17 Ιαν 2016

Πανσυνδικαλιστικό Φόρουμ: Μπαίνουν μπροστά και δείχνουν το δρόμο στην πολιτική ηγεσία (μετά και από όσα ακούσαμε από τους νεοφιλελεύθερους, η φωνή των συνδικάτων είναι πνοή φρέσκου αέρα..




Άσε να οργανωθούμεν τζαι εμείς, για τα δικά μας,
γιατί αν καρτεράς που τζήνους, εν άξιοι να ιδιωτικοποιήσουν τζαι τες ρότσες….
«Γέφυρες» για προώθηση της λύσης του Κυπριακού οικοδομούν από κοινού τα συνδικάτα, δείχνοντας το δρόμο στην πολιτική ηγεσία στις δύο κοινότητες. Ενόψει των εξελίξεων, δεκαεφτά συνδικάτα και από τις δύο κοινότητες – που συμμετέχουν στο Πανσυνδικαλιστικό Φόρουμ – κατέθεσαν στους δύο ηγέτες σειρά προτάσεων για τα εργασιακά και κοινωνικά ζητήματα, τα οποία αναφύονται για την πραγματική οικονομία και τη ζωή των εργαζομένων στην προσδοκώμενη ενωμένη Κύπρο.
Ο βασικός άξονας των προτάσεων των συνδικάτων είναι η δημιουργία – μετά τη λύση – μιας ενιαίας οικονομίας και αγοράς εργασίας, αλλά και η κοινωνικά δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου στην επανενωμένη Κύπρο.
Οι προτάσεις των συνδικάτων αφορούν εφτά θεματικές ενότητες.

Μισθοί αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους
Η πρώτη ενότητα αφορά το δικαίωμα όλων των εργαζομένων, Ε/κ και Τ/κ, σ’ ένα δίκαιο μισθό που να τους διασφαλίζει ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.
Στο υπόμνημά τους, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα, τα δεκαεφτά συνδικάτα υπογραμμίζουν ότι «το προβλεπόμενο ομοσπονδιακό κράτος θα πρέπει να διευκολύνει τη θέσπιση ενός ενιαίου συστήματος διαμόρφωσης μισθών στο πλαίσιο μίας ενιαίας αγοράς εργασίας». Προς αυτή την κατεύθυνση εισηγούνται τη διασφάλιση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και του δικαιώματος στη συλλογική διαπραγμάτευση, ώστε να ενθαρρύνεται η συνομολόγηση και τήρηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επίσης, εισηγούνται τη δημιουργία μηχανισμών διαμόρφωσης κατώτατων μισθών, καθώς και τη θέσπιση ενιαίας νομοθεσίας προστασίας των μισθών και των βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αφερεγγυότητας του εργοδότη και εκκαθάρισης εταιρειών.

Κατοχύρωση των συλλογικών συμβάσεων






Η δεύτερη εισήγηση των συνδικάτων αφορά την κατοχύρωση μέσα από το Σύνταγμα της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και του δικαιώματος στη συλλογική διαπραγμάτευση.
Τα συνδικάτα τονίζουν ότι η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι θα πρέπει να καλύπτει όλους τους εργαζομένους, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, φύλου, χρώματος, φυλής, θρησκείας, ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης, υπηκοότητας, εθνοτικής προέλευσης ή πολιτικών πεποιθήσεων, ηλικίας και σεξουαλικού προσανατολισμού. Επίσης, το δικαίωμα στη συλλογική διαπραγμάτευση θα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλους τους εργαζομένους, τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημοσίου τομέα και θα πρέπει να είναι δυνατή η άσκησή του σε όλα τα επίπεδα (στο επίπεδο της επιχείρησης, του κλάδου και στο εθνικό επίπεδο). Ακόμη, θα πρέπει να προβλεφθούν μηχανισμοί και διαδικασίες επίλυσης διαφορών (π.χ. κώδικας βιομηχανικών σχέσεων), ώστε να διασφαλίζεται η ομαλή εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων.

Ενιαίο σχέδιο κοινωνικής ασφάλισης
Η τρίτη εισήγηση αφορά την εγκαθίδρυση ενός ενιαίου σχεδίου κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής προστασίας, καθώς και τη διασφάλιση του δικαιώματος των εργαζομένων στην ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και επιλογή απασχόλησης.
Τα συνδικάτα τονίζουν ότι η κοινωνική ασφάλιση θα πρέπει να στηρίζεται στην αλληλεγγύη και να χρηματοδοτείται με τριμερείς εισφορές. Επίσης, θα πρέπει να καλύπτει όλες τις ενδεχόμενες περιστάσεις του κύκλου ζωής (μητρότητα, ασθένειες, ανεργία, εργατικά ατυχήματα, ιατρική περίθαλψη, οικογένειες με παιδιά, αναπηρία, θάνατο του/της εισοδηματία της οικογένειας, γήρας). Ακόμη, η κοινωνική ασφάλιση θα πρέπει να συμπληρώνεται από πρόσθετα μέτρα κοινωνικής προστασίας που θα χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτά τα μέτρα θα πρέπει να προσφέρουν παροχές σε όλους που θα στοχεύουν στη διασφάλιση της πρόσβασης στην υγεία και παιδεία και στην καταπολέμηση των κινδύνων φτώχειας των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού. Επίσης, τα πρόσθετα μέτρα κοινωνικής προστασίας θα πρέπει να δίνουν έμφαση στην ευημερία των παιδιών και των ατόμων με αναπηρίες.
Ταχεία σύγκλιση της μακροοικονομικής πολιτικής
Η τέταρτη εισήγηση αφορά την εισαγωγή ενός ενιαίου συστήματος καθορισμού μισθών και κοινωνικής πολιτικής, με στόχο την αποφυγή ανισοτήτων στην εκπαίδευση, στις υπηρεσίες υγείας, στις συντάξεις, στα οικογενειακά επιδόματα, επιδόματα ανεργίας κ.λπ..
Προς αυτή την κατεύθυνση τα συνδικάτα εισηγούνται την ταχεία σύγκλιση της μακροοικονομικής πολιτικής. Επίσης, τονίζουν ότι οι ενεργητικές πολιτικές αγοράς εργασίας θα πρέπει να στοχεύουν συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού που μειονεκτούν στην απασχόληση και/ή στη μισθοδοσία και θα πρέπει να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν με στόχο τη σημαντική μείωση υφιστάμενων διακρίσεων λόγω γλώσσας, εθνικότητας και θρησκείας, φύλου και κοινωνικής θέσης, καθώς επίσης για να αποφευχθούν νέες μορφές ανισότητας που σχετίζονται με το κοινωνικό ντάμπινγκ. Ακόμη, υποδεικνύουν ότι το προβλεπόμενο ομοσπονδιακό κράτος της Κύπρου θα πρέπει να προσδώσει στη νομοθετική προστασία της απασχόλησης μεγάλη σημασία, ώστε να αντιμετωπιστούν οι πρόσφατες δυσμενείς εξελίξεις στην οικονομία και στην αγορά εργασίας.
Σε σχέση με την προστασία της απασχόλησης, τα συνδικάτα ζητούν την προώθηση νομοθετικών ρυθμίσεων, οι οποίες να καλύπτουν: τις περιπτώσεις τερματισμού της απασχόλησης, τον πλεονασμό και τις ομαδικές απολύσεις, τις διευθετήσεις του χρόνου εργασίας και την ετήσια άδεια, τις ειδικές μορφές απασχόλησης (μερική απασχόληση, απασχόληση ορισμένου έργου και άλλες μορφές άτυπης απασχόλησης), τη μητρότητα, τους μισθούς, τη μεταβίβαση επιχειρήσεων και την απαγόρευση των διακρίσεων στην απασχόληση.

Ισότητα φύλων και καταπολέμηση των διακρίσεων
Η πέμπτη εισήγηση αφορά τη διασφάλιση της αρχής της ισότητας των φύλων και της μη διάκρισης σε όλους τους τομείς της κοινωνίας της ενωμένης Κύπρου.
Τα συνδικάτα εισηγούνται επίσης όπως το ομοσπονδιακό κράτος της ενωμένης Κύπρου να πάρει μέτρα αποτελεσματικής καταπολέμησης κάθε μορφής βίας- οικογενειακή, σεξουαλική, εργασιακή κ.ά.. Επίσης ζητούν να διασφαλίσει το δικαίωμα στην εργασία και να στηρίξει τη γυναικεία απασχόληση, αφού, όπως τονίζουν, αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη γυναικεία χειραφέτηση και τη βελτίωση της θέσης της σε όλους τους τομείς της ζωής. Ακόμη, ζητούν όπως το ομοσπονδιακό κράτος να διασφαλίσει το δικαίωμα αξιοπρεπούς εργασίας όλων των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού συμπεριλαμβανομένων των νέων ανθρώπων, των ατόμων με αναπηρίες, των μεταναστών και άλλων.

Εκπαίδευση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
Η έκτη εισήγηση αφορά τη δημιουργία ενός ενιαίου σχεδίου δημόσιας εκπαίδευσης και ενός ενιαίου συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Τα συνδικάτα τονίζουν ότι το ομοσπονδιακό κράτος θα πρέπει να διασφαλίζει την πρόσβαση στην εκπαίδευση όλων των παιδιών αλλά και τη δια βίου μάθηση για τους ενήλικες, ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας, εθνικότητας, εθνικής καταγωγής, φυλής και σεξουαλικού προσανατολισμού. Επίσης η δωρεάν δημόσια εκπαίδευση πρέπει να καλύπτει την προσχολική, δημοτική, γυμνασιακή, λυκειακή, τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση καθώς και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ακόμη, εκπαιδευτικό σύστημα θα πρέπει να καλλιεργεί τις δημοκρατικές αξίες, το συνεργατικό πνεύμα και το σεβασμό στην πολυπολιτισμικότητα.
Σε σχέση με το σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης τα συνδικάτα υποδεικνύουν ότι οι συνεισφορές θα πρέπει να γίνονται στη βάση των εισοδημάτων και οι υπηρεσίες υγείας να προσφέρονται σε όλους τους πολίτες στη βάση της ανάγκης και όχι της οικονομικής επιφάνειας και της ικανότητας πληρωμής. Επίσης, θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στο σύστημα όλοι οι πολίτες ανεξαρτήτως ηλικίας, αναπηρίας, φυλής, φύλου, θρησκεύματος, εθνικότητας κ.τλ..

Ασφάλεια και υγεία
Η έβδομη εισήγηση αφορά στη δημιουργία ενός ενιαίου νομικού και θεσμικού πλαισίου για την ασφάλεια και υγεία στην εργασία, το οποίο να καλύπτει όλα τα στάδια του κύκλου ζωής (προστασία της μητρότητας, προστασία ανήλικων, ευάλωτων και μειονεκτούντων ατόμων και προστασία των νέων και των μεταναστών εργαζομένων. Η ασφάλεια και υγεία στην εργασία θα πρέπει επίσης να καλύπτει όλες τις συνέπειες, όπως επαγγελματικές ασθένειες, ψυχοκοινωνικές ασθένειες, εργατικά ατυχήματα, αναπηρία και θάνατο).

«Χωρίς ξένες εξαρτήσεις και ξένη στρατιωτική παρουσία»
Καταθέτοντας τις προτάσεις του Πανσυνδικαλιστικού Φόρουμ στους δύο ηγέτες, ο ΓΓ της ΠΕΟ, Πάμπης Κυρίτσης, τόνισε ότι τα συνδικάτα είναι στη διάθεσή τους για «να συμβάλουμε στην προώθηση του κοινού στόχου για μια ειρηνική, επανενωμένη, ομόσπονδη Κύπρο, χωρίς ξένες εξαρτήσεις και ξένη στρατιωτική παρουσία, κοινή πατρίδα για όλα τα παιδιά της, Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Αρμένιδες, Μαρωνίτες και Λατίνους». Επίσης, τόνισε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα διεκδικεί να συμμετέχει ενεργητικά και δημιουργικά στη διαδικασία διαπραγμάτευσης.
Ο ΓΓ της ΣΕΚ, Νίκος Μωυσέως, διαβεβαίωσε τους δύο ηγέτες ότι το συνδικαλιστικό κίνημα θα βρίσκεται δίπλα τους για να στηρίξει μια λύση που θα ικανοποιεί και τις δύο κοινότητες και θα δίνει την ευκαιρία για να υπάρξει ειρήνη και ευημερία στην Κύπρο.
Ο ΓΓ της ΠΑΣΥΔΥ, Γλαύκος Χατζηπέτρου, τόνισε ότι οι Οργανώσεις που μετέχουν στο φόρουμ έχουν ως μέλη τους σχεδόν το σύνολο των εργαζομένων και ως εκ τούτου η στήριξή τους αποτελεί μια στέρεη βάση στις προσπάθειες των δύο ηγετών για λύση του Κυπριακού.
Ο πρόεδρος της τ/κ συντεχνίας ΤΟΥΡΚ-ΣΕΝ, Ασλάν Μπιτσακλί, ανέφερε ότι η Κύπρος είναι μια πολύ μικρή χώρα στον παγκόσμιο χάρτη, όμως είναι αρκετά μεγάλη προκειμένου να δεχτεί και τις δύο κοινότητες και εξέφρασε την ευχή αλλά και τη βεβαιότητα ότι το κυπριακό πρόβλημα θα επιλυθεί.
Ο αν. πρόεδρος της τ/κ συντεχνίας ΝΤΕΒΙΣ, Χασάν Φελέκ, τόνισε ότι η επίλυση του Κυπριακού θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς εργασίας στο νησί και πως αυτό θα ενισχύσει την ευημερία όλων των Κυπρίων και θα διασφαλίσει μια δίκαιη κατανομή του πλούτου, στοιχείο το οποίο, όπως είπε, θα αποτελέσει και μια από τις πρωταρχικές απαιτήσεις των συνδικάτων στο μέλλον.


 









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου