6 Μαρ 2016

Οι αγώνες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, και στις δυο κοινότητες, είναι αγώνες για τα «κοινά» [ ενάντια στην κλοπή δημόσιου πλούτου] αλλά είναι και αγώνες ενάντια στους νοσταλγούς της αποικιακής εξάρτησης που θέλουν να διορίζουν άλλα κράτη ως διαχειριστές της κυπριακής δημόσιας περιουσίας: από τον αγώνα για το νερό στο πώς «οι ανίκανοι ιθαγενείς» διόρισαν κρατικές εταιρείες της Γερμανίας και του Ντουμπάι για να διαχειρίζονται τις υπηρεσίες στο λιμάνι της Λεμεσού



Ενώ οι δημόσιες συζητήσεις συνεχίζονται και για τις προσπάθειες ιδιωτικοποιήσεις του νερού στη βόρεια Κύπρο όσο και στις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των κερδοφόρων ημικρατικων οργανισμών της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι μορφές αντίστασης, αλλά και οι αποκαλύψεις για το τί προωθείται πραγματικά δίνουν και νέες διαστάσεις στα θέματα. Από την οικονομική παραχώρηση δημόσιου πλούτου σε ιδιώτες [«τζάκια’] σε θέματα νεοαποικιακής εξάρτησης. Αναδημοσιεύουμε δυο σχόλια από τον τύπο. Το ένα αφορά εκδήλωση διαμαρτυρίας τουρκοκυπρίων και το άλλο ένα αποκαλυπτικό σχόλιο για το ποιοί πήραν τις κερδοφόρες υπηρεσιες στο λιμάνι Λεμεσού – μαζί με τα κυπριακά τζάκια. Τελικά, τα παραμύθια για τη πολιτεία που δεν μπορεί να είναι διαχειριστής φαίνεται ότι αφορούν μόνο όσους νοιώθουν σαν «ανίκανοι ιθαγενείς» [ ή όσους πουλούν το σχετικό παραμύθι σε όσους είναι διατεθειμένοι να το πιστέψουν]: οι υπηρεσίες στο λιμάνι Λεμεσού θα ενοικιαστούν σε εταιρείες με σαφή κρατική διάσταση. Αλλά φαίνεται ότι τα κράτη του Ντουμπάι και της Γερμανίας, έχουν αποικιακή γοητεία για μερικούς…

Η αντίσταση στην ιδιωτικοποίηση του νερού: “Μια σταγόνα περηφάνιας”
"Στην εκδήλωση διαμαρτυρίας στον κυκλικό κόμβο, οι διαμαρτυρόμενοι κρατούσαν πανό που ανέγραφαν “Μια σταγόνα περηφάνιας”, “Μην υπογράψεις”, “Μην νερουλώνεις το θέμα: όχι στην ιδιωτικοποίηση” και “Δεν θα σιωπήσουμε”. Κάποιοι διαμαρτυρόμενοι την ώρα που περνούσε το αυτοκίνητο του κ. Καλιοντζού πέταξαν μπουκάλια με νερό." - http://www.reporter.com.cy/local-news/article/41599/katechomena-syllipseis-ga-tis-diamartyries-kai-tin-symfonia-ga-to-nero

Η ρητορική και το σύνδρομο των ανίκανων ιθαγενών που παραχωρούν κερδοφόρες δημόσιες υπηρεσίες σε άλλα κρατη: «..επειδή το κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας, δίνουμε τις κρατικές υπηρεσίες σε άλλα κράτη»;
"Το κράτος, λένε, δεν μπορεί να κάνει τον επιχειρηματία. Έτσι δεν μας λένε;  Γι’ αυτό και ιδιωτικοποιούν αεροδρόμια, λιμάνια κτλ. Όμως κάτι δεν πάει καλά. ‘Η κάτι δεν μας λένε με το όνομά του. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα λιμάνια. Το λιμάνι Λεμεσού που μόλις τώρα δόθηκε σε ιδιώτες. Ε, το ιδιώτες είναι σχετικό. Ο ένας ανάδοχος, η DP World, είναι κρατική εταιρεία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων – του Ντουμπάι συγκεκριμένα. Ο άλλος ανάδοχος, η Eurogate, έχει ως μεγαλομέτοχο, το κρατίδιο της Βρέμης – ανήκει σε σημαντικό ποσοστό δηλαδή στο κράτος της Γερμανίας. Με λίγα λόγια, επειδή το κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας, δίνουμε τις κρατικές υπηρεσίες σε άλλα κράτη. Που μπορούν να είναι επιχειρηματίες, να βγάζουν κέρδη, να αναπτύσσουν τις επιχειρήσεις που παίρνουν. Άρα, ακόμα και αν ισχύει το ότι το κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας, πρέπει αυτοί που το ισχυρίζονται να διευκρινίζουν ότι: Το δικό μας κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας. Οι δικές μας κυβερνήσεις είναι ανίκανες – τα άλλα κράτη μπορούν και μάλιστα πολύ καλά." Π.Θ. Φιλελευθερος




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου