28 Φεβ 2016

Η παραγωγική και ευέλικτη πολιτική της ελληνοκυπριακής ηγεσίας




Αυτό δεν σημαίνει ότι η τουρκοκυπριακή πάει πίσω ή έστω πολύ πίσω. Οι Ελληνοκύπριοι  όμως θεωρούμε ότι την πολιτική των Τουρκοκυπρίων την κατασκευάζει και την εφαρμόζει η Τουρκία. Μάλιστα οι Ελληνοκύπριοι συνήθως θεωρούμε ότι η Τουρκία έχει μια σταθερή και αμετάβλητη πολιτική, και αναφερόμαστε κατά κανόνα στο χάρτη της διχοτόμησης του Νιχάτ Ερίμ. Στη συνέχεια ξεχνιόμαστε σε ότι αφορά την αμεταβλητότητα της τουρκικής πολιτικής  και είμαστε βέβαιοι ότι η Τουρκία  καιροφυλακτεί για να καταλάβει όλη την Κύπρο. Παρ, όλα αυτά θεωρούμε τιμή μας να θεωρούμε τον εαυτό μας απόγονο ενός σοφού που είπε:
 «Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ' αυτό μένειν»

Όταν κατά τύχη κάποια αδέσποτη είδηση διαπεράσει τα τείχη προστασίας των μέσων ενημέρωσης του λαού, όπως παραδείγματος χάρη πριν μερικά χρόνια κάποια στοιχεία από την τελετή έναρξης  της  διεθνούς πανεπιστημιακής ολυμπιάδας της Σμύρνης στην οποία μετείχε και η Κύπρος μας έρχεται απρόσμενη κεραμίδα. Έτσι στα ξαφνικά μάθαμε από αυτή την τελετή που τα ελληνικά μίντια θεώρησαν κατά κανόνα απομίμηση των ολυμπιακών της Αθήνας, ότι οι Τούρκοι ανάμεσα στους προγόνους τους συγκαταλέγουν και μερικούς από τους σοφούς μας χωρίς να ξεχνούν ή να ντρέπονται  εκείνους που ήλθαν από την ανατολή.
Ήταν ένας μαίανδρος της σκέψης. Τα πάντα ρει για όλους. Σ αυτούς τους αγώνες οι Τούρκοι που σκέφτονται «τουρκικά» κατέγραψαν μια ήττα γιατί υποχρεώθηκαν να φιλοξενήσουν την κυπριακή σημαία. Αντίστοιχα οι Ελληνοκύπριοι ή οι Έλληνες της Κύπρου κατέγραψαν μια νίκη αν και η ΚΔ δεν κατέγραψε κανένα μετάλλιο.

Ανάστατος το Σάββατο ο κ Ξανθούλης του Αντένα μετέδωσε ότι η Τουρκία έστειλε έγγραφο στην Ευρωβουλή υποστηρίζοντας ότι οι Ελληνοκύπριοι ιδιοποιήθηκαν την ΚΔ, ως πειρατές. Λίγο αργότερα ο οξυδερκής αρχισυντάκτης ερωτά τον Αβέρωφ Νεοφύτου για το ζήτημα ο οποίος με ύφος «καλά πρώτη φορά το ακούετε», απαντά ότι αυτό που μετρά είναι ότι αποφασίζεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και ο προσκεκλημένος αρχισυντάκτης σχολιάζει όμως με ύφος βαρύ και διμμένο φρύδι.  «Μα είναι επίσημο έγγραφο της τουρκικής κυβέρνησης»...

Αν σκεφτούμε ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει πάψει να αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία από το 63, σημαίνει ότι η ίδια αποτυγχάνει ως το 2004 να πείσει σημαντικούς άλλους για τη θέση της και ακόμη και από το 2004, οπότε μπορεί να εντοπίσει κάποιος κινήσεις αναγνώρισης ή αποαναγνώρισης κατα συρροήν, εντούτοις τα πράγματα είναι υπό έλεγχο.
Πρόκειται δηλαδή για μια μεγάλη διπλωματική επιτυχία για πολλές δεκαετίες της ελληνοκυπριακής διπλωματίας στη διεθνή σκακιέρα. Είναι μια επιτυχία η οποία δεν στηρίζεται ούτε στο μέγεθος της χώρας ούτε φυσικά στη δύναμη της. Αντίθετα είναι συνυφασμένη με το μικρό της μέγεθος και την διπλωματική δεινότητα της πολιτικής της ελίτ.

Στο εσωτερικό η πολιτική αυτή εκφράζεται με « το κράτος και τα μάτια σας» που ενώνει όλες τις δυνάμεις ακόμα και τους παλιούς ή και επιμένοντες ενωτικούς. Είναι μια πολιτική που δημιουργεί ένα προστατευτικό μανδύα στο κράτος από το εσωτερικό μέτωπο είτε αυτό αφορά σε δημοκρατικές διεκδικήσεις πχ φορολόγηση της εκκλησίας ή κοσμική Παιδεία ή πιο ταξικά θέματα όπως ένα αξιοπρεπές νοσοκομείο ή μισθολογικά αιτήματα. Το ίδιο το εθνικό θέμα παραπέμπεται, όσες φορές οι δημόσιες εντάσεις ξεπεράσουν τα ανεκτά πλαίσια ηχορύπανσης στην κολυμβήθρα του Εθνικού Συμβουλίου όπου εκδηλώνεται και εκτονώνεται η σοφία όλων των αποχρώσεων.

Στο εξωτερικό πολιτικό στίβο η ελληνοκυπριακή διπλωματία με συσσωρευμένη πλέον εμπειρία και  συνεχείς ελιγμούς καταφέρνει  να διατηρεί τον έλεγχο της ΚΔ, και να τον ασκεί σε σημαντικό βαθμό. Κατά καιρούς καταφέρνει να είναι το παραχαϊδεμένο παιδί διαφόρων. Ακόμα και σε πλήρη αδυναμία το 74, κατάφερε να σταματήσει με πολιτική πίεση και μόνο, τον τουρκικό στρατό στη γραμμή που γνωρίζουμε. Παρα τις ζημιές του πολέμου  κατάφερε σε κλάσμα του χρόνου να χρησιμοποιήσει τους εκτοπισμένους για να χτίσει σε χρόνο μηδέν το «οικονομικό θαύμα». Ακόμα αν και με απώλειες εδάφους κατάφερε να έχει ομοιογενή ελληνικό πληθυσμό και ενώ αρνείται έπίσημα ότι η Κύπρος είναι ελληνικό νησί, οικοδόμησε ένα ελληνικό κράτος στην πράξη και το οικοδομεί κάθε μέρα με το σχολείο της , το στρατό της, και τα ΜΜΕ.
 Μέσα στη δεκαετία του 60, κατάφερε να υποχρεώσει τους Τουρκοκύπριους σε συμφωνία πολύ πίσω από την διχοτόμηση που επιδίωκαν άσχετο αν τελικά επέλεξαν να μην βιαστούν περιμένοντας ακόμα πιο δυνατή επικράτηση. Εξ άλλου το 74 προέκυψε όχι από την δεινότητα της τουρκικής πολιτικής ή την ανεπάρκεια της ελληνοκυπριακής αλλά από ενδογενείς αντιπαλότητες που όμως μετά το 74 καλοδιόθηκαν μέσα στα πλαίσια του Εθνικού Συμβουλίου ( σαν ένα μάθημα που χωνεύτηκε καλά).

Σε μια ανύποπτη εποχή ο εκσυγχρονιστής Βασιλείου πίσω από το αίτημα «θέλουμε λύση χτες» μετέτρεψε την Εθνική Φρουρά σε στρατό με ψηλές επενδύσεις και τεχνολογία και ξεπέταξε το δημόσιο χρέος στο 60%, το οποίο θα πληρώνουμε για πολλές δεκαετίες. Για καμιά δεκαετία και πάνω η Κύπρος ήταν από τα πιο βαριά εξοπλιζόμενα κράτη. Αυτό το στρατιωτικό άλμα δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση με την Τουρκία να δυσανασχετεί και με το αμερικάνικο εμπάργκο όπλων, που αναιρέθηκε πρόσφατα πράγμα που καταγράφηκε ως ένα ακόμα επίτευγμα της ελληνοκυπριακής διπλωματίας.

Λίγα χρόνια αργότερα ο Τάσσος Παπαδόπουλος έπεισε τους πάντες ότι θα δεχόταν κάποια εκδοχή του σχεδίου Ανάν καταφέρνοντας να βάλει στην ΕΕ την ΚΔ ολόκληρη μεν αλλά με ελληνοκυπριακή εκπροσώπηση. Προέκυψαν κάποιες ζημιές αλλά μόνο για όσους νομίζουν ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει ως επίκεντρο της πολιτικής της την  ομοσπονδία ή έστω την λύση του Κυπριακού. Παρά το ότι πολλοί θυμούνται ότι η Κύπρος έγινε δεκτή στην ΕΕ με προυποθεση την λύση του Κυπριακού, και μερικές φορές δεν αντιμετωπίζεται με τον «δέοντα σεβασμό», εν τούτοις μια χαρά στριμώχνει την Τουρκία σε διάφορα κεφάλαια.

Με το Νίκο Αναστασιάδη η Κύπρος ... τρέχει πάλι για τη λύση, για τελευταία φορά ως συνήθως ...διότι  «40 ή 50 χρόνια είναι πολλά » (σικ).
Κάτω από τη σημαία της αναμενόμενης λύσης ( που είχε ή έχει (;) στόχο την αποστρατικοποίηση) η Κ Δ προχωρεί σε κατάσταση οικονομικής κρίσης (;) σε αναβάθμιση του στρατού της με την προσθήκη τριών χιλιάδων εμμίσθων  στους ήδη υπάρχοντες άλλους περίπου τόσους. Και με στόχο την αναβάθμιση του ναυτικού και της αεροπορίας καθώς η ναυτική βάση και το αεροδρόμιο της Πάφου αναμένουν έτοιμα από καιρό την κατάλληλη συγκυρία... η οποία είναι τώρα, μέσα στα γενικά πλαίσια  μιας δυτικής συμμαχίας και μέσα στην περιφερειακή αναμπουμπούλα και σε φάση σχετικής απομόνωσης της Τουρκίας.

Δύο πλοία έχουν ήδη παραγγελθεί με κόστος κοντά στα 150 εκτ με έγκριση τη Βουλής. Αυτός ο στρατός είναι αναγκαίος  για να υλοποιείται η δυτική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή  με ένα δίχτυ τοπικών συνεργασιών. Μια τέτοια εξέλιξη ( όσο δεν επαναπροσεγγίζονται Τουρκία με Ισραήλ) προκαλεί ένα κόστος στην Τουρκία αλλά δεν αποσταθεροποιεί την παρουσία της στην Κύπρο, μάλλον το αντίθετο.
Η στρατιωτική πτυχή φυσικά αποτελεί ένα μόνο μέρος της όλης γεωπολιτικής «ανέλιξης« που επιδιώκεται από την κυπριακή κυβέρνηση χωρίς  ενστάσεις από τους συμμάχους. Αν μιλήσουμε σχηματικά η επιδιωκόμενη Κ Δ ( με λύση ... αλλά μάλλον και χωρίς ) είναι ένα Κατάρ της Ανατολικής Μεσογείου και όχι μια Ελβετία... στο φτωχικότερο τους και ως προς τις δύο, ιδίως για τον κόσμο της...

Στην πολιτική η ικανότητα της αλωπεκής να πάει από τη μια ενώ δείχνει με τον νούρο της από την άλλη είναι εκτιμώμενο κατ' κανόνα προσόν και βαθμολογείται ψηλά.
Κάτω από αυτήν την οπτική η κάποια κακομοιριά ή η κάποια αυχενική κάμψη είναι μέρος των διεθνών συσχετισμών. Δεν είμαστε βεβαία Ρωσία για να θέλουμε ένα Πούτιν. Μπορούμε όμως να θέλουμε την Ρωσία με τον Πούτιν και μπορούμε σύντομα  να μεσολαβήσουμε για μια αναθέρμανση των ρωσωαμερικανικών σχέσεων..








Ένα σκάνδαλο εξαπάτησης και ψευδορκίας, με διεθνείς πια προεκτάσεις, στο οποίο φέρεται να εμπλέκεται ο κ. Φιλίππου, συνεργάτης του δικηγορικού γραφείου της οικογένειας του προέδρου; Μια υπόθεση δισεκατομμυρίων με διεθνείς προεκτάσεις που έχει από όλα: φαινόμενα ξεπλύματος ύποπτου χρήματος, όπου διαπλέκονται ιδιωτικοποιήσεις, πολιτικά πρόσωπα και απόηχοι που φτάνουν μέχρι τα τραπεζιτικά και δικηγορικά μας κυκλώματα..


Όταν επιβλήθηκε το κούρεμα στην Κύπρο, το 2013, μέρος της δικαιολόγησής του αφορούσε και τις κατηγορίες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος κλπ. Ορθά παρατηρήθηκε μεν, τότε, ότι τέτοια φαινόμενα υπήρχαν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά η πολιτική και οικονομική ελίτ έσκιζε τα ιμάτιά της ότι ..τέτοια δεν συμβαίνουν εδώ.. Βέβαια, το ότι οι κυπριακές τράπεζες εμπλέκονται σε ύποπτες διαδικασίες είναι κάτι που κυκλοφορεί για χρόνια – από τη δεκαετία του 1990, όταν ξεκίνησαν το διεθνές άνοιγμα οι κυπριακές τράπεζες. Όμως, μια διάσταση που συγκαλύφθηκε τότε αφορούσε την εμπλοκή των δικηγορικών γραφείων στο κύκλωμα διακίνησης ύποπτων κεφαλαίων. Αυτή η λογοκρισία δεν ήταν βέβαια τυχαία με το γεγονός ότι αυτά τα γραφεία είναι πιο άμεσα διαπλεκόμενα με την τοπική πολιτική – άρα ασκούν και διπλή πίεση πάνω στα ΜΜΕ λ.χ. Όμως, η διαπλοκή των δικηγορικών γραφείων με ύποπτα κεφάλαια – ιδιαίτερα από «ανατολικές χώρες» [τα οποία συνήθως είναι και προϊόν υφαρπαγών κατά τη διάρκεια των ιδιωτικοποιήσεων] είναι κάτι που εμφανίστηκε πρόσφατα και στην υπόθεση της Providencia με βάση την οποία κατάφερε ο κ. Κληρίδης να διασώσει μέρος της αξιοπρέπειας της κυπριακής δικαιοσύνης – η οποία βρισκόταν πια στο έλεος των πιέσεων αυτών που κάθονταν στ’ «αφκιά» του Ρίκκου.. Όμως, αυτή δεν ήταν δεν θα είναι η μόνη υπόθεση, που αφορά αυτό το νευργαλικό σημείο διασταύρωσης ύποπτων συναλλαγών και διακινήσεων κεφαλαίων. Όταν ολοκληρωθούν οι διεθνείς έρευνες και αντιπαραθέσεις, θα είναι ίσως και πολύ πιο καθαρή η εικόνα πώς και γιατί ίσως έγινε και το κούρεμα το 2013. Στο διεθνές επίπεδο, αυτήν την περίοδο «τρέχει» μια υπόθεση διεκδίκησης δισεκατομμυριών σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης, που αφορά ρώσσο ολιγάρχη – αλλά τελικά μια ίσως νευραλγική μαρτυρία να αφορά μια δίκη στην Κύπρο στην οποία ήταν εμπλεκόμενος.

Ένας δικηγόρος, όπως ο κος. Φιλίππου, ο οποίος ορκιζόταν ενώπιον του δικαστηρίου εκ μέρους του πελάτη του, δεν γνώριζε ότι ο πελάτης του αυτός κατείχε διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας από ένα χρόνο πριν;…Ιδιαίτερα αφού με την ένορκο δήλωσή του έβαζε σε κίνδυνο τον ίδιο του τον εαυτό και ολόκληρή του την καριέρα, μιας και με την απόδειξη ψευδορκίας, αυτόματα χάνει την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος. … Ήδη σύμφωνα με πρόσφατη δίκη στη Ρωσία (No. A82-13348/2013), η δικαστής Kartosova αποφάνθηκε ότι το κυπριακό δικαστήριο βρισκόταν σε πλάνη και εξαιτίας της υπόθεσης με την γερμανική Commerzbank, ρώσοι ανακριτές αναζητούν την παρέμβαση της Κυπριακής Δημοκρατίας για τις δίκες που αφορούν άλλη διερεύνηση για τις εταιρείες TGK-2 and TKS, που φαίνεται ν’ ανήκουν στον Λεονίντ Λεμπέντεβ.

Όταν γράψαμε το Δεκέμβρη για τη «Δίκη της σιωπής των αμνών[1]» και πόσο διεφθαρμένη τζιαι ξιμαρισμένη εν η υπόθεση, γνωρίζαμε ότι άρχιζε κάτι που δεν μπορούσε ούτε εύκολα, ούτε γρήγορα να προχωρήσει, πόσον μάλλον να τελειώσει. Την Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου, ο δημοσιογράφος John Helmer, συνεχίζοντας τη διερεύνησή του για το δρόμο των ολιγαρχών προς την Κύπρο αποκάλυψε στο άρθρο του με τίτλο «Ο κύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης, ο δικηγόρος συνέταιρός του και ο αγώνας για μια ρωσική πετρελαιακή περιουσία 2 δις»[2] που αναδημοσιεύτηκε στο Russian Insider[3] ότι ο συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και Συνεργάτες, κ. Φιλίππου βρίσκεται υπό διερεύνηση στην Κύπρο και στην Νέα Υόρκη. Στην περίπτωση της Κύπρου, μάλιστα, ο κος. Φιλίππου φέρεται να ψευδομαρτύρησε για χάρη του πελάτη του Λεονίντ Λεμπέντεβ, μεγιστάνα του πετραιλαίου και πρώην πολιτικού. 

Τον κύριο Φιλίππου τον γνωρίσε το ευρύ κοινό μέσα από την υπόθεση της εμπλοκής του ονόματος του γραφείου Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και Συνεργάτες, όταν υπήρξαν ισχυρισμοί για πλαστοπροσωπία από πλευράς του εν λόγω γραφείου και ενώ εκπροσωπούσε την Ryanair.[4] Ακριβώς για αυτούς τους λόγους και για να μην απεμπολιστεί η έρευνα και τα όσα είδαν, βλέπουν και θα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την υπόθεση Λεμπέντεβ και την εμπλοκή του εν λόγω δικηγορικού γραφείου, θα εστιάσουμε αποκλειστικά στον ίδιο τον κ. Φιλίππου και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται το όνομά του στα στοιχεία.

Όταν ο κ. Φιλίππου κατέθετε ότι ο κ. Λεμπέντεβ δεν είχε συμφέροντα, και διαβατήριο, στην Κύπρο..
Ο Λεονίντ Λεμπέντεβ, λοιπόν, εκπροσωπείται νομικά από τη δικηγορική εταιρεία «Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και Συνεργάτες»[5] της οποίας «Διευθύνοντες Συνεταίροι ήταν και παραμένουν ο κ.κ. Λεμής και Φιλίππου». Ο ίδιος ο κ. Φιλίππου εκπροσώπησε νομικά τον Λεονίντ Λεμπέντεβ σε αγωγή που είχε καταθέσει η γερμανική εταιρεία Commerzbank εναντίον του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Μάλιστα, ο κύριος Φιλίππου με ένορκη δήλωσή του ενώπιον επαρχιακού δικαστηρίου Λεμεσού δηλώνει ότι εκπροσωπεί νομικά τον Λεονίντ Λεμπέντεβ και τις εταιρείες του (Lopilato Investments Limited και Akolyn Investments Holdings Limited). Στην ίδια ένορκη δήλωση το όνομα του κ. Φιλίππου, όπως και της εταιρείας Imperium Nominees Limited παρουσιάζονται ως κατηγορούμενοι στην αγωγή της Commerzbank, που φέρει αριθμό 1049/2012. Η συγκεκριμένη ένορκη δήλωση αναφέρει ότι ο κος. Φιλίππου ορκίζεται εκ μέρους του πελάτη του και ως υποστήριξη της γραπτής του αγόρευσης κατά της αγωγής της Commerzbank ημερομηνίας 9 Μαρτίου 2012.



Για τη συγκεκριμένη υπόθεση, η Commerzbank είχε εξασφαλίσει σύμφωνα με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 12 Μαρτίου 2012 το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του Λεονίντ Λεμπέντεβ ύψους $180 εκατομμυρίων, όπως και των εταιρειών του των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία ανέρχονταν στα $190 εκατομμύρια για την κάθε μια.[6]

Και αν ο Λεμπέντεβ δεν έχει κυπριακό διαβατήριο, αυτό εδώ τί είναι;
Όπως αναφέρει ο John Helmer[7] σε σχετικό με την υπόθεση άρθρο του, ο κ. Φιλίππου εξασφάλισε την απόρριψη της εξέτασης της υπόθεσης με το επιχείρημα ότι ο Λεονίντ Λεμπέντεβ «Δεν είχε και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία, ούτε συμφέρον ή σχέση και ως τούτο δεν μπορεί να δικαστεί στην Κύπρο», συνεπώς ήταν εκτός δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων. Το συγκεκριμένο επιχειρήμα προκαλεί πολλά ερωτηματικά, επειδή αντίγραφο του κυπριακού διαβατηρίου του Λεονίντ Λεμπέντεβ που έχει εξασφαλίσει, φέρει ως ημερομηνία έκδοσης 29 Μαρτίου 2011. Και επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο και τις πληροφορίες του κ. Χέμλερ, για να αποκτήσει το διαβατήριο ο κ. Λεμπέντεβ φερόταν να έχει στην Κύπρο περιουσιακά στοιχεία ύψους 11.5 εκατομμυρίων …


Ένας δικηγόρος, όπως ο κος. Φιλίππου, ο οποίος ορκιζόταν ενώπιον του δικαστηρίου εκ μέρους του πελάτη του, δεν γνώριζε ότι ο πελάτης του αυτός κατείχε διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας από ένα χρόνο πριν; Και αν όντως δεν γνώριζε, δεν  επρεπε να γνωρίζει; Ιδιαίτερα αφού με την ένορκο δήλωσή του έβαζε σε κίνδυνο τον ίδιο του τον εαυτό και ολόκληρή του την καριέρα, αφού με την απόδειξη ψευδορκίας, αυτόματα χάνει την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος.

Τα χρονικά περιθώρια φαίνεται να στενεύουν επικίνδυνα για τον κο. Φιλίππου. Ήδη σύμφωνα με πρόσφατη δίκη στη Ρωσία (No. A82-13348/2013), η δικαστής Kartosova αποφάνθηκε ότι το κυπριακό δικαστήριο βρισκόταν σε πλάνη και εξαιτίας της υπόθεσης με την γερμανική Commerzbank, ρώσοι ανακριτές αναζητούν την παρέμβαση της Κυπριακής Δημοκρατίας για τις δίκες που αφορούν άλλη διερεύνηση για τις εταιρείες TGK-2 and TKS, που φαίνεται ν’ ανήκουν στον Λεονίντ Λεμπέντεβ. Επιπλέον, φαίνεται να διερευνάται, και η υπόθεση με γερμανική εταιρεία ηλεκτρισμού, στην οποία εμπλέκονται και πάλι εταιρείες εγγεγραμμένες στην Κύπρο, που σχετίζονται με τον όμιλο εταιρειών SINTEZ, και για την οποία υπόθεση υποβλήθηκε αίτημα διερεύνησης στην κυπριακή Γενική Εισαγγελία.

Διεθνείς προεκτάσεις: δίκες σε Ρωσία και ΗΠΑ.. Και πώς οι ιδιωτικοποιήσεις διαπλέκονται με το ξέπλυμα χρήματος..
Αν παρακολουθήσει κανείς τις δαιδαλώδεις διαδικασίες που περιγράφονται στο άρθρο του κ. Χέμλερ, αυτό πουπροκύπτει αβίαστα είναι οι μηχανισμοί απόκρυψης κεφαλαίων και διοχεύτευσής τους σε διάφορους λογιαριασμούς για να συγκαλυφθεί και η πηγή τους, και φυσικά η φορολόγησή τους, αλλά και για να αποφευχθούν διεκδικήσεις από άλλους εμπλεκόμενους. Μοιάζει με ένα υπόγειο δίκτυο συγκάλυψης..

Η δίκη στις ΗΠΑ λ.χ. αποκάλυψε ακόμα μια σύνδεση του Leonid Lebedev με την Κύπρο. Την εταιρεία Agragorn και την Imperia Nominees.  Η πρώτη, μαζί με την εταιρεία Coral Petroleum Ιρλανδίας και τις Ecu Financ και Petrosol Ελβετίας, θεωρούνται τα κλειδιά στο ρόλο του Lebedev για απόκρυψη της πώλησης των μετοχών του στην TNK από την οποία προέκυψαν και οι δικαστικές διαμάχες στις ΗΠΑ και στη Βρετανία[8]. Ο κος. Φιλίππου παρουσιάζεται ως διευθυντής της Coral Petroleum[9], για την οποία διεξάγεται δίκη στην Νέα Υόρκη, από τις 26 Απριλίου 2012, μετά από έφεση στην αρχική απόφαση,[10] στην οποία είχαν αναφερθεί οι Financial Times[11] ως τη μεγαλύτερη νομική μάχη ολιγαρχών στις ΗΠΑ. Σε δημοσίευμά τους ενημερώνουν για την αγωγή ύψους 2 δισεκατομμυρίων που κατέθεσε ο  Leonid Lebedev εναντίον δύο πρώην φερόμενων συνεργατών του, αφού, όπως υποστήριζε στην αγωγή, ήταν μυστικός μέτοχος εταιρείας στην οποία επένδυσε 25 εκατομμύρια σε μετρητά και η οποία αποτέλεσε αργότερα μέρος της ΤΝΚ-ΒP. Στο ιστορικό της υπόθεσης αναφέρεται ότι η διαμάχη άρχισε γύρω στο 1997, όταν οι συγκεκριμένοι πετρελαιοπαραγωγοί, ενώ άρχισαν μαζί, μετά χώρισαν τα ... χωράφια τους.  Οπόταν ακολούθησε και νομική μάχη μεταξύ τους στη Βρετανία που διεξαγόταν ταυτόχρονα για κάποιους μήνες με την αγωγή στις ΗΠΑ. Η απόφαση από το βρετανικό ανώτατο δικαστήριο, τμήμα εμπορικών υποθέσεων εκδόθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2014 υπέρ του Leonid Lebedev[12].

Συνεπώς, ο κος Φιλίππου και μόνο ως αναφερόμενος ως διευθυντής σε εταιρείες του Λεονίντ Λεμπέντεβ, είναι αναμενόμενο να κληθεί στις τρέχουσες νομικές διαδικασίες ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης. Όπως φαίνεται από τα έγγραφα[13], η δικαστής Σαλλιάν Σκαρπούλλα αναμένει από τους δικηγόρους των δύο μερών όπως μέχρι την 1η Μαΐου 2016 αιτηθούν για την έρευνα και υποβολή εγγράφων και μαρτύρων, ώστε όλες οι καταθέσεις να ολοκληρωθούν μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2016.

Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο στο παρόν στάδιο, αφού μέσα από τη διερεύνηση ανακαλύπτουμε ότι προκύπτουν στοιχεία για πολλα θέματα με εξαιρετικά περίπλοκες παραμέτρους. Προς το παρόν και παραθέτοντας πιο πάνω μέρος των συλλεχθέντων στοιχείων, δίδουμε χρόνο στον ίδιο τον κ. Φιλίππου να διαψεύσει τα όσα αναφέρονται, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι η 2ηΑ είναι διατεθειμένη να δημοσιεύσει στοιχεία που αποδεικνύουν το αντίθετο των όσων αναφέρονται εδώ. Ταυτόχρονα, καλούμε τον Γενικό Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη, να διερευνήσει την υπόθεση εκτεταμένα, αφού τέτοιες υποθέσεις δεν αμαυρώνουν απλώς το όνομα της Κύπρου διεθνώς, αλλά δημιουργούν περιπλοκές ενάντια στο δημόσιο συμφέρον σε μια περίοδο οικονομικής και πολιτικής καμπής. Τα στοιχεία είναι εκεί και μέρα με τη μέρα αυξάνονται, σε σημείο που μπορούμε να γράφουμε άρθρα σχετικά με το θέμα για τους επόμενους μήνες. 








[2] Cyprus president Anastasiades, Law partner Philippou and the fight for a $2 billion Russian oil fortune - http://johnhelmer.net/?p=15202#more-15202

[4] Η υπόθεση να θυμίσουμε ότι έφτασε μέχρι τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο που δεν διαπίστωσε οτιδήποτε μεμπτό. Προηγουμένως, ο κος. Φιλίππου με ανακοίνωσή του είχε αναλάβει πλήρως την αποδοχή της εκπροσώπησης της Ryanair, την οποία το γραφείο τερμάτισε αργότερα (30 Σεπτεμβρίου 2014). Ανάλογη διάψευση είχε κάνει και το δικηγορικό γραφείο Αναστασιάδη. Η γενική εικόνα που κυριάρχησε πάντως ήταν ότι ο κ. Φιλίπππου συμμετείχε παραπλανητικά – αλλά το θέμα έπεσε στα μαλακά. Για την υπόθεση σχετικά άρθρα εδώ: Οι αποκαλύψεις για τις Κυπριακές Αερογραμμές στη συνεδρία της Βουλής με ελαφρότητα, ερασιτεχνισμό και τσαπατσουλιές - http://2ha-cy.blogspot.com/2014/11/blog-post_69.html Το σκάνδαλο της σχέσης της Ryanair με το δικηγορικό γραφείο Ν. Αναστασιάδης - http://2ha-cy.blogspot.com/2015/02/ryanair.html Δικηγορικά γραφεία και συμφέροντα εξουσίας - http://2ha-cy.blogspot.com/2015/02/blog-post_46.html , Η ιρλανδική Aer Lingus και οι Κυπριακές Αερογραμμές - http://2ha-cy.blogspot.com/2015/02/aer-lingus-ryannair.html






Όταν ο ΔΗΣΥ αρχίζει πάλι την προσπάθεια εξαγοράς ψήφων – για τη δημόσια Υγεία, τους νοσοκόμους, τους οδηγούς λεωφορείων, τους συνταξιούχους, δεν υπάρχουν χρήματα, και ήταν «λαϊκισμός» οι διεκδικήσεις, αλλά ξαφνικά βρέθηκαν χρήματα για.. 3,000 προσλήψεις και νέους εξοπλισμούς στο στρατό: η μετατροπή της προσπάθειας για μείωση θητείας σε φτηνό προεκλογικό πολιτικαντισμό είναι απλώς επανάληψη ανάλογων προεκλογικών εξαγορών το 1998 και το 2002 – και αποτελεί σήμα κατατεθέν μιας πολιτικής, που προσπαθεί να εξαπατατήσει, παραβλέποντας τις συνέπειες για το σύνολο


«Έχουμε λεφτά για νέα εξοπλιστικά προγράμματα; Έχουμε λεφτά για να προσλάβουμε επαγγελματίες οπλίτες;.. Όσον αφορά πάντως τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα, ο υπουργός είπε ότι προβλέπεται ότι κατά την πρώτη φάση της αναδιοργάνωσης – την πρώτη δηλαδή πενταετία – η απόκτηση σημαντικών οπλικών συστημάτων για τον Στρατό Ξηράς. Καλά, δεν ήταν προχθές που ο Πρόεδρος έλεγε από την Βουλγαρία όπου βρισκόταν πως θα λυθεί το κυπριακό εντός του 2016;»
Ουάου, που θα έλεγε και ο Βαρουφάκης, Χ. Χατζηδημητρίου. Φιλελεύθερος, 26/2.

Η απογοητευτική μεταμόρφωση του κ. Φωκαΐδη: Πώς ένας φαινομενικά σοβαρός νεαρός μετατράπηκε σε πολιτικάντη που παίζει με το δημόσιο χρήμα και τις συνέπειες που δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρουν, για να κάνει προεκλογική εκστρατεία το κόμμα του [και ο ίδιος;]
Ο κ. Φωκαΐδης είχε οικοδομήσει την εικόνα ενός νεαρού σοβαρού πολιτικού της υποτιθέμενης «φιλελεύθερης» πτέρυγας του ΔΗΣΥ. Και ξαφνικά, εμφανίστηκε ως μια ακόμα έκδοση του πιο αστείου πολιτικαντισμού που προσπαθεί να εξαγοράσει ψήφους. Σε ένα κλίμα όπου αναμένεται να κατέλθει ως υποψήφιος βουλευτής, ανακοινώθηκε ξαφνικά, 2 μήνες πριν τις εκλογές, ότι θα ..μειωθεί η θητεία στους 14 μήνες – και η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς, η οποία έτυχε να βρίσκεται στη Βουλή έμεινε άφωνη από την άγνοια για το θέμα.

Ακόμα πιο κωμικά την είδηση την ανακοίνωσε αρχικά ο Χ. Γεωργιάδης με ύφος παιδικού παιχνιδιού στο προσκοπικό: «προχωράμε» [στη δήλωση ενέπλεκε την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του λιμανιού Λεμεσού με.. τη μείωση της θητείας]. Και όταν ρώτησαν τον κ. Φωκαΐδη, γιατί δεν έγιναν έστω στοιχειώδεις κινήσεις πληροφόρησης προηγουμένως [στο ΓΕΕΦ, στη βουλή που είναι η αρμόδια να το εγκρίνει κλπ], απάντησε στο ίδιο κωμικά παιδαριώδες επίπεδο υπεκφυγής: δεν ήξερε, λέει, αν θα το εγκρίνει το υπουργικό. Εκατσαν με τον Χ. Γεωργιάδη και έκαναν μαθηματικές πράξεις κατά την διάρκεια του υπουργικού; Και ήταν τόσο ξαφνικό που το ανακοίνωσε ο Γεωργιάδης; Κωμικές υπεκφυγές για την κατάντια ενός νεαρού πολιτικού, τον οποίο απορρόφησε η δομή του κόμματός του που φαίνεται να μην μπορεί να αλλάξει και να σοβαρευτεί – εξακολουθεί να κάνει τα ίδια με το 1998, όταν πουλούσε πυραύλους, με δημόσιο κόστος, για να κερδίσει εκλογές.

Το ότι οι αντιδράσεις ήταν «ναι μεν, αλλά» από τα κόμματα, και ειρωνικές από την κοινωνία, σε βαθμό που βγήκε παραπονούμενος ο Αβέρωφ, γιατί δεν λέγεται και ένα «μπράβο», ήταν εκφραστικές. Η πιο κάτω εικόνα από τα παραπολιτικά του Φιλελεύθερου ήταν εκφραστική του χιούμορ της όλης υπόθεσης – ιδιαίτερα προς τον ηγέτη του ΔΗΣΥ που πουλούσε τις προηγούμενες μέρες ύφος «θα γίνω θυσία για την λιτότητα και την εγκράτεια». Ξαφνικά, η κυβέρνηση πετούσε λεφτά που δεν είχε ..υποτίθεται..

Ο Αβέρωφ εξηγά σε βουλευτές του κόμματός του την προεκλογική στρατηγική «Κατηγορούμε τους άλλους για λαϊκισμό, για να μεν μας πάρουν χαμπάρι». Το παρακολουθούν με θρησκευτική προσήλωση οι Δίπλαρος και Κυπριανού




[από Φιλελεύθερο 26/2/2016]


Η μείωση θητείας στο πλαίσιο της λύσης του κυπριακού – αλλά αν προχωρήσει η διαδικασία, τότε οι προσλήψεις, όπως και οι δήθεν αποφάσεις, είναι προεκλογικές φούσκες, αφού όλα θα καθοριστούν μετεκλογικά..
Ας δούμε, όμως, το πλαίσιο, το οποίο είναι ίσως πολύ πιο διαφωτιστικό από τις κωμικές παραστάσεις του κυβερνώντος κόμματος.  Η μείωση της θητείας είναι ένα θέμα το οποίο ναι μεν συζητείται από τις αρχές της δεκαετίας του 2000-10, αλλά ο λόγος που δεν προχωρεί, έχει να κάνει και με το οικονομικό κόστος, όπως και το πλαίσιο του κυπριακού. Όταν το έριξε αρχικά ο Κληρίδης, και προεκλογικά πάλι, ήταν υπό διαμόρφωση ένα σχέδιο λύσης του κυπριακού – το οποίο κατέληξε στο σχέδιο Αννάν. Άρα η εισήγηση, πέρα από την πολιτικάντικη χρήση της [που αυξήθηκε από τότε λόγω της απροθυμίας μεγάλης μερίδας της νεολαίας να υπηρετήσει στην Εθνική Φρουρά], είχε να κάνει και με την εν δυνάμει λύση του κυπριακού. Σε αυτό το πλαίσιο, η φούσκα [στο βαθμό που δεν υπάρχει προετοιμασία και δεν συζητούνται οι οικονομικές ανάγκες] είναι και ένα είδος προετοιμασίας για τη λύση..

«Μα, μόλις προχτές δέχονταν επιθέσεις από το κυβερνητικό στρατόπεδο οι νοσοκόμοι και προηγουμένως οι οδηγοί λεωφορειών, ότι είναι εγκληματίες που θέλουν να επιβαρύνουν τα δημόσια ταμεία μέσα στην κρίση και σήμερα ξαφνικά θα προσληφθούν 3.000 νέοι δημόσιοι υπάλληλοι; Και αύριο άλλοι 2.000 από την ΣΥΤΑ; Ε Αβέρωφ; Τουλάχιστον αυτές οι 3.000 θα είναι από την λίστα ανέργων ή από την κομματική λίστα;»

Με δεδομένο ότι ο στρατός για την κυπριακή κοινωνία είναι ένας θεσμός που εισήχθηκε βίαια και απρόθυμα [για την πλειοψηφία] σε είδος έκτακτης ανάγκης μετά το 1963-64, η υπόσχεση κατάργησης του λειτουργεί και ως υπόσχεση για όσους θα ευνοηθούν [με την μη υπηρεσία] αλλά και ως υποσυνείδητο μήνυμα, προς τη λύση. Τα οικονομικά δεδομένα, αντίθετα, είναι και ήταν προβληματικά – πρέπει να βρεθούν μόνιμα κονδύλια τουλάχιστον 30 – 40 εκατομμυρίων κάθε χρόνο για μόνιμους οπλίτες συν κονδύλια για νέο εξοπλισμό κλπ.[1]

Η μόνη σοβαρή διερεύνηση για το θέμα φαίνεται ότι έγινε την περίοδο της θητείας του κ. Παπακώστα – και εκείνη υπό την σκιά των συνομιλιών για τη λύση. Τότε, ο ΔΗΣΥ μπλόκαρε τη διαδικασία με την πρόωρη προεκλογική που ξεκίνησε από το 2010 και μετά, βέβαια, το πάγωμα της διαδικασίας του κυπριακού, άφησε το ζήτημα να αιωρείται. Κατά συνέπεια, η επιστροφή του στο παρόν στάδιο γίνεται, στο σοβαρό επίπεδο, στα πλαίσια των πιθανοτήτων λύσης του κυπριακού. Το ότι αυτή η εμφανής διάσταση δεν συζητήθηκε καθόλου στο πρώτο στάδιο, όπου επικράτησε η προσπάθεια του ΔΗΣΥ να το παίξει ότι κάνει κάτι, και οι αντιδράσεις για την εισήγηση σαν προεκλογικό «πυροτέχνημα», είναι εκφραστικό της υπεκφυγής που χαρακτηρίζει την καθεστωτική δημόσια σφαίρα.


Όμως, το πιο αποκαλυπτικό πρόβλημα της αδυναμίας της δεξιάς να κατανοήσει τις συνέπειες ήταν η διόγκωση του κρατικού μισθολογίου. Αυτό έγινε το 2002, σε με ανάλογη προσπάθεια εξαγοράς των δημόσιων υπαλλήλων από την τότε κυβέρνηση – με τις μεγαλύτερες αυξήσεις στην δημόσια υπηρεσία…– και 10 χρόνια μετά, το ίδιο κόμμα που προκάλεσε τη διόγκωση, φώναζε γιατί το δημόσιο είχε μεγάλο έλλειμμα. Και η υποκρισία ήταν ακόμα πιο κραυγαλέα, όταν ο ΔΗΣΥ πρωτοστατούσε από την μια στην αποκοπή εσόδων από την κυβέρνηση [από τον ΦΠΑ, ή από προτεινόμενους φόρους] και από την άλλη φώναζε για το έλλειμμα που προκάλεσαν οι δικές του ψηφοθηρικές πρακτικές – και το 1998, αλλά ιδιαίτερα το 2002.

Η προϊστορία του ΔΗΣΥ: πουλώντας στρατιωτικά θεάματα, με υπόγειες μίζες, και μετεκλογικά θεάματα, σαν μορφή «καλπονοθείας»[2]: το 1998 ως πρότυπο [από τους πύραυλους στην κλοπη του χρηματιστηρίου]
Βέβαια, υπάρχει και η πιθανότητα να μην καταλήξει η διαδικασία σε λύση– έστω και αν η προεκλογική φούσκα του Φωκαΐδη εντάσσεται σε εκείνο το πλαίσιο. Αν, όμως, δεν προχωρήσει ή μπλοκαριστεί η λύση, τότε το δημόσιο θα φορτωθεί κόστα που θα είναι δυσβάσταχτα. Γιατί οι επαγγελματίες οπλίτες θα έχουν αυξήσεις, αλλά και γιατί τα οπλικά συστήματα, που θα χρειαστούν θα λειτουργούν σαν μια μόνιμη αφαίμαξη χρημάτων από το δημόσιο και άλλες κοινωνικές ανάγκες [υγεία, παιδεία, δημόσια έργα κοκ]. Και ιδιαίτερα με τις πρακτικές της νυν κυβέρνησης που από την μια θέλει να αυξάνει τις δαπάνες για εκλογικές και άλλες σκοπιμότητες, ενώ από την άλλη προσπαθεί και να μειώσει τα έσοδα, χαρίζοντας δημόσιο πλούτο σε ημέτερους ιδιώτες...

Φυσικά, θα υπάρχουν και οι μίζες – και η νυν κυβέρνηση και αρκετά στελέχη της έχουν πείρα, αφού η πιο γνωστή υπόθεση μιζών για στρατιωτική εξοπλισμό που αποκαλύφθηκε στην Ελλάδα [η υπόθεση Τσοχατζόπουλου] διασταυρώνεται άμεσα με την Κύπρο. Και την πρώτη θεαματική κίνηση του ΔΗΣΥ να προτείνει αλλαγές στο στρατό. Τότε, για να προωθηθεί η προεκλογική του κ. Κληρίδη το 1998, ο ΔΗΣΥ είχε υιοθετήσει την ενδυμασία του πολεμοχαρή – και τελικά, εκλέγηκε οριακά ο Κληριδης για να προωθήσει λύση του κυπριακού. Και το βράδυ της εκλογής μπροστά στις κάμερες ευχαριστούσε το νυν φυλακισμένο Τσοχατζόπουλο με το αμίμητο «ευχαριστώ για όλα Άκη». Ήταν μια εξαπάτηση, αλλά αυτή η εξαπάτηση είχε σαφείς συνέπειες, όπως φάνηκε το 2004, όταν οι ελληνοκύπριοι βρέθηκαν μπροστά σε μια λύση, η οποία προωθείτο ταυτόχρονα με εθνικιστικές κορώνες, και προπαγάνδα ανασφάλειας. Οι συνέπειες εκεί ήταν ψυχολογικές – δεν μπορεί ένα πληθυσμός να προετοιμάζεται για κίνδυνους και ξαφνικά να του παρουσιάζεται μια λύση με τον.. κίνδυνο.. Και ο Κληρίδης είδε την όλη προσπάθεια του να καταρρέει, αλλά ούτε ο ίδιος, ούτε οι συν αυτώ φαίνεται να κατάλαβαν το 2004, ως συνέπεια της δικής τους προηγούμενης αντιφατικής πολιτικής.

Η μεγάλη κλοπή του Χρηματιστηρίου που άνοιξε το δρόμο στη φούσκα των ακινήτων και έκανε «αποδεκτή» την ασυδοσία των τραπεζών


Από τον Απρίλιο του 1999 [ένα χρόνο μετά την επανεκλογή Κληρίδη] μέχρι τον Δεκέμβριο 1999 μια συντονισμένη εκστρατεία σε μερικά ΜΜΕ οδήγησε στην αύξηση της κεφαλαιοποίησης της χρηματιστηριακή αγοράς σε ποσοστό 1300%. Και μετά, αυτοί που έστησαν στην φούσκα αποσύρθηκαν και έμεινε το κοινό [μέχρι και 43% των νοικοκυριών πείστηκε να «επενδύσει»] με τις ζημιές.[3]

Η αδυναμία της Δεξιάς να κατανοήσει τις Απρόσμενες συνέπειες. Η διόγκωση των δημόσιων εξόδων ως προεκλογική «καλπονοθεία» – και πώς ο ΔΗΣΥ, 10 χρόνια μετά, καμωνόταν αμνησία…




Φιλελεύθερος 13/9/2012
Όταν ο Κληρίδης και ο ΔΗΣΥ ήθελαν επανεκλογή το 2002 έδιναν «αναβαθμίσεις» – και 10 χρόνια μετά φώναζαν για τους κρατικούς μισθούς που «εκτόξευσαν» τότε

Αλλά η αδυναμία της κατανόησης των συνεπειών από τη δεξιά, είναι ακόμα πιο κραυγαλέες στην οικονομία. Διότι και οι πύραυλοι της επανεκλογής Κληρίδη, το 1998, είχαν κόστος, αλλά και δεύτερη απόπειρα επανεκλογής του το 2003, είχε κόστος. Ανάμεσα στις δυο εκλογικές εξαπατήσεις ήταν και το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, του 1999, με τις δικές του συνέπειες. Εκείνο το σκάνδαλο στήθηκε από λίγους [με έλεγχο στα ΜΜΕ] και με ευρεία συμμετοχή παραγόντων που πρόσκειντο στην τότε κυβέρνηση. Η μαζική μεταφορά πλούτου από την πλειοψηφία των μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων που σύρθηκε στο χρηματιστήριο μέσω των ΜΜΕ, προς μια μικρή μειοψηφία, ήταν και η αρχή της φούσκας των ακίνητων που θα διογκωνόταν ακολούθως. Δημιούργησε, επίσης, ένα κλίμα ασυδοσίας στις τράπεζες, που συνεχίστηκε και μετά την εμφάνιση της διεθνούς κρίσης το 2007-08.  Όμως, το πιο αποκαλυπτικό πρόβλημα της αδυναμίας της δεξιάς να κατανοήσει τις συνέπειες ήταν η διόγκωση του κρατικού μισθολογίου. Αυτό έγινε το 2002, σε με ανάλογη προσπάθεια «εξαγοράς» των δημόσιων υπαλλήλων από την τότε κυβέρνηση – με τις μεγαλύτερες αυξήσεις  στη δημόσια υπηρεσία.[4] Πέρασαν οι αυξήσεις – και 10 χρόνια το ίδιο κόμμα που προκάλεσε τη διόγκωση φώναζε γιατί το δημόσιο είχε μεγάλο έλλειμμα. Και η υποκρισία ήταν ακόμα πιο κραυγαλέα, όταν ο ΔΗΣΥ πρωτοστατούσε από την μια στην αποκοπή εσόδων από την τότε κυβέρνηση [από τον ΦΠΑ, ή από προτεινόμενους φόρους] και από την άλλη φώναζε για το έλλειμμα που προκάλεσαν οι δικές του ψηφοθηρικές πρακτικές – και το 1998, αλλά ιδιαίτερα το 2002. Και μετά, το 2013, «πανηγύριζε» ότι δήθεν ισοσκελίστηκε ο προϋπολογισμός, όταν εγκρίθηκαν τα έσοδα που ο ίδιος απέκοπτε για την προηγούμενη κυβέρνηση..

Ψέματα χωρίς ντροπή και η αναπόφευκτη ειρωνεία για τον βοσκό τον ψεύτη: τη μια μέρα δεν υπάρχουν χρήματα για δημόσιες δαπάνες για την Υγεία [τους νοσοκόμους κοκ] την άλλη βρέθηκαν λεφτά για να αγοραστούν εξοπλιστικά προγράμματα και να πληρώνονται 3.000 έξτρα δημόσιοι υπάλληλοι;
Η σημερινή κατάσταση απειλεί να καταλήξει ανάλογα. Ο ΔΗΣΥ φαίνεται να αδυνατεί να δει τις συνέπειες. Αν δεν λυθεί το κυπριακό, το δημόσιο θα φορτωθεί ένα τεράστιο κόστος – και είναι αναγκαίο η βουλή, κατά συνέπεια, να συζητήσει ορθολογικά τί δεν θα πληρώνει το δημόσιο για τα όπλα κοκ. Ο Γ. Καλλινίκου, του «Φ» [με καταβολές στη δεξιά] ήταν σαφής για τα οικονομικά δεδομένα:
«Και πρόσθετε [ο Αβέρωφ Νεοφύτου] με την σοβαροφάνεια ηγέτη που είναι έτοιμος να θυσιαστεί για το συμφέρον του τόπου, ότι «δεν μπορεί να ακούγονται καθημερινά αιτήματα δεκάδων εκατομμυρίων και να υπάρχουν πολιτικά κόμματα που δηλώνουν έτοιμα να τα στηρίξουν, χωρίς να πουν στο λαό που θα τα βρουν».. Ήταν η τρίτη συνεχόμενη μέρα κατά την οποία ο Αβέρωφ βγήκε με ανάλογες νουθεσίες προς όλους. Προφανώς, είχε κατά νου τις κινητοποιήσεις των νοσοκόμων ο οποίοι, παρά το τι επιχειρεί ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος να πουλήσει στην κοινή γνώμη, ζητούν απλά αναγνώριση των πτυχίων τους.. Μιλούσε για 40 εκατομμύρια [27 είναι η αλήθεια, ίσως και λιγότερα]..οποία έκπληξη όμως χθες Το υπουργικό συμβούλιο.. αποφάσισε την μείωση της στρατιωτικής θητείας.. Τα εξοπλιστικά προγράμματα ποτέ και πως θα τα αγοράσουμε; Γέμισαν ξαφνικά τα ταμεία…;»

Ακόμα και ο Α. Μιχαηλίδης, που παρά την κριτική προς την κυβέρνηση για το κυπριακό, έχει μια τάση προστατευτική προς τον Α. Νεοφύτου, δεν άντεξε την κοροϊδία προφανώς:
«Μα, μόλις προχτές δέχονταν επιθέσεις από το κυβερνητικό στρατόπεδο οι νοσοκόμοι και προηγουμένως οι οδηγοί εφορειών, ότι είναι εγκληματίες που θέλουν να επιβαρύνουν τα δημόσια ταμεία μέσα στην κρίση και σήμερα ξαφνικά θα προσληφθούν 3000 νέοι δημόσιοι υπάλληλοι; Και αύριο άλλοι 2000 από την ΣΥΤΑ; Ε Αβέρωφ; Τουλάχιστον αυτές οι 3000 θα είναι από την λίστα ανέργων η από την κομματική λίστα;» [σελ.3]









[2] Τον όρο καλπονοθεία χρησιμοποίησε ο κ. Γ. Καλλινίκου στο κείμενό του στις 26/2, για τον πολιτικαντισμό της ανακοίνωσης της, μείωσης θητείας, ενώ η κυβέρνηση κατά τα άλλα καμώνεται ότι δεν έχει λεφτά κλπ..
[3] Πηγή για τον πίνακα «Κυπριακή Οικονομία» εκδ. Κεντρική Τράπεζα Κύπρου 2012 [“ Το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου» Χριστιάνα Αργυρίδου – Δημητρίου, Έκτορας Κανάρης, σελ. 286]. Τα στοιχεία για την έρευνα για το χρηματιστήριο και από έρευνα του  Cyprus College, 2001. 
[4] Είναι ενδεικτό ότι το έλλειμα την επόμενη χρονιά ήταν στο πιο ψηλό επίπεδο, μέχρι τότε και ανάλογο του ελλείματος της περιόδου της κρίσης μετά το 2012 – συγκεκριμένα γύρω στο 6 %





Ιδιωτικοποιήσεις ως παραχώρηση δημόσιου πλούτου σε συγκεκριμένους ιδιώτες – και πώς η πλειοψηφία των ΜΜΕ έκανε ότι δεν έβλεπε ότι ανάμεσα σε αυτούς που θα κερδοσκοπήσουν από τις παραχωρήσεις των υπηρεσιών των λιμανιών είναι και «κυπριακά τζάκια»




Η προσπάθεια για ιδιωτικοποιήσεις ξεκίνησε από τα λιμάνια, που είναι και ο τομέας που προσφέρει λιγότερα [για την ώρα - γιατί με το φυσικό αέριο, προφανώς, θα αυξηθούν τα κέρδη, αλλά μερικοί θέλουν να τα παραχωρήσουν αλλού] εισοδήματα στο δημόσιο – αλλά και ίσως γιατί υπάρχει και ένα προηγούμενο με την ενοικίαση υπηρεσιών στα αεροδρόμια. Έτσι, ως είδος συμβιβασμού, αποφεύχθηκε η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και ενοικιάστηκαν «υπηρεσίες». Έγινε προσπάθεια να προβληθεί ανάλογα το θέμα – η οικονομική Καθημερινή λ.χ. το πρόβαλε με τίτλο «Η πρώτη ιδιωτικοποίηση δένει στο λιμάνι Λεμεσού». Και ο Χ. Γεωργιάδης προσπάθησε να το προβάλει ανάλογα. Όμως, η προβολή περιορίστηκε, ακριβώς γιατί πέρα από το πλαίσιο του συμβιβασμού [και για τη δημόσια περιουσία αλλά και για τις αποζημιώσεις στους εργαζόμενους], υπήρχε η παραχώρηση δημόσιου πλούτου σε ιδιώτες – με εμφανείς απώλειες για το δημόσιο. Που θα φανούν και στο μέλλον. Και το ενδιαφέρον είναι και ποιοί επωφελούνται. Η αναφορά σε δυο κοινοπραξίες [μια με έδρα την Γερμανία, και μια με έδρα στο Ντουμπάϊ] έδινε το αίσθημα ότι υπήρξε ένα διεθνές πλαίσιο εμπλοκής. Ωστόσο, πίσω από τις έστω και συγκρατημένες αναφορές, υπήρχε μια κυπριακή διάσταση που γενικώς δεν αναφερόταν. Την πρόβαλε, έστω και σε ένα τίτλο, προς τιμή του, ο Φιλελεύθερος [με άρθρο του Π. Θεοχαρίδη] έστω και αν δεν σχολιάστηκε: υπήρχαν και «κυπριακά τζάκια» ανάμεσα στους «τυχερούς». Μια μελλοντική έρευνα, φυσικά, θα πρέπει να παρακολουθεί τα συμφέροντα και τις πολιτικές προεκτάσεις αυτών των συμφερόντων, που θα έχουν τα ανάλογα κέρδη από την ενοικιαση/παραχωρηση.


Και την σούμα των απωλειών για το δημόσιο την έκανε η Χαραυγή – και για τα πόσα πρόσφερε [στο σύνολο] μέχρι στιγμής η δημόσια διαχείριση των λιμανιών και τις προοπτικές με φόντο το φυσικό αέριο. Από τα 40 εκατ. κέρδη, πήγαμε στα 10 εκτ. ενοίκιο. Και όταν αύριο μερικοί [εσωτερικά ή εξωτερικά] φωνάξουν για έλλειμμα ή το δημόσιο χρεος, είναι καλά να θυμάται κανείς του αριθμούς - και να συγκρίνει με τα κέρδη που θα έχουν οι ενοικιαστές. Τουλάχιστον, οι αντιστάσεις περιόρισαν την παραχώρηση σε δάνειο για 25 χρόνια. 


Αναδημοσιεύουμε ένα σχόλιο από τον Β.Β. στον Φιλ. [27/2/2016, σε.7], που παραπέμπει και στην ανακυκλωση μερικών αξιωματούχων από τις τράπεζες και τις «επιτυχίες» τους, στο δημόσιο – και στις εδώ υποσχέσεις τους:
«Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στον υπουργό Μεταφορών κ. Μάριο Δημητριάδη. Όπως έσωσε την Λαϊκή Τράπεζα, την οποία υπηρέτησε, θα σώσει και την κυπριακή οικονομία ιδιωτικοποιώντας το λιμάνι και άλλες υπηρεσίες χέρι-χέρι με τον υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη. Ήδη κατόρθωσε [διότι περί άθλου πρόκειται] να παραχωρήσει το λιμάνι Λεμεσού έναντι 9.5 εκατ. πλέον κάποιο ποσοστό που θα μας δίνουν οι εταιρείες από την εκμετάλλευση των υπηρεσιών του Λιμανιού.»

Και όταν σε λίγο θα αρχίσουν να έρχονται τα πρόστιμα από την ΕΕ για τα ρουσφέτια της κυβέρνησης σε ημέτερους [Σιακόλας, λαθροθήρες κοκ] που παραβιάζουν οικολογικούς κανονισμούς θα μας πουν ότι «δεν υπάρχουν λεφτά» και θα μας βάζουν να πληρώνουμε και φόρους για τις «χαλαρώσεις τους»;

Θύμα πιέσεων το υπουργείο Περιβάλλοντος, διαπιστώνουν οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών χρεώνοντας λάθη και παραλείψεις στις κυπριακές αρχές
Του Ανδρέα Ριρή

Το κείμενο που ακολουθεί καταγράφει την πρόσφατη επίσκεψη κλιμακίου της ΕΕ, το οποίο μετά από τις προειδοποιήσεις προς τις κυπριακές αρχές για τις χαλαρώσεις και τα παιχνίδια με τα δήθεν "στραβά μάτια" για τις παραβιάσεις κανονισμών από ημέτερους, ήρθε στην Κύπρο και έθεσε τις κυπριακές αρχές προ των ευθυνών τους – ως μια τελευταία προειδοποίηση πριν να αρχίσουν τα πρόστιμα.. Τα οποία θα πληρώνει ο κύπριος πολίτης. Το κόστος θα είναι δημόσιο – η ευθύνη [όπως και τα επιχειρούμενα κέρδη] όμως, είναι ιδιωτική και αφορά αυτούς που προσπαθούν να επωφεληθούν από τις παραβιάσεις, αλλά και τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, που είτε κάνουν τα στραβά μάτια, είτε ενθαρρύνουν τους ημέτερους να κάνουν παραβιάσεις.

Στην Κύπρο βρέθηκε κλιμάκιο της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Κομισιόν για να συζητήσει με αξιωματούχους των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών και εκπροσώπους των οικολογικών οργανώσεων τις ανοικτές υποθέσεις της Κύπρου στον εν λόγω τομέα.

Το ρεζουμέ των συναντήσεων των τεχνοκρατών από τις Βρυξέλλες αφήνει εκτεθειμένη την Κυπριακή Δημοκρατία σε σειρά ζητημάτων, τα οποία δεν αποκλείεται να οδηγήσουν ακόμα και σε χρηματικές ποινές από το Δικαστήριο της ΕΕ (ΔΕΕ). Εκ των διαμειφθέντων, προκύπτει γενικότερο πρόβλημα εφαρμογής του περιβαλλοντικού κεκτημένου στην Κύπρο, κυρίως όσον αφορά τις οδηγίες για τους οικοτόπους και τα πουλιά.

Καυτή πατάτα για την ΚΔ αποτελεί βεβαίως και η λαθροθηρία αμπελοπουλιών, καθώς -σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες που αξιολογούν το πρόβλημα σε ολόκληρη την ΕΕ- η Κύπρος είναι ουραγός στην αντιμετώπιση της παράνομης παγίδευσης άγριων πτηνών. Μάλιστα, η Κομισιόν απάντησε ήδη αρνητικά στον «εναλλακτικό σχεδιασμό» της κυβέρνησης, τον οποίο θεωρεί καθαρή παραβίαση και λανθασμένη εφαρμογή της οδηγίας για τα πτηνά. Διασταυρωμένες πληροφορίες φέρουν τους αξιωματούχους της Κομισιόν να ζήτησαν εξηγήσεις για το αν αποσύρθηκε τελικά ο περιβόητος «εναλλακτικός σχεδιασμός», χωρίς να είναι μέχρι στιγμής απόλυτα ξεκάθαρες οι προθέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάτι από το οποίο εξαρτώνται και οι επόμενες κινήσεις της Κομισιόν.
Ανάμεσα στις ανοικτές υποθέσεις που συζητήθηκαν κατά τις διήμερες επαφές του κλιμακίου της Κομισιόν, βρίσκεται η υπό κατασκευή επένδυση στη Λίμνη Πόλης Χρυσοχούς, η οποία επηρεάζει τη σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας της καρέτα-καρέτα και της πράσινης χελώνας στην Κύπρο, για την οποία η Δημοκρατία κινδυνεύει με παραπομπή στο ΔΕΕ.

Η Δημοκρατία ελέγχεται για παραβιάσεις των άρθρων 6(3) & 6(4) της Οδηγίας για τους Οικοτόπους, καθώς σύμφωνα με την Κομισιόν διαπιστώνεται σωρεία παραλείψεων στην εφαρμογή των σχετικών προνοιών. Το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ καταγράφει συχνά και σοβαρά λάθη σε διαφορετικές περιπτώσεις.

Ιδιαίτερα σημαντική υπόθεση θεωρείται αυτή της Λίμνης για την οποία η Κομισιόν έχει ήδη αποστείλει Προειδοποιητική Επιστολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, όσον αφορά παραβίαση κοινοτικών οδηγιών σε αρκετές περιπτώσεις και το πιθανότερο είναι ότι η Δημοκρατία θα παραπεμφθεί στο ΔΕΕ για την επένδυση του Ομίλου Σιακόλα στην περιοχή. Τα σοβαρότερα προβλήματα που προκύπτουν από τις εργασίες στη Λίμνη αφορούν: ανθρώπινη όχληση, φωτισμό, φωταύγεια, ζώνη βλάστησης και σωρευτικές επιπτώσεις σε χλωρίδα και πανίδα.

Ανάμεσα στις ανοικτές υποθέσεις που συζητήθηκαν κατά τις διήμερες επαφές του κλιμακίου της Κομισιόν, βρίσκεται η υπό κατασκευή επένδυση στη Λίμνη Πόλης Χρυσοχούς, η οποία επηρεάζει τη σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας της καρέτα-καρέτα και της πράσινης χελώνας στην Κύπρο…. Ιδιαίτερα σημαντική υπόθεση θεωρείται αυτή της Λίμνης για την οποία η Κομισιόν έχει ήδη αποστείλει Προειδοποιητική Επιστολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, όσον αφορά παραβίαση κοινοτικών οδηγιών σε αρκετές περιπτώσεις και το πιθανότερο είναι ότι η Δημοκρατία θα παραπεμφθεί στο ΔΕΕ για την επένδυση του Ομίλου Σιακόλα στην περιοχή. Τα σοβαρότερα προβλήματα που προκύπτουν από τις εργασίες στη Λίμνη αφορούν: ανθρώπινη όχληση, φωτισμό, φωταύγεια, ζώνη βλάστησης και σωρευτικές επιπτώσεις σε χλωρίδα και πανίδα.
Η πολυαναμενόμενη νέα μελέτη εκτίμησης επιπτώσεων στο περιβάλλον (ΜΕΕΠ) από την εταιρεία δεν φαίνεται να ικανοποιεί ως προς τα προτεινόμενα αντισταθμιστικά μέτρα, άστε που σε αυτήν -όπως είχαμε ξαναγράψει- προστέθηκε πολυώροφο ξενοδοχείο.

Στο κενό έπεσε, όπως πληροφορηθήκαμε αρμοδίως, και η επίσκεψη πολυμελούς αποστολής του ομίλου Σιακόλα στις Βρυξέλλες για να πειστούν οι αξιωματούχοι της Κομισιόν να… μην εμποδίσουν την ανάπτυξη στην Κύπρο.

Η σουρεαλιστική συζήτηση
Καυτή πατάτα για την ΚΔ αποτελεί βεβαίως και η λαθροθηρία αμπελοπουλιών, καθώς -σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες που αξιολογούν το πρόβλημα σε ολόκληρη την ΕΕ- η Κύπρος είναι ουραγός στην αντιμετώπιση της παράνομης παγίδευσης άγριων πτηνών. Μάλιστα, η Κομισιόν απάντησε ήδη αρνητικά στον «εναλλακτικό σχεδιασμό» της κυβέρνησης, τον οποίο θεωρεί καθαρή παραβίαση και λανθασμένη εφαρμογή της οδηγίας για τα πτηνά.

Διασταυρωμένες πληροφορίες φέρουν τους αξιωματούχους της Κομισιόν να ζήτησαν εξηγήσεις για το αν αποσύρθηκε τελικά ο περιβόητος «εναλλακτικός σχεδιασμός», χωρίς να είναι μέχρι στιγμής απόλυτα ξεκάθαρες οι προθέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάτι από το οποίο εξαρτώνται και οι επόμενες κινήσεις της Κομισιόν.

Η συζήτηση για τα αμπελοπούλια αγγίζει τα όρια του σουρεαλισμού, καθώς οι κρατικές αρχές επιμένουν ότι εφαρμόζουν επαρκώς την οδηγία, ενώ υπάρχει αναντιστοιχία στα στατιστικά για τις παγιδεύσεις μεταξύ της υπ. Θήρας και των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Τα στοιχεία των αρμόδιων αρχών πάταξης της λαθροθηρίας φαίνεται να παρουσιάζουν σημαντική μείωση σε όλα τα επίπεδα, είτε πρόκειται για πάταξη της λαθροθηρίας γενικότερα ή της παράνομης παγίδευσης ειδικότερα, ενώ σημαντική είναι η μείωση που παρατηρείται σε υποθέσεις καταγγελιών εστιατορίων που σερβίρουν αμπελοπούλια, αλλά και των προστίμων και ποινών που επιβάλλονται από τα Δικαστήρια.
Αν προσθέσουμε σε αυτά το γεγονός ότι ο υπουργός Εσωτερικών Σωκράτης Χάσικος κάνει ότι δεν καταλαβαίνει και επιμένει στην εφαρμογή του εναλλακτικού σχεδιασμού αγνοώντας τις νουθεσίες από τις Βρυξέλλες, την ώρα που ο βουλευτής του κυβερνώντος Δημοκρατικού Συναγερμού Ευγένιος Χαμπουλλάς διαφημίζει ότι καταναλώνει αμπελοπούλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αντιλαμβάνεστε ότι ο όρος «σουρεαλισμός» δεν είναι και άδικος.

Σε περίπτωση που η Κυπριακή Δημοκρατία, λοιπόν, δεν προβεί στις απαραίτητες κινήσεις, δεν αποκλείεται η λήψη επιπρόσθετων νομικών μέτρων από την πλευρά της Κομισιόν.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά για Ακάμα-Παραλίμνι
Σε ό,τι αφορά το φλέγον ζήτημα του Ακάμα, η Κομισιόν μέχρι στιγμής φαίνεται να παρακολουθεί διακριτικά την όλη υπόθεση. Υπενθυμίζουμε βέβαια ότι η υπουργική απόφαση που εξαιρεί τις ιδιωτικές περιουσίες από το Εθνικό Δασικό Πάρκο δεν έχει ακόμα δημοσιευτεί. Υπενθυμίζουμε ότι το 2010 η Κομισιόν άρχισε να εξατάζει υπόθεση για τον ανεπαρκή καθορισμό των ορίων του Τόπου Κοινοτικής Σημασίας, καθώς δεν εντάχθηκε ολόκληρη η περιοχή μελέτης που καθορίστηκε μεταξύ 1998-2002 στο Δίκτυο
Natura 2000.

Αναφορικά με τη Μαρίνα Αγίας Νάπας, η Κομισιόν διαπίστωσε παραβάσεις που αφορούν αλλοίωση οικοτόπων τόσο εντός της αρχικά καθορισμένης περιοχής Natura 2000, όσο και της περιοχής που εντάχθηκε ως αντισταθμιστικό μέτρο

Ανοικτή φαίνεται να παραμένει και η υπόθεση με το αιολικό πάρκο στους Ορείτες, το οποίο κατασκευάστηκε σε μία σημαντική περιοχή για τα πουλιά και καθορισμένη ΖΕΠ.
Αναφορικά με τη Μαρίνα Αγίας Νάπας, η Κομισιόν διαπίστωσε παραβάσεις που αφορούν αλλοίωση οικοτόπων τόσο εντός της αρχικά καθορισμένης περιοχής Natura 2000, όσο και της περιοχής που εντάχθηκε ως αντισταθμιστικό μέτρο, κάτι για το οποίο γράψαμε επανειλημμένα στο πρόσφατο παρελθόν. Το ΑΚΕΛ, μέσω του Γιώργου Λουκαΐδη, τόνισε μάλιστα ότι θα εγγράψει το θέμα για συζήτηση στην κοινοβουλευτική επιτροπή Περιβάλλοντος.
Τέλος, για τη Λίμνη Παραλιμνίου -για την οποία η ΚΔ έχει ήδη καταδικαστεί από το ΔΕΕ- οι κυπριακές αρχές δεσμεύτηκαν για έκδοση υπουργικού διατάγματος Διαχείρισης για απαγόρευση οποιασδήποτε ανάπτυξης εντός της περιοχής Natura, η οποία αφορά την προστασία του νερόφιδου natrix-natrix. Διαπιστώνουμε εδώ άλλη μια αντίφαση από κυβερνητικής πλευράς, καθώς από τη μία «ανοίγει παράθυρο» για ήπιες αναπτύξεις στον Ακάμα, ενώ απαγορεύει κάθε ανάπτυξη στη Λίμνη Παραλιμνίου. Η μόνη ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο περιοχών έγκειται στην προστασία ενός απειλούμενου είδους.
Χαραυγή, 25/2/2016