3 Απρ 2016

«ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΝΕΟ ΜΑΗ του ‘68 ; Οι δυναμικές των κινητοποιήσεων στους γαλλικούς δρόμους..



Η Ιστορία σεργιανίζει και πάλι στους δρόμους της Γαλλίας

Η Γαλλία έχει μια ιδιόμορφη διαδικασία πολιτικής πρακτικής – από την μια υπάρχει η επίσημη πολιτική των εκλογών και των θεσμών [που εκφράζουν την κρατική κυριαρχία] ενώ από την άλλη υπάρχει η «κυριαρχία του δρόμου», των μαζικών κινητοποιήσεων, που μπορεί να μην καταφέρουν άμεσα να αλλάξουν κάτι, αλλά λειτουργούν, ως ένα είδος αναδυόμενης ηγεμονίας στην κοινωνία, που σε κάποιο διάστημα δικαιώνεται. Αυτή η διπολική φάση στη γαλλική νεωτερική παράδοση μπορεί να ανιχνευτεί στην ίδια την ιστορία της κοινωνίας από τη γαλλική επανάσταση και μετά [και στην ίδια την κωδικοποίηση ενός συγκεντρωτικού νεωτερικού κράτους από την μια, και μιας επαναστατικής παράδοσης από την άλλη], αλλά απέκτησε νέες μορφές μετά το Μάη του 1968.. Εκείνη η εξέγερση [πρότυπο των μεταμοντέρνων εξεγέρσεων] δεν πέτυχε άμεσα [ο Ντε Γκολ κέρδισε τις εκλογές αμέσως μετά την μεγαλύτερη γενική απεργία της ιστορίας της χώρας], αλλά άλλαξε δραματικά την γαλλική κουλτούρα, και σχεδόν 10 χρόνια μετά οι σοσιαλιστές κέρδισαν της εκλογές, επικεφαλής ενός συνασπισμού της αριστεράς.. Εκείνες οι εκλογές ήταν, βέβαια, η αποδοχή της αριστεράς από το «σύστημα» [και ενδεχομένως και η αφομοίωση μερίδας της] αλλά ήταν ταυτόχρονα και ενδεικτική των υπόγειων μεταμορφώσεων που ασκεί η «ηγεμονία του δρόμου».. Ακολούθως, ο γαλλικός δρόμος ήταν από τους πρώτους που αντέδρασε στο πάγωμα που προκάλεσε η πτώση [αντί ο εκδημοκρατισμός] του κρατικού σοσιαλισμού, με κινητοποιήσεις το 1994… Και ένα νέο κύμα εμφανίστηκε και επί Σαρκοζί – και παρά την άτεγκτη στάση του ως εξουσία, έχασε φυσικά τις επόμενες εκλογές…



Η αριστερά έχει την σαφή ηγεμονία στο δρόμο – έστω και αν τον χρησιμοποιεί κατά περιόδους και η δεξιά. Η ιστορία των κινητοποιήσεων στο δρόμο, όμως, δημιουργεί και μια δική της δυναμική.. Έτσι, παρά την ύπαρξη πολλαπλών οργανώσεων υπάρχει και μια ιστορική παράδοση αυτόνομης οργάνωσης [και από τον Μάη, και από την προηγούμενη ελευθεριακη παράδοση] η οποία σε τέτοιες μορφές κινητοποιήσεων γίνεται κεντρικό σημείο αναφοράς με γενικές συνελεύσεις και δομές αυτό-οργάνωσης…
Η πρόσφατη έκρηξη των δρόμων της Γαλλίας αφορά τα εργασιακά και φέρνει μαζί δυο κοινωνικές ομάδες που είναι καθοριστικές για την «λαϊκή κυριαρχία» στο δρόμο: Τους εργαζόμενους και την νεολαία. Το θέμα αφορά μια προσπάθεια μεταρρύθμισης του εργασιακού χώρου, με αυξημένα κίνητρα και εξουσία για τους εργοδότες – ιδιαίτερα απέναντι στους νέους εργαζόμενους… Οι κινητοποιήσεις έδειξαν από την αρχή μια δυναμική στους δρόμους.. Όμως το πέρασμα από την ένταση στο δρόμο στις μαζικές κινητοποιήσεις που φαίνονται, πια, να αγγίζουν την υπόγεια φλέβα της «λαϊκής κυριαρχίας» και της «ηγεμονίας του δρόμου» ήρθε στο τέλος του Μάρτη με την μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων και τη διάχυση τους σε όλη την Γαλλία.

Αναδημοσιεύουμε πιο κάτω δυο κείμενα – το ένα των αυτόνομων στις κινητοποιήσεις και το άλλο μια ανταπόκριση για την μαζική κινητοποίηση.
Το πρώτο έχει να κάνει με το κίνημα πριν την έκρηξη στο τέλος του Μάρτη – είναι ουσιαστικά μια έκκληση για εκείνη την κινητοποίηση, και καταγράφει το πώς το κίνημα αποκτά δυναμική.

Με το πιο κάτω μήνυμα το Mouvement Inter Luttes Indépendant , σύνολα, ομάδες, συνδικάτα κάλεσαν για τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Γαλλία ενάντια στις εργασιακές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται:


Έκκληση για την Κινητοποίηση της 31ης Μαρτίου



Παίρνουμε τους δρόμους… την Πέμπτη, 31 Μαρτίου, φοιτητές-Do-s, φοιτητές-Ε-s, άνεργοι-ES, εργαζόμενοι-ES, για να μπλοκάρουμε όλοι μαζί τον νέο εργασιακό νόμο!

Τρεις εβδομάδες ... αποκλεισμό. Τρεις εβδομάδες, όπου ο αριθμός των σχολείων που κινητοποιούνται έχει αυξηθεί όχι μόνο στο Παρίσι, αλλά και στα προάστια και σε ολόκληρη τη Γαλλία. Τα πανεπιστήμια καταλαμβάνονται  από τους φοιτητές και από τους εργαζόμενους. Η νεολαία έχει κατανοήσει ότι αυτό δεν είναι ένας νόμος, διότι η εργασία είναι η καθημερινή ζωή της πλειοψηφίας των Γάλλων. Δεν είναι ένας νόμος, αλλά ένα σύνολο που έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση. Η νίκη δεν είναι πλέον μια απλή απόσυρση του νόμου, αλλά απαιτηση για  μια κοινωνική αλλαγή, καθώς αφορα τις συνθήκες της ζωής μας.
Οι μπάτσοι μας εμποδίζουν να διαδηλώσουμε και δεν διστάζουν να μας χτυπούν μπροστά από σχολεία μας και στις διαδηλώσεις μας. Παίρνουμε το δρόμο σημαίνει οργανωνόμαστε για να κρατήσουμε τη ζωή μας. Αυτός είναι ο λόγος που χρειάζεται να οργανωθούμε.

Προσκαλούμε για συνολικό μπλοκάρισμα του συστήματος την Πέμπτη 31 Μάρτιου, αλλά ελπίζουμε ότι ο καθένας μέχρι την ημερομηνία αυτή να σκεφτεί δράσεις, και να προβούμε σε μια απεργία για αυτή την περίοδο, ως την ημέρα του αποκλεισμού.. είναι πολύ κοντά χρονικά για να είναι επαρκής [δράση]. Διατηρούμε την αυτονόμηση της επιτροπή όπου μπορούμε. Ας αγωνιστουμε για την καταπολέμηση των γραφειοκρατιών των συνδικάτων,, ας είμαστε πραγματικά ανεξάρτητοι από τις παραδοσιακές δομές της πολιτικής, ας επικρίνουμε αυτήν την πράξη για αυτό που είναι: μια ιστορική οπισθοδρόμηση των κοινωνικών μας δικαιωμάτων, καθώς και προσβολή της αξιοπρέπειας όλων των ανθρώπων που θα είναι υπόκεινται σε πιέσεις μεγαλύτερες και νέα κάτεργα.

Τι προνοεί αυτός ο νόμος;
Αύξηση του χρόνου εργασίας για τους μαθητευόμενους (10 ώρες / ημέρα και 40 ώρες / εβδομάδα)
Η πληρωμή των υπερωριών μπορεί να μειωθεί κατά 5 φορές σε απλή απόφαση της εταιρείας.
Νέες δυνατότητες αυθαίρετων απολύσεων
Η αύξηση των ωρών εργασία σε 10 ώρες σε 12 ώρες ανά ημέρα σε απλή απόφαση
More guarantees for paid leave in case of death of a close (Mother, Father, sister, etc.)
Αύξηση του αριθμού των εβδομάδων εργασίας για 44 ώρες ή 46 ώρες, εάν υπάρχει συμφωνία.
Περισσότερα από ελάχιστο της αποζημίωσης σε περίπτωση παράνομης καταγγελίας.
Υπάρχει επείγουσα ανάγκη να ενισχυθεί η κινητοποίηση αν δεν θέλουμε πια ότι οι ζωές μας περιορίζονται στο ξυπνητήρι, την δουλειά, τον ύπνο, και στο ότι είμαστε καταδικασμένοι απλώς για να επιβιώσουμε. Είμαστε οι πρώτοι που επηρεάζονται, είναι στο χέρι μας να αποφασίσουμε και να επανακτήσουμε το ζήτημα των συνθηκών της ζωής μας.
Για άλλη μια φορά καλούμε την νεολαία να κινητοποιήσει Πέμπτη, 31 Μαρ, με κάθε τρόπο να φανταστεί κανείς. Ας μπλοκάρουμε εργοστάσια, δρόμους, σχολεία, σχολές για να μπλοκάρουμε την οικονομία και να απαιτήσουμε την απόσυρση του νόμου αυτού οπισθοδρόμησης.
Ραντεβού για τις 11 μ.μ. ως έθνος για τη διαμαρτυρία και αποφασισμένοι!


Το σημείο καμπής: Οι κινητοποιήσεις της 31ης Μαρτίου

«Δεκάδες χιλιάδες διαμαρτυρίας ενάντια εργασιακές μεταρρυθμίσεις»
Της Erin Gallagher



Υπολογίζεται ότι περίπου 266 διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε όλη τη Γαλλία σήμερα  [Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016] κατά των μεταρρυθμίσεων των εργασιακών δικαιωμάτων. Πορείες ενάντια στις μεταρρυθμίσεις πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις μεγάλες πόλεις που, μεταξύ άλλων, προβλέπουν ώστε να καταστεί ευκολότερο για τις εταιρείες να προσλαμβάνουν και να απολύουν προσωπικό. Πολλές από τις διαδηλώσεις κατεστάλησαν από την αστυνομία και βίαιες συγκρούσεις συνεχίστηκαν όλη την ημέρα. Συνδικαλιστικές οργανώσεις που συμμετέχουν στις διαδηλώσεις εκτιμούν ότι 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα κατά των μεταρρυθμίσεων.

Ακριβώς κάτω από 30.000 διαδηλωτές πορεύτηκαν στο Παρίσι, σύμφωνα με τις αστυνομικές εκτιμήσεις. Σημειώθηκαν αρκετές συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας.

Πτήσεις από το αεροδρόμιο Orly του Παρισιού είχαν επηρεαστεί, καθώς και οι δημόσιες συγκοινωνίες, σχολεία και νοσοκομεία. Ο Πύργος του Άιφελ έκλεισε όλη την ημέρα, και ο χειριστής είπε ότι υπήρχαν πολύ λίγο προσωπικό για να ανοίξει τον πύργο με «επαρκείς συνθήκες ασφάλειας και υποδοχής.»

Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν με δακρυγόνα σε διαδηλωτές στην Τουλούζη. Η Le Point ανέφερε ότι 400 με 500 άνθρωποι αρνήθηκε να διαλυθούν στο τέλος της πορείας, έριψαν βλήματα σε αστυνομικούς και άναψαν κάδους σκουπιδιών. Οκτώ άτομα συνελήφθησαν. [...]

Καταλαμβάνονται δημόσιες πλατείες στη Γαλλία μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις κατά των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων εργασίας.
Χιλιάδες είναι πλέον καταλαμβάνουν τη Republique, στο Παρίσι, όπου ανέφεραν ότι σχεδιάζουν να παραμείνουν τουλάχιστον για τις επόμενες 3 ημέρες. [Γι’ αυτό το σκοπό στήθηκαν σκηνές]
Στη Λυών, εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία για μια συνέλευση σχετικά με τα επόμενα βήματα του κινήματος. Στην Νάντη, τη Μασσαλία, Γκρενόμπλ και Ρουέν επίσης καταλαμβάνονται πλατείες.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου