9 Οκτ 2016

Παύλος Μυλωνάς και Άριστος Μιχαηλίδης – Διαπλοκή Αλά ΜΜΕ;


Δεν είναι τυχαίο που δόθηκε στα  Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ), ο όρος τέταρτη εξουσία, όρος ο οποίος τους δόθηκε και ακολουθεί τις άλλες τρεις καθιερωμένες πολιτειακές εξουσίες που είναι, η  νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική. Στην αρχική της μορφή η τέταρτη εξουσία περιοριζόταν στον τύπο καθώς ήταν το μοναδικό μέσο μαζικής ενημέρωσης αρχικά, αλλά στην συνέχεια  με την γρήγορη ανάπτυξη και των υπολοίπων μέσων μαζικής ενημέρωσης όπως είναι  το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, το  Internet κ.λ.π. πήρε τεράστιες διαστάσεις με αποτέλεσμα σήμερα στις σύγχρονες αστικές δημοκρατίες να διεκδικεί ρόλο στην χειραγώγηση και έλεγχο των άλλων τριών εξουσιών.

Υποτίθεται ότι όλες οι εξουσίες υπάρχουν και βασίζονται στην λογική ότι όλες υπάρχουν για τον ίδιο σκοπό, την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Πολλά άρθρα, συγγράμματα, βιβλία, μελέτες έχουν ασχοληθεί με την τέταρτη εξουσία και το ρόλο της σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα και διάφορες θεωρήσεις του ρόλου τους αυτού έχουν αποκρυσταλλωθεί ανάλογα με την ιδεολογική προσέγγιση που εξετάζει το θέμα με τις κυριότερες όμως που έχουν επικρατήσει να είναι η Φιλελεύθερη Προσέγγιση, η Ριζοσπαστική Θεώρηση, η Φεμινιστική θεώρηση και η Θεώρηση της Λαϊκής Κουλτούρας.

Μελετώντας την Τέταρτη Εξουσία στην Κύπρο ίσως είναι καιρός να προσθέσουμε ακόμη μία θεώρηση στην όλη εξίσωση που δεν είναι άλλη από την Προσωπική Ωφελιμιστική θεώρηση εφόσον δεν είναι τυχαίο που τελευταία μερίδα του τύπου χρησιμοποιεί αποκλειστικά τον χώρο και χρόνο της για την εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων και ή προσωπικών στόχων και επιδιώξεων πολιτικών και άλλων επιχειρηματιών και ή ακόμη βουλευτών. Τα παραδείγματα είναι πολλά όμως θα επικεντρωθούμε σε ένα παράδειγμα εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων του Βουλευτή της Συμμαχίας Πολιτών Παύλου Μυλωνά ο οποίος είναι γνωστός για τα Αντι-Ακελικά του συναισθήματα και για τις εθνικές του εξάρσεις που δεν τις έκρυβε όταν ακόμη ήταν και δημοσιογράφος μη ξεχνώντας το περιβόητο κοσμητικό επίθετο του «κοπρίτες» που εκστόμισε από αέρος όταν ήταν στο ΜΕΓΑ. Ως εδώ τα πράγματα ίσως να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι δημοκρατικό δικαίωμα του κ. Μυλωνά να εκφράζεται όπως εκφράζεται έχοντας μάλιστα επιβραβευθεί και από τον λαό με την πρόσφατη εκλογή του στο αξίωμα του Βουλευτή.

Πρόσφατα ο συντάκτης του Φιλελευθέρου Άριστος Μιχαηλίδης με ένα άρθρο του εκθείαζε την στάση του Παύλου Μυλωνά αναφορικά με την ερώτηση που έθεσε στην Επιτροπή Θεσμών για να κληθεί ο Γενικός Εισαγγελέας να δώσει λόγο γιατί δεν διώκεται ο Δ. Χριστόφιας και ο Συνταγματάρχης Γεωργιάδης για την υπόθεση του Μαρί. Το άρθρο με έντεχνο τρόπο λιβάνιζε και έδινε δημοσιογραφική υπόσταση σε μία προσωπική βεντέτα του κ. Μυλωνά την οποία συντηρεί εδώ και χρόνια για τους δικούς λόγους και τις δικές του επιδιώξεις. Το ερώτημα που προκύπτει από την πιο πάνω δημοσίευση του Φιλελευθέρου είναι γιατί να υπάρξει τόση προβολή σε μία προσωπική βεντέτα του κ. Μυλωνά από την στιγμή που άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν της έδωσαν τόση σημασία όπως η πιο πάνω εφημερίδα.

Η απάντηση είναι απλή και βρίσκεται πίσω από το γεγονός ότι η θυγατέρα του δημοσιογράφου φέρεται [σύμφωνα με πληροφορίες] να εργάζεται ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης του κ. Παύλου Μυλωνά και επομένως η εξυπηρέτηση είναι δεδομένη όταν και εφόσον ζητηθεί. Όμως η εξυπηρέτηση του Παύλου Μυλωνά από τον Συντάχτη του Φιλελεύθερου δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο αλλά πάει πίσω – πολύ πίσω στον χρόνο, αν λάβουμε υπόψιν μας το άρθρο του κ. Μιχαηλίδη με τίτλο «Ο Παύλος Μυλωνάς και οι άλλοι» την 13/01/2016 όπου του συμπαραστάθηκε δημοσιογραφικά όταν ξεστόμισε το περιβόητο «κοπρίτες» για όσους συμπατριώτες μας επισκέπτονται τα κατεχόμενα. Γράφει ο κ. Μιχαηλίδης στο πιο πάνω άρθρο: «..Εμείς, πάντως, προτιμούμε τη ελευθεροτυπία του Παύλου παρά την υποκρισία πολλών άλλων…». Λέμε εμείς που γνωρίζουμε, με το δίκαιο σας να την προτιμάτε αφού λάβατε το αντίτιμο σας.

Επομένως όσοι ασχολούνται με το θέμα των ΜΜΕ, η Προσωπική Ωφελιμιστική θεώρηση ανθεί στην Κύπρο και το πιο πάνω είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα που υπάρχουν.

Κατά τα άλλα και οι δύο πιο πάνω όλα τα «σφάζουν» και όλα τα «μαχαιρώνουν», όμως διερωτόμαστε  εμείς,  δεν έπρεπε και δεν είχαν την υποχρέωση να αποκαλύψουν την πιο πάνω σχέση τους στους ανυποψίαστους αναγνώστες τους και ψηφοφόρους τους?

Επομένως όσοι ασχολούνται με το θέμα των ΜΜΕ, η Προσωπική Ωφελιμιστική θεώρηση ανθεί στην Κύπρο και το πιο πάνω είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα που υπάρχουν.

ΤΟ ΑΓΡΥΠΝΟ ΜΑΤΙ      




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου