13 Δεκ 2015

Μια κυπριακή Providencia; Η διαμάχη της κυπριακής Κεντρικής Τράπεζας με την FBME γίνεται, και αυτή, για τα συμφέροντα του Σιακόλα; [και το κόστος θα το πληρώσουν οι πολίτες; Ή πότε θα διερευνηθεί αυτή η ενδεχόμενη διαπλοκή;]


Η φράση «το συμφέρον της General Motors είναι το συμφέρον των ΗΠΑ» πέρασε στην αμερικανική εμπειρία ως καταγραφή της διαπλοκής ανάμεσα στο κράτος και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Αν δοκιμάσει κάποιος να δει αναλογίες με την Κύπρο σήμερα, ο πιο πιθανός υποψήφιος στον οποίο η νυν κυβέρνηση εφαρμόζει ευνοιοκρατικά κριτήρια, παραβιάζοντας οποιοδήποτε αίσθημα ισονομίας, αυτός είναι σαφώς ο κ. Σιακόλας. Για τα δικά του βασικά συμφέροντα, τέθηκε το ζήτημα του ανοίγματος καταστημάτων την Κυριακή, πήρε χαλαρώσεις για να πουλήσει σε καλύτερη τιμή το Mall, ενώ τα κράτος παρά τις σαφείς ευρωπαϊκές προειδοποιήσεις για τις παραβιάσεις που γίνονται στο Λατσί, ξαφνικά, το παίζει.. και αντιευρωπαϊκά για το χατήρι του Σιακόλα. Το ότι οι επιχειρήσεις Σιακόλα έχουν φήμη ότι βολεύουν δημόσιους λειτουργούς μετά την αφυπηρετήσή τους ίσως εν μέρει να εξηγεί και την ευνοϊκή προθυμία μερικών. Αλλά, βέβαια, είναι και τα διαφημιστικά πακέτα – και αυτά εξηγούν και στις σιωπές ή την περιθωριοποίηση πολλών θεμάτων που αφορούν αυτήν την ευνοιοκρατική στάση.

Η πιο πρόσφατη περίπτωση που ενδεχομένως να έχει ευρύτερες επιπτώσεις φαίνεται να είναι η διαμάχη στην οποία εμπλάκηκε η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα και η λιβανέζικη FBME. Η πιο πρόσφατη εξέλιξη στη διαμάχη ήταν η επιβολή προστίμου στην τράπεζα[1] – παρά το ότι οι πληροφορίες έλεγαν ότι όσοι υποκινούν την Κεντρική στην συγκεκριμένη επίθεση, ήθελαν να κλείσουν την FBME. Αλλά φαίνεται ότι και στο ΔΣ της Κεντρικής υπάρχουν έντονες διαφωνίες για τις περιπέτειες στις οποίες μπορεί να μπει η Κεντρική Τράπεζα, αλλά και η Κυπριακή Δημοκρατία ευρύτερα με την εμπλοκή στην οποία την έχει σύρει η διοίκηση της κα. Γιωρκάτζη και όσοι την υποκινούν. Και σε αυτή την περίπτωση, πίσω από αυτήν τη διαπλοκή φαίνεται να υπάρχουν, μάλλον, τα συμφέροντα του Σιακόλα και όσων τον εκπροσωπούν.

Η πιο πρόσφατη εξέλιξη στη διαμάχη ήταν η επιβολή προστίμου στην τράπεζα – παρά το ότι οι πληροφορίες έλεγαν ότι όσοι υποκινούν την Κεντρική στην συγκεκριμένη επίθεση, ήθελαν/θελουν να κλείσουν την FBME. Αλλά φαίνεται ότι και στο ΔΣ της Κεντρικής υπάρχουν έντονες διαφωνίες για τις περιπέτειες στις οποίες μπορεί να μπει η Κεντρική Τράπεζα... Και σε αυτή την περίπτωση, πίσω από αυτήν τη διαπλοκή φαίνεται να υπάρχουν, μάλλον, τα συμφέροντα του Σιακόλα και όσων τον εκπροσωπούν.

Η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα λίγο μετά την ανάληψη της θέσης της διοικητού από την Χρ. Γιωρκάτζη, στη φάση που φαινόταν να είναι η εκλεκτή του προεδρικού, και να συνεργάζεται με τους εκλεκτούς του ΔΗΣΥ, προχώρησε σε μια ανοιχτή διαμάχη με την λιβανέζικη τράπεζα – που φαινόταν να οδηγεί στην προσπάθεια να την κλείσει. Η αφορμή ήταν μια κατηγορία στις ΗΠΑ, στα πλαίσια της γνωστής διαμάχης των ΗΠΑ με το κίνημα της Χιζμπολλάχ στον Λίβανο, ότι η τράπεζα διευκόλυνε την «τρομοκρατία» σε σχέση με το λιβανέζικο κίνημα.[2] Η διαμάχη επεκτάθηκε με δικαστικές προσφυγές της τράπεζας και τώρα το ζήτημα βρίσκεται τώρα σε διεθνή δικαστήρια. Τον Μάιο του 2015 η International Chamber of Commerce's Arbitral Tribunal κάλεσε τις κυπριακές αρχές να αποφύγουν κινήσεις που θα μπορούσαν να οδήγησαν στο κλείσιμο της τράπεζας, μέχρι να ολοκληρωθούν οι δικαστικές διαδικασίες. Και τα δεδομένα δείχνουν ότι είναι πιθανόν να πληρώσει κόστος και αποζημιώσεις η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα. Το θέμα είναι γιατί αποφάσισε η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα να πάρει τέτοια μέτρα που να την οδηγούν σε δικαστικές διαμάχες και κίνδυνο μεγάλων προστίμων, ενώ θα μπορούσε να περιμένει να δει πως θα εξελιχθούν τα δεδομένα. Η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα παρενέβηκε, ουσιαστικά, ως πρωταγωνιστής σε μια διαμάχη, στην οποία φαινομενικά θα έπρεπε να είναι παρατηρητής για να μπορεί να καθορίζει την στάση της, αναλόγως των εξελίξεων στις δικαστικές υποθέσεις.

Μια ακόμα λογοκρινόμενη ιστορία: η δικαστική διαμάχη του Σιακόλα πίσω από την επίθεση στην FBME [και είναι τόσο δύσκολο φαίνεται για την κυπριακή δημοσιογραφία να κάνει αυτήν την απλή σύνδεση με μια δικαστική υπόθεση που βρίσκεται ακόμα στα δικαστήρια]
Από την αρχή, κυκλοφορούσε η φήμη ότι ο βασικός λόγος της κίνησης της κυπριακής Κεντρικής τράπεζας ήταν τα συμφέροντα του Σιακόλα – ο οποίος, όπως φαίνεται, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις κινήσεις της νυν κυβέρνησης και των εξαρτήσεών της. Η ακριβής, όμως, διαμάχη παρέμεινε μακριά από τη δημόσια σφαίρα. Όχι πως ήταν άγνωστη, αφού είναι στα δικαστήρια, αλλά, όπως και για διάφορα άλλα θέματα, τα κυπριακά ΜΜΕ επέλεξαν τη σιωπή. Αυτό το πέπλο σιωπής παραβίασε, τουλάχιστον όσο αφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, με άρθρο του ο Α. Αντωνίου στην οικονομική Καθημερινή.[3] Σύμφωνα με τα άρθρο, ουσιαστικά, η διαμάχη πάει πίσω σε μια συμφωνία εταιρείας, στην οποία ο κ. Σιακόλας είχε το μεγαλύτερο μερίδιο [40%] και η οποία ανέλαβε να μεταφέρει τσιμέντο στην Νιγηρία. Η λιβανέζικη τράπεζα εγγυήθηκε τον κ. Σιακόλα και δεσμεύτηκε να χρηματοδοτήσει την επιχείρηση. Η συμφωνία έγινε τα 1975 – αμέσως μετά την εισβολή. Αλλά, αμέσως μετά ακολούθησε και ο εμφύλιος στο Λίβανο, που προκάλεσε δυσκολίες. Η μεν πλευρά του κ. Σιακόλα φαίνεται να επικαλείται αυτές τις δυσκολίες, ενώ η λιβανέζικη τράπεζα επικαλείται έγγραφα με υπογραφές του κ. Σιακόλα για αναδιάρθρωση της συμφωνίας και πληρωμή της σε δολάρια. Φαίνεται ότι η υπόθεση αφορά σε πολλά λεφτά και έτσι οι διάδικοι το παλεύουν στα δικαστήρια για δεκαετίες.

Μια κυπριακή Providencia; Και η Κεντρική Τράπεζα πια, γίνεται όργανο των επιχειρήσεων Σιακόλα για να μπορεί να κερδίσει με θεσμικές παρεμβάσεις ο επιχειρηματίας αυτά που δεν μπορεί να κερδίσει στα δικαστήρια;
Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση της Κεντρικής να παρέμβει υπέρ του κ. Σιακόλα φαίνεται να είναι σαφώς ευνοιοκρατική – έστω και αν είναι έμμεση. Θυμίζει ουσιαστικά τη διαμάχη της Providencia για την οποία είναι στα δικαστήρια τώρα ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου και στελέχη του δικηγορικού γραφείου Νεοκλέους. Σε εκείνη την περίπτωση φαίνεται ότι το δικηγορικό γραφείο, το οποίο εκπροσωπούσε τη γυναίκα και την κόρη του αποθανόντα ιδιοκτήτη, στην προσπάθειά του να αποκτήσει έλεγχο της ρωσικής περιουσίας [από τους γιους του ιδιοκτήτη] προσπάθησε να εμπλέξει το κυπριακό δημόσιο [μέσω της εισαγγελίας] στη δικαστική διαμάχη. Και σύμφωνα με τις κατηγορίες, ο μεν Ρίκκος Ερωτοκρίτου, με τον ισχυρισμό ότι ο Νεοκλέους έκατσε «πάνω στα αφκιά» του, προσπαθούσε να προωθήσει τα συμφέροντά του. Και όπως φαίνεται και με το αζημίωτο – το δικηγορικό γραφείο Νεοκλέους «ξεχνούσε» να παραστεί σε διαδικασίες δίκης, στις οποίες ο Ρίκκος διεκδικούσε σχεδόν 600,000 ευρώ από την τέως Λαϊκή. Αν προχωρούσε η διαδικασία, το μεν δικηγορικό γραφείο θα είχε στο πλευρό του την κυπριακή γενική εισαγγελία, ενώ ο Ρίκκος θα έπαιρνε τις εκατοντάδες χιλιάδες που διεκδικούσε. Ήταν μια ανταλλαγή. Την οποία σταμάτησε αρχικά ο κ. Κληρίδης, μόλις ο Ρίκκος έδωσε εντολή να δεσμευτεί η κυπριακή εισαγγελία με την πλευρά του Νεοκλέους. Και ακολούθησε το 2015 η αποκάλυψη του όλου σκηνικού μετά και τη έρευνα Καλλή.

Οι αναλογίες με τη υπόθεση Σιακόλα είναι εμφανείς. Και πάλι ένας δημόσιος θεσμός, η Κεντρική, βρίσκεται στη θέση να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της μιας πλευράς σε μια περίπλοκη δικαστική διαμάχη. Προφανώς, τα συμφέροντα του κ. Σιακόλα τα εκπροσωπούν διάφοροι στο Δ.Σ. της τράπεζας που διορίστηκαν από την κυβέρνηση με αστρονομικές συγκριτικά απολαβές για να την εξυπηρετούν. Και προφανώς, η κα. Γιωρκάτζη απλώς υπάκουσε. Όμως, τα δεδομένα δεν φαίνονται να είναι εύκολα για τον κ. Σιακόλα ούτε και έτσι, ή για να είμαστε πιο ακριβείς για τους επιχειρηματικούς κύκλους της οικογένειας Σιακόλα. Και αν η υπόθεση οδηγήσει σε ήττα της Κεντρικής Τράπεζας στα δικαστήρια, το κόστος θα το επωμιστεί το δημόσιο; Σε αυτήν την περίπτωση, δυστυχώς, δεν υπήρξε ένας Κ. Κλήριδης να θέσει όριο.

Θα αναμένουμε, λοιπόν, τη διερεύνηση της απόφασης – και την αποκάλυψη της πιθανής διαπλοκής και εδώ.


[1] Το ύψος του προστίμου φαίνεται να αντιστοιχεί με το ύψος των νομικών εξόδων για τον διαχειριστή/administrator για την FBME. Άρα το πρόστιμο επιβλήθηκε για να καλυφθεί  το κόστος;
[3] «Τριάντα χρόνια και πάει η διαμάχη Σιακόλα – Federal Bank of Lebanon.» Α. Αντωνίου, Οικονομική Καθημερινή, 25/11/2015, σελ. 9. Η τράπεζα ονομαζόταν αρχικά, όταν δημιουργήθηκε το 1952 Federal Bank of Lebanon και μετονομάστηκε το 1982 σε Federal Bank of Middle East. Αυτή η μετονομασία έγινε με έδρα την Κύπρο. Ακολούθως, η τράπεζα μετάφερε την έδρα της στα νησιά Κέυμαν και ακολουθώς στην Τανζανία, όπου είναι η μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα. Και από το 1993 άνοιξε γραφεία και στην Μόσχα. https://en.wikipedia.org/wiki/FBME_Bank









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου