6 Μαρ 2016

Ο ευέλικτος Γιαννάκης Κασουλίδης και το ...νέο Κυπριακό.



Η πολιτική της αποστρατικοποίησης αποτελεί παρελθόν για την κυπριακή κυβέρνηση. Το ξεκαθάρισε σε συνέντευξη του την βδομάδα που πέρασε στον κ. Χατζηπαναγή του ΡΙΚ, ο υπουργός εξωτερικών Γιαννάκης Κασουλίδης. Νέος στόχος της κυβέρνησης είναι λύση του Κυπριακού που θα περιλαμβάνει ένα μικρό και σύγχρονο στρατό ικανό να συμμετέχει στις περιφερειακές υποχρεώσεις της χώρας ως χώρα μέλος της ΕΕ, αλλά και ως χώρα που θα συνεχίσει να τιμά τις διεθνείς συμφωνίες της για έρευνα και διάσωση στην περιοχή. Μια περιοχή, υπενθυμίζει ο Κύπριος διπλωμάτης, που αντιμετωπίζει ασύμμετρες απειλές. Η ερώτηση του δημοσιογράφου ήταν εάν και πόσο επηρεάζεται η πολιτική για λύση του Κυπριακού φέτος από την απόφαση για δημιουργία μισθοφορικού στρατού.
Για να είμαστε κάπως δίκαιοι για το θέμα ή εθνική φρουρά αριθμεί, ήδη, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, 4,500 επαγγελματίες άνδρες και γυναίκες. Ο αριθμός αυτός είναι δουλειά μιας μακράς διαδικασίας που άρχισε πολύ προηγούμενα, μπορούμε να πούμε από την κυβέρνηση Βασιλείου. Με την πρόσθεση άλλων 3,000 θα φθάσει αισίως τις 7,500. Με πλοία και αεροπλάνα και εξειδικευμένα όπλα, όπως είπε ο υπουργός της άμυνας την περασμένη εβδομάδα, για να ασκεί την εξουσία της σ' ένα θαλάσσιο χώρο που, όπως συμπληρώνει ο κ. Κασουλίδης, είναι μεγαλύτερος από το έδαφος της. Αυτό δεν είναι ένας μικρός στρατός. Είναι ένας πολύ μεγάλος επαγγελματικός στρατός για το μέγεθος μιας μίνι χώρας αρκετά κάτω του ενός εκατομμυρίου. Σημαίνει περίπου ότι 1% του πληθυσμού είναι έμμισθοι στρατιωτικοί. Είναι ως η Ελλάδα να είχε περίπου 100.000 έμμισθους και η Τουρκία 750.000. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κατ' αναλογία, ήδη, μια από τις πιο βαριά εξοπλισμένη χώρα του κόσμου. Αυτό δεν την κάνει φυσικά καθόλου μεγάλη δύναμη σε απόλυτους αριθμούς και δεν δημιουργεί συσχετισμούς ισχύος έναντι της Τουρκίας, αλλά ψηλώνει κάπως το κόστος της κατοχής.
Λεφτά υπάρχουν
Δυστυχώς αυτό το κόστος και ειδικά μέσα σε συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας για ένα μεγάλο μέρος των Κυπρίων αποτελεί εξοντωτική επιβάρυνση.
Είναι πολιτική που αποκαλύπτει τη λογική της κυβερνητικής και τροϊκανής οικονομικής πολιτικής. Ενώ, δήθεν, η πολιτική αυτή επιβάλλει συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, που εκφράζεται με θανατηφόρες ανεπάρκειες στον τομέα της υγείας σε προσωπικό και χωρητικότητα και εξοπλισμό στα νοσοκομεία και εγκληματικές ελλείψεις στα φάρμακα, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και γενικά το κράτος πρόνοιας και στην παιδεία, οι εξοικονομήσεις επενδύονται στον «αντιπαραγωγικό στρατό». Αυτή η πολιτική είναι ανήθικη και δεν έχει σχέση με τα συμφέροντα του κυπριακού λαού ή οποιουδήποτε άλλου λαού της περιοχής. Παρεμπιπτόντως, η «στρατιωτική επιλογή είναι και παραδοχή ότι η οικονομική κρίση δεν οφείλεται στα δημοσιονομικά, αλλά στην κακή λειτουργία του ιδιωτικού τομέα στις τράπεζες και στην οικοδομική βιομηχανία. Περιπτώσεις όπως τα σκάνδαλα που τρέχουν του ΣΑΠΑ και των ΧΥΤΙ ΧΥΤΑ δείχνουν ότι η διαφθορά μέσω μιζών του δημόσιου είναι δουλειά του ιδιωτικού τομέα. Οι πιο προσοδοφόρες μίζες και οι πιο δύσκολο να αποκαλυφθούν αφορούν τις στρατιωτικές αγορές.
Ένας στρατός πιόνι
Αυτός ο μικρός και ευέλικτος στρατός του κ Κασουλίδη μπορεί να αποτελεί όμως χρήσιμο πιόνι σε μια συνεργασία με άλλους και είναι αυτό που επιδιώκεται αυτή την στιγμή με το Ισραήλ και την Ελλάδα. Η Τουρκία από την άλλη είναι πάρα πολύ ισχυρή από μόνη της για να μπορεί σχετικά εύκολα να αποτρέπει μεταβολές συσχετισμών, αλλά από την άλλη η πολιτική της στο Συριακό δημιούργησε συνθήκες εσωτερικής αποσταθεροποίησης με άγνωστη δυναμική προς το παρόν. Και στην περίπτωση, όμως, κατά την οποία η Τουρκία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό είναι πάρα πολύ απίθανο η Δύση και η Κύπρος, που παίζει όσο παίζει μέσα στο δυτικό άξονα, να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά έναντί της, διότι είναι άγνωστο τί θα προκαλέσει στην Κύπρο μία πιο ριζοσπαστική ισλαμιστική, για παράδειγμα, διολίσθηση στην Τουρκία.
Παρεμπιπτόντως, η «στρατιωτική επιλογή είναι και παραδοχή ότι η οικονομική κρίση δεν οφείλεται στα δημοσιονομικά, αλλά στην κακή λειτουργία του ιδιωτικού τομέα στις τράπεζες και στην οικοδομική βιομηχανία. Περιπτώσεις όπως τα σκάνδαλα που τρέχουν του ΣΑΠΑ και των ΧΥΤΙ ΧΥΤΑ δείχνουν ότι η διαφθορά μέσω μιζών του δημόσιου είναι δουλειά του ιδιωτικού τομέα. Οι πιο προσοδοφόρες μίζες και οι πιο δύσκολο να αποκαλυφθούν αφορούν τις στρατιωτικές αγορές.

Οι συνομιλίες; Ποιές συνομιλίες
Ας έλθουμε όμως στην αρχική ερώτηση του δημοσιογράφου για το συσχετισμό της περαιτέρω στρατικοποίησης με το Κυπριακό. Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. Είτε στα απόκρυφα των συνομιλιών έχουν συμφωνήσει να ακυρώσουν τη λογική της αποστρατικοποίησης και να αναζητήσουν στρατιωτική συμμετοχή σε συμμαχίες για το συνεταιρικό κράτος ή η κυβέρνηση Αναστασιάδη προσπαθεί να σπρώξει τον Ακιντζή σε κινήσεις εκνευρισμού την ίδια ώρα που ισχυρίζεται η ίδια ότι η διαπραγμάτευση δεν γίνεται από τα κανάλια (βλέπε σχόλιο του κυβερνητικού εκπροσώπου για την συνέντευξη Ακιντζή στο Φιλελεύθερο της Κυριακής. Ο κ Ακιντζή προσπαθεί να ξαναφέρει στο προσκήνιο της συγκλίσεις Ταλάτ -Χριστόφια στο σύνολό τους). Θα ήταν ενδιαφέρον αν είχε ζητηθεί από τον Μουσταφά Ακιντζή να σχολιάσει τις δηλώσεις Κασουλίδη. Το μεγάλο λάθος του κ. Ακιντζή, όμως, είναι να θεωρεί ότι η δήλωση του για τελευταία ευκαιρία λύσης στη βάση της ομοσπονδίας τώρα, πανικοβάλει πολύ κόσμο στην ελληνοκυπριακή πλευρά.


Ποιός μίλησε για κράτος χαμηλού κόστους
Τέλος να σημειώσουμε ότι, ενώ γίνεται πολύς λόγος για δικοινοτικό κράτος χαμηλού κόστους, και ενώ αναζητούνται λεφτά για τη λύση, σχεδιάζεται ο πολυδάπανος αυτός στρατός από δεκαετίες ουσιαστικά πριν. Ο αριθμός των στρατιωτικών θα ξεπερνά πιθανότατα τον αριθμό των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, τον αριθμό των αστυνομικών και κατά πολύ τον αριθμό των νοσοκομειακών.
Μια ακόμα υπενθύμιση για την ΑΟΖ και τα αέρια: Ο πρώτος επίσημος χάρτης της ΚΔ, που υπονοεί διχοτόμηση είναι ο χάρτης της κυπριακής ΑΟΖ.
Και για επίλογο να χρησιμοποιήσουμε λόγια του Αβέρωφ: «Είμαστε απαξιωμενοί στα μάτια της κοινωνίας κύριε Ποταμίτη και ένας από τους λόγους είναι ότι δεν βρίσκεται η ίσια μας.. Μας βαρέθηκε η κοινωνία.»

Τέλος να σημειώσουμε ότι, ενώ γίνεται πολύς λόγος για δικοινοτικό κράτος χαμηλού κόστους, και ενώ αναζητούνται λεφτά για τη λύση, σχεδιάζεται ο πολυδάπανος αυτός στρατός από δεκαετίες ουσιαστικά πριν. Ο αριθμός των στρατιωτικών θα ξεπερνά πιθανότατα τον αριθμό των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, τον αριθμό των αστυνομικών και κατά πολύ τον αριθμό των νοσοκομειακών.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου