12 Δεκ 2016

Δελτίο εποχής: η πορεία προς τη λύση ανάμεσα στην εσωτερική πολιτική [με τις αμφιταλαντεύσεις της κυβέρνησης, την οργανωτική συγκρότηση των απορριπτικών, και την κινηματική δράση από τα κάτω] και τις εξωτερικές διαδικασίες μετάβασης στο νέο διεθνές πλαίσιο ισορροπιών ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις [μήπως μερικοί, όντως, δεν θέλουν το Συμβούλιο Ασφαλείας στη Διεθνή Διάσκεψη;]


Αυτή την εβδομάδα άρχισε να ξεκαθαρίζει κάπως το τοπίο γύρω από τις δυναμικές και τις συστήσεις για την διαδικασία λύσης.. Είχαμε μια σταθεροποίηση θέσεων από τα αριστερά [με σαφή κίνηση προς την μετατροπή της πενταμερούς ή της συνέχειας της σε Διεθνή διάσκεψη με συμμετοχή των 5 μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας] και του απορριπτικού μετώπου που άρχισε να οργανώνεται.. Ενώ αναδύεται διάχυτη και η κινηματική δυναμική από τα κάτω για τη λύση και στις δυο κοινότητες.. Αντίθετα, η κυβερνητική παράταξη φαίνεται να προσπαθεί, ως συνήθως να παίξει σε όλα τα ταμπλό [με στόχο όπως και τα προηγούμενα χρόνια τις εξυπηρετήσεις] και να αποφεύγει τις ευθύνες, πέρα από γενικόλογες ατάκες.. Και αυτό φαίνεται εν μέρει και στα ΜΜΕ της και την αντιφατική τους στάση [καλόπιασμα και διαφωνίες με τους απορριπτικούς] αλλά και στην πορεία προς τις δημοτικές… Ταυτόχρονα, διεθνώς φαίνεται να οδηγούμαστε σε μια νέα περίοδο, καθώς η αναγνώριση της μη ύπαρξης πια ηγεμονικής δύναμης, η αυξανόμενη εσωστρέφεια - αστάθεια της ΕΕ, και οι κινήσεις Τραμπ που φαίνεται να διαφοροποιούν το πλαίσιο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, δημιουργούν νέα πλαίσια και για τις σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων και για τις περιφερειακές [της ανατολικής Μεσόγειου] εξελίξεις… Οι οποίες θα επηρεάσουν σαφώς το κυπριακό.. Μπαίνουμε στο 2017 με συναντήσεις και πάλι στην Ελβετία, αλλά μάλλον θα έχουμε και συνέχεια..

Η κυβερνητική αμφιταλάντευση για τη λύση: θέλουμε λύση, αλλά θέλουμε και την επιλεκτική στήριξη του ΔΗΚΟ και άλλων για τα των ημετέρων.. Η Στράκκα λ.χ. είναι κακή, αλλά άμα το θέμα έχει να κάνει με τον Χριστόφια, ο Πολίτης στρώνει [προς τους απορριπτικούς] χαλί δαιμονοποίησης του πρώην προέδρου
Το σκηνικό για το κυπριακό αρχίζει να θυμίζει, εν μέρει, διαδικασία λύσης – τουλάχιστον όσον αφορά στη ρητορική κινητοποίηση των απορριπτικών, αλλά και το διεθνές πλαίσιο. Μια συζήτηση στο ΡΙΚ την Παρασκευή είχε όλα τα χαρακτηρηστικά της έντασης – αλλά και της κωμωδίας που αποκαλύπτει και την αμφιταλάντευση ακόμα του κυβερνητικού στρατοπέδου για το πώς θα πάει μεν προς την λύση, αλλά και το να κρατά τις διασυνδέσεις με απορριπτικούς για τις καρέκλες κοκ: από την μια ήταν ο Πρόδρομου του ΔΗΣΥ και από την άλλη ο Αντωνιάδης του ΔΗΚΟ.[1] Ο εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ ανέβαζε τους τόνους, ενώ ο Προδρόμου ενοχλημένος απειλούσε να αποχωρήσει. Αν η ρητορική του εκπρόσωπου του ΔΗΚΟ θύμιζε την γενικότερη προσπάθεια των απορριπτικών για δημιουργία συνθηκών πανικού, η στάση του Προδρόμου ήταν κωμική. Το άτομο, το οποίο προηγουμένως άρθρωνε τη ρητορική που έχει να αντιμετωπίσει τώρα, φώναζε ότι όλα όσα ακούγονταν ήταν υπερβολικά, απαράδεκτα κοκ [ο ίδιος, δηλαδή, τί έκανε το 2004;] ..Στο γενικότερο πλαίσιο, το όλο θέαμα είχε να κάνει με το γεγονός ότι ο ΔΗΣΥ φαίνεται ακόμα αβέβαιος και απροετοίμαστος να αντιμετωπίσει την πιθανότητα λύσης – και άρα την σχετική συζήτηση και τις συνακόλουθες επιθέσεις. Καμώνεται ακόμα ότι θίγεται, τη στιγμή που θα έπρεπε να απαντά, να ενηρώνει τζιια να προετοιμάζει για λύση
.. Άλλωστε ο Ρότσας που ωρύεται ενάντια στην λύση είναι σημαίνον στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος.

Από την πλευρά του απορριπτικού μετώπου, το άτομο που φαίνεται να αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο είναι ο Ν. Παπαδόπουλος. Έτσι, το Σάββατο οι 2 φιλοκυβερνητικές εφημερίδες ξανάρχισαν την αναμενόμενη ρητορική – η μεν Αλήθεια επαναλάμβανε τις κατηγορίες του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι λέει ψέματα ο κ. Παπαδόπουλος, ενώ ο Πολίτης πρόβαλε την επίσκεψη Ολαντ με το πλαίσιο ότι οι ευρωπαίοι, οι δυτικοί κοκ, θέλουν λύση.. Και θα εγγυηθούν την «ασφάλεια»..

Η αμφιταλάντευση του Πολίτη, πέρα από την δεδομένη επανάληψη της φιλοδυτικής ρητορικής, ήταν εμφανής στην μικροπρεπή του στάση απέναντι στην αριστερά μέσω της αντιμετώπισης του κ. Χριστόφια με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του.. Ο Κωνσταντίνου λ.χ. που πουλά ύφος [όμως καπως πληκτικά επαναλαμβανόμενο πια] για να εμφανίζει την εφημερίδα και σαν.. κάτι διαφορετικό [και αυτό χρειάζεται πια με τα θέματα διαπλοκής που αποκαλύφθηκαν –πρακτικά η συγκριτικά- τα τελευταία χρόνια],[2] ενοχλήθηκε από τις συνεντεύξεις του κ. Χριστόφια για το βιβλίο του[3].. και επειδή το θέμα της εβδομάδας, σε σχέση με εκείνο το ζήτημα ήταν η αναφορά στον Τάσσο, ήταν κωμικά εμφανές ότι μάλλον ο Πολίτης έβριζε την Στράκκα για το κυπριακό μεν, αλλά αγωνιζόταν [και με τον Κωνσταντίνου σαν ατακάκια] ταυτόχρονα να καλοπιάνει στην Στράκκα γιατί ο Χριστόφιας είχε κάμει [μια γενικά ευγενική] κριτική στον Τάσσο..

Η αναφορά του Κωνσταντίνου εστίαζε στο θέμα του ρωσικού δανείου – με ένα επίπεδο φτηνής δαιμονοποιησης και της προσπάθειας της αριστεράς[4] να αποφύγει το μνημόνιο, αλλα και της Ρωσιας....Και ο Κωνσταντίνου πούλησε Πούτιν «πράκτορα της KGB» σαν δαιμονοποίηση – και καμωνόταν ότι δεν θυμόταν τα περί δανείου το 2012, αλλα και το άγχος του Αναστασιάδη τον Νοέμβριο του 2012.. Η Νούλαντ σε συσκευασία λαιφστάιλ;.. Ανάλογη στάση με τον ΔΗΣΥ ευρύτερα.. Ο Καλατζής την Τετάρτη στο ραδιόφωνο του Πολίτη ήταν ακόμα πιο γραφικός – με καλεσμένη την κ. Ερωτοκρίτου του ΔΗΚΟ προσπαθούσε να «βγάλει» κακίες και φαινόταν να απολαμβάνει το κωμικά αποκαλυπτικό σχόλιο της εκπρόσωπου του ΔΗΚΟ ότι ο Χριστόφιας και ο Τάσσος άνηκαν σε «διαφορετική τάξη».. προέδρων, εννοούσε, αλλά το λανθάνων ταξικό μήνυμα ήταν σαφές… Τα απωθημένα του Πολίτη [ταξικά, αλλά και πολιτικά] με την αριστερά [και την αποτυχία του Πολίτη να χειραγωγήσει την αριστερά – όπως φαίνεται να ήταν η φαντασίωση μέχρι το 2011 - και ο Κωνσταντίνου είναι η κωμική πια υπενθύμιση εκείνης της φαντασίωσης] είναι εμφανή.. Και είναι εμφανές επίσης και το πόσο εύθραυστο είναι το μέτωπο της λύσης, όσον αφορά στον επίσημο λόγο.. Για να δει κανείς το συγκριτικό κλίμα – και ο Πιν είχε ένα μην αρνητικό καρτούν για τον Χριστόφια το Σάββατο.. Και την Κυριακή η συνήθως υστερικά και ψυχροπολεμικά αντί-κομμουνιστική Cyprus Mail  είχε πρωτοσέλιδο θετικό τίτλο για την στάση του ΑΚΕΛ στις συνομιλίες.. Αλλά ο Πολίτης έχει ανάγκη φαίνεται να προσφέρει υπηρεσίες που συμπεριλαμβάνουν και τις φτηνές δαιμονοποιήσεις..


Από την πενταμερή στη Διεθνή διάσκεψη: η αριστερά τρέχει να στηρίξει την Διεθνή, ενώ μερικοί τρέχουν να κλείσουν το θέμα πριν.. διευρυνθεί το ζήτημα με την διεθνή παρουσία..
Στο διεθνές επίπεδο, η διαδικασία φαίνεται να προχωρεί, αλλά και σε ένα πλαίσιο προσμονών για την «επόμενη μέρα» στο διεθνές πλαίσιο – αλλάζει και γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, αλλά και πρόεδρος των ΗΠΑ, και ενδεχομένως οι σχέσεις ΗΠΑ – Ρωσίας… Και σε αυτό το επίπεδο φαίνεται να παίζει πιο αποφασιστικό ρόλο το ΑΚΕΛ. Ήδη η Ρωσία φαίνεται να τοποθετήθηκε θετικά για συμμετοχή στη διεθνή διάσκεψη και το ΑΚΕΛ φαίνεται να μεσολάβησε και προς την Κίνα για ανάλογη στάση. Η επίσκεψη Ολάντ, σε αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ωθεί/οδηγεί προς την συμμετοχή του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αυτές οι κινήσεις, ουσιαστικά, δίνουν ένα νέο πλαίσιο πραγματικής Διεθνούς διάσκεψης. Φαίνεται, όμως, ότι το παρελθόν τρέχει και αυτό – όπως άλλωστε φαινόταν και από τις εμμονές του Κωνσταντίνου στον Πολίτη. Στις ανταποκρίσεις του Άστρα, το Σάββατο, αναφερόταν ότι η Βρετανία και οι ΗΠΑ έχουν ενδοιασμούς για συμμετοχή του Συμβουλίου Ασφαλείας, γιατί έτσι θα εμπλακεί πιο άμεσα και η Ρωσία.. Κάτι που δηλώθηκε με σαφήνεια και από το ρώσο πρέσβη μετά τη συνάντηση με τον Κασουλίδη... Είναι κωμικό βέβαια – αλλά ίσως και αποκαλυπτικό μια εποχής.. Η Νούλαντ που συμμετείχε άμεσα στην οργάνωση του πραξικοπήματος στην Ουκρανία, εξακολουθει να τρέχει, και οι ντόπιοι εκπρόσωποι της τρέχουν επίσης.. Ίσως για να προλάβει και την προεδρία Τραμπ..

Διότι και με ένα νέο γενικό γραμματέα στον ΟΗΕ και με νέο πρόεδρο στις ΗΠΑ, και με ένα σαφώς ρευστό πλαίσιο διεθνώς χωρίς ουσιαστική πια παγκόσμια ηγεμονία ενός κράτους, η ολοκλήρωση της λύσης του κυπριακού μπορεί να είναι και δείγμα του νέου.. της νέας ισορροπίας δυνάμεων.. Σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται ότι η συνάντηση στις 9-12 Ιανουαρίου μπορεί να ολοκληρώσει κάπως το εδαφικό [τουλάχιστον με την εμφάνιση χαρτών] αλλά είναι επίσης πιθανόν ότι η συζήτηση για τις εγγυήσεις και την ασφάλεια θα ξεκινήσει μεν – αλλά μπορεί να επεκταθεί σε μια ευρύτερη διεθνή διάσκεψη… Άλλωστε η τ/κ πλευρά επιμένει στην πενταμερή για την ώρα, ενώ οι προσμονές για το νέο πλαίσιο είναι διάχυτες..

Σε αντίθεση με την αμφιταλαντεύσεις του ΔΗΣΥ, το απορριπτικό στρατόπεδο οργανώνεται.. και ο Φιλελεύθερος πουλά την καραμέλα στις εσωτερικές σελίδες..
Σε αντίθεση, πάντως, με την αμφιταλάντευση του κυβερνητικού στρατοπέδου και των ΜΜΕ που το εκφράζουν, στο απορριπτικό στρατόπεδο αρχίζουν να οργανώνονται – ήδη η κοινή ανακοίνωση των 5 κομμάτων είναι δείγμα γραφής. Όπως και η μη συμπερίληψη του ΕΛΑΜ – μια κίνηση που αφήνει ανοικτή την πόρτα σε αριστερούς και άλλους ψηφοφόρους, αφού αποκλείει την άμεση ταύτιση του ευρύτερου απορριπτικού μετώπου με την ακροδεξιά..

Όσον αφορά στα ΜΜΕ, η Σημερινή στηρίζει σαφώς το απορριπτικό μέτωπο ενώ η Χαραυγή, η Αλήθεια και ο Πολίτης την διαδικασία λύσης.. Το κέντρο βάρους, όμως, στο έντυπο χώρο είναι σαφώς ο Φιλελεύθερος που πουλά περισσότερα από όλες τις άλλες εφημερίδες μαζί.. Το ότι τείνει προς το απορριπτικό μέτωπο είναι εμφανές από τους σχολιογράφους – όλοι οι σχολιογράφοι στο πολιτικό τμήμα είναι σαφώς απορριπτικοί: ο Μιχαηλίδης [διευθυντής σύνταξης] με ύφος διογκωμένης οργής που θυμίζει passive/aggressive στάση, ο Βενιζέλος [αρχισυντάκτης] πιο προσεγμένα, αλλά και πάλι σαφώς στο μόνιμο κλισέ της συνομωσίας που μας την έχουν στημένη[5] και ακολουθούν ο πάντα γραφικός Καλλινίκου που θα μπορούσε να διεκδικήσει το χρυσό παπουτσοσυκο για fake news και μετά-αλήθεια[6] ο Σέρτης με τις χιλιοειπωμένες επαναλήψεις του κοκ… Το Σάββατο  από τις 11 στήλες στο πολιτικό τμήμα της εφημερίδας, οι 5 [Μιχαηλίδης, Βενιζέλος, Κατσουρίδης, Μαυρίδης, Παπαπολυβίου, Θεοφάνους, ασχολούνται με το κυπριακό – και οι 6 εκφράζουν καχυποψία, αν όχι ξεκάθαρη αντίθεση προς την διαδικασία λύσης..… ,Όμως στα πρωτοσέλιδα του Φιλελευθέρου γενικά φαίνεται να υπάρχει μια προσπάθεια για ισορροπία – προβάλλεται και η κυβερνητική γραμμή..

Πάντως, η διαδικασία των δαιμονοποιήσεων, που χρησιμοποιήθηκε κατ’ επανάληψη εναντίον του Χριστόφια, άρχισε να εφαρμόζεται και στον Αναστασιάδη – υπονοούμενα, φωτογραφίες με σαφή στόχο την οπτικά αρνητική εικόνα [αυτό το κόλπο της δαιμονοποίησης με αρνητική εικόνα ο Φιλελεύθερος το έχει αναπτύξει σε βαθμό που μπορεί να ταυτιστεί με τις πρακτικές χειραγώγησης που χρησιμοποιεί η εφημερίδα.. Αν υπάρχουν λ.χ. 10 Φώτος από μια εκδήλωση με τον Χριστόφια, θα επιλεγεί μια άσχετη Φώτο από αλλού [κάποτε και πειραγμένη με Photoshop] για να τον εμφανίζει αρνητικά – και πριν καν διαβαστεί το κείμενο… Δειλά δειλά το κόλπο της δαιμονοποίησης αρχίζει να χρησιμοποιείται και για τον Αναστασιάδη – όχι στον Φιλελεύθερο ακόμα [μόνο ο Χριστόφιας, απο τους πολιτικούς, έχει αυτή την εστίαση εκεί] αλλα στις ευρύτερες δημοσιεύσεις των απορριπτικών στο ίντερνετ…



Οι μηχανισμοί δαιμονοποιησης του οπτικής εικόνας του Χριστόφια σε νέο πρόσωπο – σιγά που θα γλίτωνε ο Αναστασιάδης από αυτό που απολάμβανε σαν αντιπολίτευση..

Και η δυναμική της λύσης από τα κάτω – το νέο κύμα στην βόρεια Κύπρο και οι φωτιές της λύσης στον Ορφέα..
Στο κινηματικό επίπεδο, οι κινητοποιήσεις στη βόρεια Κύπρο, όπως και η διάχυση των μορφών πίεσης υπέρ της λύσης από τα κάτω στην ελληνοκυπριακή κοινότητα, είναι επίσης σημαντικές.. Με αφορμή τον θάνατο των δυο μαθητριών και του οδηγού στο ατύχημα στον Πενταδάκτυλο συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις με κεντρικό οργανωτικό άξονα τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και σημείο αναφοράς το αίτημα για αλλαγή της ώρας – την ενοποίηση, δηλαδή, του χρόνου σε όλο το νησί/χώρα.. Στην νότια Λευκωσία ξανά-ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις για τις φωτιές της λύσης στον Ορφέα.. Και αν κρίνει κανείς και από τις παρατηρήσεις [έστω της κ. Χατζηδημητρίου] το ενδιαφέρον είναι ότι οι δυναμική της λύσης, δεν εστιάζεται πια μόνο στην προσμονή μιας επιβολής από τα έξω [το σενάριο του Πολίτη με τις εξαρτήσεις του] αλλά από μια λύση προωθούμενη από τα κάτω και εσωτερικά.. Και σε αυτό το πλαίσιο, η έκπληξη των υποστηρικτών της λύσης το 2004, όταν βρέθηκαν ξαφνικά να προσπαθούν να οργανωθούν σε λίγες εβδομάδες έχει ξεπεραστεί πια – απέναντι στην απορριπτική υστερία εμφανίζεται πια και μια εξίσου αποφασιστική θέση για λύση..

Οι δημοτικές εκλογές και τα βαρόμετρα – η διάσπαση του ΔΗΣΥ στο Βαρώσι και η πρωτοποριακή θέση Σταυρινίδη στη Λευκωσία
Η αμφιταλάντευση του κυβερνητικού στρατοπέδου φαίνεται και στις δημοτικές [για χατίρι των οποίων εν μέρει ναυάγησε ο Αναστασιάδης το Μοντ Πελεραν 2] ..Ήδη στην Αμμόχωστο έχει να αντιμετωπίσει μια εξέγερση από οπαδούς της λύσης στο χώρο της παράταξης του με την υποψηφιότητα Λόρδου απέναντι στον Γαλανό [του ΔΗΚΟ - γενικά ο ΔΗΣΥ προσπάθησε να προσεταιρισθεί/υιοθετήσει/αφομειώσει υποψήφιους από τα απορριπτικά κόμματα για να αποφύγει αυτό που θα φαινόταν σαν εκλογική ήττα] που θυμίζει εκπρόσωπο της θέσης να διατηρηθεί η πόλη σαν κειμήλιο για να βγάζουν πολιτική υπεράξια μερικοί, προβάλλοντας το θέαμα του θύματος… Και ο άλλος υποψήφιος, από τα αριστερά, ο Σ. Ιωάννου είναι σαφώς υπέρ της λύσης επίσης.. Η αμφισημία είναι ακόμα πιο έκδηλη στην Λευκωσία, όπου η αριστερά επιλέγοντας τον Π. Σταυρινίδη Έμμεσα δεν άνοιξε τις πύλες για συνεργασίες [με δεδομένες τις θέσεις του υποψήφιου] προς τα απορριπτικά κόμματα. Αντίθετα, ο ΔΗΣΥ με την υποψηφιότητα Γιωρκάτζη [που έχει εμφανώς και απεριόριστη ροή χρημάτων για διαφήμιση, αν κρίνει κανείς από τα φιλμάκια που παίζουν για τόσο καιρό στο ίντερνετ] προσπαθεί έμμεσα, αλλά σαφώς να καλοπιάσει την Στράκκα γενικώς..

Οι «24» στην έκδοση αυτής της εβδομάδας προβλέπουν μια υπόγεια αντιπαράθεση πια ανάμεσα σε ΔΗΣΥ και Ν. Παπαδόπουλο που μπορεί να επηρεάσει και τις δημοτικές. Το να το δει κανείς αυτό σε επίπεδο ηγεσίας είναι μάλλον δύσκολο – ο Αβέρωφ απλώς κάνει πολιτική μεταμρορωσεων και ελιγμών, παρά έχει γενικότερο πλάνο. Όμως, είναι πιθανό στη βάση του κόσμου της δεξιάς, η ρήξη απορριπτικών και υποστηρικτών της λύσης να μεταφερθεί και στις δημοτικές. Και στην Λευκωσία μέχρι και ο Πολίτης φαίνεται να ξεπερνά κάπως την αντί-αριστερή του νεύρωση.. με ανοίγματα προς τον Σταυρινίδη..

Αλλά το γενικό κλίμα της εφημερίδας  μάλλον, έστω και καταληκτικά, θα είναι κομματικό συναγερμικό, λογικά.. Έτσι, κάνει ο Πολίτης συνήθως - στις βουλευτικές του 2011, κατασκεύασε και θέαμα γιατί ο Α. Κυπριανού στήριξε σε συνέντευξη την εκ περιτροπής προεδρία.. Λες και την άκουγαν πρώτη φορά λίγες μέρες πριν τις εκλογές.. Όπως και ο Κωνσταντίνου με την γραφική του στήλη που ξέχασε ότι το θέμα του ρωσικού δανείου ήταν κεντρικό θέμα και το 2011 και το 2012.. Βολικές διαλείψεις.. Όμως οι αναγνώστες του Πολίτη μπορεί να αποδειχθούν λιγότερο πειθήνιοι από τους ακριβοπληρωμένους σχολιογράφους στηλών.. Και μπορεί να επιβεβαιωθούν και οι "24" με ευρύτερα ρήγματα – τα οποία θα είναι αναπόφευκτα, αν προχωρήσει η διαδικασία της λύσης....

Και τέτοια απόφαση δεν θα είναι του Αβέρωφ που το φορά η τρυπά του βελονιού, άμα πρόκειται για μικροπολιτικές εξυπηρετήσεις.. Ουσιαστικά, η ειλικρίνεια μερίδας του κοινού που επαγγέλλεται λύση και από τα δεξιά θα φανεί όντως και στα ποσοστά του κ. Σταυρινίδη.. Διαφορετικά η στήριξη της λύσης από εκείνο τον χώρο θα είναι συγκυριακή – κομματική ή αφορώντας συγκεκριμένα συμφέροντα επιστροφής κοκ.. Η σκέψη για τις συνέπειες και το μετά δεν ήταν ποτέ δυνατό χαρτί σε εκείνο τον χώρο..

Το πλαίσιο μετά την Γενεύη: 5-6 μήνες συζήτηση πριν το δημοψήφισμα, συν χρόνος για διεθνή διάσκεψη;
Όσον αφορά στις προοπτικές γενικότερα πρέπει να καταγραφεί η δήλωση του κ. Ακιντζή ότι θα χρειαστούν 5-6 μήνες μετά τη διεθνή διάσκεψη για να γίνει συζήτηση πριν από ένα δημοψήφισμα.. Από την άλλη βέβαια το προεδρικό ρίχνει τους τόνους – και απλώνει ορίζοντα.. ότι οι συναντήσεις στις αρχές Ιανουαρίου «δεν θα είναι το τέλος του δρόμου».. Αν, όμως, πάρει όντως την μορφή διεθνούς διάσκεψης του σκηνικό, η μόνη αναβολή που μπορεί κανείς να φανταστεί, είναι για πιο επίσημα εκπροσωπημένη διεθνή διάσκεψη… Η παρουσία του Ερντογάν ανεβάζει, ήδη, τους τόνους.. Και μια εβδομάδα μετά τις συναντήσεις στην Ελβετία αναλαμβάνει και ο Τραμπ.. οπότε εκεί ανοίγεται και ένα άλλο σκηνικό.. Και η γραμμή του Πολίτη θα είναι ενδιαφέρουσα και μετά και από εκείνο το σκηνικό.. Γιατί μέχρι τώρα φαίνεται να πουλά το σενάριο Νούλαντ – το θέμα είναι ποιό σενάριο θα πουλά μετά ανάληψη από τον Τραμπ…

Αλλαγές στο διεθνές πλαίσιο: η ήττα των ισλαμιστών στο Χαλέπι και την Συρία και το νέο πλαίσιο με την εκλογή Τραμπ και την συνεργασία Ρωσίας – Τουρκίας…
Στο διεθνές και περιφερειακό επίπεδο υπάρχουν 3 σχετικές με την Κύπρο διαδικασίες. Η μια έχει να κάμει με την προέλαση του συριακού στρατού στο Χαλέπι. Είναι εμφανές πια ότι οι ισλαμιστές έχουν χάσει το παιχνίδι [οι αναφορές μιλούν πια για κατάληψη, μέχρι το Σάββατο, από 85% μέχρι 93% των περιοχών που έλεγχαν οι ισλαμιστές μέχρι πριν 10 μέρες] και τα δυτικά ΜΜΕ φωνάζουν προσπαθώντας να κατασκευάσουν και πάλι θεάματα....Η προσπάθεια αντεπίθεσης του Ισλαμικού κράτους στην Παλμυρα έχει και τα στοιχεία του αντιπερισπασμού και είναι από μόνο του αξιοσημείωτο ότι παρά την υποτιθέμενη επίθεση που αντιμετωπίζει από τους δυτικούς [γύρω από τα σύνορα Ιράκ - Συρίας] μπόρεσε να διαθέσει χιλιάδες ένοπλους για να πιέσει τα συριακά στρατεύματα στο νότο ενώ ολοκληρώνουν την κατάληψη του Χαλεπιού στον βορρά…Είναι και αυτό μια ένδειξη των υπόγειων παιχνιδιών στην περιοχη..Επιφανειακα φαίνεται και οι ΗΠΑ να αποδέχονται πια σχέδιο αποχώρησης των ενόπλων ισλαμιστών που έχουν απομείνει στο Χαλέπι..Και φυσικά οι ΗΠΑ δεν είναι και ο μόνος παίκτης όσον αφορά την στήριξη και την υπόγεια διασύνδεση με τους ισλαμιστές..

Τώρα, βέβαια, η νέα ανακάλυψη στην Δύση είναι η ύπαρξη «ψεύτικων ειδήσεων» κλπ.. Όμως αυτοί που φωνάζουν είναι αυτοί που έφτιαξαν από το 2011 μια ολόκληρη βιομηχανία παραγωγής ψεύτικων ειδήσεων για την Συρία, παρουσιάζοντας τους ισλαμιστές σχεδόν σαν "δημοκράτες φεμινιστές", όπως γράφει σαρκαστικά ένα από τα πιο αποκαλυπτικά σαιτς, το angry arab news..Η ήττα τους έχει να κάνει και με την αντίσταση της συριακής κοινωνίας, και με την στήριξη της Ρωσίας, αλλά και με το γεγονός ότι ο Ομπάμα αρνήθηκε να επαναλάβει την τραγωδία της Λιβύης, ενώ ο Τραμπ και το επιτελείο του δεν φαίνονταν να έχουν την διάθεση που είχε το επιτελείο της Κλίντον να κατασκευάζει θεάματα δαιμονοποίησης της Ρωσίας..

Θα μπορούσε μάλιστα να πει κάποιος ότι η προέλαση του συριακού στρατού χωρίς να μπορούν πια τα δυτικά ΜΜΕ να κατασκευάζουν «ψεύτικες ειδήσεις» που να οδηγούν μετά σε «κλίμα υστερίας», έχει να κάνει και με την αλλαγή στάσης της Τουρκίας, αλλά και την τάση του επιτελείου του Τραμπ για επαναπροσέγγιση με την Ρωσία.. Ήδη ο σύμβουλος του, ο οποίος επισκέφθηκε την Ρωσία, άνοιξε και το θέμα των «ψεύτικων ειδήσεων» για το ουκρανικό… Αν αυτές οι τάσεις επιβεβαιωθούν σαφώς δημιουργούν ένα θετικό κλίμα για το κυπριακό – και γιατί επιτρέπουν συνεργασία στο συμβούλιο ασφαλείας για την λύση, αλλά και γιατί δείχνουν αναγνώριση των νέων γεωπολιτικών δεδομένων στην περιοχή..

Η ΕΕ και η νέα ήττα στην Ιταλία: η αριστερά δεν είναι δεδομένη  η κρίση του Μπλερισμού που πουλούσε μια «αριστερά» της εξουσίας, αν αυτή  υποτασσόταν στα ΜΜΕ του Μέρντοκ [ή του κεφαλαιου γενικοτερα] στα της οικονομίας
Η άλλη εξέλιξη αφορά την ΕΕ με σημείο αναφοράς την Ιταλία. Η ήττα του Ρέντσι, ήταν και μια ήττα της ΕΕ που τον στήριξε – αλλά και νίκη δυνάμεων που αμφισβητούν την υποταγή της Ιταλίας στις Βρυξέλλες. Σε αυτό το πλαίσιο, αξίζει να αναφερθεί και το γεγονός ότι αποφασιστικό ρόλο στην ήττα των εισηγήσεων για αλλαγή συντάγματος, είχε και η πτέρυγα της κομμουνιστικής αριστεράς [πέρα από το μετεξελιγμένο «δημοκρατικό κόμμα» - το τέως κομμουνιστικό] αλλά και οι κινητοποιήσεις των, επίσης αριστερών, συνδικάτων. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, αυτή η εμφάνιση της αριστεράς που δεν είναι διατεθειμένη πια να στηρίζει επιλογές που την φέρνουν μακριά από τις ιστορικές της ρίζες και τα μελλοντικά της οράματα, τεκμηριώνει μια τάση που εμφανίστηκε προηγουμένως και στο brexit  και στις εκλογές στις ΗΠΑ.. Η προσπάθεια μετατροπής των έστω θεσμικών κομμάτων της αριστεράς [τα εργατικό λ.χ. στην Βρετανία ή το «δημοκρατικό» στην Ιταλία] σε απλά όργανα καθεστωτικής σταθερότητας με μόνο σημείο αριστερής αναφοράς τα θέματα ταυτότητας, και αιτήματα λαιφασταιλ, αποκλείοντας την οικονομική-ταξική διάσταση των ζητημάτων [λ.χ. προβολή της παγκοσμιοποίησης σαν αντιρατσιστικής τάσης και παράβλεψη των οικονομικών της επιπτώσεων στα λαϊκά στρώματα] αρχίζει να φαίνεται ότι έφτασε πια στο σημείο όπου η αντίφαση είναι σαφής.. Όπως και η εσωτερική αριστερή εξέγερση..

Δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη η αριστερά.. Είναι υπαρκτή διάχυτη και ενδεχομένως πλειοψηφική σε αρκετές χώρες όσον αφορά τα αιτήματα ή και οράματα της, αλλά δεν μπορεί να χειραγωγηθεί και να θεωρηθεί δεδομένη. Αντίθετα, τίθεται εκ νέου το αίτημα που πρωτοεμφανίστηκε την δεκαετία του 1960 και στο Μάη του 1968 για «σύνθεση» των υποκείμενων της αμφισβήτησης..

Σε αυτό το πλαίσιο, αξίζει να αναφερθεί και η δυναμική εμφάνιση του Σάντερς, αλλά και των συνδικάτων στις ΗΠΑ [καθώς μέχρι στιγμής ο Τραμπ συγκροτεί μια κυβέρνηση στρατιωτικών, τραπεζιτών και εκατομμυριούχων για το εσωτερικό της χώρας], αλλά και η ψήφιση από το εργατικό κόμμα στη βρετανική βουλή του brexit [σαν αποδοχή/σεβασμό του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος] αλλά με αιτήματα από μια ταξική θέση. Και για τις δυναμικές της αριστεράς, σαν πόλου συσπείρωσης αξίζει να αναφερθεί και το αποτέλεσμα στην Αυστρία στην οποία ο οικολόγος [από την αριστερά, αλλά πέρα την σοσιαλδημοκρατίας] κέρδισε τις επαναληπτικές εκλογές για την προεδρία  με σαφή και διευρυμένη πλειοψηφία…

Ισορροπίες του Τραμπ/ΗΠΑ στο νέο πλαίσιο παγκόσμιας συσσώρευσης, προβλημάτων και ανάδυσης δυνάμεων – την Άπω Ανατολή.. Η Κίνα αλλά και το οικολογικό ζήτημα του κλίματος..
Η τρίτη εξέλιξη αφορούσε τις κινήσεις στην Άπω Ανατολή. Η δημόσια διαμάχη του Τραμπ με την Κίνα για το τηλεφώνημα του με την πρόεδρο της Ταϊβάν [αν και όντως η κυρία της Ταϊβάν τηλεφώνησε παρά ο Τραμπ] οδήγησε σε μια ένταση, η οποία φάνηκε να προδιαγράφει τις εντάσεις ανάμεσα στις δυο οικονομικές μεγάλες δυνάμεις του παγκόσμιου συστήματος.. Όμως ακολούθως ο Τραμ, επιδεικνύοντας μάλλον την εξυπνάδα που του απέδωσε ο Πούτιν, διόρισε πρεσβευτή στην Κίνα ένα πολιτικό με σαφή φιλική σχέση, όχι μόνο με την χώρα, αλλά και τον ίδιο τον πρόεδρο της Κίνας, το Σι Γιανπιγκ.. Η διαφορετική εικόνα στο εξωτερικό, παρά τις εσωτερικές ρητορικές ίσως να είναι ενδιαφέρον δείγμα.. ίσως..Αλλα ρητορικά επιμένει στο εσωτερικό στο άνοιγμα διαμαχών με την Κίνα.. Διότι τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά – και αν η κίνηση προς την Ρωσία δείχνει τάση εξισοροπήσεων/σταθεροποίησης στο πολιτικό σκηνικό των μεγάλων δυνάμεων στο παγκόσμιο σύστημα [τα καθεστωτικά ΜΜΕ βέβαια ψάχνουν ακόμα στην αέναη αναπαραγωγή κλισέ, για «πλανητάρχες»], στο οικονομικό επίπεδο όπως και στο οικολογικό [στο οποίο και πάλι ο Τραμπ άρχισε να στέλλει αμφιλεγόμενα μηνύματα με διορισμούς αμφισβήτησης της συμφωνίας για το κλίμα, αλλά και συναντήσεων με υποστηρικτές της συμφωνίας – που κανονίζει η κόρη του που φαίνεται να αναλαμβάνει όντως τον ρόλο της «πρώτης κυρίας»] τα θέματα είναι πολλά.

Και οι σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων σαφώς θα αντικατοπτριστούν και στους νευραλγικούς συνοριακούς χώρους, όπως η Κύπρος..






Συγκεκριμένα ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ υποστήριξε σε συνέντευξη του που μεταδόθηκε το προηγούμενο βράδυ στο ΡΙΚ, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τους αρχηγούς κομμάτων τους είπε ότι μόνο 20% των Ελληνοκυπρίων θα δικαιούνται να διαμείνουν στα κατεχόμενα.
Ο κ. Προδρόμου κάλεσε το ΔΗΚΟ να αναγνωρίσει το λάθος τους σε αυτή την τοποθέτηση με τον Άθω Αντωνιάδη να γίνεται έξω φρενών και την συζήτηση να εκτροχιάζεται και να θυμίζει ρινγκ με φωνές, χαρακτηρισμούς και απειλές αποχώρησης από το στούντιο.

[2]  Η στάση της εφημερίδας σαν εκφραστικού οργάνου του προεδρικού έχει το κόστος της…Αλλα γενικότερα ο Πολίτης τα τελευταία χρόνια έγινε και ο ίδιος επίκεντρο αποκαλύψεων και σκανδάλων – αλλα και συγκριτικής απομυθοποίησης καθώς η σύγκριση της στάσης του για διάφορα θέματα ήταν όντως αποκαλυπτική και ασυνέπειας αλλα και διαπλοκής…Σχέση με τραπεζίτες, πληρωμές διαφημιστικών πακέτων για λογοκρισία κριτικής, συγκάλυψη τραπεζών, φοροδιαφυγή εκδότη, στήριξη του Ρίκκου, επιλεκτικές επιθέσεις σε όσους αποκαλύπτουν σκάνδαλα που δεν βολεύουν τα συμφέροντα που εκπροσωπεί η εφημερίδα/εκδότης κοκ..
[3] Ιδου ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα – και αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια ακριβώς θεματολογία είχε και ο Καλλίνικου στον Φιλελεύθερο – το θέμα προφανώς ήταν να γίνει επίθεση στον Χριστόφια, και για τον Κωνσταντίνου ήταν και θέμα της υπεράσπισης της θέσης ότι δεν έπρεπε να ζητηθεί ρωσικό δάνειο – γιατί η τρόικα ήταν καλή.. Και έτσι ο Πολίτης πρόσφερε και υπηρεσία στην Στράκκα [αφού το θέμα της εβδομάδας ήταν η κριτικη στον Τάσσο] αλλά και στην νεοφιλελεύθερη νεύρωση, που πρόσφερε και στον Πολίτη ευκολίες ρουσφετιού δημοσιογράφων του [από τον Δρουσιώτη μέχρι τον Δ. Γεωργιάδη].. Ιδού, λοιπόν, το επίπεδο συμμαχιών.."Αλλά εδώ μιλάμε για μια παράταξη, η οποία πασχίζει –μάταια– να γλυτώσει από τον τυφώνα Dimitrinio, ο οποίος τις τελευταίες μέρες είναι πάλι σε τρελή έξαρση. Οι συνεντεύξεις του τέως Προέδρου μας και τέως γάμα γάμα (όνομα και πράμα) της πολύπαθης παράταξης, σκάνε η μία μετά την άλλη.
Τα σκάγια συνήθως βρίσκουν άλλους, όμως μέσα-μέσα, ο Όνομα και Πράμα, πετυχαίνει και τον εαυτό του. " Πηγή: http://politis.com.cy/article/i-fourtouna-edo-os-moda-pou-edo-den-svini-pote

[4] Λες και δεν ήξερε ο δημοσιογράφος ότι η ήδη η Ρωσία είχε δώσει δάνειο το 2011 και ότι το θέμα ξανασυζητείτο το 2012..Το θέμα δεν είναι αν συμφωνούσε κανείς η όχι με το θεσμικό δάνειο απέναντι στο δάνειο της τροικα..Το θέμα ήταν η χυδαία προσπάθεια να εμφανίσει την αναφορά του Χριστοφια λες και ήταν ουρανοκατεβατη..Ηταν ένα φτηνό κόλπο που ούτε μια ακροδεξιά φυλλάδα δεν θα υιοθετούσε πια..Αλλα ήταν και ενδεικτικό του επιπέδου της εμπάθειας στο οποίο έχει καταντήσει και ο ίδιος και ένας κύκλος γύρω από την εκδοτική ομάδα του Πολιτη..Και με δεδομένο ότι η αριστερά όχι μόνο στηρίζει την λύση πιο συνεπώς από την κυβέρνηση που υπηρετεί η εφημερίδα του Κωνσταντίνου, αλλα και το γεγονός ότι η Ρωσία είναι βασικός παίκτης πια στην διαδικασία, τίθεται και το ερώτημα αν μερικοί σε εκείνο το έντυπο [ η και ευρύτερα τα συμφέροντα που εκπροσωπεί] ενδιαφέρονται για την λύση η για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων θέσεων – όπως μφεροντων – όπως λ.χ. τα δυτικά συμφέροντα κοκ…Όσο για την ανάλυση για το ίδιο το θέμα είναι εντυπωσιακό το απλοϊκό επίπεδο που αποκαλυψε ο Κωνσταντίνου – και για την πιθανότητα δανείου αλλα και για το επίπεδο κατανόησης των πολιτικών και γεωπολιτικών δεδομένων.. Με τέτοια νοοτροπία [την οποία έκφρασε το 2012 και ο Αβέρωφ όταν απειλούσε με δικαστήριο την συμπερίληψη ρωσικών συμφερόντων στο θέμα του φυσικού αερίου], προφανώς ο Πούτιν ήξερε το επίπεδο των υποστηρικτών της επερχόμενης εξουσίας το 2012 όταν αποφάσισε να μην δοθεί δεύτερο δάνειο.. Και άφησε την Λαϊκή Τράπεζα που τόσο στήριζε ο Πολίτης να κλείσει – όταν πήγε και ο Σαρρής να εκλιπαρήσει εκ μέρους του Αναστασιάδη τον Μάρτιο του 2013… Και μετά πήρε ο ίδιος ο Αναστασιάδης τα πόδια του και πήγε στη Μόσχα και η Μόσχα στήριξε την Κύπρο με τον τουρισμό... Αλλά ένα ρωσικό δάνειο, και η ρωσική στήριξη, πώς θα εξηγείτο στην ανώτερη δύναμη, για τον Πολίτη, την αμερικανική πρεσβεία;
[5]  Εδώ η προέκταση είναι από τον ρητορικό λόγο του Λυκαύγη σε ένα είδος άρπα κολλά όσον αφορά τις ειδήσεις που θυμίζει την δημοσιογραφική κοπτοραπτικη του Μ. Ιγνατίου..
[6] Αυτήν την εβδομάδα άλλαξε σενάριο για το κούρεμα και αποφάσισε – αφού έτσι βολεύει- ότι τελικά τον υποχρέωσαν οι «φίλοι» του τον Αναστασιάδη [η προηγούμενη εκδοχή ήταν ότι έφταιγε ο Χριστόφιας, ο Δημητριάδης, ο ΕΛΑ κοκ] και ότι η μόνη ελπίδα τώρα είναι.. ο Κοτζιά…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου