21 Φεβ 2016

Οι προεκτάσεις του αγώνα των τουρκοκυπρίων για διαχείριση του νερού: Η μη ιδιωτικοποίηση του νερού ως μορφή αυτονόμησης της τουρκοκυπριακής κοινότητας




Η διαμάχη για τον έλεγχο του νερού στη βόρεια Κύπρο εξελίσσεται σε ένα ζήτημα με πολλαπλές διαστάσεις. Από την μια αφορά στη σχέση των τουρκοκυπρίων με την Άγκυρα – και σε αυτό το πλαίσιο, οι απαιτήσεις της Άγκυρας βιώνονται και ως συνέχεια των προσπαθειών της να δημιουργησει θεσμικές μορφές εξάρτησης των τουρκοκυπρίων και της Κύπρου, μέσω του νερού. Είναι άλλωστε, ήδη, γνωστή η γενικότερη στρατηγική του νερού από την Τουρκία – μη έχοντας πετρέλαια, η Τουρκία επενδύει τις τελευταίες δεκαετίες σε έλεγχο της ροής του νερού στη Μέση Ανατολή. Σε αυτό το πλαίσιο, ο αγώνας των τουρκοκυπρίων, αποτελει μέρος μιας ευρύτερης περιφερειακής διαμάχης [που αφορά φυσικά και τους ελληνοκύπριους] για μορφές ελέγχου και αυτονομίας στο νέο πλαίσιο που διαμορφώνεται στην περιοχή.

Ταυτόχρονα, ωστόσο, η διαμάχη για τη διαχείριση του νερού, έχει και κάτι πολύ πιο οικείο για την ελληνοκυπριακη κοινότητα – τον αγώνα για διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των βασικών αγαθών – όπως των κοινών οικολογικών χώρων, του ηλεκτρισμού, των τηλεπικοινωνιών, της υγείας κοκ. Στην ελληνοκυπριακή κοινότητα αυτός ο αγώνας εστιάστηκε ιστορικά στη διαφύλαξη οικολογικών «κοινών» περιοχών (όπως λ.χ.ο Ακάμας) και τα τελευταία χρόνια στη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα των ημικρατικών οργανισμών και των υπηρεσιών προσφοράς δημόσιων αγαθών, όπως η υγεία. Αυτό που αποκαλύπτει ο αγώνας των τουρκοκυπρίων είναι ότι η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, δεν αφορά μόνο ένα ιδεολόγημα και μια ανάλογη εμμονή, αλλά αφορά επίσης την αυτονομία της Κύπρου, και της τοπικής κοινωνίας. Η προώθηση της ιδιωτικού ελέγχου του νερού, επεκτάθηκε σύντομα, ως διεκδίκηση από την Τουρκία, από τον έλεγχο του νερού που έρχεται από την Τουρκία στην προσπάθεια ελέγχου του νερού που υπάρχει και στη βόρεια Κύπρο. Σε αυτό το πλαίσιο, η τοπική κοινωνία τοποθετείται σε κατάσταση πλήρους εξάρτησης από ιδιωτικά συμφέροντα εκτός Κύπρου – που αυτονόητα θα ελέγχονται από ανάλογα μεγάλα συμφέροντα για τα οποία οι κύπριοι ιθαγενείς θα είναι αμελητέα λεπτομέρεια

Σε αυτά τα πλαίσια, οι διαμάχες για το νερό αφορούν θέματα που είναι κοινά και για τις δυο κοινότητες ως τις συνιστάμενες της ενιαίας κυπριακής κοινωνίας. Οι αντιστάσεις των τουρκοκύπριων, σε αυτό το πλαίσιο, έχουν τους απόηχους τους σε ελληνοκυπριακούς αγώνες για τα κοινά και το δημόσιο, αλλά και για την ευρύτερη αυτονομία της κοινωνίας.

Δημοσιεύουμε πιο κάτω μια αναφορά στις αντιστάσεις και τις κινητοποιήσεις που διαμορφώνονται.. και μια αναφορά στο πώς εξελίσσεται το θέμα θεσμικά..

Οι αντιστάσεις που θυμίζουν τις εξεγέρσεις του 2000 και του 2011
Το θέμα του αγωγού του νερού από την Τουρκία στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και τη βόρεια Κύπρο περιπλέκουν το πολιτικό σκηνικό και σε κοινωνικό επίπεδο οι εξελίξεις αρχίζουν να θυμίζουν τις διεργασίες και την αντίσταση στις αρχές τις προηγούμενης δεκαετίας. Την περασμένη Τετάρτη, στις 17 Φεβρουαρίου 2016[1], συνδικάτα, κόμματα και οργανώσεις ανακοίνωσαν τη δημιουργία της «Πλατφόρμας του Νερού» και σε διάσκεψη τύπου κοινοποίησαν τις αρχές που τη διέπουν, όπως και το σχέδιο δράσης που θα πλαισιώνει τη στάση τους.

Μιλώντας εκ μέρους της Πλατφόρμας του Νερού, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιοπαραγωγών, Ιρφάν Τσελί ξεκαθάρισε ότι η Πλατφόρμα και τα μέλη της αντιτίθενται στο προσχέδιο συμφωνίας για τη διαχείριση του νερού μεταξύ Τουρκίας και «ΤΔΒΚ», που αναμένεται να υπογραφεί προσεχώς. Επεσήμανε ότι το νερό ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα για τη ζωή δεν μπορεί  και δεν πρέπει παρά να έχει τη χαμηλότερη δυνατή τιμή για γεωργική, αλλά και καθολική χρήση. Αυτό εξήγησε αποτελεί αρχή για την Πλατφόρμα που επιδιώκει να κερδίσει τη διαχείρισή του, ώστε οι δήμοι, γεωργοί, παραγωγοί και κοινό να έχουν άμεση σχέση και γνώση της διαχείρισής του.

Ο Τσελί κάλεσε όσες οργανώσεις υποστηρίζουν αυτή την βασική αρχή να συμμετέχουν στην Πλατφόρμα ώστε να διασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον, μιας και η πολιτική όπως Τουρκίας στο συγκεκριμένο θέμα όπως αποτυπώνεται στη συμφωνία αποτελεί οικονομικό πόλεμο.  Η συγκεκριμένη συμφωνία υποστήριξε ο Τσελί αποφασίστηκε από μια επιτροπή με τέσσερα άτομα, με αυτή τη συμφωνία εκχωρούν εξουσίες σε ένα Συμβούλιο το οποίο θα μπορεί να θεσπίζει νόμους και κανονισμούς για τη μεταφορά νερού, την τιμή και τη χρήση του. Επεσήμανε την αναγκαιότητα το κοινό να ενημερωθεί για τη συγκεκριμένη συμφωνία που επηρεάζει την οικονομική ελευθερία και βιωσιμότητας μιας κοινωνίας, αντί χωρίς κοινωνικό διάλογο η διαχείριση υδάτων να παραδοθεί σε μια εταιρεία.

Οι νέοι όροι της Άγκυρας για τη διαχείριση του νερού στα κατεχόμενα

Του Νίκου Μούδουρου



Η τελευταία φάση των εξελίξεων στο θέμα έχει ως εξής:
Στις 8 Φεβρουαρίου 2016, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση μεταξύ αξιωματούχων του τουρκικού κράτους και των Τουρκοκύπριων με στόχο μια τελική συμφωνία στο θέμα της διαχείρισης του νερού. Υπενθυμίζεται ότι η συνάντηση αυτή έγινε εξαιτίας του ότι η Κ.Ε του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (ΡΤΚ) απέρριψε την προηγούμενη πρόταση της τουρκικής κυβέρνησης για το θέμα στις 26 Δεκεμβρίου 2015.Τα κυριότερα σημεία της νέας πρότασης που θέλει να επιβάλει η Τουρκία είναι:
1.    Συνεχίζεται η επιμονή στο θέμα της πλήρους ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης και του διαμοιρασμού του νερού από τον αγωγό.
2.    Συνεχίζεται η πρόνοια για ιδιωτικό μονοπώλιο στον τομέα, αφού απαγορεύεται η αδειοδότηση άλλης εταιρείας σε ζητήματα πώλησης νερού.
3.    Οι πρόνοιες για ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και της πώλησης νερού δεν αφορούν μόνο στο νερό από τον αγωγό, αλλά επεκτείνονται και στα υπόγεια-επιφανειακά ύδατα των κατεχομένων.
4.    Το δικαίωμα πώλησης νερού σε τρίτες χώρες συνεχίζει να ανήκει στην Τουρκία.
5.    Εφαρμόζεται μια ενιαία τιμή πώλησης του νερού. Η τουρκοκυπριακή πλευρά αναλαμβάνει την «εγγυημένη αγορά» ποσοτήτων νερού ετησίως – είτε χρησιμοποιηθεί είτε όχι. Δηλαδή πλήρης προστασία των κερδών της εταιρείας που θα κερδίσει το διαγωνισμό.
6.    Δήμοι που δεν επιθυμούν να ενταχθούν στο σχέδιο, υποχρεώνονται να χρεώνουν το νερό στην ίδια τιμή με την ιδιωτική εταιρεία. Η τιμή πώλησης παραμένει ακόμα άγνωστη.
7.    Η εταιρεία που θα κερδίσει το διαγωνισμό, εξαιρείται από όλες τις σχετικές φορολογίες και από τους δασμούς σε περίπτωση εισαγωγής μηχανημάτων κλπ. Διασφαλίζονται όλες οι απαραίτητες διευκολύνσεις για άδειες παραμονής και εργασίας όλου του προσωπικού της εταιρείας που θα προέρχεται από την Τουρκία.
8.    Όλες οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις-συστήματα διαμοιρασμού του νερού περνούν στην ιδιωτική εταιρεία που θα κερδίσει το διαγωνισμό.
Στο μεταξύ πληροφορίες από τα κατεχόμενα αναφέρουν ότι σε περίπτωση υπογραφής της συμφωνίας, το επόμενο βήμα της Άγκυρας είναι να πιέσει για την αποδοχή της, στις διεθνείς συμφωνίες που θα ενταχθούν σε πιθανό σχέδιο λύσης του Κυπριακού.

…ο αγώνας των τουρκοκυπρίων, αποτελει μέρος μιας ευρύτερης περιφερειακής διαμάχης [που αφορά φυσικά και τους ελληνοκύπριους] για μορφές ελέγχου και αυτονομίας στο νέο πλαίσιο που διαμορφώνεται στην περιοχή.  Ταυτόχρονα, ωστόσο, η διαμάχη για την διαχείριση του νερού, έχει και κάτι πολύ πιο οικείο για την ελληνοκυπριακή κοινότητα – τον αγώνα για διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των βασικών αγαθών – όπως των κοινών οικολογικών χώρων, του ηλεκτρισμού, των τηλεπικοινωνιών, της υγείας κοκ… Αυτό που αποκαλύπτει ο αγώνας των τουρκοκυπρίων είναι ότι η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων, δεν αφορά μόνο ένα ιδεολόγημα και μια ανάλογη εμμονή, αλλά αφορά επίσης την αυτονομία της Κύπρου, και της τοπικής κοινωνίας. …Στο πλαίσιο της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων η τοπική κοινωνία τοποθετείται σε κατάσταση πλήρους εξάρτησης από ιδιωτικά συμφέροντα εκτός Κύπρου – που αυτονόητα θα ελέγχονται από ανάλογα μεγάλα συμφέροντα για τα οποία οι κύπριοι ιθαγενείς θα είναι αμελητέα λεπτομέρεια..

Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας υποστηρίζει την άμεση υπογραφή της συμφωνίας και θέτει ζήτημα διάλυσης της «κυβέρνησης» με το Ρεπουμλικανικό. Το Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας και το νεοϊδρυθέν Κόμμα του Λαού ζήτησαν ήδη την παραίτηση της “κυβέρνησης” και τη διεξαγωγή πρόωρων «βουλευτικών» εκλογών. Στις 17 Φεβρουαρίου επιτροπή με εκπροσώπους σειράς συνδικαλιστικών οργανώσεων θα αποφασίσει μέτρα κινητοποιήσεων ενάντια στην προτεινόμενη συμφωνία.

Αναδημοσίευση από εδώ:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου