17 Απρ 2016

Εκδήλωση – Παρουσίαση Βιβλίου Διμέτωπος Άγων, ΕΟΚΑ και Αριστερά την περίοδο 1955 – 59



Η περίοδος των επιθέσεων ενάντια στην Αριστερά από την ΕΟΚΑ [αλλά, ταυτόχρονα, και την ΤΜΤ στην τουρκοκυπριακή κοινότητα] είναι ένα από τα κομβικά σημεία της πολιτικής ιστορίας που λογοκρίνεται ακόμα. Φαινομενικά θα ανέμενε κανείς, μετά από τόσα χρόνια, το ότι θέμα θα ήταν ξεκάθαρο – αφού και τα τεκμήρια, όπως οι επιστολής του Γρίβα με την σκόπιμη συνειδητή επιλογή της πολιτικής επίθεσης, είναι σαφή…

Η αμηχανία πηγάζει από αλλού. Και από τις ενοχές από μια μερίδα μελών της ΕΟΚΑ αλλα και από τον ρόλο των θυμάτων της βίας σαν άτομα που αντιστάθηκαν. Όταν εστιαστεί σε αυτούς η ιστορική ερμηνεία τότε η αμηχανία είναι έκδηλη. Διότι πίσω από την θυσία του Ματση η του Αυξεντίου [που είναι καθολικά αποδεκτοί] κρύβονται [για να μην αναλάβουν τις ευθύνες τους] και όσοι διέταξαν και όσοι διέπραξαν φριχτές δολοφονίες όπως εκείνη την Μενικου τον οποίον λιθοβόλησαν στην αυλή της εκκλησίας του Λευκονοικου. Και από την άλλη οι αριστεροί που αρνήθηκαν να υποταχθούν στις απειλές [που απαιτούσαν τότε να αποκηρύξουν την παράταξη τους, να σιωπήσουν όσον αφορά τις διαφωνίες τους πολιτικά, να κλείσουν τους συλλόγους κοκ], δεν εξέφραζαν απλώς μια άποψη. Ήταν η προφητική κραυγή για την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Ο θάνατος τους ήταν μια θυσία για την δημοκρατία που ανακαλύφθηκε ξανά οδυνηρά την πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970 – και στην αντίσταση στο πραξικόπημα. Γιατί οι ρίζες εκείνης της βίας ήταν ήδη εκεί το 1958.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου