9 Οκτ 2016

OTAN H ANOXH ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας ενάντια στη Φασιστική Απειλή
OTAN H ANOXH ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΔΡΑΝΕΙΑ 

Τί ζητούν οι εκπρόσωποι των συντεχνιών από το ΕΛΑΜ;


Την Παρασκευή 26 Αυγούστου 2016, εκπρόσωποι όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων στην ΑΤΗΚ, επισκέφθηκαν τα γραφεία του ΕΛΑΜ όπου κατέθεσαν προφορικά και γραπτά τις θέσεις τους και τις απόψεις τους για το μέλλον της ΑΤΗΚ και συζήτησαν μαζί τους.

Η είδηση ήταν στις αστικές εφημερίδες χωρίς κανένα σχόλιο. Αυτό βέβαια δεν είναι παράξενο αν θυμηθούμε ότι όταν μπήκε στη Βουλή το ΕΛΑΜ, τα πολιτικά κόμματα και τα ΜΜΕ το αντιμετώπισαν σαν «άλλο ένα κόμμα», χρίζοντάς το με ασυλία και νομιμότητα.

Το παγκόσμιο εργατικό κίνημα δεν έχει να επιδείξει τέτοιου είδους επίσημες βίζιτες εκπροσώπων συνδικάτων ή συντεχνιών σε γραφεία ναζιστικών κομμάτων! Γι αυτό δεν ήταν καθόλου παράξενο που η Χρυσή Αυγή είχε περήφανα αναρτήσει στην ιστοσελίδα της φωτογραφία και άρθρο για τη συνάντηση των συντεχνιών της ΑΤΗΚ με το ΕΛΑΜ στην Κύπρο! Γιατί το ΕΛΑΜ είναι η Χρυσή Αυγή της Κύπρου, και γιατί αυτό θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία. Οι νεοναζιστές στην προσπάθεια τους να διεισδύσουν σε όλους τους τομείς της κοινωνίας (σχολεία, γειτονιές, εργατικούς χώρους) είναι ακριβώς στις συντεχνίες που συναντούν τη μεγαλύτερη αντίσταση. Εδώ όμως οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα. Ντροπή!!

Τι περιμένουν από το ΕΛΑΜ οι συντεχνίες εν ονόματι όλων των εργαζομένων που εκπροσωπούν; Μήπως το ότι το ΕΛΑΜ είναι τώρα στη βουλή με τη μάσκα του δημοκρατικού κόμματος αλλάζει το γεγονός ότι είναι ένα νέο-ναζιστικό κόμμα που θέλει να αξιοποιήσει την νομιμότητα που του προσφέρει η είσοδος στη βουλή, την μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και όλα τα ωφελήματα των κοινοβουλευτικών κομμάτων για να κτίσει βάσεις παντού;

Αυτό που διαφοροποιεί το φασισμό από όλες τις άλλες μορφές της αστικής κυριαρχίας είναι ότι κτίζει στη βάση της κοινωνίας ένα αντιδραστικό, αντεπαναστατικό, μαζικό κίνημα για να συγκρουστεί με το εργατικό κίνημα με στόχο τη διάλυση κάθε ανεξάρτητης οργάνωσης της εργατικής τάξης, κάθε συντεχνίας, κάθε συνδικάτου. Και αυτό είναι χαρακτηριστικό όλων των φασιστικών κινημάτων.

Στις αρχές του 1933 ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία στη Γερμανία. Στις 2 Μαΐου 1933, όλες οι εργατικές οργανώσεις και τα συνδικάτα διαλύθηκα δια νόμου. Τη θέση τους πήρε μία μόνο εργατική οργάνωση, το «Γερμανικό Μέτωπο Εργασίας». Στόχος του ήταν η πολιτική σταθερότητα και η καλή λειτουργία όλων των γερμανικών βιομηχανικών και εμπορικών επιχειρήσεων ενώ συγχρόνως σκοπός της οργάνωσης ήταν ο σχηματισμός ενός ενιαίου παραστρατιωτικού σώματος από εργαζόμενους. Το δωδεκαμελές συμβούλιο της οργάνωσης καθόριζε όλους τους μισθούς και τα ωράρια εργασίας. Η απόλυτη νομιμοφροσύνη ήταν απαραίτητη προϋπόθεση ενώ όποιος εργάτης δεν ήταν εγγεγραμμένος στην οργάνωση ήταν αδύνατο να βρει δουλειά σε ολόκληρη τη Γερμανία. Το 1942 το Γερμανικό Μέτωπο Εργασίας αριθμούσε 25 εκατομμύρια μέλη. Διαλύθηκε με την κατάρρευση του Ναζιστικού καθεστώτος το 1945.

Αναπόφευκτα η εμπειρία της Γερμανίας πρέπει να μας δώσει μαθήματα. Η τότε ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος, από τη μια υποτιμούσε τελείως τον ναζιστικό κίνδυνο και από την άλλη θεωρούσε πως ο κύριος εχθρός ήταν οι Σοσιαλδημοκράτες εργάτες και όχι οι Ναζί. Αυτό έκανε αδύνατη μια κοινή αποτελεσματική δράση ενάντια στους φασίστες. Η γραμμή του κομμουνιστικού κόμματος άλλαξε όταν ήταν πια πολύ αργά, δηλαδή το 1932 όταν οι ναζί διέθεταν ήδη 400.000 οργανωμένους στα τάγματα εφόδου. Το τίμημα αυτής της αργοπορίας ήταν πολύ βαρύ.

Αυτό που είναι τραγικά αποπροσανατολιστικό είναι το να αγνοήσουμε το ΕΛΑΜ και να το αντιμετωπίσουμε σαν «άλλο ένα κόμμα». Είναι ντροπή να επιτρέπουμε στις ηγεσίες των συντεχνιών να συνδιαλέγονται μαζί του ανενόχλητα, είναι ντροπή να το αφήνουμε να ριζώνει στην κοινωνία φορώντας - προς το παρόν - το αντισυστημικό του προσωπείο γιατί αν δεν αντιδράσουμε τώρα, εφόσον και όταν θα αφαιρέσει το προσωπείο του, θα είναι πολύ αργά.

Πως μπορεί το συνδικαλιστικό κίνημα να οργανώνει μαζί με τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα κοινή εκδήλωση κάθε 1η Σεπτεμβρίου, παγκόσμια μέρα δράσης των συνδικάτων στην μνήμη των εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού και του φασισμού, και την ίδια στιγμή να ανέχεται επισκέψεις συνδικαλιστών στα γραφεία του ΕΛΑΜ, των επίγονων των Ναζί και το παράρτημα της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο;

Αλήθεια πως θα το βλέπαμε εμείς εάν τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα, αποδέχονταν πρόσκληση των Γκρίζων Λύκων για συζήτηση εργατικών θεμάτων;

Είναι ντροπή και τραγικά αποπροσανατολιστικό να σφυρίζουμε αδιάφορα όταν γίνονται επιθέσεις ενάντια στους Τ/Κ αφήνοντας έτσι το ΕΛΑΜ να τροφοδοτεί με αφορμές τούς τουρκοκύπριους φασίστες για «δικαιολογημένες» αντεπιθέσεις και να βάζει φραγμό στους Τ/Κ όχι με οδοφράγματα, αλλά με την τρομοκρατία.

Ας θυμηθούμε εκείνη τη δικοινοτική συναυλία του Σάκη Ρουβά και του Τούρκου τραγουδιστή Μπουράκ Κουτ το 1997, πριν ανοίξουν τα οδοφράγματα. Τί αισθανθήκαμε όταν ξαφνικά πετάχτηκαν οι «γκρίζοι λύκοι» με κραυγές και συνθήματα; Όταν γύρω μας στο σκοτάδι ήταν το άγνωστο; Όταν είδαμε τους ΟΗΕδες να παρακολουθούν ακίνητοι και αδιάφοροι από απόσταση; Αισθανθήκαμε ασφαλείς και πολύ, μα πολύ δυνατοί, μόνο όταν οι ΙΔΙΟΙ οι Τ/Κ τούς μπαγλαρώσανε και τους πέταξαν έξω με κλωτσιές!

Ας σταματήσουμε να κοιτάζουμε αδιάφορα αλλού και ας διαφοροποιηθούμε από την άποψη των πολιτικών και των ΜΜΕ ότι το ΕΛΑΜ είναι «άλλο ένα κόμμα». Ας μην αποπροσανατολίζουμε οι ίδιοι τους εαυτούς μας. Γιατί το ΕΛΑΜ είναι ένα κόμμα νεοναζιστικό. Για τους αντιφασίστες τα θέματα είναι μπροστά και ζωντανά και πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε με άμεσες δράσεις και χωρίς καμιά χρονοτριβή.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ ΜΕ ΤΟ ΕΛΑΜ! ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟΝ - ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΝ!                                          

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου