8 Νοε 2015

Όταν για μια ακόμα φορά η επιτροπή θεσμών ανοίγει την πόρτα στη διερεύνηση των τραπεζιτικών σκανδάλων όπως της Uniastrum – και, όπως και πριν, διάφορα ΜΜΕ προσπαθούν να κατασκευάσουν μετατοπίσεις. Και έμμεσες επιθέσεις σε όσους μιλούν. Και ο κ. Κληρίδης διαπιστώνει τώρα ποιό είναι το πραγματικό περιβάλλον στο δημόσιο λόγο με τη χειραγώγηση στη Δημόσια Σφαίρα. Η «συτζιά του μαύρου» ως η κυπριακή κωδικοποίηση της προσπάθειας περιθωριοποίησης της αλήθειας



Αν υπάρχει μια επιτροπή της παρούσας βουλής, η οποία θα μείνει στην ιστορία, αυτή είναι σίγουρα η επιτροπή θεσμών με την έρευνά της για την κατάρρευση της οικονομίας. Δεν ήταν απλώς η πιο ολοκληρωμένη γιατί συμμετείχαν όλες οι οπτικές και καθιστούσε πια σαφές ποιοί ήθελαν να διερευνηθεί και ποιοί τραβούσαν πίσω, αλλά και γιατί ήταν ο μόνος θεσμικός χώρος, όπου αποκαταστάθηκε μια ορθολογική συζήτηση στην κοινωνία. Διότι είχαν, ήδη, γίνει δυο απόπειρες «δικών»/εκστρατειών επιβολής μιας ερμηνείας χωρίς συζήτηση:

1. Η μια ήταν η διορισμένη από την κυβέρνηση επιτροπή Πική, η οποία τεκμηριωμένα αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο να έχει παραπλανήσει αρχικά το κοινό ότι είχε δικαιοδοσία για να διερευνήσει την κυβέρνηση. Ουσιαστικά, διορίστηκε από την κυβέρνηση με πρωταγωνιστή τον Ιωνά Νικολάου για να συγκαλύψει [διότι με βάση τον νόμο που ήξερε πολύ καλά ο κ. Ιωνάς, αν την διόριζε δεν μπορούσε να τον ερευνήσει ούτε τον ίδιο, ούτε τον πρόεδρο κλπ]  και το θέμα των εκροών [έτσι εκείνη η περίοδος και το συγκεκριμένο θέμα, και ο συμπέθερος, λογοκρίθηκαν από τον Πική] και της ευρύτερης διαπλοκής του κόμματός του με τις τράπεζες. Η προεδρική θητεία του κ. Συλλούρη στα τέλη του 2013, στην επιτροπή θεσμών, ήταν πράγματι ιστορική, γιατί επέμενε και κατόρθωσε να συζητηθούν όλα τα θέματα, και επέτρεψε σε απαγορευμένες ερωτήσεις να αρθρωθούν.

2. Η έρευνα της επιτροπής θεσμών πήγε κόντρα, και ντε φάκτο ανάτρεψε με τα τεκμήρια που συζητήθηκαν, την άλλη αφήγηση: τα θεάματα των ΜΜΕ. Η κατάντια του Πολίτη που ψάχνει για χρήματα που δόθηκαν από τράπεζες ή τραπεζίτες σε συγκεκριμένους πολιτικούς, ή παρατάξεις, είναι κωμική μπροστά στη λογοκρισία  του αυτονόητου - τη δημοσιοποίηση από τον Πολίτη, και όλα τα άλλα ΜΜΕ, λεπτομερών αναφορών [όσων λεπτομερών ζητούν για την έρευνα της focus], πόσα χρήματα πήραν οι ίδιοι από τις τράπεζες και με ποιό όφελος και ανταλλάγματα – αν φυσικά υπήρξαν, όσο και αν αυτό είναι εμφανές για τη δημόσια σφαίρα. Ο κ. Συλλούρης, αν και συμμετείχε στην κυβέρνηση, πήγε κόντρα στην προσπάθεια των ΜΜΕ να επιβάλουν την εξόφθαλμα παραπλανητική αφήγηση, που προωθούσε ο ΔΗΣΥ, ότι έφταιγε το δημόσιο για την κρίση. Αυτό το παραμύθι μπορεί πολύ εύκολα να το διαψεύσει ο οποιοσδήποτε συγκρίνει το κυπριακό δημόσιο χρέος τότε, ή το έλλειμμα, με άλλες χώρες της Ευρώπης. Και όπως είπαν ξεκάθαρα και οι αναφορές των οίκων αξιολόγησης τότε, η αιτία της κυπριακής κρίσης ήταν η έκθεση των τραπεζών στην ελληνική οικονομία.  Όπως παρατήρησε και ένας ακαδημαϊκός σχολιαστής στο Φιλελεύθερο, ο κ. Ευρυβιάδης, το Δεκέμβρη του 2012 [6 μήνες μετά που είχε έρθει η τρόικα] ανακάλυψε με έκπληξη ότι η κυπριακή κρίση είχε κωδικοποιηθεί διεθνώς ως μια από τις πιο δαπανηρές, συγκριτικά, διασώσεις τραπεζών.  Το μόνο και μεγάλο πρόβλημα του δημόσιου σε αυτό το πλαίσιο είναι ότι μερικοί [της πολιτικής και οικονομικής ελίτ] φαίνεται ότι περίμεναν να ζούμε στην φτώχεια από πριν, για να έχουμε λεφτά να σώσουμε τις τράπεζες τους. Και για να κατανοήσει κανείς τα δεδομένα, έχουμε ΑΕΠ 17 δις και οι τράπεζες διαχειρίζονται άνω των 70 δις.

Η ιστορική στιγμή του Δ. Συλλούρη: ένας έντιμος πρόεδρος της επιτροπής..
Η έντιμη διερεύνηση του κ. Συλλούρη άγγιξε ακόμα και το θέμα της διαπλοκής των ΜΜΕ - και από τότε του κάνουν επιθέσεις, όπως έκαναν αρχικά και στην Ει. Χαραλαμπίδου. Ίσως αποκαλυπτικά ο Χατζηστυλιανού, ο οποίος φαινόταν να διαρρέει τα κόλπα Ρίκκου και Χάσικου, φώναζε για αποδείξεις.  Μερικοί δημοσιογράφοι δεν φαίνονται να κατανοούν ότι τα δικά τους τεκμήρια παραπλάνησης [δηλαδή τις επιλεκτικές εστιάσεις προβολής και τις αντίστοιχες λογοκρισίες] είναι εκεί στο δημόσιο χώρο. Δεν διάβασε την ξεκάθαρη αναφορά του Παράσχου γιατί και πώς συγκάλυπταν τα ΜΜΕ.

Η αναφορά ότι η επιτροπή θα συζητούσε το χρονικά πρώτο γνωστό σκάνδαλο της Τράπεζας Κύπρου την πρόσφατη περίοδο, την υπόθεση της Uniastrum, έβγαλε στην επιφάνεια τα υπόγεια κυκλώματα που προσπαθούν, όταν δεν καταφέρουν τη λογοκρισία, να συγκαλύψουν μέσα από μετατοπίσεις..

Η ανακύκλωση των δικτύων συγκάλυψης – και οι επαναλαμβανόμενοι πληκτικά μηχανισμοί μετατόπισης; Φωνάζουν επιλεκτικά μερικοί στο ΔΙΑ, τα πρωτοσέλιδα του Πολίτη.. τί κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Τώρα η επιτροπή έχει ένα ακόμα ενδιαφέρον, και αυτόνομο στην κρίση του [από τα ΜΜΕ] άτομο – τον Ν. Νικολαΐδη. Η αναφορά ότι η επιτροπή θα συζητούσε το χρονικά πρώτο γνωστό σκάνδαλο της Τράπεζας Κύπρου την πρόσφατη περίοδο, την υπόθεση της Uniastrum, έβγαλε στην επιφάνεια τα υπόγεια κυκλώματα που προσπαθούν, όταν δεν καταφέρουν τη λογοκρισία, να συγκαλύψουν μέσα από μετατοπίσεις.. Το συγκρότημα ΔΙΑΣ, ξαφνικά, άρχισε να ανακυκλώνει μια ύποπτη, για σύγκρουση συμφερόντων, έκθεση του 2013, και ακολούθως ο Πολίτης μετά την κωμικά ιστορική μετατόπιση για να καλύψει τον Καρυδά [φταίει η Ομόνοια] το 2012, προσπάθησε να ξαναπαίξει την κασέτα.. φταίει η Ομόνοια.. Αυτή τη φορά, είχε πρωτοσέλιδη «κατάθεση» του Μ. Νεοφύτου [που μυστηριωδώς διέρρευσε από την εισαγγελία – παρά το ότι είναι παράνομο και ενάντια στις οδηγίες του γενικού εισαγγελέα] ότι άκουσε από κάποιον, και μετά μίλησε και άκουσε.. Ο στόχος της εφημερίδας των τραπεζών δεν ήταν όμως μόνο, η βασικά, το ΑΚΕΛ αυτή την φορά. Όπως είπε ξεκάθαρα, αμέσως μετά την νέα διαρροή, ο γενικός εισαγγελέας, ο πραγματικός στόχος ήταν ο κ. Κώστας Κληρίδης. Και σαν πίεση για άλλα  - αλλά εμφανώς και ως επίθεση με το επιχείρημα του Ρίκκου ότι δεν κάνει αρκετά.. για τη διερεύνηση των σκανδάλων στην οικονομία. Η εφημερίδα των τραπεζών, πρόσφερε υπηρεσίες μετατόπισης από τη δίκη του Ρίκκου και την κατάθεση του κ. Κληρίδη, και κατά τα άλλα καμώνεται ότι την ενδιαφέρουν ..τα σκάνδαλα στην οικονομία. Η εφημερίδα που φώναζε πρωτοσέλιδα τον Σεπτέμβριο του 2012, να σταματήσει η συζήτηση για τις τράπεζες..


Όταν, τελικά, έγινε η συνεδρία, ο Ορφανίδης, για μια ακόμα φορά, δεν τόλμησε να έρθει. Αξίζει να σημειωθεί ότι αποφεύγει συστηματικά, και αποκαλυπτικά, οποιοδήποτε χώρο θα τον υποχρεώσει να απαντήσει σε ερωτήματα που ο ίδιος προσπαθεί να αποφύγει - λογοκρίνει. Δίνει συνεντευξεις σε δημοσιογράφους που φαίνονται να θέλουν να τον προβάλουν, αντί να τον ρωτήσουν για τις ευθύνες του και τις ύποπτες αποφάσεις του. Και ανάλογα φάνηκε να του συμπεριφέρθηκε και ο κ. Πικής, θέτοντας, για όσους παρακολουθούν και σοβαρά ερωτήματα, πια, για μερικούς λειτουργούς της δικαιοσύνης – έστω και από το παρελθόν. Και φαίνεται ότι ο ίδιος ο κ. Ορφανίδης και όσοι νοιώθουν ανάλογα ένοχοι, διαρρέουν ότι βρουν, όχι τόσο γιατί λέει κάτι η συγκεκριμένη διαρροή, αλλά για να κατασκευάσουν μετατοπίσεις, όταν οι ευθύνες του τέως κεντρικού τραπεζίτη εμφανίζονται και πάλι σε όλη την κραυγαλέα πραγματικότητά τους. Και απειλούν να αποκαλύψουν και με ποιός είχε συνεργασία.[1]

Τελικά, δικαιώνεται ο Μάριος Κάρογιαν: υπήρξαν ποινικά αδικήματα στην υπόθεση της  Uniastrum
Τελικά, η επιτροπή κεφαλαιαγοράς εντόπισε ποινικά αδικήματα, και άρα δικαιώνεται ο Μ. Κάρογιαν, στον οποίο ανήκει όντως η τιμή της επιμονής και της εγγραφής και διερεύνησης του συγκεκριμένου θέματος. Και φαίνεται να συμφωνούν και στην εισαγγελία για τα ποινικά αδικήματα. Εδώ, είχαμε ένα γραφικό ξέσπασμα του πρώην ισχυρού άντρα της Τράπεζας Κύπρου, του κ. Ηλιάδη στην αναφορά της λέξης «μίζες». Αυτά, όμως, τα θεατρινίστικα είναι καιρός να σταματήσουν και να προχωρήσει η διερεύνηση. Και η συνεδρίαση της επιτροπής, έριξε και φως στο ποιός διαχειρίζεται την αστυνομική διερεύνηση. Ο κ. Κληρίδης φαίνεται να αφήνει πολύ περισσότερα να διαρρεύσουν με τις προσεγμένες δηλώσεις από ότι τολμούν να ερμηνεύσουν οι δημοσιογράφοι. Μετά τη ξεκάθαρη δήλωσή του ότι μερικά ΜΜΕ είναι μέρος μιας εκστρατείας εναντίον του [άρα «προσπαθούν να κάτσουν πάνω στα άφκια του» για διευκολύνσεις, όπως στην υπόθεση της Providencia;], όταν προέκυψε ερώτηση γιατί καθυστερούν οι ανακρίσεις, υπέδειξε ότι η γενική εισαγγελία μετατράπηκε σε ένα είδος «συτζιάς του μαύρου» [μιας δήλωσης και πάλι με πολλαπλές νοηματοδοτήσεις, όπως και η δήλωση για μετατροπή των κατηγορουμένων σε κατήγορους] και παρέπεμψε στην αστυνομία. Ο αρχηγός της αστυνομίας είπε ότι κάνουν ό,τι τους πουν από την εισαγγελία. Αλλά, αναπόφευκτα, το θέμα πήγε στο ότι αυτοί που κάνουν πραγματικά την έρευνα, είναι η αστυνομία που υπάγεται στον κ. Ι. Νικολάου. Το ίδιο άτομο που έστησε το παραπλανητικό θέαμα Πική το 2013.

Και ο κ. Κληρίδης με την γοητευτική του κίνηση από το ύφος πατρικίου στη σοφία της «λαϊκής γλώσσας», ονόμασε την στρατηγική μερικών ως απόπειρα μετατροπής της γενικής εισαγγελίας σε «συτζιάν του μαύρου»
Αν προσπαθήσει κάποιος να δει την γενική στρατηγική του κ. Κληρίδη, φαίνεται αντίθετα, να κινείται στρατηγικά και να έχει ένα πλάνο που αγγίζει με ακρίβεια το περίγραμμα της κρίσης. Οι δυο πρώτες υποθέσεις  στα δικαστήρια αφορούν ακριβώς την πρώτη υπόθεση που εμπλέκει την Κύπρο παράτυπα [για να μην λένε οι τραπεζίτες ότι «έκαναν τη δουλειά τους»] πιο βαθιά στην ελληνική κρίση  - τις αγορές ομόλογων το 2009-10, ενώ άλλοι πωλούσαν, και την καταληκτική υπόθεση, όταν η Τράπεζα Κύπρου μας έριξε στην τρόικα μετά την «της τελευταίας στιγμής» προσφυγή της στο κράτος για ανακεφαλαιοποίηση τον Ιούνιο του 2012.

Αναδημοσιεύουμε[2] αναλύσεις των δεδομένων [με βάση την έρευνα της ίδιας της τράπεζας ή της Κεντρικής, και τα ανάλογα δημοσιεύματα ή λογοκρισία του τύπου για αυτές τις ημερομηνίες. Και όσο δίκαιο έχει η στρατηγική Κληρίδη, αλλά τόσο μερικά ΜΜΕ θα γίνονται όργανα όσων θέλουν να κάτσουν στα αφκιά του..



[2] Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από το: Αντρέας Παναγιώτου. 2012. Οι Τράπεζες, τα ΜΜΕ και οι προσπάθειες Συγκάλυψης, Μετατόπισης και Λογοκρισίας των σκανδάλων. Λεμεσός: Κίνηση για την Λογοδοσία των τραπεζών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου