30 Αυγ 2015

Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση





Διοργανώθηκε για έκτη συνεχή χρονιά στην Λευκωσία στις 14 Αυγούστου η κινητοποίηση Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση που έχει σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού ενάντια στο μιλιταρισμό και τα θέματα της ελευθερίας και της συνύπαρξης των λαών. Η συναυλία, ως κύρια εκδήλωση της κινητοποίησης αποτελεί, όπως σημειώνουν οι διοργανωτές, «μέρος του ευρύτερου αγώνα τους ενάντια σε όλους τους στρατούς και στις δύο πλευρές της διαχωριστικής γραμμής. ‘Anti-Militarist Peace Operation’ ("Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση"), το όνομα επιλέγηκε ως έκφραση ειρωνείας προς τον παραπλανητικό χαρακτηρισμό που χρησιμοποιείται από την Τουρκία για την τουρκική εισβολή ως υποτιθέμενη «ειρηνική επιχείρηση». Η επιλογή της ημερομηνίας είναι σημαντική, σημαδιακή και καθόλου τυχαία διότι αυτή είναι η μέρα κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής και η μέρα κατά την οποία ειπώθηκε η γνωστή φράση «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές» από τον τότε Τούρκο Πρωθυπουργό προς τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας όταν άρχισε η στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο. Η διαφημιστική εκστρατεία της εκδήλωσης, όπως και οι προηγούμενες συναυλίες, έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής. Για την προώθηση της εκδήλωσης χρησιμοποιείται μια τροποποιημένη αντιμιλιταριστική εκδοχή του γνωστού λογότυπου που συναντάται συνήθως σε στρατιωτικές περιοχές και σε στρατόπεδα του κατοχικού στρατού. Αντί ο στρατιώτης να κρατάει στο χέρι ένα όπλο (σύμβολο πολέμου), κρατάει μια κιθάρα. Ακόμη, η φράση «Προσοχή στρατιωτική ζώνη» αντικαθίσταται από τη φράση «Προσοχή μη στρατιωτική ζώνη».
Στη συναυλία συμμετείχαν οι BANDİSTA (όπως κάθε χρόνο) καθώς και άλλα συγκροτήματα.

Ακολουθεί η εισαγωγική ομιλία στα ελληνικά, τουρκικά και αγγλικά, όπως αναρτήθηκε στη σελίδα στο fb για την κινητοποίηση:

Συντρόφισσες και Σύντροφοι, Φίλες και Φίλοι, 
Ένα κίνημα μεγαλώνει και καθώς μεγαλώνει, βελτιώνεται. Ένα συμμετοχικό, αλληλέγγυο, μαχητικό και αποφασιστικό κίνημα κερδίζει έδαφος. Ένα κίνημα με σαφή αιτήματα διευρύνεται με την εξέγερσή μας, με τις δράσεις μας...
Από το 2010, στις 14 Αυγούστου ένα κίνημα που έχει γίνει στόχος επιθέσεων από τις κυρίαρχες δυνάμεις, ένα κίνημα που κάθε φορά γίνονται προσπάθειες να απαγορευτεί, αλλά αυτό, ωστόσο, επιμένει, με πάθος, επιμονή και αλληλεγγύη, με ζεστές και φιλικές καρδιές ανελλιπώς για τα τελευταία 6 χρόνια , και κερδίζει έδαφος. 

Από το 2010, στις 14 Αυγούστου ένα αντιμιλιταριστικό κίνημα που περιγράφει την ελπίδα, που οργανώνει τον αγώνα ενάντια στην εισβολή και στους φύλακές της, κερδίζει έδαφος.
Από το 2010, η Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση συνεχίζει το ταξίδι της ...
Όπως είπε ο Αχμέτ Τελλί¨: "οι μεγάλες αγάπες ξεκινούν με ταξίδια / και μόνο οι τολμηροί ταξιδευτές επιλέγουν αυτούς τους δρόμους"....

Από το 2010, λέμε «Αϊσέ πήγαινε σπίτι σου» σε πανό, σε συνθήματα, σε πλατείες και στους δρόμους. Αυτό που πραγματικά λέμε είναι η ανάγκη να τερματιστούν οι ατέλειωτες διακοπές της Αϊσέ. Φέτος με τα συνθήματά μας θα είμαστε και πάλι παντού και θα απαιτήσουμε για μια ακόμη φορά να τερματιστεί η κατοχή που άρχισε πριν από 41 χρόνια. Θα φωνάξουμε δυνατά συνθήματα υπέρ της ειρήνης και ενάντια στην εχθρότητα, υπέρ της αυτονομίας και ενάντια στην κατοχή, υπέρ της ανεξαρτησίας και ενάντια στην εκμετάλλευση, υπέρ της αλληλεγγύης των ανθρώπων και ενάντια στο ρατσισμό.

Ως τα παιδιά μιας περιο
χής που είναι υπό κατοχή για 41 χρόνια, θέλουμε να είμαστε πολιτικοί δρώντες σε μια πλήρως ανεξάρτητη Κύπρο, με τη δική μας θέληση, όπου υπάρχει ένα σύστημα ισότητας, απαλλαγμένο από συρματοπλέγματα, απελευθερωμένο από την ηγεμονία της ιμπεριαλιστικής νοοτροπίας. Επαναλαμβάνουμε τη σημασία που έχει για το δρόμο προς την ανεξαρτησία η αντίσταση ενάντια στην ιμπεριαλιστική πολιορκία, η κατακραυγή και η εξέγερση εναντίον εκείνων που προσπαθούν να οικειοποιηθούν τη ζωή μας με τα στρατεύματα τους, τους αξιωματούχους τους και τα χρήματά τους.

Όλοι οι κατοχικοί στρατοί που προσπαθείτε να κατακτήσετε τη ζωή μας με συρματοπλέγματα, πάρτε τις μπότες σας και τα βαρέλια σας μακριά μας, τώρα! Αρνούμαστε να ζούμε σε ένα σύστημα καταπίεσης και να είμαστε δούλοι ενός αστυνομικού κράτους!

Υψώνουμε τις φωνές μας και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για να περπατήσουμε ελεύθερα στις σκιές των δέντρων, των πουλιών και των σύννεφων κι όχι στις σκιές των όπλων, για να τραγουδήσουμε τα τραγούδια της ελευθερίας στους δρόμους, για να μην είμαστε πιόνια της πατριαρχίας, του
εθνικισμού και του μιλιταρισμού, υψώνουμε τις φωνές μας για μια επανάσταση στο ρυθμό της οποίας θα μπορούμε να χορέψουμε.

Στην 41η χρονιά της εισβολής, όπως ακριβώς έχουμε κάνει τα τελευταία 6 χρόνια, για άλλη μια φορά, όταν λέμε «Αϊσέ πήγαινε σπίτι σου»,

Χαιρετίζουμε όλους τους λαούς του κόσμου που αντιστέκονται εδώ και χρόνια εναντία στο μιλιταρισμό και στους στρατούς χωρίς να παραδίνονται, στη Μέση Ανατολή, στη Γάζα, στο Ιράκ, στην Αίγυπτο, στη Συρία, στην Αραβική Άνοιξη, ακριβώς εδώ δίπλα μας, στη Μεσοποταμία, στο βόρειο Κουρδιστάν, στη Ροτζάβα, στο Κομπανί,·χαιρετίζουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας που φωτίζουν το δρόμο της επανάστασης.

Σε μια εποχή που οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις συνεχίζονται εντατικά, στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες με τους λαούς όλου του κόσμου και λέμε «όχι στον πόλεμο και τον μιλιταρισμό» σε όλες τις γλώσσες.

Διαμαρτυρόμαστε για τη δολοφονία αμάχων στη Σουρούτς, στη Γαλλία στο Charlie Hebdo, στη Νιγηρία και στη λεγόμενη 'επιχείρηση στο Βόρειο Ιράκ'. Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες με την πραγματικότητα ότι οι πόλεμοι δεν μπορούν να φέρουν καμιά λύση στην ανθρωπότητα, ότι η ασφάλεια χρησιμοποιείται ως δικαιολογία από τα κράτη για να εξοπλιστούν και να κερδοσκοπήσουν οι έμποροι όπλων, ότι τέτοιες επιθέσεις καταστρέφουν το περιβάλλον, τις πολιτιστικές αξίες και τις συνθήκες μιας πιο ανθρώπινης ζωής.

Σε έναν κόσμο όπου η ελευθερία της σκέψης και το δικαίωμα στη ζωή βρίσκονται υπό συνεχή επίθεση, ο μόνος τρόπος επιβίωσης είναι να υψώσουμε τη φωνή μας ενάντια σε αυτό που συνέβη στις 14 Αυγούστου και σε παρόμοιες εισβολές, και να απαιτήσουμε αφοπλισμό τώρα περισσότερο από ποτέ.
Άνοιξε τα πανιά· φώναξε για άλλη μια φορά· για την Ayse που πήγε για διακοπές στις 14 Αυγούστου του 1974·και δεν επέστρεψε, για τη μέρα, που ο μιλιταρισμός κορυφώνεται, που χιλιάδες άνθρωποι θρηνούν για τους νεκρούς αγαπημένους τους, για τη μέρα που οι κυρίαρχες δυνάμεις αποκαλούν έναν πόλεμο «ειρηνική επιχείρηση»...

Οι Bandista, που έχουν γίνει μέρος της Αντιμιλιταριστικής Ειρηνικής Επιχείρησης από την αρχή και εκφράζουν με τα τραγούδια τους την πιο όμορφη μορφή διεθνούς αλληλεγγύης, είναι εδώ, αλληλέγγυοι μαζί μας και φέτος. Επίσης, εδώ μαζί μας είναι ο Koralp, ένας νεαρός μουσικός και οι Studio 21 με την εντυπωσιακή παράστασή τους.

Evet dostlar, yoldaşlar;

Bir hareket büyüyor, büyürken kendini geliştiriyor. Katılımcı, dayanışmacı, mücadeleci ve kararlı bir hareket gelişiyor. Talepleri sloganları net, isyanımızla, eylemlerimizle bir hareket büyüyor… 

2010’dan beri; egemenlerin saldırısına uğrayan, her defasında yasaklanmaya çalışılan ama inatla ve dayanışmayla neşeli ve mücadeleci bir şekilde, dost sıcağı yüreklerle son 6 yıldır aksamadan gerçekleşen, gerçekleştikçe büyüyen bir hareket…

2010’dan beri, 14 Ağustoslar’da; umudu anlatan, işgale ve bekçilerine karşı mücadeleyi örgütleyen, anti-militarist bir hareket büyüyor.

2010’dan beri Anti-Militarist Barış Harekâtı’nın yolculuğu devam ediyor…

Ahmet Telli’nin dediği gibi “büyük aşklar yolculuklarla başlar/ ve serüvenciler düşer bu yollara ancak”…
2010’dan beri pankartlarda, sloganlarda, meydanlarda ve sokaklarda “evine dön Ayşe” derken anlattığımız hep Ayşe’nin bitmek tükenmek bilmeyen tatilinin sona ermesi gerektiğiydi, bu sene sloganımızla gene her yerde olacağız ve 41 yıldır süren işgalin bitsin diye bir kez daha haykıracağız. Düşmanlığa karşı barışın, işgale karşı özyönetimin, sömürüye karşı bağımsızlığın ve ırkçılığa karşı halkların kardeşliğinin sloganlarının yükselteceğiz.

41 yıldır işgalin sürdüğü bir coğrafyanın çocukları olarak artık fetihci zihniyetlerin hegemonyasından kurtulmuş, tel örgülerden arınmış, irademizle, eşitlikçi bir düzenin olduğu tam bağımsız bir Kıbrıs’ta yaşayan siyasi özneler olmaktır derdimiz. Ordularıyla, memurlarıyla ve paralarıyla hayatlarımızı satın almaya çalışanlara karşı bir haykırış, bir isyan ve bağımsızlık yolunda emperyalist kuşatmaya karşı bir duruşun önemini yineliyoruz. 

Yaşamlarımızı dikenli tellerle tutsak etmeye çalışan tüm işgal orduları, postallarınızı ve namlularınızı hemen şimdi üzerimizden çekin! Biz, militarist baskı düzeninde yaşamayı, polis devletinin kölesi olmayı reddediyoruz! 

Silahların gölgesinde değil, ağaçların, kuşların ve bulutların gölgesinde özgürce yürümek, sokaklarda özgürlük şarkılarımızı söylemek, ataerkinin, milliyetçiliğin ve militarizmin piyonu olmamak ve dans edebileceğimiz bir devrim için sesimizi yükseltiyoruz ve yükseltmeye devam edeceğiz.
İşgalin 41. yılında, tıpkı son 6 senedir yaptığımız gibi yeniden “evine dön Ayşe” derken, 
Ortadoğu’da Gazze’de, Irak’ta, Mısır’da, Suriye’de, Arapların Gecikmiş Baharında, dibimizde hemen buracıkta Mezopotamya’da, Kuzey Kürdistan’da Rojova’da devrime ışık tutan Kobane’deki erkek kardeşlerimize ve kız kardeşlerimize, yıllardır militarist ordulara teslim olmadan direnen dünyanın tüm halklarına yürek dolusu selam olsun! 

Çatışmaların ve militarizmin, emperyalist müdahalelerin alabildiği yoğun olarak devam ettiği bir zamanda, her dilde dünya halklarıyla dayanışıyor ve her dilde barış, her dilde savaşa ve militarizme hayır çağrısı yapıyoruz.

Suruç’ta, Fransa’da Charlie Hebdo‘da, Nijerya’da ve Kuzey Irak operasyonu adı altında sivillerin katledilmesini protesto ederken; savaşların insanlığa çözüm getirmeyeceğini, devletlerin güvenlik gerekçesiyle silahlanmasının, silah tüccarlarına kar sağladığını, ekolojiye, kültürel değerlere ve insanın insanca yaşama şartlarını ortadan kaldırdığı yaşadığımız dünyada her gün karşımıza çıkmaktadır.
Düşünce özgürlüğünün, yaşama hakkının her an saldırı altında olduğu bu dünyada 14 Ağustos ve benzeri işgallere karşı sesimizi daha fazla yükseltmek, silahsızlanmayı daha çok savunmak yüzyılın tek kurtuluşudur. 

yelkenler fora; bir kez daha; 1974'ün 14 Ağustos'unda tatile çıkan Ayşe'yi evine dönmeye çağırmak için; militarizm yükseltiği bir günde, binlerce insan ölülerini anarken eğemenlerin savaşa mutlu barış harekatı dedikleri bir günde,... Anti Militarist Barış Harekâtı'nın en baştan beri parçası olan, enternasyonalist dayanışmanın en güzelini şarkıları ile ortaya koyan, Bandista bu sene de bizimle dayanışmak için burda. Ayrıca genç müzisyen Koralp ve muhteşem gösterileriyle Studio21 de burda.

Dear Comrades, dear friends

A movement is growing and as it grows, it is improving itself. A participatory, in solidarity and decisive movement is gaining ground. A movement with clear demands is growing with our uprising and with our actions…

Since the 14th of August 2010, this movement has been subjected to attacks from dominant powers, and every year, there have been attempts to ban it. The movement has nevertheless been persisting, fiercely, and contentiously with kind and open hearts, uninterrupted, for the last 6 years, gaining ground as it happens.

Since the 14th of August 2010, an anti-militarist movement that describes hope, and organises the struggle against the invasion and its gatekeepers, is gaining ground. 

Since 2010, the Anti-Militarist Peace Operation is continuing its journey…
Like Ahmet Telli said “the greatest loves start with journeys / and only the bold choose these paths” ….
Since 2010, we have been telling “Ayse go home” on banners, in slogans, at the squares and in the streets. What we are actually saying is that Ayse’s everlasting holiday must come to an end. This year, we will be everywhere again with our slogans, calling for the 41 year old occupation to come to an end. We will shout out slogans of peace and against hate, of autonomy and against the occupation, of independence against exploitation and of companionship of people against racism. 
As the children of a region which has been under occupation for 41 years, we wish to be the political agents in a fully independent Cyprus, with our willpower, where there is an egalitarian system, free from barbed wires, and free from the hegemony of an imperialist mentality. We reiterate the importance of standing against the imperialist siege whilst on the road to independence, and the uproar and revolt against those trying to appropriate our lives with their armies, their representatives and their money.

To all the armies that are trying to capture our lives with barbed wires: take your combat boots and barrels off us right now! We refuse to live in a system of oppression and to be the slaves of a police state!

We raise our voices and we will continue to do so in order to walk freely in the shadows of trees, of the birds and the clouds, and not in the shadows of guns; so that we can sing the songs of freedom in the streets, and not be the pawns of patriarchy, nationalism and militarism; and for a revolution that we can dance to.

On the 41st year of invasion, just as we have done so for the past 6 years, we are once again saying “Ayse go home”,

We salute all the people of the world that have been resisting for years against the militarist armies without surrendering in the Middle East, in Gaza, in Iraq, in Egypt, in Syria, in the Arab spring, here on our doorstep, but also in Mesopotamia, in northern Kurdistan, in Rojava, in Kobane. We salute our brothers and sisters who are lighting the way to revolution.

At a time when imperialist interventions are continuing intensely, we stand in solidarity with the people of the world of each and every language, and we say no to war and militarism in all the languages.

We are protesting against the killing of civilians in Suruc, in France at Charlie Hebdo, in Nigeria and in the so called Northern Iraq operation. Every day we are faced with the reality that wars cannot be a solution to humanity. Armaments are being used as an excuse for security by the states, bringing profit only to the arms dealers. Such aggressions bring destruction to ecology, to cultural values and destroy the conditions for a humane life.

In this world where the freedom of thought and the right to life is constantly under attack, our only salvation is to raise our voices against invasions like the one which took place on August 14th and other similar invasions, and to fight for disarmament more than ever.

Unfurl the sails; once again; for the 14th of August of 1974, call upon Ayse, who went on holiday, to go back home; on a day when militarism escalated, when thousands of people are mourning for their dead ones, a day which the dominant powers are calling war a peacekeeping operation… Bandista, which have been a part of the Anti-Militarist Peace Operation from the very beginning, manifesting the most beautiful form of international solidarity with their songs, are again with us this year to show their solidarity. Also here with us is Koralp, a young musician and Studio 21 with their magnificent show.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου