6 Δεκ 2015

Όταν ο Πολίτης φαίνεται να δαιμονοποιεί μια προϊσταμένη της Υπηρεσίας Φορολογιας, το πραγματικό ερώτημα είναι ποιά σχέση έχει η κατασκευή της επίθεσης με το σκάνδαλο της υπό διερεύνηση φοροδιαφυγής, απο τον εκδότη του Πολίτη*

[μήπως, όντως, τελικά ζητήθηκε από τον εκδότη να πληρώσει και η επίθεση είναι προσπάθεια εκφοβισμού;]


Η αιτία; Πώς άρχισε η δημοσιοποίηση του θέματος των πιθανολογούμενων οφειλών του κ. Παπαδόπουλου, εκδότη του Πολίτη. Ο Πολίτης και ο εκδότης διέψευδαν και παρά την παράθεση τεκμηρίων, το θέμα φαινόταν να τυγχάνει γενικής αποσιώπησης.. αλλά από ότι φαίνεται τελικά και θέμα υπήρχε.. και μάλλον υπάρχει.. Αρά.. η σιωπή;

Παρά το ότι η πλειοψηφία των ΜΜΕ προτίμησε τη σιωπή, και άρα τη συγκάλυψη για την κατάθεση του κ. Ολύμπιου για διαπλοκή του Πολίτη με την Τράπεζα Κύπρου για λογοκρισία απόψεων που δεν άρεσαν στους ιθύνοντές της, εντούτοις το θέμα δεν λογοκρίθηκε και απλώθηκε [μεσω του ιντερνετ] ως τεκμήριο που θα επανέρχεται, πια. Άλλωστε δεν είναι και η πρώτη φορά που τα υπόλοιπα ΜΜΕ συγκαλύπτουν σκάνδαλα του Πολίτη – ή εντυπωσιακές ασυνέπειες. Το ότι λογοκρίνεται λ.χ. το θέμα της  διερεύνησης φοροδιαφυγής 40 εκατομμυρίων από τον εκδότη του Πολίτη, είναι χαρακτηριστικό του καθεστώτος επιλεκτικής λογοκρισίας που εφαρμόζουν τα επίσημα ΜΜΕ. Η εντελώς διαφορική στάση του Πολίτη απέναντι στον Παπασάββα για 10,000 με τη στάση απέναντι στον Ρίκκο [που κατηγορείται για εκατοντάδες χιλιάδες και παύθηκε από τη θέση του] είναι χαρακτηριστική. Όπως χαρακτηριστική ήταν και η προσπάθεια του Πολίτη να αναδείξει «κατάθεση» [του Μ. Νεοφύτου] για να πλήξει τον Γενικό Εισαγγελέα την περίοδο της κατάθεσης του στην δίκη του Ρίκκου. Και αυτή την έμμεση προσπάθεια μετατόπισης την σχολίασε και ο γενικός εισαγγελέας.

Ένα περίεργο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα: όταν δημοσιεύει τέτοια ο Πολίτης, κάτι θέλει να συγκαλύψει;
Σε αυτό το πλαίσιο, το δημοσίευμα του Πολίτη της Πέμπτης για πρόβλημα στο φόρο εισοδήματος, ήταν περίεργο. Η «καταγγελία» και η προβολη θεματος/θεαματος εναντια στην ανωτερη λειτουργο του τμηματος φορολογιας, την κ. Ποταμιτου από μόνη της ήταν παράδοξη για το ότι δεν ανέφερε τίποτε ιδιαίτερο πέρα από εμφανή περιουσιακά στοιχεία:
«…έχει στην ιδιοκτησία της πολυτελή οικία στον Στρόβολο, όπου διαμένει, πέραν των 1.500 τ.μ., εξοχικό στη Γαλάτα και πολυτελές αυτοκίνητο».[1]

Ξαφνικά, ο Πολίτης [με τον εκδότη του να έχει πρόβλημα με κατηγορίες και διερεύνηση φοροδιαφυγής εκατομμυρίων] ..άνοιγε θέμα για μια λειτουργό του τμήματος φορολογιας, γιατί είχε πολυτελή οικία και πολυτελές αυτοκίνητο.. Το κείμενο, η πρωτοσέλιδη προβολή σε αντιστοιχία με την απουσία ουσιωδών στοιχείων, έδειχνε ότι κάτι άλλο θα πρέπει να συνέβαινε. Τέτοια θέματα κατασκευάζονται, συνήθως, για να λειτουργήσουν ως μετατοπίσεις από άλλα θέματα, τα οποία το συγκεκριμένο ΜΜΕ θέλει είτε να λογοκρίνει, είτε να προωθήσει έμμεσα.

«Πριν διακόψει την επικοινωνία με τον «Π», η κ. Ποταμίτου συνέδεσε το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για το πόθεν έσχες της με φορολογικό έλεγχο προσώπων στον «Π»…

 Στο κείμενο, ο Πολίτης λέει ότι σύμφωνα με καταγγελία ανώνυμου πολίτη ζητήθηκε έρευνα για το πόθεν έσχες της κα. Ποταμίτου – και ότι αυτή έρευνα καθυστερεί. Και αυτό από την εφημερίδα κάποιου που κατηγορείται για απόκρυψη εισοδημάτων από το 1998 και για τα οποία έγινε έρευνα το 2005. Η πρώτη εύλογη απορία είναι ποιός είναι ο εν λόγω ανώνυμος πολίτης. Θα μπορούσε, βέβαια, να επικαλεστεί η εφημερίδα το «δημοσιογραφικό απόρρητο» - αλλά μια τέτοια καταγγελία, με τόσους παραλήπτες, όπως ισχυρίζεται η ίδια η εφημερίδα[2], δεν είναι πιθανό να έγινε από κάποιο τυχαίο κύριο…Γιάννη.. Εδώ, δεν πρόκειται για μια στήλη, όπως ας πούμε ο «Θουκύς» στον κυριακάτικο Πολίτη, όπου κάποιος μπορεί να εκφράζει μια άλλη διάσταση του εαυτού του. Κάποιος πολίτης έχει καταγγελία και την στέλλει σε τόσους αρμοδίους, αλλά δεν θέλει να δημοσιοποιήσει το όνομα του/της; Γιατί; Μήπως λ.χ. ανήκει ή πρόσκειται στους ιθύνοντες της εφημερίδας;

Τα ΜΜΕ και η προώθηση ιδιωτικών συμφερόντων μέσω μετατοπίσεων και απειλών: αλλά και πώς τελικά το σύνδρομο του «βοσκού του ψεύτη» μπορεί να λειτουργεί και στη Δημόσια Σφαίρα
Διαβάζοντας το κείμενο, το αίσθημα που μένει είναι το πώς μπορεί η δημοσιογραφία να καταντήσει μηχανισμος δαιμονοποίησης. Είναι πιθανό ότι ο δημοσιογράφος πήρε οδηγίες να το κάνει, άρα η πρακτική δεν αφορά κάποιο συγκεκριμένο εργαζόμενο – ο οποίος είχε τουλάχιστον, έστω και σε αυτές τις συνθήκες, την ευθιξία να αναφέρει και την άλλη άποψη. Αλλά πόσες καταγγελίες από κάποιο ανώνυμο οδηγούν μια εφημερίδα να παρακολουθεί με αυτόν τον τρόπο μια εργαζόμενη στο δημόσιο; Το κείμενο αναφέρει ότι το σπίτι της φαίνεται να κόστισε πολύ, ότι το εισόδημα είναι τόσο, άρα πώς βρήκε τα λεφτά κοκ. Αν εφαρμοζόταν η ίδια πρακτική και για τους ιθύνοντες της εφημερίδας είναι να απορεί κανείς με τί υστερία θα αντιδρούσαν. Η όλη εκστρατεία, πάντως, φάνηκε να πέφτει στο  κενό, αφού τα άλλα ΜΜΕ δεν ακολούθησαν. Ίσως  γιατί τα άλλα ΜΜΕ έμαθαν, πια, ότι ο Πολίτης μερικές φορές [συχνά;] παίζει το ρόλο του «βοσκού του ψεύτη» με την έννοια ότι φωνάζει για κάτι που δεν είναι αυτό που συμβαίνει [δεν υπάρχει «λύκος», αλλά υπάρχει πρόθεση για κάτι άλλο]. Κατά την περίοδο λ.χ. 2009-2012, ο Πολιτης ηταν σχεδόν φανατικός υποστηρικτής της συγκάλυψης των τραπεζών – με διθυραμβικό πρωτοσέλιδο για τον Βγενόπουλο το 2009, την ίδια χρονιά που, όπως κατατέθηκε στη δίκη στη Τράπεζας Κύπρου, η εφημερίδα λογόκρινε συνεργάτη της [τον κ. Ολύμπιο] για 50,000 ευρώ σε διαφήμιση. Και το Σεπτέμβριο του 2012, ο Πολίτης φώναζε και πάλι πρωτοσέλιδα να μην  συζητούνται δημόσια τα σκάνδαλα των τραπεζών. Και σήμερα, φαίνεται να έχει πάθει αμνησία για εκείνη την περίοδο και προσπαθεί να μετατοπίσει την έμφαση αλλού, παρά το ότι είναι, πια, η εφημερίδα που τεκμηριωμένα λογόκρινε κείμενα για να παρει χρηματοδότηση από τις τράπεζες. Σε μια ανάλογη υπόθεση συγκριτικής ασυνέπειας που φάνηκε να δείχνει βάθος ιδιαίτερων συμφερόντων, ο Πολίτης πρωτοστάτησε στην αποκάλυψη της χρήσης δημόσιου χρήματος από τον τέως βοηθό γενικό εισαγγελέα Α. Παπασαββα, ενώ αντίθετα για τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου φάνηκε να προσπαθεί να κρατήσει ίσες αποστάσεις ή ακόμα και να τον στηρίζει έμμεσα[3] – παρά ότι ο κ. Ερωτοκρίτου εμπλεκόταν σε κατηγορία πολλαπλάσιας, σε αξία, χρηματικής συναλλαγής – και σε ποινικές [παρά σε κατά βάση ηθικές] υποθέσεις.

Τουλάχιστον ο δημοσιογράφος, ως εργαζόμενος, ανέφερε το.. υπονοούμενο – τη σύνδεση του ενδιαφέροντος του Πολίτη με «φορολογικό έλεγχο προσώπων στον «Π». Άρα τόσες και τόσες διαψεύσεις, από τον κύκλο του εκδότη, ότι δεν υπάρχει θέμα φοροδιαφυγής του ίδιου του έκδοτη του «Π» ήταν παραμύθια;
Αλλά ο δημοσιογράφος είχε την ευθιξία να αναφέρει ότι η κ. Ποταμίτου του είπε ότι όλο αυτό το θέαμα, είχε ως στόχο το γεγονός ότι ο φόρος εισοδήματος ερευνούσε άτομα που έχουν σχέση με τον Πολίτη.
«Πριν διακόψει την επικοινωνία με τον «Π», η κ. Ποταμίτου συνέδεσε το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για το πόθεν έσχες της με φορολογικό έλεγχο προσώπων στον «Π»…»[4]

Η δήλωση με βάση τα γνωστά δεδομένα παράπεμπε αναπόφευκτα στα 40 εκατομμύρια του εκδότη που δεν φορολογήθηκαν. Και το γεγονός ότι το κείμενο καταλήγει με μια εκτεταμένη αναφορά στον «ανώνυμο», που θεωρεί ότι η κ. Ποταμίτου δεν τον αντιμετώπισε όπως, ίσως να ήθελε ο ίδιος, δείχνει όχι μόνο ότι οι ό,ποιες κατηγορίες μπορεί να είναι μετατόπιση – αλλά ενδεχομένως ότι ίσως να έχουν και σχέση με τον «έλεγχο προσώπων στον Πολίτη»..

Όμως, γενικότερα η καταγραφή, έστω, της δήλωσης στον Πολίτη, είναι ίσως μια πρώτη παραδοχή και από το εκδοτικό όργανο του κ. Παπαδόπουλου ότι υπάρχει πρόβλημα φοροδιαφυγής για τον ίδιο.

Μια πρώτη διερεύνηση: η Ποταμίτου επέμενε στο να μην συγκαλυφθεί το θέμα της φοροδιαφυγής του εκδότη;
Κάνοντας μια αρχική έρευνα, ανακαλύψαμε ότι η κ. Ποταμίτου φαίνεται να ήταν η υπεύθυνη που επέμενε, παρά τις πιέσεις και [όπως μας αναφέρθηκε] εκβιασμούς, αρνήθηκε να θάψει το θέμα. Και παρά το ότι της πήραν το φάκελο, τελικά, η υπόθεση δεν θάφτηκε. Και μια επιπρόσθετη πληροφορία, που χρειάζεται ακόμα διασταύρωση, είναι ότι επιβλήθηκε φορολογία στα εκατομμύρια που βρέθηκαν στην προσωπική ιδιοκτησία του κ. Παπαδόπουλου, χωρίς να υπάρχει εξήγηση από πού προήλθαν. [5]  Αν αυτά αληθεύουν, τότε η όλη επίθεση του Πολίτη δεν ήταν μόνο εκδικητική – αλλά και προειδοποίηση, μήπως, για να μην επιβληθούν και άλλες φορολογίες;

Και η επιβεβαίωση από την μόνη εφημερίδα που παρακολουθεί και ανέδειξε το θέμα των φορολογικών υποχρεώσεων του εκδότη του Πολίτη
Τελικά, όταν κυκλοφόρησε η εβδομαδιαία «24», η οποία είναι η εφημερίδα που αποκάλυψε το θέμα της φοροδιαφυγής του εκδότη του Πολίτη, οι πληροφορίες μας επιβεβαιώθηκαν με τη διασταύρωση με τις εκεί δημοσιευμένες πληροφορίες. Φαίνεται ότι, όντως, οι πιέσεις για συγκάλυψη του κ. Παπαδόπουλου δεν απέδωσαν [ενδεχομένως και λόγω λειτουργών, όπως η κ. Ποταμίτου] και έτσι τώρα, πια, συζητείται το ποσό που θα πληρώσει ο εκδότης. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η προσπάθεια του έκδοτη και των συν αυτώ, είναι να μειωθεί το ποσό στα 5 εκατομμύρια – να αφαιρεθούν, δηλαδή, οι τόκοι και τα πρόστιμα. Αυτό, όμως, από μόνο του αποτελεί ένα γεγονός που καταδεικνύει και το μέγεθος της λογοκρισίας που επικράτησε – σε βαθμό που οι απολογητές του κύκλου του κ. Παπαδόπουλου να συμπεριφέρονται λες και το θέμα ήταν ανύπαρκτο. Τώρα όμως;

Η όλη πρακτική, πάντως, της επίθεσης ενάντια σε άτομο, επειδή οι αρμόδιοι ενός μέσου έχουν οικονομικές ή άλλες διάφορες μαζί του/της είναι, πια, ένα πρόβλημα το οποίο οφείλει η κοινωνία και η πολιτεία να αντιμετωπίσουν. Και η αποκάλυψη και ο δημόσιο διάλογος είναι μια άμυνα σε αυτό το φαινόμενο που μπορεί να ονομαστεί και θεαματικό bullying.

Μια συγκριτική αντιπαραβολή:
ο Πολίτης που ξαφνικά θυμήθηκε μια ανώνυμη καταγγελία – αλλά ξέχασε μια επώνυμη υπόθεση φοροδιαφυγής…
Ο Πολίτης, ξαφνικά, θυμάται καταγγελία «ανώνυμου» σε βάρος προϊσταμένης στο Τμήμα Φορολογίας – το τμήμα, δηλαδή, που διερευνά και τη φοροδιαφυγή. Η ξαφνική ευαισθησία του Πολίτη έφθασε στο πρωτοσέλιδο – και μάλιστα με «έρευνα».





Η «έρευνα» του Πολίτη [πάνω] και η έρευνα των «24» [κάτω] για την φοροδιαφυγή.. και το ενδεχόμενο κίνητρο του πρωτοσέλιδου του Πολίτη



Ιδού όμως και η απάντηση για την «ευαισθησία» του Πολίτη από την εφημερίδα «24»[6]



Και μια λογική όντως ερώτηση: από πού και ως πού μια εφημερίδα της οποίας ο εκδότης είναι υπό διερεύνηση, απαιτεί να διερευνηθούν αυτοί που τον διερευνούν [κρύβοντας, μάλιστα, το γεγονός ότι ο εκδότης είναι εμπλεκόμενος]; Και μάλιστα, σύμφωνα με το δημοσίευμα,, σε μια περίοδο που φαίνεται ότι η έρευνα και η απόφαση για το τί θα πληρώσει ο εκδότης του Πολίτη προχωρούν. 




*Η αναφορά σε συγκεκριμένο ποσό προκύπτει από τις δημοσιεύσεις της εβδομαδιαιας «24», η οποία διερεύνησε το θέμα και το προβάλλει για αρκετό καιρό τώρα – παρακολουθώντα ς το θέμα στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων.
[1] http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=308938&-V=articles
[2] «Με επιστολή του προς τον γενικό ελεγκτή τον Νοέμβριο του 2014, η οποία κοινοποιήθηκε σε μια μεγάλη ομάδα αρμόδιων θεσμών και προσώπων, ανάμεσά τους ο υπουργός Οικονομικών, η επίτροπος Διοικήσεως και ο έφορος Φορολογίας,»
[3] Αν κρίνει κανείς από την δήλωση του γενικού εισαγγελέα ότι το δημοσίευμα για τον Μ. Νεοφύτου είχε ως στόχο τον ίδιο τον κ. Κληρίδη.
[4] Η συνέχεια της πρότασης δεν τιμά, βέβαια τον δημοσιογράφο που, αφού προσπάθησε να τηρήσει την δεοντολογία, μετά συγκάλυψε..τον εκδότη [διότι σε αυτόν αναφερόταν η κ. Ποταμίτου]
«..αναφορά που επιβεβαιώνει τουλάχιστον ότι η κ. Ποταμίτου χρησιμοποιεί τη θέση της για να κρύψει τις αιτιάσεις για το πόθεν έσχες της.»
[5] Συμφωνα με την ειδησεογραφια στις «24» που αναφερεται πιο κατω η φορολογια εγινε για το συνολο του ποσου.  Σε αυτό το σημειο υπαρχει μια διαφορα αναμεσα στις δυο πηγες κατά ποσο η αρχικη φορολογηση αφορα το συνολο [αρα και τις εταιρειες με τις οποιες συνδεεται ο κ. Παπαδοπουλος η μονο την προσωπικη του περιουσια.
[6] Εφημερίδα «24», 5-6/12/2015,  σελ. 10, Το κείμενο πιο πάνω, στην σελιδα 10, ήταν του Φ. Σιακαβάρα. Κάλυπτε το θέμα με επιπρόσθετες πληροφορίες η Α. Καφετζή.












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου