5 Δεκ 2016

Σε κίνηση η τουρκοκυπριακή κοινωνία



Η σημερινή Δευτέρα αναμένεται χαώδης για τους Τουρκοκύπριους. Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών ανακοίνωσαν απεργία μιας ώρας κάθε πρωί έτσι ώστε να αρχίζουν τα μαθήματα μια ώρα αργότερα. Ο κ Ωζιγίτ, ηγέτης του Κόμματος Κοινοτικής Απελευθέρωσης κάλεσε όλο τον κόσμο να βάλει το ρολόι του μια ώρα πίσω. Το Υπουργείο της Παιδείας έδωσε οδηγίες να αρχίζουν τα μαθήματα με μισή ώρα καθυστέρηση. Εν τω μεταξύ οι ηγέτες των συνδικάτων έφυγαν για τις Βρυξέλλες, όπως και ο κ Ακκιντζί, όπου θα έχουν συναντήσεις με αρμόδιους της Κομισιόν. Οι συνδικαλιστές θα επιστρέψουν σε μια εβδομάδα. Θεωρούν ότι οι συναντήσεις στις Βρυξέλλες είναι   πολύ σημαντικές για το Κυπριακό ειδικά εν όψη της νέας φάσης των συνομιλιών. Υπενθυμίζουμε ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν είχε δηλώσει ότι είναι στην διάθεση των πλευρών για να βοηθήσει στην διευθέτηση του Κυπριακού. Εν πάση περιπτώσει όπως είναι η κατάσταση στην τουρκοκυπριακή κοινότητα η εβδομάδα θα κυλήσει δυναμικά. Το σλόγκαν του Εβρέν Μανέρ στο διαδίκτυο δίνει συμπυκνωμένα το κλίμα:

Yaşasın sivil itaatsizlik!
Long live civil disobedience!
Ζήτω η πολιτική ανυπακοή!

Την Τρίτη υπάρχει κάλεσμα για νέα μεγάλη πορεία και απεργία με αίτημα την αλλαγή ώρας

Και το ελληνοκυπριακό κίνημα στο γήπεδο

Για πρώτη φορά μετά το δικοινοτικό κίνημα της δεκαετίας του 40, εμφανίζεται και στην ελληνοκυπριακή πλευρά μια διάθεση δικοινοτικής κινητοποίησης σε μαζικό επίπεδο. Για την ακρίβεια από την στιγμή που άνοιξαν τα οδοφράγματα στην αρχή ντροπαλά και μετά πιο μαζικά πολλοί Ελληνοκύπριοι, νέοι και νέες συμμετέχουν στις συχνές κινητοποιήσεις των Τουρκοκυπρίων και ξαναμαθαίνουν την κινητοποίηση και την δυναμική κοινωνική και πολιτική διεκδίκηση στο δρόμο.

Παρά την απαγόρευση συμμετοχής Ελληνοκυπρίων σε δραστηριότητες αυτού του είδους, οι τουρκοκυπριακές συντεχνίες πάντα μεριμνούν με προσοχή για τους Ελληνοκύπριους που συμμετέχουν. Τελικά διαπιστώνουμε μια διεύρυνση του δικοινοτικού κινήματος με την συμμετοχή κυρίως της ΠΕΟ.  Μετά το 2004, οι πρώτες δικοινοτικές συγκεντρώσεις για την ημέρα ειρήνης την 1η του Σεπτέμβρη,  οι πρώτες δικοινοτικές Πρωτομαγιές και οι πρώτες μαζικές συνάξεις για την 5η Οκτωμβρίου, ημέρα του εκπαιδευτικού, από ελληνοκυπριακής πλευράς έγιναν με ευθύνη της Πλατφόρας των Εκπαιδευτικών. Σήμερα βλέπουμε μια διάχυτη όσμωση ανάμεσα στα νεανικά κινήματα για παράδειγμα με τις συχνές παρεμβάσεις στην νεκρή ζώνη της Λήδρας και στο Σπίτι της Συνεργασίας αλλά και άλλες αντιμιλιταριστικές, φεμινιστικές και περιβαλλοντικές δράσεις.
 Πρόσφατα η δικοινοτική συγκέντρωση στο Λήδρα Πάλας ήταν αρκετά μαζική όπως και η διαδήλωση που προηγήθηκε από τους Τουρκοκύπριους λίγες μέρες πριν.
Μέσα σ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το κάλεσμα για την συγκέντρωση της φωτιάς την ερχόμενη Παρασκευή 9 του Δεκέμβρη:

«Αριστερή Κίνηση «Θέλουμε Ομοσπονδία»
Δελτίο Δράσης
Ανάβουμε την φωτιά για λύση- επανένωση
Στο πλαίσιο της προώθησης λαϊκών κινητοποιήσεων με αίτημα τη λύση – επανένωση, την ειρήνη και την αποστρατικοποίηση, σας καλούμε σε συγκέντρωση για να ανάψουμε μαζί τη φωτιά της λύσης επανένωσης. Για να δηλώσουμε ότι δεν δεχόμαστε την διχοτόμηση. Για να κτίσουμε την συνείδηση της διακοινοτικής συμφιλίωσης και συνύπαρξης. Για να είμαστε ως Κύπριοι πολίτες, ανεξαρτήτως εθνότητας ή εθνοτικής καταγωγής,στο ραντεβού της Ιστορίας.
Τόπος: Οδόφραγμα πάνω στο τείχος, κοντά στην Πύλη Αμμοχώστου, μετά το σωματείο Ορφέας.
Χρόνος: Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου, η ώρα 6.00 το απόγευμα.
Περιμένουμε όλους και όλες που θέλουν να στηρίξουν την προσπάθεια να παρευρεθούν αλλά και να εργαστούν για να διαδώσουν την είδηση σε περισσότερο κόσμο».

Μπορούμε με αρκετή βεβαιότητα να υποθέσουμε ότι 13 χρόνια μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων εμπεδώνεται και ενδυναμώνεται ένα κλίμα επικοινωνίας και συναντίληψης ανάμεσα σε ένα σημαντικό αριθμό ατόμων κυρίως στη Λευκωσία και την Αμμόχωστο. Σε επίπεδο βάσης αρκετοί άνθρωποι αρχίζουν να ακούν την «προβληματική του άλλου» με τρόπο αυτόνομο που σιγά σιγά πιέζει και τα επιτελεία των κομμάτων και των συνδικάτων που είναι επιρρεπή στο κουβούκλιο της « εθνικής ενότητας» της κάθε πλευράς.

Μέσα σ αυτό το πλαίσιο γεννιέται η ομοσπονδιακή συνείδηση όχι ως ένα πλαίσιο οδυνηρού συμβιβασμού σύμφωνα με τον κυρίαρχο λόγο αλλά ως ένα πλαίσιο λαϊκής δικοινοτικής συσπείρωσης, ως ένα πλαίσιο ιστορικής απάντησης στον εθνικό διχασμό του παρελθόντος, πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε το κυπριακό ζήτημα.
Παρόλο που υπάρχει το θεωρητικό ερώτημα αν η ομοσπονδιακή συνείδηση προτρέχει ή έπεται της Ομοσπονδίας, μπορούμε να πούμε ότι η ομοσπονδία στην περίπτωση της Κύπρου άρχισε να εμφανίζεται από το 1960 τουλάχιστον στην μορφή του δίλήμματος συνύπαρξη ή διχοτόμηση. Η πολυφερειακή ομοσπονδία ήταν ο υποτιθέμενος στόχος πριν το 74, ενώ το σύνταγμα της Ζυρίχης που περιείχε αρκετά ομοσπονδιακά στοιχεία, υπογράφτηκε από τις πιο αγωνιστικές παρατάξεις των δύο κοινοτήτων. Ουσιαστικά οι δύο εθνικισμοί αλληλοαναγνωρίστηκαν και επίσημα μέσω της συμφωνίας εγκαθίδρυσης  του κυπριακού κράτους. Παρόλα αυτά χρειάστηκε η διπλή επέμβαση των μητέρων πατρίδων τους το 74 για να τεθεί η διχοτόμηση ως πραγματικό δίλημμα. 40 τόσα χρόνια μετά ακόμα το παιγνίδι παίζεται.


Μετά το ναυάγιο
Μετά την διακοπή ή το ναυάγιο όπως κατ' αρχή αποκαλέστηκε, των συνομιλιών στο Μόντ Πελλεράν σημειώνουμε ότι η παρέμβαση της Τουρκίας και της Ελλάδας στη διαδικασία γίνονται σε πολύ έντονο ύφος. Ενώ τα τελευταία χρόνια τονιζόταν εμφαντικά ότι οι συνομιλίες ήταν «κυπριακής ιδιοκτησίας», όταν έφτασαν σε κρίσιμο σημείο οι εγγυήτριες δυνάμεις αποκάλυψαν το μέγεθος της ανάμιξης τους στο Κυπριακό. Για τους Ελληνοκύπριους δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά για το ρόλο της Τουρκίας ως της δύναμης που κατ εξοχή κατέχει το νησί με την δυσανάλογα μεγάλη στρατιωτική και οικονομική της ισχύ. Παρόλα αυτά η Τουρκία πλέον εμφανίζει ένα πιο επιθετικό πρόσωπο που σχετίζεται και με το πραξικόπημα εναντίον του Ταγίπ Ερντογάν και με την εμπόλεμη εμπλοκή της χώρας στο Συριακό αλλά και στην άνοδο του κουρδικού κινήματος.
  Η Ελλάδα που είδε την σχέση της με την Κύπρο να πέφτει στο ναδίρ μετά το 1974 είχε αρχίσει μετά το 1981 και την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία να την αποκαθιστά στο μέγεθος του δυνατού. Περάσαμε τότε στο «Ελλάς Κύπρος Συμπαράταξη» που αντικατέστησε το παλαιό« Ελλάς Κύπρος Ένωση» μετά φτάσαμε στο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα που δεν άλλαξε τελικά τους συσχετισμούς και αισίως φτάσαμε στα σχέδια Ανάν και στην ένταξη στην ΕΕ που δημιουργεί κάποιο πλεονέκτημα για την ελληνοκυπριακή πλευρά σε σχέση με πριν. Η ένταξη όμως έγινε με επαναβεβαίωση της συνθήκης εγγύησης που συμπεριελήφθη στην συνθήκη προσχώρησης και υπογράφτηκε και από την κυπριακή και την ελληνική κυβέρνηση. Αυτό το ζήτημα, των εγγυήσεων είναι το κεντρικό και βασικό όπως φαίνεται πλέον εμπόδιο για την λύση. Η Ελλάδα διεκδίκησε το ρόλο της ως εγγυήτρια με τρόπο που φάνηκε να χαλά το μομέντουμ στο Μοντ Πελλεράν.  Ως αποτέλεσμα θα συναντηθούν Τσίπρας και Ερντογάν σε μια προσπάθεια να βρουν κοινό έδαφος. Έδαφος, τρόπος του λέγειν, διότι το διακύβευμα αφορά μάλλον αέρια και θαλάσσια νερά που θα πρέπει να είναι το νέο κίνητρο που κάνει φίλους και εχθρούς να τρέχουν μπρος και πίσω στο Κυπριακό.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου