11 Οκτ 2015

Η ανάδυση των «μικρών»: η εμφάνιση δημόσιου λόγου της Μαρωνιτικης κοινότητας για το κυπριακό και η επαναδιεκδικηση της αυτονομίας μέσα στα πλαίσια της πλουραλιστικής Κύπρου. Η ομιλία του κ. Χατζηρούσου για τη θέση της Μαρωνιτικής κοινότητας για το κυπριακό



Turkish text follows
Μέχρι σήμερα η Μαρωνίτικη κοινότητα δεν εξέφραζε οργανωμένα και δημόσια τις απόψεις της πάνω στο κυπριακό πρόβλημα. Όχι γιατί δεν είχε ενδιαφέρον και συμφέρον για την επίλυση του. Άλλωστε, οι Μαρωνίτες που βρίσκονται στα διάφορα κόμματα εκφράζουν τις πολιτικές τους απόψεις και προτιμήσεις, συμμετέχοντας ενεργά στις πολιτικές διεργασίες του τόπου και στις προσπάθειες για επίλυση του προβλήματος της Πατρίδας μας.

Σήμερα οργανώνουμε την πρώτη εκδήλωση, παραμερίζοντας τους ενδοιασμούς μας, και επιθυμούμε ως κοινότητα να εκφράσουμε την άποψη μας για ένα ζήτημα που ταλανίζει εμάς τους Κυπρίους για πάνω από μισό αιώνα. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή της κυπριακής ιστορίας, αποτελεί καθήκον όλων μας να εκφράσουμε τις απόψεις μας, γιατί σιωπή σημαίνει ανοχή ή και αποδοχή της κατάστασης που υπάρχει σήμερα. Αυτό δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με το διχασμό της κοινωνίας μας και τη διχοτόμηση της χώρας μας.

Το κυπριακό βρίσκεται σήμερα σε μια ιστορική καμπή: είτε θα επιλυθεί είτε θα εισέλθει σε νέες περιπέτειες που θα είναι πιο δύσκολη η διαχείριση τους. Είναι η πρώτη φορά που στην ιστορία του αυτό το νησί βρέθηκε σε τέτοια δύσκολη κατάσταση. Αυτή η Γη ανήκει σε όλους μας, στους Ελληνοκύπριους, στους Τουρκοκύπριους, στους Μαρωνίτες και σε όλες τις άλλες θρησκευτικές και πολιτισμικές ομάδες. Όλοι έχουμε καθήκον, έχουμε ευθύνη έναντι των εαυτών μας, των παιδιών μας και των νέων γενεών που θα ζήσουν σ’ αυτή τη Πατρίδα. Δεν μπορούμε να παραμένουμε σε αδράνεια, όταν η χώρα μας απαιτεί τη δική μας προσφορά. Είμαστε υποχρεωμένοι να κινητοποιηθούμε, να στρατευθούμε με όλους όσοι ενδιαφέρονται για την τύχη της, για να αποφευχθούν πιο δύσκολες καταστάσεις.

Οι εκλεγμένοι ηγέτες των δυο βασικών κοινοτήτων, οι κύριοι Αναστασιάδης και Ακκιντζί, για πρώτη φορά από τη δημιουργία του προβλήματος που ξεκίνησε με τα τραγικά γεγονότα του 1963, διέρρηξαν το συνεχές αδιέξοδο των συνομιλιών και βρίσκονται σε ένα κοινό δρόμο που οδηγεί στη διευθέτηση του προβλήματος. Καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να εξεύρουν διευθετήσεις στα προβλήματα που δημιούργησε ο πενηντάχρονος διαχωρισμός, η αποξένωση, οι συνεχείς διαφωνίες και η δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων. Πρώτη φορά διαπιστώνουμε τέτοια έμπρακτα εκφρασμένη θέληση και αποφασιστικότητα από τους ηγέτες των κοινοτήτων να φθάσουν το γρηγορότερο στο τέρμα. Εκτιμούμε βαθιά αυτή τους την προσπάθεια γι’ αυτό και δεν μπορούμε να τους αφήσουμε εκτιθέμενους στη στείρα κριτική.

Εμείς οι Μαρωνίτες, στο μέτρο των δυνάμεων μας, θα σταθούμε δίπλα τους και θα βοηθήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο. Θα τους βοηθήσουμε στην οικοδόμηση ενός δημοκρατικού ομοσπονδιακού κράτους. Η Ομοσπονδία από το χαρακτήρα της αποτελεί ενοποιητικό στοιχείο των πολυπολιτισμικών κοινωνιών και πολυεθνικών κρατών, τους βοηθά να έχουν ειρηνική συμβίωση και από κοινού να οραματιστούν το μέλλον της κοινωνίας τους. Η ομοσπονδία, με καλή θέληση και συμβιβασμούς, δεν διχάζει τους λαούς, αντίθετα, τους ενώνει με ένα στόχο: την κοινή τους ευτυχία κάτω από ένα κοινό κράτος.

Αν επιθυμούμε την κοινή ευτυχία της πολυπολιτισμικής μας κοινωνίας, θα πρέπει να προβάλλουμε τον πολιτισμό όλων των κοινοτήτων της χώρας μας, την ιστορία και τη γλώσσα τους. Αν πραγματικά θέλουμε να εκμεταλλευτούμε τον πλούτο που μας χάρισε η φύση, για μας και τις μέλλουσες γενιές, είναι ζωτικό μας συμφέρον να εγκαθιδρύσουμε ένα ομοσπονδιακό κράτος που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων μας. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η ευτυχία της μιας κοινότητας εξαρτάται από την ευτυχία της άλλης. Αυτό μας υποβάλλεται από τις εμπειρίες που ήδη αποκτήσαμε σε μια στείρα και γεμάτη πόνο αντιπαράθεση, που άρχισε από τα μέσα του περασμένου αιώνα.

Για να αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος θα πρέπει να αφηγηθούμε και να διαβάσουμε διαφορετικά την ιστορία της χώρας μας. Όταν το 1960 πήραμε τις τύχες της χώρας στα χέρια μας, η ηγεσία κάθε κοινότητας δεν σκέφτηκε ότι αναλαμβάνοντας τα ηνία ενός νέου κράτους, θα έπρεπε να κατασκευάσει πολίτες για το νέο κράτος. Κανείς δεν θέλησε να αναλάβει αυτή την ευθύνη που ήταν βαριά και δύσκολη στην υλοποίηση της, αλλά θα δημιουργούσε νέες συνθήκες για όλους τους πολίτες. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε και τα αρνητικά αποτελέσματα τα βιώνουμε μέχρι σήμερα.

Αν δεν εκπληρώσουμε αυτό το καθήκον είμαστε καταδικασμένοι να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη του παρελθόντος. Τώρα είναι η ώρα να δημιουργήσουμε τους νέους πολίτες του ομοσπονδιακού κράτους, οι οποίοι θα το αγαπούν και θα το υπερασπίζονται. Γι’ αυτό επείγει να διαφωτίσουμε τους πολίτες για το μέλλον που έρχεται και το διχαστικό παρελθόν που φεύγει. Είναι αναγκαίο να αποστρέψουμε το πρόσωπο σε κάθε τι που διχάζει τους Κυπρίους, να κοιτάξουμε μπροστά, γιατί μπροστά είναι το κοινό μας μέλλον, το οποίο έχει φυλακιστεί από τις εμμονές, στο παρελθόν.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι όλα θα είναι ρόδινα, ότι θα είναι χωρίς προβλήματα. Η λύση από μόνη της δεν θα λύσει τα πολλαπλά προβλήματα που υπάρχουν. Η λύση είναι μια πρόκληση για περαιτέρω προσπάθειες για την επούλωση των πληγών του παρελθόντος, πρόκληση για νέα κοινά οράματα. Τίποτα δεν σου δίνεται και τίποτα δεν γίνεται από μόνο του: οι Κύπριοι έχουν να διεξάγουν ακόμα πολλούς αγώνες, αλλά θα είναι αγώνες κοινοί, που θα προσδιορίσουν το μέλλον, το κοινό μέλλον όλων μας και όχι αγώνες επιβολής της μιας κοινότητας πάνω στην άλλη. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά, ανάμεσα στη λύση και τη μη λύση.

Μετά τη λύση θα καταγραφεί η πορεία του μέλλοντος, με αγώνες που θα σφυρηλατήσουν ακατάλυτους δεσμούς ανάμεσα σ’ όλες τις πολιτισμικές ομάδες των Κυπρίων. Και όσο θα εξομοιώνονται τα οράματα και οι αγώνες των κοινοτήτων της χώρας μας, όσο η συνεργασία των πολιτών της Ομοσπονδιακής μας Πατρίδας θα βελτιώνεται, τόσο πιο πολύ θα αποδεικνύεται στην πράξη η δυναμικότητα του πολυπολιτισμικού πλούτου που διαθέτει η χώρα μας. Η ετερογένεια είναι ακριβώς εκείνο το κεντρικό και δυναμικό στοιχείο που θα κάνει τη συνεργασία τους πιο γόνιμη. Η ετερογένεια των ανθρώπινων πολιτισμών βρίσκεται στο παρελθόν, γύρω μας και μπροστά μας. Το μόνο που μπορούμε να απαιτήσουμε βάσιμα από αυτήν είναι να εκδηλώνεται σε μορφές τέτοιες, ώστε η κάθε μια τους να συμβάλει με το δικό της τρόπο στο να γίνουν οι υπόλοιπες πιο μεγαλόψυχες. Όμως είναι ο ανθρώπινος παράγοντας που θα πρέπει να αναλάβει τα ανάλογα καθήκοντα και υποχρεώσεις για να υλοποιηθούν τα μεγάλα οράματα της πολυπολιτισμικής μας κοινωνίας, τα οποία θα διασφαλίσουν την ειρήνη, τη συνύπαρξη και τη συνεργασία.

Εμείς ως κοινότητα σχεδιάζουμε σειρά εκδηλώσεων για διαφώτιση των μελών της κοινότητας μας για το θέμα της εγκαθίδρυσης Ομοσπονδιακού κράτους. Σύντομα θα διοργανώσουμε πολιτιστικό Φεστιβάλ, όπου θα λάβουν μέρος νέοι όλων των κοινοτήτων, θα διοργανώσουμε σεμινάριο με τους Μαρωνίτες επιστήμονες για ενημέρωση σχετικά με τις θέσεις της κοινότητας στις διαπραγματεύσεις και το θετικό ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσουμε ως οργανωμένο κοινωνικό σύνολο.

Ως Μαρωνίτες υποβάλαμε προς διάφορες κατευθύνσεις κάποιες σκέψεις για το πως βλέπουμε την κοινότητα μας μέσα στη νέα κατάσταση πραγμάτων που θα διαμορφωθεί. Πρώτα απ’ όλα σφοδρή επιθυμία μας είναι να αναγνωριστούμε ως κοινότητα και όχι ως θρησκευτική ομάδα, με ανάλογη κατοχύρωση του όρου στο νέο ομοσπονδιακό σύνταγμα, στις σχετικές νομοθεσίες και σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις που η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προσυπογράψει περί Μειονοτήτων, που αναφέρονται στην εκπαίδευση, τον πολιτισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Θέλουμε όμως να τονίσουμε με έμφαση: οι προτάσεις που υποβάλαμε κατ’ ουδένα λόγο δεν θα πρέπει να θεωρηθούν ως εμπόδιο για γρήγορη και οριστική επίλυση του προβλήματος. Η λύση για μας αποτελεί προτεραιότητα, γι’ αυτό και δεν θα εμποδίσουμε ή θα καθυστερήσουμε την προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος μας. Δεν είχαμε ούτε και έχουμε τέτοια πρόθεση. Πάνω από τα συμφέροντα της κοινότητας μας θέτουμε το κοινό συμφέρον της Πατρίδας μας. Αυτό καθοδηγεί τις πράξεις και τις πολιτικές μας ενέργειες.

Λευκωσία, 9 Οκτωβρίου 2015



Text in Turkish
Maronit cemaati, Kıbrıs sorununa ilişkin görüşlerini bugüne değin toparlanmış ve net bir şekilde ortaya koymamıştır. Bunun sebebi sorunun çözümü ile ilgilenmemesi ve çözümden bir çıkarı olmaması değildir. Öte yandan, çeşitli siyasi partilerde yer alan Maronitler, görüşlerini ve önceliklerini ortaya koymakta, yurdun siyasi çalışmalarında ve yurdumuzdaki sorunun çözülmesine ilişkin çalışmalarda ve uğraşlarda faal bir şekilde yer almaktadırlar.
Bugün, tüm muğlaklıkları bir kenera bırakarak ilk etkinliğimizi düzenliyor ve cemaat olarak yarım asırdan uzun süredir tüm Kıbrıslılara eziyet çektiren bu mesele ile ilgili görüşlerimizi belirtmek istiyoruz. Kıbrıs tarihinin bu kritik aşamasında, görüşlerimizi ifade etmek hepimizin görevidir. Çünkü suskun kalmak, bugün varolan durumun benimsenmesi ve kabul edilmesi anlamına gelir. Varolan durumu kabul edemeyiz. Toplumumuzun bölünmesine ve ülkemizin taksimine onay veremeyiz.
Bugün, Kıbrıs sorunu tarihi bir dönüm noktasındadır: Ya sorun çözülecek ya da kontrol edilmesi daha da zor olacak şekilde yeni maceralara sürüklenecek. Bu ada, tarihinde ilk kez bu denli kritik bir durumdadır. Bu toprak; Kıbrıslırumlara, Kıbrıslıtürklere, Maronitlere ve başka dini ve kültürel gruplardan olanlara, yani hepimize aittir. Hepimizin kendimize, evlatlarımıza ve bu yurtta yaşayacak yeni nesillere karşı görev ve sorumluluklarımız vardır. Ülkemiz bizim katkımızı talep ederken parmağımızı kıpırdatmadan beklemek olmaz. Ülkeyi daha zor durumlardan kurtarmak için harekete geçmek, görev üstlenmek ve ülkenin kaderini dert edinmiş herkesle beraber canla başla uğraşmak sorumluluğumuzdur.
İki ana cemaatin seçilmiş liderleri Sayın Anastasiadis ve Sayın Akıncı, 1963 yılında başlayan trajik olaylarla sorunun yaratılmasından bu yana ilk defa müzakere sürecinde sürekli var olan çıkmaza son verme yolunu açtılar ve sorunun halline doğru giden yolda yan yana yürümektedirler. Elli yıllık bölünmüşlüğün, yabancılaşmanın, sürekli uzlaşmazlıkların ve yaratılan oldu bittilerin yol açtığı sorunlara hal çaresi bulunması için her türlü çabayı ortaya koymaktadırlar. Cemaat liderlerinin en hızlı şekilde sonuca varmak yönündeki irade ve kararlılıklarını ilk kez bu denli aktif biçimde ortaya koyduklarını görüyoruz. Onların bu çabalarını içtenlikle takdir ediyoruz. İşte bu yüzden, bu iki lideri kısır eleştiriler içerisinde tek başlarına bırakamayız.
Biz Maronitler, olanaklarımızın el verdiği kadarıyla yanlarında duracağız ve mümkün olan her şekilde katkımızı koyacağız. Yeni, demokratik federal devletin inşa edilmesinde kendilerine yardımcı olacağız. Çok kültürlü toplumların ve çok milletli devletlerin birleştirici unsuru olması, federasyonun kendine özgü niteliğidir. Federasyon, toplumların ve devletlerin barış içerisinde bir arada yaşamalarına ve toplumlarının gelecek vizyonlarını bir arada belirlemelerine yardımcı olur. İyi niyet ve uzlaşının hakim olduğu bir federasyon, halkları bölmez. Bilakis, tek bir amaçla halkları birleştirir: Ortak bir devlette halkların ortak mutluluğu...
Eğer çok kültürlü toplumumuzun ortak mutluluğunu istiyorsak, ülkemizin tüm cemaatlerinin kültürlerini, tarihlerini ve dillerini gözetmeliyiz. Eğer kendimiz için ve gelecek nesiller için doğanın bize bahşettiği zenginlikten gerçekten faydalanmak istiyorsak, hepimizin çıkarına olacak şekilde federal bir devlet kurmamız yaşamsal öneme haizdir. İstesek de istemesek de, bir cemaatin mutluluğu diğer cemaatin mutluluğuna bağlıdır. Bunu, bize yaşadığımız tecrübeler öğretti. Bu tecrübeleri, geçtiğimiz yüzyılın ortalarında başlayan, hiçbir olumlu sonuca götürmeyen ve acı dolu çatışmalardan elde ettik.
Geçmişte yapılan hataları tekrarlamamak için, ülkemizin tarihini farklı bir biçimde anlatmamız ve okumamız gerekmektedir. 1960 yılında ülkemizin kaderini elimize aldığımızda, tüm cemaatlerin önde gelenlerinin akıllarına gelmeyen birşey vardı: Yeni bir devletin dizginlerini alırken yeni devlet için vatandaşlar da oluşturulmalıydı. Kimse bu ağır ve uygulaması zor olan sorumluluğu üstlenmek istememişti. Fakat üstlenselerdi tüm vatandaşlar için yeni koşullar ortaya çıkardı. Maalesef bu yapılmadı ve yapılmamasının olumsuz sonuçlarının etkilerini halen yaşamaktayız.
Federal devletin vatandaşlarını oluşturma görevini yerine getirmezsek geçmişte yapılan hataların aynılarını tekrarlamaya mahkumuz. Şimdi, federal devleti sevip kollayacak olan yeni federal devlet vatandaşları oluşturma vaktidir. Dolayısıyla, ivedi olarak vatandaşları önümüzde duran ‘gelecek’ ve geçmiş olan bölücü ‘geçmişe’ dair aydınlatmalıyız. Kıbrıslıları bölen herşeye yüz çevirmek, geleceğe bakmak şarttır. Çünkü önümüzde duran, bugüne kadar geçmişe saplanıp kalınması ile hapsedilmiş olan ortak geleceğimizdir!
Herşeyin çiçek gibi olacağını, sorunsuz olacağını iddia etmiyoruz. Çözüm, varolan çok sayıdaki sorunu tek başına çözmeyecek. Çözüm, geçmişin yaralarının sarılmasına, yeni ortak vizyonların oluşturulmasına ilişkin geniş çabalar sarfedilmesine yönelik işaret fişeğidir. Hiçbir şey öylesine verilmez ve hiçbir şey kendi kendine olmaz: Kıbrıslıların daha çok mücadele vermeleri gerekir. Ama bu mücadeleler ortak mücadeleler olacak. Bir cemaatin diğerlerine diktası üzerine olmayacak. Bu ortak mücadeleler geleceği, hepimizin ortak geleceğini şekillendirecek. Çözüm ve çözümsüzlüğün arasındaki büyük fark budur.
Çözümden sonra, Kıbrıslıların kültürel gruplarını ayrılmayacak şekilde birbirine bağlayacak mücadeleler eşliğinde geleceğe ilişkin süreç şekillenecek. Ülkemizin cemaatlerinin vizyonları ve mücadeleleri ortaklaştıkça, Federal Yurdumuzun vatandaşlarının işbirlikleri de daha iyi noktaya gelecek, ülkemizin sahip olduğu çok kültürlülük zenginliğinin potansiyeli pratiğe dökülecek. Heterojenlik, tam da bu grupların işbirliğini daha verimli hale getirecek olan merkezi ve potansiyel unsurdur. Kişilerin kültürlerinin heterojenliği geçmişte vardı, bugün vardır ve ileride de olacaktır. Bu kültür heterojenliğinde mesnetli bir şekilde talep edebileceğimiz tek şey; her bir kültürün kendi konumu ile diğerine katkı koyacak ve diğer kültürleri zenginleştirecek şekilde ifade edilmeleridir. Çok kültürlü toplumumuzda barışı, bir arada yaşamayı ve ortaklığı sağlayacak şekilde büyük vizyonların uygulamaya konulması adına gerekli görev ve sorumlulukları üstlenmesi gereken faktör ise, insan faktörüdür.
Bizler, cemaat olarak cemaatimizin üyelerini federal devlet kurulması ile ilgili aydınlatmak adına bir dizi etkinlik planladık. Yakında tüm cemaatlerin gençlerinin katılacağı kültürel festival düzenleyeceğiz. Ayrıca, Maronit uzmanlar tarafından cemaatin müzekerelerle ilgili tezleri ve örgütlü bir toplumsal bütün olarak oynamamız gereken olumlu rol ile ilgili bilgilendirmenin yapılacağı bir seminer düzenleyeceğiz.
Maroniteler olarak, şekillenecek olan yeni düzende cemaatimizi nerede gördüğümüze ilişkin birtakım düşüncelerimizi halihazırda çeşitli mecralara ilettik. Herşeyden önce, en keskin arzumuz, bizi dini grup olarak değil; bunun yerine, yeni federal anayasanın ilgili kanunları ile uygun bir şekilde tanımlandığı şekliyle ve Kıbrıs Cumhuriyeti’nin Maronitler ile ilgili imzaladığı ve eğitime, kültüre ve insan haklarına değinen uluslararası anlaşmalar çerçevesinde cemaat olarak tanımanızdır. Ayrıca, Maronit köylerinin, anlaşıldığı kadarıyla adanın başka bölgeleri için de tartışıldığı şekliyle özel bir yönetimin altına girebileceği önerisini sunmaktayız. Maronit köylerine yönelik özel yönetim olasılığını veya alternatif olarak tıpkı başka devletlerde olduğu gibi federal periferya (toprak) oluşturulmasını ihtimal dahilinde görüyoruz, reddetmiyoruz.
Fakat şu noktayı altını çizerek vurgulamak istiyoruz: Sunduğumuz öneriler hiçbir şekilde sorunun nihai ve hızlı biçimde çözümüne engel olarak görülmemelidir. Bizim için çözümdür öncelik teşkil etmektedir ve sorunumuzun çözümlenmesi çabasını hiçbir şekilde engellemeyeceğiz, oyalamayacağız. Bu çabayı engellemek yönünde bir niyetimiz ne vardı ne de vardır ne de olacaktır. Yurdumuzun çıkarlarını cemaatimizin çıkarlarının üzerinde tutuyoruz. Etkinliklerimize ve siyasi faaliyetlerimize de önce yurdumuzun, sonra cemaatimizin çıkarları yön vermektedir.
Lefkoşa, 9 Ekim 2015



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου