20 Δεκ 2015

Το 2015 και οι αποκαλύψεις για τις στημένες δίκες: Από την πτώση του Ρίκκου μέχρι την επιβεβαίωση των ηχογραφήσεων για τη Δρομολαξιά, τα στημένα θεάματα, όπου απαλλάχτηκαν οι βασικοί ένοχοι για να δαιμονοποιηθούν θεαματικά όσοι ήθελε ο Ρίκκος [και όσοι τον χρησιμοποιούσαν], είναι εκεί και.. μυρίζουν ενοχές



Το 2015 είναι τελικά και η χρονιά των αποκαλύψεων για το πώς στήθηκαν την περίοδο 2013-14 τα θεάματα με τα οποία προσπαθούσε η κυβέρνηση να μετατοπίσει από τα προβλήματά της. Το 2013 είχαμε την «Δρομολαξια» και το 2014 την υπόθεση του ΣΑΠΑ. Τα πραγματικά σκάνδαλα και στις δυο περιπτώσεις ήταν η συγκάλυψη και η απαλλαγή των τεκμηριωμένα ενόχων [του Λίλλη και του κύκλου του στη Δρομολαξιά,[1] και των εργολάβων και των μηχανικών που επωφελήθηκαν από τις υπερχρεώσεις στην περίπτωση του ΣΑΠΑ]. Και η μετατόπιση της ό,ποιας συζήτησης, για αυτά τα θέματα από τους κατά τεκμήριο ένοχους, σε άλλους με καθαρά πολιτικά κίνητρα, θα παραμείνει στην Ιστορία ως κατασκευή θεαμάτων από πειθήνιους «λειτουργούς» και «στρατιωτάκια» δημοσιογράφους [όπως τους αποκάλεσε ο Χάσικος]  

«Από εσένα θέλουν την οντζιάν που να βαρεί το ζύγι για να είναι σίγουροι ότι εννά τους καταδικάσουν και να σε αφείκουν πόξω μάρτυρα… με τούντον τρόπο ο Νίκος ο Λίλλης μεινίσκει κατηγορούμενος στη δίκη με τους αστυνομικούς. Τζείνην στέλλουμεν την στις ελληνικές καλένδες» (ηχογραφημένες συνομιλίες Νίκου Λίλλη με το δικηγόρο του)..Τελικά, οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί παραδέχτηκαν μερικές κατηγορίες, αλλά αποσύρθηκαν εκείνες που ενέπλεκαν τον Λίλλη

Καθώς ολοκληρώνεται αυτός ο χρόνος, τα τεκμήρια για την κατασκευή των θεαμάτων είναι, πια, ολοφάνερα και κραυγαλέα και προφανώς μόνο η ενοχή της πλειοψηφίας των ΜΜΕ τα συγκαλύπτει. Επειδή, όμως, πρέπει αυτές οι περιπτώσεις να συνεχίσουν να τεκμηριώνονται για να παραμείνουν ως ιστορικά παραδείγματα ντροπής [και για πολιτικούς και για ΜΜΕ], είναι σημαντικό να συνεχιστεί η προβολή των στοιχείων. Αυτές οι «υποθέσεις Ντρέιφους»[2] της κυπριακής Ιστορίας, πρέπει να γίνουν παραδείγματα προς αποφυγήν.

Η πτώση-αποκάλυψη των πρακτικών του Ρίκκου και η επιβεβαίωση της ηχογράφησης για το πώς στήθηκε η υπόθεση της Δρομολαξιάς
Φέτος, λοιπόν, είχαμε κατ’ αρχήν, την περασμένη άνοιξη, την αποκάλυψη του οργάνου της κατασκευής θεαμάτων – του Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Το πόρισμα Καλλή και τα μετέπειτα θεάματά του που οδήγησαν στην παύση του από το αρμόδιο σώμα του Ανώτατου Δικαστηρίου ως «μη ικανός» ήταν απλώς η συνέχεια της δημοσιοποιημένης ηχογράφησης για το πώς στήθηκε η δίκη της Δρομολαξιάς. Στην ηχογράφηση που λογόκρινε μετά η πλειοψηφία των ΜΜΕ [ακόμα και ο Πολίτης που τα δημοσίευσε αρχικά] καταγραφόταν με σαφήνεια ότι ο λειτουργός της εισαγγελίας ξεκινούσε με πρόθεση να καταδικάσει κάποιους, και όχι να βρει την αλήθεια, υποσχόταν στον διοργανωτή του όλου θέματος της Δρομολαξιάς, τον Λίλλη, πλήρη απαλλαγή ως εξαγορά – και μάλιστα, του ανέφερε και το όνομα του δικαστή στο οποίο θα παραπεμπόταν η υπόθεση, τον κ. Σάντη, ως διαβεβαίωση.

Και όλα αυτά λογοκρίθηκαν. Και όσοι φώναζαν για σκάνδαλα, σιώπησαν. Και μετά έκαναν ότι δεν έβλεπαν την παρωδία δίκης με τον κ. Σάντη να συμπεριφέρεται όπως ακριβώς φαίνεται να υπόσχονται μερικοί στον Λίλλη. Ακόμα και όταν ο Λίλλης άλλαξε μάρτυρα [όταν ο αρχικός υποτιθέμενος μάρτυρας άλλαξε γνώμη - λες και η συμμετοχή σε μια πράξη είναι θέμα γνώμης και "παίζω-ξιπαίζω"] για μια υποτιθέμενη συνάντηση "δωροδοκίας", ο δικαστής «έπαιξε πελλόν» [κατά τη «γλαφυρή» έκφραση των ηχογραφήσεων], όπως άλλωστε έκανε και για το κραυγαλέο γεγονός ότι ο άλλος μάρτυρας, ο Φαντούσης είχε ουσιαστικά "πληρωθεί"-"εξαγοραστει" από την εισαγγελία, με απαλλαγές, για να μαρτυρήσει όπως ήθελε ο Λίλλης και ο Ρίκκος. Και ο δικαστής βρήκε αποδεκτή αυτήν την κωμωδία, μιας παρέας γύρω από τον Λίλλη. Τελικά, ο Ρίκκος πιάστηκε στην υπόθεση της Providencia να στήνει δίκη,[3] για να μην υπάρχει, πια, καμία αμφιβολία για το μέγεθος των σκανδάλων, τα οποία ανέχτηκαν μερικοί. Ο κ. Κληριδης, ο γενικός εισαγγελέας, τουλάχιστον έκανε τον καθήκον του και υπέδειξε την κοινωνία το τί συνέβαινε. Και όμως ακόμα και μετά τις αποκαλύψεις, τα μισά ΜΜΕ επέμεναν να προσπαθούν να συγκαλύψουν τον Ρίκκο, κρατώντας ίσες αποστάσεις, όπως και ο πρόεδρος που τον διόρισε. Προφανώς, φοβόντουσαν τις αποκαλύψεις που θα μπορούσε να κάνει. Χρειάστηκε η ιστορική έκφραση «Ντροπή»του κ. Κληρίδη με την έμμεση, αλλά σαφή παραπομπή στις πρακτικές του Ρίκκου [«μετατρέπετε τους κατηγορούμενους σε κατήγορους»] για να ξυπνήσουν μερικοί.

Η ολοκλήρωση της κωμωδίας: τύφλα να έχει ο Βέργας - ο Λίλλης απαλλάγηκε πλήρως ακριβώς όπως του υποσχέθηκαν, όταν έστηναν την δίκη
«Από εσένα θέλουν την οντζιάν που να βαρεί το ζύγι για να είναι σίγουροι ότι εννα τους καταδικάσουν και να σε αφείκουν πόξω μάρτυρα… με τούντον τρόπο ο Νίκος ο Λίλλης μεινίσκει κατηγορούμενος στη δίκη με τους αστυνομικούς. Τζείνην στέλλουμεν την στις ελληνικές καλένδες» (ηχογραφημένες συνομιλίες Νίκου Λίλλη με το δικηγόρο του)

Τώρα, προς το τέλος του χρόνου έχουμε και την ολοκληρωτική καταγραφή της κωμωδίας. Όπως υποδείχθηκε «Οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί παραδέχθηκαν ενοχή σε δυο κατηγορίες αλλά άλλες τρεις κατηγορίες, αυτές  της δωροληψίας, της δωροδοκίας και του δεκασμού αποσύρθηκαν στο πλαίσιο συμβιβασμού. Πρόκειται για τις κατηγορίες που ενέπλεκαν το Νίκο Λίλλη». Έτσι, από την μια ο βασικός κατασκευαστής του θεάματος, ο Σ. Χάσικος, πιάστηκε στα πράσα να συγκαλύπτει ο ίδιος ύποπτες περιπτώσεις με τουρκοκυπριακές περιουσίες, ενώ στο δικαστήριο ολοκληρώθηκε η επιβεβαίωση των ηχογραφήσεων – οι δυο αστυνομικοι που φέρονται να συνεργάστηκαν με τον Λίλλη για μπορέσει να αγοράσει το τουρκοκυπριακό χωραφι, παραδέχτηκαν ενοχή σε κάποιες κατηγορίες, αλλά ο Λίλλης.. απαλλάγηκε, όπως ακριβώς καταγράφεται στις ηχογραφήσεις. Αν, λοιπόν, ο Κ. Κληρίδης διαφύλαξε το κύρος μιας μερίδας της κυπριακής δικαιοσύνης, ενώ ο κ. Σάντης φάνηκε να εκπροσωπεί εκείνη την μερίδα, η οποία πρόθυμα συνεργάστηκε για το προκατασκευασμένο αποτέλεσμα, η ολοκλήρωση του θεάματος με την επιβεβαίωση της ηχογράφησης για το προαποφασισμένο σκηνικό, θέτει πια και ευρύτερο θέμα λειτουργίας μερικών λειτουργών στο τομέα της δικαιοσύνης..

Ανέχεται στημένες δίκες το κυπριακό δικαστικό σύστημα; Αυτή είναι η κεντρική ουσία της υπόθεσης της Δρομολαξιάς πια, ενώ είναι και σαφείς οι κραυγαλέα προκατελειμένες καταδίκες μερικών ατόμων, που όχι μόνο δεν κατηγορήθηκαν καν ότι πήραν χρήματα, αλλά δεν υπήρξε καν έγκυρη μαρτυρία
Θα αναμένουμε, βέβαια, τις ποινές, για τους αστυνομικούς, για να φανεί, αν υπήρξε και εκεί συναλλαγή. Και φυσικά, την απόφαση στο Ανώτατο Δικαστήριο – και αν το Ανώτατο δεν αρθεί στο ύψος που έθεσε ο Κ. Κληρίδης με την ιστορική του διατύπωση «Ντροπή», τότε είναι πλέον καθήκον των θυμάτων αυτής της σκευωρίας να πάνε σε εξωτερικά διεθνή δικαστήρια για να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. Διότι τέτοια θεάματα μπορεί να στηθούν σε βάρος οποιοδήποτε πολίτη από ένα υπουργό με κάποιον βοηθό γενικό εισαγγελέα και στο μέλλον. Αυτά τα θεάματα, και ο υφέρπων γιωρκατζισμός που εκφράζουν, πρέπει να αντιμετωπιστούν για αυτό που είναι: απειλή για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Τί άλλο είναι να στήνονται δίκες; Τί άλλο είναι να ανακοινώνει ένας υπουργός σε κάποιον ότι θα καταδικαστεί, και να αποκαλύπτεται μετά στο δικαστήριο, ότι τα εν λόγω άτομο, ο κ. Τσουρής, δεν ήταν κατηγορούμενος, και προστέθηκε μετά; Αποφασίζουν οι υπουργοί ποιοί θα κατηγορηθούν;
Αν, λοιπόν, ο Κ. Κληρίδης, [στην περιπτωση του Ρίκκου] διαφύλαξε το κύρος μιας μερίδας της κυπριακής δικαιοσύνης, ενώ ο κ. Σάντης φάνηκε να εκπροσωπεί εκείνη την μερίδα η οποία πρόθυμα συνεργάστηκε για το προκατασκευασμένο αποτέλεσμα, η ολοκλήρωση του θεάματος με την επιβεβαίωση της ηχογράφησης για το προαποφασισμένο σκηνικό, θέτει πια και ευρύτερο θέμα λειτουργίας μερικών λειτουργών στο τομέα της δικαιοσύνης.. αν το Ανώτατο δεν αρθεί στο ύψος που έθεσε ο Κ. Κληρίδης με την ιστορική του διατύπωση «Ντροπή», τότε είναι πλέον καθήκον των θυμάτων αυτής της σκευωρίας να πάνε σε εξωτερικά διεθνή δικαστήρια για να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη. Διότι τέτοια θεάματα μπορεί να στηθούν σε βάρος οποιοδήποτε πολίτη από ένα υπουργό με κάποιον βοηθό γενικό εισαγγελέα και στο μέλλον. Αυτά τα θεάματα, και ο υφέρπων γιωρκατζισμός που εκφράζουν, πρέπει να αντιμετωπιστούν για αυτό που είναι: απειλή για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Τί άλλο είναι να στήνονται δίκες; Τί άλλο είναι να ανακοινώνει ένας υπουργός σε κάποιον ότι θα καταδικαστεί, και να αποκαλύπτεται μετά στο δικαστήριο, ότι τα εν λόγω άτομο, ο κ. Τσουρής, δεν ήταν κατηγορούμενος, και προστέθηκε..;

Όταν ο Χάσικος δεν αντέχει την ισονομία: Και τώρα  ο Χάσικος[4] φωνάζει… γιατί να γίνεται έρευνα για τις πωλήσεις τουρκοκυπριακών περιουσιών.. και θέλει να συγκαλύψει «γνωστούς»; Τί έλεγε και πώς έπαθε αμνησία ο υπουργός επικεφαλής του κτηματολογίου..
Οι αντιδράσεις των θεσμών, ευτυχώς, δεν περιορίστηκαν στον Γενικό Εισαγγελέα. Ο νέος Γενικός Ελεγκτής φαίνεται να κατανοεί την έννοια της ισονομίας και έτσι όσα βαρύγδουπα διακηρύσσονταν, ενώ στήνονταν οι δίκες, υιοθετήθηκαν ως κατευθύνσεις διερεύνησης. Έτσι, ο κατασκευαστής του θεάματος της Δρομολαξιάς , ο Σ. Χάσικος, βρέθηκε να ωρύεται κωμικά για όσα διακήρυσσε δήθεν το 2013. Τότε, άνοιξε την υπόθεση της Δρομολαξιάς με βάση την μαρτυρία του κ. Λιοτατή ότι τον ξεγέλασε ο Λίλλης [φυσικά, μετά ο Λιοτατής ξεχάστηκε, όπως ξεχάστηκε και το ότι παραδέχτηκε ότι πήρε και ο ίδιος χρήματα για να ευκολύνει τον Λίλλη]. Όμως, ο Χάσικος άνοιξε το θέμα, όπως αποκαλύφθηκε τεκμηριωμένα στο ίντερνετ, αλλά λογοκρίθηκε από την πλειοψηφία των ΜΜΕ, γιατί ο πεθερός του είχε επιχείρηση που προσπαθούσε να πουλήσει επίσης κάτι στο συγκεκριμένο ταμείο της ΣΥΤΑ. Και τα κατάφερε ο Λίλλης. Είχε προσωπικά κίνητρα ο Χάσικος και ήθελε να λογοκριθεί και η εμπλοκή της οικογένειας του σε τέτοιες επιχειρήσεις [αφού ο ίδιος είναι, πια, επικεφαλής του κτηματολογίου] αλλά και οι σχέσεις του με τον Λιοτατή και τον Λίλλη. Όταν, τότε, τέθηκε θέμα να ανοίξει ευρύτερα το θέμα των τουρκοκυπριακών περιουσιών, ο Χάσικος μοίραζε υποσχέσεις βαρύγδουπα.

Όταν, όμως, ο Γενικός Ελεγκτής άνοιξε φέτος το θέμα με αναφορά σε δυο κυρίες, οι οποίες ενέκρινα μια αγορά τουρκοκυπριακής γης [όπως οι αστυνομικοί στο δικαστήριο θα μπορούσε να πει κάποιος ως αναλογία] ενώ οι σύζυγοί τους εργάζονταν στις εταιρείες που κέρδισαν από την όλη διαδικασία [όπως ο Λίλλης δηλαδή], ο Χάσικος κτυπιόταν δημόσια για να μην ανοίξει καν το θέμα. Ήταν μια ύποπτη υστερία δημόσιου θεάματος. Και συγκριτικά ήταν αποκαλυπτική. Φυσικά, ο Χάσικος τρέμει την πιθανότητα να γίνουν πραγματικές έρευνες. Άλλωστε χωρίς ντροπή έστειλε ανθρώπους φυλακή για να εξυπηρετήσει μικροκομματικές σκοπιμότητες. Μέρος των σκοπιμοτήτων ήταν, βέβαια και η δαιμονοποίηση της ΣΥΤΑ. Αλλά δεν τα κατάφεραν ακόμα και προσπαθούν ακόμη να την ιδιωτικοποιήσουν, ενώ η αλήθεια και ή οι συνέπειες των λόγων κυνηγούν, πια, τον Χάσικο.

Ο ΣΑΠΑ, οι εργολάβοι.. και πως το σενάριο δεν εφαρμόζεται στα σκάνδαλα της Λάρνακας με τον Λουρουτζιάτη
Η άλλη κατασκευή του Ρίκκου ήταν το θέαμα του ΣΑΠΑ. Και εκεί φυσικά ο Χάσικος έτρεξε να πουλήσει εικόνα – όταν ανακοίνωσε ότι «θα υπάρξουν ραγδαίες εξελίξεις», λες και ήταν Πυθία. Το ότι εκείνο το σκηνικό ήταν ύποπτο, επίσης, φαινόταν και από τον τρόπο που οι ανακρίσεις γίνονταν σχεδόν σε άμεση αναμετάδοση για να συμπίπτουν με τις σαββατιάτικες εκδόσεις των εφημερίδων. Ήταν ένας από τους πολλούς εξευτελισμούς της εισαγγελίας από τον Ρίκκο. Το θέαμα απέκτησε και την πολιτική του διάσταση, όταν ο Ρίκκος φάνηκε να αποκτά εμμονή με ένα δημοτικό σύμβουλο του ΑΚΕΛ, τον κ. Σιαηλή,  ο οποίος μάλιστα ήταν από αυτούς που ζητούσαν για καιρό το άνοιγμα του πραγματικού σκανδάλου του ΣΑΠΑ. Υπήρχαν εκλογές όμως και ο Ρίκκος με τον Χάσικο ήθελαν να δαινομοποιήσουν την αντιπολίτευση. Και στο τέλος είχαμε το γνωστό σενάριο του Ρίκκου – απαλλαγή των μεγάλων ενόχων [των εργολάβων] συναλλαγή με τον Βέργα και εστίαση σε άλλους.. Εδώ ακόμα και μερίδα των ΜΜΕ αντέδρασε έντονα – θεωρώντας την συναλλαγή με τον Βέργα απαράδεκτη. Αυτό που έγινε με τον Λίλλη, όμως, πριν ήταν χειρότερο. Κάπου εκεί όμως τα θεάματα Ρίκκος-Χάσικος άρχισαν να αμφισβητούνται.. Και μετά ήρθε η ώρα της πτώσης του Ρίκκου.. Και τώρα ο Χάσικος προσπαθεί να προστατεύσει τους «δικούς του», αλλά ίσως και τον ίδιο από τα συνεπαγόμενα των θεαμάτων του – αν εφαρμοστεί η ισονομία.. Και έτσι ο Χάσικος τώρα φωνάζει ότι ..δαιμονοποιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι κοκ…..Τώρα «εν της παπαθκιάς τα ξύλα» κατά την κυπριακή κωδικοποιημένη σοφία. Το πιο χαρακτηριστικό, ίσως, παράδειγμα είναι αυτό του κ.Λουρουτζιάτη. Ο οποίος είναι έκδηλα εμπλεκόμενος σε υποθέσεις σύγκρουσης συμφερόντων με σαφή οικονομικά οφέλη, αλλά φυσικά οι έρευνες πάνε αργά και προσεκτικά.. αντί θεαματικά όπως στην Πάφο. Και ο Χάσικος είναι ..χασιμιός..

Τα παρασκήνια του ΣΑΠΑ.. οι αλλαγές στην ΕΔΕΚ, ο κ. Φαίδωνος και οι σχέσεις του με τις εργοληπτικές εταιρείες
Στα παρασκήνια της υπόθεσης του ΣΑΠΑ, θα πρέπει σαφώς να διερευνηθεί με ποιό τρόπο χρησιμοποιήθηκε η υπόθεση για να γίνει [ή εκβιαστεί] η αλλαγή στην ηγεσία της ΕΔΕΚ. Και εδώ σημαντικό ρόλο φαίνεται να έπαιξε το δικηγορικό γραφείο Ευσταθίου – που βρέθηκε με αναβαθμισμένο οικογενειακό εκπρόσωπο στην ηγεσία της ΕΔΕΚ και που κωμικά προσπάθησε να υπερασπιστεί τον Ρίκκο, μετά την αποκάλυψη των παρατυπιών στις οποίες ήταν εμπλεκόμενος. Η άλλη σημαντική διάσταση είναι ο ρόλος του κ. Φαίδωνος, του νέου δημάρχου, ο οποίος δεν είναι ακριβώς και «κούππα άπανη». όσον αφορά στις σχέσεις με τις εργοληπτικές εταιρείες. Ειρωνικά μια υπόθεση που αφορούσε κατά κύριο λόγο τις υπερχρεώσεις εργολάβων, κατέληξε να εγκαταστήσει ως δήμαρχο, ένα συνεργαζόμενο με τέτοιες εταιρείες.. Αλλά στο κουρνιαχτό του θεάματος , πολλές λογικές και αυτονόητες ερωτήσεις λογοκρίνονταν. Αυτός ήταν άλλωστε και ο στόχος του θεάματος – να λογοκριθούν τα λογικά και να μείνουν μόνο όσα βόλευαν όσους κατασκεύαζαν το θέαμα. Και έτσι, όταν πρόσφατα οι εταιρείες που λάδωναν στην Πάφο, αλλά την έβγαλαν καθαρή με τα κόλπα του Ρίκκου, προσπάθησαν να διεκδικήσουν νέα δημόσια συμβόλαια, την αποφασιστική ψήφο υπέρ τους την έδωσε ένα στέλεχος της ΕΔΕΚ που έτυχε να είχε πάρει και την επιταγή για το κόμμα του [από τις δωροδοκίες στη Πάφο όπως φαινόταν από τα δεδομένα χρονικά].

Και μερικές μαρτυρίες από τη δίκη: ο Σιαηλής που διαμαρτυρόταν και ο Φαίδωνος που εισηγείτο να εγκριθούν οι υπερχρεώσεις…
Το πώς στήθηκε το θέαμα του ΣΑΠΑ θα φανεί και στο μέλλον αφού η υπόθεση είναι πια στα δικαστήρια, ενώ η υπόθεσης της Δρομολαξιάς είναι σαφέστατη μετά τις ηχογραφήσεις. Ιδου μερικά στοιχεία από την κατάθεση της οικονομικής διευθύντριας του ΣΑΠΑ Χ. Γεωργιάδου.. Για τον κ. Σιαηλή που ήταν ο προσωπικός στόχος του Ρίκκου αλλα και για τον κ. Φαιδωνος τον νυν δημαρχο:
«Ο κ. Σιαηλής [δικηγόρος του κατηγορούμενου κ. Σιαηλή]  είπε πως επανειλημμένα ο πελάτης του είχε αναφέρει σε συνεδρίες του ΔΣ πως το μεγαλύτερο πρόβλημα του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου είναι οι σύμβουλοι μηχανικοί και μάλιστα είχε ετοιμάσει προς το σκοπό αυτό και  σχετική επιστολή . Πρόσθεσε επίσης πως σε πολλές περιπτώσεις ο 5ος κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι οι σύμβουλοι μηχανικοί δεν εργάζονταν προς όφελος του ΣΑΠΑ, αλλά των εργολάβων. Η κ. Γεωργιάδου απήντησε επίσης θετικά σε ερώτηση του δικηγόρου Κ. Σιαηλή ότι  για τα “ κακώς έχοντα του ΣΑΠΑ” σε αρκετές περιπτώσεις ενημέρωνε τον 5ο κατηγορούμενο  η ίδια ως οικονομική διευθύντρια του οργανισμού.»[5]

Και ιδού και μια ενδιαφέρουσα μαρτυρία για τον νυν δήμαρχο
«Ο κ. Σιαηλής είπε τέλος πως η συμφωνία με την εταιρεία ENVITEC για τα ποσά ήταν με εισήγηση του νυν Δημάρχου Φ. Φαίδωνος και του τέως Δημάρχου Σ. Βέργα και ομόφωνα οι υπόλοιποι αποφάσισαν.»[6]





[1] Αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση το πραγματικό αδίκημα μέχρι στιγμής φαίνεται να ήταν η εξαπάτηση του δημοσίου από τους αστυνομικούς. Από εκεί και πέρα, αφού ο Λίλλης απαλλάγηκε, από τον Σάντη, είναι ανοικτό το θέμα ποιό είναι το αδίκημα.  Αν ξανά-ανοίξει το θέμα, τίθενται πια σοβαρά θέματα εξαπάτησης του δημοσίου και από όσους κατασκεύασαν τη δίκη και από τον Λίλλη και τους μάρτυρές του. Αλλά για όσα προηγήθηκαν, το θέμα είναι ανοικτό. Το αν λ.χ. η επένδυση είναι επικερδής ή όχι είναι κάτι που μπορεί να αξιολογηθεί σε βάθος χρόνου – αλλά αφού ανάλογη επένδυση ήθελαν να κάνουν και οι της οικογένειας του υπουργού εσωτερικων, όπως φάνηκε, προφανώς η επένδυση είχε/έχει εν δυνάμει προοπτικές. Αν υπάρχει αδίκημα υπερβολικών κερδών από την αγοραπωλησία  της τ/κ περιουσίας [και εξαπάτησης για να αποκτηθούν] από τον Λίλλη, κάτι το οποίο ήταν η εστίαση του θεάματος των ΜΜΕ, τότε εμφανώς κάτι τέτοιο πρέπει να διερευνηθεί – αλλά και να γίνουν ανάλογες έρευνες σε άλλες υποθέσεις. Από αυτές που ο υπουργός εσωτερικών τρέχει τώρα να συγκαλύψει και για ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων. Αν μερικοί από τους κατηγορούμενους πήραν χρήματα από τον Λιλλη αυτό είναι ακόμα ανοικτό μετά από όλες τις παραπλανήσεις, και τις εμφανώς συμφεροντολογικες μαρτυρίες που είδαμε. Σίγουρα πάντως καταδικάστηκαν άτομα, όπως ο Τσουρης και ο Ζανεττος, που ούτε καν στο κατηγορητήριο δεν υπήρχε θέμα χρηματισμού τους..
[2] Η κλασική υπόθεσης κατασκευής σκευωρίας [με εμπλοκή κρατικών λειτουργών, ΜΜΕ, αλλά δικαστικών διαδικασιών] στη Γαλλία του τέλους του 19ου αιώνα, που σφράγισε με την τελική αποκάλυψη της αλήθειας το τέλος μιας περιόδου και ενός είδους βαθέως κράτους στην Γαλλία. Η ιστορική καταγραφή του κειμένου του Ε. Ζολά «Κατηγορώ» είναι από αυτήν την περίοδο-υπόθεση και κωδικοποιεί τους αγώνες στη δημόσια σφαίρα για αποκάλυψη του σκανδάλου και ξήλωμα του δικτύου στησίματος του όλου σκηνικού.
[3] Που από ότι φάνηκε από τις πρακτικές του στην Εισαγγελία σε σχέση με υποθέσεις [όπως  λ.χ. η υπόθεση με τις απειλές για project του ΙΠΕ], δεν ήταν και η μόνη περίπτωση ενδεχόμενης συναλλαγής.
[4] Μια παράμετρος που τέθηκε, επίσης, αλλά παρέμεινε στο περιθώριο της δημοσιότητας, ήταν και ότι μέρος του σκηνικού ίσως να διαπλεκόταν και με την αντιπαράθεση του Χάσικου με τον Αβέρωφ. Σύμφωνα με μερικές αναφορές ο Ο. Βασιλείου φαίνεται να έχει σχέσεις με δίκτυα στα οποία διασταυρώνεται και ο Αβέρωφ.
[6] Για το συγκεκριμένο συμβόλαιο αξίζει να καταγραφεί η εξής αναφορά από την κατάθεση του Α. Χασαπόπουλου της Ελεγκτικής υπηρεσίας: «Αξίζει να σημειωθεί πως για τον διακανονισμό που είχε γίνει με την Envetic, και ο οποίος προνοούσε την καταβολή ποσού ύψους 1,3 εκατ. ευρώ (και είχε παρουσιαστεί ως επωφελής συμφωνία για το ΣΑΠΑ), ο σύμβουλος μηχανικός είχε υποστηρίξει ότι όχι μόνον δεν θα έπρεπε να δοθεί ούτε σεντ, αλλά και ότι θα έπρεπε να απαιτηθούν αποζημιώσεις από το Συμβούλιο Αποχετεύσεων για καθυστέρηση ενός χρόνου στην παράδοση της μονάδας. Ενώ, όπως είπε ο κ. Χασαπόπουλος, η απόφαση της Βουλής ήταν σαφής, το διοικητικό συμβούλιο του ΣΑΠΑ ενέκρινε και υπέγραψε συμφωνία με τον εργολάβο, χωρίς την έγκριση της Κεντρικής Επιτροπής Αλλαγών και Απαιτήσεων.» http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=310360&-V=articles


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου