14 Φεβ 2016

Μαργαριτάρια του αρχιεπισκόπου από τον Ακάμα στην Γεροσκήπου. Θεάματα παραπλάνησης από το 1990 μέχρι την κρίση.. Τα «όργια στον Ακάμα» και το «ενδιαφέρον» για τους πολίτες που υποφέρουν… Φτάνει να πάρει το κομπόδεμα [είτε του Ακάμα, είτε της Γεροσκήπου]..





Όταν ξαφνικά την περασμένη Κυριακή ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος φάνηκε να βγαίνει από την χειμερία νάρκη της σιωπής του τις τελευταίες εβδομάδες, για να εξαπολύσει επίθεση στους εργαζόμενους που διεκδικούσαν είτε τήρηση συμφωνιών, είτε κάποιο ανθρώπινο καθεστώς εργοδότησης [όπως οι εργαζόμενοι με 15νθήμερα συμβόλαια] θύμισε την εικόνα που έχει κωδικοποιηθεί για τον ίδιο από καιρό.. Για να κατανοηθεί η σταδιακή δημιουργία της εικόνας ενός δημοσίου προσώπου του οποίου ο λόγος δεν έχει, πια, το βάρος μιας έστω και απόμακρα ειλικρινούς δήλωσης, αλλά την αίσθηση μιας παρέμβασης με άλλα κίνητρα, δημοσιεύουμε δυο συγκριτικά κείμενα/αναπαραστάσεις –ένα από το 1990 και ένα στα πλαίσια της παρούσας οικονομικής κρίσης.
Το 1989-1990, ο αρχιεπίσκοπος αγωνιζόταν να αποτρέψει τη δημιουργία οικολογικής περιοχής στον Ακάμα. Και στην τότε ρητορική του, όπως φαίνεται στο πιο κάτω δημοσίευμα στην Αλήθεια, ο Χρυσόστομος χρησιμοποιούσε ότι μπορούσε να φανταστεί για να δαιμονοποιήσει το κίνημα προστασίας του Ακάμα… «ανωμαλους» «ναρκωτικα» και «παλιογυναικες»..


Το χειρόγραφο σχόλιο πιο πανω είναι από το underground περιοδικό «Τραίνο στην Πόλη» που αναδημοσίευσε τότε την «ανακάλυψη» της ακολασίας από τον Χρυσοστόμου στο τευχος του 1989-90. Είναι ενδιαφέρον ότι τότε αντιπαραβαλλόταν στο λόγο του μητροπολίτη, η αντίφαση με τη χριστιανική ρητορική. Αντίθετα, όμως, όταν, αρχιεπίσκοπος, πια, ο Χρυσόστομος προσπάθησε πρόσφατα να πουλήσει και λίγο ρητορική ελεημοσύνης, η κριτική από τον εναλλακτικό χώρο ήταν σαρκαστική.

Το πιο κάτω κυκλοφόρησε στον εναλλακτικό χώρο και απεικονίζει μια εικόνα και του αρχιεπίσκοπου και της εκκλησίας που αναπτύχθηκε με τον χρόνοΤο 1990 το εναλλακτικό έντυπο πρόβαλε την αντίφαση ανάμεσα στο τί έλεγε η εκκλησία και το θράσος της παραπλάνησης του τότε Μητροπολίτη που εμφανώς ήθελε να αποτρέψει τη δημιουργία οικολογικά προστατευόμενης περιοχής. Εικοσιπέντε χρόνια μετά ο Μητροπολίτης έγινε αρχιεπίσκοπος, αλλά οποιαδήποτε αίσθηση ότι μπορεί να του ασκηθεί κριτική με βάση την αντίφαση το τί λέει ο Χριστιανισμός και τι κάνει ο Αρχιεπίσκοπος [στο να λέει την αλήθεια, να δείχνει κατανόηση, να προβάλει την αρχή του αγαπάτε αλλήλους, κοκ] μοιάζει, πια, εκτός τόπου και χρόνου…

Ιδού, λοιπόν, η νέα εικόνα…






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου