20 Σεπ 2015

ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΠΟΥ’ΜΟΥΝ ΜΙΤΣΗΣ


Να’ταν να’χα την δύναμην
αχ, να’ταν να μπορούσα
ότι κακόν έσιει στην γην
εφτύς να καταργούσα

Να λείψουσιν οι πόλεμοι
τζ’ούλλη η αδικία
ούλλες τούτες οι συμφορές
που φέρνουν δυστυχία

Που ξισπιτώννουν πλάσματα
όσα εν τα σκοτώννουν
γεναίτζες, άντρες τζιαι μωρά
μες την φτώσιαν τα χώννουν

Που στην απελπισίαν τους
φέφκουν πέρκι ξορτώσουν
να βρούσιν καταφύγιο
κάπου για να γλιτώσουν

Οι κακουχίες εν πολλές
στην στράταν τους που βρίσκουν
τζιαι όσοι εν αδύνατοι
στην μέσην πεθανίσκουν

Για όσους φτάσουν ζωντανοί
σε κάποιαν παραλία
αρκέφκουν άλλα βάσανα
νέα ταλαιπωρία

Υπάρχουν κάποιοι πον θέλουν
να τους φιλοξενήσουν
εν τους θωρούν σαν πλάσματα
για να τους βοηθήσουν
Άκουσα τζιειν τον υπουργόν
π’ούλλα τα μασιαιρώννει
στα Μου Μου Ε τζιαι στην Τι Βι
με στόμφον να δηλώννει

«Χριστιανούς Ορθόδοξους
μόνον θα βοηθούμεν
τους άλλους πον αλλόπιστοι
εν θέλουμεν να δούμεν»

Θυμήθηκα που’μουν μιτσής
τζιαι πίαιννα σκολείον
τζιαι θκιέβαζα διδάγματα
που μέσα στο βιβλίον

Τζιείνον, καλέ, για τον Χριστόν
που δίδασκεν αγάπην
να μεν εχθρεύεστε ποττέ
με άσπρον, με αράπην

Αγάπα τον πλησίον σου
σαν ναν ο εαυτός σου
να του συμπεριφέρεσαι
σαν να’ναι αδερφός σου

Τζιαι σκεφτηκα τον υπουργόν
που έσιει καταντήσει
το όπλον εν που του’λειπεν
να τους πυροβολήσει

Χαράλαμπος Τσουρής
15/09/2015  8:15
Κεντρικές Φυλακές



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου