6 Σεπ 2015

Σπόντες



Τα καραβάνια των απελπισμένων που καταργούν τα σύνορα, οι αιτίες που λογοκρίνονται και οι αντιφάσεις ανάμεσα στις διακηρύξεις και τους θεσμούς

  • Η μετανάστευση των φτωχών, των θυμάτων των πολέμων ή της οικονομικής λεηλασίας των χωρών τους, είναι αναπόφευκτη και θα γίνει πιο έντονη όσο περνά ο καιρός και ο πλανήτης ενοποιείται. Η αρχική πηγή αυτών των νεκρών που επιπλέουν στη Μεσόγειο, είναι η αποικιοκρατία που οδήγησε τις χώρες τους στην εξαθλίωση για να αναπτυχθεί η Ευρώπη. Ακολούθως, όταν μερικές από αυτές προσπάθησαν να εκμοντερνιστούν αυτόνομα, η Δύση ως νέο-αποικιακή δύναμη έκανε τα πάντα για να τους υπονομεύσει. Για να τους υφαρπάξει τον πλούτο τους. Η νέα τραγωδία ξεκίνησε με την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και απέκτησε  τις σημερινές της διαστάσεις με τη δυτική επέμβαση στη Λιβύη το 2011 και την χρηματοδότηση [και πάλι από τη Δύση και τους σύμμαχούς της στα εμιράτα] του εμφύλιου στη Συρία. Η εξάρθρωση του πιο εύπορου αφρικάνικου κράτους με νατοϊκούς βομβαρδισμούς, που στήριζαν τις συμμορίες των ισλαμιστών, αλλά και των τραμπούκων που εμπλέκονταν στο λαθρεμπόριο ανθρώπων είχε καταγγελθεί από τότε. Αλλά ποιός άκουγε στο θέαμα που κατασκεύαζαν τα δυτικά κανάλια και τα κανάλια των εμιράτων; Όταν τελικά δολοφονήθηκε ο Καντάφι, εξαπολύθηκε ένα κύμα τρομοκρατίας και βασανισμών εναντίον των μαύρων Λιβύων ή των αφρικανών μεταναστών. Ο Καντάφι θεωρείτο ως εκπρόσωπος της πολιτικής της αυτόνομης ανάπτυξης της Αφρικής. Σήμερα, οι έμποροι ρίχνουν τους μετανάστες στη Μεσόγειο, αφού πάρουν τα χρήματά τους. Λίγο πιο πέρα από τη Συρία, οι πρόσφυγες συσσωρεύονται στην Τουρκία – και τώρα, διοχετεύονται βόρεια. Οι δυτικοί κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν – αλλά, φυσικά, θέλουν να μην φτάσουν στις δικές τους χώρες τα καραβάνια των απελπισμένων. Και  εδώ η πραγματικότητα οδηγεί στην αναπόφευκτη σύγκρουση: η ενοποίηση του πλανήτη κάνει τους νεκρούς σύμβολο που προκαλεί αλληλεγγύη, αλλά η ανωτερότητα που διαφημίζουν μερικοί, ξαφνικά, συναντά, την άλλη όψη – του οικονομικού συμφέροντος που θέλει αυτούς τους φτωχούς να επιλέγονται, λες και είναι δουλοπάροικοι του 19ου αιώνα, και να μένουν μακριά από τις χώρες που ζουν από την ιστορική εκμετάλλευση του νότου και της ανατολής. Τί βολικός που ήταν ο ανθρωπισμός, όταν διαφημιζόταν ως δικαιολογία του βομβαρδισμού του Ιράκ, της Λιβύης κοκ. Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα έρχεται να ζητήσει τα ρέστα της…


  • Χωρίς πλαίσιο το νεκρό σώμα ενός παιδιού είναι δυστυχώς ένα ακόμα blip στην οθόνη του θεάματος. Το νεκρό σώμα του μικρού Aylan πρόσφερε ένα σημείο εστίασης για το αίσθημα της αδυναμίας που νοιώθει πολύς κόσμος μπροστά σε τούτη την νέα τραγωδία στην εξώπορτα της Ευρώπης. Όπως όμως τζαι οι αγώνες της ελληνικής άνοιξης που προηγήθηκαν στο εσωτερικό της Ευρώπης τους προηγούμενους 6 μήνες, το συναίσθημα μπορεί να κωδικοποιηθεί, αλλά χωρίς κατανόηση του πλαισίου, τίποτε εν αλλάσει. Τζαι για να αποκτήσει νόημα το νεκρό σώμα του μιτσή, χρειάζεται πλαίσιο για 2-3 ουσιαστικά ερωτήματα: ποιοί οδήγησαν τη Συρία σε τούτη την κατάσταση; Γιατί εν πάσιν οι πρόσφυγες στα πλούσια κράτη των εμιράτων μόλις λίγα χιλιόμετρα νότια; Τί σημαίνει αυτό το ξαφνικό θέαμα; Αυτά τα καραβάνια των ανθρώπων, εν καραβάνια ανθρώπων καλοντυμένων – ένεν καν οι πιο φτωσιοί.. Κάποιος είπεν ότι οι ευρωπαίοι κάμνουν όπως του αμερικανούς τώρα – δέχονται/επιλέγουν επαγγελματίες [γιατρούς, άλλους με μόρφωση] για φτηνές υπηρεσίες [όπως έκαναν και οι έλληνες με τους αθλητές από τις τέως σοσιαλιστικές χώρες την δεκαετία του 1990]. Αλλά ακόμα τζαι έτσι τούτοι οι άνθρωποι πρέπει να δεθούν σχεδόν στις γραμμές του τραίνου, σαν να εκλιπαρούν – για να πάν Γερμανία. Ποιός κατάστρεψε με εμφύλιο της χώρα τους; Ποιός χρηματοδοτεί για 4 χρόνια τωρά τους ισλαμιστές να μετατρέπουν τις πόλεις σε πεδία μάχης; Να υπενθυμίσουμε συγκριτικά ότι τούτο στο οποίο υποβάλλεται ο λαός της Συρίας [μια εξωτερικά χρηματοδοτημένη επιχείρηση – όπως πιο παλιά στο Αφγανιστάν με άξονα τον θρησκευτικό φανατισμό, που θέλει τάχα μου δημοκρατία για να εξαφανίσει του διαφωνούντες με τη θεολογική του εκδοχή] τζαι στην οποία υποβλήθηκε προηγουμένως ο λαός της Λιβύης [με 8 μήνες βομβαρδισμούς], εν γίνονται στα πιο αυταρχικά καθεστώτα, όπως οι μοναρχίες – της Ιορδανίας, του Μαρόκου κοκ. Μήπως τζιαμαί εν καλλύτερα; Ή μήπως ο εμφανής στόχος είναι να ανατραπούν τα κοσμικά καθεστώτα για να ελέγχουν τα πάντα τα εμιράτα; Για να ολοκληρωθεί η φαντασίωση του δυτικού ρατσισμού – ιδού είναι υποανάπτυκτοι, ζουν με μοναρχίες κλπ. Για να γίνει αυτό τα κοσμικά μη μοναρχικά καθεστώτα που αμφισβητούν τη Δύση βομβαρδίζονται, υποβάλλονται σε εμπάργκο, και γίνονται στόχος επεμβάσεων από φανατικούς που διεκδικούν ότι είναι καλύτεροι στην ανόητη εκδοχή του Ισλάμ που εκπροσωπεί η Σαουδική Αραβία. Και οι δυτικοί καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν τί γίνεται.  Τζαι για όσους εν νοιώθουν απλώς θλίψη ευκαιριακά, να αθυμήσουμε το θράσος των εμιράτων τζαι των μοναρχιών του Κόλπου που χρηματοδοτούν τους ισλαμιστές τζαι φωνάζουν ότι «καταπιέζεται ο λαός της Συρίας». Ενώ ο δικός τους. Γιατί, λοιπόν, οι Σύριοι δεν παν στις μοναρχίες τζαι τα εμιράτα του Κόλπου; Διότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι.. Ιδού ένα δείγμα ειδησεογραφίας από τον Αλ Αραμπίγια τον τηλεοπτικό σταθμό που ανήκει στον γαμπρό του Βασιλιά Fahd, για να κατανοηθεί το πλαίσιο – για να αθθυμάται ο κόσμος τις θέαμα εκατασκευάστηκεν για 4 χρόνια – ο τίτλος λαλεί: «οπαδοί του ΙΣΙΣ στις πύλες τις Ευρώπης, παριστάνοντας του πρόσφυγες». Πρώτα τους ξεσπιτώνουν και μετά τους δαιμονοποιούν για να μην τους δώσουν καν στήριξη [από το σάιτ Angry Arab News]. Και αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν φταίνε και οι δυτικοί – αυτοί είναι οι σύμμαχοι των Σαουδαράβων, αυτοί έφτιαξαν τη δαιμονοποίηση της συριακής κοινωνίας, αυτοί ξεκίνησαν αυτήν την καταστροφή στη Μέση Ανατολή με την εισβολή στο Ιράκ το 2003 που δημιούργησε το πρώτο κύμα προσφύγων προ στην Συρία και ακολούθως το πρώτο κοινό για ένα φανατικό ισλαμικό κίνημα από ανθρώπους που είχαν πια χάσει τα πάντα και ήθελαν να πουλήσουν ότι τους έμεινε, τη ζωή τους, για μια αξιοπρεπή εκδίκηση. Τώρα, οι ευρωπαίοι που συμμετείχαν στο δεύτερο στάδιο της καταστροφής του αραβικού εκμοντερνισμού, με την επέμβαση στη Λιβύη το 2011, δέχονται τα κύματα των απελπισμένων.

http://angryarab.blogspot.com.cy/2015/09/this-is-how-saudi-media-agitated.html 



  • Η Συρία είναι μια χώρα που πρόσφερε καταφύγιο για δεκαετίες σε άλλους άραβες – στους παλαιστίνιους, σε λιβανέζους, και σε ιρακινούς μετά την αμερικανική εισβολή. Σήμερα, πληρώνουν τη συνέχεια του Άουσβιτς, που προκάλεσαν οι ρεπουμπλικανοί στο Ιράκ το 2003. Και δεν έγινε καν μια δίκη για εκείνο το έγκλημα – το διαρκές έγκλημα. Σε βαθμό που ο Τραμπ να κάνει αστειάκια στην προεκλογική του εκστρατεί ότι θα στείλει στρατεύματα στο Ιράκ πάλι – και θα καλύψει το κόστος από τις ιρακινές πετρελαιοπηγές. Τουλάχιστον ο Ομπάμα έχει μεν αίμα στα χέρια από το έγκλημα στην Λιβύη, αλλά κατάφερε [ή τον βοήθησε και ο Πούτιν] να αποφύγει το νέο έγκλημα στη Συρία, όταν τα εμιράτα και οι ισλαμιστές που χρηματοδοτούν, κατασκεύασαν πριν δυο χρόνια το ψέμα της χημικής επίθεσης, δήθεν, από τη συριακή κυβέρνηση. Ήταν τέτοια η υστερία που πολλοί το έχαψαν αμάσητο  - το είπε το «παρατηρητήριο» που χρηματοδοτεί το Κατάρ και το πίστεψαν. Ακόμα και εδώ στην Κύπρο που είχαμε μόλις πριν λίγες δεκαετίες φίλτρα για να καταλαβαίνουμε τη φτηνή προπαγάνδα. Αλλά μετά ήρθαν τα λόμπι και οι πληρωμές.... Φανταστείτε τα καραβάνια της εξαθλίωσης, αν τότε γινόταν στη Συρία το έγκλημα που έγινε στη Λιβύη.

  • Τα καραβάνια του θεάματος είναι και μια εικόνα θλιβερή για την αξιοπρέπεια. Για το πιο θλιβερό από όλα είναι ότι υποχρεώνονται αυτοί οι άνθρωποι που κάποτε είχαν τη χώρα τους, την αξιοπρέπειά τους, με όλα τα προβλήματα που έχει μια κοινωνία που εκμοντερνίζεται μετά την αποικιοκρατία, όπως ξέρουμε και εδώ στην Κύπρο, που φιλοξενούσαν άλλους λαούς, υποχρεώνονται σήμερα να εκλιπαρούν να τους δεχτούν χώρες που χρηματοδότησαν την καταστροφή της  ζωής τους… Αυτό είναι το έγκλημα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε.. Αύριο άλλωστε μπορεί να καραβάνια να ξεκινούν από την Ουκρανία, καθώς οι φασίστες θα δολοφονούν στους δρόμους του Κιέβου…

  • Δεν ξεχνώ – ο «δημοκράτης» Ορμπαν του 1990 και ο σημερινός. Και για να μην ξεχνιόμαστε – αυτός  κ. Ορμπάν, της Ουγγαρίας, που γέμισε τη χώρα του προειδοποιήσεις ενάντια στους πρόσφυγες, και δήλωνε απροκάλυπτα ότι δεν τους θέλει, γιατί θα του χαλάσουν την χριστιανική σούπα, που θεωρεί ότι είναι το παρελθόν του, είναι ο ήρωας της Δύσης του 1989.. ναι, αυτό ο τύπος παρουσιαζόταν το 1989 από τα δυτικά ΜΜΕ ως ο καλός δημοκρατικός κλπ κλπ ενάντια στους κομμουνιστές.. Λουστείτε τον, λοιπόν.. η απόσταση από τους φιλελέδες ως τον ρατσισμό είναι η τιμή μιας καρέκλας..

  • Υπάρχουν και άλλες ενδεχόμενες διαστάσεις στον κόσμο της πολιτικής της εξουσίας και των παρασκηνιακών deals. Η ανθρωπιστική κρίση των προσφύγων είναι ένα ζήτημα. Με δεδομένες, όμως, τις στρατηγικές του Ερντογάν, ο οποίος είναι από τους άμεσα υπεύθυνους για την πρόκληση της κρίσης στη Συρία [και του εξοπλισμού των ισλαμιστών, αλλά και των διαδρόμων για στρατολόγηση του ΙΣΙΣ], είναι πιθανό ότι χρησιμοποιεί και την κρίση για να φτιάξει ένα διαπραγματευτικό πλαίσιο με την Ευρώπη. Να ζητά, δηλαδή, λεφτά για να φτιάξει στρατόπεδα συγκράτησης των προσφύγων στην Τουρκία.

  • Και για να θυμόμαστε, για την αξιοπρέπεια της ανατολής – δεν είναι μόνο η αριστερά, οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί που στέκουν εκεί ως υπενθύμιση του μέλλοντος της κοινής μας ανθρωπότητας – είναι και μερικοί χριστιανοί παπάδες, όπως ο παπά Στρατής από την Κω που πέθανε πρόσφατα.. Από αυτούς που έχουμε χρόνια να δούμε εδώ κάτω στην Κύπρο. http://www.euronews.com/2015/09/03/artist-pays-tribute-to-priest-who-helped-needy-refugees/ ..“What I see are people. People in need. I cannot turn them away, nor can I kick them, nor imprison them…I cannot send them back to where they came from. Nor can I throw them in the sea to drown.” Ένα σκίτσο για τον παπά που πέθανε αυτές τις μέρες,  στο κλίμα του συμβολισμού των ημερών….



Και στα τοπικά η κωμωδία του ΔΗΣΥ συνεχίζεται… ρουσφέτι, εξαγορές, στατιστικές αερολογίες  και «ουκ ελάττω τον αγώνα σταματήσουν» για εξυπηρέτηση του κεφαλαίου και των ημετέρων



  • «Έφαγαν» τον υπεύθυνο του αντιτρομοκρατικού. Πίεζε ο Ιωνάς για να βολευτεί ημέτερος» [από τον καθημερινό τύπο]. Για όσους απορούσατε για ποιό πράγμα είναι τέλος πάντων ικανός ο Ιωνάς, μπορούμε να σας πληροφορήσουμε ότι επιτέλους βρέθηκε και μια δουλειά που ξέρει να κάμνει. Ως γνωστό είναι σκράπας στη σχέση λέξεων και πραγματικότητας – οπότε το να περιμένει κανείς ότι ο Ιωνάς καταλαβαίνει τί λέει και άρα θα έχει συνέπεια, είναι σαν να ματαιοπονεί. Ο Ιωνάς επίσης αδυνατεί να αντιληφθεί την έννοια της ισονομίας – οπότε το να τον κατηγορούν ότι αποφασίζει ευνοιοκρατικά [λ.χ. για τους λαθροθήρες των αμπελοπουλιών] δεν σέβεται τους θεσμούς κλπ, ή τα δικαιώματα, είναι βέβαια σωστό, αλλά ατού, στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Κοινώς η ευθύνη είναι αυτού που τον διόρισε και αυτού που τον σπρώχνει σαν ρουσφέτι – απόσταση προεδρικού αρχιεπισκοπής. Πρακτικά, επίσης, ο Ίωνας δεν έχει ικανότητες. Ένας συνάδελφος του στη βουλή είχε σχολιάσει κάποτε ότι έμοιαζε να έχει μονίμως υπερδιέγερση – κάτι σαν υπερκινητικός στην πρόθεση. Αλλά απελπιστικά ανοργάνωτος στην πράξη – άμα σκεφτεί κανείς ότι του ανατέθηκε η συγκρότηση της επιτροπής Πική και τα «κατάφερε» να την εξευτελίσει στο τέλος, αφού συγκροτήθηκε με βάση ένα νόμο που απαγόρευε στην κυβέρνηση [αν ήταν να διερευνηθεί έστω και ευνοϊκά] να την διορίσει. Όμως, τελικά, όλα έχουν κάποιο σκοπό βρέθηκαν το ταλέντο του Ιωνά – να κάμνει ρουσφέτι. Το θέμα, βέβαια, εφαινετουν που την αρχή, μετά ετεκμηρίωσεν το ο τέως αρχηγός της αστυνομίας [τον οποίον έκοψαν την ώρα που εμιλαν στο ΡΙΚ] τζαι τελικά το πράμα φαίνεται κάθε φορά που υπάρχουν μετακινήσεις στην αστυνομία. Ο Ιωνάς φτιάχνει το κατά φαντασία ιδιωτικό κράτος του Συναγερμού. Δηλαδή τί - μόνο ο Αβέρωφ να φκάλει το ψώνιο του περίπατο με την ιδιωτικοποίηση των αρχαιοτήτων στο γραφείον του; Να ιδιωτικοποιήσει τζαι την αστυνομία ο Ιωνάς. Τζαι άμα φύεις Ιωνά μου – θα πέσουν ούλλα σαν τα παιδικά τουβλούθκια. Αλλά είπαμε – παρακάτω εν μπορείς να σκεφτείς.. Οπότε καταγράψετε την περίοδο για να αθθυμούμαστεν..

  • Αγοράζοντας εκλογές; Από τους πυραύλους του 1997 μέχρι σήμερα.. Γενικά, φαίνεται ότι ο ΔΗΣΥ ετοιμάζεται για εκλογές. Όπως έκαμνε τζαι την δεκαετία 1993-2003 της ακρίδας του συναγερμικού ρουσφεθκιού τζαι σκανδάλων, η προσφιλής του τακτική είναι ένα ειδος «εξαγοράς εκλογών» – σχεδόν όπως ένα κόμμα της δεκαετίας του 1930 ή 1950. Άμα λαλεί ευρωπαϊκό κόμμα ο ΔΗΣΥ εν τζαι ξεκαθαρίζει ποιά δεκαετία εννοεί, έτσι τζαι αλλιώς. Το 1998 λ.χ. εγόρασεν τις εκλογές με το δημόσιο χρήμα για τους S300 και ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος κ. Γλαύκος είναι καταγεγραμμένος να ευχαριστεί των νυν ένοικο των ελληνικών φυλάκων τον κ. Τσοχατζόπουλο για τις «ευκολίες» ‘Ευχαριστώ για όλα Άκη’. Φάγανε από το κόμμα και τον περίγυρο. Το 2003, η εξαγορά έγινε πάλι με δημόσιο χρήμα – αλλά δεν τους βγήκε. Εκείνη την φορά δόθηκαν οι πιο μεγάλες αυξήσεις στους δημόσιους υπάλληλους. Εξαγορά κανονική. Αυτές τις αυξήσεις, βέβαια, ο ΔΗΣΥ τις ξέχασε μετά και φώναζε το 2010 για το κόστος του δημόσιου. Το ότι ήταν η κυβέρνηση του Αβέρωφ, του Χάσικου κλπ που αύξησε το δημόσιο κοστολόγιο, το ξεχνούσαν. Αλλά τότε εξυπηρετούσαν άλλους ημέτερους – που πλήρωναν χοντρά: τις τράπεζες. Εκείνο το χρόνο το έλλειμμα ήταν 6.2% - όσο δηλαδή και στις πιο δύσκολες εποχές της κρίσης. Ο ΔΗΣΥ αγόραζε ψήφους.. Οπότε μην εκπλαγειτε από ό,τι θα ακούσετε.. πρώτα ήταν η νομιμοποίηση των ημέτερων συμβούλων – εδώ η παρανομία, αντί να διερευνάται, επιβραβεύεται. Τί ΣΑΠΑ κλπ – συγκάλυψη. Και θέλουν και υπουργεία και δόστου να αγοράζουν ψήφους. ..άντε ένα δούμε πόσοι βουλευτές θα εξαγοραστούν με αυτήν την κωμική επανάληψη του ρουσφετιού της δεκαετίας του 1950..

  • Ο Χάρης, οι φαντασιώσεις του – και τί «δεν καταλαβαίνει».. Χάρης λέει έχει πιο φιλόδοξα σχέδια. Έτσι δήλωσε στον Πολίτη της Κυριακής. Με δεδομένο ότι η συγκεκριμένη εφημερίδα έχει ιστορία στην προβολή των θέσεων των τραπεζών – και στην συγκάλυψη τους [το 2012 ξεκάθαρα και πρωτοσέλιδα πρόβαλε την αμίμητη θέση που θα την συνοδεύει για πάντα ότι θα πρέπει να λογοκρίνεται η κριτική για τις τράπεζες και  να μην αποκαλύπτονται τα σκάνδαλα τους] – μήπως αυτό σημαίνει ότι ο χαριτωμένος Χάρης έχει και άλλους φιλους/ες που θέλει να βολέψει όπως την κ. Ειρενα στην Ελληνική Τράπεζα; Κατά τα αλλα μην γίνεσαι αστείος Χάρη – τα ελλείμματα ήταν  προϊόντα της ρουσφετολογίας της παράταξης σου, όπως και τώρα τα δημόσιο χρέος που προσπαθείς να λογοκρίνεις είναι προϊον των τραπεζών που και πάλιν συγκάλυπτε η παράταξη σου. Κατά τα αλλα έλεγξε λίγο τα μαθηματικά σου – άρχισαν οι υποσχέσεις για βολέματα [θέλουν υπουργεία, υφυπουργεία, οι φίλοι σας στους οποίους θέλετε να χαρίσετε ημικρατικους θέλουν να φορτώσουν πιθανά Κόστα στο δημόσιο κοκ] και εσύ καημένε μου μιλάς για έλεγχο ελλειμμάτων; Τα λόγια του αέρα είναι χαριτωμένα, αλλά η πραγματικότητα δεν λογοκρίνεται – ούτε το ρουσφέτι ούτε οι κωμικές διακηρύξεις. Το μόνο που άλλαξε, Χάρη, είναι ότι ο Ντράγκι αγοράζει ομόλογα, άρα ανέτρεψε την βλακώδη πολιτική που οδήγησε την Ευρώπη στην ύφεση από το 2010. Και εσύ, τί υποστήριζες τότε; Ή να σου θυμίσουμε ότι η αλλαγή [με την αγορά ομόλογων] έγινε γιατί αναγκάστηκε η Ευρώπη να το κάνει μπροστά στην αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ; .. Αυτά που δεν καταλάβαινες.. :).. Υγείαν Χάρη… κωμικά θα σε θυμόμαστε για διάφορα..

  • Εγράφαμεν την προηγούμενη εβδομάδα πως φαίνεται να χρησιμοποιούνται ακόμα και τα στατιστικά στοιχεία για τα θεάματα της κυβέρνησης. Κλαδική του ΔΗΣΥ στην στατιστική υπηρεσία; Αυτήν την εβδομάδα ανακοίνωσαν 10.1% μείωση στην ανεργία! Έπρεπε να διαβάσεις την είδηση για να δεις ότι σύγκριναν με το 2014 [δεν είχε αναφορά για τον προηγούμενο μήνα]. Και αναφερόταν στους εγεγραμμένους άνεργους. Εκείνα τα στοιχεία για τα οποία έκανε χαρούες ο Χάρης είναι αόρατα – μας είπε ότι περίμεναν ανεργία 17% [πού και ποτέ το δήλωσαν, είναι το μυστήριο] και ήρθε 16%. Ένας αναγνώστης πάντως μας κατατόπισε ότι δεν είναι μόνο οι κυβερνητικές υπηρεσίες που άρχισαν να συμπεριφέρονται σαν μαζορετες – υπάρχει και το μόνιμο θέαμα του Πολίτη: Sofoclis Gavrielides: Πάντως την πιο ωραία αιτιολόγηση για την αύξηση της ανεργίας την έδωσε ο οικονομικός συντάκτης του ΠΟΛΙΤΗ. Η ανεργία, λέει, παρουσιάζεται αυξημένη γιατί πολλοί άνεργοι ξαναγράφτηκαν στα αρχεία του γραφείου ευρέσεως εργασίας, επειδή πιστεύουν ότι οι προοπτικές της οικονομιας είναι καλύτερες !!!

  • Και έχουμε και το επίσης απολαυστικό θέαμα Πρόδρομος. Ο Προδρόμου την δεκαετία του 1990 το έπαιζε γενικής χρήσεως – ήταν από όλα. Ήταν η εποχή του είσαι ό,τι δηλώσεις. Μετά άρχισε να κάνει  delete – αρχικά το ρόλο του στο χρηματιστήριο και μετά τις περιπέτειές του μετά το 2004. Άντε να μην παίζουμε με τον πόνο της αποτυχίας. Τα θυμηθήκαμε, όμως, όλα αυτά με την αναπαραγωγή [γιατί τη δεκαετία του 1990 ήταν ολόκληρος σκέτη αναπαραγωγή κλισέ – απλώς με βαρύγδουπο τόνο] της ανοησίας ότι τα κέρδη που δίνει η ΣΥΤΑ στο δημόσιο..τα παίρνει από τους καταναλωτές. Ο τύπος το έπαιζε και οικονομολόγος κάποτε. Τζάι πόθεν ήθελες, ρε Πρόδρομε, να φκάλλει μια επιχείρηση κέρδη; Οξά νομίζεις ότι εν η κληρονομιά του μπαμπά που ευνοεί κάποιους, ξέρεις εσύ, που δημιουργώ εισοδήματα; Ή μήπως οι κομπίνες του χρηματιστηρίου; Ο μόνιμος Πρόδρομος – άμα δεν έχει τί να πει, προσπαθεί να αλλάξει τη συζήτηση κουτοπόνηρα. Αν είναι δυνατόν να την μετατοπίσει αλλού, να μιλά περί ανέμων και υδάτων, αλλά όχι για το θέμα. Όπως ακριβώς την δεκαετία του 1990. Ή και όταν το φέρει η τύχη για τις αποτυχίες των φαντασιώσεων μετά το 2004. Το θέμα κ. Προδρόμου είναι από ποιούς περιμένετε να πάρετε εσείς κάτι για να ξεπουλήσετε αυτό τον οργανισμό τον οποίο εμπιστεύονται οι πολίτες, και κάνει κέρδη – τα οποία έρχονται στο δημόσιο. Κάποιοι θέλουν να τα πάρουν – αυτό δεν θέλεις να συγκαλύψεις Πρόδρομε. Όπως τότε με το χρηματιστήριο που στην φάση που το έπαιζες οικονομολόγος, μερικοί ήθελαν να ρίξουμε εκεί και το ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων;

  •  Και επίσης, πόσοι θα τρέξουν να στελεχώσουν ψηφοδέλτια που θα δίνουν κάλυψη στην συμπεριφορά του Αντρέα Κυπριανού και τις εκδοχές του για το γυναικείο ντύσιμο και το «άσεμνο», τον Χαμπουλά που θέλει νόμους για να ευνοούν την λαθροθηρία, τον Θεμιστοκλέους με τις απόψεις του [αυτός τουλάχιστον είναι συνεπής], τον Δίπλαρο κοκ… Η χαριτωμένη ομαδούλα των φιλελέδων θα αποχωρήσει πια με υπογραφή από το σκηνικό του θεάματος των δήθεν φιλελευθέρων και θα ενταχθεί επίσημα στο καθεστώς των καρεκλάκηδων.. Άλλωστε εκεί φαίνεται να ήταν η ψυχή αρκετών από αυτούς για καιρό..

  • Χρειάζεται ίσως ένας διαχωρισμός ανάμεσα στους «φιλελεδες» τους απολογητές της τρόικα και της ρουσφετολογίας και τους liberals.. Ίσως να χρειάζεται όντως ένα διαχωρισμός των «λελέδων» από μια μερίδα της κοινωνίας του Κέντρου και της Δεξιάς οι οποίοι, όπως εισηγήθηκε ένας γνωστός, θα μπορούσαν να ονομαστούν «προοδευτικοί φιλελεύθεροι». Οι liberals στις ΗΠΑ λ.χ. [για να πάρουμε μια χώρα που οι φιλελέδες στην δουλοπρέπεια τους την θεωρούν και «πρότυπο»] δεν υποστηρίζουν απλώς δικαιώματα διαφορετικότητας και λάιφ-στάιλ θεάματα – αλλά είναι και σαφώς ενάντια στην νεοφιλελεύθερη λιτότητα [και την ρουσφετολογία του πλούτου που παράγει] και συνήθως είναι και ενάντια στην νεοαποικιοκρατία [σε αντίθεση με την λαγνεία της υποταγής των ντόπιων ιθαγενο-λελέδων]. Είναι μια παγκόσμια κληρονομιά που πάει πίσω στα τέλη του 19ου αιώνα – αλλά ιδιαίτερα στην μεταμόρφωση του φιλελευθερισμού τη δεκαετία του 1930. Οι τοπικοί λελέδες, που έγιναν απολογητές της τρόικα, μαζορέτες της υστερικής αντί-αριστερής δαιμονοποιήσης για να συγκαλυφθούν οι τράπεζες, απολογητές της ρουσφετολογίας, της φοροδιαφυγής του κεφαλαίου  κοκ, στις ΗΠΑ θα περνούσαν για κάργα συντηρητικοί. Θα επανέλθουμε..

  • Αλήθεια, εκείνος ο Στυλιανίδης τί κάνει εκτός από διακοπές μαζί με τον Δρουσιώτη; Δεν υποτίθεται ότι είναι αρμόδιος για ανθρωπιστικές κρίσεις κλπ; Μπα..:)

  
Και το κυπριακό επανέρχεται με την ταχύτητα ενός τραίνου που έχει ξεκινήσει από χρόνια πριν…



  • Καταγράφεται η δήλωση Αναστασιαδη ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι ελληνοκυπριακό κράτος. Αμαρτωλή δήλωση, χωρκανέ, για μερικούς. Θα σου τα πει ο Χριστόφιας, αν δεν σου τα είπε ήδη. Γιατί το πρόβλημα και από την δεκαετία του 1960, δεν είναι η ανόητη θέση ότι, τάχα μου, οι ελληνοκύπριοι ήθελαν ένωση. Ακόμα και εκείνα τα κωμικά ψηφίσματα της βουλής του 1964 και 1967 εγκρίθηκαν ως προσπάθεια αποφυγής της διπλής ένωσης  [της ένωσης-προσάρτησης, την οποία προωθούσαν ο Άτσεσον, οι δυτικοί, μέσω Αθηνών εν μέρει, κοκ]. Αλλά, όταν η ημιμάθεια γράφει την ιστορία το αποτέλεσμα είναι ότι .. anything goes.. Οι κύπριοι [γιατί πρέπει να αποδίδεται επιτέλους και η τιμή που αρμόζει στον Καβάζογλου, στον Ιχσάν Αλή και στην υπό καταπίεση, αλλά υπαρκτή τ/κ αριστερά στους θύλακες] έλπιζαν - ονειρεύονταν ανομολόγητα - αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία, αλλά μια μερίδα ελληνοκύπριων ήθελε ελληνοκυπριακή ηγεμονία. Αυτή είναι πραγματικότητα. Και αυτή η κίνηση συγκαλυπτόταν με εξωτερική προβολή της Κυπριακής Δημοκρατίας για να νομιμοποιείται εσωτερικά η εν δυνάμει ηγεμονία. Οι απορριπτικοί σήμερα έχουν δίκαιο, όταν μιλούν για την ανεξαρτησία, αλλά δεν λένε την αλήθεια για ποιά Κυπριακή Δημοκρατία μιλούν. Μερικοί ονειρεύονται ακόμα ελληνοκυπριακή ηγεμονία. Άρα ο Αναστασιάδης τους είπε μια αλήθεια, η οποία όμως διεισδύει στο κέντρο της αντίφασης του λόγου τους – θέλουν μεν το σύνταγμα του 1960 [λέμε τώρα], αλλά κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι και εκεί [όπως και στην προηγούμενη περίοδο της αποικιοκρατίας] η εσωτερική πολιτική δομή ήταν συγκροτημένη με βάση τις δυο κοινότητες. Η μόνη παράταξη που προσπάθησε να γεφυρώσει το κενό ήταν η αριστερά που ήταν δικοινοτική. Και είδαμε συνέπεια τους απορριπτικούς την περίοδο που κυβερνούσε η αριστερά…J.. Οπότε, Αναστασιάδη, περίμενε απωθημένα σε βάθος χρόνου..

  • Συμβουλή προς Αναστασιάδη: παρέτα με το ρουσφέτι, γιατί  απλώς θα τα κάνεις χειρότερα. Όπως φαίνεται και από τις γελοιότητες στην Αγγλική Σχολή, η προσπάθεια του προεδρικού να συνεχίσει να έχει σχέσεις με απορριπτικούς κλπ τους οποίους προσεταιρίσθηκε στην άθλια περίοδο μετά το Μαρί και στην πιο κατανοητή προεκλογική περίοδο, μετατρέπονται σε μπούμερανγκ. Διότι άντε να βολέψεις την Ξένια, την Σάβια κλπ εσωκομματικά και πάρα-κάτω. Αλλά, όταν μερικοί [από άλλους χώρους, από τους απορριπτικούς λ.χ.] έβγαζαν όξος και χολή για τον Χριστόφια γιατί ήθελαν καρέκλες, τώρα θα περιμένουν από εσένα καρέκλες. Και επειδή δεν υπάρχουν, πόσες θα κατασκευάσεις; Όσο ρουσφέτι και να κάνεις, θα βρεθείς στα ίδια με τον Κληρίδη; Θέλεις να εξαγοράζεις και στο τέλος, όπως ο Κληρίδης το 2004, να βρεθείς με μόλις 12% «πιστούς» ακόμα και από το κόμμα σου; Η λύση δεν μπορεί να στηριχθεί στις φούσκες – και μια ρουσφετολογική εξαγορά είναι η χειρότερη φούσκα, όταν σπάζει..

  • Δηλαδή για να καταλάβουμε- οι απορριπτικοί προτιμούν ιδιοκτήτη χωρίς πιθανότητα χρήσης του κοτσιανιού του/της, παρά ιδιοκτήτη που θα μπορεί να διαπραγματευτεί διάφορα σενάρια για την ιδιοκτησία του/της; Φυσικά, υπάρχουν και οι δικηγόροι – ο ιδιοκτήτης χωρίς πιθανότητα χρήσης [χωρίς λύση δηλαδή] θα αναγκαστεί να προσφύγει στην επιτροπή αποζημιώσεων. Και μερικοί θα κάνουν μπίζνες. Είναι και αυτό μια κάποια λύση.. Αφού το παραμύθι Ευρώπη μας σώθηκε..

  • Από την άλλη πλευρά οι απορριπτικοί συνεχίζουν να προσπαθούν να συντονιστούν. Είναι, βέβαια, προβλέψιμοι – αρχίζουν και οι 5 [ΔΗΚΟ, Συμμαχία Λιλλήκα, ΕΔΕΚ, Περδίκης, ΕΥΡΩΚΟ] κάτι και το επαναλαμβάνουν σαν χορωδία. Σε λίγο, εμφανίζεται και στα ΜΜΕ τους. Οι πιο πρόσφατες εκδοχές ήταν από την μια η εισήγηση του Λιλλήκα να αποδομήσουν τον Ακιντζί και από την άλλη η επίθεση στην παράσταση του ΘΟΚ στο θέατρο της Σαλαμίνας. Η εισήγηση για τον Ακιντζί έχει και το κωμικό της στοιχείο – το θέμα δεν ήταν να ειπωθεί κάτι, αλλά βασικά να καταστραφεί η θετική εικόνα του ανθρώπου, άσχετο αν είναι ειλικρινής ή όχι. Ο Λιλλήκας ξέρει από αυτά – και φυσικά όλοι οι υπόλοιποι, έστω και αν δεν τα λένε δημόσια. Είναι, όμως, χαρακτηριστικό του απορριπτικού λόγου να αναζητά τις απλίκες αντιπαραθέσεις άσπρου-μαύρου. Οπότε ένας τουρκοκύπριος που δεν βολεύει, πρέπει να χρωματιστεί αρνητικά. Η αλήθεια ποτέ δεν είχε σημασία, έτσι και αλλιώς, σε αυτό το παιχνίδι. Ανάλογα και με την παράσταση στη Σαλαμίνα. Το σκηνικό ξεκινά με την δαιμονοποίηση των τουρκοκυπρίων και μετά ακολουθεί η δαιμονοποίηση ό,ποιου ελληνοκύπριου διαφωνεί. Το 2009, είχαμε ανάλογες υστερίες με ένα μαθητικό θέατρο με ένα έργο τέχνης που επιλέγηκε κοκ.. Ίδιοι άνθρωποι, ίδιες πρακτικες, ίδιες λέξεις..

  • Δείγμα της υστερίας: Η κ. Ν. Κατσιαούνη εξαπολύει μύδρους εναντίον όσων πάνε στην παράσταση. «Είναι το λιγότερο φαιδρό για τους διοργανωτές της κρατικά άνωθεν και έξωθεν διοργανωμένης παράστασης του ΘΟΚ στο κατεχόμενο Αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας να το ''παίζουν'' στην κυριολεξία επαναστάτες και ανατρεπτικοί και φίλοι των Τ/κ όταν πολλοί Τ/κ και Ε/κ είμαστε ενάντια της λύσης που προωθείται κυβερνητικά, και προπαγανδιστικά με κάθε ΜΜΕ (το κυβερνητικό ΡΙΚ με τους προπαγανδιστές-κράχτες της ΔΔΟ δημοσιογράφους τους), από το συμπορευόμενο κομματικό δίπολο ΔΗΣΑΚΕΛ.».. Α ρε, Νίκη.. Σου άξιζε καλύτερη χρήση των λέξεων, παρά αυτή η θλιβερή αντιγραφή των κλισέ που επαναλαμβάνονται για δεκαετίες.. Εδώ κατάντησες λοιπόν; Ωστέ ανακάλυψες και τουρκοκύπριους που είναι ενάντια στην λύση α;.. Εκτός από ακροδεξιούς; Οξά σε τούτη την φάση εν φκάλεις σκαρτους;..:) ..Διότι στην ποδά πλευρά φίλτατη, η αντιγραφή του κλισέ «δυσακελ» παραμπεί σε αυτά που κάποτε θα ντρεπόσουν να φανταστείς ότι θα αντέγραφες.. Υγείαν.. Όταν έγραφες στην Αλήθεια του Χάσικου, δεν είχε αντιληφθεί ότι ήταν «άνωθεν» και «κυβερνητικό» το έντυπο το οποίο εξυπηρετούσες; Της παπαθκιάς τα ξύλα.. Κρίμα.. Αλλά ο καθένας/καθεμιά αναλαμβάνει ευθύνες και τον/την βαρύνουν οι λέξεις του/της… Με αυτούς λοιπόν… Να θυμάσαι την θλιβερή αύρα αυτών των λέξεων, εννοείς πκιον? είσαι και ήσουν απολογητής τα τελευταία χρόνια, όταν θα σου έρθει η επόμενη, δική σου και όχι έξωθεν δανεική, έμπνευση ή η επόμενη whatever…:)

  • Σούζεται, όμως, το απορριπτικό Κέντρο.. Στο ΔΗΚΟ μια συνάντηση του Κάρογιαν με τον Μαυρογιάννη ήταν αρκετή για να προκαλέσει σούσουρο.. Άρχισε να το παίζει έξυπνα πάλι ο Κάρογιαν, ενώ ο Ν. Παπαδόπουλος έχει χάσει το ρυθμό που είχε μέχρι πέρσι το φθινόπωρο. Η καμπή ήταν μάλλον η στροφή του στο θέμα των εκποιήσεων. Μετά από τόσα και τόσα, ξαφνικά φάνηκε να επιστρέφει στο ρόλο του εξαρτώμενου του Αβέρωφ. Ε κύριε Νικόλα, να είσαι ο κληρονόμος της περιουσίας της Στράκκας και να φαίνεται ότι σε χρησιμοποιεί ο Αβέρωφ, χάνεις image.. Άσε που θυμίζει και το αμαρτωλό παρελθόν [ξέρεις τότε που άκουγες τον αχάπαρο τον Ορφανίδη και τον πίστευες – και φώναζες να έρθει η τρόικα από το 2011] αλλά και δείχνει μια ασυνέπεια.. Άλλα λες, άλλα κάνεις.. Και τώρα έρχονται και οι ιδιωτικοποιήσεις.. Εδώ είναι και η κληρονομιά του γέρου σου τα γέρημα.. Διότι εντάξει, μεγάλωσες στην αστική τάξη και κάπου ίσως θέλεις να ευκολύνεις μερικούς, αλλά αν θέλεις να κτίσεις αυτόνομο image δεν γίνεται να φαίνεσαι ότι είσαι ο δεύτερος [και καταϊδρωμένος μετά τον Αβέρωφ χαρώ σε..] στη σειρά που θέλει να πουλήσει εξυπηρέτηση στο κεφάλαιο.. Και στο κυπριακό δεν πείθεις – αλλά άσε άλλη φορά για αυτό. Μην υποτιμάς την ιστορία – ο πατέρας σου πέρασε χρόνια στην πολιτική μοναξιά. Θυμήσου πως βγήκε από αυτήν. Γιατί είναι μια πολύ ρεαλιστική πιθανότητα να περάσεις ανάλογες μοναξιές..

  • Ο Σιζόπουλος φαίνεται σαν ένα τελευταίο κακό χαρτί του Λυσσαρίδη – ή μάλλον ευρύτερα η συμμαχία με την οικογένεια Ευσταθίου. Τώρα η Πάφος που ήταν το σύμβολο της ΕΔΕΚ ως εκλογικός χώρος, αλλά και ιστορικά, βρίσκεται σε κόντρα με την λευκωσιάτικη ηγεσία; Μην υποτιμάς τον Γιαννάκη, κ. Βάσο. Έτσι και αλλιώς, τα νερά μπαίνουν από όλες τις κατευθύνσεις. Κάποτε ήθελες την ΕΔΕΚ να εκφράζει τα νέα ρεύματα, αλλά ταυτόχρονα ήθελες να είσαι και ο «ηγέτης»..Τώρα, τα ρεύματα σε προσπερνούν.. Έφτασες στο σημείο να ταυτίζεσαι με αυτούς που δεν εκλέγονταν στις βουλευτικές και οι οποίοι κατέφυγαν στην συμμαχία με τον Ρίκκο για να πάρουν τις καρέκλες. Ή δεν το ήξερες; Έτσι τυχαία που από όλο τον κόσμο που εμπλεκόταν στην ΕΔΕΚ θυμήθηκε ο Μαληκκίδης τον αδελφό του Ομήρου, που είναι και νεκρός και άρα δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του; Και ο δικηγόρος του Μαληκκίδη ήταν ο Ευσταθίου και πρέπει να υποθέσουμε ότι είναι άσχετο με το ότι μετά ένας από την οικογένεια Ευσταθίου ευνοήθηκε και αναρριχήθηκε στην ηγεσία; Δεν κατάλαβες τίποτα από τα διαπλεκόμενα ε; Α ρε Βάσο… Σου πρόσφερε η Ιστορία την ευκαιρία να εκφράσεις το «νέο» την δεκαετία του 70, και σήμερα έφτασες στο σημείο να ψάχνεις αραχνιασμένες συμμαχίες με τους τότε αντίπαλους σου.. ή μήπως δεν κατάλαβες την ιστορική κληρονομιά της ακροδεξιάς στην οποία καταλήγει το θέαμα;..

Και τα ωραία μας σκάνδαλα…η ηθικολογία της αστυνομίας «μας»
Και φυσικά, οι «τράπεζες μας» και οι δικηγόροι..


  • Πέφτουν οι τιμές του πετρελαίου διεθνώς, αλλά εδώ μας κοροϊδεύει το καρτέλ… Εκείνη η κυρία της επιτροπής ανταγωνισμού που μας υποσχέθηκε πριν λίγους μήνες ότι κάνει έρευνα και θα είναι έτοιμη μια νέα προσφυγή στην δικαιοσύνη κλπ, πού χάθηκε; Να θυμίσουμε ότι ο μεγαλοδικηγόρος της συμμαχίας [να μην το πούμε καρτέλ;] των εταιρειών καυσίμων, ο Π. Πολυβίου υμνούσε το έργο της. Όσο δεν ασχολείται κανείς και με τον Πόλυ απλώς πληρώνουμε και τα δικά του κέρδη. Και από εδώ, τα καύσιμα, και από την Τράπεζα Κύπρου. Εδώ ο άλλος μέχρι και από την τραγωδία της Ήλιος έβγαλε κέρδη.. Θα έρθει όμως και αυτού η εποχή του…

  • Ώστε νέες προσφυγές στη δικαιοσύνη για «διαδικασίες πλήρωσης θέσεων»  κλπ στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ε τζαι καλά – γιατί δεν έγινε και εδώ καμία θεαματική σύλληψη, όπως της Κεραυνού στο ΤΕΠΑΚ; Αχ αυτή η ισονομία που δεν μπορεί να καταλάβει το συναγερμικό παρακράτος. Άντε να πούμε ότι ήταν «η εποχή του Ρίκκου».. Ας ελπίσουμε.. Αλλά και εκείνοι που συνεργάστηκαν από το ΤΕΠΑΚ με την αθλιότητα.. Είναι πράγματα που δεν πρέπει να ξεχνά κάνεις.. Για μια προαγωγή, για ένα εκβιασμό.. για μια καρεκλούα.. Πόσα πουλά ο καθένας..

  • Θυμήθηκε και ο Φαίδων τις μίζες; Κωμική αρχή σε κείμενο του Φιλελευθέρου – και ο δήμαρχος Πάφου, λέει, απέκλεισε τις εταιρείες που εμπλέκονταν στις μίζες… Σιγά που έπιασαν το Φαίδωνος η ευαισθησία. Αφού εκλέγηκε στην πλάτη των «συμφωνιών» που έγιναν τότε με το Ρίκκο, ως εκπρόσωπο της εισαγγελίας και ευρύτερα.. Αλλά, αφού απέκλεισαν τους εργολάβους των μιζών στη Λεμεσό και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Αναπτύξεως είπε ότι δεν χρηματοδοτεί έργα στα οποία θα συμμετέχουν, έτρεξε και ο Φαίδων να πουλήσει ευθιξία.. Έτσι και αλλιώς υπάρχουν και εργοληπτικές εταιρείες που εργοδοτούσαν δημάρχους πριν να εκλεγούν.. Κάτι θα ξέρει και ο Φαίδων.. Ο δημοσιογράφος που τρομοκρατείται από τα sms, ο Νάνος, δεν ξέρει από αυτά, ή δεν είναι σε υπηρεσία τωρα;...:)…

  • Οι απολογητές του έκδοτη του Πολίτη.

  • Είναι χαριτωμένο που μερικοί προσπαθούν ακόμα να δικαιολογήσουν/συγκαλύψουν τον έκδοτη του Πολίτη – ίσως και τις δικές τους ενοχές γιατί αναπαράγουν τα παραμύθια μιας φυλλάδας που έχει καταντήσει επιχείρηση προώθησης προσωπικών συμφερόντων. Προέκυψε, λοιπόν, σε μια συζήτηση το θέμα και πάλι των 40 εκατομμυρίων για τα οποία φέρεται [να το πούμε έτσι μέχρι να αποδείξει δικαστικά το αντίθετο ο έκδοτης του Πολίτη, αφού υπάρχουν τα σχετικά δημοσιεύματα] να απέφυγε να πληρώσει τον απαιτούμενο φόρο.  Το θέμα αφορά στην πώληση της εταιρείας ΑΜΕΡ – ο κ. Παπαδόπουλος δήλωσε 5 εκατομμύρια, ενώ φαίνεται ότι πήρε 45, αλλά τα 40 δεν τα δήλωσε. Η πώληση έγινε το 1998. Το θέμα φαίνεται να διερευνήθηκε από την Κεντρική Τράπεζα επί Χ. Χριστοδούλου – και αυτό ίσως να εξηγεί γιατί ο Πολίτης τα είχε μαζί του, ενώ ανήκουν στην ίδια παράταξη, ενώ αντίθετα ο έκδοτης, άρα και η εφημερίδα, καλοκρατούσαν τόσο τον Ορφανίδη, όσο και την νυν επικεφαλής της Κεντρικής. Την έρευνα την αποκάλυψε ο Χριστοδούλου σε συνέντευξη στην Καθημερινή, όταν άρχισε να αποκαλύπτει και ο Πολίτης ότι πήρε ένα εκατομμύριο από την Focus – και για το οποίο καταδικάστηκε, αφού δεν πλήρωσε φόρους [όπως σημειωτέον κατηγορείται και ο εκδότης]. Η απάντηση του Πολίτη έμοιαζε με ένοχη οργή – κατηγόρησε την Καθημερινή γιατί το δημοσίευσε – και ορθά της υποδείχθηκε ότι αν διαφωνούσε απλώς μπορούσε να εξηγήσει το ό,ποιο δίκαιο της. Ακολούθως, η εφημερίδα «24» η οποία, φέρεται από τους οπαδούς του έκδοτη του Πολίτη, να ανήκει σε επιχειρηματία με αντίπαλα οικονομικά συμφέροντα, άρχισε το 2014 να προβάλει το θέμα πρωτοσέλιδα. Ήταν συνεχόμενα τα πρωτοσέλιδα – και μετά από αναφορές στην έκθεση της Κεντρικής η εφημερίδα παρακολουθούσε το θέμα για το πού βρίσκεται ο σχετικός φάκελος στα γραφεία του φόρου εισοδήματος. Οπότε είναι σαφώς ένα ανοικτό θέμα – αν ο έκδοτης ή κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι που αναφέρονταν στα δημοσιεύματα είχαν πρόβλημα, μπορούσαν να απαντήσουν ή να ζητήσουν δικαστικά απαγόρευση της συνέχισης των δημοσιευμάτων ως δυσφήμιση. Το θέμα φαίνεται να ανακινήθηκε, αρχικά ίσως, γιατί ο Χριστοδούλου ήθελε να καλοκρατεί τον Τάσσο με τον οποίο ήταν σε κόντρα ο Πολίτης, αλλά και ίσως και λόγω πιέσεων από την Ε.Ε. Την ίδια περίοδο είχε διερευνηθεί και η παρουσία του Π. Πολυβίου στην Τράπεζα Κύπρου λ.χ. και τα οι πιθανές διαστάσεις διαπλοκής. Το ότι ένας αντίπαλος του Γ. Παπαδόπουλου προβάλει το θέμα, δεν είναι τυχαίο – το ίδιο κάνει και ο ίδιος. Προβάλει θέματα εναντίον ατόμων με τα οποία έχει δικαστικές διαφωνίες – λ.χ. τα είχε με τον Παπασάββα [γιατί είχε διαφωνίες μαζί του] αλλά, ενώ είχε την κασέτα για το στήσιμο της δίκης της Δρομολαξιάς τήρησε μια στάση απόστασης από την αποκάλυψη της διαπλοκής του Ρίκκου. Της παπαθκιάς τα ξύλα. Η εφημερίδα της σκανδαλοθηρίας γενικά, ξαφνικά το 2012 αγωνιζόταν να λογοκρίνει τα σκάνδαλα των τραπεζών. Οπότε το θέμα της φοροδιαφυγής του εν λόγω κυρίου δεν είναι τυχαίο – είναι ένα θέμα που αφορά την δημόσια σφαίρα και αν ο ίδιος θεωρεί ότι είναι αθώος, τότε να αποδείξει ότι η έρευνα είχε λάθος. Διαφορετικά να πληρώσει. Οι απολογητές, λοιπόν, απλώς δείχνουν εξάρτηση και ανάγκη να καλοπιάνουν… Αν έχουν στοιχεία είναι πολύ εύκολο να τα δημοσιοποιήσουν.. αν όμως δεν.. ή όταν βρεθούν απέναντι στα δημοσιεύματα καταφεύγουν στο «μα εκείνη η εφημερίδα ανήκει στον τάδε που είναι χρεωκοπημένος», τί να πεις.. Φτηνή υπεκφυγή. Από πότε τα οικονομικά κάποιου είναι και τεκμήριο για το αν λέει ή όχι την αλήθεια σε κάποιο θέμα;… Κάποιοι θέλουν να συγκαλύψουν..:)

·         Οι φαιδρές επιχειρήσεις της αστυνομίας ενάντια στην πορνεία: Τον Πάτροκλο της Cyprus Mail,  η στήλη δεν τον πολύ συμπαθεί, αλλά τα καλά να λέγονται. Αυτό το κομμάτι της κριτικής για το θέαμα της σύλληψης μια κινέζας και ενός κινέζου [του γιου της] αξίζει να καταγράφει για το φαιδρό των ηθοπλαστικών μας θεαμάτων: “A Chinese woman and her son appeared in court the following the day and were remanded in custody for three days in connection with a case of living off immoral earnings and maintaining a brothel.
It was the familiar, ludicrous story of a cop associate visiting the pair’s massage parlour, receiving the sex service and paying with a marked note that could be used as evidence in court.Our cops are quite clearly under-occupied, if they can waste their time staking out a massage parlour, as the investigating officer informed the court. And for what, to arrest a mother and son team offering a full Chinese massage, which ends with a hand-job? Does this even qualify as prostitution, let alone living off immoral earnings? It was pretty pathetic how the cops made a big thing out of the fact that the son wore a wig, false breasts and dressed in women’s clothes; he also wore big women’s sunglasses on the job, the court was told, so customers would not realise he was a man. It gets better. Apart from three-and-a-half-grand and address books, the cops confiscated wigs, silicon breasts and female underwear, presumably as incriminating evidence. It is obviously a crime for men to wear a wig and dress up in women’s clothing in Kyproulla. Why don’t cops just stick to what they know best, like beating the crap out of suspects, instead of wasting the courts’ time persecuting people who are earning a living by offering a little pleasure and harming nobody?”

  • Τοκογλυφία και τράπεζες: Anna Theologou Oratis: Να μου πει ενας βουλευτής τέως ή νυν για ποιο λόγο ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ απο την δίωξη για τοκογλυφία (αρθρο 314(α),(β),(γ). του ποινικού κώδικα) οι Τράπεζες και δικαιούνται- ακούστε καλα- να προσθέτουν στο επιτόκιο αναφοράς (που τον Ιουλιο ήταν 11.31%) εώς και 10 ποσοστιαίες μονάδες!!!!!!!!! Ενας απο τους συγκεκριμένους να μου πει γιατί ψηφίσαν έτσι νόμο με την συγκεκριμένη εξαίρεση??? 
    Αχρηστοι ανίδεοι και επιοικώς απαράδεκτοι.. Οι νόμοι γίνονται για το γενικό καλό του τόπου όχι υπερ ιδιωτικών εταιρειών μόνο... 
    Κρέμμασμα θέλουν..

  • Αυτό θα πει να είσαι δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα τζιαι πρώην δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: να παρκάρεις σε διπλή κίτρινη γραμμή, να μεν φορείς ζώνη τζιαι άμα σε τσιακκάρουν τζιαι καταγγέλλουν σε για τες τροχαίες τούτες παραβάσεις, να ξιτιμάζεις τζιαι που πάνω. Μάσιαλλα κύριε Λουκαΐδη – όι πως εκαρτέρουν τίποτε παραπάνω που λλόου σου, απλώς ενόμιζα ότι ρόμπα γίνεσαι μόνο στο γυαλλί, εν το έξερα ότι στο δρόμο είσαι εξαιρετικότερος – η σχετική με το σχόλιο είδηση: http://cyprus-mail.com/2015/09/04/prominent-lawyer-charged-with-traffic-offences/

  • Σχόλια για τις αγορεύσεις των δικηγόρων στη διαδικασία παύσης του Ρίκκου. Εδκιάβαζα τες τελικές αγορεύσεις των δικηγόρων, ενώπιον του Συμβουλίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τη διαδικασία εξέτασης παύσης του Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Δεν είμαι δικηγόρος, απλώς ως πολίτης που λλίον πολλά εχρειάστηκεν να δκιαβάσω 5 νόμους τζιαι 5-6 δικαστικές αποφάσεις, διερωτούμαι κατά πόσον το επιχείρημα «εν βρασμώ ψυχής» ευσταθεί ως τέθκοιον; Αν επατσάρκαζα π.χ. ένα κυβερνητικόν ή κρατικόν αξιωματούχον που δυσπίρκασην, το «εν βρασμώ ψυχής» θα ίσχυεν τζιαι για μένα; Τούτη η ψυσιή πόσες μέρες δικαιούται να βράζει για να θεωρείται δικαιολογημένη; Εν βρασμώ ψυχή, άτε ήταν η δημοσιογραφική. Εν βρασμώ ψυχής ήταν η διακοπή των καταθέσεων  στην  Αστυνομία για δηλώσεις τζιαι το θέαμα για μέρες μέχρι βδομάδες; (Να θυμίσουμε ότι από την ανακοίνωση του πορίσματος Καλλή στις 14 Απριλίου, το θέμα διήρκησε μέχρι και τις 20 Μαΐου, οπόταν και αναβλήθηκε δημοσιογραφική διάσκεψη του βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, και καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση εναντίον του από την Νομική Υπηρεσία – ένα μήνα έβραζεν τούτη η ψυσιή!) Οι νομικές προεκτάσεις τέθκοιας επιχειρηματολογίας γίνουνται κατανοητές; Γιατί αν ισχύσει για το Ρίκκο, τότε θα πρέπει να ισχύει για κάθε περίπτωση εγκλημάτων πάθους. Ακόμα και αν για χάρην συζήτησης θεωρήσουμε ότι ευσταθεί το συγκεκριμένο επιχείρημα, ως πολίτες είμαστε διατεθειμένοι να έχουμε στη θεσμική αυτή θέση της Γενικής Εισαγγελείας, έναν άθρωπο που αντιδρά με το συγκεκριμένο τρόπο και να χειρίζεται υποθέσεις που εμείς που δεν είμαστε νομικοί, μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι να τις παρακολουθούμε να διαδραματίζονται; Με τα όσα ακούμε και βλέπουμε να συμβαίνουν στους θεσμούς και με τις αποφάσεις που λαμβάνονται για εμάς χωρίς εμάς, η οποιαδήποτε δική μας εν βρασμώ ψυχής και μάλιστα συσσωρευμένης οργής αντίδραση, πόσο δικαιολογημένη ή όχι μπορεί να είναι σε μελλοντικό χρόνο και μετά την οποιαδήποτε απόφαση του δικαστικού συμβουλίου του ανωτάτου δικαστηρίου;

  • Δκιαβάζω το δύσμοιρον το πλάσμα τίτλον είδησης στο ΡΙΚ «δεν αποκλείεται η ανάκριση και Βγενόπουλου-Μπουλούτα τζιαι παθαίνω έναν ταράκουλο. Μα, για ήταν εξασφαλίστηκεν άδειαν πριν μήνες, εμπλακήκαν ανακριτικές αρχές στην Ελλάδα τζιαι τωρά «δεν αποκλείεται ανάκριση»; Εν τρίλιζα που παίζουμεν; Δκιαβάζω πιο κάτω την είδηση που λαλεί ότι ανακριτές μεταβαίνουν στην Αθήνα για τουλάχιστον πέντε καταθέσεις ή και ανακρίσεις που θα διεξάγουνται που ανακριτές της Ελλάδας. Πάω αλλού να καταλάβω τί γίνεται. Η σειρά των λέξεων αλλάσει με πολλά ενδιαφέροντα τρόπο «ανάκριση ή και λήψη καταθέσεων συγκεκριμένων ατόμων», με δηλώσεις του εκπροσώπου τύπου της Αστυνομίας να μεν διά λεπτομέρειες για την ταυτότητα των πέντε. Τούτο ως παράδειγμα του πώς η ίδια είδηση μπορεί να παρουσιαστεί με διαφορετικούς τρόπους τζιαι να διά διαφορετικά μηνύματα. Εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ κατά τα άλλα. Δαμέ αλλό λλίον εννά μεν έχουμεν εμπιστοσύνη στα μμάθκια μας άμαν δκιαβάζουν το ίδιον πράμαν σε κάθε μέσο με διαφορετικό τρόπο!

  • Η Κεντρική ανακοίνωσε «επιπρόσθετα κίνητρα για αύξηση των αναδιαρθρώσεων των δανείων». Και μόνο η πρόθεση και ενέργεια για να δοθούν «κίνητρα» προς τις τράπεζες για να προβαίνει σε αναδιαρθρώσεις, αποτελεί από μόνη της έμμεση παραδοχή ότι οι τράπεζες δεν τό’ χαν και μεγάλο... καμάρι, άρα τα όσα κυκλοφορούσαν για την απροθυμία τους για αναδιαρθρώσεις, προφανώς και αποκτούν ακόμα περισσότερη βάση. Καλά θα μας πείτε, συμφέρει στις τράπεζες να δείχνουν κενά στα χαρτοφυλάκιά τους και μάλιστα τέτοιων μεγεθών, όπως ο όγκος των μη εξυπηρετούμενων δανείων; Εμ, εξαρτάται τί έχουν σκοπό. Και πάμε και στα «επιπρόσθετα κίνητρα». Το μάτι γουρλώνει επικίνδυνα στο δείκτη: «εγκριμένες και αποδεκτές από τον πελάτη βιώσιμες αναδιαρθρώσεις ως ποσοστό των δανείων που παρουσιάζουν καθυστερήσεις πέραν των 90 ημερών». Δηλαδή, είτε με είτε χωρίς αναδιαθρώσεις, παρόλο που αυτές θεωρήθηκαν βιώσιμες, κάποια δάνεια εξακολουθούν να μην είναι ή να μην μπορούν να είναι εξυπηρετούμενα. Και αυτό δεν αποτελεί σημαντική ένδειξη για την κατάσταση της οικονομίας; Ναι, όπως ακριβώς μειώθηκε η ανεργία κατά δέκα μονάδες μέσα σε ένα δεκαήμερο. Τί πίνετε, πέτε μου να πιω τζιαι γιώ!

  • Διορίστηκε το νέο Συμβούλιο Παρεκκλίσεων: νέος πρόεδρος ο Ερμής Κλόκκαρης (αρχιτέκτονας – πολεοδόμος), αντιπρόεδρος η Άννα Γαλαζή- Ιακώβου (ΕΤΕΚ), μέλη οι Χρύσανθος Χρυσάνθου (αρχιτέκτονας), Γιάννης Αρμεύτης, αναπληρωτής του προέδρου της Ένωσης Δήμων, και Πανίκος Χατζηχαμπή, αναπληρωτής του προέδρου της Ένωσης Κοινοτήτων. Θα είναι βολικό αυτό το συμβούλιο παρεκκλίσεων; Δεν μένει παρά να το δούμε στην πράξη, αφού η μελέτη πολεοδομικών χαλαρέσεων και παρεκκλίσεων δεν είναι και κάτι που μπορεί να κρυφθεί επ’ αόριστο, όπως κατέδειξαν οι χαραλώσεις και διευκολύνσεις προς τον Σιακόλα για πώληση του μωλ. Απλώς, να ενημερώσουμε ότι παρακολουθούμε. Έτσι, γιατί οι καλοί λογαριασμοί...

Και ένα «παγκόσμιο χωριό» που αλλάζει δραματικά… από την Κίνα στα υπόλοιπα της Λιβύης, και στην Ελλάδα ως τη χώρα που άλλαξε τα δεδομένα το 2015

  • Η εντιμότητα του Τσίπρα είναι μέρος της δυναμικής του μέλλοντος: Δεν κυβερνάς αν δεν έχεις εντολή από τους πολίτες. Και όσοι άλλα λένε και άλλα κάνουν, ας το καταγράψουν – θα έρθει να τους βρει η ιστορία, όπως έγινε ήδη με μερικούς. Στην Ελλάδα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, λένε [στο βαθμό που τις πιστεύει κάποιος] ότι παίζεται το θέμα. Άρα, ο Τσίπρας ρισκάρει. Και αυτό είναι ίσως το ιστορικό σημείο που αξίζει να καταγραφεί. Θα μπορούσε ο Τσίπρας να κάνει, όπως τον Γ. Παπανδρέου που αφού βάσισε την προεκλογική του με το «λεφτά υπάρχουν», μετά αποφάσισε ότι δεν υπάρχουν και έτρεξε, σχεδόν αθώα, και έριξε τη χώρα στην τρόικα. Ή ακόμα χειρότερα τον Σαμαρά που βγήκε από την ναφθαλίνη παίζοντας τον αντιμνημονιακό και μόλις βρέθηκε στην εξουσία, τα ξέχασε όλα και έκανε ότι του έλεγε η τρόικα. Αυτοί είναι οι πολιτικοί του χθες. Πολιτικοί που θεωρούν τους πολίτες ανόητους, «συγχυσμένη αγέλη», όπως έλεγαν οι φιλελεύθεροι θεωρητικοί από τη δεκαετία του 1920. Ο Τσίπρας, αντίθετα, εκλέγηκε, το πάλεψε, άλλαξε την εικόνα της Ελλάδας, εξέφρασε την οργή και τον πόνο, εξασφάλισε ένα πλαίσιο επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους, και άνοιγμα επενδύσεων στην ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά αναγκάστηκε στη συμφωνία να δεχθεί και όρους που δεν ήθελε. Άρα, ζήτησε έντιμα από τους πολίτες να πάρουν θέση.  Αυτή είναι η πολιτική του μέλλοντος. Η ελληνική κοινωνία θα δεχθεί, βέβαια, στο παρόν πιέσεις και εκβιασμούς. Θα δείξει το άμεσο αύριο, αλλά το ιστορικό βάθος είναι μάλλον πολύ πιο σαφές, αν το δει κανείς με φόντο την ιστορία. Η ελληνική άνοιξη των 6 μηνών μέχρι τον Ιούλιο, θα είναι η ηγεμονία του μέλλοντος.

  • Η παρέλαση στην Κίνα δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Εν μέρει είναι δίπλα ιστορική – αποκαθιστά τα γεγονότα, ότι δηλαδή η Ιαπωνία είχε εμπλακεί και σε ένα πόλεμο με την Κίνα απο το 1937 και ότι αυτός ο πόλεμος τελείωσε στις 9/9/1945 [άρα ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω από τον ομφαλό της Δύσης] αλλά και καταγράφει την άνοδο της Κίνας που διεκδικεί πλέον και το ρόλο μιας στρατιωτικής δύναμης παγκόσμιας εμβέλειας. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένας βρετανός αναλυτής, ο H. McKinder είχε εισηγηθεί τον όρο «γεωπολιτική» στο πλαίσιο μιας ανάλυσης για τη σύγκρουση ανάμεσα σε μια μεγαλη χερσαία δύναμη και μια νηστική ή ναυτική δύναμη. Τότε η εικόνα αφορούσε τη Μ. Βρετανία με την αυτοκρατορία της ως ναυτική δύναμη και η χερσαία δύναμη αφορούσε μια ενδεχόμενη δύναμη από την ευρασία. Ίσως μια συμμαχία Γερμανίας- Ρωσίας. Τότε, όμως, οι δυτικοί και οι αυτοκρατορίες τους έλεγχαν την Ασία. Σήμερα, η αυτονόμηση της Ασίας προχωρεί με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και ο άξονας Πεκίνου – Μόσχας οικοδομεί μια νέα πραγματικότητα – και στο χερσαίο επίπεδο των επενδύσεων για το νέο δρόμο του μεταξιού, αλλά και με συμμαχίες που αναδεικνύουν, πια, αυτό που ομολογούν όλοι οι αναλυτές, και αναγνωρίζει και η νέα αμερικανική πολιτική του "pivot to Asia" – το μέλλον είναι στην Ασία. Εμείς, εδώ, στη «δυτική Ασία» [κατά τους κινέζους] θεωρούμε ότι εκεί είναι η «Άπω Ανατολή». Όμως, οι εξελίξεις ίσως μας διδάξουν και άλλες ορολογίες..

  • Ιδού και πώς κατάντησαν τη Λιβύη οι ανθρωπιστές της Δύσης.. φέουδα και συμμορίες.. από άρθρο του BBC  για την μετανάστευση και το «λαθρεμπόριο» ανθρώπων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου