10 Ιαν 2016

Το φάντασμα της λύσης στοιχειώνει τους αστέρες της δημοσιογραφίας





Απ' ότι φαίνεται το Κυπριακό ζήτημα δεν θα λυθεί τους επόμενους μήνες, γι αυτό και τα κόμματα άρχισαν τις προετοιμασίες τους για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές σιγά σιγά και χωρίς άγχος για τους μεγάλους, και τους μικρούς αποσβολωμένους από εκείνο το 3.6%, που τους υποχρεώνει σε συγκερασμούς υψηλού διαχειριστικού κόστους. Η αποχή και το λευκό αφήνονται στην ησυχία τους από πλευράς πολιτικού λόγου μέχρι στιγμής, με την έννοια ότι δεν εισάγονται θέματα με τρόπο ο οποίος να στοχεύει στη δραστηριοποίηση των παρατημένων.
Είναι πάντως αξιοπερίεργο το τι περιμένουν οι πλευρές για να συμφωνήσουν ή να διαφωνήσουν. Μάλλον μπορούμε να εικάσουμε με σχετική βεβαιότητα ότι δεν βρίσκουν εύκολα τρόπο να διαχειριστούν μία κατάρρευση των συνομιλιών ενώ από την άλλη δεν βρίσκουν και τρόπο να συμβιβάσουν ότι αποκαλούν δυσκολίες. Αν είναι αλήθεια ότι έχουν σαλαμοποιήσει το περιουσιακό σε 22 κατηγορίες για παράδειγμα, θα μπορούσαν να κάνουν τό ίδιο με όλα τα πεδία διαφωνιών και να βάλουν τις φέτες στην κλήρωση. Μπορεί το αποτέλεσμα να είναι πιο δίκαιο και πιο λειτουργικό από το τί μπορούν να καταφέρουν.

Πάντως, ο Φιλελεύθερος δείχνει πολύ ανήσυχος. Ναι μεν εις το Νταβός δεν θα υπάρξει πολυμερής σύμφωνα με τις δηλώσεις, αλλά και πάλι... μήπως και κάτι συμβεί με τις διμερείς. Πάντως αυτός ο Άιντα βαδίζει ακριβώς στα χνάρια αυτού του Ντάουνερ. Και ο ένας και ο άλλος υπακούν στα στρατηγήματα μιας ευρωπαϊκής χώρας που δεν κατονομάζεται (από φιλελεύθερο τακτ;), αλλά σε ξεχωριστό τετραγωνάκι παρακάτω διερωτάται το έντυπο που το πάει η Βρετανία που οργάνωσε παρασυναγωγή για το Κυπριακό χωρίς να ερωτήσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Εδώ ο συντάκτης θα μπορούσε να διαπιστώσει ότι η ελληνοκυπριακή διπλωματία μπαίνει ή και βάζει τον εαυτό της στο περιθώριο και να εξηγήσει αν λίγος περισσότερος απορριπτισμός θα ωφελούσε κατά τί. Είναι πάντως μυστήριο που οι ειδικοί αντιπρόσωποι βγαίνουν όλοι κακοί. Μήπως τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι το σωστό πλαίσιο του αγώνα και της τιμής για τον κυπριακό ελληνισμό; Πάντως ο πρωτοσέλιδος τίτλος του εντύπου είναι: Μέσω Νταβός η τελική φάση- Τα Ην. Έθνη θα επιχειρήσουν, αξιοποιώντας παρουσίες, να ολοκληρώσουν σχεδιασμούς τους. Ακόμα και ο Γιαννάκης Ομήρου, χωρίς να υπονοούμε ότι ο άνθρωπος έχει περισσότερη βαρύτητα, κατακεραύνωνε τις προάλλες τον Άιντα που αναφέρθηκε σε πλειοψηφίες περιουσίας και πληθυσμού στα κρατίδια κάνοντας πως δεν γνωρίζει (παίζοντας πελλόν) ότι η συγκεκριμένη θέση είναι θέση του Συμβουλίου Ασφαλείας εδώ και πέραν των 20 ετών. Η στήλη δεν στηρίζει κάτι επειδή το λένε τα Ην. Έθνη, ούτε και τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση στους επίσημους θεσμούς του παγκόσμιου συστήματος, ούτε και εκτιμά ότι έχουν κάποια αποτελεσματικότητα στη διαχείριση πολλών του πλανήτη. Αλλά έχε την εντιμότητα κύριε Φιλελεύθερε ή κ. Ομήρου να λες την ό,ποια άποψη έχεις και να αποδέχεσαι τα άμεσα συμπεράσματα που προκύπτουν. Αλλά ναι, τονίζουμε ότι είναι θέση της στήλης ότι για ένα μακρό τουλάχιστον χρονικό διάστημα θα πρέπει οι πλειοψηφία περιουσίας και πληθυσμού στις πολιτείες να είναι κατοχυρωμένες, διότι οι κοινότητες έχουν να απαντήσουν πρώτα στην πρόσφατη ιστορία τους και επιπλέον έχουν να μην καλύπτουν την πολιτική τους ανεπάρκεια, (να είναι ισότιμοι κάτοικοι δηλαδή της χώρας τους) πίσω από την αποκλειστική ενοχοποίηση του άλλου.
Είμαστε λιγάκι έντονοι με τα μίντια από εμπειρία, αλλά να που βγήκε και μια επιστημονική έρευνα που δείχνει ότι τα δεξιά τουρκοκυπριακά μίντια μεταδίδουν μια αρνητική εικόνα για τους Ελληνοκύπριους σε σημαντική αντίθεση με τα πιο αριστερά. Σε αυτό φαίνεται ότι οι δύο κοινότητες βαδίζουν παράλληλα. Για παράδειγμα, μένοντας στην πρώτη σελίδα του Φιλελεύθερου ( Κυριακή 10 Ιανουαρίου) σε μικρό παραθυράκι μέσα στο μεγάλο κείμενο που προαναφέραμε γράφει ‘Διευκολύνσεις στον Αττίλα για τα Κόκκινα κι αναφέρεται σε άδεια μεταφοράς μερικών ηλεκτρικών πασσάλων...

.... και είναι και ο Παύλος Μυλωνάς που είπε «ο κάθε κοπρίτης πηγαίνει στα κατεχόμενα, για να αγοράσει φθηνά τσιγάρα, να αγοράσει φθηνά λάστιχα αυτοκινήτου, να βάλει καύσιμα φθηνά. .....
Ο παρουσιαστής πρόσθεσε επίσης «αυτοί οι κοπρίτες στο όνομα του χρήματος για 5, 10, 20 και 100 ευρώ πάνε να διασκεδάζουν εκεί που βίαζαν και κατάκτησαν οι κατακτητές την πατρίδα μας και σκότωσαν τα αδέλφια τους, τους θείους τους, τους παππούδες τους, τους φίλους τους, τους γνωστούς τους. Αυτοί οι κοπρίτες κυριαρχούν δυστυχώς γιατί είναι πολλοί που πάνε για 5 και 10 ευρώ στα κατεχόμενα για μην προσθέσω και αυτούς τους αλήτες που πηγαίνουν εκεί για τα καζίνο μπουρδέλα», κατέληξε.

Είμαστε λιγάκι έντονοι με τα μίντια από εμπειρία, αλλά να που βγήκε και μια επιστημονική έρευνα που δείχνει ότι τα δεξιά τουρκοκυπριακά μίντια μεταδίδουν μια αρνητική εικόνα για τους Ελληνοκύπριους σε σημαντική αντίθεση με τα πιο αριστερά. Σε αυτό φαίνεται ότι οι δύο κοινότητες βαδίζουν παράλληλα.


Δηλαδή, βλέπουμε ότι όχι μόνο τα μίντια συμμετέχουν στην κατασκευή μιας κακής εικόνας για τον άλλο, αλλά και στην κατασκευή κακής εικόνας σε αυτούς, που δεν υποτάσσονται στην νόρμα.

... και είναι και ο Κώστας Βενιζέλος που θέλει ένα κανονικό και στρατιωτικοποιημένο κράτος:
Ένα  κανονικό κράτος δεν χρειάζεται ούτε εγγυήσεις, ούτε εγγυητές, ούτε φόρμουλες, οι οποίες, μέσα από εποικοδομητικές ασάφειες και υποσημειώσεις, θα αφήνουν ανοικτά παράθυρα για παρεμβάσεις κι επεμβάσεις. Στο θέμα της ασφάλειας μπορεί να δοθεί οριστική λύση, υπό μια βασική προϋπόθεση: Η συμφωνία να προβλέπει ένα κανονικό κράτος, το οποίο δεν θα περιλαμβάνει εκπτώσεις από δικαιώματα και δεν θα εγκαθιδρύει μια ελλειμματική δημοκρατία, ένα ανάπηρο κράτος, ανήμπορο κι εξαρτημένο, κι αποστρατικοποιημένο, στερημένο από το δικαίωμα αυτοάμυνας. Εάν η συμφωνία θα είναι δίκαιη και καλή και θα εφαρμόζεται χωρίς οι πρόνοιες της να τυγχάνουν διπλής, και βάλε, ανάγνωσης και ερμηνείας, τότε, προς τι οι εγγυήσεις για την εφαρμογή της; Εάν δεν προβλέπει αντίθετους προς το σύγχρονο δίκαιο περιορισμούς στα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε η εφαρμογή της δεν θα χρειάζεται καμία χώρα και κανένα οργανισμό να την εγγυηθεί . Η ύπαρξη εγγυήσεων, οποιασδήποτε μορφής, περιορίζει την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας και συνιστά την καλύτερη συνταγή για τη διαιώνιση προβλημάτων και  αντιπαραθέσεων. Θα προσφέρει σε τρίτους, στην περίπτωσή μας στην Τουρκία, τη νομική δυνατότητα, είτε εκβιαστικά να διατηρεί μόνιμα την απειλή κατά της  Κύπρου, είτε διά της ισχύος να επιβάλλει το δικό της έλεγχο. Η εμπειρία λέει πως και τα δυο θα τα επιδιώξει.

Εδώ, τώρα, θέλουμε ένα κανονικό κράτος χωρίς εγγυήσεις και με στρατό για να αμύνεται ενάντια στην κακιά Τουρκία που οπωσδήποτε θα επιδιώξει ξανά να επιβάλει το δικό της έλεγχο. Υποτίθεται ότι η αποστρατικοποίηση θα έλυνε το πρόβλημα της Ασφάλειας. Υποτίθεται ότι η ένταξη θα το έλυνε επίσης τελεσίδικα, και ο Τάσσος Παπαδόπουλος ούτε που το έθεσε ως σημαντικό ζήτημα.
... και δεν μας φτάνουν όλα αυτά είναι και οι Τάιμς που μας εντάσσουν στο σουννητικό τόξο. Μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και οι Τσιχαντιστές μας εντάσσουν ενωμένους και χωρίς ΔΔΟ στο ισλαμικό κράτος. Αυτή η τελευταία παράγραφος δεν είναι μόνο ειρωνική. Έχει να κάνει με την κατανόηση του χώρου μας και την σοβαρότητα που θα πρέπει κάποια στιγμή να επιδιώξουμε. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου