13 Σεπ 2015

Η Κύπρος ως γείτονας της Συρίας


Αυτή η σκόνη από τη Συρία που σκέπασε την Κύπρο τις προηγούμενες μέρες υπενθύμισε και στους πιο αφηρημένους ότι η χώρα μας ευρίσκεται εκεί που είναι κι όχι εκεί που θέλει ο καθένας. Μαζί με τη σκόνη είδαμε και μαγευτικές όψεις του ήλιου που έγινε πιο πολύ φεγγάρι, και δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου. Ένας ευαίσθητος μουσικός παραγωγός μετέδωσε αυτές τις μέρες μια φοβερή συλλογή από τα πλουζ της Σαχάρας μεταφέροντας μας με το μουσικό καραβάνι του  σε ένα σαφάρι που τελικά δεν μας είναι τόσο ξένο. Οι γηραιότεροι θυμήθηκαν ακόμα και τα καραβάνια με τις καμήλες που συνέρρεαν στη Λευκωσία. Πάντως παρά τον τρόμο που επιχείρησαν να δημιουργήσουν οι μετεωρολόγοι, οι γιατροί και οι δημοσιογράφοι δεν φαίνεται να αυξήθηκαν ιδιαίτερα οι λιποθυμίες ενώ τα κυπριακά εδάφη εμπλουτίστηκαν με ιχνοστοιχία της ερήμου, μια αιώνια διαδικασία. Ελπίζουμε να μην υπάρχει βέβαια και απεμπλουτισμένο ουράνιο αλλα στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να είμαστε πολιτικά πιο συμμέτοχοι στην περιοχή μας, προς την κατεύθυνση της ειρήνης. Κι όχι βέβαια εκείνης της «σταθερότητας» που δημιουργεί δήθεν η συμμαχία με το Ισραήλ η με τις βρετανικές βάσεις, ή και την Αίγυπτο.

Η μαζική μετακίνηση πληθυσμών

Κατά τα άλλα ενα καλό μέτρο για τη σταθερότητα στην περιοχή είναι τα καραβάνια των προσφύγων που εγκαταλείπουν την περιοχή πιο πυκνά ακόμα και από τη σκόνη. Η Κύπρος δήθεν στα μουλωχτά, για να μην αντιλαμβάνεται ο κυπριακός λαός ότι σύρεται σιγά σιγά στο στο στόμιο του ηφαιστείου, είναι μικρό μέλος και υποχείριο, της δυτικής συμμαχίας που προκάλεσε την τζιχαντιστική κόλαση. Αυτή η προσφυγική παλίρροια που κατακλύζει την Ευρώπη, μέσω Τουρκίας  Ελλάδας και Ιταλίας κυρίως, είναι από μόνη της ένα τεράστιο ζήτημα, ένα εκδικητικό  φιτ μπακ, που δείχνει και την μυωπική πολιτική της Ευρώπης τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και την αδυναμία της να χειριστεί δύσκολα ζητήματα όπως το προσφυγικό ή την ελληνική κρίση. Η ανικανότητα ή η έλλειψη επιθυμίας για λύσεις αναδείχθηκε μόλις η Ελλάδα του Σύριζα αποφάσισε να στήσει πόδι στο ηγετικό ιερατείο της Ε.Ε ή μόλις η προσφυγική παλίρροια έκανε σκόνη τη συμφωνία του Δουβλίνου. Είναι προς σημείωση ότι η Κύπρος είναι χώρα ανεπιθύμητη για τους Σύρους πρόσφυγες. Κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται να διασωθεί από το κυπριακό στολίσκο.



Η αναβάθμιση της Ανατολικής Μεσογείου

Η ανακάλυψη νέων πλούσιων κοιτασμάτων στην περιοχή αναβαθμίζει το ενδιαφέρον των αγορών οικονομικά και πολιτικά, με λογική συνέπεια να φαίνεται σε πρώτο βλέμμα, μία αύξηση των δυνατοτήτων της κυπριακής κυβέρνησης αλλά σε μια βαθύτερη αντιμετώπιση να γίνεται αντιληπτό το μικρό μέγεθος των κυπριακών δυνατοτήτων ειδικά, πλέον των άλλων περιορισμών σε καθεστώς χρεοκρατίας. Είναι καλό να σημειωθεί, ειρήσθω εν παρόδω, ότι η διεύρυνση της διώρυγας του Σουέζ αυξάνει την στρατηγική σημασία της περιοχής. Εν ολίγοις η Κύπρος είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι ενός παζλ που σχεδιάζεται αλλού  και σχεδιάζεται πολύ άσχημα αν κρίνουμε από τα  πολύ κακά αποτελέσματα ακόμα και για τα συμφέροντα των σχεδιαστών. Τα περιθώρια κίνησης της κυπριακής πολιτικής μειώνονται σταθερά μέσα στο περιβάλλον πλαίσιο. Παρόλα αυτά η επίσκεψη Τουσκ και οι δηλώσεις του δείχνουν ότι η Κύπρος είναι ένα εργαλείο για την ευρωπαϊκή πολιτική.

Διχοτόμιση ή ομοσπονδία

Αυτό φαίνεται να γίνεται αντιληπτό από τους Κυπρίους και τις Κύπριες  οι οποίοι σύμφωνα με τις ενδείξεις της πρόσφατης δημοσκόπησης φαίνονται να κατανοούν ότι στο Κύπριακό οι δρόμοι είναι μόνο δυό. Διχοτόμιση ή ΔΔΟ. Το συγκεκριμένο διακύβευμα ή δίλημμα ήταν το ίδιο και το 2004. Όμως τώρα, τουλάχιστον προς το παρόν, το γενικό κλίμα είναι πιο ανάλαφρο. Οι δυνάμεις της διχοτόμησης δυσκολεύονται να κάνουν θόρυβο, ενώ τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης δουλεύουν μια χαρά ( όσα βέβαια συμφωνήθηκαν). Γενικά η επαναπροσέγγιση βρίσκεται στα πάνω της και με πρωτοβουλία μη κυβερνητικών οργανώσεων και άλλων. Δράσεις όπως η πρόσφατη θεατρική παράσταση στη Σαλαμίνα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, όπως και οι πρόσφατες παραστάσεις του τουρκοκυπριακού δημοτικού θεάτρου στην πλευρά μας. Ίσως και παραδόξως, τουλάχιστον φαινομενικά, ισχυρά κίνητρα στην επαναπροσέγγιση δίνει η Εκκλησία.

Οι λεγόμενες ευρωπαϊκές αξίες και το Κυπριακό

Αντίθετα η θέση της ΕΕ αποκτά μια αμφισημία. Ο ευρωσκεπτικισμός αυξάνεται λόγω της ανάδειξης του νεοφιλελεύθερου χαρακτήρα της ιδιαίτερα του τοκογλυφικού ρόλου της στο κυπριακό  μνημόνιο αλλά και της σύγκρουσης με τον Σύριζα. Αυτό προκαλεί μια δυσκολία στις δυνάμεις που θεωρούσαν ότι οι λεγόμενες  αρχές και αξίες της Ευρώπης θα επηρεάσουν προς πιο ευνοϊκές κατά την γνώμη τους βέβαια θέσεις , τη λύση του Κυπριακού. Το δικαίωμα στην περιουσία είναι υποτίθεται ιερό για την Ε.Ε. Ωστόσο ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στο Κυπριακό δεν φαίνεται να ενοχλείται από τα δικαιώματα του χρήστη στην περιουσία που κατέχει. Κάτι εξ άλλου που οι Ελληνοκύπριοι κρατούν στο κρυφό είναι ότι υπάρχουν αρκετές τουρκοκυπριακές περιουσίες που δεν θα παραδοθούν εύκολα. Μπορεί αυτό να αφορά  λιγότερες εκτάσεις αλλά για τα άτομα που έχουν την χρήση τους αποτελούν μια τεράστια περιουσία , παραθαλάσσια συχνά, που διαχειρίζονται  από το 74.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου