10 Ιαν 2016

Χρυσά παπουτσόσυκα: Under-reported ειδήσεις στην Κύπρο το 2015










Σε άλλες χώρες, υπάρχουν και βραβεία για τη διερευνητική δημοσιογραφία. Υπήρχαν και μερικοί δημοσιογράφοι που αξίζουν τέτοια βραβεία. Ο Β. Βασιλείου του Φιλελευθέρου λ.χ. σαφώς έκανε το καθήκον του και πληροφόρησε το κοινό για μια σειρά από σκάνδαλα. Αλλά η σκιά του κατασταλτικού θεάματος της περιόδου 2013-14, όταν η εξουσία έλεγχε, όχι μόνο το 90% των ΜΜΕ, αλλά και φαινόταν να έχει στημένο ένα δίκτυο κατασκευής δικαστικών θεαμάτων και τραμπουκισμού με κομβικό σημείο το Ρίκκο, πλανιέται ακόμα. Και πιο πίσω, βέβαια, αυτή η διαδικασία λογοκρισίας πάει στη λογική ότι τα ΜΜΕ συμπεριφέρονται ως «καθοδηγητές» των πολιτών – τους οποίους βλέπουν σαν συγχυσμένη αγέλη, παρά ως συμπολίτες που τους πληρώνουν για πληροφόρηση. Είναι αυτή η πρακτική που κατάφερε να λογοκρίνει για δεκαετίες από τον επίσημο λόγο τα εγκλήματα της ελληνοκυπριακης ακροδεξιάς απέναντι στους τουρκοκύπριους – με τους επικεφαλής της λογοκρισίας να φωνάζουν κάθε φορά που άνοιγε το θέμα, ότι όποιος μιλούσε «κατηγορούσε ολόκληρη την ελληνοκυπριακή κοινότητα». Οι ένοχοι πρόβαλαν το άγχος τους σε όλη την κοινωνία. Τα ίδια έγιναν και με τη συγκάλυψη των τραπεζών. Είναι ενδεικτικο ότι ο Πολίτης, η εφημερίδα που όχι μόνο συγκάλυψε, αλλά αγωνίστηκε ενεργά, με πρωτοσέλιδα, ενάντια στη δημοσιοποίηση της πραγματικότητας για τις τράπεζες, και ο οποίος είναι καταγραμμενο δικαστικά πια ότι εκανε οικονομικες συναλλαγες  για να λογοκρίνει κριτικές απόψεις, βγαίνει ακόμα, χωρίς ίχνος ντροπής, και φωνάζει για τη ..σχέση άλλων με τράπεζες και τραπεζίτες. Είναι ακριβώς το ίδιο σύνδρομο με όσους φωνάζουν για τις αποκαλύψεις για τα εγκλήματα σε βάρος τουρκοκυπρίων. Φωνάζουν όσοι συγκάλυπταν για να μην εστιαστεί σε αυτούς η ερώτηση για το τι έκαναν και τι έλεγαν για δεκαετίες.

Βραβεία Λογοκρισίας

  1. Το πρώτο βραβείο και για την εσωτερική κάλυψη [δηλαδή λογοκρισία] γεγονότων, αλλά και για το πώς αντιμετωπίζεται από άλλα ΜΜΕ, πάει στον Πολίτη. Ο περασμένος χρόνος ήταν μια περίοδος όπου η θεαματική προμετωπίδα της εφημερίδας που για κάποια χρόνια φαινόταν να θέλει να προωθήσει την εικόνα της ως "φιλελεύθερη", δέχθηκε ανεπανόρθωτα πλήγματα - και είναι πια αποκαλυπτική η εικόνα. Αρχικά, ήταν η υποκρισία των ίσων αποστάσεων στις δυο μεγάλες διαμάχες για την διαπλοκή, του Ρίκκου την άνοιξη και του Χάσικου το φθινόπωρο – και στο τέλος της στήριξης του Ρίκκου και του Χάσικου έμμεσα ή άμεσα. Όταν ο Κ. Κληρίδης έθεσε θέμα για τον Ρίκκο, ο Πολίτης κράτησε ίσες αποστάσεις [ακόμα και μετά το «Ντροπή, κύριε πρόεδρε»] και το ίδιο έκανε, όταν ο Γενικός Ελεγκτής έθεσε θέμα για την διαπλοκή Χάσικου. Βασικά, ο Πολίτης συγκάλυπτε τη διαπλοκή. Αυτά, όμως, ήταν μέρος του όλου. Στο τέλος του περασμένου χρόνου, στη δίκη της Τράπεζας Κύπρου για τον Ιούνιο του 2102, καταγράφηκε για πρώτη φορά δικαστικά μαρτυρία, από τον Μ. Ολύμπιο, ότι ο Πολίτης λογόκρινε στήλη που διατηρούσε την εφημερίδα, όταν ο επικεφαλής της Τράπεζας Κύπρου, ο κ. Ηλιάδης, ενοχλήθηκε από την κριτική, και το έθεσε με αντίτιμο – 50,000 ευρώ. Λογοκρισία έναντι χρηματικής προσφοράς. Και αυτό το θέμα, αν και καταγράφηκε τουλάχιστον από το Φιλελεύθερο, αλλά στο εσωτερικό του κειμένου, δεν έγινε θέμα. Η εφημερίδα που ψάχνει, λέει, για χρηματοδοτήσεις, πιάστηκε στα πράσα με το δικό της φόκους – αλλά προφανώς και τα άλλα ΜΜΕ έχουν τα δικά τους άπλυτα. Ο πανικός μερικων που πέρασε από απειλές μέχρι προσπάθειες μετατόπισης, ήταν εκφραστική στιγμή του κυπριακού συστήματος λογοκρισίας. Το αποκορύφωμα, της αυτολογοκρισίας του τύπου γενικά για τα σκάνδαλα του εκδότη του Πολίτη [και άρα ο μηχανισμός έλεγχου της πληροφόρησης για να μην θίγονται αμοιβαία συμφέροντα] φάνηκε στην περίπτωση της φοροδιαφυγής. Η κατηγορία ότι ο κ. Γ. Παπαδόπουλος δεν πλήρωσε του φόρους που του αναλογούσαν για την πώληση της AMER, και αυτό αφορά ποσό 40 και εκατομμυρίων, φαινεται ότι τεκμηριώθηκαν και από την έκθεση της Κεντρικής [επί Χριστοδουλου] και από τα δημοσιεύματα της εβδομαδιαίας «24» που έχει καταγράψει την όλη διαδικασία ανακίνησης του θέματος. Και τόση σιωπή από τα ΜΜΕ. Εκατομμύρια φοροδιαφυγής – και ούτε λέξη. Έστω ότι υπάρχει θέμα, διαμάχη.. Εδώ, ο Πολίτης φαίνεται να έκανε και επίθεση σε λειτουργό του τμήματος – όπως φάνηκε, και γράφτηκε στις «24» για εκφοβισμό. Για να ξέρετε σε τί πληροφοριακό κόσμο θα μπορούσαμε να ζούμε…

  1. Το δεύτερο βραβείο πάει σαφώς στο θέμα της FBME – αλλά το βραβείο θα το μοιραστεί φυσικά με το διοργανωτή του θεάματος στα παρασκήνια, τον κ. Σιακόλα. Η απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας επί Χρυστάλλας να κλείσει την FBME, η οποία έχει μια δικαστική διαμάχη με τον Σιακόλα που διαρκεί για δεκαετίες είναι σαφώς παράδοξη, αν την δει κανείς χωρίς πλαίσιο. Βγήκε μια ανακοίνωση στις ΗΠΑ, και ενώ εκεί μετά υπήρξε προβληματισμός, η δική μας Κεντρική Τράπεζα έτρεξε αμέσως να θέσει την τοπική FBME ως παγοποίηση – με στόχο το κλείσιμο. Η αρχική κατηγορία ήταν εμφανώς πολιτικάντικη – Χιζμπολλάχ και ανάλογα αμερικανικά κόλπα. Αλλά μια χώρα που, υποτίθεται, θέλει να προσελκύει κεφάλαια κοκ, τέτοια ιλιγγιώδης [προθυμότεροι του αρχικού υποβολέα] κίνηση κλεισίματος τράπεζας, λογικά θα έπρεπε να θέσει ζητήματα και ερωτήματα. Και ιδιαίτερα, όταν το ζήτημα πήγε και σε διεθνή δικαστήρια και απειλείται η Κεντρική – αλλά κατ’ επέκταση και η Κυπριακή Δημοκρατία, με κόστος από μια εμφανώς βεβιασμένη και ανεξήγητη κίνηση. Αν, όμως, βάλει κανείς στην εξίσωση την παρουσία του Σιακόλα, τότε η εντυπωσιακή σιωπή για τα κίνητρα της κ. Χρυστάλλας [που μια χαρά πειθήνια φαίνεται να είναι] γίνεται κατανοητή. Ακόμα και όταν η Οικονομική Καθημερινή είχε μια αναφορά στην δικαστική διαμάχη, προσπάθησε να αποφύγει τις άμεσες αναφορές στην παρούσα επέκταση της διαμάχης – όπου ο Σιακόλας φαίνεται να λειτουργεί μέσω Χρυστάλλας. Και η Χρυστάλλα φαινεται λες και κάνει εξυπηρετήσεις, όπως ο Ρίκκος φέρεται να έκανε για το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους στην υποθεση της Providencia. Και βέβαια, το σκάνδαλο Σιακόλα [του μεγάλο-διαφημιστή όσον αφορά στα κεφάλαια εξαγοράς ΜΜΕ;] είναι πολλαπλό. Η κυβέρνηση ολόκληρη φαίνεται να λειτουργεί ως ένας μηχανισμός εξυπηρέτησης του Σιακόλα – και μάλιστα με κωμικές αντιφάσεις: στην περίπτωση των ωραρίων, η Ζέτα φωνάζει ότι έχει δικαίωμα να επιβάλει κανονισμούς [εξυπηρετώντας μονομερώς τον Σιακόλα] με βάση το Ανώτατο κλπ, αλλά στην περίπτωση της Λίμνης, όπου οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί δείχνουν σαφή παραβίαση από τα έργα των επιχειρήσεων του κ. Σιακόλα, οι αρμόδιοι υπουργοί που τον καλύπτουν, προωθούν την ακριβώς αντίθετη λογική – δεν πρέπει να ακολουθούμε τυφλά τους κανονισμούς. Χαλαρώσεις αλά Σιακόλας. Μερικοί δημοσιογράφοι προσπάθησαν να γράψουν μερικά σχετικά κειμενα. Αλλά ειναι σαφές ότι η ολική εικόνα της διαπλοκής του Σιακόλα λογοκρίνεται και το θέμα της FBME και των σχέσεων των κινήσεων της Κεντρικής με τα συμφέροντα του Σιακόλα, είναι το μεγάλο σκάνδαλο του 2015. Και τα ΜΜΕ έβοσκαν αλλού – πλην ελάχιστων [τα αριστερά ΜΜΕ ήταν τα μόνα που έθεσαν το ζήτημα. Αλλά και πριν το 2015 ήταν και τα μόνα που έθεταν θέμα Ρίκκου.]

Βραβεία Συγκάλυψης
  1. Η διαπλοκή του Σ. Χάσικου. Αυτό το θέμα βγήκε κάπως από την απόλυτη λογοκρισία, ιδιαίτερα μετά από τις παρεμβάσεις του Γενικού Ελεγκτή. Το ότι όμως εξακολουθούν να συγκαλύπτουν τη διαπλοκή αρκετά ΜΜΕ και το ότι το θέμα περνά ακόμα στα υποβαθμισμένα θέματα, είναι εκφραστικό. Ανάμεσα στις τόσες διαπλοκές του Χάσικου, ο περασμένος χρόνος έφερε και το νέο κερασάκι στην τούρτα. Θα αποκτήσει ο Χάσικος και τηλεοπτικό κανάλι, που "δεν του ανήκει", λέει [δηλαδή δεν έβαλε το όνομα του στα επίσημα έγγραφα] αλλά του «νοικιάζει» τις εγκαταστάσεις και τους διόρισε και τον Τσαλακό επικεφαλής. Σε μια άλλη χώρα ή σε μια κωμική ταινία, θα μπορούσε να γελάσει κάποιος με αυτές τις υπεκφυγές. Αλλά εδώ γράφονται μικροσχόλια στις εσωτερικές σελίδες για την τηλεόραση του Χάσικου – λες και φοβούνται οι δημοσιογράφοι να πουν το αυτονόητο. Ο υπουργός, στον οποίο υπάγονται τα δημόσια ΜΜΕ και ο οποίος, ως μέλος του υπουργικού συμβουλίου, έχει επιρροή [και λόγο/ψήφο] στο θέμα των χρεώσεων της Βέλιστερ [της πλατφόρμας των ιδιωτικών καναλιών] δεν νοιώθει ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων  - και θα πρέπει το κοινό να μην θυμηθεί στη φράση του Νίξον «I am not a crook», όταν αποκαλύφθηκε το Γουώτεργκέιτ. Αλλά, φυσικά, η τηλεόραση δεν είναι το μόνο – οι αδιερευνητες εν δυναμει συγκρούσεις συμφερόντων του κ. Χάσικου απλώνονται σε πολλούς τομείς: από το ιχθυροτροφείο στο Λιοπετρι στις επιχειρήσεις ακινήτων που επιτητηρει το κτηματολόγιο. Και ο σχετικός πανικός του για τις αναφορές του Γενικού Ελεγκτή για τις τουρκοκυπριακές περιουσίες ήταν ισως ενδεικτικός. Κάτι ήθελε να κρύψει ο κ. Χάσικος. Άλλωστε για όσους θυμούνται, η υπόθεση στην Δρομολαξιά ξεκίνησε από επιχειρηματικές διαφωνίες των επιχειρήσεων της οικογένειας Κουλέρμου με εμπλεκόμενους. Και μετά, με τον διορισμό του Χάσικου ως υπουργου, φαίνεται ότι "ανατέθηκε" [ ή ανέλαβε;] στον Ρίκκο να κατασκευάζει θέαματα μετατοπισης;

  1. Το δεύτερο βραβείο συγκάλυψης πάει σε όλα τα ΜΜΕ για την αντιμετώπιση του θέματος Λεπτού. Ο Λεπτός μαζί με τον Αριστοδήμου είναι επιχειρηματίες ακινήτων με τεράστια δάνεια εκατοντάδων χιλιάδων στην Τράπεζα Κύπρου. Όμως, ενώ ο Αριστόδημου [πέρα από την αυτονόητη εμπλοκή του στις υποθέσεις της Τράπεζας Κύπρου] σύρθηκε στα δικαστήρια [έστω και για μια υπόθεση για οικόπεδα που δεν κόπηκαν ακόμα],ο Λεπτός παρέμεινε πάντα εκτός επικαιρότητας. Η Καθημερινή είχε θέσει το ζήτημα σε εσωτερικά σχόλια, αλλά αυτό ήταν. Κανένας δεν πρόβαλε τον Λεπτό πρωτοσέλιδα – ακόμα και όταν η «24» πρόβαλε ανάλογες υποθέσεις του Λεπτού με το χαριστικές διευκολύνσεις. Τέλος του χρόνου ανακοινώθηκε ότι ο Λεπτός έκανε διακανονισμό με την Τράπεζα Κύπρου. Και τόσο καιρό τον κάλυπτε ο κουμπάρος ο Αβέρωφ; Πόσο δύσκολο ήταν να διερευνηθεί η σχέση Αβέρωφ-Λεπτού στα πλαίσια των κινήσεων του πρώτου για να εξασφαλίσει τον έλεγχο της Κεντρικής από το καλοκαίρι του 2013 – με εκείνη την απίστευτη σε θράσος εξαγορά των μελών του ΔΣ με αύξηση από 1,700 σε 30,000 ευρώ;

Βραβείο Μετατόπισης
  1. Το βραβείο μετατόπισης για φέτος αποδίδεται στο θέμα των τουρκοκυπριακών περιουσιών. Το θέμα είναι γνωστό, χρησιμοποιήθηκε από τον Χάσικο για να κατασκευάσει πολτικάντικα το θέμα της Δρομολαξιάς, αλλά όταν ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης άρχισε να διερευνά το θέμα, ο Χάσικος κόντεψε να πάθει αποπληξία. Ξαφνικά, τον έπιασε το συγκριτικό ενδιαφέρον [πόσοι άλλοι είναι σε ανάλογη θέση κοκ], αλλά ήταν φανερό ότι ο Γενικός Ελεγκτής άγγιζε σε μια προβληματική περίπτωση, η οποία ανήκει στο δίκτυο του Χάσικου. Τα ΜΜΕ έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν – αν και υπηρξαν μερικές δημοσιεύσεις. Αλλά η αποφυγή αντιμετώπισης του παρελθόντος ήταν σαφής. Πόσο δύσκολο είναι να δει κάποιος, αν η οικογένεια του υπουργού είχε εμπλοκή με τουρκοκυπριακή γη; Και φυσικά, το θέμα έχει να κάνει και με την ενδεχομένως επερχόμενη λύση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου