11 Οκτ 2015

Στην εποχή των καμικάζι




Είναι δύσκολο να διαβλέψει κανένας πώς ακριβώς θα επηρεάσει το Κυπριακό η βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα. Με καμικάζι, έχει κι αυτό τη σημασία του. Όμως η πρώτη σκέψη είναι ότι το κρύο χέρι της πολεμικής και τρομοκρατικής ανασφάλειας, που είναι ήδη πολύ κοντά μας έρχεται ακόμα κοντύτερα. Θα έχετε, υποθέτει η στήλη, σκεφθεί ότι οι ισλαμιστές θα θεωρούν εθνική και θρησκευτική προδοσία την υπαγωγή του τουρκοκυπριακού κράτους σε μια κοσμική ομοσπονδία με αλλόδοξους. Θα έχουν επίσης υπόψη τους ότι η Κύπρος είναι πολεμικό ορμητήριο εναντίον τους ή ότι μερικά άτομα είναι στη φυλακή πχ οι έμποροι της αμμωνίας στη Λάρνακα. Η συμμαχία με το Ισραήλ και την Αίγυπτο θα επιδεινώνει ασφαλώς τα πράγματα από την άποψη του ισλαμικού φανατισμού αλλά για να είμαστε και πιο ειλικρινείς και στα μάτια πολλών μετριοπαθών Αράβων. Εν ολίγοις η Κύπρος γίνεται όχι μόνο λόγω βάσεων αλλά και λόγω του εαυτού της αυτού καθεαυτού  το μακρύ χέρι του δυτικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Τέλος πάντων αυτό το τελευταίο δεν φαίνεται να ενοχλεί την λύση αλλά η ρευστότητα στην Τουρκία δημιουργεί ανασφάλεια και για το σενάριο  λύσης και για το σενάριο  μη λύσης.

Ο παροπλισμός της κας Θεοχάρους
 Η αβεβαιότητα γενικά της περιοχής , δημιουργεί τουλάχιστον ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον για το Κυπριακό. Ένα ενδιαφέρον που επιτείνεται από τις φήμες ότι το ζήτημα μπορεί και να διευθετηθεί. Ακόμα και η στήλη που εξακολουθεί να στηρίζεται στην υπόθεση ότι η προσπάθεια από τις κυπριακές πλευρές είναι κύρια μία προσπάθεια να φαίνεται ότι γίνονται προσπάθειες λύσης αλλά να μην έχουν θετική κατάληξη, αισθάνεται υποχρεωμένη να δείξει ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον, παρ όλο που γνωρίζει ότι τα Ηνωμένα Έθνη δεν συνηθίζουν να αποτελούν πλαίσιο επίλυσης προβλημάτων.
Γι αυτό και οι δηλώσεις Θεοχάρους  ότι αισθάνεται παροπλισμένη ως ευρωβουλευτής, διότι δημιουργήθηκε εικόνα λύσης με ευθύνη της κυβέρνησης ηχούν αστείες και δείχνουν το πολιτικό αβαθές του προσώπου. Σε πάνελ του κ Ποταμίτη του ΡΙΚ με τους ευρωβουλευτές Χατζηγεωργίου και Παπαδάκη η κ Θεοχάρους κατηγόρησε εκείνους που καλλιεργούν την εικόνα προόδου στις συνομιλίες ότι παρόπλισαν και τους έξη ευρωβουλευτές στο Ευρωκοινοβούλιο διότι κατά τη γνώμη της και το δήλωσε ως δεδομένο κιόλας, η καλή εικόνα προκαλεί αρνητικά με την έννοια ότι οι άλλοι Ευρωπαίοι συνάδελφοι της απαντούν ότι το Κυπριακό είναι υπό λύση και δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα. Αφού φυσικά το λέει η κ Θεοχάρους  η στήλη δέχεται  ως αλήθεια ότι πράγματι έτσι της απαντούν διότι  φαίνεται λογικό. Εξ άλλου η στήλη σέβεται την κ Θεοχάρους ως άνθρωπο φιλαλήθη. Ότι έτσι της λένε, έτσι της λένε. Αυτό για το οποίο διαφωνούμε είναι η ανάλυση της απάντησης. Της απαντούν έτσι για να την ξεφορτωθούν προφανώς, με ας πούμε εύσχημο τρόπο στα έντονα ή και ΕΜΜΟΝΑ, πάλι προφανώς,  αιτήματα της. Γιατί από πού και ως που όταν ένα ζήτημα μοιάζει να είναι εκτός πορείας διευθέτησης να προκαλεί ενδιαφέρον και κινητοποίηση ενώ όταν είναι σε θετική πορεία να προκαλεί αδράνεια. Αντίθετα όταν υπάρχουν θετικές προοπτικές προκαλείται ενδιαφέρον και ο καθένας τείνει να βάλει το χεράκι του, αν μη τι άλλο για να είναι και αυτός χρήσιμος ή χρήσιμη. Η άποψη της κ Θεοχάρους είναι ένα ψευδές κυπριακό δόγμα του απορριπτικού λόγου το οποίο χαίρει μιας παράλογης λογικότητας από την πολλή επανάληψη και μόνο, στον κυπριακό μικροχώρο.

…και φυσικά που είναι το κλειδί
Το δεύτερο μεγάλο πολιτικό κατηγορώ της κ Θεοχάρους είναι το άλλο διαδεδομένο κυπριακό δόγμα όλων των πολιτικών χώρων: το κλειδί της λύσης ευρίσκεται στην Άγκυρα.  Η εικόνα προόδου στις συνομιλίες  με τον τρόπο που συμβαίνει, επισκιάζει το καθοριστικό ρόλο της Άγκυρας και την επικυριαρχία της στην τουρκοκυπριακή ηγεσία. Ιδιαίτερα βλαπτική κατά την κα Θεοχάρους  είναι η θετική εικόνα που με ευθύνη της ελληνοκυπριακής πλευράς δημιουργήθηκε για τον κ Ακκιντζή.
Είναι ένας κόσμος που όσα αρώματα και να τον λούσεις στο βάθος της αλήθειας του παραμένει ρατσιστής. Ο αγώνας για ένωση ήταν ορθός διότι οι Τουρκοκύπριοι αποτελούσαν μειοψηφία. Η μονομερής ένταξη στην ΕΕ ήταν ορθή διότι οι Τ/Κ είναι μειοψηφία.  …. Οι Τουρκοκύπριοι δεν μπορούν να φτιάξουν εικόνα μόνοι τους αν δεν τους σιγοντάρουν οι Ελληνοκύπριοι. Ο Ακκιντζή… δεν ήταν ικανός να φτιάξει μόνος του την εικόνα του μετατρέποντας τις εκλογές σε δημοψήφισμα υπέρ της λύσης του Κυπριακού. Εκφράζοντας φυσικά ένα κόσμο που είναι εκεί και φτιάχνει το ριζικό του. Ένα κόσμο που επιμένει να αγωνίζεται και να κατεβαίνει στους δρόμους με τα αιτήματα του. Ένα κόσμο που όταν πτώχευσαν οι τράπεζες του πριν λίγα χρόνια δεν δίστασε να κατεβεί  σε συλλαλητήρια και να αποσταθεροποιήσει την τότε πανίσχυρη κυβέρνηση του προτείνοντας και επιβάλλοντας λύσεις ( Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων τότε).

…στο βάθος άρωμα ρατσισμού

Οι Ευρωπαίοι Ευρωβουλευτές περιμένουν τον Αναστασιάδη νομίζει η κα Θεοχάρους να τους φτιάξει εικόνα για τον Ακκιντζή ή  για το κλειδί της λύσης ή για την Άγκυρα ή για την ουσία και την παρά-ουσία του Κυπριακού ή για τις αντιθέσεις και τα αντικρουόμενα συμφέροντα της περιοχής ή για τα αντικρουόμενα συμφέροντα και ιδεολογήματα που εκφράζουν οι ίδιοι οι ευρωβουλευτές ή και ευρωβολευτές κατ εικόνα ενδεχομένως και Κυπρίων συναδέλφων τους. Όλοι ξέρουν και γνωρίζουν, είμαστε υποχρεωμένοι να θεωρούμε ότι οι βλάκες είναι λίγοι και αυτό ισχύει πολύ καλά και στον ευρωχώρο της κας Θεοχάρους στον οποίο δυσκολεύεται να βρει κατανόηση ή όπως θα έλεγε ο πάπας της πολιτικής Λυσσαρίδης ή ο παπάς της εκκλησίας Χρυσόστομος, δυσκολεύεται να τον εμβολιάσει με την κυπριακή σοφία. Ίσως είναι καιρός να σκεφτεί η κα Θεοχάρους ότι υπάρχει πρόβλημα με την πολιτική της γραμμή. Τα ίδια ισχύουν για  τον κ Παπαδάκη που υπερθεμάτισε. Ιδιαίτερα ο κ Παπαδάκης οφείλει να καταλάβει ότι στην ευρωπαϊκή του ομάδα δεν είναι εκφράζουν όλοι κρατικά ή κομματικά συμφέροντα. Υπάρχουν άνθρωποι σοσιαλιστές, πράσινοι και ριζοσπάστες λίγοι κατά την ταπεινή άποψη της στήλης που βλέπουν μετά από σοβαρή ανάλυση και το δίκαιο μέρος των τουρκοκυπριακών αιτημάτων και γνωρίζουν καλά την κυπριακή Ιστορία και δεν περιμένουν από κανένα Κυπραίο να τους την μάθει. Όπως γνωρίζουν και την ίδια την Τουρκία χωρίς να περιμένουν την προπαγάνδα της τουρκικής κυβέρνησης ή των τουρκικών κομμάτων να τους την διδάξει.

Ο τρίτος του πάνελ ήταν ο κ Χατζηγεωργίου που ήταν και ο κατηγορούμενος από την κ Θεοχάρους. Ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ είχε καταθέσει ερώτηση για άλλο ζήτημα σε μια προσπάθεια του να εμπλέξει κάπως και μια συζήτηση για το Κυπριακό. Η κατηγορία ήταν ότι η ερώτηση άφηνε ανοικτό παράθυρο στην πιθανότητα λύσης του Κυπριακού με κατοχυρωμένη πλειοψηφία πληθυσμού και περιουσίας στην τουρκοκυπριακή πολιτεία. Κάτι τέτοιο κατά την κα Θεοχάρους αλλά και κατά τον κ Αναστασιάδη όπως είπε σήμερα ( Κυριακή ), αποτελεί παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και δεν γίνεται αποδεκτό. Αυτό που γίνεται αποδεκτό είναι η διοίκηση της κάθε πολιτείας να γίνεται από την αντίστοιχη εθνικότητα. Ο κ Χατζηγεωργίου υποβάθμισε το ζήτημα και είπε ότι δεν υποστηρίζει πλειοψηφία περιουσίας και πληθυσμού από Τουρκοκύπριους  στην τουρκοκυπριακή πολιτεία.
Σε μια νηφάλια και ήπια συνέντευξη του ο κ Κασουλίδης λίγο μετά το πάνελ των τριών, είπε ότι το ζήτημα μπορεί να διευθετηθεί παράλληλα με τους διάφορους τρόπους επίλυσης του περιουσιακού. Όπως όμως έχουμε ήδη αναφέρει ο κ Αναστασιάδης το έχει αναγάγει σε μείζον θέμα. Κατ ακρίβεια το είχε αναγάγει σε κύριο θέμα στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ όπου είχε ουσιαστικά θέσει τις κόκκινες του γραμμές. Πάλι από τη Νέα Υόρκη, λίγο αργότερα, ο κ Ακκιντζή δήλωνε ότι για να λυθεί το Κυπριακό χρειάζεται παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και αναφερόταν ασφαλώς στο θέμα μας.

Είσαστε βέβαιοι ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν χρειάζεται παρεκκλίσεις;
Εδώ ανέμενα ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά θα ζητούσε παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο διότι αν θέλει η Τουρκία να αλλάξει την πληθυσμιακή ισορροπία και με λύση αλλά και τώρα χωρίς λύση και στην ελληνοκυπριακή πλευρά θα μπορούσε να επιδοτήσει την μετοίκηση εκατοντάδων χιλιάδων Τούρκων με ευρωπαϊκά διαβατήρια από την Ευρώπη στην Κύπρο.
Σε παρένθεση πρέπει να αναφέρουμε ότι η στήλη δεν έχει κανένα ιδιαίτερο σεβασμό στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών που βοηθά κάπως στην διαχείριση κάποιων καταστάσεων αλλά παραμένει και αναποτελεσματικός και άδικος πολλές φορές και ντροπιασμένος παρατηρητής πχ στην Συριακή κρίση και το Παλαιστινιακό. Επίσης δεν τρέφουμε σεβασμό στην ΕΕ και τις λεγόμενες αξίες της που αντί για παράδειγμα να στείλουν πλοία να πάρουν τα γυναικόπαιδα τουλάχιστον από τη Συρία, τους διασώζουν στη θάλασσα με φρικτές απώλειες και κροκοδείλια δάκρυα για το μικρό  νεκρό παιδί της Λέσβου.

Κι ένα πουλάκι…
Αυτών λεχθέντων φαίνεται πως η Ελληνοκυπριακή πλευρά  επιχειρεί να αντιπαρέλθει ψηφίσματα  του ΟΗΕ χρησιμοποιώντας το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ένα πουλάκι  έστειλε στη στήλη την εξής παράγραφο.
Αναφορικά με την διζωνική ομοσπονδία το ψήφισμα 750 του Συμβουλίου
Ασφαλείας (10η Απριλίου 1992, §4) ορίζει τα εξής:
«Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας αντανακλάται στο γεγονός ότι κάθε ένα από
τα ομόσπονδα κράτη θα διοικείται από μια κοινότητα και θα υπάρχει εγγύηση
για μια σαφή πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας γης στην περιοχή της.
Αντανακλάται επίσης στο γεγονός ότι δεν θα επιτρέπεται στην ομοσπονδιακή
κυβέρνηση να οικειοποιηθεί τις εξουσίες και αρμοδιότητες των ομόσπονδων
κρατών ούτε και θα μπορεί ένα ομόσπονδο κράτος να οικειοποιηθεί τις
εξουσίες και τις αρμοδιότητες του άλλου».


…η συνέχεια στο επόμενο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου