13 Δεκ 2015

Θα αρχίσει επιτέλους ένας θεσμικός έλεγχος των κεφαλαίων που διοχετεύονται στη διαπλοκή ΜΜΕ και ιδιωτικών επιχειρήσεων; Η προσπάθεια της Βουλής να καθιερώσει «πόθεν εσχες» για τους παράγοντες των ΜΜΕ ..και η ομολογία του κ. Χάσικου, που ολοκληρώνει τα τεκμήρια της εικόνας της διαπλοκής μετά την ειλικρινή παραδοχή του κ. Παράσχου και τη δικαστική κατάθεση του κ. Ολύμπιου για τη λογοκρισία από τον Πολίτη με αντιτιμο 50,000 ευρώ





«Υπεύθυνους μέσων μαζικής ενημέρωσης..επιθυμεί η κοινοβουλευτική επιτροπή Νομικών να συμπεριληφθούν στον πίνακα με τα πρόσωπα που υποχρεούνται να υποβάλουν πόθεν έσχες… Διευκρίνισε ότι δεν θα πρέπει ο έλεγχος να επεκταθεί στους δημοσιογράφους, αλλά να περιοριστεί στους αξιωματούχους εταιρειών που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη
Μεγαλώνει ο κατάλογος για το πόθεν έσχες. Θα συμπεριλάβουν υπεύθυνους ΜΜΕ..Φιλελεύθερος 10/12/2015, σελ. 16

Η δήλωση της εβδομάδας, έστω και υπό πίεση ήταν η ομολογία του υπουργού εσωτερικών για τη διαπλοκή των ΜΜΕ –  η παραδοχή της ευθύνης των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων και των δικών του, για τη λογοκρισία των σκανδάλων και των προβλημάτων των τραπεζών που οδήγησαν στην οικονομική κρίση. Βέβαια, η ομολογία είχε να κάνει με το γεγονός ότι ο κ. Χάσικος νοιώθει ότι δεν ελέγχει, πια, την κατάσταση στα ΜΜΕ, οπότε βγάζει στη φορά όσα ξέρει. Άλλωστε, η εμφανής περιφρόνηση, που εμφανίστηκε έστω και ως παραδρομή της γλώσσας, όταν αποκάλεσε τους δημοσιογράφους, «στρατιωτάκια» ήταν εξίσου αποκαλυπτική. Για το πως βλέπουν οι ιδιοκτήτες-εκδότες-καναλάρχες του δημοσιογράφους. Σε αυτό το πλαίσιο, η πληροφορία ότι στη Βουλή συζητείται νομοσχέδιο για το πόθεν έσχες των παραγόντων των ΜΜΕ, είναι ίσως η πρώτη θεσμική κίνηση για έλεγχο αυτού του τομέα διαπλοκής, που όχι μόνο έχει τεράστιες ευθύνες για σκόπιμη λογοκρισία, συγκάλυψη και παραπλάνηση, αλλά και γιατί λειτουργεί και ως μηχανισμός υπονόμευσης της δημοκρατίας. Διότι οι οργανισμοί των ΜΜΕ, και ευρύτερα, αλλά ιδιαίτερα στην Κύπρο, δεν είναι μηχανισμοί έκφρασης της κοινής γνώμης, αλλά αντίθετα σε μεγάλο βαθμό, και σε καίριες «στιγμές» λειτουργούν ως μηχανισμοί χειραγώγησης για αόρατα συμφέροντα. Το πόθεν έσχες, βέβαια, μπορεί να παρακαμφθεί με υπόγειες διαδικασίες πληρωμών under the table. Αλλά ως θεσμική αρχή είναι ένα πρώτο βήμα για την διαφάνεια αυτού του τομέα διαπλοκής, αλλά και υπονόμευσης των δημοκρατικών θεσμών.

Αναδημοσιεύουμε πιο κάτω τα πιο χαρακτηριστικά αποσπάσματα ομολογίας για την διαπλοκή των τραπεζών με τα ΜΜΕ – στις δυο περιπτώσεις ήταν ομολογίες [με δόση ειλικρινείας ανεξάρτητα από τις συνθήκες] ενώ στην άλλη περίπτωση του Πολίτη, οι ενοχές όσων εμπλέκονται οδηγούν σε αγχώδεις απόπειρες μετατόπισης, ή και προσπάθειες εκφοβισμού με προσωπικές επιθέσεις για να λογοκριθούν τα τεκμήρια, μέσω σελίδων των καθεστωτικών ΜΜΕ. Αυτό το τεκμήριο είναι άλλωστε και το πιο συγκεκριμένο και είναι και δικαστική κατάθεση στη δίκη της Τράπεζας Κύπρου με ..όνομα και χαρτόσημο που λεγόταν, τότε την εποχή της περιρρέουσας. Με αναφορά σε συγκεκριμένο ποσό και θέμα λογοκρισίας.

Η πρώτη ομολογία: Δεκέμβρης 2012, 6 μήνες μετά την κάθοδο της τρόικα και αμέσως μετά την συμφωνία για μνημόνιο τον Νοέμβριο
«Όταν μια επιχείρηση ΜΜΕ, ξεκινά την κάθε νέα χρονιά, έχοντας διασφαλισμένο διαφημιστικό κονδύλι πέραν του ενός εκατομμυρίου από μία μόνο τράπεζα και τα ανάλογα από τις άλλες, τότε ο καθείς αντιλαμβάνεται ποιος υπαγορεύει τους όρους του παιχνιδιού. Όταν παράλληλα, ΜΜΕ λάμβαναν δάνεια εκατομμυρίων και μεγάλα παρατραβήγματα με «ευκολίες πληρωμής», τότε ποιός δημοσιογράφος μπορούσε να τα βάλει με τις τράπεζες, χωρίς να χάσει τη δουλειά του; Υπάρχουν κι άλλα, όπως οδηγίες τραπεζιτών για πιέσεις, π.χ. προς την εποπτική αρχή ή για προστασία της εποπτικής αρχής. Τα είδαμε και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν να συμβαίνουν σε σύμπραξη τραπεζιτών, πολιτικών και ΜΜΕ.»
Η «δουλειά» από ποιούς γινόταν, αν όχι από δημοσιογράφους, αυλικούς του συστήματος ή και αιχμάλωτούς του;… Έχουμε ευθύνη και οι δημοσιογράφοι για την κατάσταση στην πατρίδα μας; Έχουμε
Α. Παράσχος, Διευθυντής, Καθημερινή Κύπρου[1]


Η Μαρτυρία στο δικαστήριο: πώς ο Πολίτης έκοψε στήλη μετά από απειλή/παρέμβαση του Ηλιάδη της Τράπεζας Κύπρου [με αντίτιμο 50,000 ευρώ σε διαφημιστικό πακέτο][2]
“Ο μάρτυρας κατήγγειλε επίσης ότι είχε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Πολίτης και μετά από δυσμενές άρθρο που έγραψε, του λέχθηκε ότι δεν θα δημοσιεύουν πλέον τα άρθρα του μετά από παρέμβαση του Αντρέα Ηλιάδη καθώς και ότι η Τράπεζα απέκοψε διαφήμιση ύψους €50.000 από την εφημερίδα.[3]
24/11/2015 Κατάθεση Μ. Ολύμπιου στο Κακουργιοδικείο για τη δίκη της Τράπεζας Κύπρου

Ερωτηθείς σε σχέση με αναφορές στην κατάθεση του σχετικά με άσκηση πίεσης σε εφημερίδα εκ μέρους της ΤΚ και απόσυρση διαφήμισης ύψους 50.000 ευρώ, ο κ. Ολύμπιος είπε ότι τις εν λόγω πληροφορίες τις αποκόμισε από email που του απέστειλε ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πολίτης» Διονύσης Διονυσίου και τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του."[4] -

Και όταν ο Χάσικος ομολογεί, καθώς νοιώθει ότι χάνει τον απόλυτο έλεγχο των ΜΜΕ
«Ξέρουμε την διαπλοκή των ΜΜΕ. Στην Κύπρο ζούμε.»
Σ. Χάσικος, Τρίτο πρόγραμμα του ΡΙΚ, Τριτη, 8/12/2015

«..Και με την ευκαιρία τούτη να πούμε ότι δεν είναι άσχετα τα Μέσα από αυτή την κρίση που βρήκε την Κύπρο. Όταν όλοι χειροκροτούσαμε τις τράπεζες ως Μέσα Ενημέρωσης –γιατί δούλευα κι εγώ στα Μέσα Ενημέρωσης τότε- γιατί όλοι αυτοί έβαζαν διαφημίσεις κτλ κανένας από εμάς των Μέσων τότε δεν είχε τη δύναμη ή τα κότσια να κάνει κριτική. «Πού πάτε με τον τρόπο που διαχειρίζεστε το χρήμα σαν τράπεζες;». Δεν είχαμε ευθύνη –και βάζω και τον εαυτό μου μέσα- σαν Μέσα; Βεβαίως και είχαμε".




Και ένα ιστορικό πλαίσιο
Τα πιο κάτω αποσπάσματα είναι από τον αρθρογράφο του Φιλελευθέρου, τον κ. Ευρυβιάδη, από το 2012. Στο πρώτο, καθώς άρχιζαν οι συζητήσεις για τις ευθύνες των τραπεζών στα τέλη του Αυγούστου του 2012, υπενθύμισε ένα ιστορικό επεισόδιο του πώς οι τράπεζες και τα ΜΜΕ συγκάλυπταν διαχρονικά. Στο δεύτερο, τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, καταγράφει την έκπληξή του, για το πώς γινόταν η αναπαράσταση της κρίσης στην Κύπρο και πως γινόταν κατανοητή η κρίση διεθνώς. Ενώ στην Κύπρο στόχος της πλειοψηφίας, τότε, ήταν το δημόσιο, διεθνώς ήταν σαφές ότι η κυπριακή οικονομική κρίση ήταν τραπεζιτική. Σήμερα, 3 χρόνια μετά είναι, πια, σαφές, και έγινε σαφές και τον Μάρτιο του 2013. Αλλά τα ΜΜΕ έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια παραπλάνησης του κοινού για τα αιτία της κρίσης – και την κατασκευή της εικονικής πραγματικότητας που εξέπλησσε και ένα ακαδημαϊκό όπως τον κ. Ευρυβιάδη. Είναι ακριβώς αυτήν την εικόνα που σχολιαζε την ίδια εποχή [Δεκέμβριο 2012] ο κ. Παράσχος με εντιμότητα, και έστω και υπό πίεση ο κ. Χάσικος το Δεκέμβριο του 2015. Άλλωστε η εφημερίδα του κ. Χάσικου τόλμησε, αν μη τι άλλο, να δημοσιεύσει την έκθεση της Τράπεζας Κύπρου για τις παρατυπίες στην αγορά των ελληνικών ομολόγων το 2009 -10. Την ίδια ευρύτερη περίοδο που ο Πολίτης λογόκρινε για να μην κακοφανίσει τους αρμοδίους της Τράπεζας Κύπρου και χάσει το κονδύλι των 50,000. Άλλωστε και όταν άρχισαν οι αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα των τραπεζών, στα τέλη του Αυγούστου του 2015, ο Πολίτης ήταν η μόνη εφημερίδα, που πρόβαλε τις δικαιολογίες των αρμοδίων της Τράπεζας Κύπρου του 2009, όπως ο Καρυδάς, και που εξαπέλυσε επίθεση [αρχές Σεπτεμβρίου του 2012] ενάντια στις αποκαλύψεις. Προφανώς, ήθελε να συγκαλύψει διάφορα. Και από τότε, φαίνεται ότι προσπαθεί να μετατοπίσει την έμφαση..
 «Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, γύρω στο 1991-92, η εφημερίδα Φιλελεύθερος κυκλοφόρησε ημέρα Σάββατο με ένα πηχυαίο τίτλο αναφορικά με τις καταθέσεις κυπρίων στο εξωτερικό. Στο φύλλο γινόταν αναφορά για 5 δις. Δολάρια. Όλα παράνομα. Διότι τότε οι καταθέσεις συναλλάγματος στο εξωτερικό ήταν εκτός νόμου.
Προκλήθηκε, τότε, μεγάλη εσωτερική ταραχή στη λευκωσιάτικη τραπεζιτική νομενκλατούρα, την υπεράνω νομών και κανονισμών, ολιγαρχική τάξη της Κύπρου και στους ανερχόμενους νεόπλουτους. Το πρόβλημα όλων ήταν ότι δεν μπορούσαν να αμφισβητήσουν την πηγή – ήταν η ετήσια έκθεση του γνωστού μας, πλέον, Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) ….
Ακολούθησε άκρα του τάφου σιωπή. Καμία επίσημη δήλωση. Σιωπή και στον Φιλελεύθερο. Παρ' ολίγον να χάσει την δουλειά του ο βραδινός υπεύθυνος σύνταξης…
Η μάχη - σήμερα - γίνεται, κυρίως,  για τα άδυτα των αδύτων της κυπριακής κοινωνίας, που είναι οι δύο μεγάλες τράπεζες – η Λαϊκή και η Τράπεζα Κύπρου – καθώς επίσης και Κεντρική Τράπεζα που κάθε άλλο παρά τα ελεγκτικά της καθήκοντα ασκούσε τόσα χρόνια.»[5]


«..διάβασα πρόσφατα (μια ανάλυση) στο αμερικανικό περιοδικό The Atlantic (Δεκεμβρίου 3, 2012) με τον εντυπωσιακό τίτλο «The biggest Bank Bailout in History is happening Right Now» και έμεινα άφωνος. Σας μεταφέρω πως αρχίζει το κείμενο του Mathew OBrien: «Το ακούσατε αυτό; Λοιπόν, ίσως να μην είναι η αναμενόμενη καταστροφή, αλλά η διάσωση των κυπριακών τραπεζών αποτελεί σημαντικό ορόσημο. Είναι σε σχέση με το ΑΕΠ, η δεύτερη πιο ακριβή διάσωση τραπεζών που έχει καταγραφεί στον κόσμο. Μια διάσωση της τάξης των 10 δις. δολαρίων σε μια οικονομία 18 δις δολαρίων, σημαίνει ότι για να διασωθούν οι κυπριακές τράπεζες χρειάζεται το εκπληκτικό 56% του ΑΕΠ. Η διάσωση των κυπριακών τραπεζών είναι η μεγαλύτερη μετά από αυτήν την Ινδονησίας το 1997.»
Μ. Ευρυβιάδης[6]



[1] Καθημερινή, 9/12/2012.
[2] Stockwatch June 14, σχόλια στο «Έλευση Black Rock: Σφάλμα οικονομικής πολιτικής;»:
«..αυτές οι συνομωσίες δυστυχώς υπάρχουν μεταξύ κάποιω μέσων και δημοσιογράφων με τους μεγάλους διαφημιστές και κυρίως τις τράπεζες οι οποίες είναι οι μόνες που συνεχίζουν ακάθεκτες να διαφημίζουν (για να δανείσουν λεφτά που δεν έχουν). Κάποιες εφημερίδες μάλιστα, όπως ο ΠΟΛΙΤΗΣ και η Καθημερινή έχουν “απαλλαγεί” από αρθρογράφους καθ’υπόδειξη τραπεζών γιατί αυτά που έγραφαν δεν είναι βολικά για τους μεγάλους διαφημιζόμενους. Γι′αυτά κατέχω στοιχεία και ή μάρτυρες τα οποία με πολλή χαρά θα αποκαλύψω στο δικαστήριο αν χρειαστεί. Είναι οι ίδιες εφημερίδες (και όχι μόνο) που πολέμησαν να μείνει ο Ορφανίδης γιατί ήταν “αξιόπιστος”».

[5] Φιλελεύθερος, 9/9/2012: «Τύπος και ευθυνοδοσία», σελ. 5.
[6] Μ. Ευρυβιάδης, «Το κάτεργο και οι κατεργάρηδες», 9/12/2012, εφ. Φιλελεύθερος, σελ. 5.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου