11 Σεπ 2016

«Στα Καλά Καθούμενα... Χόι Πολλόι»


Μυστική Διπλωματία για να«δέσουν τη λύση»: Σημερινή
Συγκρατημένη αισιοδοξία για επίλυση του Κυπριακού: Αλήθεια
Μήλον της Έριδος η Μόρφου: Καθημερινή
Πρόοδος με ανοιχτά μέτωπα: Φιλελεύθερος
Ακροβατούν οι συνομιλίες: Μάχη
Αναξιοποίητο το φυσικό αέριο χωρίς λύση: Χαραυγή

Πιο πάνω είναι οι πρωτοσέλιδοι τίτλοι της Κυριακής για το Κυπριακό και τις τρέχουσες συνομιλίες.
  Δείχνουν ψυχραιμία και συναισθηματική αποστασιοποίηση από τις συνομιλίες με αρνητικό πρόσημο προφανώς, αφού το πιο αισιόδοξο είναι η «συγκρατημένη αισιοδοξία.» Η Χαραυγή τουλάχιστον δείχνει ή αποκαλύπτει αυτό που κατά την γνώμη της στήλης μας είναι η κινητήρια δύναμη των συνομιλιών στην νέα συγκυρία, μετά από την ευρωπαϊκή κατοχύρωση ή τη σχετική κατοχύρωση της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ελληνοκυπριακή της εκδοχή, μετά την «μισή» είσοδο «όλης» της Κύπρου στην ευρωπαϊκή  επικράτεια. Το κλίμα θυμίζει έντονα την κατάσταση  πριν και κατά  τις συνομιλίες του 2004. Το ρόλο του μπουρλοτιέρη της πυριτιδαποθήκης της λαϊκής φοβίας ανέλαβε αυτή την φορά ο πάντα «έτοιμος για όλα» Πόλυς Πολυβίου και τον ακολούθησε τηλεοπτικά και ο Τριανταφυλλίδης που υπενθύμισε το αποκαλυπτικό «δεν παρέλαβα κράτος, για να παραδώσω κοινότητα» του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ύστερα, ο ίδιος ο Τάσσος προώθησε και πάλι την επανέναρξη των συνομιλιών ,σχετικοποιώντας τη βαρύγδουπη κουβέντα, αλλά δεν επεξήγησε ποτέ πώς είναι δυνατόν να μην παραδώσει κοινότητα, αν καταλήξει σε λύση μέσω δικοινοτικών συνομιλιών. Είναι ένας συλλογισμός που οδηγεί ακριβώς στη σκέψη ότι ο ρόλος του δικοινοτικού διαλόγου δεν είναι η λύση του Κυπριακού, αλλά ο μοναδικός τρόπος διαχείρισης  της έκρυθμης κατάστασης χωρίς νέο πόλεμο. Ο Χρίστος Γεωργίου γράφει στον «Πολίτη» ότι το έγγραφο που διέρρευσε του Πολυβίου μπορεί να είναι «δουλειά» του Αναστασιάδη και εκφράζει τους φόβους του τελευταίου για την απομονοπώληση της ΚΔ από την ελληνοκυπριακή πολιτική και οικονομική ελίτ. Αυτό θυμίζει και πάλι το «ράβε ξήλωνε» του Παπαδόπουλου και της μυθικής Πηνελόπης. Αλλά και πάλι πώς θα τεθούν τα όρια της Κυπριακής ή έστω της ελεύθερης Κυπριακής ΑΟΖ με την τουρκική τοιαύτη; Και τί θα γίνει με τους υποθαλάσσιους «υδατάνθρακες»; Και αυτοί οι Αμερικάνοι δεν θα κόψουν δεσμούς με την κατοχική Τουρκία; Οι Ευρωπαίοι θα ανέχονται ευρωπαϊκό έδαφος υπό τουρκική κατοχή και θα στέλλουν την Μογκερίνι τους στον Έρντογάν σαν να μην τρέχει τίποτες;  Μα επιτέλους, ούτε Μάχη δεν διαβάσουν για να ακούσουν ή να ανακαλύψουν το συμβόλαιο εκτουρκισμού της Κύπρου ενάντια στο οποίο αγωνίζεται μέχρι πυρπολισμού η κυρία Θεοχάρους.

Θα προσέξατε ασφαλώς και μια γενική υποτονικότητα στην αντικατοχική δράση των ελεύθερων σωματείων και το όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους ενώ τα σύνορα μας μετακινήθηκαν από την Κερύνεια στην Κωνσταντινούπολη. Σε κάποια κουβέντα σε προσφυγικό σωματείο πρόσφατα είπε η ηγετική φυσιογνωμία. Ας βγάλουμε τουλάχιστον μια ανακοίνωση για τις ευρωπαϊκές αξίες και το δικαίωμα επιστροφής.
Υπάρχει και το αγωνιστικό ΕΛΑΜ που μαζί με το αγωνιστικό κομμάτι του ΔΗΣΥ αγωνίζονται με πείσμα ενάντια στις τουρκοκυπριακές κατοχικές πατάτες που ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε την απρονοησία να απελευθερώσει (για να σπρώξουν ασφαλώς προς το απευθείας εμπόριο των σκλαβωμένων πατατών ).
Το καλύτερο πρωτοσέλιδο για το Κυπριακό είχε σήμερα ο «Πολίτης» που ... δεν είχε πρωτοσέλιδο μεγάλο τίτλο, αλλά είχε κάτι σε σχέση με ένα κυβερνητικό υπάλληλο απ' αυτούς που μάλλον δεν θα θέλουν λύση, που πήρε μίζα ένα εκατομμύριο σε χαρτονομίσματα των 50 ευρώ για να αλλάξει τις πολεοδομικές ζώνες στην Πάφο. Αυτή η αποσιωπηθείσα φύση της ελληνοκυπριακής κρατικής μηχανής βλέπει την ανασύσταση του Κυπριακού Κράτους ως μη λειτουργική και μη βιώσιμη διότι δεν είναι εύκολο να εγκαθιδρύεις κάθε μέρα κρατικά εργαλεία ψευδοκράτους με στάμπα διεθνούς νομιμότητας.
Η Χαραυγή τουλάχιστον δείχνει ή αποκαλύπτει αυτό που κατά την γνώμη της στήλης μας είναι η κινητήρια δύναμη των συνομιλιών στη νέα συγκυρία […] Το κλίμα θυμίζει έντονα την κατάσταση  πριν και κατά  τις συνομιλίες του 2004. Το ρόλο  του μπουρλοτιέρη της πυριτιδαποθήκης της λαϊκής φοβίας ανέλαβε αυτή την φορά ο πάντα «έτοιμος για όλα» Πόλυς Πολυβίου και τον ακολούθησε τηλεοπτικά και ο Τριανταφυλλίδης [..]Ο Χρίστος Γεωργίου γράφει στον «Πολίτη» ότι το έγγραφο που διέρρευσε του Πολυβίου μπορεί να είναι «δουλειά» του Αναστασιάδη και εκφράζει τους φόβους του τελευταίου για την απομονοπώληση της ΚΔ από την ελληνοκυπριακή πολιτική και οικονομική ελίτ. Αυτό θυμίζει και πάλι το «ράβε ξήλωνε» του Παπαδόπουλου και της μυθικής Πηνελόπης. Αλλά και πάλι πώς θα τεθούν τα όρια της Κυπριακής ή έστω της ελεύθερης Κυπριακής ΑΟΖ με την τουρκική τοιαύτη; Και τί θα γίνει με τους υποθαλάσσιους «υδατάνθρακες»;


Αντί, λοιπόν, για τίτλο για το Κυπριακό ο «Πολίτης» είχε κάτω από τον τίτλο που προαναφέραμε τον τίτλο που δανειστήκαμε και μεις για το άρθρο μας αυτό που ανήκει στην Μιράντα Λυσάνδρου. Επειδή δεν γνωρίζουμε που είναι η δασεία του πληκτρολογίου δανειστήκαμε το χ, για να γράψουμε όπως προφέρεται το «Οι πολλοί» ή αλλιώς το «χόι πολλόι». Ένα μπαράκι, όπου συχνάζει η εναλλακτική νεολαία όλης της Λευκωσίας πίσω από το Μεγάλο Χάνι, το Μπουγιούκ Χαν. Πριν ένα δυο χρόνια ο ίδιος κοινωνικός ριζοσπαστικός χώρος κήρυξε το τέλος του πολέμου καταλαμβάνοντας για αρκετούς μήνες ένα κτίριο στην νεκρή ζώνη στο τέλος της Λήδρας. Το μπαράκι «χόι πολλόι» αρέσκεται στο ρεμπέτικο, αλλά δεν γνωρίζουμε αν τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» είναι μέρος του ρεπερτορίου τους. Αυτές οι συγκεκριμένες «παραδειγματικές ενέργειες» παραπέμπουν σε μια ελπίδα, αλλά και σε μια απελπισία. Πώς είναι δυνατόν ένα από τα σημαντικά κέντρα έρευνας της Αριστεράς να οργανώνει αυτές τις μέρες συνέδριο για το Κυπριακό και η παρουσία Τουρκοκυπρίων Αριστερών να είναι σχεδόν μηδαμινή και στους ομιλητές και τους ακροατές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου