6 Μαρ 2016

Και η σιωπή των αμνών συνεχίζεται, μαζί και η σιωπή του κ. Φιλίππου – Συνδέονται οι υποθέσεις Ρίκκου και Φιλίππου και αν ναι πώς;



Την περασμένη βδομάδα γράψαμε για τον Φάνη Φιλίππου και την υπόθεση της Commerzbank με τον Λεονίντ Λεμπεντεβ, στην οποία φέρεται να εμπλέκεται ο κος. Φιλίππου[1]. Όπως είχαμε αναφέρει
«παραθέτοντας πιο πάνω μέρος των συλλεχθέντων στοιχείων, δίδουμε χρόνο στον ίδιο τον κ. Φιλίππου να διαψεύσει τα όσα αναφέρονται, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι η 2ηΑ είναι διατεθειμένη να δημοσιεύσει στοιχεία που αποδεικνύουν το αντίθετο των όσων αναφέρονται εδώ.» 
Παρόλη τη σοβαρότητα του ζητήματος τα κυπριακά ΜΜΕ στην πλειοψηφία τους συνέχισαν τη σιωπή των αμνών, παρά το ότι την περίοδο που η Κύπρος κατηγορείτο για ξέπλυμα χρήματος διαρρύγνυαν τα ιμάτιά τους. Εξαίρεση ήταν ο Διάλογος που δημοσίευσε το ακόλουθο:
«Τι σχέση έχει ο συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο Νίκου Χρ. Αναστασιάδη και Συνεργάτες, κ. Φιλίππου με τον δισεκατομμυριούχο Λεονίτ Λεμπέντεβ;
Μήπως ο κ. Φιλίππου βρίσκεται υπό διερεύνηση σε Κύπρο και Νέα Υόρκη γιατί φέρεται να έχει ψευδομαρτυρήσει υπέρ του κ. Λεμπέντεβ ότι δεν έχει συμφέροντα και διαβατήριο στην Κύπρο;
Για τη συγκεκριμένη υπόθεση, η Commerzbank είχε εξασφαλίσει σύμφωνα με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 12 Μαρτίου 2012 το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του Λεονίντ Λεμπέντεβ ύψους $180 εκατομμυρίων, όπως και των εταιρειών του των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία ανέρχονταν στα $190 εκατομμύρια για την κάθε μια.
Μήπως με την ένορκη δήλωση ο κ. Φιλίππου εξασφάλισε, την απόρριψη της εξέτασης της υπόθεσης, σε αγωγή που είχε καταθέσει η γερμανική εταιρεία Commerzbank εναντίον του κ. Λεμπέντεβ;
Μήπως ο κ. Λεμπέντεβ είχε εξασφαλίσει διαβατήριο που φέρει ως ημερομηνία έκδοσης 29 Μαρτίου 2011 και μήπως είχε περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο ύψους 11,5 εκατ. ευρώ; Τι λέει η Γενική Εισαγγελία; Α.Ξ.»[2]

Μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, δεν υπήρξε καμιά αντίδραση για διάψευση από πλευράς του κ. Φιλίππου. Από ότι φαίνεται, είτε θεωρεί ότι δεν υπήρχε τίποτα μεμπτό στην όλη υπόθεση, ή η ενδιάμεση απόφαση για τον Ρίκκο του προκάλεσε δεύτερες σκέψεις, για το πού μπορεί να φθάσει η υπόθεση, σε περίπτωση που αρχίσει κάποιος διάλογος, γι’ αυτό και προτίμησε να φυλάει τα ρούχα του. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, αντί να προβούμε στην παρουσίαση νέων στοιχείων για την υπόθεση, θα επιχειρήσουμε ένα παραλληλισμό της υπόθεσης Providencia του Ρίκκου και της υπόθεσης Λεμπέντεβ του κ. Φιλίππου, αφού μπορούν να παρατηρηθούν κάποια κοινά:
-       Και οι δύο υποθέσεις αρχίζουν τη δεκαετία του ’90, την περίοδο της Περεστρόικα, με την ίδρυση εταιρειών στις οποίες με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο εμπλέκονται αμερικανοί. Ο Λεμπέντεβ μετέτρεψε την SINTEZ σε πετρελαιοπαραγωγική βιομηχανία, δημιουργώντας πετρελαιοπαραγωγό σταθμό στη Σιβηρία, ενώ ο Zakharov δημιούργησε οικισμό για προνομιούχους επενδυτές. Ο μεν Λεμπέντεβ μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου και έκανε δουλειές εκεί, διατηρώντας και χρησιμοποιώντας την SINTEZ και ο δε Zakharov, ξεφορτώθηκε μεν τους αμειρκανούς συνεργάτες του, όμως τα 50 από τα 70 σπίτια του οικισμού του νοικιάζονταν σε μέλη της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Μόσχα.
-       Και στις δύο περιπτώσεις παρατηρείται η δημιουργία σειράς εταιρειών που η μία ανήκει στην άλλη με αποτέλεσμα ο τελικός δικαιούχος/ ιδιοκτήτης να είναι δύσκολο να εντοπιστεί αναγνωριστεί
-       Για κάποιο ανεξήγητο (;) λόγο, και οι δύο κατέληξαν σε δίκες, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ και σχετίζονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς εταιρειών τις οποίες κατείχαν, ισχυρίζονταν ότι κατείχαν ή στις οποίες φέρονταν να επένδυσαν. Οι δίκες δεν περιορίζονται μόνο στις ΗΠΑ, αλλά επεκτείνονται και στη Ρωσία. Πρόκειται για περίπλοκες και χρονοβόρες δίκες, αφού και στις δύο περιπτώσεις η διερεύνηση και η εκδίκαση συνεχίζεται σήμερα, χωρίς να έχουν υπάρξει καταληκτικές αποφάσεις
-       Για κάποιο λόγο και με κάποιο τρόπο οι δύο ρώσοι ζάμπλουτοι κατέληξαν να συνεργάζονται με επιφανή δικηγορικά γραφεία στην Κύπρο. Ο Λεονίντ Λεμπέντεβ συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο «Νίκος Χρ. Αναστασιάδης», στο οποίο συνέταιρος είναι ο κος Φιλίππου, ο δε Zakharov με το δικηγορικό γραφείο «Ανδρέας Νεοκλέους ΔΕΠΕ» (και στην πορεία με διάφορα δικηγορικά γραφεία όπως αυτό του Παπαπέτρου και εκείνο των «Ιωαννίδη και Δημητρίου»). Φαίνεται εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο τα κυπριακά δικηγορικά γραφεία εξασφάλισαν τους συγκεκριμένους πελάτες. Ακόμα εντυπωσιακότερο είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις οι ρωσικές αρχές εμπλέκουν στη διερεύνηση και των δύο περιπτώσεων επίλεκτες υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς. Στην μεν περίπτωση Zakharov και Providencia που είναι και πιο προχωρημένη, φαίνεται να υπάρχει ήδη απόφαση σε βάρος του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους[3] και να εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο για τους κινδύνους που διατρέχουν ρωσικές εταιρείες που λειτουργούν στο εξωτερικό. Στη δε περίπτωση Λεμπέντεβ, οι ρωσικές αρχές εστιάζουν στην πιθανή πλάνη στην οποία βρισκόταν το επαρχιακό δικαστήριο Λεμεσού, όταν εξέταζε την υπόθεση Λεμπέντεβ και Commerzbank

Και οι δύο ολιγάρχες φαίνεται να αναζητούσαν «ασφάλεια» ή «πλυντήριο» και κατέφυγαν στον πρωταθλητή διακίνησης του ρωσικού κεφαλαίου των ολιγαρχών, την περίοδο ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. με την οποία επιτυγχάνετο η πρόσβαση τους εκεί, αλλά που συνέπιπτε ταυτόχρονα και με την αλλαγή κλίματος στη Ρωσία λόγω της ανόδου του Πούτιν που συνοδεύτηκε με την προσπάθεια ελέγχου των ολιγαρχών και την εστίαση σε μερικούς από αυτούς.

Για κάποιο λόγο και με κάποιο τρόπο οι δύο ρώσοι ζάμπλουτοι κατέληξαν να συνεργάζονται με επιφανή δικηγορικά γραφεία στην Κύπρο. Ο Λεονίντ Λεμπέντεβ συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο «Νίκος Χρ. Αναστασιάδης» στο οποίο συνέταιρος είναι ο κος Φιλίππου, ο δε Zakharov με το δικηγορικό γραφείο «Ανδρέας Νεοκλέους ΔΕΠΕ» (και στην πορεία με διάφορα δικηγορικά γραφεία όπως αυτό του Παπαπέτρου και εκείνο των «Ιωαννίδη και Δημητρίου». Φαίνεται εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο τα κυπριακά δικηγορικά γραφεία εξασφάλισαν τους συγκεκριμένους πελάτες.

Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα σύνδεση των δύο περιπτώσεων είναι η σύνδεσή τους με το κούρεμα του 2013. Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου είχε αγνοήσει όλα τα δεδομένα και τις περιπλοκές της υπόθεσης Providencia και χωρίς να ενημερώσει τον γενικό εισαγγελέα, αποφάσισε να αγνοήσει τις έρευνες και τις αποφάσεις που είτε υπήρχαν, είτε εκκρεμούσαν στα ρωσικά δικαστήρια, για να ξεκαθαρίσει για τον κ. Νεοκλέους στον έλεγχο του οποίου με αυτό τον τρόπο θα περνούσαν 200 εκατομμύρια. Όπως φαίνεται και από την ενδιάμεση απόφαση του κακουργιοδικείου την περασμένη βδομάδα, σε αντάλλαγμα το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους «ξέχασε» να παραστεί σε δίκη εκπροσωπόντας τον πελάτη του που ήταν η Λαϊκή Τράπεζα με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Ρίκκος 600,000 ευρώ.

Από την άλλη, η Imperia Nominees που δηλώνεται ως διευθύντρια εταιρεία των επιχειρήσεων Λεμπέντεβ περιλαμβάνεται ανάμεσα στις εταιρείες που κατάφεραν να μεταφέρουν κεφάλαια την επίμαχη περίοδο του κουρέματος στην Κύπρο.  Ο Λεονίντ Λεμπέτεβ κατ’ επέκταση φαίνεται να κρατούσε (ίσως και να κρατά;) δεμένους τους κύριους Φιλίππου και Αναστασιάδη μέσα από ένα λαβύρινθο εταιρειών και δικαστικών υποθέσεων που διεξάγονται σε διάφορες χώρες. Αυτό μπορεί να εξηγεί σε κάποιο βαθμό τόσο το πιστόλι στον κρόταφο, φράση που δεν σταμάτησε να επικαλείται ο Νίκος Αναστασιάδης κάθε φορά που γίνεται αναφορά στο κούρεμα, αλλά και στην στήριξη που έτρεξε να προσφέρει στον Ρίκκο Ερωτοκρίτου, όταν πρωτοκατηγορήθηκε για εξαγορά μέσω της υπόθεσης Providencia. Η Providencia από τη μια μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο και να ρίξει φως στον τρόπο με τον οποίο η Κύπρος λειτουργούσε/ λειτουργεί ως διαμετακομιστικός σταθμός χρημάτων των ολιγαρχών, μέσω των εταιρειών που εγγράφονται από τα κυπριακά δικηγορικά γραφεία. Από την άλλη, μπορεί να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, για την εμπλοκή των κυπριακών δικηγορικών γραφείων σε υποθέσεις ξεπλύματος, αλλά και γενικά αυτού που μέχρι πρότινος ονομαζόταν «χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες», όπου η Κύπρος βάσισε την οικονομία της με τη συνεργασία τραπεζών και δικηγορικών γραφείων, για να καταλήξει όπου σήμερα βιώνουμε να κατέληξε. 

Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα σύνδεση των δύο περιπτώσεων είναι η σύνδεσή τους με το κούρεμα του 2013. Ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου είχε αγνοήσει όλα τα δεδομένα και τις περιπλοκές της υπόθεσης Providencia και χωρίς να ενημερώσει τον γενικό εισαγγελέα… με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Ρίκκος 600,000 ευρώ…. Από την άλλη, η Imperia Nominees που δηλώνεται ως διευθύντρια εταιρεία των επιχειρήσεων Λεμπέντεβ περιλαμβάνεται ανάμεσα στις εταιρείες που κατάφεραν να μεταφέρουν κεφάλαια την επίμαχη περίοδο του κουρέματος στην Κύπρο. 

Τελικά, μπορεί να εξηγείται με αυτό τον τρόπο και η σιωπή του κ. Φιλίππου, αφού οποιοδήποτε σχόλιο ή απάντησή του, θα οδηγούσε σε περαιτέρω διερεύνηση και άρα πιο κοντά στον κίνδυνο που περιγράφεται πιο πάνω. Ενώ τώρα κερδίζεται προσωρινά χρόνος – έστω και περιορισμένος – μέχρι να διαπιστωθεί τί και πώς θα εξεταστεί και διατυπωθεί στο δικαστήριο για την υπόθεση Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Ούτως ή άλλως ο κλοιός στενεύει και για τον κ. Φιλίππου, αλλά και για τον κάθε κ. Φιλίππου, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο: Αν ανοίξει μια υπόθεση, και εξεταστεί μια εταιρεία, τότε σαν ντόμινο θα ακολουθήσουν και άλλες. Παράδειγμα η Modisanna, που έχει για διευθυντές την Imperium Nominees Ltd που ανήκει στο δικηγορικό γραφείο Νίκος Χρ.Αναστασιάδης & Συνέταιροι (με μετόχους την κα. Έλσα Αναστασιάδη με 60%, Στάθη Λεμή με 20% και Θεοφάνη Φιλίππου με επίσης 20%) και την Ledra Fiduciares Ltd του δικηγορικού γραφείου «Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία ΔΕΠΕ» .

Συνεπώς, το άνοιγμα της υπόθεσης της Providencia πλέον δεν είναι θέμα μόνο για το Ρίκκο Ερωτοκρίτου, ούτε μόνο για το δικηγορικό γραφείο Ανδρέα Νεοκλέους. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο στήνονται ανταλλαγές ιδιαίτερα στο χώρο της δικαιοσύνης, αφορά τον τρόπο με τον οποίο το πολιτικό και δικηγορικό κατεστημένο εμπλέκεται και διαπλέκεται, και αφορά το γενικότερο πλέγμα διαπλοκής στην Κύπρο με τα πλοκάμια του να επεκτείνονται πέραν των τοπικών συνόρων μέσα από τις υποθέσεις που εκδικάζονται για τους πελάτες κυπριακών δικηγορικών γραφείων που τα τελευταία χρόνια είχαν αναγάγει τις χρηματοπιστωτικές εταιρείες σε Laundromat, μέσα και από τον έλεγχο τραπεζών, όπως η Τράπεζα Κύπρου και κατ’ επέκταση καταλήγουν στο μνημόνιο και την κατάρρευση της οικονομίας.

Συνεπώς το άνοιγμα της υπόθεσης της Providencia πλέον δεν είναι θέμα μόνο για το Ρίκκο Ερωτοκρίτου, ούτε μόνο για το δικηγορικό γραφείο Ανδρέα Νεοκλέους. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο στήνονται ανταλλαγές ιδιαίτερα στο χώρο της δικαιοσύνης, αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα πολιτικό και δικηγορικό κατεστημένο εμπλέκεται και διαπλέκεται, και αφορά το γενικότερο πλέγμα διαπλοκής στην Κύπρο με τα πλοκάμια του να επεκτείνονται πέραν των τοπικών συνόρων







[3] Περισσότερα για την υπόθεση εδώ όπου καταγράφεται το πλήρες ιστορικό - Σε ποιά υπόθεση έτρεξε να προσφέρει εξυπηρέτηση ο Ρίκκος; Όταν παίζονται εκατομμύρια και ο βοηθός γενικός εισαγγελέας βγάζει φιρμάνι, χωρίς καν να συμβουλευτεί τον γενικό εισαγγελέα, είναι ύποπτο. Όταν τελικά αποκαλύπτεται ότι το δικηγορικό γραφείο που ευνοήθηκε, του έκανε πλάτες για να πάρει 600,000 ευρώ σε δικαστική διαμάχη, τί είναι άραγε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου