20 Σεπ 2015

Οι εκλογές στην Ελλάδα: ανίχνευση ιστορικού τοπίου κάτω από την επιφάνεια



Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα δείχνει και το βάθος μιας ενδεχόμενης ωρίμανσης διαδικασιών συγκρότησης ενός νέου πολιτικού πλαισίου, μαζί με τη συνειδητοποίηση [τζαι τη διεκδίκηση υπεράσπισης τούτης της συνειδητοποίησης] του ότι οι αγώνες της προηγούμενης περιόδου δεν ήταν "χαμένοι"..
Σαν να υπάρχει κάτι βαθύτερο.. Εμπεδώνεται μια νέα ηγεμονία στην Ελλάδα..σαφώς πιο αριστερή από την περίοδο μετά την μεταπολίτευση, όταν η σκια των «τανκς», δημιούργησε τον χώρο για να εκφράσει το Πασοκ του Αντρέα το ιστορικό απωθημένο..Τώρα, όμως, η Ιστορία πάει πίσω τζαι ξανα-δημιουργά τζήνο που εχάθηκε σαν η πρώτη άνοιξη με την εισβολή των άγγλων το 1944 τζαι την επιστροφή των δοσίλογων/ταγματασφαλιτών στην εξουσία.. Η νέα ηγεμονία έσιει ιστορικές ρίζες.. αλλά τζαι προοπτική..Τζαι με χρώμα και "πατριωτικής δεξίας" [η επιτυχία από ότι φαίνεται των ΑΝ.ΕΛ να μπουν στη βουλή, παρά τις δημοσκοπήσεις, είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα – η δεξιά που αντιστέκεται.] αλλά όχι εθνικιστική – όπως ήταν η ενδιάμεση μορφή του Πασόκ της μεταπολίτευσης…

Τί είπε ο Τσίπρας στις «οικοκυρές»: η διάχυση της διεκδίκησης της δημοκρατίας των εκλογών και των δημοψηφισμάτων της άμεσης συμμετοχής: Το ιστορικό υπόστρωμα μιας στατιστικής των δημοσκοπήσεων - οι «οικοκυρές» για πρώτη φορά με το δημοψήφισμα δεν ψηφίσαν συντηρητικά. Και συνέχισαν και σε αυτές τις εκλογές..
Μια επιμέρους, αλλά ενδιαφέρουσα διάσταση, ίσως και ενδεικτική των μετατοπίσεων... ένας αναλυτής στην ΕΡΤ ελάλεν τωρά ότι οι "οικοκυρές" για πρώτη φορά φαίνεται να μην ψηφίζουν δεξιά και πάλι.. η πρώτη ήταν μετά το δημοψήφισμα.. Όχι στην πρώτη εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ.. Άρα μια μετατόπιση από εκείνο το βαθύ ιστορικό –τοπικό και διεθνές – ρήγμα που σηματοδότησε το δημοψήφισμα του Ιουλίου… Σαφώς εν τζαι ο Τσίπρας.. έσιει κάτι.. Για τις «οικοκυρες» [ότι εκφραζει τέλος πάντων ο δημοσκοπικός όρος] μπορεί να ήταν κάτι σαν «ο καλός τους γιος».. Αλλά υπάρχει και το αίσθημα της αριστερής εντιμότητας – και ίσως αυτό να άγγιξε πολύ πιο βαθειά τις «οικοκυρές» .. Ο Τσίπρας τους έδωσε" λόγο με το δημοψήφισμα - σε μιαν μερίδα ανθρώπων (τες νοικοκυρές) που κανένας ποττέ δεν εσεβάστηκεν με την προσφοράν τους, με τες αρώτησεν τίποτε, με αντιλήφθηκεν ότι εν τζιείνες που σε μιαν οικογένειαν εν που τραβούν το ζόρι να καταφέρουν να την ταΐσουν τζιαι να τη διατηρήσουν (προσέχοντας αγγόνια, προσφέροντας το σπίτι στα παιδκιά που εχάσαν το δικόν τους, διόντας τη σύνταξην τους) τζιαι να μεν χαθεί ούτε η οικογένεια, ούτε το άτομο ως οντότητα στην οικογένεια. Το ότι απευθύνθηκε στο λαό για το δημοψήφισμα, αλλά τζιαι τες εκλογές, επιβεβαίωσεν το προφίλ του έντιμου.. Θυμίζει κυπριακούς αγώνες και ταυτίσεις το σκηνικό…J  Ευρύτερα ο Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές, αλλά δεν γαντζώθηκε στην καρέκλα.. Ρώτησε ξανά και ξανά την γνώμη των πολιτών..Και πάλεψε έντιμα..Τζαι ένεν μόνο ότι "αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία" εν πιο ευρύ..Τζαι το ότι εκαταγράφηκε τζαι στον εσωτερικό χώρο των οικογενειών, τις «οικοκυρές» [που μέχρι τώρα εθεωρούνταν, στις δημοσκοπήσεις, απλώς τα θύματα-κοινό των «τηλεσκουπιδιών»] είναι κάτι που στην προοπτική του μπορεί να προκαλέσει, αν επεκταθεί, και δέος..

Φαίνεται, γενικοτερα, ότι η πλειοψηφία καταλαβαίνει [και βιωματικά – και αυτό απείλησε η υποβολή ότι εκείνη η γλυκιά άνοιξη της ελπίδας ήταν «λάθος»] ότι η Ελλάδα απέκτησε αξιοπρέπεια μέσα που τους αγώνες της προηγούμενης εξαμηνίας.. Ότι υποχρεώθηκαν [με τον Τσίρπα ως έντιμο εκπρόσωπο] να συμβιβαστούν, αλλά δεν θα παραδωθούν..

Σε ένα διεθνές πλαίσιο, η Ελλάδα συνεχίζει να είναι ενας πόλος αντίστασης στην Ευρώπη.. αναμένονοντας την Ισπανία... Πορτογαλία, Ιρλανδία.. Και αλλού ..τώρα που μέχρι και οι Φινλανδοί διαδηλώνουν μαζικά, σε εκδηλώσεις που ανάλογες τους έχουν να γίνουν, λένε, από το 1917.. τζαι τους απόηχους του Κόρμπυν... Νοιώθουν οι έλληνες ότι εν η δική τους εμπειρία που εμπνέει, που γράφει ιστορία τελικά.. Τζαι όσο τζαι αν τους υποβάλαν τα ΜΜΕ οτι "ηττηθήκαν", άρα εν άξιζε το δημοψηφίσμα, νοιώθουν ότι άνοιξαν ένα ρήγμα.. Τζαι με τούτη τη ψήφο υπερασπίστηκαν το.. Τους αγώνες, το ρήγμα, την ελπίδα τζαι την ελληνική άνοιξη...

Το ότι εν εψηφίσαν για πιο ριζοσπαστικές επιλογές εν ίσως κατανοητό.. Όπως εξεγελάσαν πάλε τις εταιρείες δημοσκοπήσεων που εφκάλαν ισοπαλία του ΣΥΡΙΖΑ με την Νέα Δημοκρατία, έτσι εκατανοήσαν τον αόρατο κόσμο του συλλογικού ασυνειδήτου, την επίθεση της εξουσίας πίσω που τα σορόπια.. Τζαι αντισταθήκαν πάλε.. στην προσπάθεια πολυ-διάσπασης της αριστεράς, με υποβολή του ότι το "όχι" στο δημοψήφισμα ήταν περιττό, ότι δεν αξίζαν οι διαπραγματεύσεις.. οι διεκδικήσεις.. Τί θα εσήμαινε πραγματικά για την πλειοψηφία που εψήφισε «όχι» να δει δυο μήνες μετά τους εκπροσώπους της εξάρτησης της χώρας να τους κυβερνούν πάλε;.. Ήταν και θέμα αξιοπρέπειας.. Τζαι όπως έγραψε σοφά ο Μακιαβέλι, όταν ένας λαός μάθει στην ελευθερία [τζαι η αξιοπρέπεια είναι το θεμελιακό υπαρξιακό αξίωμα για ό,ποια ελευθερία] τούτος ο λαός δεν θα την ξεχάσει ποτέ.. Θα εξεγείρετε πάντα στην μνήμη εκείνης της γεύσης ελευθερίας..Και θα προσπαθεί να την θεσμοποιήσει και πάλι..

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ως πόλος, αλλά τζαι η συγκράτηση αν όϊ έκταση των δυνάμεων της αριστεράς γενικοτερα, ήταν μια απάντηση, με πλουραλιστικό ψήφο και άλλες επιλογες, αλλά τζαι ένα πόλο που εκράτησεν τον άξονα... Τζαι άρα η αριστερά "δεν παραδίδει τα όπλα" - αν υποθέσουμε ότι τα «όπλα» στην συγκεκριμένη συγκυρία είναι η αριστερά στην κυβέρνηση…


Άλλαξαν πολλά στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες όταν η χώρα άρχισε να γράφει παγκόσμια ιστορία.. Προφανώς, οι έλληνες τώρα έζησαν και μια εμπειρία δημοκρατικής συμμετοχής στους αγώνες - που δεν τους κάνει απλώς ένας χαρισματικός ηγέτης, αλλά ένας εκπρόσωπος της δυναμικής της κοινωνίας.. Τζαι ότι τούτοι οι μήνες της αλλαγής εξεκινήσαν τζαι στην εσωτερική αλλαγή του ευρύτερου σκηνικού [ήταν μια σαφής αλλαγή και ο Μεϊμαράκης σε σχέση με τον Σαμαρά]
είναι ένδειξη των μετατοπίσεων...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου