20 Νοε 2016

Οι ΗΠΑ μετά την εκλογή Τραμπ.. Don’t cry for me…


Ο Τραμπ συνεχίζει μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Αυτή την εβδομάδα άνοιξε και πάλι πόλεμο με τα ΜΜΕ – τους New York Times.. Και έκανε και διορισμούς – ταυτόχρονα υπήρξαν και αποχωρήσεις… Οι αποχωρήσεις πιστώνονται στο γαμπρό του που εκτόπισε μερικούς ρεπουμπλικάνους σύμμαχους, ένας από αυτούς τουλάχιστον εμπλεκόταν στην καταδίκη συγγενή του στα δικαστήρια.. Τις διαπλοκές οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων θα τις έχουμε συχνά από ότι φαίνεται – Ήδη ο Τραμπ προσπάθησε να αποφύγει τις πιο embarrassing, όπως την αγωγή εναντίον του Πανεπιστημίου που είχε ιδρύσει [δέχθηκε να πληρώσει...] .. Από τους διορισμούς, είχαμε ένα γενικό εισαγγελέα, ο οποίος είχε μπλοκαριστεί, την δεκαετία του 1980, για ομοσπονδιακός δικαστής, λόγω καταγγελίας για ρατσιστικά σχόλια [σύμφωνα με την ρητορική του ίδιου είπε κάτι σαν... οι οργανώσεις των αφρό-αμερικανών την δεκαετία του 1960, ας πούμε, ήταν ύποπτες.. κομμουνισμού]. Ενας άλλος, σαν επικεφαλής της CIA, φερεται να προσκειται σε ΜΜΕ της άκρας δεξιάς. Για την εθνική ασφάλεια διόρισε τον στρατιωτικό του σύμβουλο από την αρχή της εκστρατείας, τον Φλυν, ο οποίος θεωρείται και από τους πιο έντονους υποστηρικτές της φίλο-ρωσικής στάσης του Τραμπ.. Φαίνεται ότι σαν απόγονος της συντηρητικής επεμβατικής δεξιάς, κατάληξε στο συμπέρασμα ότι η εμφάνιση του ισλαμικού κράτους δεν ήταν τυχαία [το ποιούς κατηγορεί δεν είναι σαφές] και ότι η δουλειά των ΗΠΑ έπρεπε να είναι ο συντονισμός με την Ρωσία για την αντιμετώπιση ισλαμιστικών οργανώσεων όπως της αλ καιντα [και των παρακλαδιών της] και του ισλαμικού κράτους [σαν παρακλάδι επίσης]…Και μετα από αυτά τα δωρα στην ακρα δεξια του κομματος του, ειπε ότι θα συναντηθει και με τον Ρομνεϊ που του εκανε κριτικη..

Τι θα παίξει σαν εξωτερική πολιτική στην Ευρωασια – μάλλον προχωρεί η εξομάλυνση με την Ρωσία, ανκαι οι σχέσεις με Ιραν – Ισραηλ κοκ παραμένουν ανοικτά θέματα η ίσως και θεάματα..
Το τί θα αποδώσει αυτό το συνοθυλευμα θα φανεί. Ο Τραμπ θα προσπαθήσει να το παίξει «αυτός που αποφασίζει» και θα το παίξει με ένα συνονθύλευμα γύρω του και για να διασφαλίσει στήριξη. Το τί θα κάνει εσωτερικά και εξωτερικά είναι ακόμα ασαφές.. Σαφώς θα υπάρξει σκληρή στάση απέναντι σε παράνομους μετανάστες, και λόγω των υποστηρικτών του, και απέναντι σε μειονότητες όπως φάνηκε και από τα πρώτα στοιχεία ανόδου των hate crimes  [αν και αυτό είναι ανοικτό ζήτημα για τό τι ισορροπίες θα διαμορφωθούν]  – εξού και ο διορισμός του συντηρητικού γενικού εισαγγελέα. Οι διορισμοί για την ασφάλεια, θέτουν και θέμα πως θα προσεγγιστεί η περιοχή της δυτικής Ασίας, από το Ιράν μέχρι την Μεσόγειο. Από την μια ο Τραμπ έπαιξε με την εικόνα του Πούτιν [ένας αμερικανός που θα αποφασίζει σαν τον Πούτιν] αλλά και φαίνεται όντως [και από τον διορισμό του Φλυν] να ενδιαφέρεται να κλείσει το μέτωπο με την Ρωσία, το ευρωασιατικο από την Ουκρανία στην Συρία.. Από την άλλη, ο ένας σύμβουλος είναι ενάντια στην συμφωνία με το Ιράν. Και αυτό βέβαια βοήθα για την προσέγγιση του ισραηλιτικού λόμπι – που σαφώς είδε την ήττα της Χιλαρυ σαν ήττα του δικτύου τους. Ο Τραμπ είχε αρχικά κρατήσει απόσταση από την διένεξη ισραηλινών – παλαιστινίων, αλλά στην κορύφωση της προεκλογικής, όταν ήθελε ψήφους , και ότι νάνε, έκδωσε και ένα έντονα φίλο-ισραηλιτικό κείμενο… Όμως, όσον αφορά στο Ιράν ο Τραμπ το πολύ πολύ να προσπαθήσει να επαναναφερει για τις ΗΠΑ κάποιες κυρώσεις.. Είναι σχεδόν απίθανο ότι θα τον ακολουθήσει κανείς.. Ό,μως όσον αφορά στο παλαιστινιακό αλλα και την σχέση με καθεστώτα όπως της Σαουδικής Αραβίας και των εμιράτων, το θέμα μένει ανοικτό..

Ησυχία και αναμονή και για το ..ανατολικό μέτωπο..

Για την Άπω Ανατολή δεν είχαμε εξελίξεις που να δείχνουν μια τάαση.. Για κάποιο λόγο, ο Τραμπ φαίνεται να μην ενοχλεί τόσο πολύ την δημόσια σφαίρα των κοινωνικών δικτύων στην Κίνα.. Η πρώτη του επαφή πάντως ήταν με τον πρωθυπουργό της Ιαπωνίας.. Και το BBC πικρόχολα ότι η βόρεια Κορέα και τα ΜΜΕ της δεν έκαναν ακόμα καμιά επίθεση και κανένα σχόλιο για τον Τραμπ.. Μάλιστα, θυμήθηκε το βρετανικό κανάλι, ότι ο ηγέτης της βόρειας Κορέας είχε εκφραστεί θετικά για τον Τραμπ, αφού αυτός είχε δηλώσει, ανάλαφρα, ότι «γιατί όχι; Θα συναντιόμουν μαζί του να συζητήσουμε.. ας μην είναι επίσημο δείπνο.. να φάμε ένα χάμπουργκερ..»


Don’t cry for me…η αμερικανικη αριστερα συζητα για το επομενο βημα…
Η αμερικανική αριστερά αναζητά το δρόμο για το  μέλλον… Υπάρχουν μέχρι στιγμής 3 βασικές θέσεις.
1. Η μια θέση είναι ότι πρέπει να δοθεί κάποιος χρόνος στον Τραμπ και ότι ο αντιδράσεις στην εκλογή του, έστω και δικαιολογημένες, πρέπει να αποφύγουν να πέσουν θύμα και πάλι της λογικής των δημοκρατικών, να τρέξουν τα κινήματα και η αριστερά, για αν εκλέξουν τους δημοκρατικούς. Η θέση είναι ότι το φαινόμενο Τραμπ, αλλά και η ανικανότητα των δημοκρατικών να καταλάβουν τους ψηφοφόρους που κέρδισε ο Τραμπ από την εργατική τάξη και όχι μόνο, δείχνουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα σε εκείνη την οργανωτική μορφή…

2. Μια άλλη πτέρυγα την οποία εκφράζει και ο Μ. Σάντερς, είναι ότι το δημοκρατικό κόμμα πρέπει να ανασυγκροτηθεί, και να απολογηθεί στις μάζες και των υποστηρικτών του και όσων δεν ψηφίσαν λόγω των οικονομικών διασυνδέσεων της Χίλαρυ, λόγω των οικονομικών πολιτικών των δημοκρατικών προηγουμένως, αλλά και για όσα έλεγε η Χίλαρυ για την εξωτερική πολιτική. Σαφώς, δεν θα κατηγορηθεί άμεσα η Χίλαρυ, αλλά η θέση είναι ότι με τα νέα δεδομένα το δημοκρατικό κόμμα, πρέπει να επιστρέψει τουλάχιστον πίσω στον κεϋνσιανισμό του Ρούσβελτ
3. Η τρίτη οπτική, αυτή των κινημάτων, θεωρεί ότι η περίοδος που ανοίγεται θα είναι γεμάτη από δυναμικές – και άρα βλέπει στις αυθόρμητες μετεκλογικές διαδηλώσεις, την διαμόρφωση κλίματος. Ήδη αρθρώνεται η φρασεολογία – η «αντίσταση των κινημάτων» με τα κινήματα σαν αυτόνομη πολιτική έννοια/παίκτη…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου