκκινίδη] φαινόταν να βάζει νερά, αλλά προφανώς ο κ. Κληρίδης έκανε την παρέμβασή του. Κατηγορήθηκε ο Λώλος.. Αυτό ήταν έκπληξη σε σχέση με το σενάριο που κατασκευαζόταν την περίοδο 2013-14 από τον Ρίκκο σε συνεργασία με τα δίκτυα του Χάσικου στα ΜΜΕ.. Ήταν μια αμήχανη στιγμή για τα στρατιωτάκια του Χάσικου…

Μερικοί, μάλιστα, αυτοεξευτελίζονταν από κεκτημένη ταχύτητα.. Ο Άριστος Μιχαηλίδης έβγαλε στην επιφάνεια την αντί-αριστερή εμμονή σε ένα ντελίριο του οποίου δεν φαινόταν να κατανοεί, καν, τις προεκτάσεις.  Όσοι παπαγάλιζαν σαν στρατιωτάκια το σενάριο, έκαναν την εξής υποτιθέμενη ερώτηση «καλά γιατί να κάνει εισφορά ένας επιχειρηματίας στο ΑΚΕΛ» ή για να είναι πιο.. ουδέτεροι «γιατί να κάνει εισφορά σε ένα κόμμα».. Ήταν οι ίδιοι που όταν Ν. Σιακόλας περενέβη το 2013 για να θυμίσει ότι είχε κάνει εισφορές και επί προεδρίας του Τ. Παπαδόπουλου, και επί Γ. Κληρίδη, ξαφνικά σιώπησαν και δεν ρώτησαν.. γιατί έκανε εισφορά ή ακόμα πιο απλά, που πήγαν εκείνα τα λεφτά.. Δεν είναι φυσικά μόνο ο Σιακόλας που είναι υπεράνω. Και φυσικά, όταν κατατέθηκε στο δικαστήριο ότι ο Α. Ηλιάδης της Τράπεζας Κύπρου εξασφάλισε λογοκρισία για τις απόψεις που του έκαναν κριτική στον Πολίτη, με ένα πακέτο 50,000.. σιώπησαν και πάλι ..σαν στρατιωτάκια.. Για τον κ. Μιχαηλίδη η εικόνα ήταν ακόμα πιο θλιβερή. Κτυπιόταν χωρίς να καταλαβαίνει ότι ουσιαστικά έπαιζε το παιχνίδι όσων κατασκεύαζαν πριν μερικές εβδομάδες το θέαμα.. ο Τάσσος πήρε μίζες από τον Μπόμπολα.. Αν, δηλαδή, ο Μπόμπολας έκανε εισφορά στο ΔΗΚΟ αυτό επιβεβαιώνει τις αθλιότητες του Φαίδωνα και του Διονυσίου;

Όταν μερικοί καμώνονται ότι ξεχνούν τη διαφορά εισφοράς για δημόσιες σχέσεις και μιζών που σημαίνουν συναλλαγή: όταν ο Διονυσίου μιλά για συναλλαγές χωρίς να ντρέπεται, οι υπόλοιποι κάνουν ότι ξεχνούν ότι γράφουν σε πλαίσια που τους καθορίζουν τα συμφέροντα των αφεντικών τους – και οι συναλλαγές αυτών των αφεντικών..
Οι επιχειρήσεις και οι επιχειρηματίες στον καπιταλισμό κάνουν εισφορές για δυο λόγους:
  1. ο νόμιμος και θεμιτός λόγος αφορά στις δημόσιες σχέσεις. Οι επιχειρήσεις, προσπαθώντας να φτιάξουν μια ευρύτερη θετική εικόνα, προσφέρουν στο δημόσιο [όπως οι «εισφορές του Σιακόλα»], σε φιλανθρωπίες, ή σε κόμματα [και συνήθως σε όλα τα μεγάλα κόμματα, ακριβώς για να φανεί ότι δεν είναι προκατελειμένοι – αν και η μερίδα του λέοντος, ιστορικά, πάει στα δεξιά κόμματα]. Σε αυτό το πλαίσιο, κάποιες επιχειρήσεις επιχορηγούν συγκεκριμένα κόμματα, τα οποία θεωρούν ότι τους εκφράζουν – λ.χ. οι αδελφοί Koch  στις ΗΠΑ επιχορηγούν κατά κανόνα δεξιές κινήσεις κοκ, γιατί αυτή είναι η ιδεολογία τους. Αντίστοιχα, φιλελεύθεροι στο Χόλυγουντ διοργανώνουν εκδηλώσεις για να μαζεψουν εκατομμύρια για κεντροαριστερούς υποψήφιους ή θέματα.
  2. Ο αθέμιτος τρόπος είναι η εισφορά με αντάλλαγμα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται, σαφώς, η εισφορά στον Πολίτη μέσω του Διονυσίου, 50,000 από την Τράπεζα Κύπρου για να λογοκρίνει τις απόψεις του Μ. Ολύμπιου το 2009. Αυτά ανήκουν σε ότι μπορεί να ονομαστεί μίζα. Το βασικό, όμως, τεκμήριο για μια μίζα είναι το αντάλλαγμα και η τεκμηρίωσή του. Και σαφώς η συγκριτική αναφορά. Και οι μίζες είναι ανάλογες το θέματος.


Σε αυτό το πλαίσιο, το να εμφανίζεται ο Λώλος να λέει ότι τον πίεζαν γενικώς [«δεν μπορούσες να κανείς την δουλειά σου χωρίς να πληρώσεις»] και μετά από μια πορεία συμβολαίων για 20 χρόνια στην Κύπρο, να θυμάται μόνο μια εισφορά στο ΑΚΕΛ, γιατί του είπε ένας συνταξιούχος, είναι εξόφθαλμο ότι δεν στέκει συγκριτικά και ότι το πιο πιθανό είναι ότι πουλά εκδούλευση σε όσους, φαίνεται, ήθελαν να επιτεθούν στο ΑΚΕΛ – για να εκμαιεύσει απαλλαγή ως μάρτυρας κατηγορίας.. Κάτι που ως τώρα δεν φαίνεται να έχει καταφέρει… Το να κάνει εισφορά στο ΑΚΕΛ δεν ήταν παράξενο – είναι ένα από τα δυο μεγάλα κόμματα, ήταν κυβέρνηση, οπότε αν ένας επιχειρηματίας ήθελε να κάνει μια γενική δήλωση δημόσιων σχέσεων μη ταύτισης [αφού οι καταβολές του κ. Λώλου έρχονταν από την εποχή Κληρίδη] τί το παράξενο να κάνει μια εισφορά, «ψίχουλα» ουσιαστικά, σαν συμβολική κίνηση; Εκτός αν μερικοί θεωρούν ότι δεν πρέπει να γίνονται εισφορές στο ΑΚΕΛ.. Άλλωστε ο μεγάλος διχασμός στην κυπριακή κοινωνία το 1948 ξεκίνησε με ανάλογες ιαχές από την ακροδεξιά, την οποία εξέφραζε ο Πολύκαρπος Ιωαννίδης – να μην δίνονται, καν, διαφημίσεις σε αριστερές εφημερίδες, να μην προσλαμβάνονται αριστεροί εργάτες κοκ. Γενικότερα, αν δει κανείς την εικόνα των κυπριακών ΜΜΕ, αλλά και των επιχειρήσεων είναι σαφές ότι, πλην του ΑΚΕΛ, οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις έχουν δυσανάλογη αντιπροσώπευση. Η ΟΕΒ και το ΚΕΒΕ είναι σαφώς ελεγχόμενα από τον ΔΗΣΥ ή ανάποδα ο ΔΗΣΥ είναι προέκτασή τους – όπως φάνηκε άλλωστε και στο θέμα της απόπειρας ποινικοποίησης των απεργιών.. Και όμως, κωμικά αυτή η ταύτιση που είναι τεκμηριωμένη με κοινές δηλώσεις και αποφάσεις [για περιορισμό απεργιών, για ιδιωτικοποιήσεις ή ακόμα και η πρόσφατη αναφορά του Αβέρωφ Νεοφύτου για περικοπή της κοινωνικής πολιτικής της ΑΗΚ] είχαν ως στόχο το καλόπιασμα των επιχειρηματιών. Και φυσικά, η πρωτοβουλία και επιμονή της κυβέρνησης για τα ωράρια είχε, επίσης, σαφώς αποδέκτες τα συμφέροντα συγκεκριμένων επιχειρηματιών.. Μπροστά σε αυτήν την πραγματικότητα υπόγειων ή και δημόσιων συναλλαγών, η κατασκευή του θεάματος Λώλου, ήταν αναγκαία μετατόπιση από τις σχέσεις της δεξιάς με το κεφάλαιο και διαφόρων μορφών μιζών. Οι 25,000 εισφορά ήταν ένα προπέτασμα καπνού για να συγκαλυφθούν εξόφθαλμες υποθέσεις συναλλαγής που γίνονται δημόσια. Διότι το θέμα είναι ακριβώς ποιός εξυπηρετεί συγκεκριμένους – και άρα, γιατί οι εισφορές μπορούν να θεωρηθούν και ως συναλλαγή. Το ότι ο Διονυσίου του Πολίτη φωνάζει, ενώ είναι ο ίδιος είναι εμπλεκόμενος σε εξαγορά από ιδιωτική επιχείρηση/τράπεζα είναι εκφραστικό.

… η μονοδιάστατη εστίαση των ΜΜΕ και ιδιαίτερα των τηλεοπτικών σταθμών είναι σαφής. Και δείχνει και κάτι επιπρόσθετα – πέρα από τα συμφέροντα και τις συναλλαγές, η δεξιά μπορεί να ελπίζει σε προνομιακή μεταχείριση, αφού ελέγχει το τηλεοπτικό τοπίο έχει ντε φάκτο την μερίδα του λέοντος στην προβολή από τα ΜΜΕ. Η αριστερά θα πρέπει να αγοράσει τηλεοπτικό χρόνο και χώρο προβολής. Ιδού λοιπόν και μια από τις αιτίες της εμμονής σε επιθέσεις στα οικονομικά της αριστεράς – πέρα από την ανάγκη της δεξιάς για Μετατοπίσεις από την δικιά της διαπλοκή. …

Ένα ενδεικτικό πλαίσιο της κυπριακής χειραγώγησης - Το τηλεοπτικό τοπίο: 4 απόλυτα ελεγχόμενα κανάλια έτοιμα να υπακούσουν, βομβαρδίζουν το κοινό.. που καταφέρνει, όμως, να μην μετατρέπεται σε κοπάδι όπως τα «στρατιωτάκια» που μιλούν…
Αν δει κανείς την εικόνα των κυπριακών τηλεοπτικών καναλιών λ.χ. είναι σαφής η προκατάληψη – και άρα η προνομιακή προβολή της δεξιάς, με ανάλογα ανταλλάγματα. Ήδη άλλωστε η νυν κυβέρνηση προσφέρει ειδική αντιμετώπιση στους καναλάρχες και για τα χρέη τους από την πλατφόρμα Βέλιστερ [και σε αυτό το πλαίσιο τίθεται και πάλι θέμα σύγκρουσης συμφερόντων του υπουργού εσωτερικών – έστω και αν κρύβεται πίσω από την δικαιολογία ότι δήθεν ενοικιάζει απλώς. Ενοικιάζει και ο αρχιεπίσκοπος και ελέγχει ντε φάκτο].
Αλλά ιδού και η εικόνα για τα 4 μεγάλα παγκύπρια κανάλια:
  1. Αντένα: ιδιοκτησία της οικογένειας Παπαφιλίππου, η οποία σαφώς ανήκει στην δεξιά, με τον ιδρυτή του τοπικού τηλεοπτικού σταθμού και του σχετικού δικηγορικού γραφείου να είχε διοριστεί από το πραξικόπημα του 1974 ως αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ. Η ταύτιση με την ακροδεξιά - δεξιά είναι αυτονόητη στην ειδησεογραφία του σταθμού. Η μόνη εσωτερική διαφοροποίηση είναι αν ο σταθμός στηρίζει περισσότερο την απορριπτική δεξιά ή την φιλοδυτική κυβερνητική ελίτ της δεξιάς. Και αυτό γίνεται στα πλαίσια έμμεσων ή άμεσων ανταλλαγών. Η αριστερά απλώς ελπίζει ότι θα αναφέρονται τουλάχιστον οι ανακοινώσεις της.

  1. Μέγκα: Βασικός παίκτης είναι ο ιδιοκτήτης των εγκαταστάσεων, ο αρχιεπίσκοπος. Επιχειρηματίας ο ίδιος, έντονα αντί-αριστερός, αλλά και γενικώς απορριπτικός, μετά από τις αποτυχίες των επενδύσεων του λόγω της τραπεζιτικής κρίσης [η κυπριακή εκκλησία έχασε ουσιαστικά την συμμετοχή της στο τραπεζιτικό τομέα] έχει υποβαθμίσει την απορριπτική του θέση. Έτσι, ο σταθμός κινείται σε ένα πλαίσιο, όπου εμφανίζονται οι απόψεις της δεξιάς και του εθνικιστικού απορριπτικού κέντρου - αλλά και της ακροδεξιας του ΕΛΑΜ. Ο Φουρλάς εκφράζει την δεξιά ελίτ, ενώ άτομα σαν τον Μυλωνά εκφράζουν το απορριπτικό κέντρο - και φλερτ με την ακροδεξια. Η εχθρότητα προς την αριστερά είναι δεδομένη. Το ότι στην επέτειο της 21ης  Απριλίου το 2016 υπήρχε εκπομπή για το …Μαρί [προφανώς μετά την αποτυχία της φούσκας Λώλου] δεν είναι τυχαίο..

  1. ΡΙΚ: Το δημόσιο ίδρυμα ελέγχεται από τον υπουργό εσωτερικών και παρά το ότι νομικά [και λόγω του ότι τα κονδύλια του έγκεινται από τη Βουλή] οφείλει να είναι ισορροπημένο, έχει μια σαφή προκατάληψη. Το 2015, το ΑΚΕΛ είχε μάλιστα υποβάλει και συγκριτικές αναφορές από έρευνα για τις παρουσιάσεις του ΡΙΚ.

  1. Σίγμα: Το συγκρότημα ΔΙΑΣ του κ. Χατζηκωστή ξεκίνησε, ουσιαστικά, ως επέκταση της πρώτης ανεπίσημης εφημερίδας του ΔΗΣΥ – της Σημερινής. Όταν η ελίτ της δεξιάς γύρω από τον Κληρίδη έφτιαξε την Αλήθεια ως εκφραστικό όργανο, ο κ. Χατζηκωστής είχε, ήδη, πάρει την Σημερινή ως εκφραστικό όργανο μιας δικής του πορείας, που οδήγησε στην οικοδόμηση του ΔΙΑ. Όπως και ο Αρχιεπίσκοπος και ο κ. Παπαφιλίππου, ο κ. Χατζηκωστής έκανε άνοιγμα στο απορριπτικό κέντρο και έτσι τα ΜΜΕ του [άρα και η τηλεόρασή του] απευθύνονται με άμεσες ή έμμεσες ρητορικές σε εκείνους του χώρους. Σε κάποια φάση, την δεκαετία του 1990 και αρχές του 2000, το Σίγμα φάνηκε να διαφοροποιείται από τα άλλα τηλεοπτικά κανάλια και να προσπαθεί να είναι κάπως πιο ισορροπημένο και απέναντι στην αριστερά. Σήμερα, όμως, είναι υπό τον άμεσο έλεγχο και πάλι της δεξιάς. Ο διευθυντής ο κ. Τσουρούλης κατάγεται πολιτικά από τον ΔΗΣΥ και ανηκει σαφως στο συγκεκριμενο χωρο.. .

Με την πιο πάνω εικόνα, η μονοδιάστατη εστίαση των ΜΜΕ και ιδιαίτερα των τηλεοπτικών σταθμών είναι σαφής. Και δείχνει και κάτι επιπρόσθετα – πέρα από τα συμφέροντα και τις συναλλαγές, η δεξιά μπορεί να ελπίζει σε προνομιακή μεταχείριση, αφού ελέγχει το τηλεοπτικό τοπίο. Η αριστερά θα πρέπει να αγοράσει τηλεοπτικό χρόνο. Ιδού λοιπόν και μια από τις αιτιες της εμμονής σε επιθέσεις στα οικονομικά της αριστεράς. Η δεξιά, όχι μόνο είναι βαθιά εμπλεκόμενη σε συναλλαγές και μίζες – ελέγχει και την ιδιοκτησία των ΜΜΕ και θέλει να αποκλείσει την αριστερά ακόμα περισσότερο. Το ότι η δεξιά δεν καταφέρνει, παρά την ομοβροντία των εκστρατειών της να είναι κυρίαρχη είναι μια ενδιαφέρουσα διάσταση των αποτελεσμάτων των υπόγειων μορφών της κυπριακής αντίστασης – έστω και αν εκφράζεται με πολυδιάσπαση απόψεων.

Γιατί η δεξιά είχε ανάγκη τον Λώλο και τη φούσκα του – γιατί είναι δικά της τα περισσότερα σκάνδαλα
Η δεξιά [επί διακυβέρνησης Κληρίδη] είχε άμεση ευθύνη για την απορύθμιση του τραπεζιτικού τομέα – και για τη συγκάλυψη [μέσω της στήριξης Ορφανίδη, όταν ήταν επικεφαλής της Κεντρικής] της απραξίας, ενώ οι τράπεζες οδηγούσαν την χώρα στην οικονομική κρίση από το 2009 μέχρι το 2012, που αποκαλύφθηκε το παρασκήνιο. Αρχικά, η δεξιά προσπάθησε να μετατοπίσει την έμφαση στο δημόσιο – όταν δεν πέτυχε ούτε αυτή η συνταγή [και η εξέγερση του Μάρτη του 2013, που απέτρεψε το καθολικό κούρεμα ήταν εκφραστική αυτής της αποτυχίας] αποφάσισε να επενδύσει στη σκανδαλολογία. Αυτού του είδους η μετατόπιση ακολουθεί την πρακτική που εισηγήθηκε ο Πάγκαλος με την στρατηγική μετατόπισης της ευθύνης σε όλους -«μαζί τα φάγαμε». Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι ακόμα και σε αυτήν την προσπάθεια μετατόπισης, η δεξιά είναι τόσο βαθιά διαπλεκόμενη, που και πάλι είναι τα δικά στης κορυφαία στελέχη και συνεργάτες που εμπλέκονται.

Αν δει κανείς λ.χ. τα δυο κορυφαία στελέχη που καταδικάστηκαν πρόσφατα [τους κ. Ν. Μιχαηλίδη στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου και του Χ. Χριστοδούλου] αφορούν κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Κληρίδη – και οι υποθέσεις τους έχουν προεκτάσεις που, αν και όταν διερευνηθούν, θα εμπλέξουν αναπόφευκτα και άλλους. Άλλωστε και οι δυο ήταν υπουργοί εσωτερικών. Και ο ένας ο Χ. Χριστοδούλου άνοιξε, ήδη, το θέμα της φοροαποφυγής του εκδότη του Πολίτη για 40 εκατομμύρια. Ένα ακόμα λογοκρινομενο σκάνδαλο. Αλλά και η νυν κυβέρνηση της δεξιάς κουβαλά, ήδη, βαρύ φορτίο με υποθέσεις που πάνε πίσω στα δικηγορικά γραφεία των μελών της κυβέρνησης και του προέδρου. Ο hit man, στον οποίο ανατέθηκε η κατασκευή θεαμάτων δαιμονοποίησης με εστίαση στην αριστερά, ο Ρίκκος, βρίσκεται στα δικαστήρια για διαπλοκή και δεκασμό – μίζες κατά την τρέχουσα ορολογία. Φυσικά, τα ελεγχόμενα ΜΜΕ [τα οποία λειτουργούσαν σαν φερέφωνα του Ρίκκου]  δεν θέλουν να το αναφέρουν ιδιαίτερα – είναι και η ενοχή ένα σύνδρομο.. Έτσι υποβαθμίζουν την δίκη. Σκιές υπάρχουν και για την κα. Γιωρκάτζη, διορισμένη επίσης επί Κληρίδη και νυν διορισμένη στην Κεντρική. Δεν προσέλαβε να πάει και οι ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων [και το κάρφωμα τους από άλλες πτέρυγες της δεξιάς] άρχισαν να κυκλοφορούν – όπως και η εντυπωσιακή διαδικασία σύναψης του συμβολαίου με την κα. Γιωρκάτζη να διαπραγματεύεται με ένα δημοσιογράφο-διορισμένο-σύμβουλο..Τέτοιο επίπεδο διαμοιρασμό του πλούτου του δημοσίου..

Απέναντι σε αυτά και άλλες σκιές σκανδάλων [στις τράπεζες, στα δικηγορικά γραφεία και φυσικά το τεράστιο θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων του νυν υπουργού εσωτερικών ανάμεσα στα ιδιωτικά συμφέροντα της οικογένειας του και της δημόσιας θέσης του] η κυβέρνηση καταφεύγει σε θεάματα σκανδάλων μετατόπισης – αρχικά, ήταν η Δρομολαξιά με σαφή στόχο την αριστερά [και την δαιμονοποίηση των ημικρατικών] αλλά και πάλι εμπλάκηκαν και δικά της στελέχη. Επειδή εκείνη η υπόθεση είναι πια καταγεγραμμένα στημένη, και με βάση ηχογραφήσεις, η σκιά της απειλεί να γίνει μπούμερανγκ. Μετά φτιάχτηκε το θέαμα του ΣΑΠΑ. Εκεί υπήρχε όντως σκάνδαλο υπερχρεώσεων από εταιρείες και μιζών για να διευκολυνθούν οι υπερχρεώσεις. Αν η υπόθεση της Δρομολαξιάς θα κυνηγά τον ΔΗΣΥ σαν το στημένο δικαστικό σκηνικό, η υπόθεση του ΣΑΠΑ θα τον κυνηγά σαν το σκάνδαλο απαλλαγής των κυρίως ενόχων – των εργοληπτικών εταιρειών..

Μέσα σε όλο αυτόν τον αχταρμά μετατοπίσεων και συνεχών σκανδάλων της δεξιάς [αν μετρήσει κανείς τον αριθμό των στελεχών, συνεργατών και υποστηριχτών του ΔΗΣΥ που έχουν κατηγορηθεί, καταδικαστεί κλπ, είναι σαφώς μεγαλύτερος από άλλου κόμματος] φαίνεται ότι το θέμα άγγιξε, πια, και την ευαισθησία μερικών ή των ίδιων των θεσμών σαν δομών. Η αντίδραση του κ. Κ. Κληρίδη και του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη υπήρξε από το 2015 ένα σαφές όριο σαν αυτό το κατάντημα που οδηγούσε η συναλλαγή, οι στημένες δίκες, οι απαλλαγές των ενόχων και τα θεαμάτα των ελεγχόμενων ΜΜΕ σαν συγκάλυψη. Και σε αυτό το πλαίσιο, ο hit man Ρίκκος συνελήφθη για δεκασμό και παραπέμφθηκε σε δίκη, ενώ ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης άρχισε να δείχνει τον Σ. Χάσικο τα όρια της ανοχής για τα δικά του θεάματα, σκηνικά διαπλοκής και υπόγειες κινήσεις συγκάλυψης. Σε αυτό το πλαίσιο, και με την κεκτημένη ταχύτητα των ερευνών υπό την πίεση του κοινού, το θέμα έφτασε και στα σκουπίδια. Ο κ. Χάσικος, προφανώς, είχε βρει μια χρήσιμη [για τον ίδιο;] σύμφωνα με τον κ. Κοκότση και ήθελε να την περάσει – τον εμπόδισε ο γενικός ελεγκτής και τελικά διάφορες συγκλίνουσες έρευνες κατέληξαν στο κατηγορητήριο. Ο ΔΗΣΥ, όμως, είχε αποτύχει αυτήν την φορά να απαλλάξει τους δικούς του – όπως έκανε στο ΣΑΠΑ και εν μέρει στη Δρομολαξιά με τους ημέτερους αστυνομικούς, των οποίων οι ποίνες επέσαν στα μαλακά. Αξίζει να δει κανείς τα άτομα που συνδέονται με τον ΔΗΣΥ και κατηγορήθηκαν για το σκάνδαλο των σκουπιδιών - και να αντιπαραβάλει συγκριτικά το γεγονός ότι κανένα από αυτά δεν αναφερόταν σαν συνδεόμενο με τον ΔΗΣΥ στα ελεγχόμενα ΜΜΕ:
1.     Κοκότσης – επικεφαλής της Helector, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΗΣΥ, μετατράπηκε με μάρτυρα κατηγορίας, αλλά όπως και οι εργολάβοι στην Πάφο εμπλέκεται βαθειά στη διακίνηση μιζών
2.     Λουρουτζιάτης - Δήμαρχος του ΔΗΣΥ στη Λάρνακα με σχέσεις που φτάνουν στο προεδρικό. Το ότι τελικά κατηγορήθηκε θεωρήθηκε μια επιτυχία των θεσμών που διεκδικούσαν ανεξαρτησία από την προσπάθεια ανασύστασης ενός κράτους της δεξιάς ημετεροκρατίας. Τα ΜΜΕ, όμως, ήταν πιστά στο καθήκον – ποτέ δεν ανάφεραν το όνομα του με παραπομπή στο ότι ήταν ο δήμαρχος του ΔΗΣΥ
3.     Κουλλαπής [με εμπλοκή και του γιου του] - Υποψήφιος δήμαρχος του ΔΗΣΥ για Δερύνεια. Απομακρύνθηκε από τη θέση λόγω υποψιών από τον Ν. Συλικιώτη το 2009. Και πάλι τα ΜΜΕ δεν ανέφεραν τίποτα για την κομματική του υποψηφιότητα.
4.     Πάντης. Απομακρύνθηκε επίσης από τη θέση του λόγω υποψιών από τον Συλικιώτη. Αλλά τον επανέφερε ο Σ. Χάσικος και μάλιστα του έδωσε προαγωγή μόλις ένα μήνα πριν κατηγορηθεί επίσημα. Ο νυν υπουργός εσωτερικών δεν έχει εξηγήσει ακόμα γιατί επανέφερε ένα άτομο εμπλεκόμενο σε μίζες [ο νυν υπουργός ισχυρίζεται ότι «ήξερε» κλπ] και γιατί του έδωσε προαγωγή. Αν, φυσικά, αυτή η ανάκληση και η προαγωγή γίνονταν από αριστερό υπουργό θα ήταν πρώτη είδηση και πρωτοσέλιδο.

Είναι σε αυτό το πλαίσιο που πρέπει να δει κανείς την σκανδαλολογία ως μετατόπιση, αλλά και να εκτιμήσει την στάση και την ύπαρξη ατόμων όπως ο Ο. Μιχαηλίδης και ο Κ. Κληρίδης που φαίνεται να διεκδικούν, πια, μια αυτονομία από την εξουσία του κεφαλαίου που εξαγοράζει – και την κυβερνητική εξουσία που κατασκευάζει θεάματα μετατόπισης.

Όμως, το βασικότερο ζητούμενο σε αυτό το κλίμα είναι η διερεύνηση της αμφισβήτησης, πια, του έλεγχου των ΜΜΕ.. Η κυπριακή κοινωνία στην πλειοψηφία της, όπως απέδειξε και με την εξέγερση του Μαρτίου του 2013 ενάντια στο καθολικό κούρεμα, αλλά και μετά, όταν ανάτρεψε την προσπάθεια επιβολής της θέσης ότι για την κρίση έφταιγε το Δημόσιο, έχει αποδείξει τα αποθέματα αντίστασης, αλλά και μηχανισμούς φιλτραρίσματος που διαθέτει.. Το επόμενο στάδιο είναι σαφώς η κίνηση ανατροπής αυτού του σκηνικού… Και σε μια εποχή τεχνολογικών δυνατοτήτων, η εξουσία των δεινόσαυρων [στα ΜΜΕ] μπορει να είναι όντως.. χάρτινη τίγρης όπως έλεγε και ο Μάο…

Αξίζει να δει κανείς τα άτομα που συνδέονται με τον ΔΗΣΥ και κατηγορήθηκαν για το σκάνδαλο των σκουπιδιών - και να αντιπαραβάλει συγκριτικά το γεγονός ότι κανένα από αυτά δεν αναφερόταν σαν συνδεόμενο με τον ΔΗΣΥ στα ελεγχόμενα ΜΜΕ…

Ανταπόκριση από την δίκη του Ρικκου.. Όταν τα ΜΜΕ ξεχνούν το θέαμα Ρίκκος την περίοδο που οι αποκαλύψεις του βρίσκονται στο απόγειό τους: Δικαστής προς την αίθουσα: "τέλειωσε η υπόθεση και ακόμα δεν έχει αντιληφθεί τις κατηγορίες του"!



Την Τρίτη ξεκίνησε η δικάσιμος με προσπάθεια του Ρίκκου να καταθέσει ως τεκμήρια, αποκόμματα εφημερίδων. Στην δεύτερη δέσμη που προσπάθησε να καταθέσει, αντέδρασε ο ένας δικαστής και είπε: "δεν ζητά ο κατηγορούμενος να καταθέσει έγγραφα". Κάτι πήγε να απαντήσει ο Ρίκκος και τον έκοψε ο δικαστής λέγοντας με αυστηρό ύφος "δεν θα κάνουμε συζήτηση". 

Για το Ρίκκο επανήλθε το μοτίβο της μικρής ορφανής ρωσίδας ως ηθικό και παρόλο που δεν ήθελε να είναι ο διαιτητής των κυπριακών δικηγορικών γραφείων που εμπλακήκαν στη διαμάχη με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Providencia - όπως λέει - αποφάσισε να ακολουθήσει την τακτική του Σολομώντα "Δεν είμαι διαιτητής, είπε αναφερόμενος στη διαμάχη μεταξύ των δικηγορικών γραφείων Νεοκλέους και Παπαπέτρου και Σκορδή. Εγώ, πρόσθεσε, είχα ένα ποινικό αδίκημα, και επιπλέον υπήρχαν ηθικοί, ατράνταχτοι λόγοι, αφού επρόκειτο περί μιας μικρής της οποίας οι δύο αδελφοί βρήκαν την ευκαιρία να της πάρουν το μερίδιο. - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/309599/rikkos-erotokritou-epraxa-symfona-me-ti-syneidisi-mou#sthash.1miLATuq.dpuf

Στην δημοσιογραφική διάσκεψη που έκανε στο Χίλτον μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος Καλλή, είχε πει 3 φορές πως ήταν υποχρέωση του ΓΕ να του δώσει το πόρισμα και του είπε ο Στεφάνου "ξέρεις πολύ καλά πως δεν είναι έτσι". Και ανέφερε ο Ρίκκος πως επίτηδες δεν του το έδωσε ο ΓΕ για να αντιδράσει και να στήσει πάνω στην αντίδραση του την υπόθεση στο Ανώτατο. Συνεχίζει ο Στεφάνου λέγοντας πως στη διάσκεψη ήταν παραπλανητικός όταν είπε να ανοικτούν οι λογαριασμοί του, επειδή ήξερε πως δεν ήταν θέμα χρηματισμού αλλά συμψηφισμού. 

Με εκρήξεις όπως "είμαι στο δικαστήριο σήμερα και γι’ αυτό δεν είχα σκεφτεί να πω στον Κληρίδη να βάζει μια σημείωση στα έγγραφα που έβλεπε" υπαινίχθηκε ότι την επιστολή που έστειλε στον Αρχηγό Αστυνομίας για να ξεκινήσει η ποινική έρευνα, την είχε δει και ο ΓΕ.

Και πάλι σε δύσκολη στιγμή βρέθηκε ο Ρίκκος όταν ο Στεφάνου τον ρώτησε:
"Είπατε ή δεν είπατε στην κα. Κλεόπα ότι υπήρχε υπόθεση για δίωξη" με αποτέλεσμα ο Ρίκκος να εκφράσει τη δυσκολία και δυσφορία του: "δεν κατάλαβα την ερώτηση". Πλέον ούτε και οι δικαστές δεν φαίνονται να ανέχονται την εμποροπανήγυρι του Ρίκκου αφού δικαστής προς την αίθουσα: "τέλειωσε η υπόθεση και ακόμα δεν έχει αντιληφθεί τις κατηγορίες του"!


Οι παραδοχές όμως έδωσαν και πήραν - Ρίκκος: 
"εγώ έπρεπε να διοριστώ στη θέση σου (προς τον ΓΕ). Θέλετε να σας πω και τι μου απάντησε;" Παρέμβαση δικαστή: "τι είναι τούτα τα πράματα κ. Ερωτοκρίτου" για να επέμβει και ο Πουργουρίδης και να του πει "ήντα ρώτησες;"

Ήταν συνέχεια εμφανής η προσπάθεια του Ρίκκου να υποτιμά τον Στεφάνου. Ενώ, ο Μαρκίδης και ο Γεωργίου ήταν εκνευρισμένοι συνέχεια. Ο Γεωργίου είπε πως δεν ξέρουμε ποιός κατέθεσε την αίτηση (για το πληρεξούσιο για την Providencia) για να πάρει απάντηση από την δικαστή "μας περιπαίζετε τωρα;!!!"

Ήταν συνέχεια εμφανής η προσπάθεια του Ρίκκου να υποτιμά τον Στεφάνου. Ενώ, ο Μαρκίδης και ο Γεωργίου ήταν εκνευρισμένοι συνέχεια. Ο Γεωργίου είπε πως δεν ξέρουμε ποιός κατέθεσε την αίτηση (για το πληρεξούσιο για την Providencia) για να πάρει απάντηση από την δικαστή "μας περιπαίζετε τωρα;!!!"

Σε διάφορες περιπτώσεις ο Ρίκκος ανάφερε πως "άγνωστοι προσπαθούσαν να πάρουν την περιουσία της ανήλικης, ορφανής Ρωσσίδας" ενώ στην πραγματικότητα είναι οι 2 από τους 3 δικαιούχους. "Εμένα δεν με ενδιέφερε τούτο" απάντησε ο Ρίκκος. Ο Στεφάνου του είπε πως δεν έλαβε υπόψη τίποτα από αυτά που έγραψε στην έκθεση της η Πόντου (Αστυνομία). Ρίκκος: "εγώ έρχομαι από τον ιδιωτικό τομέα και δεν περίμενα να μου πει η Πόντου. Μόλις διάβασα το πληρεξούσιο, κατάλαβα!". Στεφάνου: "τότε γιατί σε καμιά από τις καταθέσεις σου δεν ανέφερες το πληρεξούσιο;"

Κουνούσε το δάκτυλο του και έλεγε στον Στεφάνου, «άτε τελειώσαμε», ενώ χτυπούσε το χέρι του πάνω στο εδώλειο και μιλούσε, ειδικά σε στιγμές που βρισκόταν στα δκυο στενά όπως όταν ο Στεφάνου του υπέβαλε:
"πολύ καλά γνωρίζεις πως πριν να κατηγορήσετε κάποιον, πρέπει να του πάρετε κατάθεση, πράγμα που δεν έκανες μου τους Ρώσσους για το πληρεξούσιο". 

Ο Ρίκκος αντιδρωντας σχολίασε δείχνοντας το σεβασμό του στο δικαστήριο: "Σέβομαι τις ερωτήσεις που μου βάζετε αλλά τις θεωρώ, άτε δεν θα πω τι τις θεωρώ"

Η επιστολή προς την αστυνομία με οδηγίες για ποινική δίωξη, γράφτηκε 30 με 40 λεπτά μετά που επισκέφτηκε η Μαρία Κυριάκου (βουλευτής του ΔΗΣΥ και δικηγόρος στο γραφείο Νεοκλέους) το γραφείο του. Αυτό φάνηκε από το printer και τη φωτοτυπική. (Ο Ρίκκος θυμάται πολύ καλά πως εκείνη τη μέρα η ώρα 1 ακριβώς βρισκόταν στο γραφείο του, αλλά δεν θυμάται αν τον επισκέφτηκε η Μαρία Κυριάκου, ή αν του είπε πως θέλει να τον δει η Μαρία Κυριάκου η γραμματέας του).

Συνεχίζει η υποτίμηση με σχόλια: "δεν βάζετε την κοινή λογική να δουλέψει" και "οι ισχυρισμοί σου υστερούν κάθε λογικής"

Ο Στεφάνου ατάραχος συνέχισε τις υποβολές:
"Με όλα αυτά που είπες, έπρεπε να δώσεις οδηγίες για διώξεις από τον Αύγουστο ή Σεπτέμβρη, ενώ περίμενες να δεις τι θα γίνει με την αγωγή σου και την μη εμφάνιση του γραφείου Νεοκλέους" για να πάρει απάντηση από το Ρίκκο: "Δεν είχα ιδέα ότι ενώ προχωρούσε η υπόθεση Providencia, προχωρούσε και η δική μου αγωγή". 

Και πάλι σε δύσκολη στιγμή βρέθηκε ο Ρίκκος όταν ο Στεφάνου τον ρώτησε:
"Είπατε ή δεν είπατε στην κα. Κλεόπα ότι υπήρχε υπόθεση για δίωξη" με αποτέλεσμα ο Ρίκκος να εκφράσει τη δυσκολία και δυσφορία του: "δεν κατάλαβα την ερώτηση". Πλέον ούτε και οι δικαστές δεν φαίνονται να ανέχονται την εμποροπανήγυρι του Ρίκκου αφού δικαστής προς την αίθουσα: "τέλειωσε η υπόθεση και ακόμα δεν έχει αντιληφθεί τις κατηγορίες του"!

Ρίκκος σε ξέσπασμα: "αν έπρεπε να πάω εγώ φυλακή αντί οι Ρώσσοι, βάλτε με να τελειώνουμε"! Ενώ ο ίδιος ξέρει ότι «γιατί όλοι ξέρουμε στη Ρωσία οι διαδικασίες αυτές κατά κανόνα είναι εξωθεσμικά χειραγωγούμενες» χωρίς να είναι ρώσσος υπήκοος γι' αυτό δεν ζήτησε την συμβολή των ρωσικών αρχών για το θέμα, ο Κώστας Κληρίδης είχε υποχρέωση κατά το Ρίκκο να ήταν ρώσος υπήκοος για να χειριστεί την υπόθεση: "ανέφερε ότι ο κ. Κληρίδης δεν είναι Ρώσος υπήκοος" τελεία. Το επόμενο στάδιο θα ήταν να πει ότι απαγόρευε στον προϊστάμενο του να μην έχει άποψη για το θέμα. Όπως δεν ήταν ρώσος υπήκοος ο Κώστας Κληρίδης και"δεν γνώριζε τις διαδικασίες στη Νομική Υπηρεσία προτού διοριστεί τόσο καλά που να θέσει εκείνους τους τρεις όρους όπως τους έθεσε, δηλαδή ότι θα έπρεπε να διαβουλεύεται μαζί του για σοβαρές υποθέσεις, οποτεδήποτε υπήρχαν διιστάμενες απόψεις". 

Τουλάχιστον προέβει σε τρεις παραδοχές την τρίτη μέρα της απολογίας και αντεξέτασής του ο Ρίκκος:
1. τον τελικό λόγο τον είχε ο Γενικός Εισαγγελέας - άρα καταρρίπτει τα ίδια του τα επιχειρήματα για την Providencia (και όχι μόνο) 
2. «ενδιαφέρομαι και εγώ για τη θέση αυτή» [του Γενικού Εισαγγελέα] - άρα όταν δεν την πήρε είχε κάθε λόγο να μην το αποδέχεται [?] έστω και για κάποιο πρώτο διάστημα, ή όταν διαφωνούσε με τον Κώστα Κληρίδη 
3. "Στη δεύτερη συνάντηση ο κ. Ερωτοκρίτου αναγνώρισε ότι ο Πρόεδρος ανέφερε ότι καλό θα ήταν να γίνεται μια συνεννόηση μεταξύ των δύο και είπε ότι εισηγήθηκε ένα πρωινό καθημερινό καφέ για σκοπούς συνεννόησης των δύο. "

Κατά την τρίτη μέρα απολογίας, τελικά φαίνεται να προσπαθεί να περάσει το μήνυμα/ ισχυρισμό ότι υπήρξε προσχεδιασμός από μέρους του Κώστα Κληρίδη: "ο προορισμός όπως διευκρίνισε αυτής της παρακράτησης, είχε πλέον επιτευχθεί και επανέλαβε ότι ο σκοπός ήταν «να δημιουργήσει τις συνθήκες της εκπαραθύρωσής μου κλωτσηδόν από τη Νομική Υπηρεσία» - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/309599/rikkos-erotokritou-epraxa-symfona-me-ti-syneidisi-mou#sthash.1miLATuq.dpuf

Πέραν της υπορέωσης ως προιστάμενος του, δεν ήξερε για νομότυπες πρακτικές ο Ρίκκος?
"Ο Εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε στον κ. Ερωτοκρίτου τη θέση ότι εάν όντως λειτουργούσε καλόπιστα και όχι με αλλότριο κίνητρο να δώσει οδηγίες για ποινική δίωξη με αντάλλαγμα τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης από πλευράς του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους στην αγωγή του συμψηφισμό θα ζητούσε και θα λάμβανε τη συγκατάθεση του Πέτρου Κληρίδη “και όχι να λειτουργήσεις πίσω από την πλάτη του”.   “Θα μιλούσες εξαρχής με τον Κώστα Κληρίδη γι` αυτή τη σοβαρή υπόθεση μόλις αναλάμβανε τα καθήκοντα του ως Γενικός Εισαγγελέας και πάντως, προτού δώσεις τις οδηγίες για τη λήψη των τριών καταθέσεων”, πρόσθεσε.   Ο κ. Ερωτοκρίτου είπε ότι δεν ενήργησε πίσω από την πλάτη του Πέτρου Κληρίδη, ενώ για τον Κώστα Κληρίδη είπε ότι “μόλις ανάλαβε προσπαθούσε να προσανατολιστεί χωρίς τη βοήθεια μου και χωρίς τη καθοδήγηση μου και χωρίς να μου ζητήσει οποιαδήποτε ξενάγηση ή εξήγηση για το τί γίνεται και δεν γίνεται. Ήταν απόμακρος...συνεπώς ούτε υπήρχε δυνατότητα να του μιλήσω και ούτε ζήτησε ο ίδιος να ενημερωθεί και ούτε εγώ είχα καταλήξει σε οποιαδήποτε συμπεράσματα που έπρεπε να πάω να του μιλήσω”. - See more at: HYPERLINK "http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/309999/r-erotokritou-aporriptei-ta-peri-kakopistias-ston-cheirismo-tis-ypothesis-providencia" \l "sthash.ISg2jxMi.dpuf" \t "_blank" http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/309999/r-erotokritou-aporriptei-ta-peri-kakopistias-ston-cheirismo-tis-ypothesis-providencia#sthash.ISg2jxMi.dpuf

Δεν είχε υπηρεσιακή υποχρέωση να μιλήσει στον προϊστάμενο του συμφωνα με τον Ρίκκο:
 "Ο κ. Ερωτοκρίτου είπε επίσης ότι δεν ήταν υπηρεσιακή του υποχρέωση να μιλήσει με τον Κώστα Κληρίδη, αντικρούοντας την υποβολή ότι έβαλε πάνω από το δημόσιο συμφέρον το προσωπικό του συμφέρον και τις όποιες προσωπικές κόντρες με το να μην μιλήσει με τον Γενικό Εισαγγελέα λόγω της μεταξύ τους κόντρας. “ Γι αυτή τη σοβαρή υπόθεση δεν υπήρξε καμία παραβίαση του δημοσίου συμφέροντος διότι δεν ήταν υπηρεσιακή μου υποχρέωση να του μιλήσω”, απάντησε ο κ. Ερωτοκρίτου. - http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/309999/r-erotokritou-aporriptei-ta-peri-kakopistias-ston-cheirismo-tis-ypothesis-providencia#sthash.ISg2jxMi.dpuf " - http://dialogos.com.cy/blog/den-me-endiefere-to-simferon-tou-dikigorikou-grafiou-neokleous/#.VxjrokwrKUl

Παρεπιπτόντως, ετοιμάζεται να παρουσιαστεί στο δικαστήριο ως μάρτυρας υπεράσπισης και η κα. Σερδάρη - η αστυνομικός που ήταν στην είσοδο της Νομικής υπηρεσίας και κατέθεσεν ότι επισκέφτηκαν τον Ρίκκο οι Νεοκλέους και Μαρία Κυριακού, μεταξύ άλλων, όπως καταγραφηκε στο σχετικό βιβλίο επισκέψεων της νομικής υπηρεσίας. Ταυτόχρονα, αναμένεται και η κατάθεση ως μάρτυρας υπεράσπισης του Νίκου Αναστασιάδη, οπόταν αναμένονται και άλλα στη δίκη.

Μήπως "ψεύδεται" το βιβλίο επισκέψεων της Νομικής Υπηρεσίας;

"Ο κ. Ερωτοκρίτου διαφώνησε λέγοντας ότι “δεν είχα καμία σχέση και ούτε με ενδιέφερε εμένα το συμφέρον του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους. Εμένα με ενδιέφερε το παράπονο, τα αιτήματα και οι παραστάσεις του Αντωνάκη Αντρέου που δεν είχαν καμία σχέση με αυτά τα οποία επεδίωκαν ή κατηγορούντο ότι επεδίωκαν οι Νεοκλέους”.   Ο κ. Στεφάνου του υπέβαλε ότι είχε άμεση επικοινωνία με το γραφείο Νεοκλέους κάτι που καταδεικνύεται, όπως ισχυρίστηκε, και από τη συνάντηση που είχε με τη κ. Μαρία Κυριακού στις 3/10/13 στο πλαίσιο της συμφωνίας και της προσυνεννόησης με το γραφείο Νεοκλέους προσθέτοντας ότι η πηγή της γνώσης του γραφείου Νεοκλέους για τον χειρισμό της υπόθεσης ήταν ο ίδιος. Ο κ. Ερωτοκρίτου απέρριψε τη συγκεκριμένη θέση υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε συναντήθηκε με την κ. Κυριακού στη Νομική Υπηρεσία κατά την επίδικη περίοδο. http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-politiki/39/309999/r-erotokritou-aporriptei-ta-peri-kakopistias-ston-cheirismo-tis-ypothesis-providencia#sthash.ISg2jxMi.dpuf

Πρωτοβουλία για την ανέγερση μνημείου στον τάφο του Σάββα Μένοικου: του ανθρώπου που ονειρεύτηκε τον παράδεισο στην γη και τον δολοφόνησαν με λιθοβολισμό οι μασκοφόροι το 1958 για να θυμάται πάντα η ανθρωπότητα την αθλιότητα τους, και το έπος της αντίστασης αυτών που δεν υποτάσσονται στην δαιμονοποιηση… Η Μεγάλη Παρασκευή της κυπριακής μορφής του ο Χριστός Ξανασταυρωνεται…




«Τράβηξε μια τελευταία ρουφηξιά, πέταξε το τσιγάρο του και σηκώθηκε. Τ’ αποφάσισε. Αν είναι και τον περιμένουν, ας μην το βάλει στα πόδια. Να ξεκαθαρίσει το ζήτημα, σαν άντρας με άντρες. Καβαλίκεψε το ποδήλατο και πήρε τον κατήφορο…»

Γ. Φ. Πιερίδης, "Άουτο ντα φε", στην συλλογη διηγηματων "Σκληρά Χρόνια". Το διήγημα αναφέρεται στη δολοφονία του Μένοικου, του αριστερού προλεταριου που δολοφόνησαν με λιθοβολισμό στην αυλή της εκκλησίας του Λευκονοίκου, μασκοφόροι της ΕΟΚΑ το 1958

«Τζαι ήταν κοντά την δεύτερη σκλαφκιά σου να νικήσεις
τζαι οι σκούντροι της φτωχολογιιάς επαίξαν σε να σβήσεις
τζαι αντιί να σβήσεις, έφεξες….»

Παύλου Λιασίδη, «Σε γνωρίζω αγάπη», ποίημα αφιερωμένο στον «αγωνιστή της εργατιάς» Μιχάλη Πέτρου, που δολοφονήθηκε επίσης από μασκοφόρους έξω από τον σύλλογο των λαϊκών οργανώσεων στη Λύση το στις 21 Ιανουαρίου 1958.

Το πιο κάτω κείμενο γράφτηκε στα τέλη του Μάρτη με σκοπό να δημοσιευτεί στην επέτειο της δολοφονίας από τις αποικιακές αρχές 3 αριστερών διαδηλωτών στο Λευκονοικο το 1945 – και να συνδεθεί εκείνη η αντί-αποικιακή στιγμή με την αντίσταση και την δολοφονία του Μενοικου 13 χρόνια μετά…Τελικά αποφασίσαμε να αναβάλουμε την δημοσίευση. Όμως καθώς μπαίνουμε πια στο Μάιο [και ο Μάιος του 1958 ήταν ιστορικά η πρώτη μορφή βιαίας επίθεσης και απόπειρας δαιμονοποιησης της αριστεράς και σαν ταξικού αλλα και σαν δικοινοτικού κινήματος – σαν προοίμιο του αυταρχισμού που θα ακολουθούσε μέχρι το 1974] θεωρήσαμε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να δημοσιευτεί. Και σαν πρώτη αναφορά στο αφιέρωμα που προγραμματίζεται για την επέτειο της δολοφονίας του τον Μαιο..Αλλα και γιατί μπαίνοντας στην «Αγια εβδομάδα» των χριστιανών, η δολοφονία του Μενοικου στην αυλή της εκκλησίας του Λευκονοικου είναι μια κομβική στιγμή για να θυμίζει πως είναι η Μεγάλη Παρασκευή των ανθρώπων που ονειρεύτηκαν τον παράδεισο στην γη και το άλμα στον Ουρανό – και τους δολοφονησαν/δαιμονοποιησαν οι «σκουντροι της φτωχολογιάς»..Ο Καζαντζάκης κωδικοποίησε αυτήν την στιγμή στο "Ο Χριστός Ξανασταυρωνεται».. Ο Μενοικος έγραψε την κυπριακή μορφή αυτής της πανανθρώπινης Ιστορίας με το σώμα και την αντίσταση του…

Μια ομάδα φίλων επισκέφθηκε την περιοχή και βρήκε τον χώρο ταφής του Μένοικου με σπασμένο τον σταυρό. Αν και τα άτομα δεν ανήκουν στην θρησκευόμενη πτέρυγα της κοινωνίας, εντούτοις η αποκατάσταση του συμβόλου με το οποίο αφήκε, φάνηκε ως μια πρώτη μορφή απόδοσης τιμής σε αυτήν την μαγκιά, που δεν λύγισε μπροστά στους τραμπούκους, και τους υποχρέωσε να βγάλουν στην επιφάνεια την αθλιότητα τους, και να την καταγράψει ο Μένοικος με τη θυσία και το αίμα του για να μην ξεχάσει ποτέ κανείς. Άλλωστε οι τραμπούκοι, όταν δολοφονούσαν αθώους, είχαν και το θράσος να απαιτούν να μην θάβονται… Πού να καταλάβουν όσοι παπαγαλίζουν από Σοφοκλή και «Αντιγόνη»;

…γιατί μπαίνοντας στην «Αγια εβδομάδα» των χριστιανών, η δολοφονία του Μενοικου στην αυλή της εκκλησίας του Λευκονοικου είναι μια κομβική στιγμή για να θυμίζει πως είναι η Μεγάλη Παρασκευή των ανθρώπων που ονειρεύτηκαν τον παράδεισο στην γη και το άλμα στον Ουρανό – και τους δολοφονησαν/δαιμονοποιησαν οι «σκουντροι της φτωχολογιάς»..Ο Καζαντζάκης κωδικοποίησε αυτήν την στιγμή στο "Ο Χριστός Ξανασταυρωνεται».. Ο Μενοικος έγραψε την κυπριακή μορφή αυτής της πανανθρώπινης Ιστορίας με το σώμα και την αντίσταση του…

Αλλά θα πρέπει να οικοδομηθεί στον εκεί χώρο, και ένα κοσμικό μνημείο με αναφορά στην ιστορική συνεισφορά της μαγκιάς, και της ταξικής συνείδησης του Σάββα… και στην αντίσταση που εξέφρασε η στάση του – και τόσων άλλων, που έγιναν στόχος επίθεσης τότε..




Ήταν το κυπριακό μη βίαιο  No Pasaran

Η δολοφονια..οταν οι τραμπούκοι …..
Ο Σάββας Μένοικος δολοφονήθηκε από μασκοφόρους της ΕΟΚΑ στις 23 Μαΐου του 1958. Το ίδιο βράδυ, δολοφονήθηκε και ο Μάτσουκος – ο οποίος ως οδηγός έπαιρνε αριστερούς εργάτες στη δουλειά τους. Λέγεται ότι του έβγαλαν τα μάτια. Ενδεικτικό των σκληρών καιρών, αλλά και των εγκλημάτων για τα οποία δεν έχει υπάρξει καν απολογία. Όμως, η δολοφονία του Μενοίκου έχει γίνει σύμβολο – και της αθλιότητας, αλλά και του ήθους της αντίστασης την οποία εκφράζει η στάση του. Δολοφονήθηκε με λιθοβολισμό στην αυλή της εκκλησίας του Λευκονοίκου. Οι μασκοφόροι της ΕΟΚΑ δεν είχαν καν το ήθος να αναμετρηθούν σαν άντρες ένας προς ένα. Ήταν πολλοί και ένοπλοι – έτσι τον αιχμαλώτισαν και αφού τον έδεσαν σε ένα πλάτανο που ήταν στον περίγυρο της εκκλησίας, μάζεψαν μερικά παιδιά, δικά τους, και τον σκότωσαν με λιθοβολισμό. Εκεί στην αυλή της εκκλησίας. Δεν ήταν ο ΙΣΙΣ. Ήταν μασκοφόροι σε μια περιοχή στην οποία φαίνεται να έκανε κουμάντο ο Παπαφώτης – και το ταξικό μίσος. Γιατί η δολοφονία αριστερών δεν είχε ως στόχο μόνο την τρομοκράτηση της αριστεράς, ως πολιτική παράταξη, αλλά και την επιβολή ενός καθεστώτος ενάντια στους εργαζόμενους που αντιστέκονταν στην προσπάθεια να επιβληθεί η ΕΟΚΑ ως είδος πρωίμου κράτους της δεξιάς – πριν καν καθιερωθεί η ανεξαρτησία. Η προσπάθεια τρομοκράτησης ξεκίνησε, φυσικά, από περιοχές, όπου η αριστερά ήταν μειοψηφία, αλλά ο στόχος του Γρίβα ήταν σαφής και καταγεγραμμένος στις επιστολές που δημοσίευσαν μετά οι συνεργάτες του – όπως ο Παπαγεωργίου. Ήθελε να εξαφανίσει την αριστερά ως δύναμη. Και οι μασκοφόροι κατηγορούσαν τους αριστερούς ως «συντεχνιακούς». Είναι για αυτό που ο Λιασίδης στο επικό ποίημα του, για τον δολοφονία του Μ. Πέτρου, τον Γενάρη του 1958, κωδικοποίησε τη βία την μασκοφόρων σαν επίθεση των "σκούντρων της φτωχολογιάς" ενάντια στην ιστορική εξέγερση που συνέβαινε τότε σε ολόκληρη την κυπριακή κοινωνία…

Ο στόχος ήταν η δαιμονοποιηση και ο εκφοβισμός…
Οι μασκοφόροι δεν εξέφραζαν όλη την δεξιά. Οι εφημερίδες εκείνης της παράταξης φάνηκαν να παγώνουν, όταν μαθεύτηκε η δολοφονία – λιθοβολισμός.. Και το έγκλημα του Μένοικου; – κατηγορείτο βασικά ότι δεν υπάκουε την ΕΟΚΑ, και η συγκεκριμένη κατηγορία ήταν ότι χαστούκισε παιδιά εθνικοφρόνων που είχαν διαμάχη με ένα δικό του παιδί.. Υπερασπίστηκε το παιδί του – και πέθανε για αυτό. Ή πέθανε επειδή αρνιόταν να υπογράψει «πρωτοκόλλα» της ΕΟΚΑ που αναγνώριζαν αλάθητο και απόλυτη πολιτική εξουσιοδότηση στην εκκλησία [τότε ειρωνικά στο Μακάριο], ή αρνιόταν να δεχτεί την ΕΟΚΑ ως αυταρχική εξουσία.. Στη Λύση και την Κώμα του Γιαλού τον Γενάρη, είχαν δολοφονηθεί οι Πέτρου και Ττοφαρής γιατί αρνήθηκαν να κλείσουν τους τοπικούς συλλόγους οι αριστεροί..Το είδος της δολοφονίας του Μενοίκου, και του Μάτσουκου [ήταν η επόμενη διπλή δολοφονία μετά τον Γενάρη] φαινόταν να έχει ως στόχο την τρομοκράτηση..

Ο Μενοικος δολοφονήθηκε γιατί δεν σιωπησε..Γιατι αρνιόταν να ζήσει γονατιστός, γιατί δεν πίστευε τα παραμυθία της εξουσίας …
Ο Μένοικος δεν σιώπησε.. Αντιστάθηκε από τότε σε ένα αυταρχισμό που είχε μερίδα της ΕΟΚΑ και ο οποίος θα επανεμφανιζόταν 14 χρόνια μετά, το 1972-4 με την βία της ΕΟΚΑ Β… Εκεί, το 1958, ήταν οι πρώτοι νεκροί της δημοκρατίας.. Της άοπλης δημοκρατικής αντίστασης ενάντια στην αυταρχική επιβολή που δεν ήθελε τη συμμετοχή της πλειοψηφίας και ιδιαίτερα των φτωχών και των διαφωνούντων στην πολιτική - και στη διαμόρφωση των εξελίξεων, όπως έγραφε και ο Γρίβας..

Μια κοινότητα όπου το ταξικό μίσος παρήγαγε το έγκλημα…Αλλα ευτυχώς δεν ήταν όλοι ετσι..Ετσι άντεξε η κυπριακη κοινωνια χωρίς εμφύλιο την δεκαετία του 1940..Μετα μερικοί έκαναν και εισαγωγές νευρώσεων…
Το Λευκόνοικο δεν ήταν τυχαία κωμόπολη.. Ο χώρος από όπου ξεκίνησε το συνεργατικό κίνημα φαίνεται ότι είχε μια έντονη ιστορία πόλωσης τη δεκαετία του 1940.. Είναι εκεί, στο Λευκόνοικο, που η αποικιακή αστυνομία πυροβόλησε μια αντί-αποικιακή διαδήλωση αριστερών στις 25 Μαρτίου 1945, και σκότωσε 3 άτομα. Τα οποία θα έπρεπε να τιμώνται ως οι πρώτοι νεκροί του αντί-αποικιακού αγώνα που όντως ξεκίνησε αμέσως μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Αλλά αυτό λογοκρίνεται στον ηγεμονικό λόγο, όπου κυριαρχεί ακόμα η προσπάθεια συγκάλυψης της συνεργασίας της δεξιάς με τον αποικιακό λόγο και πρακτική την δεκαετία του 1940. Αλλά ακριβώς επειδή η διαμάχη ξεκίνησε και πάλι από τον αυταρχισμό της δεξιάς – όταν ένοιωθε ότι κινδύνευε η εξουσία της: οι δεξιοί είχαν αρνηθεί σε εκπρόσωπο της αριστεράς να μιλήσει στην εκδήλωση στην εκκλησία για την επέτειο της ελληνικής επανάστασης. Σε μια περίοδο, μόλις μήνες μετά τα Δεκεμβριανά στην Ελλάδα, ήταν σαφές ότι στην Κύπρο υπήρχαν δυο απτικές για το τί έγινε και ποιά ήταν η «πραγματική» Ελλάδα. Αλλά η δεξιά ήθελε να ακούγεται μόνο η δική της φωνή. Έτσι, απέκλεισε την αριστερά [4 χρόνια μετά, στις ίδιες περιοχές, κάποιοι θα φώναζαν «έξω οι κομμουνιστές από τα γήπεδά μας»]. Και όταν η αριστερά έκανε πορείας του δρόμους, η αποικιακή αστυνομία πυροβόλησε.. Τυχαία; Δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο σε πολλές άλλες εκδηλώσεις τα προηγούμενα χρόνια.. Αλλά προφανώς οι άγγλοι αναζητούσαν και μια πρόκληση για να επιβάλουν καταστολή της αριστεράς. Προσπάθησαν – τον Απρίλιο, μερικές εβδομάδες μετά την σφαγή στη διαδήλωση του Λευκονοίκου, η αποικιακή διοίκηση έκλεισε την τοπική αριστερή εφημερίδα στο Βαρώσι, την Ανόρθωση. Και στις αρχές Μαΐου, ενώ έπεφτε το Βερολίνο, οι αποικιακές δυνάμεις στην Κύπρο είχαν άλλες έγνοιες. Συνέλαβαν την ηγεσία των αριστερών συντεχνιών. Αλλά δεν τα κατάφεραν. Γιατί η τοπική αριστερά κινήθηκε επιτυχημένα στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, αλλά και γιατί μια μεγάλη μερίδα των δεξιών και των κεντρώων δεν ακολούθησαν την ταύτιση με την βρετανική βία – ή μετά την ακροδεξιά.. Γιατί και οι δυο [βρετανική και ακροδεξιά βία] είχαν κοινό στόχο -  και η κωδικοποίησή της στον Γρίβα δεν είναι, φυσικά, τυχαία.

Και η αντίσταση δεν ήταν απλά διαφωνια..αλλα και ξέσπασμα στους δρόμους…
Και αξίζει να αναφερθεί ως συμβολική κατάληξη ότι ο Σάββας Μένοικος ήταν περαστικός από το Λευκόνοικο – κατοικούσε στις Γούφες, που ήταν δικοινοτικός συνοικισμός. Δεν σκοτώθηκε από τη δικοινοτική βία, αλλά από τον πρόδρομό της. Και η θυσία του, η μαγκιά να πάει να τα βάλει μαζί τους και να μην φύγει, έγινε σύμβολο αντίστασης.. Η οργή των αριστερών μαζών στις πόλεις τις επόμενες μέρες ήταν έντονη.. Και σε ένα φυλλάδιο που κυκλοφορούσε τότε ήταν σαφής η οργή - απειλούσε με ταξικά αντίποινα:
«Για κάθε δάκτυλο που θα χάνει ένας τίμιος λαϊκός αγωνιστής πρέπει και θα ξεκαθαρίζουμε δέκα, θα δίνουμε φωτιές ακόμα στα καταστήματα τους, στα σπίτια τους για να μάθουν να σέβονται τον λαό..»

Και το ηθος της άλλης ΕΟΚΑ – ο Ματσης απέναντι στην αθλιότητα…
Παρέβηκε δυναμικά ο Μακάριος και άλλοι ηγέτες της δεξιάς. Και μέσα στην ίδια την ΕΟΚΑ υπήρχε μια απροθυμία από σημαντικά στελέχη να ακολουθήσουν τον Γρίβα. Ο Αυξeντιου, ο οποίος είχε σκοτωθεί ένα χρόνο πριν την μεγάλη επίθεση ενάντια στην αριστερά, εθεωρείτο από τους ηγέτες της ΕΟΚΑ που δεν ακολουθούσαν την υστερία – και «προστάτευαν» τους αριστερούς… Ο πατέρας του φέρεται να συμμετείχε στην κηδεία του Πέτρου στην Λύση – παρά τη στάση της τοπικής δεξιάς. Αλλά η πιο γνωστή περίπτωση είναι σαφώς του Μάτση. Του οποίου η γραφή τεκμηριώνει και μια άλλη τοπική διάσταση της ΕΟΚΑ, σαν εξέγερση της δεξιάς νεολαίας ενάντια στην συνεργασία των ενήλικων της παράταξης τους με την αποικιοκρατια.[[1]] Και αυτή η μερίδα, δεν χώριζε τον κόσμο σε αριστερούς και δεξιούς, έλληνες τούρκους, όπως το έθεσε με αποφασιστική σαφήνεια ο Μάτσης – και τόσο επίκαιρα ακόμα και σήμερα, που συζητούνται τρόποι ανταλλαγής περιουσιών για να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της χώρας, η ελευθερία της..
«…δεν με νοιάζει αν τούτη την γη της πατούν, έλληνες για τούρκοι, η εβραίοι.. φτάνει να είναι ..ελεύθεροι…»
Αυτή είναι η φωνή που εκφράζει σήμερα η μορφή του Τάκη Χατζηδημητρίου…

Περιορίστηκαν οι επιθέσεις μετά την αντίδραση των αριστερών μαζών, αλλά και των νούσιμων της δεξιάς και του κέντρου. Άντεξε το ταξικό κίνημα. Αλλά απέκτησε και η αριστερά μια πρώιμη εμπειρία για τα όσα θα ακολουθούσαν μετά το 1960 – και τότε η ακροδεξιά βία στράφηκε φυσικά και σε όλους τους υπόλοιπους…

Και ήρθε, πια, η ώρα του Μενοίκου να δικαιωθεί ως ιστορική μορφή – άλλωστε είναι ίσως από τα λίγα επεισόδια της ΕΟΚΑ που έχουν κωδικοποιηθεί τόσο έντονα στην λογοτεχνία – ως είδος συμβολου για την υπόγεια κοινωνική μνήμη… Γιατί εκείνη η δολοφονία, η αθλιότητα των δειλών, ξύπνησε αρκετούς…

Αλλά θα πρέπει να οικοδομηθεί στον εκεί χώρο, και ένα κοσμικό μνημείο με αναφορά στην ιστορική συνεισφορά της μαγκιάς, και της ταξικής συνείδησης του Σάββα… και στην αντίσταση που εξέφρασε η στάση του – και τόσων άλλων, που έγιναν στόχος επίθεσης τότε..
Ήταν το κυπριακό μη βίαιο  No Pasaran

Υ.Γ. Ο Πλάτανος, όπου έγινε το έγκλημα είναι κομμένος και από ότι φαίνεται κόπηκε μετά το 1974. Ποιά διαίσθηση άραγε έκανε κάποιους να κόψουν αυτό το σημείο της ντροπής;







[1] . Ο Π. Ιωαννιδης λ.χ. όχι μόνο έκανε εκστρατείες για να κάνουν οι αποικιοκράτες εκκαθαρίσεις αριστερών από τα σχολεία και αλλού, αλλα χωρίς ντροπή έγραφε: «Να αρχίσει η ερευνά δια τα πολιτικά φρονήματα των Άγγλων τμηματαρχών και κατόπιν των ιθαγενων..Να γίνει λοιπόν η εκκαθάρισης μεταξύ υπαλλήλων και διδάσκαλων…» [20/3/1948]..  «..Να διοικεί η Αγγλία μόνη και υπευθύνως. Έστω και με κυβερνήτες τους Στορς και Παλμερ. Ουδέποτε όμως «εξουσία στα χέρια του λαού»..[10/4/1948]