17 Ιαν 2016

Όταν στήνονταν δίκες, για πολιτικές σκοπιμοτητες, ηταν πολλά τα ερωτήματα που λογοκρίθηκαν από τα υπάκουα ΜΜΕ: η «ανακάλυψη» ότι το κατηγορητήριο εναντίον του Σιαηλή, στην υπόθεση, του ΣΑΠΑ δεν τεκμηριώνεται ούτε καν αριθμητικά με βάση τα αναφερόμενα ποσά..




Ιδού και μια ακόμα, ενδεχομένως, ενδιαφέρουσα είδηση για τις πολλαπλές διαστάσεις του σκανδάλου του ΣΑΠΑ – με την κυρίαρχη διάσταση να είναι πως κατασκευάστηκε το όλο θέαμα.. Το Σάββατο 16/1 ο Πολίτης είχε ένα κείμενο του ανταποκριτή του στην Πάφο, που ξαφνικά «ανακάλυψε» [ή ίσως άρχισε να συζητείται ευρύτερα] ότι ούτε καν οι αναφερόμενοι αριθμοί δεν ταιριάζουν: σύμφωνα με κείμενο στο σενάριο των κατηγοριών, ο κ. Σιαηλής είχε υποτίθεται πάρει 27,500 από τον κ. Δρακόπουλο, αλλά ο Δρακόπουλος είχε καταθέσει ότι είχε δώσει 55,000 και ο Βέργας ότι είχε πάρει 50, 000. Οι αριθμοί δεν ταιριάζουν – ο Δρακόπουλος λέει ότι έδωσε 55,000, αλλά τα λεφτά φαίνεται να τα πήρε ο Βέργας. Άρα, πώς τεκμηριώνονται οι κατηγορίες για τις υποτιθέμενες 27,500 του Σιαηλή; Και αυτά είναι τα παραδεκτά στοιχεία στη δίκη. Το πιο πιθανό είναι ότι ζητήθηκε από τον Δρακόπουλο να αναφέρει ένα ποσό, εκείνος το έκανε, αλλά οι ενορχηστρωτές του θεάματος δεν συντονίστηκαν και νόμιζαν ότι όλα θα περνούσαν χωρίς ερωτήσεις – όπως γινόταν και εκείνο το φθινόπωρο του 2014.  Ο δημοσιογράφος, ο κ. Νάνος, ο οποίος υπήρξε από τους πειθήνιους τότε δημοσιογράφους, ανακάλυψε τώρα «βιασύνη και προχειρότητα». Ήταν η εποχή που ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου έστηνε θεάματα άμεσης αναμετάδοσης των υποτιθέμενων ανακρίσεων, με «αποκαλύψεις» που ρυθμίζονταν να συμπίπτουν με το βράδυ της Παρασκευής για να είναι πρωτοσέλιδα το Σάββατο το πρωί. Και καμία ερώτηση δεν ετίθετο για το όλο σκηνικό που μύριζε έκδηλα στήσιμο.

Η εμμονή του Ρίκκου να κατηγορήσει τον κ. Σιαηλή ήταν, επίσης, κάτι παραπάνω από έκδηλη. Αφού προσπάθησε να τον συλλάβει λίγο πριν από τις δημοτικές και η αίτηση απορρίφθηκε από δικαστήριο, μετά, έστω και όταν, πια, είχαν ολοκληρωθεί οι ανακρίσεις, επέμενε να τον συλλάβουν – προφανώς για να ενισχύσει με δημόσιο θέαμα, την προεκλογική εκστρατεία του υποψήφιου του ΔΗΣΥ, συλλαμβάνοντας ένα εκπρόσωπο της αριστεράς, και μάλιστα κάποιον που είχε θέσει από πριν το θέμα του ΣΑΠΑ. Τότε η πλειοψηφια των ΜΜΕ          λογόκρινε ακόμα και τις αυτονόητες ερωτήσεις – ή, όπως αποκαλύφθηκε τώρα, δεν έκαναν καν την απλή άθροιση των αριθμών.

Σήμερα που είναι και τεκμηριωμένο από τον Ανώτατο, ότι ο Ρίκκος είχε σοβαρά προβλήματα «ικανότητας» στην εκτέλεση των καθηκόντων του, μπορεί να αποδίδεται σε αυτόν «προχειρότητα». Όμως, πίσω από την προχειρότητα του Ρίκκου, υπήρχε ένα σαφές στημένο σκηνικό από άλλους, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τον ΣΑΠΑ, για να απαλλάξουν τους εργολάβους και για να κατασκευάσουν πολιτικά θεάματα, όπως εκείνο τον με τον Χάσικο που προανάγγελλε την ομολογία του Βέργα.  Και εκεί η υπακοή των δημοσιογράφων και η χωρίς ερωτήσεις αναπαραγωγή ήταν από τα πιο θλιβερα δειγματα που επέδειξε η κυπριακή δημοσιογραφία εκείνα τα χρόνια. Δεν υπήρξαν ερωτήσεις ακόμα και στις κωμικά φανερές σκηνές εκβιασμού - όταν λ.χ. καλούνταν εργολάβοι, οι άλλοι συμμετέχοντες στις αποφάσεις, από την Ελλάδα και τους ετίθετο ξεκάθαρα το εκβιαστικό δίλημμα: «ή κατηγορείτε αυτούς που θέλουν [ο Ρίκκος και οι ανώτεροί του στην κυβέρνηση] ή θα σας τραβολογάμε στα δικαστήρια». Η πλειοψηφια των ΜΜΕ δεν τόλμησε να παρατηρήσει ότι σε τέτοιες συνθήκες δεν γινόταν ανάκριση, αλλά εκβιαστική υποβολή, για το ποιούς ήθελαν να κατηγορηθούν οι Ρίκκος και οι ανώτεροί του. Το πώς θα εξελιχθεί δικαστικά η υπόθεση, θα φανεί. Αλλά η αποκάλυψη ότι τώρα συζητείται ακόμα και το άρθροισμα των αριθμών είναι ενδεχομένως ένα ακόμα τεκμήριο για το πώς στοχοποίηθηκε ο κ. Σιαηλής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου