8 Νοε 2016

Ποιοί σκότωσαν τον Κώστα Παπακώστα: η αμήχανη λογοκρισία των ΜΜΕ… για τους 15 μήνες στους οποίους ο Ιωνάς δεν έδινε άδεια για ένα περίπατο στην αυλή, ή έστω για την παρουσία του ετοιμοθάνατου στη λειτουργία του Πάσχα, το δικαστήριο που δεν ήξερε αν κατοικειται το.. Γέρι [το οποίο προφανώς έσωσε ο Παπακωστας από την έκρηξη] και η άβολη σιωπή για την εκκένωση που δεν διατάχθηκε, για τις διαταγές να πάνε στρατιώτες και πυροσβέστες στο χώρο της έκρηξης, και για όσους/ες ήθελαν δήλωση μετάνοιας [έστω και ψεμάτων] από τον Παπακώστα..Που πέθανε, μεν, σαν «πικραμένος γέροντας», αλλά σφίγγοντας τη γροθιά σαν μάγκας που δεν υποτάσσεται στη μικροπρέπεια…


 «Όταν πήγε να τον δει η εγγονή του, Άντρεα, μετά την καρδιακή προσβολή που υπέστη τον Φεβρουάριο του 2015.. εκείνος έσφιξε το χέρι του γροθιά και το έβαλε στο στήθος «σαν να μου έλεγε, είμαι δυνατός, να είσαι και εσύ..»

[από την αφήγηση της εγγονής του Παπακώστα στην παρουσίαση του βιβλίου του]..




Και νόμιζαν μερικοί, που εμφανίστηκαν τον επόμενο μήνα έξω από το προεδρικό, για ένα ακόμα θέαμα, ότι θα έσπαζαν τέτοιον άνθρωπο, να τους ομολογήσει το ψέμα που έμαθαν να πιπιλούν σαν δικαιολογία για το πώς κάποιοι τους χρησιμοποιούσαν σαν βολικούς "συγγενείς θυμάτων"…




Όταν τα όρνια ήθελαν ψοφίμι και ο Κώστας Παπακώστας τους άφησε και πάλι μπουκάλα..

Η πληροφορία ότι η οικογένεια Παπακώστα θα κυκλοφορούσε το βιβλίο που έγραψε ο Κ. Παπακώστας, σαν είδος απομνημονευμάτων, ενώ βρισκόταν έγκλειστος στο νοσοκομείο-σαν-φυλακή, προκάλεσε, σχεδόν σαν παβλωφική αντίδραση, ένα είδος αναμονής από τα ΜΜΕ – θα μπορούσε να το ονομάσει κανείς σαν ένα είδος αναμονής του γύπα που αναζητεί πτώματα για να τραφεί. Η πλειοψηφία των ΜΜΕ συμμετείχε ενεργά και στην κατασκευή της υστερίας που οδήγησε και το δικαστήριο στην καταδίκη του, και παρά το ότι ήταν και ιατρικά τεκμηριωμένο ότι ο εγκλεισμός του οδηγούσε στο θάνατο, συμμετείχαν επίσης σε εκείνο το θέαμα εκβιασμού πάνω από το κρεβάτι του θανάτου. Εστω και αν προμετωπίδα εκείνης της μακάβριας παράστασης ήταν η κ. Πόπη Χριστοφόρου, η οποία πρωτοστάτησε στην θεαματική παράσταση έξω από το προεδρικό στο να μην του δώσουν χάρη, και μετά, στο μονόλογο της ένοχης συνείδησης της μετά τον θάνατο του, ομολόγησε ότι τον κρατούσαν εκεί ως εκβιασμό για να τους πει αυτό που ήθελαν – ότι «φταίει ο Χριστόφιας».[1] Και αν η κυρία Πόπη έχασε, πια, το ηθικό πλεονέκτημα να είναι «το πρόσωπο της τραγωδίας» στο θέαμα των ΜΜΕ [όπως η ίδια ειπε το 2011] με τη συμμετοχή της σε εκείνη τη διαδικασια υποβολης ενός αρρωστους ανθρωπου σε θανατο [ τι είναι να στερείς τα μετρα που συστηνουν οι γιατροι από άνθρωπο που κινδυνεύει με θάνατο;], τα ΜΜΕ θα ήθελαν επίσης να ξεχαστούν [ή να λογοκριθούν για λίγο ακόμα] οι δικές τους ευθύνες για την καταδίκη – και το θάνατο. Η στήλη «Ομήρου και Σεβέρη» της Οικονομικής Καθημερινής[2] είχε το ακόλουθο σχόλιο μερικές εβδομάδες πριν την παρουσίαση του βιβλίου:

«Ο τέως προεδρος αλλά και ολόκληρο το ΑΚΕΛ αναμένουν μεγάλο συγκλονισμό και κλυδωνισμό», όπως χαρακτηριστικά μου είπε [η υποτιθέμενη πληροφοριοδότης του σχολιογράφου της εφημερίδας του κ. Λοττίδη] από το βιβλίο του μακαρίτη Κώστα Παπακώστα. Όπως έχει ακουσεί.. στο βιβλίο του ο τέως υπουργός που πέθανε φυλακισμένος και σοβαρά ασθενής στο νοσοκομείο, θα κάνει σημαντικές αποκαλύψεις για την τραγωδία του Μαρί, για την οποία ο ίδιος φυλακίστηκε.» [Οικονομική Καθημερινή 19/10/2016 σελ. 2]

Και φυσικά, όταν έγινε η παρουσίαση και δεν υπήρξαν οι «σημαντικές αποκαλύψεις» του σχολιογράφου [ο Παπακώστας ήταν σαφής ότι είπε την αλήθεια στο δικαστήριο και ότι δεν ανήκε σε αυτούς που κατασκεύαζαν ψέματα για να πουλούν ή να συμμετέχουν στα θεάματα], η στήλη έκανε ότι ξέχασε τις δήθεν πληροφορίες της, και φυσικά, δεν απολογήθηκε για την διάψευσή της.


Ένα από τα τεκμήρια που δεν μπόρεσαν να λογοκριθεί ούτε καν στο «πόρισμα» Πολυβίου, σελ. 237..η ώρα 5:20..Ακολουθησαν η αναφορά στον θάλαμο από τον Μιλτιάδη Χριστοφορου ότι είχε οδηγίες να πάνε να «βοηθήσουν στο σβήσιμο της φωτιάς» και η εκκίνηση του αυτοκίνητου της πυροσβεστικής.. Η τραγική εντολη/οδηγια να «πάει το πυροσβεστικό» κοντά στην φωτιά – και συνακόλουθα να πάνε και οι ναύτες για να ρίχνουν νερο..Αυτο ήταν το εκτός κανονισμών τραγικό λάθος..[με βάση τις οδηγιες οι αρμόδιοι έπρεπε να είχαν διατάξει απομάκρυνση στα 1600 μετρα..Ιδου η σαφής οδηγία [σελίδα 56 στο «πόρισμα»]




Μια ένοχη δημοσιογραφία λογοκρίνει ακόμα και τα σκάνδαλα που θα πουλούσαν έστω σαν ειδήσεις: Ο Ιωνάς και τα απωθημένα του πραξικοπήματος του 1974.. 16 μήνες αργός θάνατος για τον Παπακωστα σαν εκδίκηση για την αντίσταση του 1974;.. Ούτε καν να πάει στην εκκλησία του νοσοκομείου τα Πάσχα δεν τον άφησαν.. και οι «δημοσιογράφοι» το λογόκριναν και αυτό..

Όμως, η παρουσίαση του βιβλίου είχε γεγονότα που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν πρωτοσέλιδα. Έστω και σκανδαλοθηρικά. Αλλά η ενοχή για τα ψέματα που ειπώθηκαν πριν, είναι τόσο μεγάλη που τί να πουν; Ιδού, 2 τεκμήρια της παρουσίασης που φυσικά δεν έγιναν πρωτοσέλιδα η θέματα εστίασης των ένοχων ΜΜΕ

  1. Για 16 μήνες ο Ιωνάς έβγαζε το απωθημένο του από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 1974;
Σύμφωνα με τον γιο του, Νικόλα, ο Κώστας Παπακώστας περίμενε για 16 μήνες την απάντηση του Υπουργού Δικαιοσύνης για να του επιτραπεί να περπατά στο προαύλιο του νοσοκομείου, όπως συνέστησαν οι θεράποντες ιατροί του, που όμως δεν επετράπη, παρά μόνο λίγο καιρό πριν πεθάνει και μετά από δυο καρδιακά επεισόδια.. ο Νικόλας Παπακώστας ανέφερε ότι στο βιβλίο ο πατέρας του θεωρεί ότι επειδή όλα αυτά τα γνώριζε ο ίδιος ο υπουργός δικαιοσύνης «το όλο θέμα αναδεικνύεται σε απάνθρωπο αλλά και εν πολλοίς εκδικητικό...[...] Λυπήθηκα πολύ όταν το Μεγάλο Σάββατο τον βρήκα ντυμένο με το κοστούμι του έτοιμο να μεταβεί στην εκκλησία του Γενικού Νοσοκομείου. Και όμως εκείνη την στιγμή έφθασε ο υπεύθυνος ασφάλειας και αφού απολογήθηκε του ανέφερε ότι είναι εντολή της διεύθυνσης να μην πάει εκκλησία και αν θέλει να τον μεταλάβει στο δωμάτιο κελί του ιερέας.

Και οι «δικαστές» [εκεί όπου φαίνεται ότι η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω απ το δικαστήριο τους] που δέχθηκαν σαν επιχείρημα ότι ήταν εισήγηση να μεταφερθούν πυρομαχικά, που υποτίθεται ήξεραν οι στρατιωτικοί ότι θα εκρηγνυονταν, στο κέντρο του Γερίου – και η δικαιολογία όσων υπέκυψαν στην υστερία των πρωτοσέλιδων του 2011, για να μην θεωρήσουν αντιφατικό το επιχείρημα ηξεραν/δεν ήξεραν,  ήταν ότι δεν ήταν σίγουροι αν ..κατοικείται το Γέρι.. Και τα ΜΜΕ το λογοκριναν και αυτο ..


Και η τραγική στιγμή όπου οι πυροσβέστες παρά την απροθυμία τους υπακούουν στην διαταγή των "μαστόρων", λίγα λεπτά μετά την «οδηγία»Ιωαννιδη…Από το «πορισμα», σελ. 239
2.Κακοδικία και προειλημμένη απόφαση: Όταν οι δικαστές καμώθηκαν ότι δεν ξέρουν αν κατοικείται το Γέρι.. Υπήρχαν εισηγήσεις να πάνε τα πυρομαχικά στο Γέρι, και εκείνες οι εισηγήσεις χρησιμοποιήθηκαν μάλιστα για να καταδικαστεί ο Παπακώστας – ήταν οι εισηγήσεις που αγνόησε υποτίθεται. Αλλά, για να έχει λογική συνοχή το επιχείρημα υποτίθεται όσοι τις έκαναν ήξεραν για τους κίνδυνους. Αν όμως ήξεραν για τους κίνδυνους γιατί εισηγήθηκαν να μεταφερθούν τα πυρομαχικά στο κέντρο κατοικημένης περιοχής; Οι δικαστές δεν μπορούσαν να κάνουν την απλή σύνδεση ότι θα ανατιναζόταν ολόκληρος δήμος; Προτίμησαν και πάλι την υπεκφυγή αντί το καθήκον του δικαίου – όπως έκαναν και με την χαζοχαρούμενη έκφραση ότι «κανείς δεν είναι τέλειος» για να συγκαλύψουν τις κραυγαλέες ευθύνες του διοικητή του στρατοπέδου στο Μαρί που οδήγησαν στους θανάτους. Και έτσι, το δικαστήριο, στην κοσμάρα του, είπε ότι δεν τεκμηριώθηκε ότι το ..Γέρι κατοικείται.... Και η δημοσιογραφία της πλάκας και των ενοχών δεν είπε τίποτα…

Σύμφωνα με τον γιο του, Νικόλα, ο Κώστας Παπακώστας περίμενε για 16 μήνες την απάντηση του Υπουργού Δικαιοσύνης για να του επιτραπεί να περπατά στο προαύλιο του νοσοκομείου, όπως συνέστησαν οι θεράποντες ιατροί του, που όμως δεν επετράπη, παρά μόνο λίγο καιρό πριν πεθάνει και μετά από δυο καρδιακά επεισόδια.. ο Νικόλας Παπακώστας ανέφερε ότι στο βιβλίο ο πατέρας του θεωρεί ότι επειδή όλα αυτά τα γνώριζε ο ίδιος ο υπουργός δικαιοσύνης «το όλο θέμα αναδεικνύεται σε απάνθρωπο αλλά και εν πολλοίς εκδικητικό...[...] Λυπήθηκα πολύ όταν το Μεγάλο Σάββατο τον βρήκα ντυμένο με το κοστούμι του έτοιμο να μεταβεί στην εκκλησία του Γενικού Νοσοκομείου. Και όμως εκείνη την στιγμή έφθασε ο υπεύθυνος ασφάλειας και αφού απολογήθηκε του ανέφερε ότι είναι εντολή της διεύθυνσης να μην πάει εκκλησία και αν θέλει να τον μεταλάβει στο δωμάτιο κελί του ιερέας.

Από την αναφορά του αδελφού του Παπακώστα στην παρουσίαση του βιβλίου του: «Ο Ταξίαρχος Θεοφάνους, από τους στρατιωτικούς μάρτυρες, πρόσθεσε ο κ. Παπακώστας, κατέθεσε, ωστόσο, στο δικαστήριο ότι τέσσερις μέρες πριν την έκρηξη μετέφερε στον τότε ΥΠΑΜ εισήγηση σύμφωνα με την οποία, αν η απόφαση για καταστροφή της πυρίτιδας θα καθυστερούσε,, τότε τα εμπορευματοκιβώτια με 400.000 κιλά πυρίτιδας θα μεταφέρονταν στις αποθήκες του εγκατελειμενου στρατοπέδου της ΕΦ στ κέντρο του Γερίου. Πως είναι δυνατό, διερωτήθηκε ο κ. Παπακώστας «από την μια να υποστηρίζουν ότι προειδοποιούσαν για κίνδυνο έκρηξης και από την άλλη να εισηγούνται μεταφορά του φορτίου στην καρδιά κατοικημένης περιοχής». «Άρα θα ανέμενε κάποιος ότι με την μαρτυρία αυτή, ο ισχυρισμός του θα έπρεπε να είχε καταρρεύσει.» Σύμφωνα με την σελίδα 440 της απόφασης του δικαστηρίου, είπε ο Ι. Παπακώστας, οι δικαστές δεν έλαβαν υποψιν την κατάθεση αυτή διότι από πλευράς υπεράσπισης δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι ο Δήμος είναι κατοικημένη περιοχή. ….» [Χαραυγή 2/11/2016, σελ. 23]


Και η τραγική στιγμή που θα πάνε και οι δίδυμοι με τον Αντώνη στο σημείο της έκρηξης μετά την οδηγία Ιωαννιδη λίγο πριν..

Τα ψέματα που έφτιαξαν τη δίκη
Άλλωστε ήταν ολοφάνερα ψέματα από την αρχή με τα οποία κατασκευάστηκε το θέαμα και η υστερία Μαρί... Η δίκη και η καταδίκη είχε, ήδη, ολοκληρωθεί από τις πρώτες μέρες μετά την έκρηξη με μια ομοβροντία χυδαίων [χυδαίων γιατί ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν ψέματα] ψεμάτων σαν πρωτοσέλιδων. Ρίχτηκε τόνος λάσπης και παραπλάνησης, και μετά ο Πολυβίου χρησιμοποίησε εκείνη την υστερία για να νομιμοποίηση την επίθεση του στον Σεπτέμβριο, σαν δήθεν πόρισμα. Και φυσικά, τα ΜΜΕ φρόντισαν να μην ρωτήσουν καν αν εκείνο τον Σεπτέμβριο ο Πολυβίου εμπλεκόταν και σε υποθέσεις της Τράπεζας Κύπρου, που τον αφορούσαν επαγγελματικά, αλλά και οικονομικά, με βάση τις οποίες θα είχε κάθε συμφέρον να κάνει επίθεση στον Δ. Χριστόφια, έστω και αν τα τεκμήρια κραύγαζαν για την ευθύνη άλλων – των  στρατιωτικών. Αξίζει να αναφέρει κανείς 4 από τα πιο κραυγαλέα ψεμάτων εκείνων των πρώτων ημερών:

  1. Από την πρώτη μέρα, ο Φιλελεύθερος λάνσαρε το ψέμα ότι είχε διαταχθεί εκκένωση. Αυτό το ψέμα ήταν αναγκαίο για να φύγει η ευθύνη από τον διοικητή του στρατοπέδου, που όπως τεκμηριώθηκε αντί εκκένωση διέταξε ανάκληση προσωπικού – και φαίνεται να είναι ο άμεσος υπεύθυνος για τον θάνατο τόσο των στρατιωτών/ναυτών όσο και των πυροσβεστών, αφού σε αυτόν φαίνεται να καταλήγει η διαταγή να πάνε κοντά στον χώρο της έκρηξης – ενώ με βάση τους στρατιωτικούς κανονισμούς όφειλε να διατάξει εκκένωση και απομάκρυνση. Όταν ο άμεσα υπεύθυνος κηρύσσεται ήρωας, παρά τα θύματα που προκάλεσαν οι αποφάσεις του, και οι άλλοι στρατιωτικοί τρέχουν να αποφύγουν την ευθύνη, τότε είναι βολικό να ψάχνεις ένοχους αλλού. Οι μαρτυρίες των στρατιωτών που ήταν παρόντες εκείνο το βράδυ πάντως είναι ξεκάθαρες ότι οι νεαροί πήγαν στο χώρο της έκρηξης κατόπιν οδηγιών του διοικητή και οι πυροσβέστες γιατί φώναζαν "οι μαστοροι", όπως το έθεσε ένας από αυτούς στις τελευταίες του λέξεις. Και ούτε καν οι συγγενείς που πήραν τις αποζημιώσεις δεν ενδιαφέρθηκαν να αποκατασταθεί η αλήθεια. Ούτε καν εκείνος που ήξερε ότι έπρεπε να διαταχθεί εκκένωση. Αντίθετα, προσπάθησε να φορτώσει τις ευθύνες στον.. επικεφαλής της πυροσβεστικής που δεν ήταν εκεί. Και ο οποίος αθωώθηκε από το Ανώτατο. Αλλά ο δικαστής δίκαζε για να επικυρώσει την υστερία των πρωτοσέλιδων και όχι για να αποδώσει δικαιοσύνη.

  1. Οι αόρατες επιστολές Ιωαννίδη. Για να συνεχιστεί το ψέμα για τον Ιωαννίδη του οποίου η απραξία ήταν μνημειώδης με δεδομένο ότι είχε γίνει και σύσκεψη τον Φεβρουάριο και αποφασίστηκε να διερευνηθεί το περιεχόμενο των κιβώτιων [αλλά ο ίδιος δεν φαίνεται να ενδιαφέρθηκε για την εφαρμογή εκείνης της απόφασης – ή για να γίνει στέγαστρο αφού είχαν εγκριθεί χρήματα], κατασκευάστηκαν τα πρωτοσέλιδα ότι ο Ιωαννίδης είχε στείλει επιστολές, όπου φώναζε για τους κίνδυνους κοκ. Και όταν ρωτήθηκε ο αρχισυντάκτης του Φιλελευθέρου, σε μια συζήτηση για το πώς τα ΜΜΕ κάλυψαν το Μαρι, που είναι τελικά οι επιστολές, απάντησε με την κωμική φωνή του ένοχου – «υπάρχουν αλλά δεν βρέθηκαν». Ήταν τόση η υστερία, που ακόμα και αν υπήρχε μια γραμμή από τον Ιωαννίδη, θα προβαλλόταν σαν βιβλίο. Δεν βρέθηκε γιατί δεν υπήρξε… Το ψέμα, όμως, ήταν και είναι εκεί σαν τεκμήριο της δημοσιογραφίας που δικάζει με παραπλάνηση – για συμφέροντα που σε λίγο καιρό θα ήταν εμφανή όταν η τραπεζιτική κρίση έγινε πια γνωστή. Τότε τον Ιούλιο την έκρυβαν – και οι τραπεζίτες και τα πρωτοσέλιδα.
Και φυσικά, τα ΜΜΕ φρόντισαν να μην ρωτήσουν καν αν εκείνο τον Σεπτέμβριο ο Πολυβίου εμπλεκόταν και σε υποθέσεις της Τράπεζας Κύπρου, που τον αφορούσαν επαγγελματικά, αλλά και οικονομικά, με βάση τις οποίες θα είχε κάθε συμφέρον να κάνει επίθεση στον Δ. Χριστόφια, έστω και αν τα τεκμήρια κραύγαζαν για την ευθύνη άλλων – των  στρατιωτικών.

  1. Το πιο αισχρό ψέμα, το οποίο μετατόπιζε την εστίαση στον τότε πρόεδρο και την κυβέρνηση το είχε ο Πολίτης. Έτσι, ενώ ο Φιλελεύθερος έφτιαχνε το πλαίσιο, ο Πολίτης χέρι με χέρι με τον Φιλελεύθερο, είχε τίτλο ότι τα κιβώρια των πυρομαχικών τοποθετήθηκαν εκεί στο Μαρί, με οδηγίες Χριστόφια.. Ήταν και πάλι σαφές ψέμα – το ίδιο το κείμενο στο οποίο βασιζόταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος δεν είχε καμία αναφορά σε οδηγίες Χριστόφια. Και φυσικά, τα τεκμήρια μετά έδειξαν το αυτονόητο, ότι την απόφαση την πήραν οι στρατιωτικοί. Αλλά ο κ. Κασκάνης, στην ίδια συζήτηση με τον κ.Βενιζέλο, τον αρχισυντάκτη του Φιλελευθέρου, μας διαβεβαίωσε ότι δεν έγινε σύσκεψη για συμφωνήσουν με τον Φιλελεύθερο στην κατασκευή της υστερίας. Αν πιστέψει κανείς έστω αυτήν την δικαιολογία, τότε, το κλίμα του τί έπρεπε να κάνουν οι αρχισυντάκτες πρέπει να ήταν σαφές από πριν.
  2. Η Αλήθεια ανέλαβε τον ρόλο του αλλου ψέματος – ότι μας πρότειναν οι δυτικοί και δεν δεχτήκαμε να πάρουν τα κιβώτια. Η εφημερίδα του κ. Χάσικου ήταν ισως αναμενόμενο να πουλήσει ψέμα με πολιτικαντικες σκοπιμότητες. Αλλά ήταν και πάλι κραυγαλέα τα δεδομένα. Ήδη, υπήρχαν στοιχεία στα wikileaks, από την αμερικανική πρεσβεία στην Λευκωσία, ότι η κυπριακή κυβέρνηση εκβιάστηκε [από τους σύμμαχους του κ. Χάσικου] να πάρει το φορτίο, η γερμανική πρεσβεία εξέδωσε ανακοίνωση διαψεύδοντας ότι προσφέρθηκε να τα πάρει, και τελικά τα τεκμήρια έδειξαν ότι παρά τις πιέσεις και εκκλήσεις της τότε κυβέρνησης να πάρει τα κιβώτια ο ΟΗΕ ή έστω να πάνε στη Μάλτα, οι δυτικοί σύμμαχοι της Αλήθειας και του Πολυβίου, επέμεναν να μείνουν στην Κύπρο.. Αλλά τα πρωτοσέλιδα ήθελαν αίμα κυπριακό..

Η Χαραυγή ήταν η μόνη εφημερίδα που πρόβαλε την διάψευση της Γερμανικής πρεσβείας τοτε..2 Αυγούστου 2011..

Ο σκελετός στο ντουλάπι της κυπριακής δημοσιογραφίας: προέκυψε σύγκρουση συμφερόντων του Πολυβίου τον Σεπτέμβριο του 2011;… Μετά την αποκάλυψη των τραπεζιτικών σκανδάλων, ο κ. Νεοκλεους αποκάλυψε ότι τον Σεπτέμβριο του 2011 που ο κ. Πολυβίου εξαπέλυσε την επίθεση εναντίον του κ.Χριστοφια, και στην δημόσια κατάθεση και στο υποτιθέμενο «πόρισμα», οι επιλογές των προυχόντων στην τράπεζα Κύπρου, ήταν ανάλογες με την πολιτική του πορίσματος – δεν θέλουμε ρωσική στήριξη, αν είναι να χάσουμε καρέκλες στο ΔΣ..και ας μπούμε σε μνημόνιο τελικά…

Με πρωτοσέλιδα, όπως τα πιο πάνω, η πλειοψηφία των κυπριακών ΜΜΕ έχει στο ντουλάπι της ένα σκελετό, και τώρα ένα πτώμα που προκάλεσε η ίδια [με την συνδρομή και των δικαστών που υποτάχθηκαν στην υστερία]. Οπότε με την έκδοση του βιβλίου το μόνο της απέμεινε ήταν, πια, να λογοκρίνει και να ελπίζει να βρει έστω και μια φράση μια λέξη… κάτι ενάντια στο Χριστόφια. Σε αυτό το σημείο, ουσιαστικά, έχει καταντήσει η κυπριακή δημοσιογραφία μετά το Μαρί. Ένοχη να προσπαθεί να σπρώξει ακόμα λίγο παρακάτω την στιγμή της αλήθειας, τη στιγμή που το Μαρί θα γίνει το σύμβολο της χειραγώγησης [αν όχι κατι χειρότερου] στην κυπριακή ιστορία των αρχών του 21ου πρώτου αιώνα [και με επώνυμους πρωταγωνιστές]. Η στιγμή που η γνωστή, πια, αλήθεια θα γίνει δημόσια κατανόηση είναι πια δεδομένη. Τα τεκμήρια είναι όλα εκεί. Όπως και τα ενδεχόμενα κίνητρα λ.χ. του κ. Πολυβίου, όταν έγραφε ότι πρέπει να ακολουθούμε την Δύση.. Δεν υπήρξε, μεν, προσφορά από την Δύση, αλλά υπήρξε προσφορά κεφαλαίων στην Τράπεζα Κύπρου από την Ρωσία τον Σεπτέμβριο που έγραφε το πόρισμα και έκανε τα θεάματα του στην τηλεόραση σαν δικηγόρος μερικών, αντί σαν δημόσιος ερευνητής. Ο Πολυβίου, μέρος του ιστορικού κατεστημένου στην τράπεζα Κύπρου, φαίνεται αγωνιζόταν να κρατήσει καρέκλες στο ΔΣ της τράπεζας Και σε αυτό ίσως να εντάσσεται και η προσπάθεια να υπονομευθεί ο πρόεδρος που ζητούσε ρωσικό δάνειο για να αποφύγει την τρόικα. Είναι μια συζήτηση που θα πρέπει να γίνει. Και αυτό το τεκμήριο δεν το οφείλουμε στους «μπολσεβίκους», όπως κωμικά αποκάλυψε τις προκαταλήψεις του ο διάδοχος του κ. Χρυσαφινη, πάλαι ποτέ «συνεργάτη» [«σύμβουλου της βασίλισσας»] του αποικιακού καθεστώτος, αλλά ο κ. Νεοκλέους, μεγαλοδικηγόρος της δεξιάς, επίσης.

Οπότε, αφού δεν υπήρχαν τεκμήρια, εστίασαν λίγο στην πίκρα του κ. Παπακώστα, γιατί δεν βγήκε ο Χριστόφιας πιο δυναμικά να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις τον Ιούλιο. Ήταν μαχητής και μάγκας ο κ. Παπακώστας – αλλά και πικραμένος στο τέλος της ζωής του. Ίσως να ήλπιζε ότι μια κίνηση θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά. Δεν μπορούσε να δει ίσως ότι σκηνικό ήταν τόσο στημένο, και τα συμφέροντα τόσα χοντρά [ήταν μέρος της συγκάλυψης των τραπεζών, αν το δει κανείς στο ιστορικό πλαίσιο – εκείνον τον Ιούλιο αποφασίστηκε το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων – όσοι ήξεραν για τα ομόλογα που είχε η Τράπεζα Κύπρου και η Λαϊκή καταλάβαιναν τί περίμενε τις κυπριακές τράπεζες. Άλλωστε οι Fitch το είχαν πει από τον Μάιο του 2011]. Για αυτό βρέθηκαν χέρι με χέρι εκεί ο Σαρρής και Ορφανίδης έξω από το προεδρικό με την κερκίδα των φανατικών της ακροδεξιάς να ωρύεται..

Το τελευταίο ζεϊμπέκικο του Παπακώστα.. Η Ιστορία είναι ήδη σαφής: το θέμα είναι ποίοι θα τολμήσουν να μιλήσουν για την πιο αισχρή κακοδικία στην κυπριακή δικαστική ιστορία που κατέληξε και στη δολοφονία ενός αθώου..
Από όλους τους σχολιογάφους του Φιλελευθέρου μόνο η Χ. Χατζημητρίου τόλμησε να αγγίξει έστω την κορυφή του παγόβουνου του θεάματος και των συμφερόντων – όταν συγκρίνοντας τον τρόπο αντιμετώπισης των συγγενών των νεκρών του Μαρί και της Ήλιος, παρατήρησε, και άρθρωσε την οφθαλμοφανή αλήθεια. Εκείνοι του Μαρί [όχι όλοι, ο παππούς του Αντώνη έσωσε την αξιοπρέπεια του παιδιού, αλλά και όσων άλλων σκέφτηκαν ότι αυτά που γίνονταν στο όνομα τους είναι ανήθικα – αλλά σιώπησαν] αντιμετωπίστηκαν προνομιούχα, με έξτρα αποζημιώσεις – γιατί βοήθησαν, χρησιμοποιήθηκαν στην προεκλογική της νυν κυβέρνησης. Όργανα; Πώς αλλιώς να αντικρίσεις πια το όλο θέαμα όταν έχεις διαβάσει τις μαρτυρίες και βλέπεις τους γονείς ατόμων που σκοτώθηκαν από λάθος απόφαση του διοικητή να στοιχίζονται πειθήνια πίσω από τον γιο του που απλώς θέλει να πουλήσει εικόνα και να αποφεύγει φυσικά την αλήθεια των τεκμηρίων;

Και ο Άριστος Μιχαηλίδης, πιο έξυπνος σαφώς από το Καλλίνικου που απλώς φωνάζει για «ήρωες» με την εμμονή του φανατικού που αδυνατεί να σκεφθεί και να αντικρίσει τα τεκμήρια, προσπάθησε την επόμενη να τα μασήσει.. Η ενοχή για την δολοφονία του Παπακώστα είναι εκεί όμως… Και αυτό αφορά και τους δικαστές που έκαναν ότι δεν ήξεραν αν κατοικείται Γερι, και όσους συγκάλυψαν τις ευθύνες των στρατιωτικών, και τις εξόφθαλμες ευθύνες του κ. Ιωαννίδη. Είναι εύκολο να φωνάζεις.. Έτσι φώναζαν οι μετέπειτα χουντικοί, όπως ο Παπαδόπουλος στη δίκη του Μπελογιάννη.. Αλλά ποιός θυμάται τώρα τον Παπαδόπουλο σαν δικαστή; ..Ανάλογη θα είναι και η μοίρα όλων εκείνων των δημοσιογράφων και δικαστικών.. Χωρίς να το κατανοούν ο Παπακώστας στο τελευταίο του ζεϊμπέκικο τους έχει δέσει χειροπόδαρα με τον θάνατο του σαν τεκμήριο της αθλιότητας τους, με τις δημόσιες δηλώσεις της κ. Πόπης, και τις σιωπές τους, ως υπεύθυνους εκείνης της υστερίας/ψεμάτων/κακοδικίας, εκείνου του κυπριακού σκανδάλου Ντρέιφους.. Και όπως συμβαίνει συχνά στην Κύπρο, η δικαίωση έρχεται με σαφήνεια.. Και εμπλεκόμενοι ένοχοι ανακαλύπτουν οδυνηρά ένα παράδοξο, αλλά ανάλογο και άρα δίκαιο είδος «τιμωρίας» …Και αυτό φυσικά αφορά άμεσα και τον κ. Ιωνά…



[1] Ο Κ. Παπακώστας στο ιστορικό του πλαίσιο: ο τελευταίος μιας γραμμής που πάει πίσω στους Κ. Μάτση και Τ. Μάρκου πέθανε, σαν σε δημόσια εκτέλεση, αλλά αρνήθηκε να υποκύψει στους εκβιασμούς και να υπογράψει δηλώσεις υποταγής και μετανοίας για την συνεργασία του με την αριστεράhttp://2ha-cy.blogspot.com.cy/2015/09/blog-post_71.html


[2] Φημολογείται ότι συνεισφερει και ο Π. Πολυβίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου