17 Απρ 2016

Στο εξωτερικό πάμε καλά




Μοιάζει με πρωταπριλιάτικο ψέμα. Ο Οζντίλ Ναμί και ο Ανδρέας Μαυρογιάννης υπέβαλαν έγγραφο στις Βρυξέλλες ζητώντας προκαταβολικά την παρέμβαση των Βρυξελλών για να διευκολύνουν την μεταβατική κατάσταση που θα προκύψει την επόμενη μέρα της λύσης του Κυπριακού. Αυτό έγινε την 4η Φεβρουαρίου και αποκαλύφθηκε σήμερα από τον Φιλελεύθερο. Η πρόταση έγινε δηλαδή εν κρυπτώ και υπό τον μανδύα μιας τεχνοκρατικής μάλλον αντίληψης, διότι με την λύση θα πρέπει να αντικατασταθεί ο κανονισμός εμπορίου της πράσινης γραμμής που εμπλέκει τις Βρυξέλλες και συνυπέγραψε το 2004 ο Γιώργος Λιλλήκας υπουργός τότε του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ήταν μια υποχρεωτική κίνηση εξευμενισμού της ΕΕ, που ενέταξε την Κύπρο χωρίς λύση του Κυπριακού (όπως ήταν η επιθυμία της) μετά τον ελιγμό του ΟΧΙ. Παρά όμως το φορσέ χαρακτήρα της για την ελληνοκυπριακή πλευρά, επάνω στον κανονισμό αυτό στηρίχθηκε μια πρόοδος στην εμπορική δραστηριότητα των Τουρκοκυπρίων, ενώ παράλληλα στο πολιτικό επίπεδο στηρίχθηκε η πολιτική αναβάθμισης των σχέσεων της τουρκοκυπριακής ηγεσίας με το διεθνές περιβάλλον, όπως πχ η επίσκεψη Ακκιντζί στην Γερμανία. Το απορριπτικό στρατόπεδο που άνοιξε την πύλη για την αναγνώριση της τουρκοκυπριακής ηγεσίας ως πολιτικής εκπροσώπου της τουρκοκυπριακής κοινότητας δεν έχει την στοιχειώδη εντιμότητα να αναγνωρίσει τις ευθύνες της και συνεχίζει να χρησιμοποιεί τον έλεχγο των μίντια για να οικοδομεί εικονικές πραγματικότητες. Οι εικονικές αυτές πραγματικότητες θα ισχύουν όσο το κυπριακό είναι σε αδιέξοδο αν όμως λυθεί το ζήτημα θα καταρρεύσουν. Εξ ου και ο βαθύς φόβος μπροστά στη λύση για όσους βλέπουν αξίες και αρχές χωρίς συμφέροντα μόνο στην ελληνοκυπριακή πλευρά.

Η φοβία αυτή δεν αφορά μόνο τους απορριπτικούς αλλά αφορά την ευρύτερη πολιτική ελίτ η οποία έμαθε να μονοπωλεί και να εκμεταλλεύεται οικονομικά την κυβερνητική μηχανή.

Μοιάζει με πρωταπριλιάτικο ψέμα. Ο Οζντίλ Ναμί και ο Ανδρέας Μαυρογιάννης υπέβαλαν έγγραφο στις Βρυξέλλες ζητώντας προκαταβολικά την παρέμβαση των Βρυξελλών για να διευκολύνουν την μεταβατική κατάσταση που θα προκύψει την επόμενη μέρα της λύσης του Κυπριακού. Αυτό έγινε την 4η Φεβρουαρίου και αποκαλύφθηκε σήμερα από τον Φιλελεύθερο. Η πρόταση έγινε δηλαδή εν κρυπτώ και υπό τον μανδύα μιας τεχνοκρατικής μάλλον αντίληψης, διότι με την λύση θα πρέπει να αντικατασταθεί ο κανονισμός εμπορίου της πράσινης γραμμής

Η ελληνοκυπριακή πολιτική ελίτ θεωρεί ότι αυτό που της συμβαίνει δεν συμβαίνει στην τουρκοκυπριακή πλευρά διότι αφορά σε ένα μη αναγνωρισμένο κράτος ή ένα ψευδοκράτος. Είναι ένα μάλλον απλοϊκό λάθος. Ειδικά μετά το 2004 οι διεθνείς σχέσεις όλων των τουρκοκυπριακών σχολών αναπτύσσονται. Είτε αφορούν σε κυβερνητικές δομές, είτε κόμματα συνδικάτα και μη κυβερνητικές οργανώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι η μη αναγνώριση δεν τους απασχολεί. Αντίθετα, απλώς έχουν κι αυτοί ανακαλύψει ότι οι συνομιλίες είναι ένας καλός τρόπος ύπαρξης ή αυτοδικαίωσης που οργανώνει την κοινότητα γύρω από τις ηγεσίες της.

Η φόβοι της ελληνοκυπριακής πλευράς αρχίζουν να επεκτείνονται και εις τα της εμπλοκής της ΕΕ. Έτσι πολλοί πάλαι ποτέ υποστηριχτές της ΕΕ, και των αρχών και αξιών της άρχισαν δειλά δειλά να ξεχνούν το ευρωλάγνο παρελθόν τους και άρχισαν να μιλούν για ευρωλιγούρηδες. Αυτό φυσικά έχει να κάνει με τη ραγδαία χρεωκοπία της ευρωπαϊκής εικόνας αλλά έχει να κάνει και με το σκληρό παζάρι που επιβάλλει ο Ερντογάν στην ΕΕ. Η παταγώδης αποτυχία της τουρκικής πολιτικής στο Συριακό δεν επέφερε την αναμενόμενη μείωση ισχύος στην Τουρκία και ειδικά στις ευρωτουρκικές σχέσεις.

Αντίθετα η ελληνοκυπριακή πλευρά φοβάται ευρωπαϊκές πιέσεις πάνω της, πράγμα που μάλλον μόνο με λύση ή κάποια διευθέτηση του Κυπριακού μπορούν να τύχουν απάντησης.

Η ελληνοκυπριακή πολιτική ελίτ θεωρεί ότι αυτό που της συμβαίνει δεν συμβαίνει στην τουρκοκυπριακή πλευρά διότι αφορά σε ένα μη αναγνωρισμένο κράτος ή ένα ψευδοκράτος. Είναι ένα μάλλον απλοϊκό λάθος. Ειδικά μετά το 2004 οι διεθνείς σχέσεις όλων των τουρκοκυπριακών σχολών αναπτύσσονται. Είτε αφορούν σε κυβερνητικές δομές, είτε κόμματα συνδικάτα και μη κυβερνητικές οργανώσεις….Η φόβοι της ελληνοκυπριακής πλευράς αρχίζουν να επεκτείνονται και εις τα της εμπλοκής της ΕΕ. Έτσι πολλοί πάλαι ποτέ υποστηριχτές της ΕΕ, και των αρχών και αξιών της άρχισαν δειλά δειλά να ξεχνούν το ευρωλάγνο παρελθόν τους και άρχισαν να μιλούν για ευρωλιγούρηδες. Αυτό φυσικά έχει να κάνει με τη ραγδαία χρεωκοπία της ευρωπαϊκής εικόνας αλλά έχει να κάνει και με το σκληρό παζάρι που επιβάλλει ο Ερντογάν στην ΕΕ

Εν τω μεταξύ η άνοδος στην τουρκοκυπριακή κυβέρνηση μιας δεξιάς συμμαχίας, υποχρεώνει την ελληνοκυπριακή δεξιά σε κάποια αναδίπλωση, αν και σε ένα πολιτικό υπόβαθρο που το καταλαβαίνει καλύτερα. Ειδικά στις πολιτικές αντιλήψεις των δύο ΔΗΚΟ μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ομοιότητες, ειδικά μάλιστα ανάμεσα στους ηγέτες τους. Στην οικονομική πολιτική υπάρχει κοινό οικονομικό υπόβαθρο ανάμεσα στην Τουρκία και την Κύπρο πράγμα που είναι πιθανόν να λειτουργήσει προς όφελος μιας λύσης που θα στηρίζεται στις δυνάμεις την αγοράς.

Ίσως προσεχώς το κόμμα του Κουτρέντ Οζερσάι να ανανεώσει το πρόσωπο της τουρκοκυπριακής δεξιάς με ένα τρόπο που δεν το καταφέρνουν τα ελληνοκυπριακά κόμματα της δεξιάς. Όμως η τουρκοκυπριακή Αριστερά δείχνει να μπαίνει σε ένα δρόμο κόπωσης πράγμα που υποβαθμίζει την προοπτική αριστερής λύσης.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου