12 Δεκ 2016

Ανοικτή επιστολή προς τον Δήμαρχο Λευκωσίας «Ενεργήσαμε με πλήρη διαφάνεια και αξιοκρατία», γράφετε, ενώ την τελευταία πενταετία η μια παρέκκλιση διαδέχεται την άλλη




ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ - εφημερίδα Πολίτης

Αξιότιμε κ. Δήμαρχε,
Ήμουν μεταξύ αυτών που είδαν με σκεπτικισμό την εκλογή σας πριν 5 χρόνια. Αυτό δεν είχε να κάνει με τις ικανότητές σας που δεν γνώριζα (οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν είχαν τίποτε να κάνουν με την επιλογή σας), αλλά με τον τρόπο που τα κόμματα κατέληξαν στην απόφαση στήριξής σας. Θεωρούσα ότι θεσμοί, όπως αυτοί του δημάρχου -οι οποίοι επηρεάζουν περισσότερο από κάθε άλλο την καθημερινότητα του πολίτη- δεν μπορεί να εντάσσονται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου κομματικού σχεδιασμού, ενός πάρε-δώσε. Από τη  στιγμή μάλιστα που κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η σχέση αυτή κομμάτων-Δήμων λειτούργησε διαχρονικά ευεργετικά για το δημότη. Η πενταετία σας δυστυχώς επιβεβαίωσε αυτή μου τη θέση.

Εξαγγέλλοντας την υποψηφιότητά σας για επαναδιεκδίκηση της Δημαρχίας, αφού αναφερθήκατε στην αναστροφή της αρνητικής πορείας την τελευταία πενταετία, καλέσατε τους δημότες «να συνεχίσουμε μαζί…για να ολοκληρώσουμε το όραμά μας για μια πόλη σύγχρονη, αλλά πάνω από όλα φιλόξενη και ανθρώπινη... Στην πορεία για μια περήφανη Λευκωσία. Για κάθε δημότη». Πως όμως η ακολουθούμενη πορεία οδηγεί σε μια περήφανη Λευκωσία; 

«Δώσαμε ζωή στο κέντρο», «αποδείξαμε ότι τα καταφέρνουμε στα δύσκολα», λέτε. Πράγματι την τελευταία πενταετία υπήρξε ανάπτυξη. Υπάρχουν, άλλωστε, 30-40 νέα κέντρα αναψυχής που επιβεβαιώνουν τα λεγόμενά σας. Η ουσία όμως δεν ήταν ποτέ η ανάπτυξη, απλά ξεχειλώνοντας τις νομοθεσίες. Καταστρατηγώντας κάθε έννοια λογικής. Αυτό o καθένας θα μπορούσε να το κάνει. Το δύσκολο και ουσιαστικό ήταν αυτή η ανάπτυξη να γίνει με πλάνο. Δημιουργώντας δομές και υπηρεσίες που θα μπορούσαν να υποδεχθούν και να εξυπηρετήσουν αυτή την ανάπτυξη. Που θα σέβεται τον δημότη, θα αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής του. Αντ’ αυτού, αυτή έγινε με τρόπο που αγγίζει τα όρια της ασυδοσίας.


Γράφετε για μια πόλη «σύγχρονη» και «ανθρώπινη», ενώ δεν υπάρχει ελεύθερο πεζοδρόμιο. Με αποτέλεσμα να βλέπεις άτομα με αναπηρία, πεζούς, παιδικά καροτσάκια στη μέση του δρόμου, αφού τα πεζοδρόμια, ελλείψει πάρκινγκ, έχουν μετατραπεί σε χώρους στάθμευσης για αυτοκίνητα. Και κατ’ ιδίαν άνθρωποι του Δήμου παραδέχονται ότι αναγκάζονται να είναι ελαστικοί. Ότι, δηλαδή, η αδυναμία του Δήμου να προχωρήσει σε μια λελογισμένη ανάπτυξη, τον αναγκάζει να νομιμοποιεί την παρανομία. 
«Ενεργήσαμε με πλήρη διαφάνεια και αξιοκρατία», γράφετε, ενώ την τελευταία 5ετία η μια παρέκκλιση διαδέχεται την άλλη. Μιλάτε για υπερηφάνεια και απευθύνεστε στους δημότες του Αγ. Ανδρέα, ενώ με συνεχείς παρεκκλίσεις, 7 στο σύνολο- μεταξύ των οποίων μεγάλες υπερβάσεις στον συντελεστή δόμησης, παρέκκλιση από τις επιτρεπόμενες χρήσεις όπως καθορίζονται από το Τοπικό Σχέδιο, ενώ δεν ικανοποιούνταν αριθμός απαιτήσεων-  ο Δήμος έχει μετατρέψει την πιο γραφική γειτονιά της Λευκωσίας, σε εμπορικό κέντρο για χάρη ενός μεγαλοδικηγόρου. Κι ενώ ο Δήμος επέμενε ότι οι αναπτύξεις ήταν εντός προνοιών του τοπικού σχεδίου τη στιγμή που ενώπιον του υπουργικού ήδη βρισκόταν εισήγηση του Συμβουλίου Παρεκκλίσεων. Υποβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των υπόλοιπων κατοίκων. Με κτίρια που δεν συνάδουν με τον ειδικό χαρακτήρα της περιοχής, δρόμους που, στη μία και στις πεντέμισι, έχουν περισσότερη κίνηση απ’ ότι η Λεωφ. Μακαρίου, 4 πάρκινγκ (πάλι κατά παρέκκλιση), περισσότερα απ’ ότι στο κέντρο της παλιάς πόλης. Χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση με κατοίκους που συνορεύουν με τις αναπτύξεις.
Μιλάτε για υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια, ενώ εδώ και 7 μήνες το αποχετευτικό και η δημιουργία πεζοδρομίων  έχουν μετατρέψει ολόκληρη την περιοχή του Αγ. Ανδρέα (και όχι μόνο) σ’ ένα ατέλειωτο εργοτάξιο, που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ολοκληρωθεί. Και ως δικαιολογητικό ο Δήμος προτάσσει την αναξιοπιστία της εταιρείας. Λες και η συγκεκριμένη εταιρεία δεν ήταν επιλογή του, ή δεν είναι αποτέλεσμα παραλήψεων του η απουσία ασφαλιστικών δικλίδων.


Αυτό όμως που δημιουργεί μεγαλύτερο προβληματισμό είναι η αξιολόγηση που κάνετε. Στη βάση της οποίας καλείτε τον δημότη να σας στηρίξει για να συνεχίσετε στην ίδια πορεία «εκσυγχρονισμού και περηφάνειας». Που δεν αφήνει ιδιαίτερη αισιοδοξία για το τι θα ακολουθήσει.


Διότι δεν υπάρχει σύγχρονος Δήμος, ούτε περηφάνεια με λογικές ότι η πορεία προς το αποτέλεσμα δεν έχει σημασία. Όπου ο Δήμος- για να «στηριχθεί μια επιχείρηση» (αυτό απαντήσατε σε συνέλευση του Αγ. Ανδρέα)- επιλέγει επιλεκτικά να παραχωρεί παρεκκλίσεις οι οποίες αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και ύφος μιας περιοχής, ανεξαρτήτως του πως επηρεάζονται οι υπόλοιποι δημότες. Με λογικές ότι τα πεζοδρόμια είναι μεν για τους πεζούς, αλλά τι έγινε αν υπάρχουν και αυτοκίνητα.


Όταν δεν αναγνωρίζονται τα πιο απλά: ότι ανάπτυξη, περηφάνεια, δεν είναι οι πρόσκαιροι εξωραϊσμοί προσόψεων, το επίπεδο ζωής δεν έχει να κάνει μόνο με το πόσα μπαρ-καφενεία ανοίγουν. Είναι ο σεβασμός που επιδεικνύεται στην καθημερινότητα του πολίτη. Η ισότητα και ισοτιμία και του τελευταίου μπροστά στο δήμο. Η πεποίθηση ότι ο Δήμος εργάζεται για το κοινό καλό.


Μιλάτε για όσα αλλάζουν τον Δήμο. Και υπόσχεστε έργα πολλών εκατομμυρίων. Τη στιγμή που η ουσία τον προβλημάτων -η πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, η προώθηση των συμφερόντων των λίγων, η έλλειψη σεβασμού στον μέσο δημότη- παραμένουν. Όταν ο Δήμος δεν προσφέρει τα βασικά -ένα πεζοδρόμιο, έναΩ χώρο πρασίνου. Από αυτά να αρχίσετε Δήμαρχε την επόμενη πενταετία. Δεν υπάρχει περήφανη Λευκωσία χωρίς αυτά. 

Δημότης Αγ. Ανδρέα
antopoly@cytanet.com.cy

Πηγή: http://politis.com.cy/article/anikti-epistoli-pros-ton-dimarcho-lefkosias

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου