24 Ιαν 2016

Ντροπή! Αν αυτό είναι «Δικαιοσύνη»… Μετά το ευνοιοκρατικό soft landing των αστυνομικών που εξαγοράστηκαν από τον Λίλλη, θα πρέπει και ο κ. Κληρίδης να πάρει θέση για τα του οίκου του: Όταν οι μίζες δεν είναι αδίκημα, αλλά «ελαφρότητα», και όταν οι 40,000 ευρώ δεν είναι «οικονομικό όφελος», υπάρχει ισονομία και δικαιοσύνη σε αυτήν την χώρα;

[ή πώς απαλλάσσονται οι φίλοι του Ιωνά, πώς λουφάζουν οι Χάσικος - Κουλέρμος, και πώς τα ΜΜΕ φωνάζουν τώρα, σαν «στρατιωτάκια», για το νέο γλειφιτζούρι της ΣΠΕ Αγίας Φύλας, όπου οι 40,000 είναι και πάλι ..αδίκημα παραγωγής θεάματος..]


«Ενδεικτικό είναι επίσης το γεγονός ότι ενώ στο αρχικό στάδιο, οι Μιαμηλιώτης και Μούσκος κατηγορούνταν ότι δωροδοκήθηκαν με ποσά 40 και 10 χιλιάδων αντίστοιχα από τον Λίλλη, τελικά το δικαστήριο, μετά την απόσυρση των σχετικών κατηγοριών, έκρινε ότι δεν αποκόμισαν οικονομικό όφελος από την σύνταξη ψευδούς έκθεσης…[..] Λόγω της απαλλαγής του Λίλλη οι συνήγοροι υπεράσπισης των δυο λοχιών ζήτησαν να μετριαστούν οι ποινές.. ώστε να μετριαστεί το αίσθημα αδικίας από την άνιση μεταχείριση ενός συγκατηγορούμενου από την Γενική Εισαγγελία»[1]

Βγήκε, τελικά, η ετυμηγορία του δικαστηρίου για τους δυο λοχίες που παραδέχτηκαν ενοχή για την εξαπάτηση του δημόσιου με ανταλλάγματα από τον Λίλλη. Αν λάβει κανείς υπό όψιν ότι η Δρομολαξιά και ο ΣΑΠΑ ήταν τα δυο θεάματα που κατασκεύασε η κυβέρνηση, μέσω ΜΜΕ και γενικής εισαγγελίας [επί Ρίκκου] για να μετατοπίσει την έμφαση από τα σκάνδαλα και τη διαπλοκή της, τότε η απόφαση ολοκλήρωνε την θλιβερή εικόνα για την «κυπριακή δικαιοσύνη». Ξέρουμε, ήδη, ότι ο κατασκευαστής των θεαμάτων, ο Ρίκκος, κρίθηκε από το Ανώτατο «ανίκανος και ακατάλληλος» - αλλά τα ΜΜΕ τον ακολουθούσαν, χωρίς ίχνος αμφισβήτησης μέχρι την πτώση του. Και μερικοί, και μετά.. Για την υπόθεση της Δρομολαξιάς έχουμε και την ηχογραφημένη συζήτηση για το πώς στήθηκε η δίκη με τον δικηγόρο του Λίλλη να μεταφέρει τις επιθυμίες του Ρίκκου και τον Λίλλη, να ζητά τα ανταλλάγματά του. Και όλα έγιναν, όπως ακριβώς συμφωνήθηκε και με υπάκουους δικαστές, όπως ο Σάντης. Αλλά η τελική «δίκη» [αν αυτό το θέαμα ήταν δίκη] ήταν πιο αποκαλυπτική – γιατί η δικαστής έπρεπε να κρίνει για μια υπόθεση εξαγοράς του δημοσίου, κάτι που ήταν το κέντρο του άλλου θεάματος στην Πάφο. Εκεί απαλλάγηκαν οι εργολάβοι, με την μετατόπιση του θέματος στο ποιοί πήραν μίζες. Στην υπόθεση της Δρομολαξιάς οι δημόσιοι λειτουργοί που πήραν μίζες, ήταν ξεκάθαρα οι δυο λοχίες. Αλλά και πάλι η κυπριακή δικαιοσύνη αυτό-γελοιοποιήθηκε – άλλαξε ο νόμος πάλι από την Πάφο στην Λάρνακα, και έτσι η δικαστής αποφάσισε ότι δεν θα δει τις μίζες και έτσι οι 40,000 ευρώ δεν καταγράφηκαν σαν μη οικονομικό όφελος… Θα μπορούσε η δικαιολογία να είναι, βέβαια, ότι η Γενική Εισαγγελία για να συγκαλύψει τους ημέτερους λοχίες αφαίρεσε τις κατηγορίες για δωροδοκία. Έτσι, το σκάνδαλο έμεινε εκεί να κοιτάζει την «κυπριακή δικαιοσύνη» κοροϊδευτικά στο πρόσωπο. Κατάντησαν την «δικαιοσύνη’ όπως το παιδικό παιχνίδι του κρυφτού – βλέπω/δεν βλέπω. Δόθηκαν τα χρήματα[2] αλλά.. το δικαστήριο δεν τα είδε [και έκανε ότι δέχτηκε αυτό κρυφτό, χωρίς να ρωτήσει για το πλαίσιο – και ότι αφαιρέθηκε].. όπως και δεν άκουσε πως στήθηκε η δίκη.. Και για αυτά φρόντισαν μερικοί στην εισαγγελία που προφανώς είχαν συνεργαστεί με τον Ρίκκο στο στήσιμο του όλου σκηνικού.  Ήταν σαν μια δήλωση βαθιάς διαπλοκής απέναντι στην οποία θα γελάει η κοινωνία στο μέλλον. Αλλά τώρα έχει και την τραγική διάσταση ότι από αυτήν την κωμική παράσταση, στάλθηκαν αθώοι άνθρωποι στη φυλακή. Η ταλαιπωρία τους θα είναι η ιστορική μνήμη για το πώς ήταν κάποτε η πολιτική, και αυτό που ονομάζεται «δικαστική δικαιοσύνη» την εποχή του Κουλέρμου, του Σάντη και του Ρίκκου… και των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, όπως ομολόγησε και ο Χάσικος, όταν δεν τον άκουγαν πια…

Όταν πέφτει στα μαλακά η καταδίκη όσων παραδέχονται ότι πήραν μίζες, και επιβεβαιώνει την ηχογράφηση που πρόβλεπε πριν καν στηθεί η δίκη, πώς θα κατέληγε, αυτοί που κατασκεύασαν το θέαμα, σιώπησαν ένοχα…
Η απόφαση του δικαστηρίου για τους δυο λοχίες της αστυνομίας που φέρονταν [και τελικά το παραδέχτηκαν.. με ανταλλάγματα] να έγραψαν εν γνώσει τους ψέματα για την διαμονή του κ. Μουσταφά[3] του ιδιοκτήτη του χωραφιού, το οποίο αγόρασε ο Λίλλης], ολοκλήρωσε την εικόνα μιας εξευτελιστικής κατάντιας του κυπριακού δικαστικού σώματος.

«Ο Ρίκκος θέλει τον…» λέει ο δικηγόρος του Λίλλη, και του υπόσχεται ότι "Με δικαστή τον Σάντη..". Και ο Σάντης ήταν, από ότι φάνηκε, υπάκουος.. Και το στημένο κόλπο συνεχίστηκε τώρα - το δικαστήριο για τους δυο λοχίες, ήταν επίσης βολικό – αποφάσισε ότι οι 40 χιλιάδες που πήρε ο ένας και οι 10,000 που πήρε ο άλλος, δεν ήταν απόδειξη «οικονομικού οφέλους». Υπάκουη. Φαίνεται ότι για την κυρία Αντωνίου, οι 40,000 είναι ασήμαντο ποσό. Κωμική κατάντια.

 Και η ενοχή είναι έκδηλη σε όσους φώναζαν τότε, το 2013, όταν στηνόταν το θέαμα της δίκης: ο Γεωργίου της επιτροπής Ελέγχου [υποτίθεται] της Βουλής που καμωνόταν τον θλιμμένο, γιατί εξαπατήθηκε ο κ. Μουσταφά, πάει καιρός να τολμήσει να πει έστω και μια λέξη για αυτό το άθλιο θέαμα που βοήθησε να στηθεί. Ο εμπλεκόμενος και οικονομικά στο όλο ζήτημα, ο Χάσικος, που συνεργάστηκε απόλυτα από ότι φάνηκε με τον «ανίκανο και ακατάλληλο» [κατά το Ανώτατο] Ρίκκο για στήσουν το θέαμα, λούφαξε και μουρμουρούσε τρομοκρατημένος, όταν ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης απλώς ανάφερε 2 υποθέσεις ύποπτων αγοραπωλησιών τουρκοκυπριακών περιουσίων. Τρέμει ο Χάσικος γιατί, αν ανοίξει πραγματικά το θέμα των τουρκοκυπριακών περιουσιών θα μπλέξουν "δικοί του", αλλά θα ανοίξει και το τεράστιο σκάνδαλο διαπλοκής που συνιστά η ίδια η παρουσία του στο υπουργείο εσωτερικών [επικεφαλής του κτηματολογίου και δημόσιων ΜΜΕ από την μια, με οικογενειακές σχέσεις με ανάλογες ιδιωτικές επιχειρήσεις από την άλλη]. Ο Χάσικος ξέρει ότι η απόφαση του Ανωτάτου για τον Ρίκκο ήταν και μια έμμεση αναφορά στον ίδιο που ήταν ο βασικός του συνεργάτης. Και έτσι, σιωπά τώρα που το θέαμα έχει, πια, αποκαλυφθεί – και για στήσιμο και της δίκης και για τα ψέματα που προωθούσαν τα «στρατιωτάκια» του στα ΜΜΕ όπως αποκάλεσε τότε εξαρτώμενους δημοσιογράφους πριν λίγους μήνες. Και φυσικά, λούφαξε και ο Κουλέρμος, που παρέβηκε πρωτοσέλιδα για να πιέσει για να προχωρήσει το θέαμα το 2013 – όταν, φαινόταν ότι ο Ιωνάς δεν το προχωρούσε. Τώρα που πήρε και ο Ιωνάς ευνοϊκή απόφαση για τους δικούς του, ο Κουλέρμος ξέχασε να την σχολιάσει..

…οι Βέργας και Μαληκκίδης καταδικάστηκαν.. διότι παραδέχτηκαν ότι πήραν χρήματα. Αλλά τώρα με το soft landing  των μιζών στη Δρομολαξιά, η κυπριακή δικαιοσύνη έπιασε και συγκριτικά πάτο, πια. Στην μια περίπτωση στάλθηκαν φυλακή δημόσιοι λειτουργοί γιατί πήραν λεφτά, στην άλλη όχι. Γιατί όχι; Διότι οι δυο λοχίες ανήκουν στη δεξιά, γιατί θα μπορούσαν να πουν «όχι» και να αποδείξουν για μια ακόμα φορά ότι ο Λίλλης λέει ψέματα, αλλά βασικά γιατί ο ένας είναι κολλητός του Ιωνά. Και η δικαστής υπάκουσε και αποφάσισε ότι μίζες 40,000, δεν αποτελούν οικονομικό όφελος. Και στη φυλακή υπάρχουν άνθρωποι που δεν κατηγορήθηκαν καν ότι πήραν χρήματα, όπως ο Τσουρής και ο Ζαννέτος.

 Και φυσικά, στα ΜΜΕ που πουλούσαν εκείνο το θέαμα, σιώπησαν επίσης ένοχα.. Και τί είδαμε τελικά; Το υποτιθέμενο σκάνδαλο είναι τελικά ανύπαρκτο – ο Λίλλης δεν κατηγορήθηκε για τίποτα, και ήταν το άμεσα εμπλεκόμενο άτομο και εκείνος ο οποίος ήταν αποδέκτης των οποιονδήποτε κερδών. Είχαμε μια καταδίκη ανθρώπων χωρίς αδίκημα με βάση την φαιδρή δίκη του Σάντη, ο οποίος ήταν επίσης δεδομένος, σύμφωνα με τις ηχογραφημένες καταγραφές.

Οι δυο λοχίες παραδέχτηκαν ότι πήραν λεφτά από τον Λίλλη – αλλά με ένα μαγικό τρόπο αφαιρέθηκε η κατηγορία για εξαγορά. Το δικαστήριο ήταν στο ίδιο επίπεδο φαιδρότητας με τον Σάντη, που άκουγε το Κοτσινή να προσπαθεί να θυμηθεί τί του είπαν να πει [με δεδομένο ότι τον είχαν επιστρατεύσει μετά την άρνηση του προηγούμενου υποτιθέμενου μάρτυρα, του Καϊάφα, και εμφανώς ο Κοτσινής δεν ήξερε καν μερικές από τις λέξεις που έπρεπε να πει] και καμωνόταν ότι ήταν «γλαφυρός». Ο Σάντης είναι, πια, η ιστορική καταγραφή της αποδοχής της διαπλοκής εκ μερικων δικαστών - με το στήσιμο δικών. Είναι ο πρώτος δικαστής που ξέρουμε, με δημόσια καταγραφή, ότι τον υπολόγιζαν προκαταβολικά για να πείσουν μάρτυρα να πει αυτά που ήθελαν μερικοί.. ‘Ο Ρίκκος θέλει τον…» λέει ο δικηγόρος του Λίλλη, και του υπόσχεται ότι "Με δικαστή τον Σάντη..". Και ο Σάντης ήταν, από ότι φάνηκε, υπάκουος.. Και το στημένο κόλπο συνεχίστηκε τώρα - το δικαστήριο για τους δυο λοχίες, ήταν επίσης βολικό –  οι 40 χιλιάδες που πήρε ο ένας και οι 10,000 που πήρε ο άλλος, δεν ήταν απόδειξη «οικονομικού οφέλους». Φαίνεται ότι για την κυρία Αντωνίου, οι 40,000 είναι ασήμαντο ποσό. Κωμική κατάντια.

Και τα ΜΜΕ υπάκουα τις ίδιες μέρες, φώναζαν για δάνεια των 40,000..στην ΣΠΕ Αγίας Φύλας.. Εκεί οι 40,000 είναι πολλά… Αξίζει να αναφέρει κάποιος και το επιχείρημα του δικηγόρου των δυο ημέτερων αστυνομικων που έριξε στα μαλακά η κ. Αντωνίου: ζήτησε να μετριαστούν οι ποινές για να «μετριαστεί το αίσθημα της αδικίας από την άνιση μεταχείριση ενός συγκατηγορούμενου [του Λίλλη που απαλλάγηκε] από την Γενική Εισαγγελία.»

Και οι δημοσιογράφοι, στην πλειοψηφία τους, σιώπησαν επίσης. Τί να πει ο Χατζηβασίλης ή ο Καλατζής του Πολίτη που ήταν μεταφορείς του λόγου του Χάσικου και του Ρίκκου; Αξίζει να δει κανείς συγκριτικά το όλο θέμα και σε σχέση με το άλλο στημένο σκάνδαλο μετατόπισης – εκείνο του ΣΑΠΑ. Εκεί ο Λίλλης [οι εμπλεκόμενοι δηλαδή που απαλλάγηκαν] ήταν οι εργολάβοι. Αλλά εκεί, επειδή υπήρχε τελικά και ένα ανοιχτό θέμα, και αφού είχε αρχίσει η καχυποψία για τα θεάματα, καθώς προχωρούσε η δίκη της Δρομολαξιάς που γινόταν παράλληλα, στάλθηκαν φυλακή, έστω και με ευνοϊκούς όρους οι Βέργας και Μαληκκίδης. Διότι παραδέχτηκαν ότι πήραν χρήματα. Αλλά τώρα με το soft landing των μιζών στην Δρομολαξιά, η κυπριακή δικαιοσύνη έπιασε και συγκριτικά πάτο, πια. Στην μια περίπτωση στάλθηκαν φυλακή δημόσιοι λειτουργοί γιατί πήραν λεφτά, στην άλλη όχι. Γιατί όχι; Διότι οι δυο λοχίες ανήκουν στη δεξιά, γιατί θα μπορούσαν να πουν «όχι» και να αποδείξουν για μια ακόμα φορά ότι ο Λίλλης λέει ψέματα, αλλά βασικά γιατί ο ένας είναι κολλητός του Ιωνά. Και η δικαστής υπάκουσε και αποφάσισε ότι μίζες 40,000, δεν αποτελούν οικονομικό όφελος. Και στη φυλακή υπάρχουν άνθρωποι που δεν κατηγορήθηκαν καν ότι πήραν χρήματα, όπως ο Τσουρής και ο Ζαννέτος. Ο πρώτος καταδικάστηκε για εκτίμηση [και ο γλαφυρά φαιδρός Σάντης ήθελε να το παίξει και εκτιμητής για εκπληρώσει το καθήκον..] και ο δεύτερος γιατί υποτίθεται, είπε κάτι στον Λίλλη. Και οι άλλοι πήραν 40,000 και δεν ήταν οικονομικό όφελος. Και τα ΜΜΕ υπάκουα τις ίδιες μέρες, φώναζαν για δάνεια των 40,000.. στη ΣΠΕ Αγίας Φύλας.. Εκεί οι 40,000 είναι πολλά… Αξίζει να αναφέρει κάποιος και το επιχείρημα του δικηγόρου των δυο ημέτερων αστυνομικων που έριξε στα μαλακά η κ. Αντωνίου: ζήτησε να μετριαστούν οι ποινές για να «μετριαστεί το αίσθημα της αδικίας από την άνιση μεταχείριση ενός συγκατηγορούμενου [του Λίλλη που απαλλάγηκε] από την Γενική Εισαγγελία.»

Αναπόφευκτα η ευθύνη βαραίνει, πια, και τον κ. Κληρίδη. Ναι, δεν ήταν υπεύθυνος για το στησιμο της δίκης. Ναι, κατανοητό ότι σέβεται την αρμοδιότητα των διαφόρων αξιωματούχων κλπ στην Εισαγγελία. Και όπως φάνηκε και με τις διαρροές προς τον Πολίτη και αλλού, υπάρχουν κυκλώματα στην Εισαγγελία που δεν ελέγχει – και το παραδέχτηκε δημόσια, όταν είπε ότι ο στόχος των διαρροών για την φόκους [την εποχή που κατέθετε στο δικαστήριο για τον Ρίκκο] ήταν ο ίδιος. Αλλά για 2 χρόνια βλέπει αυτήν την αθλιότητα: ξέρει ότι ο Χάσικος τηλεφώνησε να μπει ο Τσουρής στη λίστα, μετά την τηλεοπτική δήλωση, γιατί το παραδέχτηκε και ο αστυνομικός στη δίκη ότι περιλήφθηκε, μετά στην λίστα των κατηγορουμένων, ο Τσουρής. Και είδε τα θεάματα της Πάφου. Και μετά, ανέχτηκε να αφαιρεθεί ο Λίλλης, και τώρα να καταλήξει σε αυτήν την κωμωδία ότι οι «40,000» δεν είναι οικονομικό όφελος; Σε ποιό δικαστήριο του πλανήτη το αδίκημα της εξαγοράς αφαιρείται και μετά χωρίς ντροπή μια δικαστής λέει.. αυτό δεν είναι σημαντικό ποσό;.. 40,000 ευρώ..


Όπως είπε και σε εκείνον που διόρισε τον Ρίκκο και τον Χάσικο, ο κ. Κληρίδης στην ιστορική του στιγμή.. Ντροπή.. Αλλά πια, η ντροπή αφορά σε όλο το δικαστικό σύστημα και όσους ανέχονται να είναι στην φυλακή άνθρωποι, επειδή ανίκανοι και ακατάλληλοι έστησαν δίκες μετά από οδηγίες ανάλογων διαπλεκόμενων πολιτικών, και έντιμοι νομικοί σιώπησαν… Κρίμα, κύριε Κληρίδη...

Και το κερασάκι στην τούρτα για τον Χάσικο και τον φίλο του τον Ρίκκο ήταν η αποκάλυψη του Π. Θεοχαρίδη στον Φιλελεύθερο ότι μόλις έστησαν την κομπίνα με τις κατηγορίες για τη Δρομολαξιά έτρεξαν να μοιράσουν ρουσφέτι στους φίλους τους: «..οι διαχειριστές του ταμείου [συντάξεων της ΑΤΗΚ] προχώρησαν χωρίς διαγωνισμό, χωρίς κριτήρια και με βάση μόνο προσωπικές επιλογές και εκτιμήσεις, σε απευθείας αναθέσεις κόστους μέχρι και 200,000… ένα από τα δικηγορικά γραφεία, στο οποία έγινε απ’ ευθείας ανάθεση, βρέθηκε στη θέση του κατηγορουμένου στη γνωστή υπόθεση στην οποία κατηγορείται και ο τέως βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Πρόκειται για το γραφείο «Ανδρέας Νεοκλέους και Σια ΔΕΠΕ»..[και] ένας εκ των εκτιμητών ακινήτων που συνελήφθη ως ύποπτος [για την υπόθεση της ΣΠΕ Αγίας Φύλας], είναι μέτοχος σε ένα εκ των δυο γραφείων που εργοδοτήθηκαν για εκτιμήσεις στο ταμείο συντάξεων..». Αυτός φαίνεται [δεν ανακοινώθηκαν ονόματα] αφέθηκε ελεύθερος χωρίς κατηγορίες. Έπεισε ότι δεν εμπλεκόταν. Τώρα τί να πιστέψει κανείς πια με την νυν κατάσταση στην αστυνομία, είναι άλλο θέμα.

Αλλά είπαμε η κυπριακή δικαιοσύνη πάει με τα δυο μέτρα και δυο σταθμά. Στην μια επαρχία οι μίζες είναι αδίκημα, αλλού δεν είναι «οικονομικό όφελος». Αλλού οι 40,000 είναι «μεγάλο σκάνδαλο», αλλού είναι «ελαφρότητα», είπε η «γλαφυρή» δικαστής.. Με τέτοιες αντιφάσεις και μεροληψία, είναι να απορείς πια… Ας ελπίσουμε ότι το Ανώτατο θα καταλάβει..Διαφορετικά θα μείνει η γενναία πράξη του κ. Κληρίδη την άνοιξη του 2015, ως μια προσπάθεια χωρίς συνέχεια…και απλώς αποκαλυπτική του τί θα έπρεπε να είχε γίνει.. Αλλά δεν έγινε..

…η κυπριακή δικαιοσύνη πάει με τα δυο μέτρα και δυο σταθμά. Στην μια επαρχία οι μίζες είναι αδίκημα, αλλού δεν είναι «οικονομικό όφελος». Αλλού οι 40,000 είναι «μεγάλο σκάνδαλο», αλλού είναι «ελαφρότητα», είπε η «γλαφυρή» δικαστής.. Με τέτοιες αντιφάσεις και μεροληψία, είναι να απορείς πια… Ας ελπίσουμε ότι το Ανώτατο θα καταλάβει..Διαφορετικά θα μείνει η γενναία πράξη του κ. Κληρίδη την άνοιξη του 2015, ως μια προσπάθεια χωρίς συνέχεια…και απλώς αποκαλυπτική του τί θα έπρεπε να είχε γίνει.. Αλλά δεν έγινε..





[1] Τάσος Περδίος, 20/1/2016. Αναφορά στην απόφαση του δικαστηρίου: «Στα μαλακά οι λοχίες της ΚΥΠ.
[2] Διαφορετικά οι πληροφορίες του Λιλλη ήταν ψευδείς και τίθεται θέμα γιατί η εισαγγελία τις αποδέχτηκε σε άλλα θεματα/δικες.
[3] Το θέμα βέβαια έχει και ευρύτερες προεκτάσεις- οι δυο λοχίες της ΚΥΠ, ουσιαστικά, εξαπάτησαν το κράτος από μια νευραλγική θέση. Και αν το επεκτείνει κάποιος στα συνηθισμένα μονοπάτια της παράταξής τους, της δεξιάς, τί εγγυάται ότι δεν έχουν ξανακάνει κάτι ανάλογο, θέτωντας σε κίνδυνο  την ασφάλεια του κράτους;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου